Gorputzak hitz egiten duenean…

Urte batzuk badaramatza nire gorputzak garrasika. Ezker aldea lo sentsazioa izatetik artikulazioetako mina izatera pasa zen duela pare bat urte.. baina nik entzun nahi ez.

Artikulazioekin nahikoa ez eta tendoi eta muskuluetara pasatu da orain. Ez da min konstantea, baina bai ‘puñeteroa’. Tarteka oso mingarria izaten da eta beste batzuetan berriz eramangarria.

Azkeneko ‘brotea‘ ordea ikaragarria izan da. Nire Behobia korri egiteko esperantza guztiak zapuztu dizkit. Entrenatzen hasi bezain pronto.. ‘baina nora zoaz astakiloa?’ esan ez dit ba nire gorputzak.

Oraingoan entzun beharko diodalakoan nago. Agian deskantsu kontua da. Gorputz zein buru deskantsua. Agian erritmoa jaisteko garaia… batek daki!

Ariketa fisikoa beharrezkoa dudala badakit, urte asko egon bait naiz geldi, ezer egin gabe eta gorputzari merezi duena eman gabe (ez elikagai aldetik, eta ez kirol aldetik). Poliki hasi naiz, baina agian polikiago jarraitu beharko dut; gorputzari entzunez eta bidaltzen dizkidan seinaleei kasu eginez. Pentsamendu zein emozioak zainduz, geldiuneak eginez…

..egunero argitzen duelako…

entzun diezaiogun gorputzari, entzun diezaiogun bihotzari, errespeta gaitezen, mima dezagun geurea.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude

Featuring WPMU Bloglist Widget by YD WordPress Developer