Komentuan egonaldia

Ordaindu beharra dagoenez ikusteko La huida —eta oraingoz ez nago prest telebistagatik ordaintzeko, ez behintzat zerga bidez ordaintzen dudana baino gehiago—, eta medikuak aspaldi debekatu zidanez Gu ta gutarrak —eta medikuari kasu egiten diot beti, telebistari buruz esaten dizkidanekin, behintzat—, Quiero ser monja ikustearekin konformatu behar. Konformatu esan dut, baina, ze demonio, aspaldian ezagutu dudan esperientziarik izpiritualena izan da. Azalduko dizuet zergatik.

Bost mojagai dira guztira, komentuan egonaldia egingo dutenak, ea bokazioa benetakoa duten, edo bidaiaria. Guztiak 20 urteren bueltakoak. Adin nagusi- koak, behintzat; ez da gutxi, kontuan hartuta zer instituzioz ari garen. Baina, akaso, gaur egunerako berdeegi daudenak bizitzaz zer nahi duten jakiteko. «Jainkoaren deia jaso nuen hamabi urterekin», dio batek —tira, deia jaso dute denek; eta ez dakit zergatik ez duten telefonoa itzaltzen—. Nobioarekin iristen da komentu atariraino. Sutsuki jaten dizkio muturrak. Baina bizitzaren alde salbaia probatu nahi du: «Ez baduzu probatzen, ez dakizu». Eta ez zen drogak hartzeari buruz ari, moja sartzeaz baizik. Beste batek, hamahiru anai-arreba, seguru familia erlijioso katoliko integrista batekoa. Edo antisorgailuak ezagutzen ez dituen batekoa, bederen. Barkatu, baina esango nuke emaberekundekoia dela ez onartzeko sartu nahi duela moja: «Argi daukat Kristo dela nire gizona». Bi ahizpa gero, supersakonak, esan nahi dut filosofikoki. Motibatuenak. Komentuan ezin izango direla makillatu jakiten duten arte. Eta azken bat: «Oso askea naiz. Parranda egiteak zoratzen nau. Mutilek zoratzen naute. Baina ez dira ezinbestekoak bizitzeko». Eta horretan arrazoi osoa eman behar diot. Zeren, azken batean, zer da moja bat? Hautagai batek erantzuna: zoriontsu izateko modu bat, kontrakarrean. Izan daitezela zoriontsu, beraz, nahi duten moduan. Ez dakidana da asko iraungo duten barruan. Lehen iraultza saiakera izan baitzen sakelakoa kendu zietenean —mojagai baten aitzakia, bikaina: «Niri gustatzen zait sakelako telefonoarekin errezatzea»—. Eskerrak saiokoak ergelak ez diren, eta jarri dieten apaiz bat, beltza. Eta jaten dioten, ez gaizki pentsa, Kristoren gorputza. Oso gaizki behar du Eliza santuak halako telebista saio baten beharra izateko.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude