<![CDATA[Hodei Iruretagoiena | Berria.eus]]> http://www.berria.eus Bere azken artikuluak eu Wed, 24 May 2017 02:23:27 +0200 hourly 1 <![CDATA[Hodei Iruretagoiena | Berria.eus]]> http://www.berria.eus/irudiak/berriaB.png http://www.berria.eus <![CDATA[«Aldeko eta aurkako askorentzat, zaila da ETA desagertzea»]]> http://www.berria.eus/paperekoa/1761/004/001/2017-05-20/aldeko_eta_aurkako_askorentzat_zaila_da_eta_desagertzea.htm Sat, 20 May 2017 00:00:00 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/paperekoa/1761/004/001/2017-05-20/aldeko_eta_aurkako_askorentzat_zaila_da_eta_desagertzea.htm El milenarismo vasco (1981), El escudo de Arquíloco (2001)... «Azken hartatik, gutxiago etorri naiz». Pozik dago, ordea, azken urteetan Euskal Herrian sumatutako «klima sozialaren aldaketarekin»: «Esperientzia ederra da hemen egotea lehengo arazo eta tentsio horiek gabe. Gustura bizi izan naiz kanpoan, hala nahi nuelako, baina sorpresa atsegina da orain itzultzea».

Hiru antropologo elkartu zineten Tolosan. Ondo joan zen?

Ni eztabaida biziak izana naiz Joseba Zulaikarekin, eta, denbora pasatu ahala, ohartu gara uste baino gehiago genuela komunean. Pertsonalki ere hurbildu gara, eta esperientzia ona izan da hori.

Aipatu izan duzu dispositibo batzuek funtzionatu dutela euskal gatazkan: manikeismoa, fariseismoa... Zer dira horiek?

Onak eta txarrak daude, ez dago erdibiderik. Fariseismoa ere hor egon da: nire bertutea bestearen txarkeriatik eraikitzea. Gaizkile bat behar duzu; bestela, ez duzu bertuterik, ez duzu identitaterik. Nire belaunaldian bi modutan jasan ditugu horiek: bat, antifrankismoan. Franco zen gaizkia, eta haren aurkakoak onak ginen berez, egiten genuena egiten genuela. Gero, antifrankista askok egitura moral hori mantendu dute terrorismoaren aurka. ETAren aurka beraiek zioten bezala ari ez zirenak konplizeak ziren. Gaur egun, badago joera hori oraindik: «Nik sufritu dudanez, eskubidea dut sufriarazteko». Osasungarria iruditzen zait hori bukatzea.

Biktima batzuek ere rol hori bete izan dute?

Atzo [herenegun] izan nuen poz bat. Bazkaltzen ari ginela, biktimetako batek esan zuen: «Biktimismoa gainditu behar dugu». Horrek esan nahi du biktimen erabilera politikoa ere gainditzea.

Zer da tigrearen metafora hori?

Harkaitz Canori hartu nion: «Nola biziko gara tigrerik gabe?». ETAk funtzio ugari bete ditu, eta aldeko eta aurkako askorentzat zaila da hura desagertzea. Zerbaiten aurka bizitzeak identitate bat ematen dio bati, eta hura desagertzean, umezurtz sentitzen da.

Zergatik diozu euskal gizarteak ahanzturaren alde egin duela?

Sentsazio bat da. 2011. urtearen ondoren etorri naizenetan, elkarrizketetan ez zen gaia ateratzen.

Baina memoriaren eta transmisioaren beharrik ez al dago, halakorik berriz gerta ez dadin?

Fede gutxi daukat gizakiok eta gizarteek historiatik ikasteko dugun gaitasunean. ETA sortu eta mantentzea eragin zuten faktoreak erabat ezohikoak izan ziren: kristautasunaren garapen jakin bat; iraultzaren mitoa; indarkeria iraultzailearen onarpena; euskal kultura erreprimitzeak ETAren tesiari egiantzekotasun bat eman izana... Lauzpabost faktore zeuden, elkar osatzen zutenak. Baina hori pentsaezina da gaur egun.

Salbuespen politikak jarri dira martxan ETAren aurka egiteko?

1980ko hamarkadan, behintzat, bai; gero ere iraun dute. Horregatik, ETAren porroterako faktore garrantzitsu bat izan zen borroka horren zilegitasuna lekualdatzea: Ertzaintza sortzea, Ajuria Eneko Ituna... ETAren aurka egon arren, nola babestuko dituzu zu torturatu zaituzten guardia zibilak? Jende askori gertatu zaio hori.

Orain, «normaltasun demokratikoa berrezarri» behar litzatekeela diozu. Zertan, esaterako?

Espetxe politikan, adibidez. Agian, salbuespen politika justifikatu zitekeen ETA aktibo zegoenean, baina orain, presoak hurbiltzeak, presoen eskubide guztiak berrezartzeak jarrera politikoetatik kanpo egon behar du. Ez dago nazionalista izan beharrik: nahikoa da demokrata izanda.

Zergatik eusten zaio orduan?

Atzo, galdetu genuen hori: zergatik eusten dio horri PPren gobernuak? PPrena uler dezaket. Ulertezina egiten zaidana EAJrena da: Rajoyren aurrekontuak babestuz, euskal gizartearentzat hain delikatua den gai batean jarraipena bermatzea. Diruagatik egin du trukea, ez espetxe politika aldatzeko. EAJk inoiz izan badu indarrik Madrili zerbait inposatzeko, orain izan du, eta ez du egin. Desilusio handia izan da niretzat.

Adostu daiteke kontakizun bat?

Ez dut beharrik ikusten. Ez da gomendagarria. Kontsentsu ideologiko bat inposatzea bezala da. Gobernutik artikulatutako memoria politiken aurka egongo naiz beti, edozein direla ere. Ni libre naiz nahi dudan modura gogoratzeko.

Beharrezkoa da adiskidetzea?

Tolosako Foroan ikusi dudana oso ondo iruditzen zait. Guardia Zibilaren biktimak zeuden, ETArenak, sektore politiko ezberdinetakoak... Ulertzen dut haientzat terapia edo katarsi moduko bat izatea. Baina hori izatea agindu orokor bat, mundu guztiak hori egin behar izatea, ez.

Elkarrekin bizita nahikoa, beraz.

Gehiago ere esango nuke: bizitzen uztearekin, nahikoa. Gustatzen zait hemengo ehun sozialaren indarra, familiak, kuadrillak... Gaztetan, itogarria ere egiten zitzaidan: alde egin nahi izan nuen, behar nuelako bakardade bat, neure burua berrasmatzeko testuinguru bat. Orain, gustuko dut: beste leku batzuetan ez dago halako izaera kolektiborik.]]>
<![CDATA[«Auzitegiek ez dut uste, baina historiak arrazoi emango digu torturatuoi»]]> http://www.berria.eus/paperekoa/1909/006/001/2017-05-19/auzitegiek_ez_dut_uste_baina_historiak_arrazoi_emango_digu_torturatuoi.htm Fri, 19 May 2017 00:00:00 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/paperekoa/1909/006/001/2017-05-19/auzitegiek_ez_dut_uste_baina_historiak_arrazoi_emango_digu_torturatuoi.htm Inpunitaterik ez lelopean. Auzitegira sartu aurretik erantzun zituen BERRIAren galderak.

Zer esan nahi du zuretzat deklaratzeko pauso honek?

Berri ona da, badirudielako Auzitegi Konstituzionalak aintzat hartu dituela azken urteotan Estrasburgotik eman dizkioten zaplazteko juridikoak, eta agindu duelako, behingoz, nire kasuan benetako ikerketa bat egin dadin. Hori esanik, azpimarratu nahi dut ez dudala batere konfiantzarik auzitegietan; aurrekariei begiratu besterik ez dago. Milaka eta milaka tortura salaketa egon dira, eta absoluzioekin bukatu dira %99, eta, bestela, indultuekin. Aurrekaririk gertukoena ere hor dago, Sandra Barrenetxearena. Ahozko epaiketan hiru torturatzaile seinalatu zituen, eta absolbitu egin zituzten. Ia zazpi urteren ostean, deklarazioa hartuko didate, baina ez dut ahazten zein diren aurrekariak.

Salaketa jarri ondoren, hartu al zizuten deklaraziorik?

2010eko irailean kuarteletik pasatu eta torturak pairatu ostean, salaketa jarri nuen urrian. Baina espetxean nengoenez, idatziz eman behar izan nuen testigantza. Abokatuak une hartan bertan eskatu zituen hainbat diligentzia; tartean, niri deklarazioa hartzea. Ez zuten egin. Imajinatu bortxaketa bat jasan duen neska batek salaketa bat jartzen duela, eta epaileak zazpi urtera hartzen diola deklarazioa. Hori gertatu da torturatu askorekin; bidegabekeria itzela da, eta agerian uzten du Espainiako sistema juridikoa.

Barrenetxearen auzian, epaileek ebatzi dute Istanbulgo Protokoloa ez dela nahikoa froga. Zeure kasuan, nolako jarrera izan dute tresna horrekiko?

Paco Etxeberriak ikertutako kasuetako bat da nirea. Atxilotu nindutenean, Donostian bizi nintzen, eta EAEko kasuetan sartu ninduten. Orain bi urte pasatu nuen Istanbulgo Protokoloa, eta auzian sartzeko asmoa dugu, argi uzten baitu, adituen esanetan, nire salaketak egia izateko zantzu guztiak dituela. Abokatuak aspaldi eskatu zuen txosten psikologikoa. 2012an, espetxetik atera eta auzi psikologo batengana eraman ninduten, baina hark ez zidan protokoloa aplikatu. Esan zidan ez zegoela bitartekorik torturatu baten testigantza egiazkoa ote den ebazteko. Hori ere salatuko dut epaile aurrean, tresna hori bazegoelako: Istanbulgo Protokoloa. Kontua da ez dagoela borondaterik ofizioz eta Espainiako auzitegietatik aplikatzeko.

Barrenetxeak adierazi zuen ez zeukala konfiantza askorik auzitegietan, baina epaiketak balio behar zuela gaia mahai gainean jartzeko. Gizartearen inplikazioa garrantzitsua da?

Ez dut uste arrazoi juridikorik emango digutenik auzitegiek, baina konbentzituta nago arrazoi historikoa gure alde dagoela, eta historiak arrazoi emango digula milaka torturatuoi, Euskal Herrian herri bat dagoelako torturaren aurka konprometitu dena, salatu duena, egoera gordin hau mahai gainean jarri duena. Herritarrek etxeko lanak egin dituzte, eta euskal erakundeetan aintzat hartu behar dute hori. Gaur, Nafarroako Gobernua interpelatu nahi dut, Eusko Jaurlaritzak bezala, Nafarroan ere azterketa sakon bat egin dadin, torturaren egia itzaletik argitara ekartzeko.]]>
<![CDATA[Zazpi urteren ondoren, gaur hartu diote deklarazioa Compainsi]]> http://www.berria.eus/albisteak/134891/zazpi_urteren_ondoren_gaur_hartu_diote_deklarazioa_compainsi.htm Thu, 18 May 2017 07:13:36 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/albisteak/134891/zazpi_urteren_ondoren_gaur_hartu_diote_deklarazioa_compainsi.htm <![CDATA['Pertur kasuan' laguntza eskatu dio Jaurlaritzak «daturen bat duenari»]]> http://www.berria.eus/paperekoa/1830/005/001/2017-05-18/pertur_kasuan_laguntza_eskatu_dio_jaurlaritzak_daturen_bat_duenari.htm Thu, 18 May 2017 00:00:00 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/paperekoa/1830/005/001/2017-05-18/pertur_kasuan_laguntza_eskatu_dio_jaurlaritzak_daturen_bat_duenari.htm Pertur (Donostia, 1950) ETApm-ko militantearen desagertzearen inguruan, eta «gaur egun, ez dago daturik bata ala bestea egiantzekoagoa dela esan ahal izateko». Hala adierazi dute Eusko Jaurlaritzak eskatuta kasuaren egoera ikertu duten taldeko kideek. Pertur Komando Berezietako etakideek bahitu eta hil zutela da hipotesi horietako bat, eta, bestea, Espainiako zerbitzu sekretuek aginduta hil zutela, Espainiako eskuin muturreko kideen, polizien edo Italiako neofaxisten laguntzaz. Datu berririk eduki ez arren, ondorio batzuk atera dituzte Pertur kasuari buruzko txostena: gaiaren egungo egoera lanaren egileek: «Agerikoa da ez dela interesik izan ikerketa eraginkor eta zehatz bat egiteko».

Atzo aurkeztu zuten EHUko Giza Eskubideen Katedrak eta Gogora institutuak egindako txostena, Donostian. Aurkezpenean izan ziren Eusko Jaurlaritzako Biktimen eta Giza Eskubideen zuzendari Monika Hernando, Gogora institutuko zuzendari Aintzane Ezenarro, lanaren zuzendari Jon Mirena Landa eta egileetako Bertha Gaztelumendi.

Kasuaren garapenari buruz egindako «sintesiaren» ondorioz, gomendio batzuk zerrendatu dituzte egileek. Horietatik, eskaera bat nabarmendu du Landak: «Daturen bat izan dezaketen pertsonei dei egin nahi diegu, era anonimo batez bada ere, informazio hori helaraz ahal izan dezaten, familiaren sufrimendua neurri batean arintzearren». Horretarako, «kanpaina instituzional bat abian jartzea gomendagarria» dela uste dute egileek, «gertatu zenaren egia edota, gutxienez, haren gorpua non dagoen ezagutzeko bidea emango duten datu berriak, halakorik bada, eman ahal izateko».

Kasua «ez da iraganekoa»

Izan ere, txostenean jaso dutenez, Perturren inguruko egitateak «ez dira iraganekoak». «Gaur egun, oraindik ere ez dakigu Pertur non dagoen. Eta horrek berekin dakar absentzia horren sufrimenduak eragina duela oraindik ere bereziki senide hurbilenengan».

Juridikoki ere badu eragina horrek. Espainiako Auzitegi Nazionalak 2008an ireki zuen kasua familiaren kereila bat onartuta, baina artxibatu egin zuen 2012an, behin-behinean, delituaren egileei buruzko froga argirik aurkitu ez zuelako. Datu berririk balitz, ordea, kasua berriz ireki behar litzatekeela deritzote txostenaren egileek. Kasu horretan, Auzitegi Gorenaren jurisprudentziatik interpretatu daitezkeen irizpideak aintzat hartuta, «oztopo» batzuk egon litezkeela ohartarazi du Landak, kasua preskribatuta edo amnistiatuta dagoela esan baitezakete auzitegiek —Auzitegi Nazionalak ez zuen horri buruzko jarrerarik hartu bere ikerketan—.

Nazioarteko irizpideen arabera, ordea, desagertze behartuak ezin dira preskribatu, eta hori nabarmendu du Landak. Hala jaso dute txostenean: «Teknikoki, nabarmena da delitua egiten jarraitzen dela. Hori dela eta, ikerketarik eza ez da iraganeko analisi bat, baizik eta gaur egungo aldarri bat, eskumena duten agintariak eta gizartea bera, oro har, zuzenean konprometitzen dituena».

Orain arte egindako ikerketak «oso eskasak» izan direla kritikatu dute egileek; bai desagertu ostekoak, bai azken urteetakoak. «Egiletzaren itzala eta haren inplikazio politikoak harlauza baten gisakoak izan dira». Perturren familiari aitortza eta erreparazioa emateko ere zailtasunak areagotzen ditu horrek, egiletzari buruzko zalantzek prozedura hori oztopa dezaketelako.

Sail bateko lehenengo lana

1976ko uztailaren 23an ikusi zuten Pertur azkenengoz, Lapurdin. 40. urteurrenean, Jaurlaritzaren deialdi bera egin zuten senideek: non dagoen dakienari «eskuzabal» jokatzeko eskatu zioten.

Giza eskubideak. Kasuen txosten monografikoak eta ikerketa saileko lehen lana da Perturri buruzkoa. Urtero halako lan monografiko bat egiteko asmoa dute, Eusko Jaurlaritzaren eta EHUren hitzarmen baten barruan.]]>
<![CDATA[Nola heldu da hau honaino]]> http://www.berria.eus/paperekoa/1949/008/001/2017-05-14/nola_heldu_da_hau_honaino.htm Sun, 14 May 2017 00:00:00 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/paperekoa/1949/008/001/2017-05-14/nola_heldu_da_hau_honaino.htm Altsasu ez da terrorismoa. Hala ere, taberna bateko ordu txikietako liskar hura Auzitegi Nazionalean epai dezakete, eta kartzela urte asko dituzte jokoan auzipetuek. Baina nola heldu da horraino Espainiako legedia?

LEGE ALDAKETAREN

TESTUINGURUA

2015eko otsailaren 2an sinatu zuten PPk eta PSOEk Jihadismoaren Aurkako Ituna, 1995eko Zigor Kodea, eta, bereziki, delitu terroristei buruzko legeak aldatzeko. Hilabete ere ez zen pasatu Parisen Charlie Hebdo aldizkariari eraso ziotenetik, eta manifestazio jendetsuak izan ziren Frantzian ondorengo egunetan. EBko eta nazioarteko agintari ugari bildu ziren argazkira, eta, testuinguru hartan, ezohiko tramitazio bideak erabilita atera zuten aurrera lege aldaketa. Martxoaren 30erako, BOE Espainiako Estatuko Aldizkari Ofizialean argitaratua zuten «terrorismo» delituei lotutako lege berria —Zigor Kode berriaren eta mozal legearen egun berean, bide batez—.

«Nazioarteko terrorismo jihadistaren ezaugarria da, hain zuzen, eraso modu berri horiek erabiltzea», jaso zuten legearen atariko zioetan: «Mehatxu berriek eskatzen dute legedia eguneratzea, banakako terrorismoaren fenomenoa eta nazioarteko komunitatearen kezka nagusi diren jokabideak barne hartzeko». Baina zer zerikusi du horrek guztiak euskal auziarekin? Eta, are, Altsasukoarekin? Bada, lege aldaketa horiek erabili dituztela taberna bateko ordu txikietako liskar baterako. Zehatzago esanda, Altsasuko liskarrerako.

Beste auzi bat izan arren, deigarria da Errepresioari autodefentsa dinamikarekin lotutako Iruñeko istiluen auzian Auzitegi Nazionalak auzipetuen helegite bati emandako erantzuna. Epaileek aitortu zuten «terrorismo jihadistaz» ari dela 2015eko legea atariko testuan: «Horri erantsi behar zaio, ondorengo artikuluetan, legeak ez duela zehazten soilik terrorismo jihadistari buruz ari den edo beste edozein terrorismori buruz», idatzi zuten Errenteriako gazteen auzia «terrorismoa» dela berresteko autoan. Zehaztugabetasuna baliatu zuten, beraz, testuinguru zehatz batean justifikatutako aldaketak euskal auziko kasu batean aplikatzeko.

LEGE ALDAKETA ETA

ALTSASUKO AUZIA

Aurrez halakoak egiten baziren ere, jauzi berri bat ekarri du lege aldaketa horrek. Orain arte, banakako ekintzak izan arren, justifikatu beharra zegoen erakunde armatu baten helburuei edo jarduerei laguntzeko egiten zirela horiek; hau da, lotura bat bazegoela, nahiz eta egiturazkoa ez izan.

Amaia Izko abokatuaren esanetan, «orain, posible da egitate terrorista bat egitea, guztiz isolatua, banakako fenomeno gisa, inongo erakunde armaturik egon gabe, eta inongo loturarik edo laguntzarik izan gabe, baldin eta legeak zehazten dituen lau helburu horietakoren bat gertatzen bada. Eta, hor, subjektibotasun osoa dago». Hara legeak aipatutako motibazioak: «Konstituzio-ordena iraultzea», «herri-bakea larriki haustea» —aurreko legean ere bazeuden kontzeptu horiek—, «nazioarteko erakunde baten funtzionamendua modu larrian ezegonkortzea» eta «biztanleen edo biztanle batzuen artean terrore egoera bat sortzea».

OSPA MUGIMENDUA

Azkenengo xede hori egotzi die Lamela epaileak Altsasuko auzipetuei. Hori justifikatzea nahikoa du auzia «terrorismo» delitu bihurtzeko. Dena den, Izkok azaldu duenez, zaila da taberna bateko liskar bat legearen helburu horiekin zuzenean lotzea, eta, horretan laguntzeko, lotura bat egin nahi izan dute Alde Hemendik dinamikarekin eta Ospa mugimenduarekin. Epailearen esanetan, ETAk sortuak dira biak, eta auzipetuak jaio ere egin ez ziren garaiko agiriak erabili dituzte froga gisa. Lamela epaileak berak dio autoan 2011n sortu zela Ospa mugimendua, ETAk jarduera armatua amaitutzat eman zuen urte berean. Guardia zibilek Altsasun ustez duten jazarpen egoera ere aipatu du epaileak tesi hori indartzeko: «Beldurra edo zailtasunak dituzte eguneroko jardunerako: erosketak egiteko, aisialdia bikotekidearekin igarotzeko...».

Epaileak auto batean idatzi aurretik, hainbat hedabide eta politikarik indartu zuten irudi hori. Jorge Fernandez Diaz Espainiako Barne ministro zenaren hitzak izan litezke adibide bat: Hego Euskal Herriko herri batzuetan «patologia sozial bat» dago, Guardia Zibilaren aurkako «gorrotoa». Eta «bataila poliziala» irabazi ondoren, «kontakizunaren batailarekin» garaitu behar da gaitz hori. «Aurka egin beharreko errealitate bat dago».

EZ DA GAUZA BERRIA

«Banakako terrorismoaren» ideia ez da berria Espainiako legedian. 1995eko Zigor Kodeak dio, «banda armatu, antolakunde edo talde terroristetako kide izan barik», delitu «terrorista» bat egin daitekeela. Izko: «Hor hasi ziren terrorismotzat hartzen nazioarteko definiziotik kanpo dauden gauzak, kale borrokaren fenomenoarekin. Sekulako jauzia eman zuten; urte batzuetan, zigor izugarriak jarri zituzten egitate zinez arinengatik». 2008an esan zuen NBEko Giza Eskubideen Batzordeak: «Ekintza berak, Euskal Herritik kanpo, ez dauka kalifikazio bera, eta, onenean, askoz ere zigor txikiagoa du».

La maza y la cantera (Txalaparta, 2010) liburuan jorratu zuen hura Julen Arzuaga abokatuak. 1990etik kale borrokaren inguruan emandako 34 sententzia aztertu zituen. Altsasuko auziko eztabaida bera zen: kale borrokako jarduera haiek «terrorismoa» ziren ala ez, Madrilen epaitu ala ez... Bidarteko operazioan (1992) ustez ETAri atzemandako agirietan oinarrituta, «y taldeen» teoria aipatu zuten zenbait fiskal eta epailek; gerora, Auzitegi Nazionalak berak aitortu zuen auto batean beraiek ez zutela halako paperik.

Ez ziren horretan geratu, hala ere. 1995ean legea aldatuta ere, ez zen nahikoa izan epaile denak konbentzitzeko, eta teoria berarekin jarraitu zuten 2000. urtean Efe agentziak filtratutako dokumentu batean. Kale borroka Auzitegi Nazionalean epaitzeko argudioak eman zituzten han: «Oinarrizko eskubide batzuk bertan behera uzteak, inkomunikazioak eta atxiloaldia luzatzeko aukerak, esaterako, atzera eragiteko ageriko efektu bat sortzen dute».

Arzuagaren azterketaren arabera, 2000. urtera arte kale borrokako auzi guztiak ez zituzten «terrorismo» gisa zigortzen; ordutik aurrera, denak. Abokatuak liburuan oroitarazten duenez, gainerako delitugileei atzera eragiteko zigor bat erabiltzea onar liteke, baina ez atxilotuak epaitu eta errudun jo aurretik eskubideak kentzea. Altsasuko auzipetuak ez dituzte oraindik epaitu, baina haietako hiruk dagoeneko sei hilabete bete dituzte kartzelan.

2000: BESTE JAUZI BAT

Legez kanporatzeen zikloarekin lotutakoa da hurrengo jauzia. Izko: «Erakunde armatuko kide izateko ez da armaturik egon behar». Orain, ETAk jarduera armatua utzi eta sei urtera, hura armagabetu ostean, «terrorismoagatik» zigortu ditzakete hainbat euskal herritar. Erakunde armaturik ez dago jada, baina haren inguruan eraikitako legeak bai.]]>
<![CDATA[Aske Gunea: herritarrek ezarri zuten mugarria]]> http://www.berria.eus/paperekoa/1837/008/001/2017-05-11/aske_gunea_herritarrek_ezarri_zuten_mugarria.htm Thu, 11 May 2017 00:00:00 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/paperekoa/1837/008/001/2017-05-11/aske_gunea_herritarrek_ezarri_zuten_mugarria.htm herri harresi hartan atxilotutako gazteak kartzelatu. «Frustrazio apur bat zegoen garai hartan: eramaten gintuzten espetxera, manifestazioren bat-edo egiten zen, baina ez zen asmatzen jendearen ezinegona bideratzen. Horretara joan ginen, eta planteatu genuen, estatuaren eta Poliziaren aurrean, ez uztea eramaten. Jendeari eskatu genion konpromiso bat, gorputzekin herri harresi bat sortzeko. Zalantzak genituen, baina jauzia hori izan zen», azaldu du Aitor Olaizolak. Beste zazpi lagunekin batera, seina urteko espetxera zigortu zuten Segiko kide izateagatik, eta 2013ko apirileko Aske Gunean atxilotu zituzten haietako sei. Harresia sortzen ari zirela eraman zuten Ekaitz Ibero ere —absolbitu egin zuten auzi hartan, baina beste kasu batengatik zigortu zuten; iaz irten zen—.

Olaizolarekin eta Iberorekin batera, oraintsu geratu dira libre Adur Fernandez eta Lorente ere. Libre Topaketen aitzakian elkartu ditu BERRIAk Donostiako Bulebarrean, atxilotu zituzten lekuan. Aske Gunekoa «jauzi kualitatiboa» izan zela nabarmendu du Fernandezek ere: «'Ez gaituzte eramango'. Ideia hori sortu zen, eta barneratu genuen, guk, eta ingurukoek». Gogora ekarri du epaiketa garaitik egindako gogoeta eta lanaren emaitza izan zela hura —2007an atxilotu zituzten; 2010ean zigortu zituen Espainiako Auzitegi Nazionalak—.

Bestelako proba batzuk eginak ziren: Ekaitz Samaniego, Errenteriako gazteak, Aurore Martin... Lorente: «Ikusten zen desobedientziarako nahi bat bazegoela». Garai hartan, Espainiako zenbait lekutan, etxe desjabetzeen aurka ere ari ziren harresiak sortzen, eta haiek ere aipatu zituzten adibide moduan. Euskal Herrian, baziren hiru bat urte ezker abertzaleak estrategia aldatzeari ekin ziola, Olaizolak gogorarazi duenez: «Zutik Euskal Herria-n indar egitea ere bazen gure nahia: hor herri harresia hitza agertzen zen, eta gure alea jarri nahi izan genion ziklo aldaketari, estrategia eta borroka molde berriei. Hiruzpalau urte generamatzan, konplexu askorekin, nola asmatu jakin ezinik. Eta herritar askok egin zuten apustu hori».

Horixe goraipatu dute, batez ere: herritarren erantzuna. Lorente: «Jendearen parte hartzeagatik izan zen posible. Sare sozialetan lan egin zutenak, gau eta egun pintxoak prestatzen aritu zirenak, garagardoak ateratzen, hitzaldiak prestatzen eta entzuten, gaua pasatzen... Sentitzen denean, nahi denean, militantzia bat agertzen da, eta halakoak egiteko gai gara denon artean. Auzokideak, familiakoak, ingurukoak... Haiek ziren funtsa».

«Eta non sartuko gara?»

Aske Gunea eratu berritan atxilotu zuten Ibero, eta auzikideen hitzetan, hark ere izan zuen eragina. Ezustean harrapatu zituzten ertzainek, baina bertan zeudenez, inguruan jarri ziren. «Zuek hor egoteak ere eman zion indarra», oroitu du Iberok. «Kolpeka hartu gintuzten, eta horrek ere ikusarazi zuen kontua serio zihoala», esan du Olaizolak. Azkar zabaldu ziren irudiak sare sozialetan-eta. «Guretzat praktika gisakoa izan zen zure atxiloketa», bota dio Fernandezek Iberori, erdi brometan. Barrez hasi dira denak.

Erdi brometan, baina erdi serio ere bai. Ados dago Lorente: «Guk nahi izan gabe ere, planteamendua borobildu zuen Iberoren atxiloketak: jendea hurbiltzen hasi zen proposamen berriekin». Iberok aitari hots egin zion dei baterako aukera izan zuenean: «Aita hemen zegoen [Aske Gunean], eta esan zidan: 'Jarriko zaitut jendearekin'. 'Ene!', pentsatu nuen: 'Ni atxilotu naute, baina lortu behar da haiek ez eramatea'».

Manifestazio jendetsu bat egin zuten haren ondoren, eta pauso erabakigarri bat ere eman zuten: Aske Gunea gau eta egun Bulebarrean mantentzea. Leku itxiren batera joatea zen hasierako ideia, baina jendeak berak aldatu zituen planak. «Arazoa izan zen 200-300 lagun zeudela prest lotan geratzeko. 'Eta non sartuko gara?'. Arazo bihurtu zen ez genekiela non sartu: eliza batean, ez dakit zein eraikinetan... 'Ez, ez', esan genuen: 'Hemen geratuko gara'».

Apirilaren 10ean atxilotu zuten Ibero, eta apirilaren 19ra arte iraun zuten gainerakoek. «Mendi errusiarraren» antzeko zerbait izan ziren egun haiek auzipetuentzat, Fernandezen esanetan: «Momentu gogorrak egon ziren, oso nekagarriak... Gogoan dut hor [kioskoan] botata egon nintzela une batean, sekulako beheraldia izan nuen, fisikoa. Lehertuta nengoen. Baina, hainbeste emozio zeuden, hain azkar zihoan dena, sufrimendu eta gogortasun hori guztia desagertzen zela batzuetan».

Ingurukoen ahalegina

Ingurukoentzat ere ez zen erraza izan, Lorentek aitortu duenez: «Gure inguruko jendea zebilen lanean, eta horrek izugarrizko ahalegina eskatzen zuen. Erokeria bat zen, baina oso indartsua. Horregatik diot hor sentitu nuela benetako militantzia». Senide, bikotekide eta lagunen eskuzabaltasuna nabarmendu du Olaizolak ere: «Babes humanoa, emozionala, politikoa eman ziguten: ulertu zuten zertan ari ginen. Pixka bat berekoiak izan baziren, esan zezaketen: 'Nik zurekin egon nahi dut azken une hauetan, honek gainditu egiten nau...'».

Kartzelatik jarraitu zuen guztia Iberok: «Komunikatzeko bide gutxi genituen, baina irudiren bat ikusiz-eta, harrituta geratu nintzen: 'Zer ari dira egiten hor!'. Kezka bat ere bagenuen: 'Noiz arte luzatuko da hau? Hilabetez luzatzen bada, nola egingo dute?'».

Denborak neurtzea ere ekintzaren parte garrantzitsu bihurtu zen: «Zaila zen kontrolatzea», dio Fernandezek: «Beraien esku zegoen, eta luzatzea ere arazo bat izan zitekeen guretzat». Atxilotze aginduak heldu ziren azkenean, baina beste bizpahiru egunez ere eutsi zioten Aske Guneari.

Iritsi ziren ertzainak ere. Sei gazte atxilotzeko, 30 furgoneta eta 300 poliziatik gora. Kolpeka atera zituzten harresian zirenak; tartean, gazteen senide eta lagunak. Iberok egin die galdera gainerakoei: «Atxilotze momentu horietan, ez zenuten gogorik izan 'kito, buka dadila' esateko?».

Momentu haiek gogoratuz erantzun dio Lorentek: «Gu batera geunden, eta ikusten ari ginen nola ateratzen zuten baten arreba, bestearen anaia, haren bikotekidea... Bat altxatzen zen, eta: 'Nire arreba da!'. Batak besteari lasaitzeko esaten zion, eta gero bera altxatzen zen...». Olaizolak ere aitortu du une gogorrak izan zirela, eta gerora ere eragin diela horrek: «Hor, ni sutu egin nintzen. Gure arreba gazteenari ere sekulako jipoia eman zioten. Gauza hauek ez dira esaten, baina haiek ere asko markatu ditu gerora. Antsietate arazoak, sorbalda aterata, arazo fisiko handiak...».

«Jendearena» zen ekintza

«Azkenenean, ekintza ez zen gurea, jendeak egin zuen», dio Fernandezek. Aske Guneen dinamikak bizitza propioa hartu zuela zirudien: Ondarroa, Iruñea, Gasteiz... «Bakoitzak bere alea jartzen zion: maskarak, pintura...».

Arazoa ikusarazi, eta diskurtsoak eta ekintzak baldintzatzea ere lortu zuten. Olaizola: «Iñigo Urkulluk esan zuen, Urtza Alkorta atxilotu zutenean: beraien arazoa zen horrelako operatibo batek dirutza kostatzen zuela. Espainiako Erregea etortzen denean San Telmo inauguratzera, ez du esaten zenbat kostatzen den hura babestea. Gure senideek, gu bisitatzen, diru gehiago gastatuko zuten urteotan, eta hori 350 bat kilometrora egon garela, ez Algecirasen [Espainia] edo Fleuryn [Frantzia]. Azkenean, beraiek sistema hau indartu nahi dute, eta guk sistema hau irauli egin nahi dugu. Haiek hitz politak erabiltzen dituzte, baina gero ez daukate konplexurik herritarrak jipoitzeko. Ziniko hutsak dira».

Desobedientzia oinarri duten molde eta dinamikak beste esparru batzuetara ere zabaldu dira geroztik. Euskalgintza eta Gipuzkoa Zutik aipatu ditu Olaizolak: «Joko zelai berria zabaldu da. Agintzen dutenek nahi dutena egiten segituko dute, eta herritarrek aurre egin, eta alternatibak eskaini behar ditugu. Horregatik dira beharrezko halakoak».

«Eztabaida gehiago ere ekarri ditu horrek: espazio publikoaren erabilera eta. Gipuzkoa Zutik-ekin, eztabaida hor zentratu dute», jarraitu du Fernandezek. «Horretan abilak izan dira beti: eztabaidaren muinera joatea eragozten dute», dio Lorentek. «Uste dut bide onetik doala gizartea, baina kostatzen ari da muinera jotzea: presoekin, adibidez».

Beraiekin batera zigortutako beste bost gazteak kartzelan dituzte oraindik: Imanol Vicente, Nahikari Otaegi, Ekaitz Ezkerra, Mikel Arretxe eta Egoi Alberdi. Olaizola: «Herri harresiek balio izan dute, maila batean, espetxeratzeak eteteko. Baina arazo larria dago, hor badaudelako 200 bat kide barruan usteldu nahi dituztenak. Gaixo daudenekin, ikusi zer mendeku jarrera duten...».

EPPK ari da eztabaidan, baina presoentzat garrantzitsuena «kalean haren pausoei ematen zaien babesa» dela nabarmendu dute. Arretxe: «Barruan gaudenean sentitzen duguna da behar dugula batasun hori, kolektiboarena. Eta, horretarako, ezinbestekoa da kanpoan ere batasuna egotea».

Guztiarekin ere, «pribilegiatu» sentitzen direla esan du Lorentek: «Batzuek aipatu digute: momentu bateko ekintza zehatz batek belaunaldi oso baten bilakaera edo ikuspuntua aldatu edo baldintza dezake. Guretzat, hori entzutea sekulakoa da. Ez gu sentitzen garelako protagonista, hori gertutik eta barrutik bizitzearen pribilegiatu garelako baizik».]]>
<![CDATA[Herri galdeketen bezperan, erabakitzeko nahia agertu dute Ezkerraldean ere]]> http://www.berria.eus/paperekoa/4552/019/001/2017-05-07/herri_galdeketen_bezperan_erabakitzeko_nahia_agertu_dute_ezkerraldean_ere.htm Sun, 07 May 2017 00:00:00 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/paperekoa/4552/019/001/2017-05-07/herri_galdeketen_bezperan_erabakitzeko_nahia_agertu_dute_ezkerraldean_ere.htm Ezkerraldeak erabaki leloa osatu zuten 1.000 inguru lagunek Portugaleteko La Canilla kaian. «Soziologikoki, oraindik ez dugu beste eskualdeetan adinako baldintzarik halakorik egiteko, baina biharko [gaurko] galdeketen atariko gisara egin nahi izan dugu hau», azaldu dio BERRIAri Gure Esku Dago-ko Sabin Urkijok.

Santzurtzin eta Sestaon elkartuta, bi taldetan egin zuten Portugaleterako bidea, elkarrekin mosaiko bat osatzeko. «Argazki indartsua izan da», azaldu zuen Urkijok. Bazkaria ere egin zuten ondoren 300 inguru lagunek, eta Xabi Aburruzagarekin, erromerian bukatu zuten eguna. Portugaleteko taldekoek, gainera, sinadura bilketari ekingo diotela iragarri zuten, han ere galdeketa antolatzeko asmoa buruan. Azaroan egitea da helburua.

250.000 hautesle

Bizkaian bakarrik ez, Gipuzkoako eta Arabako beste hamaika txokotan ere aterako dituzte gaur hautetsontziak, estatus politikoari buruzko iritzia biltzeko: Gipuzkoan, Urola Kostan, Debabarrenean,Usurbilen, Donostiako Zubietan eta Lasarte-Orian; Araban, Legution eta Urkabustaizen.

Denera, 51 herritan egingo dituzte galdeketak, eta 250.000 herritar inguruk izango dute botoa emateko aukera. Ez botoa ematekoa bakarrik; kontsultak girotzeko ekitaldi ugari antolatu dituzte herri horietan guztietan. Gure Esku Dago-k Durangon egingo du ekitaldi nagusia, 12:30ean.]]>
<![CDATA[Ez dago barealdirik erabakiaren uretan]]> http://www.berria.eus/paperekoa/1856/002/001/2017-05-06/ez_dago_barealdirik_erabakiaren_uretan.htm Sat, 06 May 2017 00:00:00 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/paperekoa/1856/002/001/2017-05-06/ez_dago_barealdirik_erabakiaren_uretan.htm
Debabarrena, Urola Kosta, (Gipuzkoa), Durangaldea, Lea-Artibai, Uribe-Butroe eta Uribe Kosta (Bizkaia) eskualdeetan eta Lasarte-Orian, Donostiako Zubietan, Usurbilen (Gipuzkoa), Zeanurin, Orozkon (Bizkaia), Legution eta Urkabustaizen (Araba) aterako dituzte hautetsontziak. 09:00etatik 20:00ak arte, ia 250.000 herritarrek izango dute aukera estatus politikoari buruz beren iritzia adierazteko. Haietako batzuk ari dira dagoeneko parte hartzen, aurretiazko botoarekin.

Orain arte aldi berean egindako galdeketarik handiena izango da. Durangon egingo dute ekitaldi nagusia, 12:30ean. Galdeketak eginak dituzten herrietako ordezkariak omenduko dituzte, eta bertan izango dira, besteak beste, Gure Esku Dago-ko Angel Oiarbide eta Zelai Nikolas, eta ANC Biltzar Nazional Katalaneko presidente Jordi Sanchez.

Orain arteko galdeketetan, 91 udalerri batu dira dinamikara, eta 83.353 pertsonak egin diote indar, botoa emanez (%27,66ko parte hartzea). Zenbakiak ez dira, ordea, garrantzitsuena, Gure Esku Dago-k nabarmendu duenez. «Borondateak ehunduz, adostasunetan sakonduz eta konplizitateak gehituz» ari dira: «Emaitza bat ala bestea izan, herritar denon alde lanean ari gara herriz herri, eta erabakitzeko eskubidearen inguruko eztabaida eta pedagogia zabaltzen han eta hemen. Hain zuzen, hori da gure erronken oinarria». Ekainaren 10ean, mobilizazio nazional bat egingo dute, Herritarron Ituna aurkezteko.

Biharkoa ez da azken olatua izango, hala ere. Ekainaren 18an, esaterako, beste 24 udalerritan egingo dituzte galdeketak. Erakustaldi bat izango da biharkoa, Gure Esku Dago-koen hitzetan: «Olatu honek argi erakutsiko du herri galdeketak edonon direla posible, tamaina eta errealitate guztietako lekuetan, tokiko herri borondateak hala ahalbidetzen badu».

Ezkerraldean ere ari dira

Baldintzak sortu egin behar izaten dira. Bizkaiko Ezkerraldean, esaterako, ari dira. Gaur, Ezkerraldeak erabaki leloa osatuko dute 100 metroko mosaiko batekin. Portugaleteko La Canilla kaian elkartuko dira, 13:00etan.]]>
<![CDATA[Etxerat: «Preso eriei min eragitea da Espainiako Gobernuaren borondatea»]]> http://www.berria.eus/paperekoa/1736/007/001/2017-05-05/etxerat_preso_eriei_min_eragitea_da_espainiako_gobernuaren_borondatea.htm Fri, 05 May 2017 00:00:00 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/paperekoa/1736/007/001/2017-05-05/etxerat_preso_eriei_min_eragitea_da_espainiako_gobernuaren_borondatea.htm
2017ko otsailaren 17ko data zuen instrukzio batean, Espainiako Barne Ministerioak jaso zuen «beren heriotza ziurtasunez aurreikusten bada oso epe motzera, edo hirugarren gradua edo baldintzapean aske geratzea lortzeko baldintzak betetzen badituzte» bakarrik utziko dituztela aske preso gaixoak. EH Bilduren galdera bati erantzunez, Mariano Rajoyren gobernuak zehaztu zuen agiri horrek gaitz larriak dituzten presoen auzia Zigor Kode berrira egokitzea duela helburu, eta «bizitza arrisku agerikoan» dagoela «presoa bi hilabeteko epean hil daitekeenean».

Etxerat-eko kideek salatu dutenez, «mendekuak» gidatzen du PPren gobernua: «Bortxakeriari, ankerkeriari eta mendekuari lege espazio bat eman nahi diote». Presoen senideen iritziz, «ez da kasualitatea» agiri hori ETAren armagabetzea baino aste batzuk lehenago atera izana .

Egoera horretan, Espainiako Gobernuari ez ezik, politikariei, sindikatu eta eragileei eta giza eskubideen aldeko elkarteei ere mintzatu zaizkie Errazkin eta Velez, eta dei egin dute Sarek biharko antolatutako manifestazioan parte hartzera —17:30ean hasiko da, Iparralde gizarte etxetik—: «Guztion erantzukizuna da».

Jaiki Hadi-ren datuen arabera, gaur egun hamabi lagun daude gaitz larriak dituzten euskal presoen zerrendan, baina beste hamar kasu ere badira, beren egoeraren berri eman nahi ez dutenak.

Xabier Aranburu, aske

Xabier Aranburu euskal presoa aske geratu zen atzo. 2012an atxilotu zuten, Frantzian. Zigorra bete ondoren, euroagindu baten harira, Espainiako Auzitegi Nazionalera eraman zuten atzo. 12.000 euroko bermea jarri zioten. Bestalde, seina urtera zigortu zituzten atzo Montxo Barea eta Oier Ibarguren presoak, Parisen, ETAko kide izatea egotzita. 2013ko otsailean atxilotu zituzten.]]>
<![CDATA[Oraindik akordiorik eduki ez arren, zuzenketarik ez du aurkeztu EAJk Madrilen]]> http://www.berria.eus/paperekoa/1736/005/001/2017-04-29/oraindik_akordiorik_eduki_ez_arren_zuzenketarik_ez_du_aurkeztu_eajk_madrilen.htm Sat, 29 Apr 2017 00:00:00 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/paperekoa/1736/005/001/2017-04-29/oraindik_akordiorik_eduki_ez_arren_zuzenketarik_ez_du_aurkeztu_eajk_madrilen.htm
Ez dirudi, dena den, aurreikuspen horiek txarrak direnik. «Aurrera egitea lortu dugu orain arte blokeatuta zeuden arlo batzuetan», esan zuen Estebanek, atzo, PPren aurrekontu proiektuari osoko zuzenketak aurkezteko epea amaitu ondoren. Kupoaren likidazioan eta Kupoaren Legean aurrerapausoak lortzea da gai horietan garrantzitsuenetakoa —2008tik ezin izan dira likidazioan ados jarri, eta 1.600 milioi euro baino gehiago daude jokoan—.

Bi norabidetako negoziazioak ari dira aurrekontuen auzia gurutzatzen: batetik, jeltzaleen eta PPren artekoak, eta, bestetik, Eusko Jaurlaritzaren eta Espainiako Gobernuaren artekoak. Bigarren horretan sartzen da kontzertu ekonomikoaren kupoaren kitapena, eta atzo goizean Jaurlaritzako bozeramaile Josu Erkorekak aurreratu zuen bi gobernuen jarrera ez dagoela «behar bezain gertu». Eguerdian, kupoaren inguruan ere «aurrerapenak» izan direla aitortu zieten berri agentziei Iñigo Urkulluren gobernuko iturriek. Erkorekak ere aditzera eman zuen espero dutela zerbait: «Madrilen, halako akordioak azken unean erabakitzen dira».

«Aurrerapen» horietan Mariano Rajoyk berak izandako «parte hartze zuzena» nabarmendu zuen Estebanek. Diputatu jeltzalearen hitzetan, «bultzada» eman die negoziazioei Espainiako Gobernuko presidenteak parte hartu izanak. Jeltzaleen arabera, Andoni Ortuzar EAJren EBBko buruarekin hitz egin zuen Rajoyk ostegunean eta atzo goizean.

Osoko zuzenketa baztertuta, egun batzuk gehiago dituzte negoziatzeko EAJk eta PPk: ostegunean izango da Rajoyren aurrekontu proiektuari aurkeztutako osoko zuzenketen bozketa.

EH Bilduren zuzenketa

Besteak beste, EH Bilduk aurkeztu die osoko zuzenketa PPren aurrekontuei. Marian Beitialarrangoitia diputatuak atzo azaldu zuenez, gobernuan dagoenetik, %27 murriztu du aurrekontu soziala Rajoyren alderdiak: «Orain arteko politika kaltegarrietan sakontzen dute aurrekontuek». Horiek babestea, gainera, «ustelkeriaren PP zuritzea» dela ohartarazi zien Beitialarrangoitiak jeltzaleei.

EH Bilduren eta jeltzaleen arteko kritikak eragin dituzte aurrekontuek, eta Erkorekak erantzun zien atzo EH Bildukoek esandakoei: «[Ustelkeria kasuek] Ezin dute eragotzi hiritarrentzat ezinbestekoa den akordio bat». EAJkoek, aldiz, nabarmendu dute EH Bilduk ere badituela harremanak PPrekin Eusko Legebiltzarrean. Beitialarrangoitia: «Gauza bat da hitz egiteko borondatea edukitzea, eta beste bat PPren gobernuaren politikak sostengatzea».]]>
<![CDATA[Iruñeko istiluak "terrorismoa" direla berretsi du Auzitegi Nazionalak]]> http://www.berria.eus/albisteak/134154/iruneko_istiluak_terrorismoa_direla_berretsi_du_auzitegi_nazionalak.htm Thu, 27 Apr 2017 07:53:03 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/albisteak/134154/iruneko_istiluak_terrorismoa_direla_berretsi_du_auzitegi_nazionalak.htm <![CDATA[Urriaren 7an ospatuko du Askapenak 30. urteurrena, Berriozarren]]> http://www.berria.eus/albisteak/134105/urriaren_7an_ospatuko_du_askapenak_30_urteurrena_berriozarren.htm Wed, 26 Apr 2017 08:00:21 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/albisteak/134105/urriaren_7an_ospatuko_du_askapenak_30_urteurrena_berriozarren.htm hausnarketa prozesu batean aritu dira Askapenako kideak, eta urteurren ekitaldian emango dute "lehentasunezko ildoen" berri. "Joan-etorriko elkartasuna oinarri" 30 urteotan "hamaika askapen prozesu" babestu dituztela gogorarazi dute: "Herri mugimendutik, Euskal Herriko kaleak internazionalismoz bustitzea izan dugu helburu". Era berean, Euskal Herriko askapen prozesuari ere "ekarpena" egin nahi izan diotela nabarmendu dute, "joan-etorriko elkartasuna oinarri". Bide horretan, "kriminalizazio etengabea" jasan behar izan dutela salatu dute; besteak beste, 2010eko Askapenaren aurkako operazioa eta horren osteko epaiketa aipatu dituzte. "Argi dugu ez dagoela sistema honen barruan alternatibarik", esan dute Goienetxeak eta Valenciak: "Ezinbestekoa da erasoei erresistentziaz erantzutea. Ezinbestekoa da sistemaren kaiolatik harago herri boterea eraikitzea, herri langilea antolatu eta borrokara batzea". ]]> <![CDATA[Kultura, «aske bizitzeko»]]> http://www.berria.eus/paperekoa/1861/005/001/2017-04-26/kultura_aske_bizitzeko.htm Wed, 26 Apr 2017 00:00:00 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/paperekoa/1861/005/001/2017-04-26/kultura_aske_bizitzeko.htm
«Aske nahi ditugu gure lagunak», esan dute: «Lehenik, kartzelan daudenez, Oihan [Arnanz], Jokin [Unamuno] eta Adur [Ramirez de Alda] Altsasun nahi eta behar ditugu, orain! Ez herritik 500 kilometrora, 40 minutuko bisitekin... Ez, aske nahi ditugu. Eta gainerako auzipetuak ere bai. Ez dugu onartzen azpijoko polizial, mediatiko eta judizial hau».

Kultura ez da edonolako tresna aldarri hori plazara ateratzeko. Kultura Aske asteburuko antolatzaileen hitzetan, «harro egoteko modukoa» da Altsasuko kulturgintzaren «bizitasuna»: «Horrek egiten gaitu herri». Herritarrak, ingurukoak nahiz «kulturaz eta aldarrikapenez blaitu nahi duen oro» gonbidatu dute.

Denetariko ekitaldiak

Denetarik izango da hiru egunez, goiz, arratsalde eta gau. Egitarautik, dena den, hiru ekitaldi nabarmendu nahi izan dituzte antolatzaileek. Ostiral gauean, herriko hainbat taldek prestatutako ikuskizuna izango dute pilotalekuan —sarrerak Iortian jarri dituzte salgai, bost euroan—. Larunbatean, berriz, mahai inguru bat egingo dute bost altsasuarrekin, «haien bizi esperientziak» kontatzeko —18:30ean, Iortian—. Iganderako, berriz, haurrentzako tailerrak antolatu dituzte Foruen plazan.]]>
<![CDATA[Oier Gomezen zigorra etetea onartu dute, haren osasun egoera larriagatik]]> http://www.berria.eus/paperekoa/1736/004/001/2017-04-25/oier_gomezen_zigorra_etetea_onartu_dute_haren_osasun_egoera_larriagatik.htm Tue, 25 Apr 2017 00:00:00 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/paperekoa/1736/004/001/2017-04-25/oier_gomezen_zigorra_etetea_onartu_dute_haren_osasun_egoera_larriagatik.htm
Minbizia du Gomezek, Ewingen sarkoma, eta buruan eta aldakan metastasia aurkitu diote. Apirilaren 12an Oiertxo SOSek, Bagoaz-ek, Etxerat elkarteak eta Sare plataformak jakinarazi zuten sei hilabeteko bizi itxaropena eman diotela sendagileek. Presoak DPS estatusa duenez —bereziki zaindutako presoa da—, zelatatua dago ospitalean, bakarrik dute, eta segurtasun neurri zorrotzak betetzera behartua da. Aske uzteak aldatuko luke egoera hori.

Maritxu Paulus Basurko abokatuak BERRIAri azaldu dionez, «osasun egoera bakarrik» hartu dute kontuan epaileek Gomezi zigorra eteteko. Osasun egoerak zigorra etetea justifikatu arren, Frantziako legediak badu salbuespen edo muga bat halako eskaerak atzera botatzeko: presoak delitua berriz egiteko «arrisku larria» egotea. Aukera hori baztertzeko, egoera politikoa ere aipatu dute epaileek; hau da, ETAk jarduera armatua amaitzeko hartutako erabakia eta apirilaren 8ko armagabetzea. «Esan dutena da muga hori ez dagoela», azaldu du Paulus Basurkok. Erabakia bera argudiatzeko, ordea, ez dute irizpide politikorik aipatu.

Azken egunetan babes zabala jaso du Oier Gomez aske uzteko eskaerak. Besteak beste, Eusko Legebiltzarrak eta Arabako Batzar Nagusiek bat egin zuten aldarri horrekin. Larunbatean, Elkartasun Eguna egin zuten Gasteizen —hangoa da Gomez—, Oiertxo SOS plataformak deituta.

Plataforma horrek nabarmendu duenez, «jendartearen mobilizazioari, konpromisoari, elkartasunari eta herriak erakutsi duen maitasunari esker» lortu da Gomezen zigorra etetea. Sarek ere aipatu du «presio sozialari esker» etorri dela erabakia, eta ildo beretik jo du Bagoaz-ek ere: «Gizarte zibilaren gehiengoaren aldarria kontuan hartua izan da».

Oraindik bada zer egin, ordea, eragile horien iritziz. Gomez «baldintzarik gabe» askatzeko eskatu du Oiertxo SOS plataformak: «Ez da ulergarria, Oierren gaixotasunaren kasuan gertatu bezala, horrelako egoera kritiko eta mingarrira heldu behar izatea». Horregatik, «salbuespen lege guztiak» salatu dituzte, eta «bereziki» eskatu dute gaitz larriak dituzten presoak askatzeko.

Mobilizazioek, etenik ez

Aldarri hori nabarmendu dute Bagoaz-ek, Sarek, EH Bilduk eta EH Baik ere: gaitz larriak dituzten euskal presoak aske uztea. Sarek azaldu duenez, «zilegitasun handiagoa» du orain eskari horrek, ETAren jardueren etenaren eta armagabetzearen ondoren, delitua berriz egiteko arriskurik ez dutelako preso horiek.

Gaurko, elkarretaratzeetara deitu dute Sarek eta Bagoaz-ek. Gasteizen, 12:00etatik 20:00ak arte egingo dute protesta, eta 13:00etan jarri dute hitzordua Baionan. Maiatzaren 6an, berriz, manifestazioa egingo du Sarek Gasteizen, gaitz larriak dituzten presoak askatzeko eskatuz.]]>
<![CDATA[NBEk Txapartegi ez estraditatzeko eskatu dio Suitzari]]> http://www.berria.eus/albisteak/134026/nbek_txapartegi_ez_estraditatzeko_eskatu_dio_suitzari.htm Mon, 24 Apr 2017 07:38:23 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/albisteak/134026/nbek_txapartegi_ez_estraditatzeko_eskatu_dio_suitzari.htm martxoan erabaki zuen Espainiaren estradizio eskaera onartzea, eta argudiatu zuen Txapartegik ez zuela "era sinesgarrian frogatu" torturatu zutela. Helegitea jarri zuen defentsak, eta Suitzako Zigor Auzitegi Federalaren esku dago orain erantzuna. Melzerren iritziz, Suitzak ez luke estradizio eskaera onartu behar, "elementu ugari eta serioak" daudelako Txapartegiren polizia deklarazioa "tortura bidez" lortu zutela esateko. "Txapartegi Espainiara estraditatzeko erabakia kontraesanen dago torturaren eta bestelako tratu gizagabe eta krudelen aurkako Hitzarmeneko oinarrizko printzipioekin", adierazi du kontalari bereziak. Istanbulgo protokoloaren balioa Istanbulgo protokoloaren arabera, sinesgarria da Txapartegiren salaketa, eta horri eman dio balioa Melzerrek. Gogora ekarri du, torturatuen kasuan, "oso zaila" dela jasandakoaren "froga erabatekoak" ematea: "Hain zuzen, horregatik, tortura salaketa guztiak Istanbulgo protokoloa oinarri hartuta ikertu behar dira". Txapartegi behin-behinean preso dago Suitzan, iazko apiriletik, Espainiako Estatuak eskatuta. Haren aurkako euroagindua emana zuen Espainiako Auzitegi Nazionalak 2012ko abenduan, 2007tik ihesean dela argudiatuta. Estradizioa ukatzeaz gain, asilo eskaera ere egin zuen Txapartegik Suitzan; bereziki, 1999ko tortura salaketa oinarri hartuta. Izan ere, torturetan oinarritutako epaietan eginiko estradizio eskaerak ukatu egin dituzte aurretik Europako estatu batzuek. ]]> <![CDATA[Espazio opakuak nola hautsi]]> http://www.berria.eus/paperekoa/1838/006/001/2017-04-19/espazio_opakuak_nola_hautsi.htm Wed, 19 Apr 2017 00:00:00 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/paperekoa/1838/006/001/2017-04-19/espazio_opakuak_nola_hautsi.htm
Atxiloaldi inkomunikatuetan hasten da dena. «Atxilotua eta guardia zibilak, han ez dago beste inor. Ez dago inor zuk esaten duzuna baieztatzeko, dena da opakua», gogorarazi du Goirizelaiak. Abiapuntu horrekin, atxilotuaren testigantza da froga bakarra, bestelako tratu txarretan edo genero indarkeriako kasu batzuetan gertatzen den bezala. Olatz Barrenetxea psikologoak ezarri zion Istanbulgo Protokoloa Sandra Barrenetxeari: «Horrekin, guk ezin dugu esan 'honi hau gertatu zaio', han ez ginelako egon, baina esan dezakegu kontatzen duena egia dela, indar eta sendotasun handia duelako esaten duenak». Eta Sandra Barrenetxearenak badu.

Olatz Barrenetxeak eskatu zituen atxiloaldiko grabazioak, baina halakorik ez zegoela erantzun zioten; Fernando Grande Marlaska instrukzio epaileak erabaki zuen atxiloaldia ez grabatzea. «Arazoa ez da gurea», esan du psikologoak: «Nik baditut esaten ari naizenaren frogak. Haiek dira frogarik ez dutenak. Inpunitatearen dinamikan dabiltza oraindik, eta falta da alde hori: zelan frogatu dezakete gauzak ondo egiten direla eta ez dagoela tratu txarrik?».

Hala, psikologoak buelta eman dio frogaren kargari, fokua Espainiako Estatuko egituran jarrita: «Frogatu ezazue zuek salaketak faltsuak direla. Oso erraza da. Grabatuko bazenute atxiloaldi osoa, ikusiko genuke. Atxilotuen bermeak ez dira inoiz betetzen».

Ia inoiz ez da grabaziorik egin, ordea. Froga posible bakarra atxilotuaren testigantza da, beraz. Estatuaren abokatuak hala eskatu arren, epaileek ebatzi dute Sandra Barrenetxearena ez dela faltsua. Hori bada jauzi bat, psikologoaren hitzetan, Istanbulgo Protokoloari esker lortutakoa: «Jada ezin dute esan gezurra dela. Hori da autoak dioena. Eta ezin dute esan, nazioartean badakitelako zer den Istanbulgo Protokoloa. Zehazki, Sandrarena ere gainbegiratuta dago». Istanbulgo Protokoloaren araberako txostenak ondo eginda daudela berresteko, nazioarteko erakundera (IRPF) ere eraman zuen psikologoak Barrenetxearen txostena. «Primeran zegoela esan zidaten. Orain, epaileen autoa bidaliko diet: 'Begira, hau da erantzuna'».

Testigantza, froga bakarra

Espainiako Auzitegi Gorenak badu jurisprudentzia antzeko kasuetarako. «Froga bakarra biktimen testigantza denean, baldintza batzuk ezartzen ditu hura sinesgarria ote den jakiteko», azaldu du Goirizelaiak. Besteak beste, genero indarkeriako kasuetan erabiltzen dira irizpide horiek: salaketari denboran eustea, kontraesanik ez egotea, akusatuak «gorrotatzeko» aldez aurreko arrazoirik ez izatea...

Barrenetxearen kontakizunean «kontraesanak» aurkitu dituztela idatzi dute epaileek sententzian. Deigarria da, esaterako, Barrenetxeak Madrilerako bideaz kontatu zituenei emandako erantzuna. Besteak beste, ia osorik biluzi zutela salatu zuen atxilotuak, eta eraso sexistak egin zizkiotela. «Imajinaezina» da, epaileen esanetan, «[Guardia Zibilaren] autotik gertu egondako pertsonaren batek ez ikustea» auto barruan gertatzen ari zena: «Ohikoa da ibilgailu astunetako gidariek, autoen gaineko ikuspegi pribilegiatua dutenez, irrati bidez komunikatzea zerbait arraroa ikusi dutela. (...) Baita, bizi garen garaiotan, grabazioak egin eta horiek sarean jartzea ere».

Hori bakarrik ez. Epaileek nabarmendu dute Barrenetxeak kontatu zuela nola erantzi zuten bortizki auto barruan, baina ez nola jantzi zuten ondoren —guardia zibil bana zuen bi alboetan—: «[Arropak kentzeko] Maniobra edo manipulazio horiek ezinbestean eskatzen dute haren [Barrenetxearen] laguntza; bestela, oso konplikatuak lirateke».

«Guztiz onartezinak» dira halako argudioak, Goirizelaiarentzat. Uste du bestelako kasu batean eman balituzte balorazio horiek eskandalua eragingo luketela. «Erabakia aurrez hartuta egin dute sententzia. Aurrena guardia zibilak absolbitzeko erabakia hartu dute, eta gero erabaki dute nola eraman hori aurrera».

NBEren protokoloa, auzitan

Psikologo perituaren lanaren gainean ere zalantzak agertu dituzte epaileek: «Lau elkarrizketa egin zizkion, eta lehenengoan ari da osorik biktimak ustez jasandako gertaerei buruz». Atal ezberdinak ditu, izan ere, protokoloak: «Ez da bakarrik narrazioa. Lotu behar dira kontatzen ari dena, eta ateratzen zaizkion erantzun emozionalak, edo ateratzen ez zaizkionak, blokeoak ere badirelako trauma batean. Sandrarekin, lau orduko elkarrizketa bat egin nuen [torturen kontakizunaz], eta bitan moztu behar izan nuen, antsietate krisiak jo zuelako. Azkenean, bukatu genuen».

Gero, sintomen inguruko test batzuk ere egiten dizkiete torturatuei. Olatz Barrenetxea: «Sandraren kasuan, bat zetozen narrazioan ateratako sintomak eta gero testean ateratakoak».

Kartzelan egindako salaketarekin hasita, Sandra Barrenetxeak epaiketara bitarte eta epaiketan bertan emandako testigantzetan «kontraesanak» daudela esan dute epaileek, gertaeren ordena nahasten duela eta. «Oso azalpen argia du», esan du Olatz Barrenetxeak. «Trauma dagoenean, hori da seinale bat. Traumak ebaluatzeko, berdin du zer ordenatan kontatzen diren, pasatutako gogoratzea da inportantea».

Epaiketan, Istanbulgo Protokoloaren arabera ezarritako metodoarekin bezala, nahaste horren inguruko galderarik ere ez zioten egin psikologoari: «Badakite zer azalpen eman izan dudan horri buruz beste epaiketa batzuetan. Guardia Zibilaren abokatuak azaldu zuen hori. Orain, absoluzioa nola argudiatu duten ikusita, ohartu naiz gauza batzuk intentzioz hautatuta egin dituztela; gauza batzuk galdetu dizkiotela Sandraren psikologoari, eta beste batzuk niri. Eta beste asko ez dituztela galdetu. Hori egin dute halako argudioak behar zituztelako; bestela, ezinezkoa zatekeen salaketa hau atzera botatzea».

Inkomunikazio aldian, guardia zibilak edo poliziak kenduta, Espainiako Auzitegi Nazionaleko auzi medikuak soilik egoten dira atxilotuekin. «Oso esanguratsua da», epaileen hitzetan, «auzi medikuak epaiketan adierazi izana ez ziola inolako ebidentzia fisiko edo psikikorik antzeman Barrenetxeari». Haren txostenak ere Barrenetxearen «kontraesanak» nabarmentzeko baliatu dituzte. «Galdetzen dute nolatan ez nituen jaso txostenean auzi medikuak esaten dituenak», kritikatu du Olatz Barrenetxeak: «Sandrari protokoloa pasatu nionean, ez neuzkan txosten horiek. Beraz, ezin nuen gero narrazioa aldatu, hori manipulatzea litzateke eta».

Istanbulgo Protokoloak badu auzi medikuentzako gida bat ere: «Ez dute inoiz betetzen», salatu du psikologoak. «Atxilotuek esaten dietena idaztera mugatzen dira; askotan, hori ere ez. Esaten dute ez zuela jaten, lorik ez zuela egiten... Bigarren, hirugarren egunean, pertsona horrek ezin du 'normaltasun' itxura eduki».

Gerora jakin dute auzi mediku hori ikertzen ari dela Munduko Mediku Elkartea, «etika falta larriagatik». Alegia, txostenak gaizki egiteagatik, ustez torturak estaltzeko. «Hori izan liteke modu bat helegitea jartzeko», azaldu du Goirizelaiak: «Oraindik ez dakigu jarriko ote dugun».

Jaurlaritzak 4.000 kasuri baino gehiagori aitortu die sinesgarritasuna. Barrenetxea: «Auzi medikuak, epaileak... Mailaz maila goaz. Biribilgune bat dirudi honek, baina jarraitu behar dugu».]]>
<![CDATA[«Terrorismo» delitua ezetsita, Iruñean ikertuko dituzte martxoko istiluak]]> http://www.berria.eus/paperekoa/4550/008/001/2017-04-13/terrorismo_delitua_ezetsita_iruean_ikertuko_dituzte_martxoko_istiluak.htm Thu, 13 Apr 2017 00:00:00 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/paperekoa/4550/008/001/2017-04-13/terrorismo_delitua_ezetsita_iruean_ikertuko_dituzte_martxoko_istiluak.htm Errepresioari autodefentsa dinamikaren barruan egindako martxan atxilotu zituzten lau gazteei, eta, ondorioz, auzia Espainiako Auzitegi Nazionalaren esku utzi zuen. Defentsaren helegite bat aintzat hartuta, Nafarroako Auzitegiak baztertu egin du orain «terrorismo» delitua, eta, beraz, istiluak Iruñeko instrukzioko laugarren auzitegian ikertu behar direla erabaki du. Autoa irmoa da.

Zigor Kodeko 573 bis artikulua hartu zuten oinarri Iruñeko instrukzioko auzitegiak, «terrorismo» delituei dagokiena. Nafarroako Auzitegiko epaileen ustez, ordea, Iruñeko istiluek ez dituzte betetzen hor aipatzen diren baldintzak. Besteak beste, azaldu dute ez dagoela «inongo erreferentziarik gertaerak erakunde edo talde kriminal baten eraginpean izan zirela esateko». Hala, Zigor Kodeko 557 eta 557 bis artikuluetan kokatu dute auzia —desordena publikoa arautzen da hor—, gertaerak «larriak» direla esan arren —sei urte arteko zigorrak aurreikusten ditu legeak—.

Atxilotutako gazteetatik hiru kartzelan dituzte martxoaren 11tik —libre utzi zuten laugarrena, adingabea delako—, eta behin-behineko espetxealdia eteteko ere eskatu zuen defentsak. Hori ez du onartu auzitegiak; gazteak herrian «errotuta» daudela eta ihes egiteko arriskua «oso txikia» dela esan dute epaileek, baina aske utziz gero delitua berriz egiteko arriskua dagoela diote.]]>
<![CDATA[Nafarroako Auzitegiak dio Iruñeko istiluak ez direla "terrorismoa"]]> http://www.berria.eus/albisteak/133717/nafarroako_auzitegiak_dio_iruneko_istiluak_ez_direla_terrorismoa.htm Wed, 12 Apr 2017 10:07:21 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/albisteak/133717/nafarroako_auzitegiak_dio_iruneko_istiluak_ez_direla_terrorismoa.htm Madrilgo auzitegiak bere gain hartu zuen auzia. Autoa irmoa da Nafarroako Auzitegia, ordea, ez dago ados horrekin, eta, dauden zantzuak aintzat hartuta, desordena publikotzat jo ditu istiluak. Hau da, onartu du delituak "larriak" direla, baina Zigor Kodeko 557 eta 557 bis artikuluetan kokatu du auzia, desordena publikoei dagokien legedian -gehienez ere sei urte arteko espetxe zigorrerako aukera jasotzen dute artikulu horik-. Ondorioz, auzia Iruñeko instrukzio auzitegian ikertu behar dela ebatzi du, espetxeratutako gazteen abokatuek eskatu bezala. Autoa irmoa da. Errenteriako (Gipuzkoa) hiru gazte espetxeratu zituzten istilu haien ondoren -beste bat libre utzi zuten, adingabea delako-, eta haiek aske uzteko eskatu zuen gazteen abokatuak, baina eskaera hori atzera bota dute epaileek.]]> <![CDATA[Eskuak eta hitza, bakerako arma]]> http://www.berria.eus/paperekoa/1947/006/001/2017-04-09/eskuak_eta_hitza_bakerako_arma.htm Sun, 09 Apr 2017 00:00:00 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/paperekoa/1947/006/001/2017-04-09/eskuak_eta_hitza_bakerako_arma.htm bakearen artisau batzuek hasitakoari, Baionako Paul Bert plazan, eskuak gora jasota ?20.000 inguruk, antolatzaileen arabera?. Armagabetu dute ETA, eta, iraganari izkin egin gabe, zuzen hitz egin diote etorkizunari, «bake justu eta iraunkorra» eraikitzeko erronkari. «Gertakari honek gure historian heriotzez eta agoniaz beterik den kapitulu mingarria ixten du. Atzean utzi nahi dugu, baina ez atzera begiratu gabe». Estitxu Eizagirreren, Suzanne Jorgeren, Louis Joineten eta Fernando Armendarizen ahotik, ozen entzun da eragile zein banako ugariren ahots bateratua, 2017ko apirilaren 8ko Baionako adierazpena: «Izan gaitezen bakegile, denak batera».

«Egia da ez dugula herria bere osotasunean ordezkatzen», esan dute. Batzuk baziren: EH Bildu, EAEko Ahal Dugu eta Ezkerrako ordezkariak, ELA eta LABekoak, Nafarroako Legebiltzarreko lehendakari Ainhoa Aznarez ?Ahotsak egitasmoaren izenean?, Kontseiluko Paul Bilbao, Ikastolen Elkarteko Koldo Tellitu, BERRIAko zuzendari Martxelo Otamendi, Sareko Joseba Azkarraga, Gure Esku Dago-ko Zelai Nikolas, Euskal Herriko apaizen koordinakundeko Goyo Ubierna, Xabier Euzkitze aurkezlea, Maialen Lujanbio bertsolaria... Ordezkaritza zabala batu da oholtzan. Jende artean zen, gainera, Joseba Aurrekoetxea EAJren EBBko kidea ere.

Egon ez direnei ere mintzatu zaizkie, «errespetuz». Baina ordezkatzen dutenaren indarraz kontziente: «Ezingo du inork ukatu, Baionan elkarturik, herri honen lurraldeak irudikatzen ditugula, honen jende eta sentsibilitate kontrakoenak barne».

Ez baititu Baionak edo ETAren armagabetzeak bakarrik batzen: «Aise azaldu daitekeen zerbait partekatzen dugu: bakea ez dela bortizkeriarik eza soilik. Eta, ondorioz, bortizkeria egoera dagoenean ez dela bakerik». Horregatik izan dituzte «bihotzean» biktima guztiak, «arma guztien biktimak». Guztiak oroitu, eta guztientzako aitortza bilatzeko konpromisoa hartu dute: «Nahi dugu egia eta justizia egin dadin, eta, erran nahi diegu: 'Ez, ez da berriz gertatuko'».

Eta horregatik izan dute gogoan «orainaldi mingarria» ere, euskal presoena eta haien senideena: «Pentsatzen dugu ez dela inor galtzaile ?are gehiago, denak gara irabazle? legea eta politika orainaldiaren ezaugarri bilakatzen badira, presoen urruntzea bukatzen bada, Euskal Herrira eta inguruetara ekartzen badira, eri direnak eta zigorraren burura iritsi direnak askatzen badira. Etxera itzuliko direla sinetsi nahi dugu, ahal bezain azkar».

Sinatzaileek gogora ekarri dutenez, Espainiako eta Frantziako gobernuak izan dira, 2011ko Aieteko Konferentzia egin zenetik, elkarrizketari erantzun ez diotenak. «Aitorturiko eragile, hautetsi eta instituzioz osaturiko jendarte baten aurrean gaude. Eta nazioarteko komunitatearen aurrean, bake justu eta iraunkorrera hurbilduko gaituen elkarrizketa errazteko prest».

Espazio eta bide berriak

Adierazpena irakurri aurretik ere izan dira gogoan hartzeko hitzak. Bake Bideako presidente Anaiz Funosasenak, esaterako, Baionan bildutako milaka herritarrei eskerrak emanez, Irlandako lehen ministro ohi Bertie Ahernen berbak ere izan ditu gogoan, bultzatu nahi duten bake prozesuaren balioak nabarmenduz: «Ausardia, arriskuak hartzea eta bide berriak eraikitzea».

Mixel Berhokoirigoin eta Michel Tubiana ere mintzatu dira: bakearen artisauak. Besteak beste, preso eta iheslarien auzia konpontzeko eskatu dute; legea ezarriz aurrena, baina ohartarazita ezin dela «legea ezartzera» mugatu. Desarmatzeak erakutsi du, Berhokorigoinen hitzetan, «inteligentzia indarraren gainetik» dagoela. «Apirilaren 8ak espazio berriak irekitzen ditu», esan du, eta bizikidetzaren bidean sakontzera deitu: «Bestearen tokian jarri behar dugu. Bestearen aldapa igo, horrek agian indarra emanen digulako urrunago joateko».

Hunkigarria izan da Harold Good Ipar Irlandako apaiz protestantearen mezua ere, armagabetze prozesuaren «fede emailearena». Euskal presoak «etxera» ekartzeko eskatu du: «Madrili eta Parisi eskatzen diet, nire ahotsa ez, entzuteko zuen ahotsa».

Adierazpena eta hura babestu dutenen zerrenda, hemen: www.berria.eus]]>
<![CDATA[Etxeberriren eskutik jaso, eta Frantziako autoritateen esku utzi dute egiaztatzaileek armen informazioa]]> http://www.berria.eus/albisteak/133575/etxeberriren_eskutik_jaso_eta_frantziako_autoritateen_esku_utzi_dute_egiaztatzaileek_armen_informazioa.htm Sat, 08 Apr 2017 08:42:05 +0200 Hodei Iruretagoiena http://www.berria.eus/albisteak/133575/etxeberriren_eskutik_jaso_eta_frantziako_autoritateen_esku_utzi_dute_egiaztatzaileek_armen_informazioa.htm Zortzi dira armategiak, eta 120 arma, 3 tona leherkari, munizio eta detonatzaile kopuru handi batek osatzen dituzte. 172 lagunek zaindu dituzte Frantziako Polizia iritsi bitartean. Euskal Elkargoko presidenteak Baionako udaletxean eman die informazioa nazioarteko egiaztatzaileei, besteak beste, Harold Good eta Matteo Zuppi lekuko zirela. Bideoa: Baionako ekitaldi instituzionala azpidatziekin (Lara Madinabeitia / BerriaTB).
]]>