Zuzendariari

Eguraldi bidezko konkista

Aitor Castañeda Zumeta. -

2013ko martxoak 31

Ikusi dut, beste behin, nola Gaztelako dinastiaren azken lehendakari nafarrak, beaumondarren altxor monetario gehienak hatzapartu ondoren, bere burua mozorrotuz, alboko anaien telebista katea ikustea debekatu duen, orain arte debekatua ez balego bezala. Debekua ez zegoen paperean idatzita. Praxian bai ordea, nafar hizkuntzaz mintzo diren tafallarrek, kasu, ezin bait(z)uten ikusi.

Eta hori zergatik? Ba gipuzkoar, bizkaitar eta Arabarren TB kateak eguraldi mapa berri bat ematen duelako. Mapan Euskal Herriko (eta Nafarroako) lurraldeak marraz ondo marraztu eta ezberdinduak agertzen badira ere, nahikoa izan da Reynoaren haserreak (ber)pizteko. Gure etxean guda berriz. Gure kateetaz libratu nahi du Nafarrak. Bitartean, Erreginak altxorra eraman anai artean elkar jotzen dugula, ia kateak nork-nori jarri.

Etorkizun galanta opa digu Barcinak. Jo gaitezen elkarri, nafarrak espainiarrak direla edo ez direla. Zer zentzu du horrek Espainiaren hiriburua Berlin denean? Zertan jotzen dugu elkar identitatearen harira, gure diruak gogoz lapurtzen dizkigutenean? Altxor publiko barik, non gurea kudeatzeko kemena? Non foruak? Inperioari bost, Ama Nafarroa. Inperioaren kateekin bortxa zaitzatela behin eta berriz, eta bitartean haserretu telebistarekin, hori baita zure problema. Kateak zeintzuk diren ikusten ez dakizula.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Albiste gehiago

Debatea

Debatea

Kirmen Uribe

Trumpen eta Bidenen arteko lehiari begira jarri da Kirmen Uribe ere, aste honetako New Yorkeko munduak podcast-ean.

 ©Malen Amenabar Larrañaga / Txakur Gorria
Itziar-Ondarroa
Hamabostaldia Mexikon

Hamabostaldia Mexikon

Kirmen Uribe

Berezko dudan baikortasun, ezen ez xalotasun, honek traizionatu egiten nau batzuetan. Gaztetan maite nuen Emil Cioran-en ezkortasun beltza, baina orain, zer esango dizuet, nahiago dut Bertrand Russell-en inkonformismo bizizalea. Uste genuen abuztuaren bukaeran gauzak hobeto egongo zirela Covid-aren kontuarekin, Europa eta Estatu Batuen arteko mugak zabalduko zituztela eta ez genuela arazorik izango New Yorkera itzultzeko. Baina ez da izan horrela.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Izan zaitez BERRIAlaguna

BERRIAlagunei esker eskaintzen dugu balioz osatutako informazioa. Egizu ekarpena gure eginkizunarekin segi dezagun.

Izan zaitez BERRIAlaguna