Albistea entzun

Bakearen mezulariak

Donostia 2016k antolaturiko 'Stop War' jaialdian parte hartuko dute Inna Modjak, Nick Lowek eta Bob Geldofek asteburuon.

Geldofen presentziak azaleratu du kritikarik
1
1 Z / EZEZAGUNA

Gorka Erostarbe -

2016ko martxoak 25

Formulak erraza eta eraginkorra dirudi, edo efektista. Nazioartean oihartzuna duen artista ezagun bat eta jarraitzaile andana duen Euskal Herriko rock talde bat elkarrekin jarri, gerraren aurkako aldarria egiteko, eta, zubia sinbolotzat hartuta, elkarbizitzaren aldeko mezua zabaltzeko. Donostia 2016k antolaturiko Stop War jaialdiak gaurtik igandera bitarte iraungo du. Gauero Maria Kristina zubian egindako kontzertuek emango diote errematea eguneroko egitarauari. Kontzertuak doanekoak izango dira.

INMA MODJA

Maliko sustraietara itzulera bidaian, soinu modernoz

Salif Keita musikari eta bizilagunak babestuta egin zituen lehen urratsak musikaren munduan Inna Modjak (Bamako, Mali, 1984). Umetatik bere herrialdeko musika tradizionala eta soul nahiz rhythm and blues klasikoa (Ray Charles, Ella Fitzgerald, Otis Redding) entzunagatik, ez baitzuen erraza emakume izanik musikari izatea. Emakumeen aurkako bortxa salatu izan du bere kantuetan, La Valse de Marylore-n, adibidez, eta emakumeen genitalen mutilazioaren aurka ere kantatu izan du, bai berak eta baita bere bost ahizpek pairatu baitzuten ablazioa. 2009an egin zuen debuta Everyday Is a New World lanarekin. Bere herrialdeko erritmoetatik aldenduta, ingelesez sortu zituen kantuak, swing eta disco eremuetatik pop eta soulerako bidea eginez. Musikariz gain, modelo gisa ere lana egin izan du, eta Parisen egonkortua zegoen. 2011n atera zuen bigarrena, Love Revolution, jazz-pop, blues-folk, soul, eta gospela Maliko eraginekin uztartuz. Iaz kaleraturiko Motel Bamako du orain arteko lanik pertsonalena. Zati handi bat Bamakon grabatu zuen, eta bere sustraiei inoiz baino gehiago erreparatu zien; ingelesez eta bambaraz abestu zuen, eta kora eta mandingo gitarra darabiltza, pop eta oinarri elektronikoak uztartuz. Tomboctou kantua da adibide garbiena. Haren aurretik, Niña Coyote eta Chico Tornadok argitaratzear duten lan berriko kantuak aurkeztuko dituzte. Riffez ondutako rock pisutsua.

BOB GELDOF

Musika eta filantropiaren nahasketa gatazkatsu hori

Musikaria eta aski diruduna izanik, musikari bezainbat denbora filantropiari eskaintzen dion musikari leinukoa da Bob Geldof irlandarra (Dublin, 1951). Parekatu liteke haren ekinbidea, ñabardurak eta gustuak alboratuta, Sting edota U2-ko Bonorenarekin, esaterako. Ezagun egin zen Geldof 1985ean, artean Boomtown Rats punk eta new wave taldeko kide zela, Afrikako gosetearen aurkako bi kontzertu erraldoi antolatzea lortu zuenean. Londresen eta Filadelfian (AEB) egin zituzten kontzertu horiek, aldi berean, eta besteak beste, Queenek, Elton Johnek, Bob Dylanek, Phil Collinsek eta beste dozenaka artistak parte hartu zuen. Orduz geroztik. bere ibilbidea filantropia moldeko humanismorantz bideratu zuen Geldofek. Zenbaiten begietara, heroi bilakatzen du horrek; beste zenbaiten begietara, keinu filantropiko hutsekin burua zuritzen duen artista ustekoa. Donostiako jaialdira etortzearekin kritiko azaldu da asteon bertan, esaterako, Juan Etxenike Almeida, Afganistango eta Irakeko gerraren aurkako Gipuzkoako plataformako kidea. Naiz agerkarian idatzitako artikuluan esaten du Geldofen jarduera «filantrokapitalismoa» dela.

Musika kontu hutsei erreparatuz, 1986an hasi zuen bakarkako ibilia Geldofek, Deep in the Heart of Nowhere irregularrarekin. The Vegetarians of Love-rekin (1990) goia jo zuen irlandar folk sustraietara joz eta Dylanen tankerako ahots karrankariz. The Happy Club-en ( 1993) ostean zortzi urteko pausa egin zuen, harik eta 2001ean Sex, Age & Death apokaliptiko eta aski pertsonala plazaratu zuen arte. Ordutik gaur arte beste bi disko atera ditu, Under the Influence (2004) eta How to Compose Popular Songs That Will Sell (2011) izenburu ironikokoa. Sei disko 30 urteko bakarkako ibilian. Boomtown Rats taldea lagun hartuta ariko da bihar (22:30). Aurrez Gose hirukoa entzuteko aukera izango da (21:00).

NICK LOWE

Bizitza oso bat musikari emana, klasikotasun lurrinez

Hiruetan musikari beteranoena da Nick Lowe ingelesa (Walton-on-Tames, 1949). 40 urteko ibilbidean 15 disko plazaratu ditu, 1978an Jesus of Cool eta 1979an Labour of Lust ederrekin estreinaldia egin zuenetik. Punkaren osteko Erresuma Batuko musikaren loraldian figura ezinbestekoa izan zen, bai musikari modura eta baita soinu produktore gisan (Dr Feelgood, Elvis Costello, Graham Parker...). Loweri ez zaio arrotz suertatuko Donostian aritzea, 2008an Kursaalen aritu baitzen At My Age laudatua aurkeztuz, eta Antzoki Zaharrean, 2013an. Iaz zuzeneko disko bat argitaratu zuen, eta, aurrez, 2013an, Quality Street: A Seasonal Selection for All the Family. Pop kantu goxoak ditu sarri eta gustukoenak, folk, soul eta country ahaire bat bereganatzen dutenak. Festari amaiera emateko, berriz, Nick Loweren musikarekin zerikusi gutxi duen Esne Beltza taldeak bere Esna azken lana aurkeztuko du.

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

Nerea Ibarzabal bertsolaria, atzo, Bizkaiko Bertsolari Txapelketako hirugarren eta azken finalaurrekoan, Larrabetzun. ©JAIZKI FONTANEDA / FOKU

Begirada guztiak finalera begira

Olatz Enzunza Mallona

Nerea Ibarzabalek irabazi du Bizkaiko Bertsolari Txapelketako hirugarren eta azken finalaurrekoa. Horrekin batera, erabakita geratu da finalisten zerrenda
1 ©MARISOL RAMIREZ / @FOKU

Berriro ere topagunea da

Ainhoa Sarasola

Iazko etenaren ondotik, aurrez aurrekoa izatera itzuli da Durangoko Azoka, eta, edukiera mugarekin, jendez bete da berriro ere Landako Gunea. Txandaka joan dira sartzen bisitariak, pilaketarik gabe
Myriam Miranda, Igor Muniategi, Amaia Ozerin eta Maite Bidarte, atzo, Landako guneko areto nagusian. ©MARISOL RAMIREZ / FOKU

Bidea urratzeko lanabesak

Andoni Imaz

Sortzaileei euren jardunean laguntzeko zenbait tresna azaldu dituzte mahai inguru batean: egile eskubideei, kontratazioari eta zabalkundeari buruzko argibideak eman dituzte

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Izan BERRIAlaguna

Zure babes ekonomikoa ezinbestekoa zaigu euskarazko kazetaritza independente eta kalitatezkoa egiten segitzeko.