Albistea entzun

GATAZKETAKO ERREPORTARIAK (V). Ricardo Garcia Vilanueva. Argazkilaria

«Freelanceen egoeraren errudunak gu geu gara»

Iaz sei hilabetez bahituta eduki zuen Estatu Islamikoak Sirian. «Lan istripua» izan dela dio. Ez du gaiaz hitz egin nahi. Garciarentzat, Siriako gizartea garrantzitsuagoa da kazetari bati gertatzen zaiona baino.
Ricardo Garcia Vilanova —eskuinean—, Libiako amazigh miliziano batzuei argazkiak ateratzen.
Ricardo Garcia Vilanova —eskuinean—, Libiako amazigh miliziano batzuei argazkiak ateratzen. KARLOS ZURUTUZA

Urtzi Urkizu -

2014ko abenduak 21

Munduko egunkari eta aldizkari garrantzitsuenetan argitaratu dira haren argazkiak: Life, Newsweek, The New York Times, The Wall Street Journal, The Guardian, The Times, Der Spiegel... Bideoerreportari gisa CNN, BBC, Channel4 eta Reuters TVrako aritu da, besteak beste, Ricardo Garcia Vilanova (Bartzelona, 1971).

Zer-nolako garrantzia du argazki bat egitean bestearen lekuan jartzeak, batik bat bestaren minarekin lan egiten duzunean?

Oinarrian enpatia eta errespetu handia izan behar duzu. Argazkia atera behar diozunaren azalean sartzea funtsezkoa da. Errespetuak erabatekoa izan behar du. Eta pertsona batek ez badu nahi erreportajean azaldu, hori errespetatu egin behar duzu.

Urteotan izaten ari den fenomenoa da argazkilari bat gatazka lekura iritsi, argazkiak atera eta joan egiten dela. Sinesten al duzun lan modu horretan?

Nire lana ez dut modu horretan garatu nahi. Pertsonekin denbora inbertitzeak ekartzen du haiek zu errespetatzea. Hortik aurrera, hobeto lan egin dezakezu. Iritsi eta berehala argazkiak ateraz gero, batzuk erabiliak senti daitezke. Siriako Alepo hirian, adibidez, tour batzuk antolatu ziren. Furgoneta batean dozenaka pertsona iritsi, ospitale batean sartu, argazkiak atera, eta joan egiten ziren. Azkenean, ospitale hartan afixa bat jarri zuten, ez zituztela kazetari gehiago nahi.

Freelance argazkilariaren ogibidea galtzeko arriskuan dagoela esan izan duzu.

Bai, hala da. Egoera tamalgarria da, ez bakarrik argazkilariarena. Lehen, eskualde batzuetan lan egiteko aukera genuen, langile taldeak iritsi ezin zitezkeenetan. Orain, leku askotan ez dute freelanceekin lan egin nahi. Ogibidea gal daiteke, eta finantzatzeko beste bide batzuk bilatu behar dira: bekak, liburuak, erakusketak... Bideokamera ere erabiltzen dut, eta istorio batzuk errazago kontatzen dira bideoarekin.

Zer-nolako eragina du teknologiak?

Orain 4K kamerak ari dira modan jartzen. Kamera horien grabaziotik zuzenean fotogramak hartzen dira, argazki moduan. Krisi ekonomikoa gehituta, argazkilarion lanak irautea are zailago egiten da. Dena den, errudunak neurri handi batean geu gara, egoera onartzeagatik. Freelance garenok bat egin eta planto egin izan bagenu, agian zerbait lortuko genuen.

Denek bat egin eta baldintzak planteatzeko aukerarik bada?

Oso-oso zaila da. Jende asko dago, eta lan gutxi.

Non egiten dira argazki hobeak: gerra fronte batean ala gerraosteko gizarte zibilaren artean?

Ez zait gustatzen argazki hobeez edo txarragoez hitz egitea. Kontatutako istorioak iritzi publikoari kontzientzia hartzeko baliagarriak izatea da kontua. Ni neu zibilen aldean jarri ohi naiz, kalte handiena izaten dutenak baitira. Zibilak gatazkan harrapatuta egon ohi dira, eta ez dute ihes egiteko aukerarik. Edonola ere, garrantzitsua izaten da pertsona horien sentipenak islatzea.

Argazki gordin horiek ba al dute eraginik Mendebaldeko botereetan?

Eragina ez da berehalakoa izaten. Gehiago sinesten dut gobernuz kanpoko erakundeek egiten duten lanean. Maiz gure argazkiak erabiltzen dituzte. Material grafikoa behar dute, inbertsioak lortu ahal izateko.

Zer ez zenuke egingo argazki bat lortzeko?

Nire kontzientziari traizio egin. Edozein kazetarik hori errespetatu beharko luke. Ezin da edozer egin argazki bat lortzeagatik.

Komunikabide batzuetan, kazetaria protagonista bihurtzen da, eta istorioari gailentzen zaio. Zer iritzi duzu horretaz?

Ez dut hori ulertzen. Baina ez dut ulertzen ezta zergatik dauden ere lehen mailako hildakoak eta bigarren mailakoak. Irakeko kazetari bat hiltzen bada, labur bat ere ez da argitaratzen; kazetaria Mendebaldekoa bada, azal guztietan azaltzen da. Badago aldea.

Merezi al du freelance izatea?

Ekonomikoki ez da egonkortasunaren paradigma. Baina askatasuna duzu nahi duzunean nahi duzun lekura joateko. Hori ez da diruarekin ordaintzen. Aurki joango naiz nonbaitera.

Sareko BERRIAzalea:

Udazkenean, BERRIAlagun egiteko pausoa eman dezazun, eskaintza bat egin nahi dizu BERRIAk. Herri baten kulturaren plaza da BERRIA. Kultur egitasmo, dinamika eta ekitaldi anitzen erakustoki. Euskal kulturaren inguruko informazioaren plaza handia. Azaroan eta abenduan, Euskaraldiak, Bertsolari Txapelketa Nagusiak eta Durangoko azokak hartuko dituzte, besteak beste, BERRIAren orrietako asko, paperean eta webgunean.

Albiste asko irakurriko dituzu, segur aski webgune honetan bertan. Eta eskari bat egin nahi dizugu: har ezazu konpromisoa irakurtzen duzunarekin. Irakurleen babes ekonomikoa funtsezkoa da BERRIAren etorkizuna ziurtatzeko.

Albiste gehiago

Mahai inguruko partaideak, atzo, EHUren Leioako campusean. ©MONIKA DEL VALLE / FOKU

Euskararen xehetasunak

Amaia Igartua Aristondo

EHUko irakasleak dira, atzerritarrak, eta helduaroan euskaldunduak, lanagatik besteak beste. Euskara ikastearen esperientzia xehatu dute EHUk antolatutako solasaldi batean.
 ©CC0

GIBaren aurkako hesi bat prest

Iker Tubia

Askotarikoak dira GIB birusari aurre egiteko estrategiak. Botika baten bidez ere izkin egin dakioke infekzioari: Prep esposizio aurreko profilaxiarekin. GIB birusarekiko esposizio arriskua izan dezaketenek eska dezakete.
Joseba Ezkurdia eta Jokin Altuna, Lau eta Erdiko Txapelketako finalean, azaroaren 20an. ©ARITZ LOIOLA / FOKU

ETB2k %7,7ko ikusle kuota izan du azaroan, 2019ko udatik txikiena

Urtzi Urkizu

ETB1ek %1,9ko batezbestekoa du; lau eta erdiko finalak %24,5eko ikusle kuota lortu zuen

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Iruzkinak kargatzen...