Mandelaren esan batzuk

 

Berria -

2013ko abenduak 5

1962ko azaroan, langileak grebara deitzea egotzita zigortua izan ondoren: “Denbora nire esku izango banu berdin jokatuko nuke; bere burua gizakitzat duen edozein gizakik jokatuko lukeen bezala”.

1962ko azaroan, espetxe zigorra ezarri osteko adierazpenetan: “Jende askok prezio bat ordaindu du herrialde honetan nik baino lehen, eta beste askok ordainduko dute prezio hori nire ondoren”.

1975ko otsailean, Winnie Mandelari igorritako gutunean: “Zailtasunek pertsona batzuk suntsitzen dituzte, baina beste batzuk sortu. Ez dago aizkorarik amaieran ere altxako denaren itxaropena duen bekatariaren arima moztuko duenik”.

1976ko uztailean, espetxe zuzendari Du Preez jeneralari bidalitako gutunean: “Inoiz ez dut inor nire nagusitzat jo, ez espetxe barruan ezta kanpoan ere”.

1993an, Bakearen Nobel Saria eskuratzean: “Gizarte batek ez luke inoiz berriro baimendu behar kontzientzia presoak egotea edo inoren giza eskubideak urratuak izatea”.

1994an, dokumental baterako eginiko elkarrizketan: “Heriotza saihestezina da. Gizaki batek bere herriarekiko egin behar duena egin duela uste duenean, lasai hil daiteke. Uste dut ahalegin hori egin dudala eta, beraz, betiko egin dezaket lo”.

1998ko apirilean: “Benetako liderrek prest egon behar dute dena emateko euren herriaren askatasunaren alde”.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna