Gainerakoon gatz

Noski, dagoeneko ahaztuta izango dugu, abenduak 3, Euskararen eguna. Ahaztuen, segur aski, Euskaraz bizi nahi dut eta halako leloak erabili izan dituztenek. Bai, hori da, berriz buelta gaitezke erdaretara, zer lasaitua. Eta dagoeneko ahaztuago izango dugu, abenduak 3, Nafarroaren eguna. Gainerako euskal herritarrok. Zer esanik ez anai-arreba nafarrek, gaur bukatzen baita megazubi forala —eta oso serio ari naiz pentsatzen, datorren urteari begira, foru erkidegoan erroldatzea—.

Baina, Euskararen Egunaren aitzakian eman zirenak baino —Euskara besteen ahotan, esate baterako—, aukeratu dugu Juan Kruz Lakastaren dokumentala, Nafarroaren Garaia —nahiz zehatzagoa litzatekeen Nafarroa Garaiaren garaia—. Hasteko, gauza sinple bategatik. Orain hilabete pasa, ETB2n Lakastaren Navarra, 100 días de cambio eman zutelarik, halakoxe zerbait eskatu genuelako: «Atal gehiago irits daitezkeela esan dute. Kontxo, baina irits daitezela euskaraz, behingoagatik». Eta gero, bat natorrelako Iñigo Aranbarrik, azken-aurreko zutabean, esan zuenarekin: «Euskal Erdi onbera-ustekoak gainerakoak txepeldu gaituen bezala bihurtu ditu eguneroko errotak outsider hango idazleak. Biziago, libreago, muturrekoago mamian eta azalean». Hango, noski, da Nafarroako. Eta idazleen aipamenak ez bagaitu konbentzitzen, dokumentalean esan zuen Floren Aoizek: «Egun, esanguratsuki, esperimentu politikoak Ipar Euskal Herrian eta Nafarroan gertatzen ari dira, eta beharbada Araban ere bai; periferian gertatzen ari dira zentroan baino fenomeno interesgarriagoak» —eta ze arraroa Aoizekin bat egitea—.

Luzatzen ari naiz eta: dokumentala zen foru erkidegoko aldaketaz eta hizkuntza politikaz -ño, abenduaren 3an biak, ze abilak—. Elkarrizketatuak, batetik, Nafarroa berriko agintari gorenak, Uxue Barkos, Ainhoa Aznarez —eta konstatazio bat: ze trakets hitz egiten duten euskaraz, oro har, Nafarroako autoritateek; Nafarroaren egunak ez ote lukeen behar, hartara, Euskara hobetzearen eguna—. Bestetik, agintari guapoenak, Eneko Larrarte —txiklea jaten, lastima—. Eta azkenik gizarte eragile garrantzitsuak. Tartean bi aizkolari, aipatutako Aoiz eta Aingeru Epaltza. Aizkorak kamustuta, egia. Eta, halere, Aranbarrik esan bezala, gainerakoon gatz guztiak ere.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude