Elkarrizketa, elkar hizketa

Berandu baino lehen azken saioaren ildora, oso interesgarria otu zait azken egunotan sare sozialetan zein lagunartean gertatu dena. Hainbat ertzetatik kontuan hartuta, gainera. Hala ere, aitortzen dut ez dela lan makala gaurkoan hitzok idaztea.

Galarragak kontatu digu bart zein den bere abiapuntu pertsonala Fermin Etxegoienekin. Ulertzen dut, erabat, bi aldeetan egoteak dakarren konplexutasuna. Kritika generoan, iraganean hausnartu den eta hausnartzen jarraitu beharko den gatazka baten proiekzioa izan zen bere lehenengo paragrafoa. Euskal Herrian ez da erraza sortzea, ez da erraza ez sortzea, ez da erraza kritika egitea eta ez da erraza kritikarik ez egitea.

Programaren bigarren elkarrizketaren edukiari dagokionez —Josebe Iturriozi egindakoa—, harritu nau biek errealitatearen gaineko pertzepzio hain antagonikoa izateak. Hamaika argudio eman daitezke. Belaunaldi kontua dela esan genezake, adibidez. Baina esentziara joz gero, Etxegoienen eta Iturriozen artean sortutako giro konfliktiboa berdintasunaren alorrean egunero kalean topa dezakeguna da. Pertsonala politiko bilakatuta soilik askatuko dugun korapiloa. Talkan lupa jarri du saioak. Hori baikorra da, arazoari ikusgarritasuna eta protagonismoa eman diolako.

Baina Josebe Iturrioz eta Fermin Etxegoien izan ez balira? Hau da, marka propio definitua ez duten bi pertsonaren arteko elkarrizketa telebistaz eman izan balute? Puntu hori, elkarrizketak ardatz dituen genero telebisiboari dagokionez, asko interesatzen zait. Elkarrizketatzaileak saioari estilo propioa eman diezaioke galderen aukeraketa subjektiboarekin soilik. Bere gorputz presentziarekin eta hitz egiten duenean erabiltzen duen musikalitatearekin bakarrik. Haatik, elkarrizketaren hartu-emanean aurkezlea interpelatua sentitzen denean, Etxegoienekin gertatu bezala, aurkezle posizioa diluitzen da. Biak bilakatzen dira pertsonaia. Beraz, saio bat sinatzen denean, non dago muga, zure bizitza azaldu eta estilo propioa markatzearen artean?

Telerrealitate ukituko zerbait ikusi genuen. Gaur egun, telebistan ikusten dugun ia guztia bezala. Joera suntsitzailea da, estereotipoak indartuz giza kontrolerako balio duelako. Tamalez, garai bateko aurkezlearen figura hil da. Orain, kazetaria albistearen protagonista izatea baita moda.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude