Belaunaldi bat atzetik

Eta orain ez pentsatu Salvados saioaren fans totala naizenik ere. Baina gauza da azken emanaldiak interesgarri askoak izan direla. El machismo mata, Los esclavos españoles eta, luze gabe, azken-azkena, kontziliazioari buruzkoa: El milagro de la conciliación. Ondo esan zuten miraria, afera gutxi-asko gertutik ezagutzen duenak ondo baitaki lana eta etxea bateratzea zein den zaila. Eta neronek ere bizi dudanez zailtasun hori, gogoa daukat gaiaz hitz egiteko. Gainera, zer demonio, Hasier Arraizek eta Borja Senperrek egiten badute, besteok ere egin dezakegu, ezta?

Goteborg Suediako guraso batzuek harilkatu zuten kontakizuna. Ezen basikoki emanaldi guztia izan baitzen: begira ze ondo dauden Suedian eta begira ze gaizki —dauden esan behar nuen, baina— gauden Espainian —gauza horietarako, eta beste askotarako ere bai, Espainia baikara oraindik, behintzat neroni—. Izan ere, Suediako egoera da hortzak izerditzekoa: aitatasun eta amatasun bajak bederatzi hilabetekoak dira, haurrak haurtzaindegian daude sei urtera arte, oinez eraman ditzakezu, publikoak dira, zure soldataren arabera ordaintzen duzu, irakasle bat dute bost haurrentzat, gurasoek ez dituzte uzten gaixorik, neologismo bat sortu da suedieraz haurrak zaintzea esateko, seme-alabek zortzi urte izan arte Estatuak 140 euro ordaintzen dizkizu hilean. Eta hori guztiori nola lortzen da? Zergak gora, diru-isuririk ez, eraginkorki erabilita. «Nahiago ditut tranbia zaharrak eduki, eta haurtzaindegia etxetik gertu», aitortu zuen Goteborg Suedian bizi den katalanak. Pentsa, telebista publikoa ere ez dute zerga bidez ordaintzen, etxean telebista dutenek bakarrik baizik; aparatua eskuratzen duzunean zerga ordaindu nahi duzula jakinarazita.

Ez ziguten erakutsi bakarrik Goteborg Suedia, ordea. Esan ziguten, halaber, kontziliazioa gaur egunean oinarrizko gaia dela. Erantzukidetasuna, ardura partekatua izan behar dela helburua. Orain arte emakumeei zuzenduta egon dela. Orekatu egin behar direla aitatasun eta amatasun baimenak, parekidetasuna lortu nahi bada. Belaunaldi bat atzetik —doazela esan behar nuen, baina— goazela Espainian. Baina alda daitekeela ohitura, gizarte zibilak bultzatzen badu, lortzen bada agente guztiak —komertzio, turismo, hezkuntza, administrazio, enpresa— bilduko dituen proiektu politiko bat.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude