Ziur aski, hilezkorra

Iragan den Aste Santua izan da, ez Jesusito, baizik eta Johan Cruyff handiaren pasio, heriotza eta auskalo pizkundearena. Harritu nau gurean inork ezer esan ez izana —tira, gezurra, Josemari Pastorrek aipatu zuen: 1974. urtean, izenak espainiera hutsez idatzi behar ziren garaian, Katalunian bizi zen atzerritar batek frankismoari aurre egin ziola esateko; katalanezko izen ofizial eta legezkoa jarri zion semeari: Jordi Cruyff. Nahiz nik koinatu bat dudan, Aleix, izen katalan horrekin 1970ean erregistratua—. Eta hor zehar futbolari, entrenatzaile eta abarreko figurak nabarmendu zaizkion moduan, utzidazue Johan Cruyff telebista pertsonaiari buruz hitz egiten hemen. Ezagun da, agian gutxixeago futbol entrenatzaileak, baina jokalariak dagoen eta gauzarik anti-telebisiboena direna. Eta egia da, minutu batean esateko gai diren bueno kantitatea ikusita. Herbeheretar hegalariak, ordea, jokoa banatu izan du, ez bakarrik soropilaren gainean. Akaso izango da pentsatzen zuena kanporatzeko inolako filtrorik ezagutu ez duelako. Edota Guiness errekor baten jabe zelako: Cruyff izango da herrialde batean denbora gehien pasatu eta bertako hizkuntza —gaztelaniaz ari naiz, katalanez ez baitiot sekula hitz erdirik entzun— traketsen egiten zuen gizasemea. Hori da hori, el peloto, un partida, Laporto, genero gramatikal bakar bat ere ez asmatzea. Baina horrela eman zituen eman zituenak: «Pilota guk badugu, besteek ezin digute golik sartu»; «italiarrek ezin dute irabazi; baina haien kontra gal dezakezu, bai»; eta besteren gainetik, Madrili hiru segundoz hegan egin ondoren sartu zion gol hura bezala, historiara pasatuko den gallina de piel gogoangarria.

TV3k erreportaje pare bat berreskuratu zituen zendu zen gauean: L’últim partit. 40 anys de Johan Cruyff a Catalunya eta Cruyff, un tomb per la vida. TDP kateak, bere aldetik, Conexión vintage —irakur bedi vintash— bat. Risto —ez, noski, Stoichkov— Mejiderekin chesterra partekatu zuenekoa ere eman zuten Cuatron. Horri esaten zaio gerria, eta ez Gurpegirenari. «Katalanak ez ziren ausartak, eta horregatik fitxatu nituen lau euskaldun». Gustura entzungo nioke orain euskaldunez esango lukeena. «Neurri batean, ziur aski, hilezkorra naiz». Iragan den Aste Santua izan da, ez Jesusito, baizik eta Johan Cruyff handiaren pasio, heriotza eta telebista pizkundearena.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude