Grisak gustuko dituena

Astelehen gauarekin bukatu zen, snif, Nit i dia. Lehen denboraldia. Eta hemendik aurrera askoz ere lasaiago biziko naizen arren, badakidalako —spoiler alert— atsoak seriean hiltzen zituen asasinoaren mehatxua bukatu dela —mehatxu telebisiboa, ez pentsa orain kaletik beldurrez nindoala; ez behintzat horren beldur—, bada, era berean, ezin izan diot tristura poxi bati izkin egin, hain nengoen telesailari katigatuta. Izan ere, aspaldi honetan ikusi dudan onena baita. Telesail adituak zaretenontzat —eta, aparra dezente jaitsi dela iruditzen zaidan arren, esango nuke oraindik bazaretela gutxi batzuk—, inpresio soila baino iritzi arrazoituago bat beharko duzuenez, motiboren bat behintzat telesaila ikusi, ez ikusi erabakitzeko, esan, thriller bat dela, beltza, haatik grisak gustuko dituena. Hasiera-hasieratik dakigu nor den atso hiltzailea, pertsonaiarik gaiztoetan gaiztoena, baina telesailak aurrera egin ahala, gainontzekoak ere pasako dira, gara, pixkanaka alde ilunera. Ez da bakarrik erakusten odola, erakusten da, halaber, haragia, ausartuko nintzateke esatera nobedade dena; eta ez bakarrik autopsia mahaian: berdin hotel batean, piszina ertzean, ez zorionez asasinoaren ekinean. Eta bere garaian aipatu nuen, baina pasaeran bezala: bereziki euskaldunontzako interesgarria den azpitrama bat izan du telesailak, Aitor eta Miren pertsonaiena, zeini hurrenez hurren emaztea eta ama hil baitzien ETAk; eta non besteak beste kontatzen den biktima horiek, zehaztuko dugu Aitorrek, inkontruak dituela emaztea hil zioten komandoko kide batekin kartzelan. Baina, benetan, ahaztu gaiari buruz burura datorkizuen ikus-entzunezko erreferentzia oro: esango nuke lehenengo aldiz eta behingoagatik gerturatzea dela sanoa, sinestekoa, barka pedantekeria baina artistikoa. Ados, baliteke orain arteko guztiak oraindik konbentzitu ez izana. Bada, esan beharra dizuet Itxaro Bordak ere maite izan duela, eta ez bakarrik maite, idatzi ere idatzi diola. Berripaper honetantxe, Xala forever izeneko artikuluan: «Nit i dia telesailak zoratzen nau bai» —eta «Eibarko Astelena ezker-paretan, Xala gureak, hegoaldean eskaini zuen azken pilota partiduaren etengabe berrikusteak». Normal—. ETBk egokitu baino, erosi, bikoiztu —edo azpititulatu, ados, Urtzi Urrutikoetxea jauna— eta lasai asko emateko modukoa.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude