Etiketa: Huerta de Peralta

Autoritarismoaren bidean

Gogoan duzue Huerta de Peralta? Bai, ‘hokoke, hokoke’ kantatzen zutenak. Bada, berriz ere arazoekin dabiltza. Funtsezko sektore batekoak direnez, ez dute lanean etenik izan, ezta haien eskubideen aldeko borrokan ere. Eta iragan astean elkarretaratze bat egin nahi izan zuten lantokiaren atean, enpresaburuak berriz ere gaiztakeritan dabiltzalako.

Bere garaian Huerta de Peraltan Foruzaingoaren nahikoa egur eta isun jaso genituenez, LAB sindikatuan erabaki genuen elkarretaratzea behar bezala komunikatzea. Hanka-sartze nabarmena, antza. Espainiako Gobernu Ordezkaritzak elkarretaratzea debekatu baitzigun.

Langile horiek 7, 8 edo 9 ordu ematen dituzte egunero elkarrekin lanean. Baina lana bukatuta ezin dute pankarta bat hartu eta beren eskubideak defendatu, kontzentrazio horrek ekar ditzakeen “osasun ondorioengatik”.

Bide berean, atzo jakin genuen CGT, STEILAS, ESK eta Solidari sindikatuek maiatzaren lehenean Baratxurien plazan egin nahi zuten 6 pertsonako ekitaldia debekatu zuela Gobernu Ordezkaritzak. Eta ildo berean, litekeena da LABek egun bererako antolatu dituen auto karabanak ere debekatzea.

Eta horixe da, lagunok, gaur kontatu nahi nizuena; estatu autoritario polita gelditzen ari zaigula, alegia.


[Euskalerria Irratiko Metropoli Forala saiorako ‘Minutu bateko manifestua’, 2020ko apirilaren 28koa] bannerra-EHI

Azkoiengo baratzea (II)

“Hokoke… hokoke… damun fi oroke. Lan hansaha lau adamuni” ari gara egunotan kantatzen Huerta de Peraltako langileen eguneroko mobilizazioetan. Guk halaxe itzuli dugu: “Nire eskubideak nire zainetako odola dira. Hiltzen banaute ere, ez ditut ahantziko”. Hala moduko itzulpena izanen da ziurrenik, eta kantatzera animatzen garen bakoitzean zenbat ostiko ez dizkiogu arabierazko ahoskerari emanen. Langileek “Jo ta ke, irabazi arte” oihukatzen dutenean bezainbertze.

Baina berdin dio. Egunotan erakutsitako duintasun, elkartasun eta babes keinuek txikikeria horiek anekdota polit bilakatzen baitituzte.

Huerta de Peraltako langileen borroka gogorra izaten ari da. Ikaragarrizko esplotazioa eta prekarietatea jasaten ari zirelako hasi ziren antolatzen. LAB sindikatuaren babesa bilatu eta aurkitu zuten. Hitzarmen kolektiboan jasota dauden oinarrizko eskubideak eskatzen hasi ziren. Enpresak urtetan ordaindu ez ziena eskatzen hasi ziren. Eta enpresak kaleratzeekin eta zigorrekin erantzun zien.

Enpresak, gutxienez, 440.000 euro zor dizkie langileei. Berriz erranen dut: 440.000 euro. Batere lotsarik gabeko enpresari horiek aberasten ibili baitira langileak esplotatzen zituzten bitartean. Eta orain, langileak ahaldundu direlarik, beraiei dagokiena eskuratzea baino eskatzen ez dutelarik, enpresariak lotsagorritu ordez, harroputz agertu zaizkigu, beren enpresa eredugarria dela erran digute, beraiek demokratak direla eta gu biolentoak, beraiek zintzoak direla eta gu gezurtiak. Prekarietatearen bortizkeria estrukturala erabili duenak erran du hori, Foruzaingoaren bortizkeria fisikoa erabili duenak, epaiketa bat bertzearen atzetik galtzen ari denak.

Nafarroan badira nekazaritza enpresari asko hitzarmena bete eta lan eskubideak aintzat hartzen dituztenak. Baina Huerta de Peraltakoak ez dira halakoak. Eta horregatik egin behar zaie aurre, inoiz baino tinkoago, kazikeek gure herrietan tokirik ez dutela argi izan dezaten.

Eutsi lagunok!


[Euskalerria Irratiko Metropoli Forala saiorako ‘Minutu bateko manifestua’, 2019ko urtarrilaren 8koa] bannerra-EHI

Featuring WPMU Bloglist Widget by YD WordPress Developer