Letren terrenoa

Orain giza zientziak deitzen diegu lehen humanitateak deitzen genienei, hor dauzkagu psikologia edo kritika literarioa bezalako diziplinak zientzia limurtu nahian. Nondik atera da zientziak deitze hori gizakiaren alde espiritualen ikasketei? Zer dago horren atzean, ez bada letretako jendearen gutxitasun konplexua? Erakargarria da oso zientzien izaera enpirikoa: hipotesi bat eraiki, ikertu, hipotesiaren egia edo baliogabetasuna frogatu. Baina non dago eta nolakoa da testu jakin hau ederra den ala ez frogatuko digun neurria, aldaketa psikologikoen motibazioak eta prozedurak neurtuko dituen tresneria?
Zientziak eta teknologia humanitateak baino liluragarriagoak bihurtu dira. Baita ospe handiagokoak ere: gaur nork bidaltzen ditu bere seme-alabak filosofia ikastera?
Letrek, ordea, etorkizunik izango badute, beren terrenora itzuli beharko dute eta letrek bakarrik eskain dezaketena eman.

OHARRAK (Post scriptum)

Errematerako darabildan esaldiak Herman Brochek nobelaz zioena du iturri:

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude