Poltsa

Lau egunetako oporralditxo bat, herriko jaietatik ihes, eta bilatu gabeko pagotxa bada ere, baita bihar Gasteizen izango den bilkuraren zurrunbiloetatik urruti ere.

Udako arropa sartu dut poltsan. Eramango dut jertserik, zamarrarik, euritakorik? Aspirinak eramateak ez dit kalterik egingo. Sartu ditut bihotzerrearen kontrako pastillak ere. Zailena dator segidan: zein liburu sartu? Handia da erantzukizuna, aisiaren arrakasta, neurri batean behintzat, horren baitan baitago. Lagun batek pasatu didan bere azken lanaren zirriborroa sartu dut lehendabizi. Poesia, saioa eta narrazioa eramango ditut, genero bakar batek ez baitu egunetako apeta asetzen. Baina genero bakoitzetik zein?

Bat sartu eta bestea atera ibili naiz, noan tokian ez baitut berririk erosteko aukera handirik izango, eta, halako batean, ez oso konbentzituta, poltsa itxi dut, burutik kendu ezinik bidaia-poltsa bat betetzea dela bizitza ere.

Ariketa

Taxi bat hartu behar izan dut. Agurren ondoren, liburu bat zabaldu dut, gidaria ez baitzen batere hiztuna. Handik pixka batera, taxiko telefonoak jo du. Gidariak esku libreko telefono-sistema aktibatu du.

Mingote, hirugarrenez

Hirugarren honetan, Mingoteren testuak (?) dio ikasten ari den umearengatik:

“Euskaraz ikasten du. Terrorismoaren biktima da, nahiz berak oraindik ez jakin.”

Gaurko ABCn agertu da.

Berriak bost urte

Egunkaria libre! aldarrikatu eta Berriaren irakurle askotarikoa zaren aldetik:

Berripaper osoan, orrialde eta albiste guztietan, lerro bakoitzean eta orotan askatasunaren tinta-usain askotarikoa bilatu eta sentitzea

Fedea

Jainkoa hil zela ziurtatu eta gero, Nietzcheren sistema filosofikoari iragarpen bakarra falta izan zitzaion bere metafisikaren zirkulua ixteko: eguraldirena izango zela Jainkoaren tokia hartuko zuen erlijio berria. Euria noiz itzuliko den ala eguzkiak iraungo duen, horra misterioarekin dugun lotura benetakoa. Filosofoak, ordea, ez zuen usaindu ere egin kezka existentzial hori bihurtuko zela gizaki guztion opioa eta, uste dugun baino lasterrago, baita gerra guztien ama ere.

Metereologiak hain garrantzitsua duen aurreikuspenaren zentzua falta izan zitzaion filosofoari: sekularizazio erabatekoaren aldeko, ez zen kuarta tenporen sistema usaintzeko gai izan. Horregatik ez naiz oso Nietzche zalea.

Eguraldiaren inguruko solasgai liturgikoan harrapatuta, zerura begira eta zain gaude, euriak noiz hartuko dion tokia eguzki irten berriari. Ederra da, bai, herri oso bat fede bakar berean irmo ikustea.