Ama, nik bero

Nekazari ginenean eguraldiaz kezkatzea, normala: gure eguneroko ogiak derrigorrezkoa zuen. Gaur, ordea, eguraldia kaletarron kezka da, nekazariena bainoago. Baina garai bateko nekazariek

3 thoughts on “Ama, nik bero

  1. Arrazoi duzu, oso ongi adierazia gainera. Aldameneko blogaren arduraduna, Arantzazuko jakintsua, afera honetan bederen irizkide (eta adiskide) dukezu, doike. Antzeko zerbait gertatzen da bertze anitz alorretan ere. Lehen egurgileek zuhaitza bota behar zutelarik Ilargiari so egiten zioten eta haren egoera aintzatetsi ez baita berdin pagoa ilgoran ebakitzea edo ilbeheran. Egun, berriz, zuhaitza botatzeko sasoi egokia zein den jakiteko nekazariek-eta eri erakusleaz Ilargiaren aldia erakusten diguteino guk, kalekume ergelok, eria begiratzen dugu.

  2. Aupa, lagunok!

    ‘Eguzkiaren existentzia ukatzera’, hankapunttetan bederen, bagoazelakoan nago. Bi odu aurreratuta udasasoi zabalean eta ordubete negualdean ibiltzeak berak, egunaren benetako bisajea galarazten digulakoan nago. ‘Egunaren martxa’, aldamenekoan zintzilikaberri dudana piztu zidan atzo Anjelen ekarriak, eta Txantrea lagunarena oaintxe irakurtzeak, azpimarratu besterik ez dit egin, egunaren martxa sanoena disimulatuz, nola alboratzen ta zokoratzen gaituzten, delako bi orduko ‘adelanto’ sonatuarekin.

  3. Eguzkiaren esistentzia ukatzera ez, baina zihurtatzeko hurbildu nahi izan zuena ere bada. Hori bai, gauez, ez erretzeko.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude