Trena, etxe

Verlaine omen da trena kantatu zuen lehen poeta: bizitzaren gorabeherak bagoiaren erritmo bortitz suabearekin konparatu zituen. Lizardiren trenak, berriz, mendiko paisaietatik beeko bear gorira ekarri gintuen. Euskal poetak iraganaren nostalgia transmititu zigun. Pirandellok, aldiz, gauaren erdian trenetik botatzen duten ibiltari baten gisa irudikatu zuen gizakia, jaio beharraren

2 thoughts on “Trena, etxe

  1. Bitxia iruditzen zaigularik ere, haren adina harrapatzekotan Silviano Tonioloren zori ona gogoan edukiko diagu. Zori ona, bai, erretretan sartzerat uzten ez gaituztenean, lauretan hogei urte bete arte lan egiterat behartuta gaudenean, desjabetzeek kalegorriratzen gaituztenean, hondar alokairu

  2. Eta non bazkaltzen du_ , egin du galde bederatzi urteko neskatikoak. Desjabetzea zer den ez daki, jabetuta baitako bizi, edozein txokotan bizitzen ahal garela, gizabidez zeharo desjabetuta daudenek hala behartzen gaituztelarik.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude