Kontrakantxatik

Juan Ignazio Zulaika

Tag: Ezkurdia

Aizkolariak, pilotariak eta apaizak

Donostia, 2018ko apirilak 10.

Kirola lantegi krudela dela honezkero ikasi duzu, Jon. Lehenago edo geroago —lesioak alde batera utzita, kirolari baten minbizia baitira— gazi-gozoak agertzen dira kirolariaren ibilbidean. Horra hor, beharbada, kirolak epikatik duen handitasuna.

Karga handiko igandea izan zen atzokoa kirolari dagokionez: aizkolariak goizetik Tolosan (Gipuzkoa); pilotariak arratsaldez Bilbon (Bizkaia); eta golflariak gauean Augustan (Georgia); zu bizi zaren Floridatik gertu samar.

Denetara iristeko nahikoa lanak. Jainkoa izan behar horretarako, edo  Euskadi Irratiko Iñaki Elortza Txapas kazetaria. Gainerako hezur-haragizkook, irrati edo telebistaren ondoan izan behar gazi-gozoen berri izateko.

Aise irabazi zion 20 urte dituen Iker Vicente aizkolariak Arria V.ari. Ez dakit apustu honen berri izan duzun. 6.000 euro bana jarri zuten. Hiru hilabete prestatzen. Arria V.ak 40 urte ditu. Ezagutuko duzu seguruenik, EITBn agertzen da mendiko lasterketetan, atleta hutsa da azpeitiarra. Ordubete inguruan jo eta ke enborrak jardun eta  bukatu zuten euren lana, 2.000 zaleren aurrean, 40 euro bana ordaindu zutenak. 80.000 euroko poltsa bilduko zuten. Diru partitzea egingo zuten.

Bi apaizen arteko berriketa etorri zait burura, demaren emaitzaren ostean. Batek, Arria V.ak, dio. “Elizan bota den dirutik, billeteak jaso ohi ditut lehenbizi. Txanponak Jaunari uzten dizkiot”.

Beste apaizak, Vicentek, horrela erantzuten dio: “Ba, nik ez. Nik kolekta guztia goraka botatzen dut eta Jaunari esaten: Hartu behar duzuna. Eta lurrera erortzen dena jasotzen dut niretzat”.

Lehendabiziko apustua omen zuen Vicentek, eta gustatu zaiola irakurri diot gaurko egunkari batean. Ez da harritzekoa. Kirolaren alde gozoa dastatu zuen Otsagabiko (Nafarroa) gazteak.

Badakit, Jon, ikusi zenuela eskuz jokatu zuten Binakako finala. Partidua eskasa benetan. Sakanatik haizeak ekarritako erauntsiak birrindu egin zituen arerioen defentsak. Aitortu behar dizut nire pronostikoak txiki-txiki eginda geratu zirela. Elezkano II.a eta Rezustarengan konfiantza izugarria baineukan. Ez horrenbeste Ezkurdia eta Zabaletarekin. Nire kontsolamendua da Jokin Etxanizek, Aspeko guruak, aurreko egunetan egindako adierazpenetan, ez zuela ere espero halako deskalabrurik.

Txapelketan zehar Rezustaren bilakaera ikusita —maldan behera gero eta okerrago jardun baitu— ekarri dit gogora nik Tampako (Florida) pilotalekuan; Miamikoen kontra jokatu nuen torneo bat. Hasi, ikaragarri ondo hasi ginen. Bost partidatara play-offa, bikote onenak eskuratzen zuen txapela. Lehenbizikoa ondo irabazi genuen; bigarrena berriz, Miamin, irabazten joan eta gero galdu egin genuen. Hirugarren neurketa etxean, Tampan, jokatu beharrekoa, aise galdu genuen. Bukaeran, hurbiltzen zait sasi-filosofoa zen Txasio II.a eta esaten dit. “Andaluziar zaldi baten irteera izan duzue; bukaera, aldiz, Mantxako asto batena!”

Zaldiez ari naizela, bete ipuin bat etorri zait gogora. Elezkano II.a eta Rezustaren ibilbidea ikusita txapelketan zehar. Hemen ere, apaizak protagonistak.

Zaldia erosi nahi du apaizak (Rezustak). Saltzaileak zaldiaren ohiturak argitzen dizkio: “Jainkoari eskerrak” esatean, arrapaladan, korrika bizian, abiatzen da, eta “Amen” esandakoan seko gelditzen da.

Hala, erosten du zaldi hori apezak (Rezustak). Eta abiatu da. Arrapaladan, (partidu guztiak irabaziz). Bat-batean ordea, (finalerdietan, 17 eta 21 atzetik joan ostean) konturatzen da amildegia daukala aurrean, baina hitzak ahaztu egin zaizkio eta erreguka hasten da. Otoitza amaitzean, esaten du “Amen” eta zaldia gelditu egiten zaio. (21 eta 22 irabaziz sailkatu ziren Elezkano II.a eta Rezusta).

Amildegiaren ertz-ertzean baina bizirik! Sailkatuta. Esker  ona adierazteko unea, azken finean finalera iritsi baitira eta ailegatu da eguna. “Jainkoari eskerrak” ematen dizkio… Ondorena ezagutzen duzu…

Aste ona izan! Jon.

Ezkurdia eta Zabaleta

Donostia, martxoak 19

Egutegiaren arabera udaberrian sartzera goaz, baina leihotik begira jarrita, bestelako itxura dauka. Euri langarra eta haize hotza. Aiako Harriak ditut begi-bistan eta zuri-zuri ageri dira. Bitartean zuek,  Floridan, goxo-goxo, urteko sasoi onenean. Bero handirik gabe; benetako hotza, ezagutu gabe. Gozatu ahal den bitartean!

Gozamena joan den igandean Eibarko Astelena pilotalekura hurbildu zirenak, baita etxetik, EITBtik, jarraitu  genuenona. Etxeko sala kontrakantxa paregabea bihurtzen da halakoetan, kanpoaldean giro makurra egiten duenean batik bat.

Ez dakit partida jarraitzeko aukera izan zenuen, bost orduko aldia daukagu zuekin, aste-bukaerarako berriro seikoa izango dugu; arratsalde luzeak izango ditugu laster. Igandekoa partida motza egin zitzaidan. Ezkurdiak eta Zabaletak, nahi eta nahi ez, irabazi  behar zuten, bestela aukerarik gabe geratzen ziren finalean sartzeko. Aurten esku-pilotako Binakako Txapelketa oso orekatua gertatzen ari da. Astelenan (Eibar) ere oreka horren isla izango zelakoan, berdintasuna espero nuen markagailuan. Bi bikoteek dena ematera etorriak. Altuna III.ak eta Martijak, ordea, Zabaletarekin egin zuten topo.

Fernando Goñiri (eskuzko pilotari ohia) irakurri diodan twitter batean, zera dio, “Ez dela berdina jotzea eta dominatzea”. Ados nator berarekin. Zabaletak biak egin zituen Eibarren: jo eta dominatu. Konbinazio ezin hobea.

Bitxia da, Jon. Jotzaileek normalean pilota dezente galtzen dituzte. Zabaletaren kasua da. Txapelketa barruan, Astelenan bertan, desastre ibili zen duela aste gutxi. Horregatik igandean dirua Altuna III. eta Martijaren alde aterako zen. Apustularia banintz Ezkurdia eta Zabaletak jokatzen dutenean mendi buelta bat ematera joango nintzateke. Asma ezak horiekin!

Haizearen norabidea aldatzen den bezala, hala aldatzen da bikote horren errendimendua. Bi zaldi basatiak dira Ezkurdia eta Zabaleta, purasangreak. Aspeko teknikari den Etxanizek nahikoak lanak izaten ditu bi zaldiak otzantzen.

Igandean lortu zuen. Etxaniz ikusi omen zuten bi zaldien belarrietara zerbait xuxurlatzen.

Zabaletak frontisaren erdira bidaltzen ditu pilotakada gehienak eta pilotak abiadura handiz ateratzen da; seko ematen baitio nafarrak. Naiz eta ez asko atzeratu, aurkariarentzat gaiztoak, kolokatzeko astirik eman gabe. Eta pilotaria, hain ondo dakizun bezala, ez bada egoki kolokatzen, hanka bakar batekin jotzea bezalakoa da.

Zabaleta jotzen ikusten ari nintzela… frontisaren harlauza bat gorago bilatuko balu, eskumuturrarekin eta gerriarekin pitin bat lagunduz, noraino botako luke pilota, etortzen zitzaidan burura. Gustura galdetuko nioke Etxaniz botileroari ea zergatik ez dion altura gehio ematen.

Arrisku handiko bikotea osatzen dute Ezkurdiak eta Zabaletak; galdetu bestela Altuna III.ari eta Martijari, ia-ia agur esan diotenek aurtengo Txapelketari. Luzatu galdera bera apustulariei, bekozkoa zimurtuko dute.

Ezkurdia eta Zabaletaren errendimendua da pairatzen ari garan eguraldiaren antzerakoa. Aldakorra. Haizeak ipar-mendebaletik astintzen duela-eta, derrepente, hegotik hasten da jotzen. Hogei graduko berotik, bostetara, hotzak akabatzen… Erotzeko modukoa.

Datorren asteburuan zer espero da? Eguraldi nahasia seguruenik. Joxe Landaren pronostikoei adi-adi egon behar. Ezkurdia eta Zabaleta neurtuko dira Olaizola II.a eta Imazekin. Apustulariak dar-dar jartzeko modukoa.

Mexikon berriz, D. F. hiriburuan, Nazioarteko Zesta-punta Txapelketaren finala jokatu zuten joan den larunbatean. 30-28. Goikoetxea nagusi Inza hendaiarrarekin batera. Olharan eta Ekhi gasteiztarra, aurrez aurre. Ez dut aukera izan finala ikusteko baina badirudi ona atera zela. Ikusi al duzu zuk? Giro apartekoa omen zen, harmailak mukuru, Labriten larunbatean eta Astelenan igandean bezala. Goi mailako neurketetan eta txapelak jokoan daudenean, jendeak erantzun egiten du.

Aste on!

© 2019 Kontrakantxatik

Theme by Anders NorenUp ↑

Featuring WPMU Bloglist Widget by YD WordPress Developer