Negociador (Zabaltegi)

Jokin eta Manu Aranguren nazioarteko begiralearekin eta haren itzultzailearekin daude eserita Frantziako hotel bateko bilera gela aseptiko batean. Ez dira ados jartzen, ordea, terminologiari dagokionean. Jokin ETAkideak “negoziazioa” hitza erabili nahi du, eta Manu PSEkoak, aldiz, “elkarrizketa”. Elkarrekiko sentitzen duten mesfidantza dela-eta izango dituzte gisa horretako eztabaida gehiago. Halere, negozioazio edo elkarrizketa mahaiean gertatzen den horretatik haratagokoak erakutsi ditu Borja Kobeaga zinemagile donostiarrak Negociador komedian.

Jesus Egiguren PSEko presidentea zenak bakea lortzeko ahaleginean ETAko kideekin 2005ean eta 2006an izan zituen elkarrizketak ditu oinarrian pelikulak, baina hasi baino lehenago, eta ohar baten bidez, argi uzten zaio ikusleari gertatutakoaren rekreazioa askea egin duela egileak.

Izan ere, negoziazio edo elkarrizketen mamiarekin beharrean, kasulitateekin, gaizki-ulertuekin eta bestelako egoera tragikomiko eta umoretsuekin osatu du kontakizuna Kobeagak, horretarako. Footing egitera ateratzen dira; kebab-ak jaten dituzte; hoteleko jangelan topo egiten dute; taberna batera joaten dira garagardoak edatera…

Ramon Bareak egin du Egigurenena, eta Josean Bengoetxeak Josu Urrutikoetxearena. Bikain biak. Haien artean, desadostasunak desadostasun eta aferaren larritasuna eta garrantzia gorabehera, iritsiko dira elkarrekin barre egitera ere. Xabier Lopez Peña Thierry zenaren (Carlos Areces) aldartea, aldiz, bestelakoa zen Urrutikoetxearenarekin alderatuta, edo hala aurkeztu du, behintzat, Kobeagak.

Kobeagaren hirugarren film luzea ez da maisulan bat (Pagafantas estreinatu zuen 2009an eta No controles 2010ean), eta ez dauka, gainera, hori izateko intentziorik. Lan duina da, ordea.

 

Nego