3 thoughts on “Euskal diglosia

  1. Parkatu gizonak, norenak izango disglosuak izango?
    Lingua Navarrorun, horaindik arte izketan segi entzuten da. Orduan bizirik dago geure maite hizkera, nahiz eta, edozein batzuei, ez zaie gustatzen.
    XXI mendekan, geure hizkuntza maitea, erabiltzen degu,han Euskal Herrian, ta hemen Hego Ameriketan,baita ere.
    Nik ez dut disglosiarik, bainan behar bada ni ez onddo geure arbasoen hizkuntza, ongi egiten, ba

  2. Ederki, Santiago. Niretzat ere hizkuntza guztiak musika dira, eta euskararena kuttunena. Baina zoritxarrez, ba, horixe, hemen, Euskal Herrian, eta nik halako ironiaz “nafar periferia” deitzen diodan honetan bereziki, euskaraz egiten dut normalean, portzentu altu-altu batean, baina kaleko gizarteak anormaltzat jotzen nau. Guztiek ez naute hartzen, noski, munstro edo basatitzat, baina bai askok arraro baten gisa. Eta hori, kontuan harturik ere Nafarroako hiriburuko nire kaleak euskaldunen portzentua altuenetariko bat duela. Zorionak, Santiago, zure ahaleginengatik, nireek baino askoz handiagoak izan behar dutelako, eta zurean jarraitzeko animatu nahi zaitut.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude