Borboikoen Nafarroa Beherea

Sormen-idazletzaren xarmetako bat izan ohi dira baliabide literario batzuen ezustekoak, agian hauetako batek idazleak berak aurretik pentsatu ez dituen efektuak sortzen dituenean irakurleengan. Erran nahi dut, narrazio batean (dela narrazioaren martxan bertan, dela aldez aurretik prestaturiko eskeman) ataka halako batean aurki daitekeela idazlea eta irtenbide bat bururatzen zaiola aurrera egiteko; bada, idazleak sen ona baldin badu, aukeraturiko irtenbidea emankor izan dakiokeela ez soilik aurrera jarraitzeko, baita ere, berak hori ez ote bilatu arren, bertze kutsu aberasgarri bat emateko narrazioari, bertze irakurketa sakonagoren bat eskaintzeko irakurleari (edo irakurleak inpresio hori jasotzeko). Atzoko Berrian plazaratu nuen beheko iruzkin honetan, Aingeru Epaltzak bere narrazio historikoan egindako