Maitasun aberritik erbestera

Ironia puntu maltzur batekin dio Josetxo Azkonak, poema batean:

“Nolabait erran, maitasun gaian inor ez da
ez poloniar, ez tibetar, ez euskaldun,
ez aimara.
Maitasun gaian denok gara nazio berekoak.
Gerora datoz ertzak, fronterak, erbesteak…”.

[Josetxo Azkona: “Betiko gaiari buruz”, in: Galdeak eta baleak, Pamiela, (Iruñea, 2014)].

Maitasun aberritik erbesteratzeak misoginia edota misoandria ekar al ditzake? Aberrigabeak, bai behintzat, sortzen ditu. Eta non aurkitu aberrigabe hauek aterpe? Zein kontsul(tar)engana joko dute, behar izatekotan?

Baina, agian, maitasun aberria bezala, desamodio aberria ere bada. “Nazional” izan ohi direnez artxibo nagusiak, non artxibatuko lirateke, bertzela, desamodio kronikak, eskelak, gutunak, opari abandonatuak, irudiak…, hainbat poeta eta ipuinlariek hautsa harrotu ohi dieten fetitxe ugari horiek?