Urte zahar?

Alexander III Mazedoniako Handiaren 3 azken desira bitxiek harrapatu naute:
– Bata, gogoangarria: Nire hilkutxa nire mediku pertsonalen bizkar eramana izan nadila.
– Bigarrena: Nire konkista printzipaletan irabazitako urre, zilar eta harribitxi den-denak, gorpu-prozesioaren bide osoan, lur zoruan bota ditzatela.
– Hirugarrena, bitxia benetan: Hilkutxa zabalik, bi besook alde banatara hilotz ta eskutsik, zintzilika ditudala eraman nazatela.

Bere ondorengo ta gertukoenek, konfiantzaz baina errezeloz, zergatik hori horrela galdetzean, txunditzeko tamainako erantzunak jaso zituzten:

Mediku jakintsuenak eraman nazatela, bai: ikas bezate ez dagoela beren esku inortxo ere heriotz hatzaparretatik libratzea.
Nire aberastasunen diztiz guztia lurrean barreiatzea nahi dut, bai: hemengo brillu guztiak hemen itzali zaizkidala jakin dezazuen.
Nire esku hutsak bizkarlarien pausoen arabera ta haizean kulunkaturik nahi ditut: eskutsik etorri ginen, eta eskutsik joatekoak gara.

Pentsamentuak piririka sortzen dira honelako arrazoien sakonetik:
– Daukagun harribitxirik ederrena eguneroko orduen sorta dela ikasi behar genuke: dirua irabazi eta aberastasuna sor genezake: minututxo bakar bat gehitzea, ordea, ezinezkoa zaigu.
– I

One thought on “Urte zahar?

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude