Arestiren Gorbea

Hiri-paisaia etengabean da aldatzen. Bilboko Alde Zaharrean, kasu, mundantza izugarria gertatzen ari da azken bizpahiru urteetan. Dagoeneko ingelesa euskarari aitzinatu zaio ostalaritzan, kanpoko kartelerian bederenik. La Kuina, Amarena, Gorbea, Kiosko, El Txoko Berria, Bikiak, Mercante, Arriaga… hamaika dira kanpoaldean karta espainolez zein ingelesez eskaintzen duten jatetxeak.

Dona-dona katona egin ostean, Gorbeara sartu gara lagun batzuk. Ate ondoan, ustez Europako iparraldeko azentuaz, espainolez egin digu harrera zerbitzari gazte batek. “Hiru bazkaltzeko” edo halako zerbait. Ez digu ulertu baina, ez bat eta ez bi, zenbat garen eta hamar minutuz itxaroteko prest gauden galdetu digu ingeles bikainean.

Egunero turista ugari sartzen diren jatetxean geu ere turista. Erabaki dugu ez duela zentzurik euskaraz saiatzeak. Garaia da ingelesak har dezan performancean aurretiaz erretserbatutako protagonismo ttikia. Gainera, atoan zerbitzari bera mahairatu zaigu. Ingelesez soilik dakarkigu menua eta, good speakers garelakoan, arin aletzen hasi da. Gure artean argitu ditugu oxtail (zezen buztana) eta sea bass (lupia) bezalako hitzak. Ederto moldatu gara. Eta Bilboko bihotzean Shakespearen hizkuntzan bada ere, bapo jan dugu.

Gorbeiara joateko gutizia sortzen zait barrenean, bertan organizatzeko euskararen salbazioa” idatzi zuen Gabriel Arestik Bilbaoko kaleak poeman. Gutizia hutsa, zorionez. Bilbon geratuko zela argitu zuen poemaren azken bertsoetan. Egun Bilbaoko frankiziak-ek osatuko luke kartografia poetiko berria. 50 urte luze geroago, Gorbeia Bilbora etorri da ingelesaren salbazioa antolatzeko.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude