<![CDATA[Ainhoa Larrabe Arnaiz | Berria.eus]]> https://www.berria.eus Bere azken artikuluak eu Thu, 20 Sep 2018 11:37:59 +0200 hourly 1 <![CDATA[Ainhoa Larrabe Arnaiz | Berria.eus]]> https://www.berria.eus/irudiak/berriaB.png https://www.berria.eus <![CDATA[Zinebik Mariano Llinas zuzendaria sarituko du]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1834/031/001/2018-09-18/zinebik_mariano_llinas_zuzendaria_sarituko_du.htm Tue, 18 Sep 2018 00:00:00 +0200 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/paperekoa/1834/031/001/2018-09-18/zinebik_mariano_llinas_zuzendaria_sarituko_du.htm Mikeldi idoloa izeneko eskulturaren aldamenean iragarri zuen Mariano Llinas (Buenos Aires, Argentina, 1975) zuzendari eta gidoilari argentinarrari emango diotela aurtengo Ohorezko Mikeldi Sarietako bat. Haren azken filma ere eskainiko dute: ia 14 orduko iraupena duen La Flor (2018) pelikula.

Zuzendaritza eta irudia. Biak aldatu ditu Zinebik bere 60. aldirako. Erretiroa hartu du orain arte jaialdiaren buruan izan den Ernesto del Riok (Bilbo, 1954), eta Fernandezek hartu du lekukoa. «Zinema garaikidearen adierazpen ausartenak jasotzen eta babesten jarraitu behar du Zinebik. Nazioarteko filmen estreinaldiak gurean egin daitezen lan egiten jarraitu behar dugu, eta programazio handizalea aurkeztu behar dugu horretarako. Betiere, Bilboko zein Euskal Herriko zinemagile gazteekin izan behar dugun etengabeko arreta ahaztu gabe».

Jaialdiaren programazioaren ildoak «berregituratu» dituztela azaldu du zuzendari berriak, baina datozen asteetan emango dituzte zehaztasun guztiak. Izenburu gisa aipatu ditu aldaketa nabarmenenak: «Nazioarteko gainontzeko jaialdiekiko konpetentzia mantentzeko urratsak egingo ditugu eta Bertoko begiradak euskal zinemagintzari eskainitako zikloa ere berregituratuko dugu. Horrez gain, herrialde zehatz bati eskainitako ataria ere izango dugu aurten, zeinetan emakumeen lana funtsezkoa izango den».

840 minutuko filma

Ohorezko Mikeldi Sariari forma berria eman diote aurtengoan. Zezen bat irudikatzen duen harrizko 1.560 kiloko eskultura ardatz hartuta, zeramikazko pieza diseinatu du Maite Leyun artista nafarrak. Bada, Llinas zuzendari eta gidoilari argentinarrari emango diote itxuraldatutako Ohorezko Mikeldi Sarietako bat. «Zinema garaikidearen nazioarteko panoraman berritzaileenetakoa da. Sorkuntzarako talentua izateaz gain, bere lanek erradikalismo estetiko handia dute».

Balnearios (2002) eta Historias Extraordinarias (2008) filmekin arrakasta lortu du zinemagileak azken hamarkadetan, eta bere azken lana aurkeztuko du Bilboko jaialdian: La Flor. 840 minutuko iraupena du, eta, horregatik, hiru egunetan egingo dituzte emanaldiak: azaroaren 11tik 13ra bitarte, Bilboko Golem zinemetan.

Hamar urtean sortu du Linasek La Flor filma: 2009an hasi zen grabazioekin eta 2018an bukatu du. Elkarren artean zerikusirik ez duten fikziozko sei istorio biltzen ditu pelikulak, baina aktore berdinak dituzte kontakizun guztiek: Piel de Lava talde artistikoa osatzen duten Pilar Gamboa, Elisa Carricajo, Laura Paredes eta Valeria Correa, hain zuzen. Azaroaren 9an jasoko du zuzendari argentinarrak Ohorezko Mikeldi Saria, jaialdiaren irekiera ekitaldian, eta harekin batera izango dira filmaren protagonistak ere.

Bigarren Ohorezko Mikeldi Saria nork jasoko duen ez dute jakitera eman oraindik, eta datozen asteetan emango dute jaialdian, lehian arituko diren film labur eta dokumentalen berri.

Gero eta arrakasta handiagoa du Zinebik. Horren erakusgarri da jaialdiak aurtengo lehian aritzeko jasotako pelikula kopurua: orotara, 124 herrialdeko 3.770 film aurkeztu dira.]]>
<![CDATA[Mario Llinas zinemagile argentinarrak jasoko du Zinebiko Ohorezko Mikeldi Saria]]> https://www.berria.eus/albisteak/156728/mario_llinas_zinemagile_argentinarrak_jasoko_du_zinebiko_ohorezko_mikeldi_saria.htm Mon, 17 Sep 2018 13:20:36 +0200 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/albisteak/156728/mario_llinas_zinemagile_argentinarrak_jasoko_du_zinebiko_ohorezko_mikeldi_saria.htm <![CDATA[Sormenaren mapa saretzen]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1901/031/001/2018-09-15/sormenaren_mapa_saretzen.htm Sat, 15 Sep 2018 00:00:00 +0200 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/paperekoa/1901/031/001/2018-09-15/sormenaren_mapa_saretzen.htm Liberoamerica aldizkari digitalak hainbat editorialetan aurkeztu zuen iaz nazioarteko emakume gazteen antologia feminista bat publikatzeko proposamena. Erantzuna, berehalakoa: ezetz. Ez zuten berehalakoan etsi. Inon aurkitu ez zuten editoriala sortzea erabaki, eta aldizkari digitala izatetik argitaletxe izatera pasa da Liberoamerica. Iazko azaroan egin zuen urratsa, eta nazioarteko 24 herrialdetako 800 emakume sortzaile inguru saretu ditu jada, tartean euskal herritarrak. Editorialek ukatutako egitasmoa ere badute esku artean: 120 andreren poemak bilduko dituen antologia bat kaleratuko dute azaroan: Liberoamericanas. Uruguai eta Argentinan publikatu zuten lehen edizioa, eta, herrialde gehiagoko sortzaileak gehituta, bigarrena osatu dute orain. Bost hizkuntzatan idatzitako olerkiak jasoko ditu liburuak —euskaraz, katalanez, galegoz, gaztelaniaz eta portugesez sortutakoak—, eta egitasmoa bultzatzeko finantzaketa kolektiboko kanpaina bat jarri dute martxan. Hilaren 17ra bitarte egingo dute diru bilketa.

Egitasmoak Ozeano Atlantikoaren bi aldeetako zenbait sortzaile lotu ditu; izan ere, Erdialdeko Amerikako zein Latinoamerikako herrialdeetako emakume gazteen poemak eta Portugal, Espainia, Galizia, Katalunia eta Euskal Herrikoenak jaso dituzte antologian. Bost euskal idazleren testuak jasoko ditu: Leire Alonso (Burlata, Nafarroa, 1994), Irati Majuelo (Iruñea, 1993), Ane Zubeldia (Hondarribia, Gipuzkoa,1994), Jule Goikoetxea (Donostia, 1981) eta Iosune Goñirenak (Burlata, Nafarroa, 1993).

«Proiektuaren helburu nagusia oraindik oso ezagunak ez diren emakume idazle gazteen testuak argitaratzea da. Ezagutzen nituen hainbat idazlerekin hitz egin dut horretarako, eta, gehienek ezagutzen ez zuten arren, gogoz gehitu dira egitasmora». Goñik izan du ardura euskal sortzaileen editore lana egiteko antologiarako; hamabi editore dira guztira. «Ez da erraza denak ados jartzea, baina beste herrialde batzuetako emakumeekin lan egitea oso aberasgarria da, bakoitzak ikuspuntu berri bat gehitzen baitu». Literatura eta feminismoari buruzko eztabaidak partekatzeko foroa ere bada.

Generoa eta adina, muga

Goñik azpimarratu du proiektua kolektiboa dela. «Euskal literatura ez da askotan Euskal Herritik ateratzen, eta antologia honek itsasoaren beste aldeko idazleekin elkarrizketa literario bat sortzeko aukera ematen digu. Liburuak garrantzia handia ematen dio pluraltasunari, eta, abiapuntu hori aintzat hartuta, euskarari tokia egitea beharrezkoa iruditu zitzaigun». Bada aipatu duen beste onura bat ere. «Euskal Herrian zein nazioartean gure lana ezagutarazteko aukera emango digu».

Emakume eta gazte izatearen mugak izan ditu. «Literaturaren eremuan gure lana zabaltzeko bi arazo ditugu: emakume izatea, batetik; eta, gaztea izatea, bestetik. Uste orokorra da poesia idaztea emakumeen gauza dela, sentimenduen adierazpenekin lotzen baita. Baina, datu errealei erreparatuz gero, nabarmena da emaitza: poesia argitaratzen duten idazle gehienak adin nagusiko gizonak dira, Latinoamerikan, Espainian edota Euskal Herrian».

Arazoa egiturazkoa da, idazlearen iritziz. «Ezin dugu esan esparru artistikoan berdinak garela emakumeok dugun ordezkaritzak gizonen mendekoa izaten jarraitzen badu. Eta desoreka hori ez da ematen gizonek bezainbeste sortzen ez dugulako, oztopo gehiago ditugulako baizik». Errealitate hori irauli nahi du, besteak beste, esku artean duten poema bildumak. «Emakume idazle eta editoreen presentzia aldarrikatu nahi du egitasmoak. Munduari existitzen garela gogorarazi; hemen gaudela eta sortzen ari garela esan».

Espazio berriak

Generoaz gain, sarritan adina ere traba bihurtzen dela nabarmendu du. «Oraindik libururik argitaratu ez dugun autoreok oztopo ugari izaten ditugu egitasmoak garatzeko». Dioenez, literaturaren kalitateari erreparatu bainoago, editore zein argitaletxe askok publikatutako aleetan jartzen dute begirada. «Libururik idatzi ez baduzu, ez zara inor».

Belaunaldi berriak espazio berriak sortzen ari direla uste du; tartean aipatu ditu azken urteetan hainbat sortzailek Euskal Herri osoan antolatutako errezital ala ikuskizunak. Hala, Liberoamericak argitaletxeen eremuan eragingo du; «espazio berriak sortzeko behar bat dagoela nabari dugu, eta horietako bat izaten saiatuko da».

Emakume gazteen sorkariak ikusarazteko saioa da iaz sortu zen argitaletxearen xedea. Baina abiapuntua besterik ez da, aurrerantzean bestelako egitasmo batzuk bultzatzen arituko baitira.]]>
<![CDATA[«Ikus gaitzaten etorri gara»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/023/001/2018-09-13/ikus_gaitzaten_etorri_gara.htm Thu, 13 Sep 2018 00:00:00 +0200 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/paperekoa/1872/023/001/2018-09-13/ikus_gaitzaten_etorri_gara.htm
Erabakitzeko eskubidearen aldeko aldarria ikus zedin, deialdia egina zuen Gure Esku Dago-k, eta, lasterketaren ibilbide osoan, nabarmena izan zen aldarrikapena. «Herri bat garela» erakusten duten ikurrak aldean eramateko deiari erantzunez, ikurrinak eskutan joan ziren asko mendatera.

«Ikus gaitzaten etorri gara»; Trabakuako portutik gora egin zuen atzo Nerea Sololuzek Oizera, Gure Esku Dago-ko kamisetak eta zapiak jantzita zihoan hamar laguneko kuadrillarekin batera. «Hemen gaudela erakutsiko diogu Espainiatik datorren jendeari». Lainoa sartu zen arratsaldean Oizen. «ez dakit oso ondo ikusiko gaituzten eguraldi honekin», esan zuen irriz Sololuzek. Nabarmena izan zen ikurrinen eta euskal preso politikoak etxeratzea eskatzen duten banderen presentzia; gehienbat, Oizen gora.

Aldarria eta salaketa

Bezperatik tokia hartuta zeuden Garaiko herritarrak, karpa eta guzti. Orotara, 70 lagun elkartu ziren tontorrean; tartean, Juantxo Larruzea. Banesto taldeko sukaldaria izan zen Larruzea, besteak beste. «Asko maite izan ditut Euskal Herriko lasterkariak, eta gertutik bizi izan dut beti txirrindularitza». Txirrindularientzat ez, Durangaldeko udalerriko 70 herritarrentzat prestatu zuen atzo bazkaria. Gontzal Sarrigoitia Garaiko alkatea zuen aldamenean, Euskaltel-Euskadi taldeko txano laranja eta Euskadi-Murias taldeko elastiko berdea soinean zituela. «Euskal txirrindularitzak zuen indar hori berreskuratu behar dugu. Ikurrina ere ekarri dut astintzeko».

Gaua mendigunean igaro zuen Ander Azpitartek ere, eta, bukaerako kilometroetara iritsi bitartean, proba zuzenean ikusteko telebista ere bazuen furgonetan. Harekin batera, Jose Maria Sarasua, AEBetan bizi den Abadiñoko puntista ohia. «Atzo etorri nintzen, eta hemen igaro dut gaua. Niretzat, zoragarria da AEBetatik sorterrira itzuli eta txirrindularitzaz horrela gozatzea».

Nolanahi ere, eguna ez zen eztabaidarik gabe igaro. Bilboko Ernaik salatu zuen Ertzaintzak ikurrinekin eta «propagandarekin» zihoan gazte talde bat identifikatu zuela, eta Sortuk ere salatu zuen Ertzaintza herritarrak identifikatzen eta pankartak kentzen aritu zela. Bestalde, Durangoko Ezkurdi plazan, Vueltak egokitutako zaleen gunean Espainiako Poliziak jarritako erakustokiak herritarren haserrea eragin zuen, armen erakusketa jarri baitzuten bertan.

Distira lainopean ]]>
<![CDATA[Umorea nola lantzen den]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/023/001/2018-09-12/umorea_nola_lantzen_den.htm Wed, 12 Sep 2018 00:00:00 +0200 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/paperekoa/1872/023/001/2018-09-12/umorea_nola_lantzen_den.htm Ja! Umorezko Literaturaren eta Artearen festibala. Antolatzaileek bakantasuna azpimarratuta zuten atzo Bizkaiko hiriburuak jasoko duen Ja! jaialdiaren bederatzigarren edizioaren aurkezpenean. Aurtengoak ez du gai zehatzik landuko, baina Alex de la Iglesia zinemagile bilbotarrak bere filmetan landutako umore beltzak «kutsatuko» du egitaraua, Juan Bas jaialdiko zuzendariaren esanetan. Izan ere, De la Iglesia zinemagile bilbotarrari emango diote aurtengo BBK Ja Saria. Orotara, nazioarteko hogei gonbidatu izango dira hilaren 26tik urriaren 7ra bitarte, eta umoreak arte disziplinetan utzitako aztarnak izango dituzte mintzagai. Gaztelaniaz eta ingelesez izango dira solasaldi gehienak.

Hilaren 26an irekiko dute jaialdia, eta joan den otsailean zendu zen Antonio Fraguas Forges irudigilea oroitzeko ekitaldia egingo dute egun horretan. Marrazkilariak Ja! jaialdiaren lehen edizioan parte hartu zuen, eta omenaldia egin nahi diote horregatik. Solasaldi eta mahai inguruen txanda iritsiko da gero.

Orotara, hamahiru ekitaldi antolatu dituzte. «Gurera etortzea nahi genuen hainbat sortzaile ekarriko ditugu». Jaialdiko zuzendariak Jeanette Winterson idazle ingelesa nabarmendu du. «Umorea lantzeko oso era berezia du». Begirada feministatik idazteagatik ere ezagun da Winterson, eta hilaren 29an izango da Bizkaiko hiriburuan.

Mircea Cartarescu idazle errumaniarra ere izango da jaialdian, urriaren 3an, eta baita David Foenkinos paristarra ere. Frantzian dagoen idazlerik arrakastatsuenetarikoa da Foenkinos, eta urriaren 6an izango da Bibon. Nazioarteko hiru idazleak elkarrizketan jardungo dira jendaurrean, eta Mercedes Cebrian idazlea, Enrique Redel editorea eta Gillermo Altares kazetaria izango dituzte solaskide.

Bestalde, hainbat idazlek mahai inguruak emango dituzte aztertzeko nola lantzen den umorea hainbat arte diziplinatan: Jacinto Antonek eta Alfonso Mateo Sagastak umorea eta historia izango dituzte ardatz, hilaren 28an. Hurrengo egunean, umorea eta filosofia lotuko dituzte Fernando Savaterrek eta Javier Gomak, eta, urriaren 4an, Patricia Estebanek eta Paco Plazak Umorea eta beldurra izeneko solasaldia emango dute.

Idazleak ez eze, hainbat umoregile izango dira Bizkaiko hiriburuan, Javier Cansado eta Silvia Abril tartean. Barry Manley irlandarrak bere bizipenetatik abiatutako istorio bat izango du ardatz jaialdiaren azken egunean emango duen From Cork to Kortezubi izeneko bakarrizketan. «Guztiz euskal herritartuta dagoen irlandar bat da Manley, eta bakarrizketa berezia egiten du musikarekin».

Jaialdiak iraun bitartean, Mamen Moreu marrazkilariak 2012tik orain arteko komiki eta ilustrazioekin osatutako Emakumeak binetetan erakusketa izango da ikusgai BBK aretoan.

Informazio gehiago nahi izanez gero, jo webgune honetara:

www.jabilbao.com]]>
<![CDATA[Adostutako oinarriak, gako]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1997/010/001/2018-09-09/adostutako_oinarriak_gako.htm Sun, 09 Sep 2018 00:00:00 +0200 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/paperekoa/1997/010/001/2018-09-09/adostutako_oinarriak_gako.htm
EAJk eta EH Bilduk estatutuaren oinarrietan lortutako akordioak «zilegitasun demokratiko» osoa duela nabarmendu du Otegik. «Herri honen gehiengo zabala ordezkatzen du». Eta hari horri tiraka mintzatu zaie PSE-EE eta PP alderdiei: «Zilegitasun osoa dute akordioaren kontra egoteko edo kritikotasun politikoa adierazteko, baina ez dute inolako zilegitasunik herri honek dituen eskubide demokratikoen aurrean inposaketa eta betoa planteatzeko».

Erabakitzeko eskubidea jarri du EH Bilduko eledunak eztabaidaren erdigunean. «Erabakitzeko eskubideak ardazten du euskal gizartea. Gure bizitza politikoaren, sozialaren, ekonomikoaren eta kulturalaren gaineko kontrola izateko aukera ematen digu. Dena erabakitzeko eskubiderik ez badago, ez dago aldaketa sozialik». Nabarmendu du norabide horretan aurrera urratsak egiteko beharrezkoa dela eragile politiko, sindikal eta sozialen arteko «herri akordioak» erdiestea. «Erantzukizun historikoarekin eta eskuzabaltasunarekin jokatzeko garaiak dira».

Euskal eragileen arteko elkarlanean tematuko da EH Bildu, Otegiren esanetan. «Funtsezko lana da guretzat, akordio hau denen akordioa dela iruditzen zaigulako eta guztien ekarpenekin aberastea beharrezkoa delako. Gure herriak bere etorkizunaren jabe izateko unea du. Denon artean, demokraziaren, erabakitzeko eskubidearen eta berdintasunaren aldeko akordioa eraikitzeko unea da».

Gernikako Estatutuaren eskumenen auzia aipatuz, esan du ez dela autonomiaren sasoia. «Autonomietan oinarritutako eredua agortuta dago. Ez da autonomien garaia; burujabetzaren garaia da, eta horregatik babestuko dugu estatus berrirako akordioa».

PSE-EEk, erdibideko bidea

«Pluraltasunean» oinarritutako akordioa aldarrikatu du Idoia Mendia PSE-EEko idazkari nagusi eta legebiltzarkideak urte politikoari hasiera emateko Errenterian (Gipuzkoa) egin duten bileran. Mendiak uste du oraindik ere EAEko estatus politikoari buruzko «adostasunak zabaltzeko» eta «[Espainiako] legalitatearen barruko» akordioak erdiesteko denbora dagoela. Gainontzeko alderdiek hartutako «muturreko» posizioak kritikatu ditu. PPri leporatu dio «gauzak dauden bezala» utzi nahi izatea, eta, EH Bilduren eta EAJren arteko akordioa «erabat subiranista» modura ezaugarritu du.

Bi posizio horien artean jarri du Mendiak PSE-EEren proposamena. «Eusko Legebiltzarreko alderdi politiko guztiek idatzitakoak biltzen ditu sozialisten proposamenak».]]>
<![CDATA[Estatus berriaren akordioa babestuko du EH Bilduk, “adostutako oinarriak” errespetatzen badira]]> https://www.berria.eus/albisteak/156423/estatus_berriaren_akordioa_babestuko_du_eh_bilduk_adostutako_oinarriak_errespetatzen_badira.htm Sat, 08 Sep 2018 14:41:19 +0200 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/albisteak/156423/estatus_berriaren_akordioa_babestuko_du_eh_bilduk_adostutako_oinarriak_errespetatzen_badira.htm <![CDATA[Isiltasunaren mintzoak]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/032/001/2018-09-07/isiltasunaren_mintzoak.htm Fri, 07 Sep 2018 00:00:00 +0200 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/paperekoa/1872/032/001/2018-09-07/isiltasunaren_mintzoak.htm Isilunearen poetikak, oihartzuna sortzen duten esentziak erakusketa sortu dute, Bizkaiko Foru Aldundiak urtero antolatzen duen Bosteko erakusketa ibiltarirako. Atzo egin zuten 21. erakusketaren aurkezpena, eta hilaren 23ra bitarte izango da ikusgai Zornotzako Zelaieta zentroan eta, datozen hilabeteetan, geldialdi bana egingo du Arrigorriagan, Leioan, Basaurin eta Getxon.

Ezohikoa izan da aurtengo Bosteko antolatzeko era, Iñigo Sarriugarte komisarioak azaldu duenez. «Orain arte, komisarioak aukeratzen zituen erakusketa ibiltarian parte hartzeko sortzaileak. Oraingoan, aldiz, sortzaileek jo zuten niregana. Proiektu honi forma ematea proposatu zidaten, eta horren emaitza da sortu dugun erakusketa». Komisarioak hiru artisten lanen «koherentzia» azpimarratu du, eta hirurek dituzten lau ezaugarri nabarmendu ditu: sortzaileen bizitokia, adina, elkarren arteko harremana eta artelanetan lantzen duten edukia. «Isiltasunaren filosofiaren alde egiten duten apustu sendoa da hiru sortzaileen arteko lotura nagusia».

Jarraian garatu du ideia. «Basaurin hazi eta hezi dira hirurak, euskal geografiako gunerik industrialenetakoa eta zaratatsuenetakoa den hirian, eta, antzeko belaunaldikoak direnez, nork bere eremutik, espazio kulturalari buruzko eztabaida eta berrikuspenak partekatu dituzte». Nolanahi ere, isiltasunari buruzko gogoeta da lotunerik indartsuena. «Lizaso eskultorearen formen adierazpenean aurki litekeen isiltasuna edota Gomez eta Etxebarriaren margoetan nabarmena den soinu ezak hartzen duen espazioak dira elkargune horren lekuko». Aipatutako ezaugarriek erakusketa antolatzea eta egituratzea erraztu dute, Sarriugarteren esanetan. «Barnerako bidaia bat proposatu nahi diegu ikusleei: ariketa introspektibo bat, gaur egungo gizartean horrenbeste estutzen gaituen zaratatik aldenduta». Dena ez da lotura, teknikoki elkarrengandik urrun baitaude artistak: Etxebarriaren lanek 3D teknologia dute ardatz, Gomezek olio margolanarekin egiten du lan eta Lizaso eskultorea da.

Oinarrietan bat eginik

Erakusketa ibiltaria hamalau piezaz osatuta dago: Gomezek eta Etxebarriak bosna margolan eraman dituzte, eta Lizaso eskultoreak azken hamarkadan sortutako lau pieza aukeratu ditu egitasmorako. Nazioarteko hainbat sari jasotakoa da Lizaso —Arteen Urrezko Domina irabazi zuen Bartzelonako Olinpiar Museoan 2000. urtean, eta Florentziako Biurtekoan ere saritu zuten 2011n—, eta Zornotzako aretoan ikusgai jarri dituen piezek irudikatzen dute zur puskak papera bezain moldagarri eta tolesgarriak izan daitezkeela.

Tolestutako mahaia izeneko artelana da horren adibide: lau hankako zurezko mahaia irudikatu du eskultoreak obran; hiru ertz normal eta laugarrena mahai gainean tolestua dituela. Antzeko efektua du aulki batean tolestutako Sugea zurezko piezak.

Etxebarriak 3D teknologiarekin egiten du lan. «Gizakiaren edertasunari buruz egindako hausnarketen ondorioz sortu ditut erakusketan bildutako obrak. Asko ikertu ondoren konturatu bainaiz sexuen, ideologien eta sorterrien gainetik badagoela zerbait komuna eta unibertsala dena: barneko edertasuna edo edertasun metafisikoa». Sortzaileak Jean Klein filosofoaren hitzak erabili ditu bere lanaren zentzua azaltzeko. «Hala zioen pentsalariak: 'Gizakiak edertasuna maite du edertasunak bere edertasun propioaren berri ematen diolako'».

Elkarren eragina

Etxebarriarentzat isiltasuna da barneko edertasuna antzemateko gakoetako bat, eta horixe irudikatu du margolanetan. «Edertasunaz jabetzeko, beharrezkoa da isiltasunetik begiratzea. Nire lanetan, gizakiak irudikatu ditut, espazio hutsetan edo inolako apaingarririk ez duten areto argitsuetan, zerbaiti begira daudela».

Teknika ezberdinak lantzen dituzten arren, Gomezek dio Etxebarriaren eragina nabari dela bere lanetan. Espazio hutsak irudikatu ditu berak ere. «Nahiko minimalistak dira gure lanak, eta sinpleak dirudite. Baina horrek ez du esan nahi konplexutasunik eta sakontasunik gabeko piezak direla».]]>
<![CDATA[Gatazkaren izaera poliedrikoa]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/024/001/2018-09-05/gatazkaren_izaera_poliedrikoa.htm Wed, 05 Sep 2018 00:00:00 +0200 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/paperekoa/1872/024/001/2018-09-05/gatazkaren_izaera_poliedrikoa.htm Trantsizioaren trilogia sailaren bigarren atala da. «Postglobalizazioa landu genuen iaz, eta postgatazka landuko dugu oraingoan».

Besteak beste, gatazka ekologikoak, politikoak eta sozialak bildu dituzte Gatazka ostea. Elkarrizketa berreraiki goiburupean bihar abiatuko den XII. Getxophoto jaialdian. Hala, hilaren 30era bitarte nazioarteko 23 artistaren lanak izango dira ikusgai Getxoko kale zein aretoetan. Irekiera ofiziala bihar izango den arren, editore eta diseinatzaileek osatzen duten Der Greif talde alemaniarrak laborategi esperimentala eskainiko du gaur.

«Erosotasuna alde batera utzi nahi genuen». Gogoeta bultzatzea da jaialdiaren helburua, komisarioaren hitzetan. Jaialdiaren irekiera iragartzeko agerraldia egin zuten atzo, eta programaren edukian jarri zuen fokua Allendek. «Gatazkaren esanahiari buruzko hausnarketa egin eta ondoren sortzen diren narrazioetan jarri dugu fokua: ondorioetan, kaltetuetan eta gizarte zein kulturetan gatazkek uzten dituzten aztarnetan. Askoren artean, biolentziaren eraginez sortutako identitateak, oroimen historikoa, naturaren eta kontsumismoaren arteko talkaren ondorioak eta, egia-ostearen garaiotan, errealitatearen eta fikzioaren artean dagoen espazio lausoa lantzen dute aukeratutako piezek». Hogei erakusketa bildu dituzte, orotara, eta jorratzen duten gaiaren arabera jarri dituzte ikusgai, banaka zein multzoka. «Lanen arteko elkarrizketa proposatu dugu».

Allendek azaldu duenez, artisten sorkuntza prozesua bultzatzeko ahalegin berezia egin dute aurten, eta beren-beregi Getxophoto jaialdirako sortutako piezak izango dira estreinakoz ikusgai. Clemente Bernard argazkilari eta dokumental egile iruindarrak sortutako Hitz egin pieza aipatu du, tartean. Egin egunkariaren itxierak utzitako irudietatik abiatuta ETAren desegiteari eta euskal gatazkaren amaierari buruz modu sinbolikoan hitz egiten du. Punta Begoñako galerietan izango da ikusgai Bernarden lana, beste hiru artistaren piezekin batera.

Euskal Herriko artisten lana ere nabarmendu du Aspuruk. «Nazioartekoa den arren, Getxotik egiten den jaialdia da, eta zapaltzen dugun lurretik abiatzen dugu egitasmoa». Bide horretan, Markel Redondo bilbotarrak osatutako Sand Castles lana nabarmendu dute bai Aspuruk eta bai Allendek. 2008ko krisialdi ekonomikoaren ostean, neurri gabeko eraikuntzaren ondorioak dronearekin erretratatu ditu Redondok.

Askotariko begiradak

Amezti kalean Getxophotok duen egoitzan jarri dute ikusgai Redondoren lana: Digitalki kontatu goiburupean bildu dituzten hiru erakustetako bat da. Ondoan du The Sun Ladies dokumentala. 2014az geroztik, Estatu Islamikoaren okupazioaren aurrean erresistentzia antolatzen duten emakume gerrillari kurduei buruzkoa da Celine Tricart eta Christian Stephen zuzendariek sortutako pelikula. Josh Begley artistaren Good Luck with the Wall filma da espazio horretan ikusgai dagoen hirugarren pieza. AEBen eta Mexikoren arteko muga bereizteko eraiki nahi den harresiari buruzko gogoeta egiten du Begleyren lanak, Allenderen hitzetan. «Google Earth plataformaren sateliteek ateratako 200.000 argazkitik gora biltzen ditu piezak».

Auzi energetikoa lantzen duen pieza berezi bat nabarmendu nahi izan du Aspuruk: Luca Locatelli argazkigilearen Germany Energy Revolution. «Alemanian bultzatzen ari diren iraultza energetikoa irudikatzen du, eta Getxoko gasolindegia aukeratu dugu propio lanaren erakustoki gisa». Alemaniako Kalkar hiriko zentral nuklearra Wunderland Kalkar izeneko jolas parke bihurtu zuten 1995ean, eta parkeko irudien bidez energiari buruzko hausnarketa egin nahi du egileak. Berea egin du Aspuruk ere: «Zentral nuklearra barraka bihurtu dute Alemanian. Hemen badugu Lemoizko azpiegitura, eta ez dakigu eraikinarekin zer egin».

Erakusketez gainera, bestelako jardunaldi osagarriak ere izango ditu jaialdiak. Larunbatean erakusketa guztiak zeharkatzen dituen ibilbidea egingo dute 11:30etik hasita eta egileek beren lana aurkeztuko dute zuzenean. Bestalde, hilaren 20tik 26ra Punta Begoñako galerietan oheak jarri eta pelikulak izango dituzte ikusteko.

Informazio gehiago nahi izanez gero, jo webgune honetara:

Getxophoto.com]]>
<![CDATA[“Protokoloari zehatz jarraitu nion, eta nire aurka etorri da”]]> https://www.berria.eus/albisteak/153672/protokoloari_zehatz_jarraitu_nion_eta_nire_aurka_etorri_da.htm Fri, 22 Jun 2018 19:32:52 +0200 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/albisteak/153672/protokoloari_zehatz_jarraitu_nion_eta_nire_aurka_etorri_da.htm <![CDATA[Esnatzeko garaia]]> https://www.berria.eus/albisteak/153670/esnatzeko_garaia.htm Fri, 22 Jun 2018 17:44:48 +0200 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/albisteak/153670/esnatzeko_garaia.htm Bizkaiako Hitza-n.]]> <![CDATA[Trantzetik nola birsortu]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1787/022/001/2017-12-27/trantzetik_nola_birsortu.htm Wed, 27 Dec 2017 00:00:00 +0100 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/paperekoa/1787/022/001/2017-12-27/trantzetik_nola_birsortu.htm Izar. Haur baten istorioa du oinarrian. «Metafora bat da. Itsas izarrek badute ezaugarri bitxi bat: euren besoetako bat galdu ostean, badute hura birsortzeko gaitasuna, denbora igaro ahala. Bada, sinbolikoki indar handia du adibideak, galera bat gainditzeaz ari garenean; eta, gure ikuskizunean, hori dago jokoan». Obra 7 urtetik gorako edozein herritarrentzat da, eta Bilboko Arriaga antzokian estreinatuko dute, bihar. Anduriña Zurutuza, Javier Renobales, Ana Meabe eta Ana Martinez dira Izar lanaren antzezleak, eta Elisa Saenz arduratu da eszenografiaz eta jantziez.

Konpainiak aurrez sortutako lanen ildo bera jarraitzen du Izar antzezlanak. 2015ean aurkeztutako Amour obraren ondorengoa da, zeinak arrakasta handia izan baitzuen, eta sariak ere dezente eskuratu baitzituen. Joan den ekainean jaso zuten azkena; haurrentzako eta familientzako ikuskizun onenaren Max saria, alegia. «Oraingo obra potenteagoa dela uste dut». Oregik estreinatzear den obrarekin zabaldu nahi duten mezuan egin du indar. «Izarren istorioa kontatzen du, gurasoekin bizi den haurra eta piano jotzaile aparta dena. Musikaren izar izateko bidean dago. Baina oso gaztea dela, ama hil egiten zaio, eta, ondorioz, bere bizimodua eta familiarena hankaz gora jartzen dira».

Zulo beltzetik argira doan bidea egiten du protagonistak. «Umezurtz geratzen da, ama galdu duelako, eta, aita berarekin egon arren absentzian erorita dagoelako, emaztearen heriotza ezin gainditurik». Orduantxe hasten da Izarren bidaia epikoa, zuzendariaren hitzetan. «Egoerak hala behartuta, aitaren guraso bihurtzen da haurra, nolabait. Heldutasunerako bidaia egiten du, ezinbestekoa eta azkarra».

Erresilientzia gaitasuna

Ez dute istorio gordin eta gogorra irudikatu nahi izan, baikorra baizik. «Itxaropen mezua du, eta baita amaiera pozgarri bat ere, zeinean Izar, heriotzaren auzia gainditzetik harago, indartuta ateratzen den». Erresilientziarekin zerikusia du lanak, zuzendariaren arabera. «Haurrek, helduek bezala, trantzeak eta arazoak gainditzen dituzte. Indartu ere egiten dira, eta prozesu horixe helarazi nahi diegu ikusleei. Guretzat, garrantzitsua da haur eta helduen artean halako hausnarketak konpartitzea».

Itsasoko izarraren metaforari heldu dio Marie de Jongh antzerki konpainiako zuzendariak. «Itsas izarrek gaitasuna dute galdutako besoa berriz sortzeko. Ez hori bakarrik, galdutako beso horretatik ere izar berri bat sor daiteke». Sinbolikoki, presentzia handia du itsas izarrak obran ere.

Hitzik gabekoa da pieza, eta, Amour antzezlanean egin bezala, maskarak erabili dituzte oraingoan ere. «Haurrak garrantzi handia du piezan, eta gu nahiko zahartuta gaude», aitortu du Oregik, irriz. «Koloreteak margotu eta mototsak jarri ordez, nahiago izan dugu modu poetikoago batean jokatu. Gainera, maskarek badute xarma berezi bat: hasieran, gogorra egiten da espresio falta, baina, gerora, lortzen da horren neutroak diren maskarekin emozioak helaraztea».

Piano jotzailea da Izar, eta istorioarekin bat etortzeko, Iñaki Salvador piano jotzaileari antzezlanean jo zezala eskatu zion Oregik. «Musika klasikoa erabiltzea proposatu nion, Izarren ikasgaietan erabiltzeko. Ez zen horretan geratu, ordea. Esan zidan berak sortuko zituela obrako pieza guztiak». Edonola ere, pianoaren notak bezain garrantzitsua da isiltasuna, zuzendariaren arabera. «Musikaz gainera, bada pertsonaia bat indar berezia duena: isiltasuna edo musikarik eza».

Emanaldi sorta

Zer kontatu eta nondik abiatu argi zuen Oregik, baina aritu ahala sortzen duela azaldu du. «Egiten dugun bitartean idazten dugu istorioa. Badugu oinarri minimo bat, eta zuzendu bitartean sortu, moldatu eta aldatzen ditugu gauzak». Bada une oro oso presente duten ideia bat, halere. «Zaila da haur eta helduentzako antzezlana egitean oreka bat izatea. Baina gure abiapuntua hauxe da: haurrak helduok uste dugun baino askoz ere azkarragoak direla».

Bihar, 20:00etan egingo dute estreinaldia, Bilboko Arriaga antzokian. Ez da emanaldi bakarra izango, ordea. Etzi eta etzidamu ere bina emanaldi egingo dituzte leku berean: 17:00etan, lehena; eta, 20:00etan, bigarrena. Heldu den urterako ere hainbat saio dituzte hitzartuta, guztiak Bizkaian, oraingoz. Urtarrilaren 2an Sopelako Kultur Etxean izango dira, 18:00etan; hilaren 13an Basauriko Social antzokian, eta, 14an, berriz, Leioako Kultur Auditoriumean.

Informazio gehiago nahi izanez gero, jo webgune honetara:

mariedejongh.com]]>
<![CDATA[Literaturaren erradiografia gaurkotua]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1856/023/001/2017-12-22/literaturaren_erradiografia_gaurkotua.htm Fri, 22 Dec 2017 00:00:00 +0100 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/paperekoa/1856/023/001/2017-12-22/literaturaren_erradiografia_gaurkotua.htm Egungo euskal literaturaren historia egitasmo editoriala. 1975etik gaur egunera bitartean euskal literaturak izan duen bilakaera aztertzen duen liburu bilduma bukatu du aurten EHUko Laida literatura eta identitatea ikerketa taldeak: zortzi literatura genero aztertzen dituzten zortzi liburuki argitaratu ditu 2007tik hona. Bada, Egungo euskal literaturaren historia goiburupean bildu du uzta. Atzo egin zuten aurkezpena, Bilboko Bizkaia aretoan. Kortazar egitasmoaren zuzendariarekin batera izan ziren aurkezpenean Bingen Zupiria Eusko Jaurlaritzako Kultura eta Hizkuntza Politikako sailburua eta Jon Zarate EHUko Euskararen eta Etengabeko Prestakuntzaren arloko errektorea.

Mugarria izan nahi du lanak, Kortazarren hitzetan. «1975. eta 2010. urteen bitarteko euskal literaturaren historia egin nahi izan dugu, genero literarioak kontuan hartuz. Egitasmoak gure garaiko euskal literaturak eman duen guztiaren historia dinamikoa eta gaurkotua egin nahi izan du». Ale bakoitzean genero literario bat aztertu dute, eta, azken 40 urteetan bakoitzak izan duen garapena jasotzeaz gain, obra garrantzitsuenen azterketa ere egin dutela azaldu du Kortazarrek. Orotara, 130 argitalpen aztertu dituzte bilduman. «Liburuki bakoitzak bi atal ditu: batetik, aztertutako aldian generoak izan duen garapenari buruzko sarrera bat; eta, bestetik, aldi horretan izan diren sorkuntza garrantzitsuenen analisia ere egin da».

Lorpenetan egin du indar EHUko irakasleak. «Egungo euskal literaturaren ikuspegi zabal eta sakona da egin dena, eta, gainera, ikerlari gazteek parte hartu dute egitasmoaren sorkuntzan. Hori oso garrantzitsua izan da». Askoren artean, Amaia Serrano, Iratxe Retolaza, Angel Erro, Harkaitz Cano, Ibon Egaña, Ur Apalategi eta Iratxe Martin ikerlariek parte hartu dute idazlanen sorkuntzan. Ingelesezko bertsioa ere argitaratu du Renoko Unibertsitateko Basque Studies Centerrek (AEB), Contemporary Basque Literature izenburupean.

Gizartearen kontakizuna

Literaturaz gain, gizartea ere aztertzen du lanak. Kortazar: «Literaturaren historia bat egitea garaiak literaturari buruz egiten duen irakurketaren historia egitea dela esan ohi da, ez dugula literaturaren historia bat egiten, gure irakurketen historia baino. Eta hortxe datza gure asmo nagusia». Ideiarekin bat egin du Zupiriak ere. Azken hamarkadetako kronika gisa aurkeztu du egitasmoa. «Azken 40 urteetako errelatoa biltzen du lanak. Literaturaren munduan izan diren joerak azaltzeaz gain, gure gizartean azken urteetan gertatutakoa ere azaltzen du, eta nolako eragina izan duen idazleengan».

Azken hamarkadetan jazotakoari buruzko perspektiba hartzeko baliagarria dela uste du sailburuak. «Duela 40 urtetik hona sortu diren literatura sorkuntzen garapenaz gain, ikerlarien areagotzearen erakusle ere bada bilduma. Gauza asko falta diren arren, herri honek irabazi duen zerbait da, eta hori aitortu egin behar da».

Egungo euskal komikiaren historia liburuak itxi du Egungo euskal literaturaren historia bilduma. Joan den azaroan argitaratu zuten zortzigarren liburukia. 1983tik 2013ra bitarteko 11 komiki aztertu zituzten bertan, Antton Olariagak eta Arantxa Urretabizkaiak sortutako Albaniaren konkista-tik, Maite Gurrutxagak eta Dejabu Panpin Lorategiak sortutako Habiak lanera artekoak denak.

Aleka sortutako uzta

Egitasmoa duela hamar urte hasi zen, ordea; zehazki, 2007an argitaratu zuten bildumaren lehen alea: Egungo euskal eleberriaren historia. 1975. eta 2000. urteen arteko hogei euskal eleberri aztertu zituzten bertan, Anjel Lertxundiren Hamaseigarrenean aidanez (1983) eleberritik Lourdes Oñederraren Eta emakumeari sugeak esan zion (1999) lanera bitartekoak denak. Poesia ardatz hartu zuten bigarren liburukian. 1978tik 2001era bitarteko 23 poesia lan esanguratsuenak jaso dituzte Egungo euskal poesia historikoa alean. 2008an argitaratu zen, eta Bernardo Atxaga, Juan Mari Lekuona eta Kirmen Uriberen lanak aztertu dira bertan, besteak beste.

2009an argitaratu zuten zinemaren eta nobelaren arteko harremanari buruzkoa: Euskal nobela eta zinema. 1985ean ekoitzi zen Zergatik panpox? filmetik hasi eta Unai Elorriagaren SPrako tranbia nobelan oinarritutako Un poco de chocolate (2008) pelikula bitarteko lanen garapena eta azterketa egin dute bertan.

Egungo euskal ipuingintzaren historia eta Euskal haur eta gazte literaturaren historia argitaratu zituzten 2011n. 1983tik 2003ra bitartean kaleratutako 21 ipuin liburu aztertu dituzte lehenean, Joseba Sarrionandiaren Narrazioak ardatz hartuta. Haur eta gazte literaturari buruzko alea osatzeko, aldiz, 1980tik aurrera sortutako hamazazpi argitalpen aztertu dituzte.

Egungo euskal antzerkiaren historia eta Egungo euskal saiakeraren historia kaleratu zituzten gero. Euskal saiakerari buruzko alea osatzeko, hamabi saiakera aztertu dituzte, 1985etik 2009ra bitartekoak. Joseba Sarrionandiaren Ni ez naiz hemengoa (1985) da lanik zaharrena, eta Anjel Lertxundiren Eskarmentuaren paperak garaikideena.]]>
<![CDATA[Kultura eta kontrakultura ardatz, jardunaldiak abiatuko d itu bihar EHUk]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1979/040/001/2017-12-17/kultura_eta_kontrakultura_ardatz_jardunaldiak_abiatuko_d_itu_bihar_ehuk.htm Sun, 17 Dec 2017 00:00:00 +0100 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/paperekoa/1979/040/001/2017-12-17/kultura_eta_kontrakultura_ardatz_jardunaldiak_abiatuko_d_itu_bihar_ehuk.htm Kantatzen duten herriak jardunaldietan. Besteak beste, nazioarteko kontrakulturaz, Euskal Herrian izan den instrumentalizazio kulturalaz eta Bizkaiko punk taldeen egoeraz jardungo dira. Orotara, hamalau solasaldi egingo dituzte: asteleheneko eta astearteko saioak 11:00etatik 14:00etara izango dira, EHUko Leioako Gizarte Zientzien Fakultatean (Bizkaia); eta, asteazkenekoa, berriz, 10:30etik 12:30era, Irakasle Eskolan.

Nazioarteko ikerlariak bilduko dira topaketan. Paula Guerra Portugalgo Portoko Unibertsitateko ikerlariak Azpikulturak, postkulturak eta modernitate berantiarra hitzaldia egingo du bihar, adibidez, eta punk pedagogiei buruz arituko da asteazkenean. Edu Leste Madrilgo Unibertsitate Konplutentseko ikerlariak Egiatasuna eta oroimina zahar egiten diren gazte kulturetan izeneko hitzaldia egingo du etzi, eta, haren aurretik, Carmen Torre Pennsylvaniako (AEB) ikerlariak Kubako punkaren egoera zein den azalduko du.

Asteazkenean Euskal Herriko musikaz eta zuk zeuk egin kulturaz hausnartzeko mahai ingurua egingo dute, jardunaldiei bukaera emateko. Alex Sardui, Aitor Etxebarria, Julia Itoiz eta Adrian Medrano musikariak; Leire Palacios kazetaria eta EHUko irakasle Josu Larrañaga eta Ion Andoni del Amo elkartuko dira solasaldian.]]>
<![CDATA[Zuzenekoei lotutako banda]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2223/044/001/2017-12-17/zuzenekoei_lotutako_banda.htm Sun, 17 Dec 2017 00:00:00 +0100 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/paperekoa/2223/044/001/2017-12-17/zuzenekoei_lotutako_banda.htm Mondosonoro musika aldizkarian. «Musikalki eta irudi bidez gure alderik onena ateratzen dugula esan ohi digute, eta zuzenekoaren lekukotasun bat utzi nahi genuen». Asteazkenean eta ostiralean zuzeneko kontzertua grabatu zuten etxetzat duten Bartzelonako Apolo aretoan, eta DVD bat kaleratuko dute gerora. «Jarraitzaileentzat ez ezik, guretzat ere egin dugu grabazioa. Gure kontzertu bat ikusi nahi dugu kanpotik, eta esaten diguten hori guztia egiaztatu». DVDa kaleratu bitartean atsedenik ez du izango bandak, ordea. Gasteizen kontzertua egingo du hilaren 22an, Hell Dorado aretoan, 22:00etan.

Bartzelonako bandak 1960ko hamarkadako rhythm & soul doinuak lantzen ditu, eta, batez ere, Koko Jean Davis taldeko abeslariaren dohainengatik da ezaguna. Davisekin batera, beste sei kidek osatzen dute taldea: Adria Gual eta Albert Greenlightek (gitarrak), Daniel Segurak (baxua), Jose Luis Garridok (bateria), eta, azkenik, Nico Rodriguez eta Jordi Blanchek (saxofoiak).

Nazioarteko festibalik sonatuenetan izan da The Excitements azken urteetan: Donostiako 2012ko Jazzaldian ere parte hartu zuen.

Ia zortzi urte bete ditu bandak, 2010ean sortu baitzen. Hiru lan kaleratu dituzte ordutik: The Excitements (2011) Sometimes Too Much Ain't Enough (2013) etaBreakin The Rule (2016). Hirugarren lanaren biran kokatzen dira, hain zuzen, DVDaren grabazioa eta Arabako hiriburuan egingo duten kontzertua ere.

Musikari lotuta

Luze joko die hirugarren lanaren birak, edonola ere. Musika talde katalana zerbaitek ezaugarritzen baldin badu, urte osoan egiten dituen emaldien kopurua dela dio Gualek. «80 eta 100 kontzertura bitarte egiten ditugu urte bakarrean». Bigarren diskoarekin, adibidez, 200 egin zituzten bi urtean. Oholtzetan sentitzen dira erosoen. «Musikariak baino lehen, musikazaleak gara». Eta ikusleek eta jarraitzaileek nabaritu egiten duela uste du gitarra jotzaileak. «Azken finean, zuzenekoetan geratzen zara agerien: edo jendea entretenitzen duzu, edo ez da itzultzen». Gasteiztarrak entretenitzeko eguna jarria dute jada, eta sarrerak eskuragarri jarri dituzte, 16 euroan.]]>
<![CDATA[Izenik ez dutenen izanaz]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1868/030/001/2017-12-08/izenik_ez_dutenen_izanaz.htm Fri, 08 Dec 2017 00:00:00 +0100 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/paperekoa/1868/030/001/2017-12-08/izenik_ez_dutenen_izanaz.htm The Way Out (Ni naiz naizena) film proiektuan murgilduta dago Gabiña, Izaskun Arandia zinemagilearekin batera. Urtearen bukaeran abiatuko dituzte grabaketak, eta dirua biltzen ari dira orain. Filma ez du berrikuntza bakarra, ordea. Amari disko berria kaleratu baitu Yogurinha Borovak: orain arte euskaraz sortu dituen abestien bilketa da lana.

Genero aniztasunari buruzkoa izango da pelikula. «Ni gidaria izango naiz, baina ez naiz une oro azalduko. Oro har, oso diskurtso indartsua duten kideak bilduko ditugu filmean». Laudion (Araba) abiatuko da lana, Gabiñaren sorterrian, eta Londresen bukatuko. «Bidaian geldialdiak egingo ditugu zenbait tokitan, hainbaten lekukotzak jasotzeko». Valentzian (Herrialde Katalanak) eta Madrilen izango dira, besteak beste. Binarismoaren auzia lehen planoan jarriko dute. «Neska eta mutilen arteko banaketa horrekin apurtu nahi dugu, eta, era berean, erakutsi nahi dugu badirela bestelako aukera batzuk ere».

Gabiñak argi du ez dela dokumental biografikoa, baina bere esperientziak ere jasoko dituela, zeharka. «Nik neuk ditudan kezkak ere badira: Yogurinha nire bizitzan agertu zen, eta berak ere baditu bere maitaleak eta kezkak». Hala dabil artista, ordutik, bataren eta bestearen artean. «Ni, zer naiz? Neska? Mutila? Pokemona?». Irriz azaldu ditu bere ezinegonak. «Zer naiz? Ezartzen diguten banaketa horrez gain beste gauza asko daudela erakutsi nahi dugu». Emakumeek protagonismo berezia hartuko dute, eta mezua ere bota die andra guztiei. «Etorkizuna zarete, argi eta garbi dut hori. Emakumeak dira etorkizuna».

Arandia zinemagileak egin zion Gabiñari dokumentala egiteko proposamena. «Bilboko festa batean ezagutu nuen Yogurinha, eta liluratuta utzi ninduen, guztiz; are gehiago, ondoren komunera sartu eta Edu gisa atera zenean. Txundituta geratu nintzen ikustean nola pertsona berean horren ezberdinak diren bi pertsonaia egon litezkeen». Dikotomia hori lantzea proposatu zion Arandiak, eta bueltan jaso zuen erantzuna ere azaldu du Gabiñak, umorez. «Oraindik ez naiz dinosauro bat niri buruzko dokumentala sortzeko. Kontatu behar ditudan gauza asko ditut egiteko».

Filma sortzeko ideiak lotu zituen, edonola ere, eta Gabiñak Borova bihurtzeko duen behar horretatik tiraka, genero bereizketaren auziaz jardutea erabaki zutela azaldu du film egileak. «Halako egitasmoak abiatzen ditudanean, gustuko dut jendearen ametsetatik abiatzea». Bada, bete nahi zuen amets bat kontatzeko eskatu zion Gabiñari. «Esan zidan Londresko The Way Out festa egiten duten transgenero dantzalekura joan nahi zuela ikuskizuna egitera». Hain justu, 25 urte beteko ditu dantzalekuak 2018an, eta abagune horretan filma hantxe bertan grabatzea lortu du Arandiak. Hortik datorkio egitasmoari izena bera ere. Bidaia fisikoa eta emozionala izango da lana, horregatik. «Eduk berak ere zalantzan jartzen duelako bere generoaren nondik norakoa».

Ahotsik ematen ez zaienei ahotsa ematea da lanaren helburua. Argi du zinemagileak. «Gizon eta andre binarismotik kanpo geratzen direnei ahotsa eman nahi diegu. Funtsean, identitatea aztertzen duen dokumentala izango da, identitatea baita pertsona ororen izaeraren zutarria».

Ideia, kontaktuak eta bidea prest dituzte filma egiteko, eta laguntza ekonomikoa beharrezkoa dute egitasmoa garatu ahal izateko: www.goteo.org webgunean ari dira dirua biltzen.

Euskarazko lanak

Horretaz gain, Yogurinha Borovak orain arteko diskoetarako sortutako euskarazko abestiak bildu ditu Amari (Gor) lan berrian. «Izugarri gustatzen zait euskaraz abestea, eta asko maite dut hizkuntza. Egia da, oro har, gaztelaniar hiztunak direla nire ikusleak. Baina disko bakoitzean euskarazko bi edo hiru abesti sartu izan ditut beti». Denak bildu ditu orain.«Euskal publikoarentzako bildumatxoa osatu nahi nuen». Diskoaren izenak azaltzen du nor omendu nahi duen: ama. «Gure ama ez da euskalduna, baina berak irakatsitakoari esker naiz gaur egun naizena».

Diskoan azaltzen den Begirada terrorista abestiaren bideoklipa ere egin du. Altsasuko gazteen auzia salatzeko sortutako lana da. «Kexa txiki bat da bideoklipa. Guardia Zibilaren aurka edozein gauza eginda jai duzula azaltzeko era bat». Kontatu du bideoklipean azaltzen den historia ere. «Nire ondoan bizi den Enrike guardia zibilaz maitemintzen naiz, eta zer egiten duen eta darabiltzan ordutegiak kontrolatzen ditut. Bada, Auzitegi Nazionaletik deitzen didate, pentsatzen dutelako ETAkoa naizelako ari naizela Enrike jarraitzen. Espetxeratzen naute».

Errealitatearen zentzugabekeria erakutsi nahi izan duela azaldu du. «Punka eta zuzena da bideoklipa. Mezu zuzena plazaratu nahi nuen. Ezin dugu iraganeko formulazio berean jarraitu. Altsasuko gazteak espetxean izatea izugarrizkoa da».]]>
<![CDATA[Metamorfosi doinuak]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/042/001/2017-12-03/metamorfosi_doinuak.htm Sun, 03 Dec 2017 00:00:00 +0100 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/paperekoa/1872/042/001/2017-12-03/metamorfosi_doinuak.htm Vulnicura diskoaren kontra argitaratu duela berria: Utopia. «Gustuko dut utopia hitza, klixe kutsua duelako; eta, era berean, faxismo puntu bat ere badu: mundua halako izateko nahi bat agintzen du. Iradokizuna egin nahi dut Utopia diskoan: natura eta teknologiarekin era baikor batean elkarbizitzeko proposamena». Azaroaren 24an kaleratu zuen Bjorkek bederatzigarren lana, eta, nazioarteko musika kritikariek nota ona jarri dioten arren, ikusteko dago Bjork bera azken emaitzarekin konforme geratu ote den edo ez. Asteartean, Beats 1 irratian, azaldu zuen Utopia diskoaren zuzeneko edizioa kaleratuko duela, «txirula gehiago duten soinuekin».

Musika garaikidearen ikurretako bat da Bjork: duen ahots bereziagatik da ezaguna, baita ekoizten dituen bideoklip probokatzaileengatik eta janzteko erabiltzen duen moda bitxiagatik ere. Sortzen duen musika esperimentalak mundu osoan du arrakasta, eta scat izeneko teknikarako duen gaitasuna ere aitortu izan diote; hitzak eta silabak inolako zentzurik gabe inprobisatuz, ahotsa musika tresna bilatzeko duen ahalmenagatik, alegia. Ezbairik gabe, teknologia berrien erabilera musikaren esparrura biltzeko gaitasunak egin du ezagun. Askorentzat, beste planeta batekoa da Bjork: futurista.

Haizearen soinuak

Metamorfosia da Utopia diskoa. Azken urteetan igaro duen aldi ilunaren ondorengo «argia». Hala aitortu du musikariak. Abestia pentsatu, grabatu, entzun, aldaketak egin, soinuak gehitu, berriz entzun... bi hilabete igaro ditzake ordenagailuaren aurrean abesti bakarra moldatzen. Hala joan zaizkio bi urte, 2015ean hasi baitzen diskoak biltzen dituen hamalau abestiak sortzen.

Orain arte kaleratu duen lanik luzeena da, eta soinu bereziak bildu ditu.«Album berriaren gai nagusia airea da: tutuen artetik bidaiatzen duen haizea, txirulak, sintetizadoreak eta txorien ahots hariek sortutako soinuak dira lanaren oinarria. Irla berri bat sortzeko beharra nuen, utopia bat sortzeko beharra. Andreekin eta haurrekin ihes egiteko toki bat sortu nahi nuen, biolentziatik urrun, hutsetik hasteko».

Diskoak haize instrumentuak ditu ardatz, eta hamabi kideko flauta taldearekin egin du lan. Bada, arrazoi horrek eramango du diskoaren zuzeneko bertsioa grabatzera, asteartean irratian egindako adierazpenen arabera. «Guztiz esploratu gabeko gauzak utzi nituen diskoan; bakarlariak edo misteriotsuagoak diren flauta tipoen erabilera, kasurako». Udaberriaren hasieran kaleratzeko aukera ere azaldu zuen irratian egindako elkarrizketan.

Diskoa ez du bakarrik sortu. Alejandro Ghersi Arca-rekin ekoitzi du diskoa (Caracas, Venezuela, 1989). Musika elektronikoaren ekoizpenean famatua da Arca, eta DJ lanetan ere aritzen da. Vulnicura diskoan kolaboratu zuen musikariarekin, baina oraingoan hasieratik egin dute lan elkarrekin. «Musikari erraldoia ikusi nuen harengan eta halako dotoreziarekin eta duintasunarekin sartu zen nire mundura, ezen berdintasunetik eta musikaren sorkuntzaren hasieratik ezagutzeko gogoa eman baitzidan».

Gaztetatik datorkio islandiarrari musikarekiko lotura. Gitarra jotzailea zuen aitaordea eta hark piztu zion musikarekiko interesa. Hamabost urterekin graduatu zen musika eskolan, pianista klasiko gisa, eta 21 urte zituela sortu zuen The Sugarcubes musika taldea. Bertan aritu zen abeslari; harik eta 1992an taldea desegin zen arte. Orduan erabaki zuen bakarkako ibilbideari eustea eta urtebetera kaleratu zuen bere lehen diskoa: Debut (1993). Nazioartean oihartzun handia izan zuen islandiarraren diskoak. Beste zazpi disko kaleratu ditu ordutik: Post (1995), Homogenic (1997), Vespertine (1997), Medulla (2004), Volta (2007), Biophilia (2011) eta Vulnicura (2015). Bederatzigarrena du Utopia (2017).

Musikaren eremutik zinemagintzara egin zuen jauzi 2000. urtean. Dancer in the Dark pelikulako protagonista izan zen, eta saria ere jaso zuen Canneseko zinema jaialdian. Aktore lanetan aritu zen lehen aldi hori azkena ere izan zen, bere jarduera musikara mugatzea erabaki baitzuen orduko esperientziaren ondoren.

Mezua Kataluniari

Mugimendu ekologistarekin eta mugimendu feministarekin duen loturagatik ezaguna da musikaria. Ahoan bilorik gabe hitz egiteak ezaugarritzen du, eta gatazka politikoetan ere bere posizioak azaldu ditu maiz. Kataluniako auziarekin idatzitako txioak ere eman zuen zeresana. Kataluniak urriaren 1ean egindako erreferendumaren ondorengo egunean Volta diskoaren Declare Independence abestiaren esteka jarri zuen, mezu labur baten ondoren: For Catalonia (Kataluniarentzat).

Groenlandia eta Feroe Irlen independentzia prozesuen harira sortutako abestia da, eta hala dio: «Deklaratu ezazu independentzia, ez iezaiezu utzi beraiek halako ezer egin diezazuten», Tibeten ala Eskoziaren independentzien aldeko jarrera agertzeko erabili zuen abesti bera musikariak. Kataluniaren auzian posizioa agertzeko erabili du. Europako birak egin dituen gehienetan zita izan du Bartzelonan ere. Oraindik ez du azken diskoarena iragarri.]]>
<![CDATA[Garaiek moldatutako artea]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1757/031/001/2017-12-01/garaiek_moldatutako_artea.htm Fri, 01 Dec 2017 00:00:00 +0100 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/paperekoa/1757/031/001/2017-12-01/garaiek_moldatutako_artea.htm Festako biktima (1910) koadroa aurrean duela ari da Eduardo Arroyo hizketan. Zezenketa batetik bueltan den gizon atsekabetua irudikatzen du margolanak, odolez zikinduta dago, eta fondo ilun batekin. «Ez nuen inoiz esango hogei urte beranduago erreplika bat egiten bukatuko nuenik». 80 urte bete berritan, aurten, sortu du Le retour des croisades (Gurutzaden itzulera) lana Arroyok. «Zuloagaren lana omendu eta piezaren parodia ere egin nahi izan dut. Aukera eman didalako Espainiaren irudi fantastiko bat emateko; lurralde atsekabetuarena, alegia». Aurrez aurre jarri dituzte margolan biak, Arte Ederren Museoan. «Gaur egungo egoera irudikatzen dute; galdutako guda baten ondorengo sentipen negargarria». Eduardo Arroyo artistari buruz museoak egin duen erakusketari izenburua ematen dion pieza da Le retour des croisades. Orotara, madrildarraren 44 pieza jarri dituzte ikusgai, eta 2018ko apirilaren 9ra bitarte egongo da ikusgai.

1994an hartu zuen areto berak hartu ditu oraingoan madrildarraren artelanak. Ia 25 urte igaro dira Bilboko Arte Ederren Museoan Arroyori buruzko atzera begirako erakusketa jarri zutela. Atzera begirakorik ez oraingoan; XXI. mendean sortu dituen artelanak jarri dituzte ikusgai artistak 80 urte bete berri dituenean. Koadroak ez ezik, 2000. urtetik hona egin dituen eskulturak ere jarri dituzte aretoetan. «Gero eta gehiago jotzen dut eskulturara». Arroyok ez du bere burua koadroen eremura mugatzen. Irriz aurkeztu du bere burua: «Gauza gehiago egiten dituen margolaria naizela esan ohi dut: eskulturak egiten ditut, idatzi egiten dut, eta zeramika ere lantzen dut. Hori guztia naiz, eta nire hilobiak hala jaso beharko luke».

Garaiari zor zaion artista

Literaturan eta antzerkigintzan ere hainbat testu sortutakoa da, eta artelanetan nabari da letretara jotzeko duen joera. Orson Welles aktore eta gidoigile estatubatuarra, James Joyce idazle irlandarra eta Leon Tolstoi idazle errusiarra irudikatu ditu hainbat margolanetan, eta Honore de Balzac idazle frantsesaren erretratua ere egin du, harriz. Klaus Michael Gruber gidoigile eta zinema zuzendariarekin hainbatetan egin du lan Arroyok, eta haren omenez egindako margolana jarri dute Bilbon. «Niretzat, balio handia du koadroak». 2008an zendu zen Gruber. «Laguna nuen, eta haren heriotzaren ondoren erabaki nuen ez nuela gidoi gehiago idatziko».

Espainiako egoera soziopolitikora lotuta dago Arroyoren obra eta ibilbidea. Berehala nabari da hori haren lanetan. Frankismoaren aurka zuen jarreragatik Parisera jo zuen errefuxiatu gisa 1958an, 21 urte zituela. Han garatu zuen artearekiko zuen zaletasuna, eta haren sorkuntzek hautsak harrotu zituzten hasieratik: Frantziako hiriburuan, beste hainbat margolarirekin batera, 1960an egindako erakusketa batek zeresan handia eman zuen. Francisco Franco, Antonio de Oliveira Salazar, Adolf Hitler eta Benito Mussolini irudikatu zituen Los cuatro dictadores (Lau diktadoreak) margolanean, eta salaketa jarri zion Francoren erregimenak. Bilboko erakusketan antzeko irudikapena egin du, Cordero místico (Bildots mistikoa) koadroan. Madrilgo Biosca galerian ere erakutsi zuen diktadoreei egindako obra, 1963an, baina Espainiako Gobernuak berehala zentsuratu zuen erakusketa.

Euliak fetitxe gisa

Franco hil ondoren eman zioten Arroyori Espainiara bueltatzeko baimena, 1976an. «Frantsesa ere banaiz ni. 30 urte inguru igaro ditut han bizitzen, eta Italian ere zortzi urte egin nituen. Horregatik diot, hiru herrialdek sortu nautela». Espainiarren topikoak irrigarri uzten ditu bere lanetan etengabe. Joera hori argi adierazten dute Bilbon bildutako hainbat piezek; Doña Ines eta Don Juan Tenorio lanetan, kasurako. Bi pertsonaiak ardatz hartutako literatura lanetik eskulturak sortu ditu: giltzapean sartu du Doña Ines eta Frida Kalhoren irudiarekin nahastu du Don Juan Tenorioren irudia.

Fetitxea du Arroyok. Hala aitortu du margolan baten aurrean, bertan ageri den euli bat seinalatzearekin batera. «Nire lanetan euliren bat edo beste agertzea oso ohikoa da. Obsesionatuta nago». Zergatia ere azaldu du. «Esan ohi dut Espainia eulien paradisua dela. Intsektu nazkagarriak eta gogaikarriak dira, eta beraien paradisua Espainia da».

Autorretratuak ere egin ditu azken urteetan. «Garai batean, sarritan amesten nuen margotu ondoren, egindakoaren gainean agoarrasa jaurtitzen nuela». Ametsetan agertzen zitzaiona mihisetan irudikatzea erabaki zuen. «Itxura hau hartu dut», dio irriz. Bere burua soilik ez, Winston Churchill politikari ingelesa ere eraman du koadroetara. «Churchillek margotu egiten zuen, ondo margotu ere. Interesa piztu dit beti pertsonaia politikoaren alde artistikoa, eta horregatik ekarri dut margolanetara».

Garaiek moldatutako artista da Arroyo. «Nik nire lanak historian kokatu behar ditut». Historia bitan errepikatzen dela dio, Marx filosofoaren hitzak hartuta.«Tragedia gisa lehenik, eta fartsa gisa, gero».]]>
<![CDATA[Eduardo Arroyo artistaren erakusketa jarri du Bilboko Arte Ederren museoak]]> https://www.berria.eus/albisteak/147349/eduardo_arroyo_artistaren_erakusketa_jarri_du_bilboko_arte_ederren_museoak.htm Thu, 30 Nov 2017 13:43:40 +0100 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/albisteak/147349/eduardo_arroyo_artistaren_erakusketa_jarri_du_bilboko_arte_ederren_museoak.htm <![CDATA[Entzuten ez dena aditzeko deia]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1753/027/001/2017-11-25/entzuten_ez_dena_aditzeko_deia.htm Sat, 25 Nov 2017 00:00:00 +0100 Ainhoa Larrabe Arnaiz https://www.berria.eus/paperekoa/1753/027/001/2017-11-25/entzuten_ez_dena_aditzeko_deia.htm Infrasoinuak (Only In Dreams). Hamar abestirekin osatu dute lana, eta musika taldearen DNAren soinu guztiak biltzen dituela uste dute Urbizuk, David Gonzalezek eta Galder Izagirrek. «Propio erabaki genuen horrelako lana egitea; hasi eta buka entzun daitekeen diskoa da, entzun ondoren gehiagorako gogoz uzten zaituen horietakoa». Atzo aurkeztu zuten lana, Bilboko Kafe Antzokian. Iragarri dutenez, 2018ko martxoaren 17an egingo dute Infrasoinuak lanaren aurkezpena Euskal Herrian; Barakaldoko BECen (Bizkaia). Emanaldi «bakarra» izango dela aurreratu dute, eta sarrerak salgai dituzte webgunean.

Abagune berezian sortu dute diskoa. Izan ere, hiru urte dira musika taldearen hogeigarren urtemuga ospatzeko Denbora da poligrafo bakarra lan hirukoitza argitaratu zutenetik, eta disko bakoitzeko bira urte bat igaro dute. Bada, lokalean sartu eta sorkuntzan murgiltzeko gogoak bat egin zuen Bill Stevenson ekoizle estatubatuarrak egindako eskaintza batekin. Hala azaldu du Gonzalezek: «Descendents musika taldearekin Hego Amerikan egiten ari ginen bira bukatu, eta agurtzera gindoazela esan zigun Billek [ Stevensonek] ea noiz itzuliko ginen bere etxera grabazioa egitera. Nola esan ezetz eskaintza horri?».

Denbora da poligrafo bakarra disko hirukoitzeko Xake-mate kultural bat atalaren ekoizlea izan zen Stevenson. Orduko hura zortzi egunetan grabatu zuten, ordea, eta denbora hartuta osatu dute Infrasoinuak lana, beraien erara. Urbizu: «Errepikatu dugu ekoizlea, baina ez grabatzeko modua». 2016ko abenduan jaso zuten ekoizle estatubatuarraren proposamena, eta abuztuan egin dituzte grabazioak The Blastin Room estudioetan (Fort Collins, Colorado, AEB). «Masterclass» gisa izendatu ditu hango irakaspenak Izagirrek, taldeko bateria jotzaileak. «Oso prozesu berezia izan da. Orain arte egin ez ditugun gauzak probatu ditugu. Aberasgarria izan da, ikusita zein modu lotsagabean egiten dieten aurre halako prozesuei. Grabatzeko ortodoxiari eta erritmoei muzin egin, eta ekoizteko modu berriak sortzen dituzte».

Errealitatearen jiran

Argi azaldu du Urbizuk oraingo lana ez dela aurrekoaren ispilua. «Denbora da poligrafo bakarra lan berezia izan zen; urtemuga ospatzekoa. Badakigu askok aurreko lanari begiratzen diotela eta ispilu gisa jartzen dutela. Lehen erreakzioan hori pentsa dezakete: hogei kantuko lan batetik gatozela eta lan laburragoa egin dugula oraingoan. Har liteke zerbait txikiagoa izango balitz bezala, baina musikalki ez dago hausturarik Infrasoinuak diskoan, oinarri eta zutabe sendoak dituen lana da».

Jaio Musika Hil (2005) lanarekin sortutako efektua ekarri du gogora Urbizuk. «Zale berriak erakarri zituen lanak, eta, ondoren etorri zen espektatiba horren aurrean, lokalean sartzeko jarrera hartu genuen: tripetatik ateratzen zenari tira egitea». Bestelako abagunean dator bederatzigarren lana. Baina antzeko sentipenetik sortu dutela azaldu du.

Ez dute hala moduz aukeratu diskoari izena emateko hitza. «Gure inguruan egonagatik entzuten ez ditugun soinuak dira infrasoinuak; jaramonik egiten ez diegun hots horiek. Irudi adierazgarria iruditu zitzaidan gizartea edo gure jarrera apur bat kritikatzeko: zenbat eta zenbat norbanako eta kolektibo, zenbat herri dagoen munduan alarma hotsa botatzen, eta zenbat borroka egin behar den entzuna izan ahal izateko».

Harago ere jo du Urbizuk. «Infra horrek ere badu esangura propioa: apur bat azpitik egotea, nolabait. Kultura txiki edo txikitu honetatik gatozenak badakigu zerbait horretaz. Biktimismoan erori gabe, baina badakigu azpian egoteak zer esan nahi duen». Errealitate horren jiran dabiltza diskoan bildu dituzten abestiak, besteak beste.

2018an abiatuko dute diskoa aurkezteko bira, «etxetik urrun»; Asian, alegia. Australiara egingo dute gero. Iragarri dutenez, emanaldi «berezia eta bakarra» egingo dute 2018ko martxoaren 17an BECen. Entzuleek egindako eskaera bati erantzungo diote emanaldiarekin. Hala aitortu du Urbizuk, umorez. «Azken urteetan egin ditugun kontzertuetan jende asko sarrerarik gabe geratu da, eta jarraitzaile asko kexatu dira horregatik. Sarritan aipatu digute zaleek ea zergatik ez dugun areto handiagoetan jo. Bada, areto handirik bada, BEC da».

Rockaren egunerokoei

BECeko kontzertuaz gain, beste bi emanaldi ere iragarri dituzte: Bartzelonako Razzmatazz aretoan 2018ko martxoaren 10ean, eta Madrilgo La Rivieran apirilaren 14an. Hiru kontzertuetarako sarrerak www.berritxarrak.net webgunean jarri dituzte salgai.

Hiru kontzertu berezi egingo badituzte ere, rockaren egunerokoan, areto eta espazioak aldarrikatu ditu Urbizuk. Halako guneak goratzeko sortu dute Infrasoinuak diskoaren seigarren abestia: Beude. Hala dio: «Beude Hori Bai, Psilocybe eta Lekunberriko Kantina/ Beude Ttattola, Akelarre eta Bilboko Kafe Antzokia/ Beude neguan epela eman ziguten doinuak/ zurekin bizitako kontzertuak».]]>