<![CDATA[Aitor Manterola | Berria.eus]]> https://www.berria.eus Bere azken artikuluak eu Mon, 19 Nov 2018 14:32:36 +0100 hourly 1 <![CDATA[Aitor Manterola | Berria.eus]]> https://www.berria.eus/irudiak/berriaB.png https://www.berria.eus <![CDATA[Hobeto egon zitekeen]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/023/001/2018-11-16/hobeto_egon_zitekeen.htm Fri, 16 Nov 2018 00:00:00 +0100 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1872/023/001/2018-11-16/hobeto_egon_zitekeen.htm
Hotz-hotzean, zenbakiak ez dira txarrak, eta jaitsiera aldendu samar edukitzeak lasaitasunerako joera heda dezake. Baina taldean ez daude lasai, eta, ikusita liga nola doan, berdinduta erabat, kezka daukate sasoi honetan 40 puntutik gora beharko ote diren mailari eusteko. Ez zaie iruditzen azken denboraldietan bezala 35 aterata inor salbu izango denik.

Hamabostetik 40rako koskak igo egin beharko ditu Jose Luis Mendilibarren taldeak, eta badauka zertan hobetu. Zenbaki hotzek hoztasun gehiegizkoa ere azaltzen baitute alor batzuetan; gehienbat, honetan: golak sartzea asko ari zaio kostatzen Eibarri.

JOKOZ ONDO, BAINAATE AURREAN PATTAL

Taldea egunero entrenamenduetan ikusten dutenak esaten ari dira jokalariak oso ondo dabiltzala lanean. Halakoetan, gehienetan asteburuetan joko ona egitea izaten da ondorioa, eta, Eibarren kasuan, betetzen ari da hori. Partida txukunak eta onak dabil jokatzen. Jose Luis Mendilibarren estiloari jarraiki, betiere. Aurkariak haien zelai zatian sarritan ito izan ditu hamabi partida hauetan, eta hori Ipuruan ari da gertatzen, batez ere. Entrenatzaileari gustatuko litzaioke jokalariak kanpoan ere tamaina bereko ausardiaz aritzea, eta eskatu ere eskatu die jendaurreko agerraldietan. Ematen du badatorrela hori ere, Celtaren aurka Vigon (Galizia) eta Valladoliden (Espainia) lehen zati eta bigarren zati oso onak egin zituelako taldeak, hurrenez hurren.

Joko onari golak gehitzea falta zaio, baina. Askotan iristen da kontrarioaren areara, baina ez da ari sortzen aukera garbiak, eta sortu ezean, zailagoa da golak sartzea. Horixe du gabeziarik handienetakoa taldeak. Gol gehien Charlesek sartu du, eta hiru sartu ditu. Harenak eta taldekideenak batuta, hamabi dira. Gutxitxo aukeran.

HUTS LARRI BATZUK ATZEAN

Gol gutxi sartu izanak galarazi dio puntu gehiago edukitzea, baina ez bakarrik horrek. Izan ere, defentsako lanean huts handi batzuk ere eginda dauzka. Atzealdeko lana ez da atzelarien ardura soilik, talde osoarena baizik. Nabarmena izan zen Celtaren zelaian egindakoa talde lana dela nabarmentzeko. Lehen zatian, Eibar nagusi izan zen, baloiaren jabe eginda, eta etxeko taldea haren zelaian zeukan preso. Baina jokaldi batean, area ertzean, ez zuten behar bezala estutu euskarriek eta erasoko jokalariek, eta atzealdekoak salduta utzi zituzten. Gola etorri zen jokaldi horren amaieran.

Atzelariek bakarka ere egin izan dituzte oker handiak, eta horrek ere eragin ditu golak. Ematen du azkenera hobeto ari direla, eta segitu beharko dute bide horretan, golak oparitzea hain berdindua den ligan zama astunegia izan baitaiteke etorkizunerako.

IPURUAN, SENDOAGO

Hamabost punturen uzta zaleen aurrean batu du Eibarrek zatirik handienean. Hamar bildu ditu Ipuruan: hiru partida irabazi ditu, bat berdindu eta bi galdu. Zortzina gol dauzka alde, eta beste horrenbeste kontra. Ipuruatik urruti, honelakoa da banaketa: bost puntu atera ditu sei partidetan, bakarra irabaziz, bi berdinduz eta hiru galduz. Lau gol baino ez ditu sartu, eta hamar sartu dizkiote.

FITXATURIKOAK, EGOKITZEN

Kontu berri-berria ez da ondorengo hau: kostatzen ari zaie Eibarrek udan fitxatu dituen jokalariei Mendilibarren jokatzeko moldera egokitzea. Aurreko sasoian ere gertatu zen, eta orain ere bai. Deigarria da, eta oso adierazgarria zeintzuk ari diren gehien jokatzen: aurreko denboraldiko jokalariak. Berrien artean, Pablo de Blasis argentinarra bakarrik izan da gai hamaikakoan lekuari eusteko. Beste muturrean dago Jordi Calavera, ligan minutu alerik jokatu ezinda -lesionatuta ere egon da-.

Berriei kostatzen ari zaiena ondo islatu zuen Mendilibarrek berak duela egun batzuk, Sergio Alvarez euskarriaz galdetu ziotenean: «Esaten diot gora atera behar duela, lekua gutxiago gordeta, baina kostatzen ari zaio. Ikasiko du, hala ere».

DIOP, JORDAN ETA PEÑA ARI DIRA NABARMENTZEN

Urtebete da Eibarrek Pape Diop fitxatu zuela, eta, aurreko sasoian hamaikakoan azaldu eta desagertu ibili bazen ere, orain ez dio inork lekua kentzen. Nagusi da zelaiaren erdian, toki askotara heltzen dabil, baloi asko berreskuratuz, eta, alderaketak egitea oso arriskutsua izaten bada ere, bete du gutxi-asko Dani Garciak utzitako zuloa; hierarkia aldetik, bai behintzat.

Diopen alboan dotore ari den bestea Joan Jordan da. Baten lana bestearen distirak orekatzen du, eta kataluniarra egundoko konfiantzarekin ari da jokatzen. Jokoa sortzeko ardurak hartu ditu, eta baita gora iristekoak ere. Defentsako lanean ere indartsu azaltzen da, eta, gaur-gaurkoz, ezinbesteko jokalaria da Mendilibarrentzat.

Ruben Peña da dotore ari den beste bat. Eskuin hegaleko atzelariaren postua Peñarena da, eta kosta behar zaie besteei handik kentzea. Defentsako lanean, ondo, eta erasoan, hobeto; aurkarientzat arazo asko sortzen dituen jokalaria bihurtu da.

LESIOEN ZAMA

Eibar ez dabil zorteko lesio kontuetan. Jokalari gehienen kasuan, lesio txikiak izaten dira, giharretako arazoak eta. Baina larriagoak ere badira. Pedro Leonena da esanguratsuena. Osatua zen disko hernia sendatzeko egin zioten ebakuntzatik, baina orain berriz joan beharko du ebakuntza gelara, oin gaineko arazoa sendatzera. Baita Marko Dmitrovic atezainak ere, pubalgia jota baitago.]]>
<![CDATA[Kritika eta autokritika]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1877/031/001/2018-11-15/kritika_eta_autokritika.htm Thu, 15 Nov 2018 00:00:00 +0100 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1877/031/001/2018-11-15/kritika_eta_autokritika.htm
Zuzendaritzako kide batzuekin izandako gorabeherak eta harreman zaila daude erabakiaren atzean. Udan zabaldu zen bazela zerbait ondo ez zihoana, eta udazken honetan egin du eztanda. Astelehen honetan, zenbait arraunlarik egunkari batean plazaratu zituzten bizi izan behar izan dituztenak eguneroko hartu-emanean klubaren barruan, eta, herenegun bertan, zuzendaritzak atera zuen agiria, arraunlariek plazaratutako iritziekin «haserrea azalduz», eta «gezurtzat eta sasiegiatzat hartuz» aipamen horiek.

Atzo iluntzean heldu zen arraunlarien agiria: «Gure helburua da denboraldi honetan Batelerak taldean arraunlari izan diren gehienen egoera jakinaraztea, astelehen honetan egunkari batean atera zenaren harira», dio idatziaren hasierak. Erreportaje horretan ateratzeko pausoa ematearen atzean zer egon zen kontatu dute: «Gure hasierako helburua zen talde bezala gure ibilbidearen amaieraren berri ematea, eta belaunaldi honen bukaera triste eta mingarria azaltzea, erabakiaren atzean dauden arrazoiak azalduz».

Onartu dute, hala ere, erreportajean talde gisa agertu zituzten «ideia batzuk modu desegokian azaldu» zituztela. Agirian zehaztu egiten dituzte zein diren oker adierazitako ideia horietako batzuk: «Zuzendaritzaren dimisioa eskatzea, gizonezkoen taldean iaztik aurtengo taldera egon ziren 13 arraunlarien bajen atzean zegoena azaltzea, eta Nerearen [Nerea Perez patroia] kasua plazaratzea» [Kontxako lehen igandean zergatik ezin izan zuen atera].

Zuzendaritzaren lanaren inguruan, iritzi hau agertu dute arraunlariek agirian: «Hasieratik garbi utzi nahi dugu zuzendaritzak egiten duen lana aintzat hartzen dugula, borondatezko lana delako, etenik gabekoa eta elkartearentzat guztiz beharrezkoa». Baina aurpegiaren beste alderdia ere azaldu nahi izan dute: « Bizikidetza arazo larriak izan dira arraunlarien eta zuzendaritzaren artean. Aurten bizi izan ditugun egoera ugari komunikazio arazoz, gaizki ulertuz eta errespetu faltaz beterik» egon direla diote. Egoera txar horrek eragin duena zer izan den azaldu dute ondoren: «Ondorioak agerikoak izan dira: talde bezala inoiz baino gehiago elkartu gara, batetik; baina, bestetik, bakarka ahuldu egin gaitu, eta kasu batzuetan, osasuna kaltetua atera da: antsietatea, beldurra eta abar».

Ez dute zuzendaritza osoa iritzi berarekin epaitzen, eta nabarmen utzi dute arraunlariek idatzian gai hau: «Gertaera hauek ezin zaizkie zuzendaritzako partaide guztiei egotzi». Dena dela, egin beharreko guztia ez zutela egin diote: «Pertsona horiek ez dute momentuan erantzun, eta, kasu gehienetan, ezta esku hartu ere arazo honen kasu gehienetan».Arraunlariek ondorengoa ere nabarmendu dute: «zuzendaritzako kide batzuek barkamena eskatu dute». Baina kirolarien ustez, «berandu iritsi da, ez du eragindako kaltea konpontzen, eta ez du bermatzen etorkizunean elkarbizitza osasuntsua egongo denik ere».

Autokritikak ere badu lekua San Juango arraunlarien idatzian: «Gatazkaren parte gisa, ez dugu jakin arazoa konpontzen». Taldea uzteko arrazoiak batean biltzen dituzte amaieran: «Arraunlarien eta zuzendaritzaren arteko sinbiosia gehiegi okertu da; eta, askotan, mugak gainditu dira». Ondorioz, badoaz klubetik, eta erabaki hori hartu beharrak eragiten dien sentimenduekin ematen diote amaiera agiriari: «Etsipena, tristura, pena eta ezintasuna sortzen dizkigu, bai gugatik, eta, bereziki, gure ondoan beti egon den herriarengatik».

Batzuk beste taldeetara

Bateleren talde hau hautsi eta gero, arraunlari multzoan bakoitzak bere bidea hartzea erabaki du, galdera nagusiaren baitan: arraunean segi ala ez? Utzi dutenak Ane Pescador, Oihana Cereijo eta Josune Ugarte dira, eta gehiago ere gehitu daitezke hirukote honetara. Jarraitzen dutenen artean, hainbat bide hartu dituzte: Maria Mendizabal eta Laura Goldarazena Donostiarran ariko dira, Euskotren ligan, eta Vicky Piñeiro galiziarra Orion ariko da datorren denboraldian. Nerea Perez patroia, berriz, Hondarribira joan da.

Urteetan batera aritu eta arrakastarik handienak lortu dituzten arraunlari batzuen izenak dira horiek. Besteak ere hor daude, eta, nola ez, geratu dena talde gisa egindako lana eta palmaresa dira. Traineruetan eta ontzi txikietan. Azkeneko bost Kontxako Bandera eta bost Euskotren liga bereganatu dituzten arraunlariak badoaz. Eta ez nahi bezala. ]]>
<![CDATA[Bide onean ere galdu]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1950/026/001/2018-11-11/bide_onean_ere_galdu.htm Sun, 11 Nov 2018 00:00:00 +0100 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1950/026/001/2018-11-11/bide_onean_ere_galdu.htm
Hiru puntuen jabe sentitu zen atzo Athletic zelai zail batean: Atletico Madrilenean. Puntu bat eskuan izan zuen tartean ere uzta eskasa iruditu izango zitzaion. Azkenean, baina, ez hiru eta ez bat. Azkeneko bolada luze txarraren testuinguruan, are eta zama handiagoa hartu du, 11. partida baitu irabazi ezinda. Hala, ligako inoizko boladarik txarrena berdindu du: 2006koa.

Oso kezkagarria da taldearen joera. Baina atzo eguzkia ere azaldu zen Athleticen azkenaldiko zeru beltzean. Bizirik da taldea. Partida ona jokatu zuten jokalariek, eta konfiantza ez dutela galdu erakutsi. Hainbat baliabide ere badituela azaldu zuen taldeak: goian presio ona egin zuen; atzean ere ondo defendatu zuen; eta, erasoan, gai izan zen baloiaren jabetza luzeak lotzeko, baita kontraerasoan bizi ateratzeko ere. Baloia gordetze horri, baina, ez zaio aparteko garrantzia eman behar, Atletico Madrilek utzi egin baitzion errazegi jokatzen. Deigarria izan zen nola egoera hori gertatu zen etxekoak 0-1 galtzen joanda ere. Horretara jokatzen du.

Berizzo zertara ari den asmatzen zailagoa da, oraintxe kalitate teknikoaren alde egiten duelako, eta hurrengoan indar fisikoaren fabore. Atzo, zelai erdian, Beñat eta Munian batu zituen San Joserekin, eta Williams jarri zuen aurrelari. Ezker hegalean Yuri azaldu zen erasoan, atzetik Balenziagak bizkarra gordetzen ziola.

Plana pikutara joateko zorian egon zen azkar, estu hartu baitzuen etxeko taldeak Athletic aurreneko minutu parean. Gero egin zuen atzera etxeko taldeak, eta baloiaren jabe egin zen Berizzorena. Williamsek gola sartu zuen 36. minutuan, De Marcosek, Susaetak eta San Josek jositako jokaldi batean. San Joseren jaurtiketak langa jo zuen, eta aurrelariak sarera bultzatu zuen baloia.

Azken hamar minutu beltz

Williamsek 0-2koa egiteko aukera izan zuen, baina Oblakek geratu zion, 58. minutuan. Handik hiru minutura, Thomasen zartakoa sarera joan zen, baina aurrelari nafarrak dotore baliatu zuen Muniainen pase zoragarria, kontraerasoan 1-2koa sartzeko. Eroso antzean ibili zen Athletic gero, baina, 80.minutuan, Rodrik buruz egin zuen berdinketa, kornerrean.

Kolpea 91.ean jaso zuen Athleticek, hogei minutu aurrelari gisa ari zen Godinek zalantzazko falta baten bigarren jokaldian garaipena eman baitzion etxeko taldeari. Jokoz kanpo adierazi zuen marrazainak unean bertan, baina VARak zuzendu zion.]]>
<![CDATA[Armiarmak, segi lasai lotan]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1957/027/001/2018-11-11/armiarmak_segi_lasai_lotan.htm Sun, 11 Nov 2018 00:00:00 +0100 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1957/027/001/2018-11-11/armiarmak_segi_lasai_lotan.htm
Jose Zorrilla estadioko bi ateetan lasai ederrean segituko dute armiarmek sarean. Valladolidek, etxeko taldeak, eta Eibarrek ez zieten mugimendu zirkinik ere eragin atzo. Gol bat bera sartzeko ere ez ziren gai izan bi taldeak, eta ez zen izan aukerak sortu ez zituztelako.

Ate bateko armiarmek ikusi zuten beste inork baino lehenago Eibarreko atezainak, Dmitrovicek, min hartu zuela beroketan, edo behintzat, jokatzeko moduan ez zegoela konturatu zela serbiarra. Riesgok ordezkatu behar izan zuen, eta baleko partida jokatu zuen. Lehen zatian ikusi zituen gertuen Valladolideko jokalariak, eta zazpigarren minutuan egin zuen partidako urruntze bakarra, Unal turkiarrak area txikiaren gainetik errematea egin zuenean.

Hamaikakoan arreta eman zuen bestea Cucurella eta Jose Angel elkarrekin ikustea izan zen. Jose Luis Mendilibarrek kataluniarra jarri zuen erasoko ezker hegalean, eta lan ona egin zuen; batez ere, bigarren zatian. Orduantxe ibili zen erosoen Eibar: aurkaria goian estutzen, baloia Masip atezainaren areatik gertu lapurtzen, aukerak sortzen...

Lehen zatian ez zen izan bigarrenean gero ikusitako konturik, ez baitzen izan norabide bakarreko partida. Joan eta etorri aritu ziren bi taldeak, eta Valladoliden arriskua defentsatik erasora azkar joan zenean gauzatu zen. Baina ez zuen ateko bidea aurkitu, Orellanari gertatu izan zitzaion bezala hamargarren minutuan. Eskuin hegaletik sartu zen area barrura, eta jaurtiketa Masipek geratu zion.

Lehen zatiaren azkenaldera hasi zen Eibar nagusitzen, bigarrenean erakutsi zuen moldearen lehen trazak plazaratuz, eta txiletar erdilariari berriz ere Masipek geratu zion errematea; burukada izan zen, 37. minutuan. Handik zazpi minutura, Jordanen urruneko jaurtiketan, kornerrera urrundu zuen atezainak.

Aldageletatik bueltan, Eibar egin zen jokoaren jabe, eta aurpegiz eroso jokatzeko aukera izan zuen. Gora iristen hasi zen, eta bide horretan eskuinekoa erabili zuen gehien. Orellanak kanpora bota zuen baloia 50. minutuan, eta, berehala, sekulako jokaldi landua sortu zuten Peñak, Escalantek eta Diopek, baina, azken horren pasean, Cucurellak gora bota zuen baloia, eskuinez, area barrutik. Charlesen bolea Moyano atzelariak ia bere atean sartu zuen 61. minutuan, eta handik zazpira, brasildar aurrelariak oso gaizki egin zuen errematea, errazena atera botatzea zenean. Hamar minutu geroago, Jordanen jaurtiketak atearen atzeko sarea ukitu zuen.

Bi minutu geroago eten zen Eibarren jarioa, Arbillari bigarren txartel horia atera eta gero, eskuarekin pase bat mozteagatik. Atzerago igaro zituen taldeak azken minutuak, baina ez zuen asko sufritu. Verde italiarrak 79. minutuan kanpora egindako jaurtiketa arriskutsuan izan ezik.]]>
<![CDATA[«Valladoliden gozatu dut gehien»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1864/021/001/2018-11-10/valladoliden_gozatu_dut_gehien.htm Sat, 10 Nov 2018 00:00:00 +0100 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1864/021/001/2018-11-10/valladoliden_gozatu_dut_gehien.htm
Etxera itzultzea bezalakoa da zuretzat Valladolidera joatea?

Bai. Etxea ez dut esango, baina etxe txikia bai. Hiru denboraldi on igaro nituen han, eta Lehen Mailan debutatzeko aukera izan nuen, gainera.

2006ko udan iritsi zinen, eta egoera ez zen batere gozoa, taldearen emaitzak ez baitziren onak azkeneko boladan, Bigarren Mailan. Zer aurkitu zenuen?

Garai zaila zen; Bigarren Mailan hiru denboraldi zeramatzan taldeak, igo nahian, sekulako taldeak osatuz, baina ezin zuen helburua lortu. Gainera, diruz ere larri zebilen. Jendea nazkatuta, haserre eta triste zegoen.

Uda hartan, beste molde bateko jokalariak fitxatzen hasi zen Valladolid, ez hain izen handikoak.

Hori da. Gu ez ginen hain ezagunak. Alvaro Rubio Albacetetik fitxatu zuten; ni, Lorcatik; Sisi, Herculesetik; Alberto Lopez, Realetik... Egitasmo berri baten hasiera zen, eta asmoa zuten talde on bat eratzen hastea, luzera begira. Mendilibar ere han zen, entrenatzaile.

Ondo hasi bai, baina gain behera hasi zen taldea segituan.

Lehen bi partidak irabazi genituen, eta jendea hasi zen esaten ondo hasi bai baina joango ginela behera. Izan ere, aurreko denboraldian, abenduan bigarren zen taldea, baina hamargarrenetik behera bukatu zuen gero. Gu ere beherantz hasi ginen, irabazi ezinda bolada luzean.

Mendilibar ez zuten bidali, baina.

Ez. Jokalari gisa, ez dakit nolako harremana zuen zuzendaritzarekin. Banekien taldeak bazekiela gorantz joango ginela, entrenamenduak oso onak zirelako, eta, galdu arren, ondo jokatzen ari ginen. Halako batean, Elxi irabazi genion, eta 29 partidatan segidan ez genuen galdu.

Baita Lehen Mailara azkar asko igo ere, ezta?

Bai, zortzi partida falta zirela, apirilean, Tenerifen. Urte ona izan zen, jendeak ez zuen espero, baina taldeak gauza asko adierazten zituen jokatzeko moduarekin. Presioa ondo eraman genuen, eta azarotik dena ondo atera zitzaigun.

Bolada txarrean, taldeko beteranoek indar handia egingo zuten ez zintezten erori, ezta?

Bai. Oso onak ziren. Alberto Marcos zegoen, Victor, Oscar Sanchez, Javi Baraja eta Garcia Calvo ziren agintzen zutenak. Jokatzen ez zuten jokalarien jarrera oso ona izan zen, eta taldean oso giro ona zegoen. Hiru urte onak izan ziren niretzat. Igoeraz gain, Lehen Mailan mailari eustea lortu genuen bi denboralditan. Valladoliden gozatu dut gehien nik futbolean. Nola pentsatuko nuen, bada, nik Amurrion eta Gasteizko Aurreran ari nintzela egunen batean Lehen Mailan jokatuko nuela? Neure buruari esaten nion: «hi haizen aldrebesarekin, nola iritsiko haiz?».

Mendilibar eta zu denboraldi berean joan zineten Valladolidera. Berak deitu zizun joateko?

Nik deitu nion berari etor zedin [barrezka]. Sinatzera joan nintzenean bulegora, han zen Mendi, hura ere sinatzen. Bi hilabete lehenagotik neukan itxita tratua, Lorcarekin igoera jokatzen ari nintzela. Klubak esan zion Mendiri Alvaro Rubio eta ni fitxatuak gintuztela, eta ondo ikusi zuen.

Aurreneko entrenamenduetan beldurtu egin zinen Mendilibarren jenio biziarekin?

Hasieran harridura eragin zidan. Ezagutzen nuen telebistatik, eta ikusten nuen nola ibiltzen zen partidetan. Gogorra eta zorrotza da entrenamenduetan, baina gero gizatasun handia dauka, jatorra da. Badira entrenatzaileak jokalariez fidatzen ez direnak, baina Mendi ez da horrelakoa.

Taldean ere antzeko eragina izan zuen Mendilibarren izaera biziak?

Azkarra da, eta badaki zein izaten diren taldean agintea duten jokalariak. Valladoliden haien atzetik ibiltzen zen, entzun egiten zien. Baina, hori bai, gero denok berdinak giren, eta igoera lortu genuen partidan, adibidez, Marcos beteranoa aulkian utzi zuen. Taldeko buruetako bat zen, besteontzat aita baten modukoa, eta beti jartzen zuen taldea bere aurretik. Inoiz izan dudan kapitainik onena izan da.

Bizitzeko leku ona da Valladolid?

Oso ona, baina oso hotza klima aldetik. Kluba familia bat zen, zaleak gurekin zeuden, ikusten baikintuzten dena ematen: Joseba Llorente lasterka eta abar.

Joaten zara hara?

Bai, baina oso nostalgikoa naiz, eta ez naiz asko joaten.

Talde hartakoak elkartzen zarete?

Asko ez, baina harremanetan gaude Alberto, Borja, Rubio... Borjak han jokatzen du orain ere, Eibarreko jokalari ohiak.

Zuen garaian bezala, orain ere ondo dabil taldea?

Bai. Uste genuen asko sufrituko zutela, baina dinamika onean daude, eta jokalariek sinetsi egiten dute entrenatzailearengan. Oso ausart jokatzen dute. Baina hau luzea da, eta gu bezala, larri ibiltzeko hautagaiak dira, beste zortzi bat talderekin batera. Gauzak okertzen zaizkionean, ea nola moldatzen den. Guk, hemen, lau denboralditan ez dugu krisi luzerik izan; Athletic bezala hamar partida galdu gabe, adibidez.

Zer moduz dago Eibar?

Liga zoratuta dago, eta beldurra daukagu 35 puntu ez direla nahikoa izango. Gutxienez, 40 beharko dira. Begira zer talde dauden behean orain.

Nolako partida izango da gaurkoa?

Gu oso ondo gaude. Valladolid ondo ari da jokatzen, eta zaila izango da. Gu, gurea eginda, irabaztetik gertu izango gara.]]>
<![CDATA[Beste argazki bat dator]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1961/020/001/2018-11-07/beste_argazki_bat_dator.htm Wed, 07 Nov 2018 00:00:00 +0100 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1961/020/001/2018-11-07/beste_argazki_bat_dator.htm
Araudi berriak ere izango du zeresana datorren udan, arraunlariek hiru egoera hauetako bat izango dutelako Euskotren eta ETE ligan: harrobikoa, etxekoa edo kanpokoa izango da bakoitza. Taldeek zazpi etxeko arraunlari atera beharko dituzte estropadako, eta horietako hiruk harrobikoak izan beharko dute; bestela, sei etxeko eta horietatik lau harrobikoak; edo, bestela, bost etxeko, baina bostak harrobikoak.

SAN JUAN

Itxura onik ez

Azken bost denboraldietan beste hainbat bider Kontxako Bandera eta Euskotren liga irabazi ondoren, ziklo aldaketa iragarri zuen Anartz Gereño entrenatzaileak, eta haren lekuan, behintzat, izan da aldaketa: Guruzne Azpiroz izango da entrenatzaile berria. Bere garaian, Bateleretan arraunlari izan zen, eta Lapurdiko entrenatzaile izan da udan. Taldean ere izango dira berrikuntzak. Arrauna utziko dute Ane Pescadorrek, Josune Ugartek eta Oihana Cereijok, eta gainontzekoek oraindik ez dute erabaki nora jo. Hainbatek aukerak dituzte taldea aldatzeko, baita San Juanen segitzeko ere, baina ez dirudi azkeneko aukera horrek indar handirik duenik, gaur-gaurkoz. Adibidez, Nerea Perez patroia Hondarribira doa.

ORIO

Indartu egin da

Uda honetan San Juanen atzetik ibili eta gero, aurtengo aurrerapausoari beste bat gehitzekotan da Orio, eta, horretarako, lehen oinarria taldearen bizkarrezurrari eustea izan da. Hiru arraunlari bakarrik dira uztekoak, eta horrek lanari segida emateko aukera emango dio Xanti Zabaleta entrenatzaileari.

Oinarri sendo hori gutxi ez, eta lau berrikuntza ere badituzte: Leire Alcala, urteetan Hibaikan ibilitako arraunlari zaildua; Sandra Piñeiro, Riveira Galiziakoa; Amaia Arregi, bere garaian Orion bertan arraun egindakoa; eta, azkenik, Amets Aranguren getariarra. Izan daiteke beste mugimendu gehiago.

ARRAUN

Udazken lasaia

Ohikoak izan dira Arraunen barruan udazken mugituak, ia urtero arraunlari dezentek uzten zutelako taldea, baina aurten beste kontu batzuk datoz Donostia aldetik. Izan ere, uda honetako taldetik arraunlari bakarra galduko du, eta horrek aukera ona emango dio taldeari beste pauso bat edo batzuk emateko gorantz. Ondo aritu zen udan, eta klubaren lehen bandera irabazi zuen Euskotren ligan —Ondarroako estropada—; eta segida emanda arraunlari multzoari, oinarri sendoa dauka Arraunek hobetzen segitzeko. Datorren udan ere Euskotren ligan ariko da, San Juan eta Oriorekin batera, eta Donostiarra izango da laugarrena. ETE liga irabazi izanagatik igoera lortu eta gero.

DONOSTIARRA

Hobetzeko gosez

Donostiarra ez da denbora-pasa aterako datorren udako Euskotren ligan. Badaki taldea indartu beharrean dela, berriz ere ETE ligara ez badu jaitsi nahi. Orio eta Arraun indartsu ariko direla ikusita, San Juanekin zer gerta daude Donostian. Pasaitarrek hondoa joko balute, eta egitasmo berri bati ekin beharko baliote, egungo Donostiarraren aurkari izango litzateke datorren udan. Baina Donostiako taldea ez da zain egongo, eta indartu nahi du taldea. Aurtengoari eutsi egiten dio, arraunlari bati izan ezik, eta berriren bat ere bada. Gehiago nahi du, baina. Ikusiko da datozen egun eta asteetan asmo hori gauzatzen duen edo ez.

ETE LIGAKOAK ETA RIVEIRA

Zumaia, uretan berriz

ETE ligako taldeen kasuan, denetarik dago, baina ia talde guztiak gai izango dira aurtengoari segida emateko. Hondarribia Euskotren ligatik dator, eta Iker Cortes entrenatzaileak taldeari eusten dio gutxi-asko. Gainera, Hibaikan ibili zen Amaia Etxabeguren bereganatu du, eta baita Errenteriako klubeko gazte mailako bi arraunlari ere. Perez patroi berriaz gain.

Hibaikan entrenatzaile berria izango dute: Amaia Gezala. Urteetan taldeko arraunlari izanak pausoa eman du ardura nagusia hartzeko, eta lortu du lehen ibilitako Nerea Orena tostetara itzultzea. Gazte mailako hiru arraunlari ere traineruan ariko dira, eta lagako dutenak ez dira asko izango. Ikusteko dago Galiziako eta Herrialde Katalanetako arraunlariek taldean segituko duten edo ez. Oraingoz, hamasei arraunlari eta bi patroirekin ekin die Hibaikak entrenamenduei.

Tolosaldean ere aurtengo lan onari segida emateko moduan izango dira. Entrenatzailea aldatuko dute. Aste hau bukatzerako jakingo da zein den, eta baliteke esperientzia handiko bat izatea. Deustun eta Kaikun ere ez dituzte aldaketa asko izango. Zahar berria Zumaia izango da. Hiru urtez lehorrean egon eta gero, uretan da berriz, 20-22 arraunlarirekin. Kike Manterola da berriz ere entrenatzailea. Hernaniren geroa ez dago argi, arraunlari gutxi baititu, Lea-Artibairen etorkizuna argitu gabe dago oraindik, eta Lapurdik uretan eutsi nahi dio taldeari; entrenatzaile berria zein den laster jakinaraziko du klubak. Galiziako ligan, Riveirak taldeari eutsiko dio, eta udaberri aldera indartu nahi du, udarako.]]>
<![CDATA[Alferrik galdu dute aukera]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1977/017/002/2018-11-02/alferrik_galdu_dute_aukera.htm Fri, 02 Nov 2018 00:00:00 +0100 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1977/017/002/2018-11-02/alferrik_galdu_dute_aukera.htm
Aukera ona kareletik bota zuten atzo Eibarreko hainbat jokalarik, ligan gutxien jokatzen ari diren horiek. Espainiako Kopan aukera eman zien Jose Luis Mendilibarrek balekoak direla erakusteko, baina entrenatzaileak buruko min handirik ez du edukiko etziko hamaikakoa osatzeko, Alavesen aurkako derbian, titularren mailatik urrun daudela erakutsi ziotelako.

Espainiako Bigarren Mailako Sporting taldeari oparitu egin zion kanporaketa gainditzeko moduan egoteko aukera Eibarrek, eta 2-0koarekin ekingo diote final-hamaseirenetako itzuliko partidari, abenduaren 5ean, Ipuruan. Atzo baino gehiago egin beharko dute ordezkoek kanporaketa iraultzeko, eta itxura dauka atzo jokatu zuten asko aterako dituela egun horretan ere Mendilibarrek, gaur-gaurkoz, Ligan jokatzeko maila ez baitzuten erakutsi.

Partida hasiera egin zuen itxuroso samarra Eibarrek. Lortu zuen Sportingen zelaian jokatzea, baloiaren jabe eginez. Beste kontu bat da zenbateko etekina atera zion nagusitasun horri: hutsaren hurrengoa. Hogei minututik gora iraun zuen egoera horrek, eta erdiraketa asko atera zituzten bi hegaletatik. Erremateak, baina, batere ez. Cardona eta Charles erdiraketei usainik hartu gabe aritu ziren, eta, behingoagatik, leku ona hartuko errematerako aurrelari brasildarrak, eta Pere Milla taldekideak enbarazu egin zion, hemezortzigarren minutuan.

Sporting oso atzean sartuta zebilen, baloia kendu ezinda eibartarrei, eta, hori lortzen zuenean, oso urrun Riesgoren atetik. Gola sartzeko aurreneko aukera 28. minutuan moldatu zuten etxekoek, Santanaren bitartez, baina Riesgok ondo urrundu zuen baloia.

Orduan hasi zen bere zelaitik ateratzen Sporting, gorago estutzen Eibar, eta hantxe bukatu ziren eibartarren erosotasunak. Ramisen lesioa ere orduan izan zen, 34. minutuan. Beste askotan gertatu izan zaion bezala, giharretako arazoekin utzi behar izan zuen zelaia erdiko atzelariak. Oliveirak ordezkatu zuen. Aurretik, zortzigarren minutuan, gauza bera gertatu zitzaion Jordi Calavera eskuin hegaleko atzelariari, eta Arbillak jokatu zuen leku horretan, aulkitik aterata.

Bi golak, bigarren zatian

Atsedenaldian hirugarren aldaketa egin zuen Mendilibarrek, Diop kenduz eta Jordan sartuz, eta bigarren zatian gauzak zuzentzeko aukerarik gabe geratu zen. Izan baitzen zer aldatu. Eskas aritu zen Eibar, ohiko jokatzeko eratik erabat aldenduta, eta, gainera, bi opari egin zituen. Aurrenekoan, Cucurellak gaizki urrundu zuen baloia, area barrura, eta Oliveiraren biguntasuna ondo baliatu zuen Djordjevicek, gola sartzeko. 54. minutua zen. Bigarren gola 86. minutuan egin zuen Neftalik, Arbillak gaizki jokatutako baloi baten ondorengo jokaldian.

Eibarrek egindako partida eskasaren ondorio izan ziren bi golak. Badute zer hausnartu atzo zelaian izandako hainbat jokalarik.]]>
<![CDATA[Pozoia ekarri ohi dion Kopa, sendabelar]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1880/018/001/2018-11-01/pozoia_ekarri_ohi_dion_kopa_sendabelar.htm Thu, 01 Nov 2018 00:00:00 +0100 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1880/018/001/2018-11-01/pozoia_ekarri_ohi_dion_kopa_sendabelar.htm
Berdindua aurreikusten da kanporaketa, Ligan daramaten ibilia ikusita, sailkapenaren erdian baitaude biak. Ezusteak ere izango du indarra, bi taldeak ez baitira ari batere fidagarri. Edozeinek egin dezake aurrera, eta edozer gerta daiteke.

Asier Garitanok atzo iragarri zuen ez duela txandakatzerik egingo: «Onenek jokatuko dute. Izan ditugu pare bat arazo, baina bestelakoan, bolada egokian dauden jokalarien alde egingo dut». Batetik, ez delako zalea lehiaketa hori erdizka hartzen:«Beti gustatu izan zait ahalik eta urrunena iristea, eta, Alcoyanon eta Leganesen egon izan naizenean, aparteko ilusioa eragin izan dit Kopak». Bestetik, taldearen ibilia zalantzazkoa ari delako izaten, erakutsi nahi dute entrenatzaileek eta jokalariek gai direla gehiago egiteko. «Garbi daukat aurreko larunbatean, Atletico Madrilen zelaian, partida makala jokatu genuela, eta hobeto lehiatu behar dugu», onartu zuen Bergarako entrenatzaileak.

Hobekuntza horrek erasoko jokotik etorri beharko du ezinbestean, horretan ari delako kamuts taldea. Kosta egiten zaio golak sartzeko aukerak sortzea, eta gutxi izanda, egundoko eraginkortasuna behar da aurkariaren atea zulatzeko. Defentsako lanean gero eta hobeto ari da Garitanoren taldea, eta ematen du oinarri horretatik indartu eta sendotu nahi duela taldea entrenatzaileak, erasoarena aurrekoaren ondotik baletor bezala. Lesioek ere ez diote batere lagundu taldeari, eta antzematen ari da erasoan.

Celtaren inguruan baretu egin da denboralea, Eibarri astindua eman eta gero ligan [4-0]. Erakutsi zuen zeinen arriskutsua den erasoan; batez ere, Aspas da zitala, eta hasieratik ariko dela esan du Antonio Mohamed entrenatzaileak. Ondo lotu beharko du Realak aurrelaria, baita galiziarren kontraerasoa ere.

Sangallik iktusa izan du

Ezusteko albistea izan zuen atzo Realak: Luca Sangallik iktusa izan zuen goizean. Realeko medikuek esan dutenez, iktus arina izan da, eta jokalaria Donostiako erietxe batean dago, osasun egoerak zein bilakaera izaten duen ikusteko eta azterketaren esperoan. Azken hiru asteetan, lepoan eta buruan bi kolpe handi eman dizkiote Sangalliri ligako partidetan.

CELTA-REALA

Celta. Ruben Blanco; Kevin, Costas, Araujo, Junior; Hjulsager, Okay, Lobotka, Sisto; Aspas eta Eckert.

Reala. Moya; Gorosabel, Aritz, Hector Moreno, Theo; Juanmi, Zubeldia, Illarramendi, Oiartzabal; Pardo eta Sandro.

Epailea. Munuera Montero.

Lekua. Balaidos estadioa.

Ordua. 16:15 (BeIN La Liga).]]>
<![CDATA[Eibarrek faborito dela ekingo dio gaur Kopari, Sportingen zelaian]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1888/018/002/2018-11-01/eibarrek_faborito_dela_ekingo_dio_gaur_kopari_sportingen_zelaian.htm Thu, 01 Nov 2018 00:00:00 +0100 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1888/018/002/2018-11-01/eibarrek_faborito_dela_ekingo_dio_gaur_kopari_sportingen_zelaian.htm
Jokatzen dutenek, dena dela, ez dute lo hartzeko motiborik izango, ligan gutxien ari direnen aldeko hautua egingo duelako entrenatzaileak: «Kopa lehiaketa ona da taldearentzat, ligan gutxien jokatzen ari direnei aukera emateko. Oso ondo ari dira entrenatzen guztiak, eta gogorra egiten da asteburuero sei jokalari deialditik kanpo uztea. Kopari esker, denek dute jokatzeko aukera».

Hemezortzi jokalari daude Gijonen, eta bigarren taldeko bakarra Markel Areitio atezaina da, Dmitrovicek min hartua segitzen baitu. Min hartuta dauden besteak Pedro Leon, Escalante eta Enrich dira. Atseden izango dute gaur Orellanak eta Peñak.

Sporting eta Eibar elkarren aurka duela bi denboraldi ere aritu ziren Kopan, eta armaginek 0-2 irabazi zuten Gijonen, eta 3-1 Ipuruan.

SPORTING-EIBAR

Sporting. Dani Martin; Geraldes, Juan Rodriguez, Peybernes, Noblejas; Salvador, Sousa, Cerro, Perez; Traver eta Djurdjevic.

Eibar. Areitio; Calavera, Paulo, Bigas, Cucurella; Hervias, Sergio, Diop, Milla; Cardona eta Charles.

Epailea. Jaime Latre

Lekua. El Molinon estadioa.

Ordua. 12:00etan (BeIN La Liga).]]>
<![CDATA[«Indarra berreskuratzen badut, baliteke itzultzea»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1918/022/001/2018-10-30/indarra_berreskuratzen_badut_baliteke_itzultzea.htm Tue, 30 Oct 2018 00:00:00 +0100 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1918/022/001/2018-10-30/indarra_berreskuratzen_badut_baliteke_itzultzea.htm
Zergatik utzi duzu?

Nekatuta nagoelako. Beste gauza batzuk probatu nahi ditut, orain arte egin ezin izan ditudanak. Konpromiso handia eskatzen du arraunak, oso lotua da, eta, bueltan asko eman arren, beste mila gauza alde batera utzi behar izaten dira.

Zer probatu nahi duzu?

Lagunekin egon, mendira joan, udan oporrak izan... Niretzako denbora behar dut, eta ez daukat gogorik aurrerantzean leku guztietara nekatuta iristeko.

Bukaera guztiek izaten dute hasiera, eta zergatik joan zinen arraunera duela hamahiru urte?

Txikitatik, gure aitak asko sartu ninduen itsasoaren eta arraunaren munduan. Jakin-mina neukan, eta kuadrillako batekin hasi nintzen Hibaikan. Gaur arte.

Aita arraunlaria izan zen?

Ez, baina asko gustatzen zitzaion. Bi osaba izan genituen arraunlari, eta aitona, arrantzalea.

Zer oroitzapen duzu Hibaikan egin zenuen lehen egun hartaz?

Hiltegia zen Hibaikaren egoitza, eta Matadero jartzen zuen han idatzia. Hura ikusi, eta «non sartu gara?», pentsatu genuen. Erretenean ibili ginen probatzen.

Ezin izan omen zinen lehiatu lehen urte hartan.

Ez. Ez ginen bost arraunlari, eta ezin genuen batela osatu.

Nahiz eta ezin lehiatu ahal izan lehen urtean, segi egin zenuen.

Sekulako gogoa nuen jarraitzeko, eta aurrera egin nuen.

Arraunlari sena izateak eman zizun bultzada, agian?

Horrelako zerbait izango zen, bai [barrezka].

Hurrengo urtean, berriz ere, hiltegira.

Bai, urte sasoi honetan, eta kuadrillako beste bi lagunekin eta eskubaloian zebilen beste batekin boskotea osatuta bateletan lehiatu aldera. Bateletako denboraldia egin genuen, eta lehen estropadako emaitza asko ospatu genuen, azkenak izan ez ginelako. Hankean joan nintzen ni, eta 47 arraun kolpeko erritmoan eraman nituen taldekideak [barrezka], oso urduri bainengoen.

Non izan zen lehen estropada hura?

Pasai Donibanen. Kasualitatea edo...

Zer ikasi zenuen lehen urtean?

Arrauna zer zen, batez ere. Eta oso ondo pasatzen genuen.

Arrauneko zure hirugarren urtean joan zinen San Juanera, kadetea zinela.

Hori da. Hautsi egin zen Errenteriako boskotea, eta ni San Juan aldera joan nintzen.

Zergatik San Juanera?

Gertuen neukalako, eta umetatik arroxa zalea izan naizelako, Kontxako oroitzapengatik.

Zer aurkitu zenuen San Juanen?

Ni baino zaharragoak diren Oihana [Cereijo] eta Josune [Ugarte] arraunlariak, besteak beste. Asko ikasi nuen haiekin, sekulako kasta zeukaten. Jenioa eta entrenatzeko diziplina zer den ere erakutsi zidaten. Estropadaren bat edo beste jokatu nituen haiekin bateletan, lehia ofizialetik kanpokoak. Aulki mugikorrean ere ibili nintzen. Eskubaloian eta atletismoan ere aritzen nintzen orduan, eta eskubaloian jokatzen orkatila bihurritu nuen. Oina mindua nuela jokatu nituen aulki mugikorreko estropadak.

Zu ere kasta gogorrekoa izan.

Txoriburua gehiago [barrezka].

Lehen aldiz traineruan 2009an aritu zinen, Hondarribian.

Negua eta udaberria San Juanekin egin nituen ontzi txikietan lehiatzen, eta gero Hondarribira joan nintzen, trainerua egitera udan. Igone Carrillo, Oihana Etxart, Oihana Cereijo, Josune Ugarte, Inder Paredes eta ni joan ginen San Juandik. Hibaikatik Eli ahizpa eta beste pare bat etorri ziren.

Nolakoa izan zen aurreneko entrenamendua traineruan?

Eromena. Errespetu latza neukan nik, jende helduagoa zegoelako, eta gauza serio zihoalako. Aspaldiko ametsa nuen traineruen ibiltzea, eta betetzera nindoala ikusteak urduri jarri ninduen. Betidanik izan nuen amets hori, baina ez nuen pentsatzen gauzatuko zenik. Hibaikako bigarren urtean esaten nuen gogobeteko nindukeela Orioko traineru jaitsieran parte hartzeak mutilekin nahasian ere. Begira zenbat aldatu den urte gutxian emakumeen traineru estropadena.

Traineruko aurreneko estropada ez duzu ahaztua izango.

Pedreñan [Espainia] izan zen, Euskotren ligakoa, selekzioka jokatzen genuenean. Telebista zuzenean, helikopteroa...Oso urduri nengoen, baina oroitzapen oso onak dauzkat. Urte hartan zortzi bat estropada jokatu genituen liga, txapelketa eta bestelakoen artean.

Urte hartako entrenamendu asko lehorrean egiten omen zenituen.

Hala da. Gazteena nintzen taldean, eta ordezko ibili behar. Asko ikasi nuen neure buruaz, nola entrenatu behar den, eta ikasgai handiak atera nituen.

Zer, adibidez?

Traineruan titular izateko asko entrenatu behar dela, eta uretara aterata dena ematen nuen. Gerora ikasi nuen urduritasuna menderatzen. Presio handiarekin joaten nintzen uretara. Sufritzen ikasi nuen, eta neure burua zaintzen: jana eta loa, adibidez.

Hamasei urterekin horretaz guztiaz jabetzea ez da kontu txikia.

Hasi beharra zegoen.

Ematen du gazte-gaztetatik irudikatzen zenuela gerora bizi izan duzun ibilbide oparoa bazetorrela, eta prestatu egin behar zenuela iristen zenerako.

Oso argi neukan aukera honi ezin niola pasatzen utzi. Gainera, aita gaixotu egin zitzaigun 2008an, emakumezkoen traineru estropadak hasi ziren urtean, eta pena handia zeukan ahizpa eta biok ez ginelako aritu aurreneko Kontxako Bandera hartan. Esan nion aitari lasai egoteko, eta hurrengo urtean ikusiko gintuela Kontxan. Baina hil egin zen, eta Kontxa bat irabaztea aitari zor nion zerbait zen. Oso presente izan dut beti, eta motibatzeko indarra eman dit, hobetzeko eta aurrera segitzeko. 2009an ez nuen sailkatze estropada jokatu, eta neure burua egurtu egin nuen, zigortu, aitari huts egiten ari nintzelako, nolabait esanda. Banekien hurrengo urterako sekulako lan pila egin behar nuela aitarekin zorra kitatzeko.

Hurrengo urtea 2010a izan zen, San Juanen debuta traineruan.

Bai. Barregarri samarra zen nik 17-18 urte izanda esperientzia handiena zutenetako bat nintzela. Baziren helduagoak, baina arraunean inoiz egin gabeak. Asko ikasi genuen denon artean, eta polita izan zen behingoagatik San Juanen izenean trainerua ateratzea. Negutik jakitun geunden hurrengo udan uretan izango ginela, eta makina bat jende ibili zen gurekin entrenatzen: errugbi jokalariak, Zeelanda Berriko bi neska...

Uda hura berezia izango zen.

Egitasmo baten hasiera izan zen, zerbait handia egiteko itxaropenarekin eta freskotasunarekin. Gazteak ginen, eta denak balio zigun. Gero, estropadetan oso urduri jartzen ginen, baina hori dena pasatu beharra zegoen heldu garen lekura heltzeko. Egindako lan guztiari esker balio handiagoa ematen zaio gero lortu dugunari.

Lehen bandera 2011koa duzue.

Allozko urtegian [Nafarroa] izan zen. Zumaia ez zen joan, eta oso indartsu zebilen. Aukera baliatu genuen. Guretzat sekulakoa izan zen, Kontxa irabazi izan bagenu bezala ospatu genuen. Bandera bat irabazteak sekulako itxaropena ematen zizun. Gazteago izatearen gauzak: uste genuen dena erraza eta polita izango zela.

Arrakasta lortzeko zenbat lan dagoen atzetik, ezta?

Bai. 2011n, Kontxan sartzekoak ginen, baina sailkatze estropadan, ziabogan, kateatu egin ginen, eta hiru segundogatik geratu ginen kanpoan. Bigarren kolpea hartu nuen Kontxan, 2009koarekin batera. Asko haserretu nintzen neure buruarekin, eta aste osoa negarrez pasatu nuen. Hurrengo urterako sekulako motibazioa izan zen, eta Gipuzkoako Txapelketa irabazi genuen 2012an, eta Kontxan lehen aldiz sartu ginen.

Zeure buruarekin bakeak egin zenituen behingoagatik.

Azkenak geratu ginen Kontxan, baina arranplan pozez egin nuen negar, Kontxan arraun egiteagatik. Lehen pausoa eman nuela sentitzen nuen.

Ez omen zen oso erosoa izan 2013a. Zergatik?

Euskotren ligan lehen bandera irabazi genuen, baina, aurreikuspen handiagoak izan arren, ez genituen bete.

Noiz hasi zinen sinesten Kontxa irabaz zenezaketela?

2013ko neguan. Beste seriotasun batekin hasi ginen entrenatzen; talde helduagoa ere baginen. Jende berria ere etorri zen, eta Etxabe jarri ziguten entrenatzaile. Gutako bakoitzak ikasi egin zuen gehiago sufritzen, eta norbere buruarekin borroka izan eta bideratzen: lehendabizi, norbere buruarekin egin borroka, eta, gero, ondokoarekin, postuaren bila.

2014an irabazi zenuten Kontxa aurreneko aldiz, eta baita Euskotren liga ere. Urterik politena?

Denak izan dira politak. Uda osoa ametsetan pasatzea izan zen hura.

Zer izan zen Kontxa lehen aldiz irabaztea?

Izugarria. Gaupasa egin ospatzeko, eta, etxerakoan, egunkari guztiak erosi nituen, gordetzeko.

Gero beste lau garaipenak etorri ziren Kontxan eta Euskotrenen.

Ez naiz jabetzen lorturiko guztiaz, egin beharrekoa balitz bezala da.

Esan duzu egunkariak-eta gordetzekoa zarela.

Makina bat dauzkagu gordeta, ahizparenak eta nireak.

Eli ahizparekin lehia handiak izan dituzu uretan, zu San Juanen eta hura Hibaikan. Eztabaidak izan dituzue etxean?

Bai, baina haserretu gabe. Bagenekien zertaz eta nola hitz egin, eta noiz elkar ikusi eta noiz ez.

Biok batera Kontxa irabazi ezinda geratu zarete... oraingoz.

Bai, baina oraindik urteak dauzkagu aurretik, eta gerta daiteke. Izugarri gustatuko litzaidake.

Estropadak ikusiko dituzu?

Elik segitzen badu arraunean, estropadak ikusiko ditut [barrezka]. Arrauna odolean daramat, eta kostako zait burutik kentzea.

Ez duzu baztertzen itzultzea?

Ez dut baztertzen inola ere. Indartzen banaiz, baliteke itzultzea.

Txiki handia zara zu]]>
<![CDATA[Aspasek zigortu du]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1970/032/001/2018-10-28/aspasek_zigortu_du.htm Sun, 28 Oct 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1970/032/001/2018-10-28/aspasek_zigortu_du.htm
Lau gol sartu dizkizutenean eta alerik sartzen ez denean, ezin da esan gauzak ondo egin direnik zelaian. Zerbaitek edo zerbaitek baino gehiagok huts egin duen seinale izaten da. Lau sartu zizkion atzo Celtak Eibarri, eta batere ez armaginek. Partida osorik aztertuta, lehen zatian etxekoak 2-0 aurretik joatea sinesgaitza zen, Iago Aspasen magiak bakarrik desorekatu zuelako emaitza. Tarte horretan, Eibarrek gola sartzeko aukera asko sortu zituen, baina ez dauka Aspasik aurrealdean.

Lehen gola bosgarren minutuan sartu zuen, Kikek galdutako baloi baten eraginez etxekoak sorturiko kontraerasoan. Dotore loratu zion baloia Riesgori. Hortik aurrera, atzeratu egin ziren etxekoak, kontraerasoaren bila. Baina ez zuen piperrik egin defentsako lanean, eta eroso baino erosoago ibili zen Eibar baloiaren jabe.

Gora erraz iristen ari zen, eta aukera sortzen ez zuenean, han bertan berreskuratzen zuen baloia, presio eginez. Egokiera ezin hobea zuen golsa sartzeko aukerak sortzeko, eta bai sortu ere. Baina asmatu, batere ez. Kontu berria ez da Jose Luis Mendilibarrek zuzendutako taldearentzat golaren aurrean kamuts ibiltzea, eta badute lana horretan jokalariek, bada zer hobetu.

Enrichek 15. minutuan aterantz ukitu zuen baloia, baina Sergio atezainak kendu zion gola. Hurrengo minutuetan, De Blasis, Kikek, Diopek eta Orellanak ere bota zuten galiziarren atera, baina estualdi handitan ez zuten jarri Sergio. Larri Riesgo ibili zen 36. minutuan, ordura arte ikusle bat gehiago izan eta gero. Kontraeraso bat kateatu zuen Celtak, aspaldiko partez, eta Aspasek sekulako gola sartu zuen, ezkerrez, Eibarreko atezainaren gainetik baloia gurutzatuz, urrundik jo eta gero.

Emaitzak ez zuen islatu jokoan ikusitakoa, baina gola da futbola, eta Aspasek bi gol asmatu zituen ezer ez zegoen lekutik, eta Eibar asmatu ezinda ibili zen. Gainera, huts larriak egin zituzten eibartarrek; Arbillak, adibidez, 82. minutuan. Baloia Riesgori ematen hasi eta Aspas agertu zitzaion bidean. Laugarren gola zuen Celtak, aurretik Mendezek sartu zuelako hirugarrena, 56. minutuan, Eibarrek oso gaizki defendatu zuen kontraeraso batean. Erabakita utzi zuen gol horrek partida, eta armaginek lehen zatian sortu zutenaren erdirik ere ez zuten sortu hortik aurrera. Bigarren zati eskasa egin zuen.]]>
<![CDATA[«Eibarrek bat egiten du nire bizi filosofiarekin»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1918/020/001/2018-10-27/eibarrek_bat_egiten_du_nire_bizi_filosofiarekin.htm Sat, 27 Oct 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1918/020/001/2018-10-27/eibarrek_bat_egiten_du_nire_bizi_filosofiarekin.htm
2021era arte luzatu duzu kontratua Eibarrekin, eta esan duzu ez duzula baztertzen bertan amaitzea zure ibilbidea.

Aurreko denboraldian hasi ginen hizketan, eta buruan neukan hemen segitzea. Oso pozik nago, eta oso garrantzitsua izan da berritze hau. Lasaitasun handia eman dit, egon nahi dudan lekuan nagoelako. 34 urterekin amaituko zait kontratua, eta hemen segitzea beste konturik ez daukat buruan.

Sekulako jokoa erakutsi zenuen aurreko denboraldian, eta Athletic eta Reala atzetik zenituela ere zabaldu zen. Hala izan zen?

Zurrumurruak izan ziren. Ez zen erraza izango 31 urterekin Eibarretik ateratzea, kontratua izanda. Ez nuen hemendik joan nahi, gainera, eta esan nion hori nire ordezkariari. Eibarren jarraitzea izan dut beti aurreneko aukera.

Zer dela eta?

Klubaren funtzionamenduak bat egiten du nire bizi filosofiarekin. Norberak aurkitu behar ditu lekuak pozik egoteko, eta familia ere eroso eta lasai ibiltzeko. Iruditzen zait Eibar dela leku egokia. Familia giro ederra dago klubean; eta, gainera, lanean lasai aritzeko aukera dugu. Ez zait gustatzen hedabideak eta jendea oso gainean egotea. Entrenatzaileak eta gainerako langileak oso gertukoak dira, eta horregatik guztiagatik erabaki dut Eibarren jarraitzea.

Lanerako lasaitasunik ez dagoen lekuak ezagutu al dituzu?

Rayo Vallecanon bada presio pixka bat, Madril delako. Inguruan hedabide dezente ibiltzen ditu, eta zelaia ere handia du. Jende asko joaten da. Espanyolen beste horrenbeste. Bartzelona hiri handia da, eta zale asko eta presioa daude.

Jokalariak jendearen aurrean egon behar duzue, milaka begi dituzue begira. Batzuei gustatzen zaie horrela bizitzea. Hala ere, lanerako lasaitasuna izatea ez al da garrantzitsuagoa?

Bakoitzaren araberakoa da jendearen aurrean egunero eroso egotea. Ez dut esan nahi Rayon eta Espanyolen deseroso egon naizenik, baina gustatzen zait nire bizitza pribatua izatea. Beste leku batzuetan aukera hori ez dago, baina hemen Eibarren, bai.

Eibar taldean pisu eta eragin handia al daukazu?

Kapitainen artean ez nago, baina lan guztiak denon artean egiten ditugu. Gure artean ez dago arazorik. Beterano batzuk gaude futbolean urtean daramatzagunak, eta baditugu metodoak taldea menderatzeko. Oso talde ona daukagu, giroa jatorra da.

Hemengoak izanda, ardura handiagoa daukazue zuk eta Asier Riesgok Eibar izan dena taldekideei azaltzeko, bidea gal ez dezaten?

Hemengoek ezagutzen dugu nolakoak garen Euskal Herrian, eta taldearentzat oso garrantzitsua da hemengo izpiritua ez galtzea. Orain, Asier eta ni bakarrik gaude euskal herritarrak, eta klubak badaki ondo dagoela hemengo jokalariak taldean edukitzea, bat, bi edo hiru izan. Eibar identifikatu egiten da klub moduan hemengo jendearekin, eta bermatu egin behar da hori ez galtzea. Horregatik da garrantzitsua bertako jokalariak edukitzea.

Denboraldi hasiera honetan eskas antzean ez al zara ibili?

Bai. Beti eskatzen zaigu sasoiko egotea, baina zaila da. Beti izaten ditugu gorabeherak jokalariok denboraldian zehar. Uste dut sekulako tartea dudala oraindik iaz bezain ondo aritu ahal izateko. Badakit liga hasiera ez dudala ona egin, nahiz eta oso txarra ere ez den izan. Une txar batzuk baino ez dira. Oso langilea naiz, eta egunero saiatzen naiz onena ematen. Hemendik gutxira lortuko dut oso ondo aritzea; ez dakit aurreko denboraldian bezala arituko naizen, baina saiatuko naiz.

Zergatik egiten zaizue aldapa gora lehiaketaren hasiera jokalari batzuei?

Buruarengatik izaten da batzuetan, ez zaudelako eroso, arrazoia edozein izanda ere. Halakoetan, jarraitu egin behar da lanean, eta ezin da esan «gaizki nago», eta bide bazterrean geratu.

Ez du ematen buruari buelta asko ematen dizkion horietakoa zarenik.

Bada, ematen dizkiot bai, eta asko, gainera. Gure partida guztiak ikusten ditut etxean, jokatu eta gero. Gustatzen zait nire hutsegiteak ikustea eta pentsatzea zer egin behar dudan hobetzeko. Bideoa hartu, eta hor ibiltzen naiz, aurrera, geratu, atzera... Ikusten ez den entrenamendua da. Dena hartu behar da: telebistan ikusitakoa, norberak zelaian sentitu eta egin duena, datu fisikoak ematen dituzten makinen informazioa...

Zertan hobetu behar duzu?

Fisikoki, hanketan indarra falta izan zait. Ez naiz oso garaia, eta behar dut txinparta hori. Orain ari naiz indartzen, entrenamenduen bidez.

Erdiko atzelari ala alboko atzelari, zer nahiago duzu?

Bietan eroso nabil. Pozik nago erdiko atzelari postuan. Aurreko sasoi osoa jokatu nuen leku horretan, eta eroso ibili nintzen. Ez dut baztertzen alboan aritzea ere, baina neure burua erdiko atzelari gisa ikusten dut.

Zuretzat ere ezustea izan zen aurreko sasoian erdiko atzelari gisa erakutsitako jokoa?

Lehen ere jokatu izan dut leku horretan, eta, adibidez, Athleticen bigarren taldean beti izan nintzen erdiko atzelari. Banekien balio dudala, baina ezustea izan zen niretzat ere aurreko denboraldikoa. Ikusirik, gainera, orain ez naizela ondo hasi, balio handia ematen diot iaz erakutsitakoari.

Mendilibarrekin erdiko atzelari jokatzea ez al da amildegiaren ertzean aritzea, oso aurreratuta egoten zaretelako?

Partida batzuetan, kosta egiten zaigu gure lerroak elkartuta egotea, eta liga hasiera honetan, aurreko sasoian bezala kosta egin zaigu. Orain hasi gara hartzen berriz elkarrekin jokatzearen mamia, eta ikusi zen Athleticen aurkako partidan.

Atzelariak ia zelai erdian egoteko ezinbestekoa da gainontzeko taldekideek lan ona egitea, baloirik ez oparitzea, ondo estutzea aurkaria...

Hori da. Taldeko lana da hau, eta ari gara hobetzen partidak aurrera doazen neurrian.

Faltak jaurtitzen ere trebea zara. Oraingo kontua da, ala beti gustatu izan zaizu?

Beti ibili izan naiz, baina gaztea zarenean ez da erraza besteek zuri ardura hori ematea, hierarkiak daudelako. Hemen, beteranoetako bat izanda, aukera badaukat [barrez].

Celtaren aurka ariko zarete gaur. Zer espero duzu?

Jokalari oso onak dauzka aurrean. Arazoak omen dituzte, baina ezin gara fidatu. Liga ero samarra dago, maila handia dago talde guztietan. Guk azkeneko bi asteetan bezala jarraitu behar dugu, eta Athleticen aurka egindako gauza onak atera. Uste dugu mugarri izan daitekeela partida hori. Ahalik eta azkarren utzi nahi ditugu atzean atzekoak, emaitza txarrak etortzen bazaizkigu ere, tartea izateko.]]>
<![CDATA[Celtaren inguruko giro nahasiari etekina atera nahi dio gaur Eibarrek]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2602/021/001/2018-10-27/celtaren_inguruko_giro_nahasiari_etekina_atera_nahi_dio_gaur_eibarrek.htm Sat, 27 Oct 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/2602/021/001/2018-10-27/celtaren_inguruko_giro_nahasiari_etekina_atera_nahi_dio_gaur_eibarrek.htm
CELTA-EIBAR

Celta.Sergio; Mallo, Roncaglia, Cabral, Junca; Lobotka, Beltran, Brais; Emre Mor, Aspas eta Boufal.

Eibar. Riesgo; Peña, Ramis, Arbilla, Jose Angel; Orellana, Diop, Jordan, De Blasis; Enrich eta Charles.

Epailea. Gonzalez Gonzalez.

Lekua. Balaidos (29.000 ikusle).

Ordua. 18:30ean (Bein La Liga).]]>
<![CDATA[Jarraitu Emeryren hatzari]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/025/001/2018-10-25/jarraitu_emeryren_hatzari.htm Thu, 25 Oct 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1872/025/001/2018-10-25/jarraitu_emeryren_hatzari.htm
Joan dira hilabete gutxi batzuk ordutik, eta Hondarribiko (Gipuzkoa) entrenatzailea aukeratu izana hautu ona izan zela esateko moduan dira Arsenaleko agintariak. Eta ez soilik emaitzak onak direlako azken bolada luzean. Azken hamar partidak irabazi dituzte gunners-ek: zazpi Ingalaterrako ligan, bi Europa ligan eta bat Ligako Kopan. Bada beste bereizgarri bat jabeak eta agintariak gustura dituena: Emeryren lanerako prestasuna.

Hark ere badu pozik egoteko motiborik Londresko klubean. Izan ere, aukera dauka lana lasai egiteko, Paris Saint-Germainen ez bezala aurreko bi denboraldietan. Entrenatzaileari eguneroko jarduna lasai egiten uzten ari zaizkio, eta oso hori beharrezkoa da edozein entrenatzailerentzat. Emeryk taldearen eskaintzari baietz esan zionean bazekien esku artean izango zuen jokalari multzoak hobetzeko tarte handia duela, eta bazekien zein den hori lortzeko bidea: lan ona egitea. Bada, horretarako aukera du Arsenalen, eta lan on horren eta emaitza onen arteko lotura ez da oso apartekoa izango.

Laugarren dauka taldea Ligan, Chelsea eta Tottenhamekin berdinduta, eta bi puntu baino ez dizkiote ateratzen lehen bi sailkatuek, Manchester Cityk eta Liverpoolek. Hamargarren jardunaldia jokatuko dute Emeryrenek igandean, Crystal Palace taldearen zelaian. Bolada luze gozoan da, hortaz, taldea, eta, ondorioz, zaleak ere pozik dira. Behar zuten horrelako zerbait, Wengerren aroa gehitxo luzatu izanaren ustearekin ibili baitira azken denboraldietan.

Urteak ziren Arsenalek ez zuela halako zenbaki biribilik lortzen. 2007-2008ko denboraldian izan zen gai azkenekoz hamar partida erreskadan irabazteko. Galdu gabeko bolada luzea 22 partidaraino luzatu zuen, Txapeldunen Ligako multzoen ligaxkan Sevillak eraitsi zuen arte: 3-1. Batek daki horrenbeste luzatuko ote den oraingo bolada ona —Sporting Lisboari egingo dio bisita gaur, Europa ligako partidan—, eta inork ezin du jakin hemendik eta hilabete batzuetara Arsenal liga irabazteko moduan izango den edo ez. Hanka sartzeko batere kezkarik gabe, ondorengo hau esan daiteke, baina: Emery Arsenal esnatzen ari da, haren ingurua eta zaleak barne, eta Wengerren azken sasoietako kolore grisa argitu egin da.

Ilunean argia ikusteko zerbait piztu behar izaten da, eta, Emeryren kasuan, bi izan dira pizgailuak: jokatzeko modua doitzea, batetik, eta jokalari guztiei ematea jokatzeko aukera, bestetik.

Wengerren estiloa finduz

Wengerren estiloari eutsi dio Emeryk, gutxi-asko, jokatzeko moduan, garbi baitu hori klubaren ondarea dela. Baloia izanda ari da orain ere Arsenal, Alsaziako entrenatzailearekin bezala. Eroso daude jokalariak modu horretan jokatzen. Baina Emeryk azkar ikusi zuen jokatzeko modu horrek beste zerbait gehiago behar zuela lehiakorra izateko: oreka taktikoa.

Baloia atzetik jokatuta ateratzen saiatzen da, baina nolabaiteko ordena batekin, jokalariei ardura eta betebehar taktiko zehatzak jarriz. Horrek guztiak lana behar du atzetik, eta, Emery taldearekin gustura ari denez lanean, eraginkortasuna ere eskuratu du Arsenalek jokatzeko moduan.

Gainera, jokalari guztiak ari dira jokatzen, gehiago edo gutxiago, eta horrek sekulako indarra ematen dio taldeari, konfiantza eta barneko lehia ona ez ezik. Jokalari guztiak dauzka erne Emeryk, badakitelako lan ona eginez gero aukera izaten dutela edozein lehiaketetan jokatzeko. Abuztuan aldaketa gutxi egin bazuen ere, ligaz gain, beste lehiaketak hastearekin bat ekin zion talde osoa erabiltzeari.

Gustura dago Emery Arsenalen, eta gustura dabil Ingalaterrako ligan. Kanpotik begiratuta baino talde lehiakor gehiago daudela ikusi du, eta partidak menderatzea zaila dela, han dagoen jokatzeko moduagatik. Horretara heltzeko, baloia izanda lortu nahi du, eta badoa aurrera helburua gauzatzeko bidean. Lana lasaitasunez eginez. ]]>
<![CDATA[Bidegurutzean]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2068/026/002/2018-10-21/bidegurutzean.htm Sun, 21 Oct 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/2068/026/002/2018-10-21/bidegurutzean.htm
Ipuruako derbiaren atarian, bidegurutzean daude biak. Armaginek goranzko beste pauso bat eman nahi dute, geldialdiaren aurretik Gironan irabazi eta gero. Sailkapenaren erdialdean edo hortik gora jartzeko aukera daukate, duela bi aste hain gertu izan zituzten atzeko lekuak eta kezkak gehiago urruntzeko. Hortxe dira, hain zuzen, zuri-gorriak, jaitsierako lekuan, aspalditxotik irabazi ezinda. Urrun geratu zaie Leganesi lehen jardunaldian ateratako hiru puntu haiek. Emaitza aldetik, bide bakarra dauka hartu beharra Eduardo Berizzoren taldeak, eta, hori lortzeko aukeretan, ezkerrera edo eskuinera jotzeko modua dauka. Nola irabazi? Jakina da zein jokomolde duen gustuko entrenatzaile argentinarrak, eta molde nagusi horretan ez du aldaketarik egingo, baina taldearen inguruan piztu da eztabaidarik, sistema aldatu edo ez aldatu, eta aurrealdean Williamsekin jarraitu edo Adurizek segitu. Berizzok ez du zalantzarik, eta Aduriz ariko da aurrean, Williams ezkerrean duela. Prentsaren aurrean esandakoei men eginez, baliteke Unai Lopezek ere hasieratik jokatzea. Gainontzeko jokalarien artean ez da ezusterik espero.

Berizzok partidaren gakoetako bat izan daitekeena aurreratu zuen: «Oso garrantzitsua izango da lehen gola sartzea, eta partida gure estilora moldatu behar dugu». Emaitza onak ez ateratzearen eragiletzat akatsak jo zituen: «Geure okerrak ari zaizkigu puntuak kentzen».

Eibarrek badaki bidea

Joko aldetik batere zalantzarik gabe Eibar zelairatuko da. Jose Luis Mendilibarrek eta haren jokalariek ondo baino hobeto dakite nola jokatu behar duten, eta Zaldibarko entrenatzaileak «partida zaila» iragarri du bi taldeentzat: «Athleticek jokatzen duen moduan jokatuta, zaila izango da guretzat, jokalari onak baititu». Baina azkar gehitu zuen beste hau ere: «Haientzat ez pentsa, ordea, erraza izango denik». Dani Garcia eta Ander Capa Eibarreko jokalari ohien inguruan ere aritu zen: «Berezia izango da bientzat Ipuruan beste talde batekin jokatzea». Lehen Mailako aurreko lau derbietan, Ipuruan, Eibarrek behin bakarrik irabazi du, eta hirutan zuri-gorriek.

EIBAR-ATHLETIC

Eibar. Dmitrovic; Peña, Ramis, Arbilla, Jose Angel; Orellana, Diop, Jordan, De Blasis; Enrich eta Kike.

Athletic. Unai Simon; De Marcos, Yeray, Iñigo, Yuri; Dani Garcia, Unai Lopez, Muniain; Susaeta, Aduriz eta Williams.

Epailea. Gil Manzano.

Lekua. Ipurua (7.083 ikusle).

Ordua. 16:15ean (BeIN La Liga).]]>
<![CDATA[«Ezin nuen ezetz esan»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1885/021/001/2018-10-20/ezin_nuen_ezetz_esan.htm Sat, 20 Oct 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1885/021/001/2018-10-20/ezin_nuen_ezetz_esan.htm Sotera traineruaren patroi ariko da datorren denboraldian. «Ezin nion ezezkoa esan aukera honi», azaldu du.

Duela sei urte aritu zen azkenekoz Kantauri itsasoan, Castron, eta, urtebete geroago, Valentzia aldean [Herrialde Katalanak] jardun zuen, hango ontzietan, falucho izenekoetan: «Hara joan behar izan nuen bizitzera lanagatik, eta han ibili nintzen». Ordutik ez du trainerurik zapaldu, ezta egurrezko arraun handirik hartu ere; ez, behintzat, lehian ibiltzeko. Santurtzikoa nola atera zaion kontatu du: «Iaz deitu zidan Ikerrek [Zabala, Santurtziko entrenatzailea], patroi izateko nahi ninduela. Esan nion Valentzian bizi nintzela, eta lanpostu bat bilatzen bazidan Euskal Herrian edo alboko herrialderen batean joango nintzela [Lujanbiok lan egin duen enpresa Santurtziren babesleetako bat da]». Baina aukera ez zen gauzatu.

Aurtengo Kontxako Banderaren bigarren jardunaldian Zabala eta Lujanbio gurutzatu ziren arte: «Iaz deitu egin zidan esanez ezin izan zutela lanik aurkitu niretzat hemen, eta sentitzen zuela. Aurten, Kontxan, trainerua uretara botatzera zihoazenean, Ikerrek ikusi egin ninduen, eta esan zidan: 'Ez nago zurekin ahaztuta'. Gero, Parte Zaharrean, klubeko pare bat agintarirekin egoteko aukera izan nuen, eta horrela hasi zen aukera gauzatzen».

Lanak, oraingo honetan, ez dio inolako oztoporik eragingo berriz arraunera bueltatzeko: «Erretreta hartua nago, eta emazteak laneko lekua aldatzeko eskatu eta Colindresen [Espainia] hasiko denez, goialdera etorriko gara bizitzera, Laredora [Espainia]. Hortik Santurtzira joateko, bide motza daukat».

Ez da luzeagoa izan berriz arraunera itzultzeko erabakia hartzeko egin duen gogoeta: «Azkar erabaki nuen. Presidenteari [Julio Artetxeri] esan nion lehenbailehen ixteko tratua. Sekulako gogoa nuen bueltatzeko. Azkenean, arrauna nire bizitza da, eta aitak [Jose Angel Lujanbio zenak] sartu zidan harra hor daukat oraindik».

Ez dio erronka makalari eutsi, Santurtzi gaur egun Eusko Label ligako traineru indartsuenetako bat baita: «Garbi neukan ez nuela joan nahi Laredo, Colindres edo horrelako talderen batera. Talde indartsua nahi nuen, eta nola esango nion ezetz Santurtziren aukerari». Bizkaiko taldea asko ari da mugitzen udazken honetan, eta Lujanbio ez da fitxatu duten bakarra. Fernando Rua (Vila de Canga), Fernando Ruiz (Zierbena), David Iglesias eta Andoni Garcia (Urdaibai) eta Javi Polo ere berriak izango dira taldean datorren udan, eta, kontrako bidean, ondorengo hauek utziko dute taldea oraingoz: Iker Salgadok, Josu Pradalesek eta Asier Zurinagak. «Bat egiten dut Santurtziren filosofiarekin. Fitxaketak egiten ditu, baina harrobia lantzen ere ari da. Hori da bidea, eta ez diruarena bakarrik. Ikusi zen zer gertatu zen Kantabria aldean dirua soilik erabiltzen dutenekin».

Laster ekingo dio lanari Santurtzik, gainerako taldeek bezala, eta irrikaz da Lujanbio: «Esan nion Ikerri hasieratik hasiko naizela haiekin. Lasai ibiltzeko esan zidan, baina hobe da taldekideak eta taldea hasieratik ezagutzea. Uretako entrenamenduak abendu hasieran-edo hasiko dira, eta han izango naiz».

Ez du ezer beharko sasoia hartzeko, oso sasoiko baitago: «Lasterka asko ibiltzen naiz, lehiatzen. Zakurrekin, zaldiarekin... Denetarik egin izan dut, eta pisuz ere ondo nago, 61 kiloan».Duela urte batzuk, izan zuen susto bat korrika ari zela: «Proba batean, bero handia egiten zuen, eta ez nintzen ari behar bezala elikatzen. Ziplo erori nintzen, eta bihotzekoa izan ote zen... Baina azkenean periokarditisa izan nuen. Medikuek esaten didate bihotza oso sasoiko dudala».

Tradizioa eta teknologia

Arraunetik kanpo egon arren, Lujanbiok estropada asko ikusi ditu telebistaz eta bertatik bertara, eta onartzen du gauzak aldatu egin direla: «Gure garaitik, arraunlariak finagoak daude orain. Txirrindulariak ematen dute eta». Materiala ere aldatu da: «Orain zaila da patroi bat egurrezko arraunarekin ikustea, baina nik jarraituko dut erabiltzen, ibaiko estropadaren batean izan ezik». Belarrietatik lehorreko informazioa jasotzeko gailuak ere berritzat dauzka: «Ez zaizkit gustatzen. Ez behintzat une oro estropada kontatzeko. Patroia da gidaria, eta utzi egin behar zaio lana egiten».]]>
<![CDATA[«Denok izango gara irabaziko duen aukeraren erantzule»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1918/026/001/2018-10-17/denok_izango_gara_irabaziko_duen_aukeraren_erantzule.htm Wed, 17 Oct 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1918/026/001/2018-10-17/denok_izango_gara_irabaziko_duen_aukeraren_erantzule.htm
Azitaingo [Eibar] lurren prezioa erdira jaistea ez al da Areitioko [Bizkaia] aukeraren indarra gutxitzea?

Garbi geratu behar du kluba bi aukerekin ari dela lanean. Bien baldintzak hobetzeko lanean ari gara, eta bietako hobekuntza ona izango da klubarentzat. Ezberdintasuna dago, hala ere, oraindik, bi aukeren prezioen artean. Baina, prezioa gorabehera, mamia da bietan zeinek ematen duen baliabide gehien. Guk errespetatu egingo dugu akziodun bakoitzak bozkatzen duena, eta batzarraren hurrengo egunetik aurrera ere lanean jarraituko dugu batzarrak aukeratzen duen lekuarekin, edozein dela ere. Denok izango gara bozketan ateratzen den aukeraren erantzule.

Prezioa jaitsi izanak are gehiago eragin dezake akziodunarengan aukera horren alde egiteko?

Ez doa gure aurka. Gure aukera Areitio da, baldintza onenak baititu gure kirol sailak eskatu dizkigun ezaugarriak betetzeko. Pentsatu behar dugu orain dagoeneko baditugula Azitainen egingo genituzkeen hiru zelai, eta ez direla nahikoa. Gure talde guztiak sei lekutan sakabanatuak dauzkagu. Futbol egokitua Soraluzen ari da [Gipuzkoa]; emakumezkoak, Berrizen [Bizkaia], baliabide egokirik gabe. Harrobiko futbol guztiari eta lehen taldeari zerbitzu ona emateko, ondo jabetu behar dugu zer nahi dugun, eta, klubeko kudeatzaileak garen aldetik, gure gomendioa egin dugu, baina, gero, akziodun bakoitzak egin dezala bere hautua, jakina.

Zergatik da hobea Areitio?

Ez da hobea edo txarragoa izatea. Hemen kontua da gure entrenatzaileek egindako eskaerak betetzen dituela: lau zelai, eta bosgarrena egiteko aukera. 80.000 metro koadro dauzka, eta, gainera, Untzaga plazatik aterata, distantzia bera dago eta denbora bera behar da Areitiora eta Azitainera. Hala ere, ahatz ditzagun gauza txikiak, eta hel diezaiogun mamiari: zein da egokiena klubaren eskariak betetzeko? Zein egingo zaigu errazago mantentze lanak egiteko? Zeinenak dira baldintza ekonomiko hobeak? Areitioko lurra 18.000 metro koadro handiagoa da. Azitaingo hiru zelaietako batek ez lituzke arauak beteko neurriei dagokienez. 24 talde dauzkagu orain, eta denei egin behar zaie lekua. Batzarrak Azitaingo aukeraren alde egiten badu, gure harrobiaren etorkizuna birplanteatu beharko dugu, eta taldeak kendu.

Eztabaida handiena Eibarren bertan edo kanpoan egiteak eragin du?

Hori da eztabaida bakarra. Eibartar garen aldetik, ulertzen dut sentimendua edukitzea jendeak, eta Kirol Hiria herrian bertan egin nahi izatea, baina ezin gara okertu. Izan ere, Azitainen edo Areition egin, ez dugu aberastasunik sortuko, ezta lanposturik ere. Ipuruan ari gara hori guztia sortzen. Klubeko langileak Eibarren daude alta emanda, zergak Eibarren ordaintzen ditugu, eta horrela jarraituko dugu, Gipuzkoako elkarte bat gara, gure jokalariak Eibarren daude erregistratuak... Azitainen aukera ateratzen bada, jakin behar dugu Eibarri lur industrial bat kentzen ari garela, enpresa jarduera zabaltzeko duen eremu bakarra, eta eremu hori industrialde bati itsatsia dago. 62. 000 metro koadroko lekua izanda, atera kontuak zenbat enpresa edo lantegi egin edo jar daitezkeen hor. Lanpostu kopuru handia sor daiteke Azitainen, eta sekula baino garrantzi handiagoa dauka horrek, ikusirik herriko enpresak Eibartik badoazela, lanpostuak ere kanpora eramanez. Hau iritzi oso pertsonala da, eibartarra naizen aldetik egina.

Eibarren egiteko aukera Unbekoa zen, eta udalari aukera aurkeztu zenioten, baina ezezkoa jaso zenuten.

Bere garaian, udalari eskatu genion laguntzeko herrian bertan leku bat aurkitzen, eta Azitainen aukera bakarrik eman zigun. Lanean jarraitu genuen, eta Unberena landu. Klubak Unbe erosteko aukera eman genion udalari, eta Unbeko instalazioak Azitainen egitekoa. Baina ezezkoa eman zigun, lur publikoa delako, eta ezin delako salerosketan erabili. Unbe berriaren diseinua egina geneukan, eta Azitaingo 62.000 metro koadroko zatiaren pusketa batean Unberen antzekoa egitekoa ere bai.

Ulertzen duzu udalaren jarrera?

Ez daukat udalari esateko ezer, eta esaten badit lur publikoa dela, ezin dut ezer esan. Untzaga plaza erostearen pareko zerbait izango zela adierazi ziguten udaletik.

Kirol Hiriaren gaian Administrazio Kontseiluaren kontra dagoen giro honen atzean daude bere garaian zuzendaritzan izandako eztabaidak eta hauteskunde prozesuak eragindakoak?

Galdetu gauza hauek zabaltzen ari den jendeari. Gu kaltetuak gara, azken batean.

Norbait dabil atzetik asmo txarrekin?

Ona da kontrako jarrerak izatea, baina errespetuz egindakoak izan behar dute. Onartezina da gezurrak asmatzea jendeari kalte egiteko, iraintzea eta abar.

Kalean dabilen kontua da Areitioko lurrak Administrazio Kontseiluko kide batenak ere badirela, eta hark negozioa egiteko ari zaretela aukera horren alde egiten.

Gezur handi bat da hori. Kontseiluko inork ez dauka loturarik Azitainekin eta Areitioko lurrekin. Eta sinesten ez duena joan dadila Jabetza Erregistrora begiratzera zein diren lurren jabeak. Ez dugu ezer ezkutatzeko, eta, norbaitek kontrakoa baldin badio, erakuts dezala frogekin.

Kontseiluak ezin ditu erakutsi datu horiek?

Bai, baina lurren jabeak daude, eta haiek eman behar dute baimena jakinarazteko. Baina errazagoa da: Jabetza Erregistrora joan daitezela, han daude-eta datuak. Inor ez da joan gaur arte.

Zergatik ematen diezue aukera akziodunei Kirol Hiria egiteko lekua aukeratzeko, Kontseiluak aukera bazezakeen?

Nahi dugulako akziodunek parte hartzea klubarentzat hain garrantzitsua den egitasmo batean. Lehen aldiz egingo du klubak horrelako lan erraldoi bat, eta, gainera, ondarea sortzeko izango da. Jendeak parte ez hartzeko erabakia har genezakeen, baina Kontseiluaren borondatea ez da hori izan, nahiz eta eztabaida handia ari den eragiten gai hau guztia. Azkenean, denon ardura izango da Kirol Hiriaren geroa.

Zein izango da bozketaren emaitza?

Ezta arrastorik ere. Benetan ari naiz. Batzuek bihotzarekin bozkatuko dute, eta beste batzuek, buruarekin, baina aukera guztiak izango dira errespetatuak, eta irabazten duen horren alde egingo dugu. Denok izango gara aterako denaren erantzule.

Kirol Hiria eraikitzeko diru guztia klubak jarriko du, erakundeek ez baitute lagunduko. Zer iritzi duzu?

Zaila da ulertzen, baina erakunde publikoek ez dute dirurik eman nahi Kirol Hiria egiteko. Pixka bat emango digute Ipuruako mendebaldeko harmaila egiteko, hori bai. Udalak ez, udalak harmaila berritzeko ere ez digu ezer emango, nahiz eta udalarena den Ipuruan kluba ari den 20 milioi euro jartzen, instalazioak berritzeko. Eibar ez da ari ezer jasotzen udaletik.

Zertara dator erakundeen ezezko hau?

Haiei galdetu beharko, baina esaten digute ez dela normala erakunde publiko batek pribatu bati laguntzea. Nahiz eta denok ezagutzen ditugun kontrako kasuak futbolean bertan eta inguruko klubetan. Aldundiak, udalek eta Jaurlaritzak diruz lagundu diete beste egitasmo horiei. Erakunde publikoek diruz ezin dituztela elkarte pribatuak babestu? Normala ere ez da elkarte pribatuek erakunde publikoei laguntzea, edo erakunde horietatik sorturiko egitasmoei laguntzea, eta, hain zuzen, Eibar klub moduan horretan ari da, nahi diogulako gizarteari itzuli hark ematen diguna. Fundazioaren bidez ari gara horretan, eta hori ez da kontuan hartzen, ahaztuta dago, nolabait esateko. Hainbat egitasmo egiten ari gara fundazioaren bidez, eta hemen diru ekarpena alde batetik bakarrik ari da ateratzen, eta ez bi aldeetatik.

Gipuzkoako Foru Aldundiaren ezezkoak lotura izan dezake Gipuzkoako futbolaren hitzarmenean dagoen eztabaidarekin?

Ez daukat ideiarik ere. Galdetu aldundiari. Mahai gainean plazaratu dugu ez gaudela ados hitzarmen horrekin, eta zain gaude norbaitek zerbait esan diezagun.

Nor da «norbait» hori?

Foru aldundia.

Zergatik ez zaudete ados hitzarmenarekin?

Lehen Mailan dago orain Eibar, eta horrela tratatzea nahi dugu, ez besterik. Gipuzkoako futbolaren mahaian egoteko aukera eskatzen dugu, lurraldeko federazioarekin, Aldundiarekin eta Realarekin batera. Hor zehar esaten ari dira Eibarrek beste piramide bat sortu nahi duela Gipuzkoako futbolean, eta hori ez da egia, oso oker dabiltza hori esaten ari direnak.

Konponduko da noizbait auzi hau?

Duela urte batzuk, egin genuen korapiloa askatzeko proposamena, baina gaur da eguna erantzunik jaso ez duguna.

Zertarako behar du Eibarrek Kirol Hiria harrobia lantzeko, lehen taldean behe mailetako jokalari bat bera ez badu?

Hau ez da egun batetik bestera egiten den zerbait. Hazia erein behar da, jendea hezi, etorkizunean fruituak eman ditzan. Hau bosgarren denboraldia dugu Lehen Mailan, eta oso denbora gutxi da harrobitik datozen jokalariak goiko taldera iristeko. Dudarik gabe, hau gertatzeko ezinbestekoa izango da behar bezalako instalazioak edukitzea. Orain gauden bezala, harrobiko taldeak zelai erdian entrenatzen, miraria da gauden lekuan egotea. Duela bost urte, lehen taldea Ipurua ondoko belar artifizialeko zelai txikian entrenatzen zen, eta hau dena kontuan eduki behar da. Hazi egin gara, baina bidea zaila izan da, eta izaten ari da, eta ez dezala inork ahaztu nola geunden lehen, nondik gatozen.

Lehen taldea Bigarren Mailara jaitsiko balitz, bideragarria litzateke Kirol Hiriaren egitasmoa?

Bideragarritasun Plana egina daukagu, eta garbi dago ez balitz bideragarria ez genukeela egingo. Kirol Hiriak balio izan behar digu Bigarren Mailarako ere. Jaisten garen egunean, Eibarrek gaitasuna izan behar du berriz ere igotzeko, eta, guk geuk ez baditugu helburu handiak jartzen etorkizuneko asmoetan, inoiz ez dugu lortuko.

Pozik zaude taldeak Ligan orain arte egindakoarekin?

Ondo ari dira, bai, eta eskerrak. Lan handia egiten dabiltza, elkar hartuta, ilusioz eta indarrez, eta ea denboraldi honetan ere lortzen dugun Lehen Mailan jarraitzea. Liga nahasi samar dago, eta guk gurean jarraitu behar dugu, gure helburua lortu nahian indar guztiarekin.]]>
<![CDATA[Atsedenerako arnasa]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1957/032/001/2018-10-07/atsedenerako_arnasa.htm Sun, 07 Oct 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1957/032/001/2018-10-07/atsedenerako_arnasa.htm
Une eta partida guztiak izaten dira onak irabazteko, baina badira momentu batzuk hobeak direnak. Oraingo hau, esaterako. Asteburu batez geratu egingo da Espainiako Lehen Mailako liga, eta bi aste oso partidarik jokatu gabe egon beharko dute jokalariek. Halakoetan, geldialdiaren aurretik, komeni izaten da irabaztea, atsedenaldi behartua arindu egiten dutelako garaipenek. Lanean lasai ederrean pasatu behar ditu hamabost egun hauek Eibarrek, atzo Gironan (Herrialde Katalanak) irabazi eta gero.

Lasaitasunik handiena eta arnasarik luzeena, hala ere, irabazi izanak berak eman dio, azken bi jardunaldietan galtzaile izan eta gero puntu premian joan zelako Gironara, sailkapenean azken-laugarren zela. Arnasa sakon hartzeko moduan da orain.

Kutuna du Girona Eibarrek. Hiru bider jokatu dute elkarren aurka Lehen Mailan, eta hiruretan Eibar izan da garaile. Aurreko sasoiko bi partidak irabazi zizkion -4-1 eta 1-4-, eta baita atzokoa ere. 11 gol sartu dizkiote Jose Luis Mendilibarrenek hiru partida hauetan Gironari.

Hiru lehien artean zaila da bestelako antzekotasunik aurkitzea. Bakoitzak izaten duelako bere bereizgarria. Atzokoarenak izendatzen hasita, adjektibo bat eta izen berezi berri bat erabili behar dira: eroa izan zen, batetik, eta VAR sistemak eragin handia izan zuen.

Ondo ekin zion lehiari Eibarrek, eta lehen hogei minutuetan nagusi izan zen. Girona preso hartuta eduki zuen, haren zelaian, eta gola ere sartu zion, Charlesek penaltiz. Hamargarren minutuan izan zen. Enrichen jaurtiketa Adayk moztu zuen eskuarekin, eta VAR-ak lagunduta adierazi zuen penaltia Prieto Iglesias epaileak. Hiru minutu lehenago ere lanean zen teknologia berria, antzeko jokaldi batean, baina epaileari jakinarazi zioten bulegoko epaileek Muniesari baloiak eskuan jo izana ez zela penaltia.

Beste golen bat sartzeko aukera garbia Charlesek huts egin zuen kontraeraso batean, hamazazpigarren minutuan, eta hantxe hasi zen pizten Girona. Alex Granellek gola sartu zuen 21. minutuan, Dmitrovicen hanka azpitik baloia pasatu eta gero, atezainaren huts larrian, baina VAR-ean ikusi zen Bernardo taldekidea jokoz kanpo zegoela. 40. minutuan berdindu zuen partida etxeko taldeak, Stuaniren burukada batekin. Bi minutu geroago, bulego epaileak lanean jarri ziren berriz, marrazainak Stuaniren bigarren gola baliorik gabe utzi eta gero. Bi minutuz jokoa geldirik izan eta gero, irudiak ikusita erabaki zuten gola zela.

Partidako unerik txarrenean zen Eibar, eta garai egokienean berdindu zuen Arbillak partida, korner batean baloia buruz jo eta gero. Lehen zatiko luzapenaren azken minutuan izan zen.

Bigarren zatiko lehen erdian ere estu ibili zen Eibar, eta Gironak arriskua eragin zion hautsita zegoen partidan. Baina Enrichek asmatu zuen, 72. minutuan, buruz baloia sarera bidalita. Azken minutuak eroso samarrak izan ziren eibartarrentzat.]]>
<![CDATA[Dabilen harriak goroldiorik ez]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2044/025/001/2018-10-06/dabilen_harriak_goroldiorik_ez.htm Sat, 06 Oct 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/2044/025/001/2018-10-06/dabilen_harriak_goroldiorik_ez.htm
Baloia izatean oinarritu zen Eusebio Realari estilo hori ezartzerakoan, eta, estiloak berak goratu zuen bezala haren bigarren denboraldian, hondoratu ere egin zuen hirugarrenean. Beti berdin jokatzea leporatu zion inguruak, emaitzak onak ez zirenean gerri gutxi izatea beste zerbaiten aldeko hautua egiteko. Olatu horrek eraman zuen aurretik, baina, ur zipriztinak hondartzara heldu aurretik, olatuak bide luzea egin zuen, eta ez beti norabide berean, estiloari dagokionez.

Realean entrenatzaile hasi zenean, ez zuen berehala ezarri baloiaren inguruan antolatzen den estiloa edo eredua. Poliki-poliki joan zen nahi zuen horren bila, eta hasierako partidatan, taldea bere zelaian atzean sartuta defendatzen ere erakutsi zuen. Adibide esanguratsuena Vila-realeko partida izan zen. Markel Bergara punta erdiaren lekuan jarriz, sendotasunari eman zion lehentasuna partida hartan, erasoari bainoago.

Gero hasi zen ezartzen hain gustukoa duen eredua, bigarren denboralditik aurrera, eta lehenengoetako zantzuak San Mamesen plazaratu zituen, derbian, 2016ko urrian. Gogoan izango ditu oraindik zale txuri-urdinak nola galdu zuen baloia behin baino gehiagotan atzelari multzoak areatik oso gertu, jokatuz ateratzen saiatzean. Bi gol sartu zizkion Athleticek baloia lapurtuta Realeko atzelarien hutsegite larriak tarteko, eta derbiko emaitzaren aitzakian —3-2 nagusitu zen Athletic—, kritika txarren zaparradak blaitu egin zuen Eusebio eta haren jokatzeko moldea. Baina bereari eutsi zion entrenatzaileak eta taldeak, eta sekulako denboraldia osatu zuen Realak horrela jokatuz: Europa Ligarako sailkatu zen.

Hirugarren denboraldian dena trakestu zitzaion Eusebiori, eta, ondo hasi bazen ere, haren estiloan oinarrituz, joko mailak behera egin, gol asko jasotzen hasi, emaitzak okertu, zaleak eta ingurua haserretu, eta, azkenean, Jokin Aperribairen agintari multzoak kargutik kendu zuen. Beti berdin jokatzen duen ospe orduan txarrarekin egin zituen maletak Eusebiok.

Gironak udan deitu zion arte taldearen ardura hartzeko. Berehala zabaldu ziren Realeko zale batzuen aldetik ohar ilunak Gironakoentzat, Eusebioren gabeziak Kataluniaraino hel zitezen. Beti berdin jokatzen duela, alegia. Baloia gora eta baloia behera. Beti marrazki berarekin zelaian. Eraginkortasunik eza, joko zozoa, eta atzealdean nahi besteko erraztasunak aurkariari.

Hara non, baina, Girona jokatzen ikusi liga hasiera honetan, eta Vila-realen erakutsi zuen Realaren antzeko zerbait azaldu du entrenatzaileak. Baloiaren jabetza bai, baina atzealdeko lan sendoa egiteko nahia ere bai; eta ez beti aurkariaren zelaian presioa eginez. Jokalari azkarrak dituela baliatuz —Portu, esate baterako—, atzean sartu, eta kontraerasora ere jokatu izan du. Celtaren aurka, zaleen aurrean, duela aste pare bat, emaitza alde zuela egin zuen.

Gironan bigarren denboraldia betetzen badu, ezin jakin zer egingo duen. Denbora epaile. Eta ikusgai dago sasoi honetan Eusebioren taldeak nolako bilakaera izango duen estiloaren arabera. Baina Donostiatik eraman zuen maletatik aterata dauzka ustezko arropa zikinak: Eusebiok badaki hain gustukoa duen estiloa alboratu eta beste modu batzuetara jokatzen. Ez da geldirik dagoen harria.

Mendilibar, beti berearekin

Gironako entrenatzailearen alboko aulkian gaur eseriko denari ia inork ez dio leporatzen beti berdin jokatzea. Jose Luis Mendilibarri txalo jotzen diote horregatik. Jakina da baduela eredu zehatza haren jokalariak zelaian dantzan jartzeko, eta kontu ezaguna da, etxean eta etxetik kanpo jokatu, ez duela inola ere aldatzen.

Eusebio eta Mendilibar. Bi entrenatzaile, bi eredu. Izaeraz ere ezberdinak. Ikusi besterik ez dago nola jarduten duten partidetan eta entrenamenduetan. Bat bestea baino hobea? Bakoitza berean, onak. Futbolaren aniztasuna.]]>
<![CDATA[Eibarrek puntuak berriz batzen hasteko premia du gaur Gironan]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2057/025/002/2018-10-06/eibarrek_puntuak_berriz_batzen_hasteko_premia_du_gaur_gironan.htm Sat, 06 Oct 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/2057/025/002/2018-10-06/eibarrek_puntuak_berriz_batzen_hasteko_premia_du_gaur_gironan.htm
Ligako zortzigarren jardunaldian lehiatuko dira bi taldeak. Gironak Eibarrek baino bi puntu gehiago dauzka. Armaginen artean, ezingo dute jokatu Pedro Leonek eta Escalantek. Gainerako guztiak daude Gironan, Hervias eta Cardona izan ezik. Kataluniarren artean, Mojica geratu da deialditik at, min hartuta baitago, eta Eusebiok ondorengo hauek ez erabiltzea erabaki du: Suarez, Ramalho eta Carles Planas.

GIRONA-EIBAR

Girona. Bono; Pedro Porro, Juanpe, Bernardo, Aday; Pere Pons, Douglas, Granell; Portu, Stuani eta Borja Garcia.

Eibar. Dmitrovic; Ruben Peña, Ramis, Bigas, Jose Angel; Orellana, Diop, Jordan, De Blasis; Kike eta Sergi Enrich.

Epailea. Prieto Iglesias.

Lekua. Montilivi (14.286 ikusle).

Ordua. 13:00etan (Bein La Liga).]]>