<![CDATA[Aitor Manterola | Berria.eus]]> https://www.berria.eus Bere azken artikuluak eu Mon, 28 Sep 2020 19:44:23 +0200 hourly 1 <![CDATA[Aitor Manterola | Berria.eus]]> https://www.berria.eus/irudiak/berriaB.png https://www.berria.eus <![CDATA[Garaipen historikoa]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1893/026/001/2020-09-26/garaipen_historikoa.htm Sat, 26 Sep 2020 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1893/026/001/2020-09-26/garaipen_historikoa.htm
Atzo bi koska jan zizkion podiumari. Kolpetik. Bigarrenetik pasatu gabe. Eta ezin ezustetzat hartu. Duela hiru urte egin zuen debuta profesionaletan Ineos taldeko txirrindulariak, eta hasieratik erakutsi zuen erlojuaren aurkako espezialista petoa dela.

Orduko 53 kilometroko batez besteko abiaduran egin zituen 31.7 kilometroak —haizea alde zuten ibilbideko bigarren erdian—. Bigarren Wout van Aert flandriarra izan zen, 26 segundora, eta Stefan Kung suitzarrak jantzi zuen brontzea, 29 segundora. Aurreko bi urteetako txapelduna, Rohan Dennis australiarra, bosgarren sailkatu zen, 39 segundora, eta haren aurretik Geraint Thomas galestarrak egin zuen, 37 segundora.

Hasi eta bukatu menderatu zituen aurkariak Gannak. 14,9. kilometroan zegoen erreferentzia puntuan aurrena zihoan, eta atzetik zituen Dennis (20 segundora), Thomas (35era), Kung (41era) eta Tom Dumoulin (45era).

Lasterketaren bigarren zatian, haizea alde izan zuten horretan, podiumeko bigarren eta hirugarren postuetan izan zen aldaketa. Van Aert ere ziztu bizian joan zelako, eta Stefan Kungek muturra sartu zuelako hirugarren koskan. Erreferentzia puntuan, seigarren denbora egin zuen Van Aertek, Gannarengandik 46 segundora. Azkeneko 17 kilometroetan, Ganna ez beste aurkari guztiak gainditu zituen, eta hari ere 20 segundo jan zizkion.

Pello Bilbao 26. sailkatu zen, Gannarengandik 2.33 minutura. Atzo zuen debuta erlojuaren aurkako Munduko Txapelketan.]]>
<![CDATA[Filippo Ganna, hegan etxean]]> https://www.berria.eus/albisteak/187416/filippo_ganna_hegan_etxean.htm Fri, 25 Sep 2020 18:32:13 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/albisteak/187416/filippo_ganna_hegan_etxean.htm <![CDATA[Lortu du azkenean]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1915/023/001/2020-09-25/lortu_du_azkenean.htm Fri, 25 Sep 2020 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1915/023/001/2020-09-25/lortu_du_azkenean.htm
Hiru horiekin batera behar zuen egon Chloe Dygert estatubatuarrak. Edo hiruren gainetik, horrela ari baitzen 14,7. kilometroko erreferentzian. Reusserri 26 segundo ateratzen zizkion, eta Van der Breggeni, 36. Baina zorte txarra azaldu zitzaion bihurgune batean handik gutxira. Kontrola galdu, eta errepide bazterreko hesira eraman zuen bizikletak. Haren gainetik pasatu zen, ebaki handia egin zuen eskuin hankan, eta itzulipurdika joan zen maldan behera pixka batean, handik gertu geratu arte. Akabo iazko urrezko domina berriz lortzeko aukerak. Lehen ere lesio larriak izandakoa da estatubatuarra, eta atzokoa gehitu beharko die horiei.

Gertakari larri horrek erabat aldatu zuen lasterketa. Ibilbideko bigarren zatia leundu egiten zuen aldeko haizeak, eta hor erabaki zen dominen jokoa. Bikain moldatu zen Van der Breggen, eta jan egin zion Reusserri lehen erreferentziako hamar segundoren aldea. Suitzarrak lortu zuen bigarren lekuari eustea, Van Dijk izan zen hirugarren, eta laugarren leku etsigarrian Lisa Brenauer alemaniarra geratu zen, 45 segundora. Grace Brown australiarra sailkatu zen bosgarren, minutu bat geroago. Lourdes Oiarbide izan zen euskal herritar bakarra, eta 37. bukatu zuen, 5.44 minutura.

Van der Breggen, Reusser eta Van Dijk ez dira ezagun zaharrak podium batean. Izan ere, abuztuan, Europako Txapelketan, hirurak izan ziren dominen irabazleak. Baina Van Dijk bigarren izan zen, eta Reusser hirugarren. Atzoko garailearen palmares oparoan bada pare bat bider gertatu den zerbait: haren aurrean zihoana erortzeagatik izan zen bera garaile. Atzo bezala, azken batean. Duela lau urte, Olinpiar Jokoetan urrea irabazi zuen Annemiek van Vleuten erori egin zelako; 2018an, Munduko Txapelketan beste hainbeste gertatu zen. Eta aurtengo Giroan ere, Van Vleuten erori egin zen, lider zela.

Atzoko garaipenarekin, txapelketa guztiak dauzka irabazita erlojuaren aurkako eta errepideko proban: Herbehereetako, Europako eta munduko txapelketak. Olinpiar Jokoetan, duela lau urte, garaile izan zen errepideko proban 30 urteko herbeheretarra.

Pello Bilbaoren txanda gaur

Emakumezkoen ibilbide bera izango dute gaur gizonezkoek. Irteeran izango da Pello Bilbao, beste 56 txirrindularirekin batera. Aurreneko aldiz ariko da erlojuaren aurka Munduko Txapelketan, eta esan du lehen hamarretan sartzea «sekulako emaitza» izango litzatekeela. Faboritoa Rohan Dennis da, azken bi urteetako garailea. ]]>
<![CDATA[Van der Breggen munduko txapeldun]]> https://www.berria.eus/albisteak/187354/van_der_breggen_munduko_txapeldun.htm Thu, 24 Sep 2020 17:56:48 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/albisteak/187354/van_der_breggen_munduko_txapeldun.htm <![CDATA[«Edozer gerta daiteke: orain bezala segitzea, edo trainerua zintzilikatzea»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/3044/022/001/2020-09-24/edozer_gerta_daiteke_orain_bezala_segitzea_edo_trainerua_zintzilikatzea.htm Thu, 24 Sep 2020 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/3044/022/001/2020-09-24/edozer_gerta_daiteke_orain_bezala_segitzea_edo_trainerua_zintzilikatzea.htm Sotera traineruko entrenatzailea. Ekaitz giroa iragarri du geroko solasean.

Nola kudeatu zenuten talde barruan lehen zortzi jardunaldietan bat bera ere ez irabaztea?

Momentu gogorrak izan ziren. Liderrak izan arren, kanpoan presioa zegoen, ez genuelako banderarik lortzen. Guk bagenekien gure maila banderak irabazteko modukoa zela.

Bederatzigarren jardunaldian, kolpe handia hartu zenuten: azken-aurreko izan zineten.

Lehen eguna izan zen taldeak sintoma txarrak eman zituena, eta talde barruan zalantzak hasi ziren. Ni ere dudetan hasi nintzen.

Nola uxatu zenituzten?

Gauzak elkarri aurpegira esanda. Informazio ona atera genuen. Tentsioa zegoen, baina ona. Denok nahi genuen aurrera atera, eta denon artean egin genuen.

Arraunlariek esandakoen ondorioz, zerbait aldatu zenuen?

Bai. Horrelako arraunlariek ondo sentitzen dute trainerua: pisua aurrera botata dagoela, atzera, arraunak luzeak direla eta abar. Kanpotik ezin dut sentitu trainerua. Horregatik, ona da arraunlariek zer sentitzen duten jakitea, eta egiaztatzea nik kanpotik ikusitakoarekin bat datorren edo ez. Gero, erabakiak hartzeko ni nago.

Erabaki horietako bat izan zen hamalauko finko bat hartzea.

Espainiako txapelketa pasatu eta gero, hautaketa egin nuen, baina ez errua haiena zelako; ni nintzen erantzulea. Txalupa ondo jarri, eta, bost egun horietan, sekulako hobekuntza izan genuen. Hondarribian ondo irabazi genuen gero.

Hurrengo egunean, ordea, bederatzigarren Ondarroan.

Lau aldaketa egin nituen larunbatean irabazle izan zen taldetik. Oso indartsuak dira lau arraunlari horiek, baina trainerua atzera. Orduan erabaki nuen Hondarribiko hamalaukoarekin jarraitu behar nuela, eta horrela egin dut denboraldia amaitu arte. Ez zen erabaki erraza izan, baina egin beharra neukan.

Errendimendua berriz egonkortu zenuten, baina Hondarribia azaldu zitzaizuen lehiarako.

Zarauzko estropadan, puntu asko jan zizkigun. Oso ondo ari ziren arraunean, eta zorte ona ere eduki zuten kaleekin eta baldintzekin. Mugarriak izan ziren Santurtziko eta Portugaleteko estropadak gero. Guri kalerik txarrenak tokatu zitzaizkigun, eta haiei onenak bi egunetan. Puntu batera jarri ziren, baina hor irabazi genuen liga. Igandean, seigarren izatea lortu genuen baldintza txarretan, azkena izateko arriskua gaindituta.Gero, Galiziako lehen egunean, lidergoa kendu ziguten, baina bigarrenean berreskuratu egin genuen, eta ligari bukaera ederra eman diogu.

Kale egin zuen Santurtzik Kontxako Banderan?

Bai, aurreneko igandean. Zorte txarra izan genuen, lehen txandakoek baldintza txarragoak izan genituelako, baina guk gure lana ez genuen ondo egin. Kontxan hirugarren izan gara, eta ez da emaitza txarra, hala ere.

Emaitza txarrarena entzutea ez zaizu batere gustatzen.

Guk irabazteari balioa kentzen zaio taldea indartzen dugulako, eta mingarria da niretzat. Zer da fitxaketa bat? Arraunlariari ordaintzea hala hartzen da, baina debalde joaten den arraunlari bat hartzea ere ez al da fitxaketa? Beste talde batzuk ere selekzioak dira: alboko herrietara joaten dira arraunlari bila, haren lagunaren laguna erakartzen dute eta abar. Horrek ere min ematen dit. Talde guztiek egiten dugu lan handia 11 hilabetez. Santurtzik talde ona izan du, baina lana berdin egin behar da.

Kanpoko arraunlariez gain, etxekoak ere erabili dituzu hamalauko finkoan.

Beharrezkoa da harrobia lantzea, eta, gainera, behartuta zaude TKEko araudiagatik. Oreka behar da. Balio duena sartu egiten dut, eta Kontxan lau harrobiko joan ziren. Niri berdin zait Santurtzikoa izan edo kanpokoa den: maila duena, barrura. Harrobia lantzen da Santurtzin, eta ez ditugu baztertzen etxekoak. Horien bueltan osatzen dugu taldea kanpokoekin, ahalik eta indartsuena izateko, eta etxekoak hobetzeko.

Datorren urtean ere bide beretik segitzeko asmoa duzu?

Hobetzea da asmoa, baina taldeari eustea izango da zaila.

Hainbesterainoko bai?

Hiru baja ditut dagoeneko, eta normala da, gauden egoeran egonda. Bi baja hamalaukoko finkokoak dira: Adrian Gonzalez eta Iker Pascual Zierbenara doaz. Hemen, zalantza asko ditugu. Babesle batzuk larri dabiltza, dirua emateko zailtasunak dituzte, eta udalak zer egingo duen ere batek daki. Hori guztia ikusita, arraunlari batzuk eta ni neu ere pentsatzen ari gara zer egin datorren denboraldian. COVID-19ak bota digu dena hankaz gora.

Datorren urteko Santurtzi kolokan egon daiteke?

Aurtengo diru sarrerak jaso gabe, ez zara hasiko datorren urtean zulo handiagoa egiten. Ez badago nahikoa diru, etxekoekin bakarrik atera beharko da, agian. Arraunlari gehienek jarraitu nahi dute, baina ez dute ziurtasunik horretarako. Gerta daiteke orain arte bezala jarraitzea, edo trainerua zintzilikatzea.

Zintzilikatu?

Denerako egon behar dugu prest. Egoera benetan da gogorra klubean, jendeak uste duen baino txarragoa. Gero, beste kontu bat dago: harrobiko guztiak etxera joaten badira, nondik aterako ditut arraunlariak?

Hamalauko talde finkotik kanpoan utzi duzun harrobikoari esan behar diozu orain ez joateko etxera. Oreka zaila, ezta?

Bai. Arraunlariak esaten dizu nola bidali nuen abuztuan, eta orain zertara noan bere bila. Konponbidea ez da erraza. Edo ni kanpora, eta beste bat dator beste ideia batzuekin, esanez denok hasten garela hutsetik. Edo, bestela, trainerua baldara.

Santurtzi zeharo ahulduko balitz kirol arloan, jarraituko zenuke?

Bai, eta oraindik eta indartsuago. Lau urteko lan gogorra ezin da kolpetik bota. Erortzen bagara ere, izan dadila kolpea ahalik eta leunena, traineruak segi dezala uretan. Arraunarentzat litzateke zartakoa. Horrekin lotuta, esaten ari naiz TKEko araudiekin gero eta traineru gehiago joango direla baldara.

Araudi horiek, teorian, harrobiko taldeak babesteko dira, baina, urtea joan eta urtea etorri, talde horiek doaz behera. Zer ari da gertatzen?

Hipokrisia handi bat dago. San Juan, San Pedro, Zumaia... klub historikoak behera joan dira, eta Orio bera ere joan zen. Araudi horiek jarrita daude Urdaibai, Kaiku, Astillero eta halakoei min emateko. Baina, gutxi-asko, horrelako talde gehienek liga nagusian segitzen dute. Ez, ordea, ustez arauak babestuta dauden harrobiko taldeek. Beti esan izan dut hau: taldeak gaztetu behar dira, baina ez oraingo arauekin. Behartu beharrean harrobiko hiru arraunlari sartzera, behartu 23 urtez azpiko zazpi arraunlari izatera taldean, edonongoak izanda ere. Horrela aterako lirateke arraunlariak.

Traineruen Kluben Elkartearekin aurrera doa arrauna?

Ez dut bilakaerarik ikusten. Sariak lehen baino txikiagoak dira. Araudiak zorrozten ari dira. Ezin duzu ezer esan, eta gero eta presio handiagoa jartzen digute. Arraunlari moduan, gaurko egunean atzerantz egin dugu. Kontrakoa saltzen dute, baina galdetu arraunlariei.

Batu behar al duzue arraunlariek noizbait?

Saiakerak egin dira, baina ez da ezer lortzen, arraunlari bakoitza bere klubaren alde egitera joaten delako. Elkarte bat osatzeko, denen onerako egin behar duzu lan.

Bermeoko klubean izandako aferaz zer duzu esateko?

Akatsak egin ditudala onartzen dut, eta barkamena eskatzen duten horietakoa naiz. Bermeok ez zuen ezer esan, eta ni ere isilik egon nintzen. Hortaz, kanpokoek zergatik hitz egin behar izan zuten? Itxita geratu zen auzia, eta kito.]]>
<![CDATA[Etxekoa, eta etxean nagusi]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1967/026/001/2020-09-22/etxekoa_eta_etxean_nagusi.htm Tue, 22 Sep 2020 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1967/026/001/2020-09-22/etxekoa_eta_etxean_nagusi.htm
Gozatu ederra hartu zuen igandean Ander Zabalak (Santurtzi, Bizkaia, 1992), Sotera traineru mitikoko arraunlarietako batek. Etxekoa izanik, etxeko taldearekin irabazle izatea gauza handia da gero. Ligan nagusitu izanaren atzean zer dagoen nabarmendu du lehendabizi: «Erregularrak izan gara». Behar du hori edozein liga irabazteko, baina ez da esaldi egin bat. Izan ere, aurtengo Euskotren ligan sekulako gorabeherak izan dira emaitzetan, eta goiko taldeak ez dira libratu horretatik: «Eguraldi eta itsaso aldaketek asko eragin dute gorabehera horietan, baita erdiko taldeen maila onak ere. Aurreko urteetan, goiko taldeek estropada txar bat eginez gero, lau bat puntu galtzen zituzten. Aurten, aldiz, zortzi-bederatzi puntu galtzeko ez zen ezer behar».

Santurtziren datuetan, zenbaki hauek azaltzen dira emaitza txarrenen laukitxoan: behin izan da hamaikagarren, bederatzigarren eta seigarren; gainontzeko estropada guztietan, aurreneko lau postuetan ibili da. Emaitza txarragoak Kontxako Banderan egin zituen, justu liga erabaki behar zenean baino egun batzuk lehenago. «Bazen kezka eta zalantza gure inguruan», esan du Zabalak, kanpoko jardunari erreparatuz. Talde barruan, bestelakoa zen konfiantza: «Guk garbi izan dugu beti ondo genbiltzala, eta talde barruan ez da inolako zalantzarik izan». Kontxa aipatuta, onartu du hobeto ibiltzea espero zutela, baina igandean bandera preziatua irabazteko ia aukerarik gabe geratu eta gero, azkar jarri zuten burua bere lekuan.

Lanean jarraitu zuten, lider zirelako Eusko Label ligan, eta, ondorioz, beste inork baino aukera gehiago zituztelako erregulartasunaren garaipena lortzeko. Esan eta egin. Bermeon hasi ziren itxuratzen, azken unean Hondarribia aurkari zuzenari irabazita. Hain justu, estropada horrekin geratu da Zabala aurrekalaria ligako une gozo bat aukeratzeko eskatu zaionean: «Sekulako estropada izan zen. Momentuan, uretan, horretaz jabetzen ari nintzen, eta gero, etxera joandakoan, telebistan ikusi nuenean, berretsi egin nuen uretan sentitu nuen hori».

Goian jarraitzeko lanean

Irabazle bilakatu da Santurtzi azken urteetan, hainbat hamarkadatan zulo beltzean egon eta gero. KAE 2 liga irabazi zuen lehendabizi, gero KAE 1, eta Eusko Label liga orain. «Goian jarraitu nahi dugu», dio Zabalak. Badaki, baina, hori ez dela hitzez lortzen. Ekinaren ekinez, baizik. «Lan handia dago atzean, eta berdin jarraitu behar dugu».

Aurreko mendean ere izan zen goian Sotera, baina gero hondora joan zen. Halako zerbait berriz ez gertatzeko, Zabalak badu bide bat buruan: harrobiarena. «Bateragarriak dira goian talde indartsua izatea eta harrobia lantzea. Ona da gazteentzat goiko taldea ondo ibiltzea, erreferentzia ona delako, pizgarria». Aurten, estropada garrantzitsuenak jokatu dituen taldean lau harrobiko arraunlari ibili dira hamalaukoan Zabalaz gain: Yeray Cayon, Carlos Duran eta Andoni Garcia. «Hor ikusten da lan bat. Yeray, Carlos eta Gorka Rivero KAE 2 liga irabazi zuen taldean zeuden, adibidez, eta orain liga nagusian lortu dute garaipena».

Azpiko lan onaren adibide bezala jarri ditu B trainerua atera izana, eta arraunlari gazteagoekin egiten ari diren lana arraun elkartean: «Sabino Astigarraga dabil horretan, eta lan ona ari da egiten kadete eta gazteekin».]]>
<![CDATA[Erronka berriak dituzte]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2027/027/002/2020-09-22/erronka_berriak_dituzte.htm Tue, 22 Sep 2020 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/2027/027/002/2020-09-22/erronka_berriak_dituzte.htm
Liga nagusian segituko du horrenbestez, aurten ere kanporaketan lortuz helburua. Miren Idarreta (Oiartzun, Gipuzkoa, 1994) arraunlaria aurrera begira jarria da jada: «Beste koska bat egin nahi dugu gora datorren denboraldian, eta, ahal dela, azkeneko postua beste bati utzi». Badaki, baina, zaila izango dela: «Ez dago erraza. Guk aurten hobetu egin dugu, baina besteek ere bai».

Gerora begirako beste gogoeta handi bat plazaratu du: «Liga nagusian lau talde bakarrik egotea ez da onartzekoa. Bada garaia beste talde batzuei ere lekua egiteko». Uste du lehiarako ona litzatekeela, baita harrobiko arraunlarientzat ere: «Talde bateko haur batek ikusten badu goiko taldea liga nagusian ari dela, gehiago motibatuko da». ETE ligako hainbat talderen maila ona ere balekotzat jo du horiek liga nagusian egon ahal izateko: «Denontzat litzateke ona».

Goian egoteko hautagai sendoa zen Tolosaldea, eta hala izango da datorren urtean ere, baldin eta taldeari eusten badio. Sekulako balioa eman dio taldeari Aiora Solozabal (Orexa, Gipuzkoa, 2002) patroiak: «Kolpe latza hartu genuen igandean, eta lehendik ere garbi geneukana indartzeko balio izan zigun behintzat: talde handia eta elkartua garela». Emaitza ez zuten izan nahi bezalakoa, baina aurreneko postutik harago ere bada garaipenik: «Talde gisa asko irabazi genuen igandean».

Beste ikasgai bat are atera zuten Tolosaldeko arraunlari gazteek: «Dena ez zen igandean bukatzen. Ez ditugu ateak itxiko. Gazteak gara, eta lan on honekin jarraitu nahi dugu», gehitu du patroiak. Balioa eman dio denboraldiari: «Gai izan behar dugu atzera begiratu eta konturatzeko sekulako uda egin dugula». ETE liga irabazi du Patxi Francesen taldeak, hamabitik bederatzi bandera lortuta, eta Kontxan laugarren izan zen.]]>
<![CDATA[Dona dona katona...]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2454/026/001/2020-09-20/dona_dona_katona.htm Sun, 20 Sep 2020 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/2454/026/001/2020-09-20/dona_dona_katona.htm
Ur biziak, ura behera, eta hala ere, Traineruen Kluben Elkarteak klubei gaurko eguna jarri zien azkeneko estropada jokatzeko, baldintza txar horietan. Klubek onartu batzarrean. Eta, ondorioz, liga nagusia dona dona katona eginez erabaki daiteke... azkeneko estropada jokatu aurretik.

Gauzak beste modu batera egingo balira, Santurtzik lo lasai samar egiteko modua izango zuen gauean. Hiru puntura igo zuelako Hondarribiarekiko aldea, Bermeoko estropada irabazi eta gero. 0,26 ehunen baino ez zizkion atera aurkari zuzenari. Hiru puntu hutsaren hurrengo izan daitezke baina, kale zozketan zorte ona Hondarribiara gerturatzen bada.

Beste amaiera bat merezi zuen aurtengo ligak, beste aukera bat merezi zuten bezala atzeko postuetako traineruek abuztuaren 22an eta 23an, gaurko baldintza petraletan Santurtzin eta Portugaleten lehiatu zirenean. Atzoko ikuskizun ederra ikusita, zozketak zapuztu dezake lehia biziarekin berriz gozatzea.

Patroien jokoa

Sekulakoa izan zuten Santurtzik hirugarren kaletik, eta Hondarribiak hirugarrenetik, bigarren eta azkeneko txandan. Kanpora gipuzkoarrak hobeto, aurkariaren kalean sartuz. Bueltako azken metroetan, bizkaitarrak nagusi. Hondarribia preso utzi zuen Santurtzik azken metroetan, ez zion utzi erdira joaten; aldiz, bera pixka bat joan zen, eta komeni izan zitzaionean. Epaileak ere atseden hartu zuen, txandan zehar Hondarribiari hiruzpalau abisu eman eta gero. Ez zituzten, behintzat, arraunak elkar jo.

Azkeneko txanpan erabaki zen bien arteko lehia, eta hirugarren bandera irabazi zuen Sotera traineruak. Gehiago dauzka Hondarribiak: sei. Berdinketa balego, liga Hondarribiara. Atzo, Urdaibaik egin zuen hirugarren, eta Oriok laugarren. Lehen txandako hurrenkeran sailkatu ziren besteak: Zierbena, Cabo, Donostiarra eta Isuntza. Gaur? Zozketak daki. Erabat alda daiteke atzoko argazkia. Estropada 12:30 aldera. Kale zozketa, 09:00etan.]]>
<![CDATA[Hondarribia eta Tiran aurretik, baina oso estu]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2494/027/001/2020-09-20/hondarribia_eta_tiran_aurretik_baina_oso_estu.htm Sun, 20 Sep 2020 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/2494/027/001/2020-09-20/hondarribia_eta_tiran_aurretik_baina_oso_estu.htm
Itsasoko estropada zuten atzo, erlojuaren aurkakoa, eta, olatuak dantzari ez bazebiltzan ere, haizea jostalari zegoen. Horrek zailtasun handiak eragin zizkien patroiei eta arraunlariei. Lanerako zegoen eremua, eta erosotasunak auzoan lagata. Euskotren ligako kanporaketak ekin zion tentsioz betetako estropada arratsaldeari. Cabo atera zen aurrena, Tolosaldea bigarren, Hibaika hirugarren, eta Hondarribia laugarren, liga nagusiko plaza defendatzen. Larri zen talde hori kanporako luzean; arin eta dantzan, aldiz, Tolosaldea. Izan ere, bost segundoko koska ere egon zen lehen erdian Tolosakoen alde. Ordurako, ikusten zen biren arteko estropada izango zela, Hibaika eta Cabo atzean geratzen hasita zeudelako.

Ziaboga bakarra mugarri izan zen gero. Tolosaldeak bizpahiru segundo bota zituen kareletik behera, pasatu egin zelako. Ez, ordea, Hondarribia, eta hiru segundora murriztua zeukan tartea. Bigarren eta azken luzean, Nerea Perez patroitzan duen taldea nagusitu egin zen. Tolosaldearen gainera joaten hasi zen, baita berdindu ere, eta azkenean 1,46 segundoko aldearekin amaitu zuen estropada. Hibaika 16,88ra sartu zen, eta Cabo, 19,88ra. Hortaz, gaur buruz burukoa izango dute atzoko lehen bi sailkatuek, sari bakarra duen estropadaren bila.

Tiranek ezustekoa

Gizonezkoetan, estropadaren aurretik, Zarautz eta Pedreña ziren faboritoak, eta ez zen gero izan zen berdintasunik espero. Are gutxiago Tiran izatea azkarrena. Baina hala gertatu zen. Zarautzek aurrea erakutsi zien beste taldeei kanpoko bi luzeetan, baina barrurako aurrenekoan, Pedreña joan zitzaion gainera, eta azkenekoan, Tiran. Haizeak eta norabideek ere eragina izan zuten bost taldeen lanean, ziaboga eskasen batek ere bai Meiraren kasuan. Kontuak kontu, gaur, bi sariren bila joateko era-eran dira talde guztiak. Erlojua izango dute epaile zorrotz.]]>
<![CDATA[Emaitza izan da estuena]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2827/027/002/2020-09-20/emaitza_izan_da_estuena.htm Sun, 20 Sep 2020 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/2827/027/002/2020-09-20/emaitza_izan_da_estuena.htm
Eibar. Dmitrovic; Correa, Oliveira, Bigas, Soares (Kevin, 84. min.); Sergio (Quique, 89. min.); Pedro Leon (Atienza, 69. min.), Recio (Kadzior, 84. min.), Exposito; Inui; eta Kike (Enrich, 84. min.).

Golak. 0-1. Kikek (50. min.); 1-1. Gerard Morenok (63. min.); 2-1: Alcacerrek (71. min.). Epailea. Figueroa Vazquez. Txartel horiak: Vila-realeko Coquelini, eta Eibarreko Reciori.

Eibarrek 2-1 bakarrik galdu zuen atzo Vila-realen zelaian etxeko taldearen aurka. Jokoaren bilakaera ikusita, alde handiagoarekin galtzea izango zen normalagoa. Baina etxekoek ez zutenez asmatu atearen aurrean, partidan sartuta egon zen Jose Luis Mendilibarren taldea. Aurretik ere jarri zen, partidako aurreneko gola Eibarrek sartu baitzuen, bigarren zatian, baina ikusten zen lanak izango zituela puntua ateratzeko ere. Hala izan zen, eta eroso antzean irauli zuen emaitza Unai Emeryren taldeak. Horrenbestez, aurreneko partida galdu dute armaginek liga honetan, eta puntu bakarrarekin geratu dira.

Hasieratik zulatu zuen etxeko taldeak Eibarren defentsako lana, eta hamargarren minuturako gola ere egina zuen. Baina VAR-ak baliorik gabe utzi zuen Gerard Morenoren gola. Handik gutxira, Inuik izan zuen gola sartzeko aukera, baina Asenjok zulo guztiak itxi zizkion. Segituan berrekin zion Vila-realek Eibarren atzeko lerri aurreratuari zirrikituak egiteari, baina ez zuen asmatzen gola sartzen. Ura edateko geldialdiaren ondoren, atsedenaldiaren aurreko azkeneko hamabost minutuetan jokatu zituen minutu onenak Eibarren. Hala ere, atseden hartzera galtzen joateko gutxi behar izan zuen azkeneko minutuan.

Indarrak berreskuratu eta gero, antzeko bidetik joan zen partida: eroso zebilen Emeryren taldea. Erasoan zailtasun handirik gabe, eta defentsan ez zen estutasunik pasatzen ari. Baina Kikek, 50. minutuan, huts bat baliatu zuen gola sartzeko. Handik 13 minutura Gerard Morenok egin zuen berdinketa, eta 71. minutuan, VAR-ak eman zuen balekotzat Alcacerren gola. Eibarren, debuta egin zuen atzo Kevinek; azkeneko hamar minutuak jokatu zituen.]]>
<![CDATA[Denboraldiko lehen porrota]]> https://www.berria.eus/albisteak/187136/denboraldiko_lehen_porrota.htm Sat, 19 Sep 2020 19:01:50 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/albisteak/187136/denboraldiko_lehen_porrota.htm <![CDATA[Kanporaketako lehiari berea]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1926/018/001/2020-09-19/kanporaketako_lehiari_berea.htm Sat, 19 Sep 2020 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1926/018/001/2020-09-19/kanporaketako_lehiari_berea.htm
Kirioak dantzan jartzen dituzten estropadak izaten dira kanporaketakoak, eta Patxi Francesek (Donostia, 1958), Tolosaldeko entrenatzaileak, horrelakoetan esperientzia handia dauka. Seigarren aldiz egingo die aurre kale edo baleko bi estropada horiei: Getariarekin behin aritu zen, Zierbenarekin eta Zumaiarekin bi bider, eta aurtengoa du seigarrena, Tolosaldearekin. Beste muturrean dago Joseba Fernandez (Pasai Donibane, Gipuzkoa, 1974), Pedreñako arraunlariak eta entrenatzaileak debuta egingo baitu gaur kanporaketetan. Bakoitzak bere bideari heldu dio hain estropada garrantzitsuak prestatzeko.

Prestakuntza aldetik, arlo bati erreparatzen dio bereziki Francesek: buruko lanari. «Lan fisikoa eta teknikoa eginda egoten da, eta nola buruak aparteko eragina izaten duen tentsio handiko bi estropadetan, hori landu dut aurten ere». Onartu du prestakuntza onena Kontxako Banderan lehiatzea izan dela Tolosaldearentzat: «Oso lan ona egin genuen Donostiako bi jardunaldietan, eta horrek moral handia eman dio taldeari. Prestaketa onena izan da guretzat».

Aurreko bost aldietan, baina, ez zuen Kontxan lehiatzerik izan kanporaketen atarian, Getaria, Zierbena eta Zumaia ez zirelako sailkatu urte horietan. Egoera horrek sortu zien lehendabiziko gauza izan zen bi asteburuz lehiatu gabe egon behar izatea. Francesek beste lanketa batzuk egiteko baliatzen zuen: «Bermeora eta Portugaletera joan izan nintzen entrenatzera, eta ibaian ere ibili ginen, oreka neurtzen eta materiala probatzen, nahiz eta lan horiek guztiak lehendik ere eginak genituen. Arraunlariei bultzada psikologikoa emateko oso baliagarriak dira». Aurten, ordea, ezin izan du Tolosaldeko arraunlari multzoa batera eta bestera eraman: «Asmoa genuen arren, Kontxak harrapatu gaitu bete-betean. Hor ere lan ona egin nahi genuen, eta bertan aritu ginen entrenatzen. Aste honetan ere ez gara ohiko lekuetatik atera».

Entrenatzeko lekua gorabehera, Francesek ondo landu ditu arraunlari multzo gaztearen buruak. Funtsezkoa dela esan du, eta kontuz ibili beharra dagoela hainbat aldagairen arteko oreka ez hausteko: konfiantza, presioa, urduritasuna eta abar. «Ez dugu hitz egin igotzeko derrigortasunaz. Esperientzia batu dugu aurten, eta gure presioa zero da. Konfiantza eman diet arraunlariei, neskengatik heldu garelako honaino, talde sendoa eta batua egin baitute. Egun hauetan, haiek aktibatzen saiatzen ari naiz; azkenean, denboraldia bukatzen ari da, eta neketsua da azken txanpa».

Kanporaketako bi estropadak erlojuaren aurkakoak izanik, aurkarien erreferentziak izan edo ez kontuan hartzeko aldagaia bihurtu ohi da. Francesek, hala ere, ez die aparteko garrantzirik eman, emakumezkoen estropadak motzagoak direlako: «Ia-ia ez du denborarik ematen erreferentziak izateko, hamar minutuko lana delako. Horregatik, arraunlariei eskatu diet irteera eman bezain laster gure arraunketa hartzeko. Lanketa berezia egin dugu horrekin». Lan lasterra izanik, akatsek ere aparteko garrantzia daukatela dio: «Neskei esaten diet ziaboga eman eta aldapa behera hasten dela, azkar bukatzen delako estropada. Horregatik, edozein akats txikik sekulako kaltea egiten dizu. Ezin da hutsik egin, edo ahalik eta gutxien, eta zorte ona ere behar da». Garbi asko esan du zein den erreferentzia zehatzena emaitza ona ateratzeko: «Traineru barruan jabetu behar dute arraunean ondo ari direla».

Tolosaldeak erakutsi zuen Kontxako bi jardunaldietan lotsagabe izaera, sendotasuna azaltzearekin batera. Francesek badaki jarrera horrekin atera behar dutela gaur eta bihar bere arraunlariek: «Lotsagabe atera behar dute, baina menderatu ere egin behar dituzte antsietatea eta buruko lana, oro har».

Pedreña, trainerua aldatuta

Arlo psikologikoari heldu dio Fernandezek ere, arrazoi jakin bat tarteko: «Hemen Pedreñan, zaleak piztuta daude. Irratietan saio bereziak ere ari dira egiten, eta horrek guztiak kezka sortzen dit, emozio asko mugitzen dituelako. Arraunlari batzuentzat berria da kanporaketetan aritzea».

Prestakuntzari dagokionez, nola sekula ez duen jokatu kale edo baleko horrelako estropadarik, aurrez landutako beste bide batzuetatik jo du: «Denboraldia prestatzerakoan, bagenekien bi estropada hauek izan genitzakeela, eta horretara ere bideratu genuen prestakuntza. Bestela, beste talde batzuekin helburu garrantzitsuak prestatzeko modu bera erabili dut hemen». Aldaketatxo batzuekin: «Gauzak ondo doazenean, gehiago hobetzera joaten naiz, eta adibidez, trainerua aldatu dugu. Lapurdik utzi digu Amilibia ontzigilearena, aurkarien berbera izateko».

Entrenamenduei dagokionez, gaur zortzi Bermeon ibili zirela kontatu du. KAE 1 ligan, estropada bakarra izan dute aurten erlojuaren aurka, eta bertan, San Pedrok irabazi egin zion Pedreñari, baina ez dio garrantzirik eman Fernandezek. Erreferentziak izateari eman dio, ordea. Gaur zenbatgarren irtetea gustatuko litzaiokeen gaineratu du, gainera: «Laugarren ateratzea da ona. Atzetik duzun traineruak eman diezazukeelako ondo ala gaizki zoazen erreferentzia».

Kanporaketetan inoiz aritu ez den arren, badaki nola egin behar zaien aurre: «Gaurkoa bakarrik izan behar da buruan, ez dut beste aukerarik ikusten bi estropada hauek prestatzeko. Gainera, normalean, larunbateko estropadan erabakitzen da zeinek dituen aukera gehien igandeko estropadan segurtasun handiz ateratzeko».

Eusko Label liga ere jokoan

Kanporaketako estropaden ondoren, Eusko Label ligako azken-aurreko jardunaldia jokatuko dute lehen zortzi sailkatuek. Estu dago gauza goialdean, bi puntu baino ez dizkiolako ateratzen Santurtzik Hondarribiari. Oriok eta Urdaibaik osatuko dute azkeneko txanda. Lehendabizikoan ariko dira Zierbena, Donostiarra, Cabo eta Isuntza.]]>
<![CDATA[Van Vleuten Giroko liderrak, erori, eta lasterketa utzi behar izan du]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1932/024/001/2020-09-18/van_vleuten_giroko_liderrak_erori_eta_lasterketa_utzi_behar_izan_du.htm Fri, 18 Sep 2020 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1932/024/001/2020-09-18/van_vleuten_giroko_liderrak_erori_eta_lasterketa_utzi_behar_izan_du.htm
Bi etapa baino ez dira falta lasterketa amaitzeko. Gaur, azken-aurreko etapan, 91,5 kilometroko lana izango dute Castelnuovo della Daunia eta San Marco la Catololoridaren artean. Ane Santesteban (WNT) zazpigarren izan zen atzo, eta 11.a da sailkapenean.

Beste lasterketa batzuk

Bestalde, Luxenburgoko Itzuliko hirugarren etapan John Degenkolb (Lotto) nagusitu zen esprintean, Eduard-Michael Grosu (Nippo Delko) eta Pieter Vanspeybroucken (Circus) aurretik. Jon Aberasturi (Caja Rural) 11. izan zen. Hamabigarren da sailkapenean. Eduard-Michael Grosu (Nippo Delko) da lider berria. Sabatini Kopa Dion Smithek (Mitchelton) irabazi zuen. Lehen garaipena du Zeelanda Berriko txirrindulariak profesionaletan.]]>
<![CDATA[Jo gabe geratu da jota]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2748/018/001/2020-09-17/jo_gabe_geratu_da_jota.htm Thu, 17 Sep 2020 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/2748/018/001/2020-09-17/jo_gabe_geratu_da_jota.htm
Garai bateko txirrindularitza erasokorra eta bizia irrikaz desiratzen duten guztiek ere galdu zuten atzo. Baietz ematen zuen, etaparen bilakaera ikusita, hain urrun ez dagoen iragan horretako moldeko txirrindularitza ikusiko zela, baina atzo ere ez. Zain jarraitu beharko. Saiatu ez izanaren astindua, behintzat, ezin zaie egin Landari eta Bahrain taldeari.

Estrategia zergatik ez zen ondo atera edo egokia izan zen aztertzea beste upeleko sagardoa da. Zenbat buru, hainbat aburu. Ikusi zena Landaren ezina izan zen. Hortik aurrera, iritziak baino ez dira, erantzunik gabeko galderak: Pello Bilbaok taldetxo nagusiari eman zion estutua Lozen gora sei kilometrotan -sei kilometro faltan utzi zuen lan eskerga gernikarrak- gehiegizkoa izan al zen Landarentzat ere? Carusoren azken erreleboa balekoa izan al zen, edo makaldu egin zuen Bilbaok jarritako txingarra? Ez al zen hobe izango, ikusitakoak ikusita, Bilbaok egitea azkeneko lan zatia? Baina hori dena jasateko gai izango al zen Landa, gero ikusi zena ikusita? Lozek azken lau kilometroetan eragin zuen sarraskia ikusita, ez al litzateke egokiago izango inor lehertu gabe azkenerako uztea indar ia guztiak? Galdera gehiago ere badira. Kontua da Bahrainen atzoko estrategiari azkeneko koska falta izan zitzaiola: Landaren erasoa edota azkeneko erritmo aldaketa. Taldeburuak jotzerako, jota geratu zena taldeburua bera izan zelako.

Galdera eta zalantza gutxi sailkapen nagusiak uzten ditu: ia erabat zaildu zaio podiuma. Atzoko etaparen aurretik, 42 segundora zeukan podiumeko hirugarren postua, eta, orain, bi minutu eta segundo batera. Hor dago Miguel Angel Lopez (Astana), atzoko etapako garailea. Primoz Roglic (Jumbo) liderra eta Tadej Pogacar (UAE) bigarren sailkatua ere lehen baino urrutiago dauzka: 3.27ra Roglic liderra, eta 2.30era Pogacar.

Landarentzat atzoko gertakizun on bakarra izan zen Rigoberto Urani (EF) 29 segundo atera zizkiola -hirugarrena zen kolonbiarra atzo arte-, eta, orain, sailkapen nagusian, hiru segundora baino ez du. Seigarren da Uran, eta zazpigarren Landa. Yates dauka aurretik 13 segundora, eta Porte, laugarrenak, 22 segundo ateratzen dizkio. Etziko erlojupekoan izan daitezkeen aldaketak, izatekotan, Landaren eta haren gertukoenen artean izango dira, baina ez du ematen podiumerako lehian izango denik.

Izagirre, ondo; Nieve, etxera

Atzoko 170 kilometroko etapak bi zati zituen: ordekakoa lehen erdian, eta Madeleine eta Loze maila bereziko mendateak bigarren erdian. Halako etapetan ohikoa den bezala, ihesaldi nagusia eratu zen, eta bostek osatu zuten: Richard Carapaz (Ineos), Lennard Kamna (Bora), Julian Alaphilippe (Deceuninck), Daniel Martin (Israel), eta Gorka Izagirre (Astana). Lan ona egin zuten, eta sei minutuko aldea izan zuten. Azkenean, Carapazek eutsi zion, eta hiru kilometro falta zirela harrapatu zuten Lopezek eta Kussek (Jumbo).

Lehentxeago egin zuen pott Landak, 3,7 kilometro falta zirela, taldekiderik gabe geratu eta bat. Gero, ez zuen asko galdu, 1.20 -zazpigarren izan zen-. Helmugara heldu ez zena Mikel Nieve izan zen. Lehen itzuli handia da bukatzen ez duena -19.a zuen Tour hau-. Bestalde, Egan Bernal, iazko garailea, ez zen atera.]]>
<![CDATA[Egindako lana, ezertarako ez]]> https://www.berria.eus/albisteak/186997/egindako_lana_ezertarako_ez.htm Wed, 16 Sep 2020 21:38:30 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/albisteak/186997/egindako_lana_ezertarako_ez.htm <![CDATA[Hasiera baten lehen notak]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1876/022/001/2020-09-16/hasiera_baten_lehen_notak.htm Wed, 16 Sep 2020 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1876/022/001/2020-09-16/hasiera_baten_lehen_notak.htm
«Zerbait behar genuen, ez geundelako goi mailan. Apustu bat egin beharra geneukan, eta uste genuen ekarpen ona egin zezakeela, eta oso apustu ona izan zela erakutsi zigun denborak», azaldu du Etxebarriak. «Berarentzat ere erronka izan zen, lehen esperientzia zuelako», gehitu du. Bi denboraldi egin zituen Ondarroan. Entrenatzaile ez ezik, arraunlari ere bai. Euskal Ligako lehen mailan zen orduan taldea, eta 2000. urteko denboraldia lehia horretan egin zuen. «Justu ibili ginen», gogoratu du Etxebarriak. Hurrengo sasoian, Ondarroa ez zen sailkatu liga nagusian arraun egiteko, baina lau bandera irabazi zituen: Portugaletekoa, Suancesekoa eta Castrokoa (Espainia), eta Villa de Bilbao izena zuen estropada ospetsua. Kontxako Banderan sartzea ez zuen lortu bi denboraldi horietan.

Emaitzez harago egin zuen lana ere nabarmendu du presidente ohiak: «Entrenatzeko modua aldatu zuen, eta helburuak finkatzekoa ere bai. Zailak ikusten genituenak egingarriak ziren harentzat, eta kirol anbizioa handitu zigun, ezina ekinez eginda lor zitekeela». Ikusi zion bazuela gai berezia entrenatzaile izateko: «Lehendabiziko urtetik antzeman nion zerbait berezia, eta ez ninduen harritu Hondarribiak deitzea. Erakutsi du oso baleko entrenatzailea eta pertsona dela».

Etxeko arraunlariak izan zituen, eta haietako bat Iñigo Larrinaga zen, Ondarroako egungo patroietako bat. Orbañanosekin egin zuen debuta, eta oso oroitzapen ona dauka: «Oso gozoa zen harremanean, eta bi patroi ginenez, bietako bat kanpoan utzi behar, eta azalpen guztiak ematen zituen. Ematen zuen pena ematen ziola kanpoan norbait uztea».

Ondarroan beste arraunkera bat ezarri zuela dio: «Orioko eskolakoa ekarri zuen gurera, arraunkera luzea». Egiten zuen horretan sekulako ziurtasuna zeukala dio Larrinagak: «Berak esaten bazuen gauza bat horrela zela, ez zegoen bueltarik. Baina ez zuen agintekeriz egiten, konfiantza ematearen bidez lortzen zuen. Ondo ateratzen bazen, ondo, eta ez bazen, ez zeukan erreparorik bere hutsak onartzeko».

Hondarribia, zerbaiten bila

Orbañanos Ondarroara joan zen urtean, Joxemi Elduaien Hondarribiako zuzendaritzan sartu zen, presidenteorde bezala. «Ikusten nuen aurrerapauso bat emateko moduan ginela. Maila ona genuen, baina zerbait berria behar zela iruditzen zitzaidan, eta ez aurreko lana txarra zelako, ezta gutxiago ere». Berritasun hori Ondarroan aurkitu zuen Elduaienek, baina «txiripaz»: «Orioko eskola zen erreferentzia, eta Jose Luis Korta zen izarra. Ordurako Castrora joana zen, eta Orioko klubean galdetu nuen bertako arraunlari batzuengatik. Ez zutela inor. Nola esango zidaten, bada. Han nahi zituzten arraunlari horiek, normala den bezala. Orbañanosen izena esan zidaten, eta guretzat arraunlari handi bat zen, erreferente bat. Umore puntuarekin esanda, ikusten da ez genuela meritu handirik izan Mikel aukeratzerakoan».

Elduaienek berehala antzeman zion aukera ona egin zutela: «Aurreneko momentutik konturatu nintzen. Uretara joateko orduan, arraunkera... berehala jabetu nintzen». Gauza asko aldatu zituela gogoratu du: «Neurriak aldatu zituen, entrenatzeko moduak, arraunlariak eramateko modua eta abar».

Antzera gogoratzen du Orbañanos 2002ko arraunlarietako bat zenak, Gonzalo Carrionek: «Segituan hasi ginen uretan entrenatzen, arraunkera egokiaren bila». Zer eman zien gehitu du arraunlari ohiak: «Entrenatzeko modua aldatu zuen. Astakirtenagoak ginen lehen. Moztu eta bizitu egin zituen saioak».]]>
<![CDATA[Garaipena berritu dute Hondarribiak eta Oriok]]> https://www.berria.eus/albisteak/186876/garaipena_berritu_dute_hondarribiak_eta_oriok.htm Mon, 14 Sep 2020 18:29:51 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/albisteak/186876/garaipena_berritu_dute_hondarribiak_eta_oriok.htm <![CDATA[Oriok bigarrena irabazi du]]> https://www.berria.eus/albisteak/186858/oriok_bigarrena_irabazi_du.htm Sun, 13 Sep 2020 09:59:27 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/albisteak/186858/oriok_bigarrena_irabazi_du.htm <![CDATA[Berriz ere, Hondarribia]]> https://www.berria.eus/albisteak/186860/berriz_ere_hondarribia.htm Sun, 13 Sep 2020 09:27:36 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/albisteak/186860/berriz_ere_hondarribia.htm <![CDATA[Beste kezka bat daukate]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1986/019/001/2020-09-11/beste_kezka_bat_daukate.htm Fri, 11 Sep 2020 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1986/019/001/2020-09-11/beste_kezka_bat_daukate.htm
Babes neurriak zorroztu behar izan dituzte taldeek, hori ikusita. Ez zaizkie arrotzak, hala ere, arraunlariei eta entrenatzaileei, udan ere babesean ibili behar izan baitute. Baina Kontxarako sailkatu diren taldeen artean, neurriak zorroztu egin dituzte. Azkenean, arraunlariak ez dira profesionalak, eta ezin zaie eskatu etxetik entrenatzera eta entrenatzetik etxera joateko egunero, lanik ez balute bezala, edo ikasi beharrik ez balute bezala. Arraunlari batzuen lana, gainera, arrisku handiagokoa da gaitzaz kutsatzeko; bai, behintzat, teorian.

Amaia Galdos (Ondarroa, Bizkaia, 1994), esaterako, Mendaroko erietxeko laborategian dabil lanean, teknikaria baita. Gaixoei odol analitikak egiten ere ibiltzen da, eta tokatu izan zaio PCR probak egitea ere. Horrek ez dio aparteko kezkarik eragiten, hala ere: «Oso protokolo zorrotza dugu lanean, eta, orain, kasu kopuruak asko igotzen ari direla, neurriak gehiago zorroztu dizkigute erietxean».

Kontxako araudiak «apurua» ematen diola onartu du Galdosek: «Ea ez garen inor kutsatzen». Xanti Zabaleta entrenatzaileak babes neurriak estutzeko eskatu die estropada handiaren atarian: «Orain, eskatu zaigu bi aste hauetan are gehiago txikitzeko harreman sarea, positibo bat bada agur esan behar zaiolako Kontxari». Udan ere estu ibili dela dio: «Bikotekidearekin, etxekoekin eta taldekideekin bakarrik egon naiz lanetik kanpo. Denbora luzea daramat lagunak eta kuadrillakoak ikusi gabe».

Antzera dabil Bikendi Alza ere (Hondarribia, Gipuzkoa, 1992): «Lagunak ikusi ditut udan, baina, edozein modutara, babeserako tarteak hartuz eta abar». Galdosek bezala, Alzak beste inork baino aukera gehiago ditu bandera preziatua irabazteko etzi. Edozein taldetako arraunlari bat kutsatzea larria bada, zer esanik ez lehen igandean azkarrena izan zen taldean gertatzen bada. Hala ere, ahalik eta lasaien ari dira eramaten gaia Hondarribian: «Entrenatzaileak [Mikel Orbañanos] esan zigun ez dagoela bakarrik gure esku ez kutsatzea, baina gure mendean dagoen guztia egiteko. Udan ere antzera ibili gara, eta, azkenean, presioa sortu digu horrek». Alza 11-12 urteko haurren irakaslea da: «Kezka sortzen dit, baina eskolan hasi beharra zegoen, nahiz eta ez dizkiguten jarri beharrezko neurriak: ratioak, espazioa...».

Kontxaren garrantzia ikusita, gogoeta hau egin du Alzak: «Kutsatzeko arriskua kanpoko beste faktore bat da, kaleena bezala. Guk gurea egingo dugu, baina ezin da kontrolatu. Kontxa Kontxa da, baina osasuna dago aurretik».

Urdaibain, taldea banatuta

Jon Elortegi (Barrika, Bizkaia, 1977) erdi-erdian harrapatu du Kontxako araudiak eragindako egoerak, Urdaibaiko entrenatzailea izanik neurri «oso gogorra» hartu behar izan duelako: «Taldea bitan banatu dugu. Batetik, Kontxan arraun egiten ari direnak, eta, bestetik, kanpoan utzi behar izan ditugunak». Harreman sarea murriztea da helburua: «Zenbat eta jende gutxiago egon elkarrekin, hobeto», esan du taldeko arraunlari ere badenak. Arraun elkarteko laguntzaileei ere debekatu egin zaie arraunlariak elkartean diren bitartean bertara azaltzea.

Taldekideen jarrera txalotu du: «Ondo ulertu zuten erabakia». Hala ere, ez du ezkutatu neurriaren gogortasuna, «denek nahi zuten-eta Kontxan arraun egin». Beste ordu batzuetan entrenatzera eta ura ez ukitzera behartuta daude: «Uda amaieran, ez da samurra taldetik aparte entrenatzea eta berriz ere ergometroan ibiltzea. Profesionala ez den kirolariari hori eskatzea gogorra da».

Neurriak hartuta ere, kezkak asaldatzen du Elortegi arraunlarien mezuren bat heltzen zaionean mugikorrera: «Udan izan ditugu egoera batzuk, zeinetan arraunlariren baten neska lagunaren lagun batek positibo eman zuen, baita beste baten lehengusuaren lagunak ere». Taldea banatzea izan da Kontxarako hartutako aparteko neurria. Beste gainontzean udakoekin dabiltzala kontatu du: «Ezin dira tabernara edo jatetxera joan, eta segurtasun tartea eta maskara janztea ezinbestekoa da».]]>