<![CDATA[Aitor Manterola | Berria.eus]]> https://www.berria.eus Bere azken artikuluak eu Mon, 24 Sep 2018 09:37:43 +0200 hourly 1 <![CDATA[Aitor Manterola | Berria.eus]]> https://www.berria.eus/irudiak/berriaB.png https://www.berria.eus <![CDATA[Hutsik gabe errazagoa da]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1885/027/001/2018-09-23/hutsik_gabe_errazagoa_da.htm Sun, 23 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1885/027/001/2018-09-23/hutsik_gabe_errazagoa_da.htm
Eibarrek gaitasuna izan zuen atzo ondorengo hau lortzeko: partida eroso bilakatu zuen Leganesen aurkakoa. Ipuruan, talde bakarrak erakutsi zuen ohi duen jokoa, eta etxekoa izan zen. Partida biribila jokatu gabe, ondo egin zituen hainbat gauza aski izan zitzaion irabazteko.

Bolada gozoan jarraitzeko balioko dio atzokoak; azken hiru partidetan, bederatzi puntuetatik zazpi atera ditu. Realari irabazi egin zion etxean, berdindu egin zuen Atleticoren zelaian, eta atzo ere gai izan zen zaleen aurrean hiru puntuak eskuratzeko. Sailkapenaren erdialdetik gora jarriko da Jose Luis Mendilibarren taldea —174. partida zuen atzo Eibarrekin, eta gehien duena da, Blas Ziarretarekin batera—, eta atzekoei zuloa irekiko die. Leganes azkena da, eta sei puntura utzi du.

Mendilibarren jokatzeko moduaren ardatzetako baten gainean eraiki zuen garaipena taldeak: aurkariaren zelaian jokatu zuen; lehen zatian, batez ere. Makina bat alditan lapurtu ahal izan zioten baloia etxekoek kanpokoei zelai osoaren erdi horretan, ondo egindako presioari esker. Lan horren beste erdia hobeto egitea falta izan zitzaion: aukerak sortzea. Hain goian hainbeste aldiz baloiaren jabe egiteari etekin handiagoa atera beharko zioten etxekoek, baina, asmatu ez zutenez, oso aukera gutxi sortu zituzten.

Oliveirak izan zuen lehendabizikoa; zazpigarren minutuan, falta baten ondorengo jokaldian. Baloia oinen artera azaldu zitzaion, bakarrik zela, eta zartakoa Cuellarren atetik gora joan zitzaion. Hemeretzigarren minutukoa garbiagoa izan zen, Enrichek langara bota baitzuen baloia, De Blasisek erdiratu eta gero. Etxekoek ez zuten beste aukerarik sortu lehen zatian, area kanpotik Herviasek zerura egindako pare bat jaurtiketa izan ezik.

Gutxiago sortu zituen Leganesek, Eibarrek utzi ere ez ziolako egin. Baloia lapurtu bere zelaian, eta azkar gora botatzera jokatu zuen, inolako eraginkortasunik gabe, etxekoen lasaitasunerako. Aukera garbiena Carrillo aurrelariak izan zuen, buruz, geldikako jokaldi batean. Baina Dmitrovicek ezker eskua dotore mugituz urrundu zuen baloia kornerrera.

Mendilibarrek aldagelan jokalariei zer esan zien haiek bakarrik jakingo dute, baina, agian, txalotu egingo zien hutsik egin ez izana defentsako lanean, bezperan nabarmendu zuen bezala: «Aukera gehiegi ari gara oparitzen aurkariei, eta aukera asko sortzen ari zaizkigu». Atzo ez, atzo serio demonio jardun zuten jokalari guztiek, eta nabarmendu egin behar da Jose Angelek erakutsi zuen jokoa atzealdean, aurrekoetan baino eraginkorrago eta biziago.

Hutsik ez egitea oso oinarri ona izaten da aukera gutxiko partidetan eta aurkaria erasoan kamuts antzean dabilenean. Halakoetan, askotan gol bat nahikoa izaten da irabazteko, eta horixe egin zuen Eibarrek. Kikek, 51. minutuan, buruz sartu zuen partidako gol bakarra. Jose Angelek lapurtu zuen baloia Leganesen zelaian, Escalantek De Blasisi zabaldu zion ezker hegalera, eta, haren erdiraketan, Enrichek langara bota zuen baloia. Han zen Kike, ateko zuloan, gola sartzeko.

Ia bigarren zati osoa geratzen zen arren, bi taldeak ez ziren gai izan fundamentuzko ezer gehiago sortzeko. Beroak eta nekeak jota, nahikoa lan bazuten jokalariek. Etxekoek pare bat kontraeraso alferrik galdu zituzten, baina asmatzeko beharrik ere ez atzo.]]>
<![CDATA[Gutxi eginda ez du irabaziko]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1876/020/001/2018-09-22/gutxi_eginda_ez_du_irabaziko.htm Sat, 22 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1876/020/001/2018-09-22/gutxi_eginda_ez_du_irabaziko.htm
Konfiantza dosia goian dutela ederki antzeman zitzaion atzoko agerraldian Mendilibarri, ondorengo hau esan zuenean: «Hutsik egiten ez badugu, irabazteko aukerarik izango dugu Leganesen aurka». Beste baieztapen honetan ere irmotasuna helarazi zuen zaldibartarrak: «Ea gai garen hutsik gabeko partida bat egiteko, halako batean. Orain arteko lauretan, egin ditugu zenbait, eta aurkariek golak sartu dizkigute, edota gola sartzeko aukerak sortu».

Taldeak bi emaitza on kateatu dituelako ez ezik, aurkariak sailkapenean duen lekuak ere emango dio, agian, konfiantza Mendilibarri, azkena delako Mauricio Pellegrinoren taldea, puntu ale batez. Hala ere, ez da fio Leganesekin: «Partida zaila izango da. Azken batean, bi taldeak ibiliko gara ez jaisteko lehian, eta bientzat da garrantzitsua hiru puntuak batzea».

Aurreko asteko emaitza onak, Atletico Madrilen zelaian berdintzeak, haizeari indarra eman zion hasieran, baina entrenatzailea entzunda, garbi utzi zuen jokalariek zelaian egindako hainbat gauza ez zitzaizkiola gustatu: «Norbere atezainik onena izaten denean, zerbait ondo egin ez duzula adierazten du». Berriz heldu zien aurkariei oparitu dizkien aukerei: «Gehiegi sortzeko aukera eman genion Atletico Madrili». Horrekin lotuta, gaurko hasierako hamaikakoan aldaketak iragarri zituen: «Hutsegite horiek zuzendu behar ditugu, eta aldaketaren bat egingo dut».

Badu non aukeratua, 21 jokalari baitaude deituta gaur Ipuruara, eta hiru utzi beharko ditu harmailan. Astebetean hiru partida jokatu behar izateak ere baldintza dezake entrenatzailearen erabakia deialdia hamaikakoa osatzeko. Kontuak kontu, helburua garbia da: irabaztea eta mailari eusteko helburuan aurkari zuzen bat sei puntu atzetik uztea. Horretarako, Eibarrek partida ona egin beharko du, gutxi eginda asko ateratzea ez baita asko luzatzen.

Leganesen kasuan, Pellegrino ere indartsu dator. Ilusioz eta konfiantzaz mintzatu da argentinarra bezperan: «Aukera bikaina da Eibarren aurkako partida. Taldea elkartuta, arreta handiarekin eta baikor dago».

EIBAR-LEGANES

Eibar. Dmitrovic; Ruben Peña, Paulo Oliveira, Arbilla, Cucurella; Jordan, Escalante, Serdio Alvarez, De Blasis; Cardona eta Enrich.

Leganes. Cuellar; Nyom, Bustinza, Siovas, Silva; Gumbau, Ruben Perez; El Zhar, Eraso, Rolan; eta Carrillo.

Epailea. Melero Lopez.

Lekua. Ipurua (7.083 ikusle).

Ordua. 16:15ean (Bein La Liga).]]>
<![CDATA[Gailurretik, itsasoa bare]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1898/028/001/2018-09-20/gailurretik_itsasoa_bare.htm Thu, 20 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1898/028/001/2018-09-20/gailurretik_itsasoa_bare.htm
«Gozatzen ari gara lorturikoaz», esan dute bi entrenatzaileek, Osertz Aldaik (Hondarribia, Gipuzkoa, 1976) eta Iñaki Mendizabalek (Oiartzun, Gipuzkoa, 1966). Lana ondo bete izanaren patxadak ematen duen bakearekin mintzo dira biak urtean eta udan egindakoaren inguruan. Isuntzaren kasuan, Aldaik oso atzera egin du urteetan: «Gure kluba izan zen Traineru Kluben Elkartearen sortzaileetako bat, 2003an, eta, bi urte geroago, jaitsi egin zen. Harrezkero, hainbat saialdi egin izan ditu maila nagusia berreskuratzeko, eta, azkenean, aurten bete da nahi hori». Mendizabal ezin da hain atzera joan, iaz ureratu baitzen aurreneko aldiz emakumezkoen Donostiarra trainerua, eta aurtengoari begiratu dio: «Hauxe izan dut lehen denboraldia talde honetan, eta uda hasieran pentsatu ere ez genuen egiten orain hainbesteko lorpenak izango genituenik».

Aldaik aitortu du taldean igotzeko gogoa bazegoela uda hasieran, eta gailurrera heltzeko zein bide hartu duten ere garbi asko azaldu du: «Patxadaz eta pausoz pauso joan behar izaten da. Azkenean, ilusio hutsa da uda hasieran esatea igotzeko aukerak dituzula, pauso asko eman behar baitira bitartean». Pausoak zehazten hasita, ondorengoak aipatu ditu: «Aurreneko nahia genuen KAE 1 ligako ohorezko txandan sartzea eta finkatzea. Hori lortu genuen, eta, gainera, banderak irabazi ditugu, lau. Gero, kanporaketa jokatzeko aukera ematen duten lehen bi lekuetan sartzea zen asmoa, eta bigarren egin dugu, Astilleroren atzetik. Azkena geratzen zitzaigun, kanporaketarena, eta hor ere asmatu dugu gauzak ondo egiten».

Mendizabalek uda hasieran buruan zer ote zuen berak azaltzea onena: «Jokatu genituen estropada batzuk ETE ligakoak, baina ez ziren puntuagarriak. Probak egiteko erabili nituen, ontzia nibelatzeko eta abar». Heldu zitzaien, halako batean, ETE ligako lehen jardunaldi puntuagarria, eta zeinek irabaziko eta Donostiarrak, non eta etxean: «Garaipen horrek sekulako indarra eta konfiantza eman zion taldeari, eta orduan hasi ginen pentsatzen beste lorpen batzuetan». Baina oinak lurrean izanda betiere: «Bigarren jardunaldian Hibaikak irabazi zuen, eta Deustu ere gainean genuen». Aurkariek eman dieten estutuari heldu dio bere taldearen garaipenari balioa emateko: «Ligan, hamabitik zazpi bandera irabazi ditugun arren, ez da erraza izan aurrena izatea, eta batzuetan dezenteko estutasunak ere izan genituen».

Udako azken lanak geratzen zitzaizkien Isuntzari eta Donostiarrari: kanporaketa. Kezka handien estropadak, bi entrenatzaileek berretsi dutenez. Aldairen arabera, «lau aste asko dira gure liga bukatu eta kanporaketa jokatu bitartean. Lehiaketako bizitasuna galtzen da, eta ez dakizu kanporaketako lehen egunean nola ariko zaren. Bermeon, larunbatean, lehen jardunaldian, gure aukera alferrik ez galtzera atera ginen, eta dena biribil joan zitzaigun. Beste aurkariek ere ez zuten espero zen bezalako maila eman, eta, horri esker, ia erabakita utzi genuen gure igoera».

Mendizabal ere antzeko zalantzekin joan zen Bermeora, eta apaltasunez, gainera: «Ikusi nuen Hondarribiak kolpea hartu zuela Kontxarako ez sailkatuta, baina liga nagusian lehiatzeak eman ziezaiokeen beste ukitu bat. Ilusio txiki batekin joan nintzen irabazi egingo geniela». Bai lortu ere, eta alde handiz: «Halakorik bai ez nuela espero», onartu du. Donostiarrak ere, Isuntzak bezala, urrats handia egin zuen larunbatean igoera lortzeko, eta igandean, bikoiztu egin zuen alde hori, Portugaleten; zazpi segundotik hamabostera.

Aldai ere han zebilen uretan, emakumeen estropadaren atzetik gizonezkoena noiz hasiko zain. «Larunbatean, irabazteko asko eta galtzeko gutxi genuen bezala, igandean kontrako aldartean geunden, galduz gero dena galduko genuelako, baina ondo egin genuen lan, eta bezperakoa biribildu».

Biak dira segitzekoak

Uretako lanak poz algara betean bukatu eta gero, beste estropada batean murgilduko dira laster biak: datorren urtea prestatzen hasi behar dute. Biak dira oraingo lekuetan segitzekoak, «lotu gabe» duten arren. Aldaik «espero du talde ia osoari eustea». Garbi dauka bidea: «Isuntzak etxekoekin lan egiteko filosofia dauka, eta horretan segituko dugu. Taldea indartzeari ere ez diogu aterik itxiko».

Mendizabalek datorren urteko Euskotren liga aipatu du: «Garbi dago San Juanek, Oriok eta Arraunek taldeei eusten badiegu lan zailak izango ditugula, eta gustatuko litzaidake Arraunen parean ibiltzeko moduko taldea izatea».]]>
<![CDATA[«Den-dena eman dugu»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1892/019/001/2018-09-19/den_dena_eman_dugu.htm Wed, 19 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1892/019/001/2018-09-19/den_dena_eman_dugu.htm Erreka trainerua datorren udan, eta duela hamahiru urteko egoeran dago, 2006an ere jaitsi egin zelako liga nagusitik.

«Pena eta tristura handia dauzkat», onartu du Etxabek, «azken batean, nire kluba da San Juan, hemen ikasi dut arraunean, bertan bizi naiz, eta horrek guztiak ematen dio zerbait berezia emaitza txar honi». Oinarri zintzo horren gainetik, baina, bi gogoeta utzi ditu: «Oso harro nago arraunlariek eta entrenatzaileak, prestatzaileak eta medikuak urte osoan egindako lanaz, den-dena eman dugu mailari eusteko helburua betetzen saiatzeko». Horrez gain, emaitza txar hau onartzeaz aritu da: «Aurkariak hobeak izan dira, eta, halakoetan, txalotu besterik ez da egin behar. Onartu egin behar dugu hau dena, eta aurrera begira jarri».

Etxaberekin ala Etxaberik gabe? «Orain da garaia bakoitzak bere kartak mahai gainean jartzeko. Gaur [atzo] daukagu aurreneko bilera, eta ea zer erabaki hartzen ditugun». Etxabe beraren nahia ondorengoa da: «Prest nago klubak esaten duena onartzeko. Jarraitzeko gogoz nago, eta, hori erabakitzen badute, ni pozik. Aldiz, aldaketa edo gauza berriak sartzeko erabakia hartzen badute, klubean beste alor batzuetan lanean segitzeko pronto egongo naiz».

Bigarren denboraldia bete du oiartzuarrak San Juaneko gizonezkoen entrenatzaile lanetan, eta aurreko hiru sasoietan bateleren arduraduna izan zen, emakumeek irabazitako lehen hiru Euskotren liga eta hiru Kontxako banderetan partaide izanik.

Etorkizuna eraikitzen hasteko, ezinbestekoa izaten da oraina eta iragana aztertzea, eta Etxaberen kasuan, iragan hurbila aurtengo denboraldia izan da. «Gogorra egin zitzaigun hasieratik. Arraunlari askok utzi zuten taldea. Bati deitu, bestea konbentzitu, indar handia xahutu genuen». Azkenean, hamar arraunlari berri igo zituzten iaz KAE 2 liga irabazi zuen taldetik: «Ia berria izan da aurtengo kuadrilla, eta beheko maila horretatik etorritako arraunlariak egin gabeak daude normala den bezala, oso gazteak direlako. Garbi esanda, goizegi heldu zaie Eusko Label ligan arraun egiteko aukera, pausoz pauso joan beharrean».

Ligan amaiera arte lehiatu ziren azkena ez izateko, asteburuero lehia bizian: «Asko behartu gaitu borroka horrek, buruz batez ere, eta ez gara fresko heldu kanporaketara. Azkenean, presio handia jasan behar da, oso gogorra baita liga nagusiaren martxa».]]>
<![CDATA[«Arrauneko nire balioak ez dituzte beste batzuek»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2666/022/001/2018-09-18/arrauneko_nire_balioak_ez_dituzte_beste_batzuek.htm Tue, 18 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/2666/022/001/2018-09-18/arrauneko_nire_balioak_ez_dituzte_beste_batzuek.htm
Bigarren urtea egin duzu Urdaibain, eta taldeak bi Eusko Label liga irabazi ditu zurekin, bietan hasi eta buka lehen postuan. Datuak bikainak dira.

Hala da, harro egoteko modukoa da hasieratik amaiera arte puntan ibiltzea hain berdindua den liga batean.

Bederatzi bandera, hamaika garaipen, eta beste hainbat talde oso gertu estropada askotan. Besteen maila handi horrek balio handiagoa ematen dio zuen tituluari?

Jakina. Beste taldeak ere gu beste ibili dira, eta beharbada estropada askotan kontu txikietan haiek baino puntu bat hobeto moldatu izan gara. Horrek eman zigun aukera aldea lortzeko sailkapenean, eta alde hori kudeatzeko gerora, nahiko ondo eta lasaitasun dezentekoarekin.

Zein izan dira aipatzen dituzun xehetasun txiki horiek?

Estropada eremu bakoitzaren ezaugarri eta zailtasunei erantzun egokia eman diegu, adibidez. Patroi lanean ere aurrerapausoa eman dugu iazkoarekin alderatuta. Aurkariek baino sendotasun handiagoa izan dugu postu horretan, gehienbat ligaren hasieran. Lehen erdian, ematen zuen Urdaibaik beti hausten zituela estropadak uneren batean. Oso sendo ibili zen taldea garai hartan, baina gero aurkariek asmatu izan dute horri aurre egiten, uda aurrera joan den heinean.

Urdaibaik uztailean eman zuen eman beharreko guztia, eta ordutik ezin gora egin?

Ez pentsa. Aldaketatxo bat egin genuen prestakuntzan Kontxa buruan geneukala, ikusi genuenean zortzigarren estropadan 11 puntu aurretik ginela. Orain ikusita, ez zen erabaki egokia izan, Euskadiko Txapelketan kosta egin zitzaigulako, ez baikinen fresko iritsi estropada horretara. Nire erabaki okerren baitan jarri behar dut hori. Gero, berriz lortu genuen freskotasuna. Zarauzko estropadetan igarri nion taldeari bere onera ari zela itzultzen, baina, asteburu hartan, arraunlari pare batek osasun arazo batzuk izan zituzten. Bandera galdu genuen bigarren igandean Zarautzen, baina gero, hurrengo asteburuan, Galizian, ikusi genuen taldea ondo iritsiko zela behar zuen lekura, eta Kontxan zer gertatu zen badakigu.

Ez da ohikoa entrenatzaile batek zu egiten ari zarena egitea: autokritika zorrotza eta okerrak jendaurrean onartzea.

Nahiz eta liga irabazi, sekula ez da dena ondo egiten, eta ez da erraza dena ondo egitea. Arraunean, hainbat faktore sartzen dira estropada batean! Ezinezkoa da dena ondo egitea, baina saiatzen naiz urtero aztertzen zertan egin dugun huts, datorren urterako baliagarria izan dakigun informazio hori. Pasaiako estropada jarriko dut adibide gisa, bost ziabogetakoa. Azterketa moduan hartu nuen, ikusteko zenbat hobetu dugun patroi lanean, adibidez. Hondarribia oso ona da estropada horretan, eta ikusi nahi nuen gai ginen aurre egiteko. Irabazi egin genuen, eta beste urteetan egindako okerretatik ateratako ikasketaren ondorio izan zen. Lan hori dena egin egin behar da hobetzen jarraitzeko. Beste taldeek ere berdin egingo dutela uste dut, dena den.

Eusko Label liga da lehiaketarik zehatzena udako trainerurik onena izendatzeko?

Bai. Hemeretzi estropada direlako, eta uztailean hasi eta irail erdialdean amaitzen delako. Erakutsi behar duzu nolako taldea duzun, nolako lana egin duzun aurreko hilabeteetan eta zer etekin atera dakiokeen horri guztiari. Beste gauza bat da arraunlariek nahiago dutela Kontxa irabazi, eta ni ere iritzi berekoa naiz.

Liga guztia errepasatzen jarrita, zein izan da unerik pozgarriena?

Bilboko estropada, ligako aurrenekoa. Buruan neukan hasieratik lehen postuari heltzea, aurreko urteko dinamika berari jarraitzeko. Poz handia eman zidan Bilbon irabazteak.

Zarauzko bigarren jardunaldikoa izan duzu une txarrena?

Bai. Bermeon ere bai, aurreko larunbatean, aurretik gertatua gogoan neukalako, Donostiakoa eta. Buelta eman nahi nion egoera txar horri, baina zorte txarra izan genuen, arraun txikia hautsi baikenuen lehen ziabogan, eta, gainera, Orio handi bat azaldu zitzaigun, herriko bandera irabazteko.

Taldeko arraunlari guztiek egin dute arraun ligan, eta denek bandera bat irabazi dute gutxienez. Beste datu handi bat da.

Horrek esan nahi du kalitate handiko arraunlariak ditugula, eta, batez ere, konpromiso handia dutela, irabazteko gose ikaragarria. Irabazleak izan dira eta dira, eta, hala ere, gehiago nahi dute, eta hori lortzeko dena ematen dute. Gainera, sekulako giro ona daukagu taldean. Saiatzen gara hori bermatzeko moduko arraunlariak ekartzen.

Arraunlari ona ez ezik, baleko pertsona ere izan behar da, hortaz, Urdaibai honetan arraun egiteko.

Bai. Hori oso garrantzitsua da niretzat. Hilabete asko irauten du prestakuntzak; arraunlariak ordu asko igaro behar ditu bakarrik eta isilean lanean, eta edozeinek ez du balio horretarako. Askok aldamenean behar dute laguna. Urdaibain arraun egin ahal izateko, ezaugarri berezi batzuk eduki behar dira, eta asmatzen ari garela uste dut.

Hipotesi batean sartuko gara orain: liga irabaz daiteke hamalau arraunlari oso on eta lau ez hain onekin?

Ez dakit ezinezkoa izango litzatekeen, baina arrisku handia duzu ez irabazteko. Azkenean, 80 egun pasatxoan ia 30 estropada jokatzen ditugu, eta hori kudeatzea ez da erraza izaten. Pieza guztiek bat egin behar dute beren lekuan, eta urteko estropadarik handienetan mailarik onena ateratzeko ere lan handia egin behar izaten da. Beharrezkoa da talde sendoa edukitzea, kalitatezkoa eta lanerako gogotsu dagoena.

Datorren denboraldian ere Bermeoko edota inguruetako arraunlari gehiago sartuko dituzu taldean? Iaz hasi zenuen eta aurten segida eman diozun bide horri eutsiko diozu?

Hori helburua izango litzateke, baina garbi daukat ez diodala inori ezer oparituko herrikoa izateagatik. Hemen sartu nahi duenak taldera etorri eta atea lurrera bota beharko du. Horrelako goi mailako talde batean egon ahal izateko, arraunlariak oso maila altua izan behar du, eta, horretarako, lan izugarria egin behar da, bilakaera izan hobekuntzaren bidean, eta, gainera, gai izan behar da presioari aurre egiteko. Ez da erraza, eta denbora behar da. Baina kirolari berezi horiek ateratzen dira talde eta kirol askotan, eta asko gustatzen zait lan horietan aritzea. Adi egoten naiz begira.

Zergatik berritu duzu beste denboraldi baterako hitzarmena Urdaibairekin?

Uste dudalako egitasmo honek segida eduki behar duela, eta, nola egoskorra naizen, ikusten dut talde honek merezi duela Kontxako Bandera irabaztea. Espero dut taldeari ia osorik eustea, ikusten hasi naizen arren ez dela erraza izango. Izan ere, aurreko astean, gure arraunlariek sekulako dei pila jaso zituzten beste taldeetatik. Esaten da Urdaibai dela beste taldeei arraunlariak kentzen ibiltzen dena, baina aurreko astekoarekin harriturik nago, sekula ez bezala.

Kezka al duzu arraunlariren batek edo batzuek taldea utziko duten?

Bai.

Baiezta daiteke zerbait?

Oraingoz inork ez du ezer esan taldea uzteari buruz. Alderantziz, itxaropena daukat norbaitek pentsatzea, taldeko multzoaren indarraren eraginez, Urdaibain duen guztia ez duela kanpoan aurkituko. Bakoitzak bere buruarentzat onena den hori aurkitu behar du, eta, norbaitek alde egiten badu, izango da ordezkatuko duen beste bat. Ulertzekoa da urrundik datorrenak zailtasunak izatea bizitza antolatzeko, baina gure aukerekin eta gure gauza onekin espero dezagun halakorik ez gertatzea. Gustatuko litzaidake talde guztiari eustea, baina, hori ezinezkoa bada, indartsu izaten segituko dugu.

Joan zen Kontxakoa, baina zuri ez zaizu nahigabea kendu. Zer darabilzu buruan egun batzuen joanean?

Gai burokratikoetatik hasiko naiz, eta, nik dakidanez, salaketa jarriko du Urdaibaik. Kontu hauetatik aldendu egin nintzen lehendabiziko helegitea prestatzen jardun eta gero. Azkenean, tristea da egoera, eta gogorra egiten zait zer egin diguten urteko estropada garrantzitsuenean. Etsipen handia eragin zidan, eta garai hartan ez nituen egun gozoak pasatu. Oraindik ere nahiko ukitua nago, baina baretuko da itsasoa.

Lehentxeago esan duzu lanak aztertu zalea zarela, eta zer ikasgai atera duzu aurtengo Kontxako Banderatik?

Galdera ona da. [Denbora pixka bat egon da pentsatzen] Nik kirol honetan ditudan balioak ez dira besteek dituztenak.

Zuk izendatu dituzu: zein dira «besteak»?

Ez dakit. Uda honetan, batzuek erakutsi didate abilak direla joko zikinean, baina osotasunean ez dakit zenbateko ziurtasuna daukaten halakoak egiaztatzeko goitik behera. Egoerak aztertzen ditut, eta gauza asko ez ditut ulertzen. Benetan zaila egiten zait pentsatzea datorren urtean ere Kontxara azaltzea, gure lana ez dakit zeinen eskutan uztera, eta gure trainerua ez dakit zeinen alboan jartzera. Nik kirola beste era batera ikusten dut.]]>
<![CDATA[Donostiarrak, Isuntzak eta Astillerok lortu dute mailaz igotzea]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2797/023/002/2018-09-18/donostiarrak_isuntzak_eta_astillerok_lortu_dute_mailaz_igotzea.htm Tue, 18 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/2797/023/002/2018-09-18/donostiarrak_isuntzak_eta_astillerok_lortu_dute_mailaz_igotzea.htm
Emakumezkoetan, Donostiarrak kendu dio lekua Hondarribiari liga nagusian, kanporaketako bigarren egunean ere nagusi izan baita, bien arteko buruz burukoan. Larunbatean 07,80 segundo izan baziren bien artean, igandean, Portugaleten, Gipuzkoako hiriburuko taldeak 15, 56 gehiago sartu zizkion. Horrenbestez, honako lau talde hauek egingo dute arraun datorren urteko Euskotren ligan: San Juan, Orio, Arraun eta Donostiarrak. Donostiako bi taldeak liga berean izango dira, beraz.

Gizonezkoetan, Portugaleteko estropadan, kanporaketako bigarren jardunaldian, Astillerok eman zuen kolpea, azkarrena izan baitzen, eta, Isuntzarekin batera, biak igo dira Eusko Label ligara. Biak izan dira KAE 1 ligako onenak aurten. Espainiarrek justu-justuan lortu zuten saria, Meira galiziarrekin puntutan izandako berdinketa hausteko, bi egunetako denborak izan baitziren epaile: 0,44 ehunen baino ez Astilleroren alde. Isuntzak egin zuen bigarren igandeko erlojupekoan, baina lekeitiarrentzat izan zen kanporaketako lehen postua. Ares sailkatu zen laugarren, eta San Juan azkena; maila galdu du, hortaz, Eusko Label ligako ordezkariak. Ez da ondo aritu Pasai Donibaneko taldea, eta, 2006an bezala, jaitsi egin da.

Liga nagusian, bi igo berriez gain, Urdaibai, Hondarribia, Zierbena, Orio, Santurtzi, Cabo, Donostiarra, Ondarroa, San Pedro, eta Kaiku ariko dira; sei Bizkaiko talde, datu esanguratsu gisa. KAE 1 ligan, beste hauek: San Juan, Donostiarra B, Camargo, Santoña, Hibaika, Deustu, Getaria, Zarautz, Pedreña, Lapurdi, Arkote eta Zumaia.]]>
<![CDATA[Gutxi bezain asko]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1970/027/001/2018-09-16/gutxi_bezain_asko.htm Sun, 16 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1970/027/001/2018-09-16/gutxi_bezain_asko.htm
Eibarren inguruan dabiltzan guztiek sinatuko lukete aldez aurretik taldeak puntu bat ateratzea Atletico Madrilen zelaitik. Atzoko partida 87. minutura arte ikusi zutenek ere beste horrenbeste egingo zuten. Baina kopeta beltzarekin eta jenio bizian amaitu zuten partida Eibarren inguruko guztiek. Izan ere, 87. minutuan aurretik jarri ziren eibartarrak, Sergi Enrichen golari esker, eta azken jokaldian berdindu zuten lehia etxekoek, Borja Garces gaztearen bitartez.

Asko da Wanda Metropolitano zelaitik puntu bat ekartzea, baina gutxi ere bada, esku-eskura izan zituelako hirurak Eibarrek. Gazi eta gozo, gozo eta gazi atzo taldeak ateratako emaitzaren inguruko hitz jario guztiak.

Ez ditzala, baina, puntuak bazterrak harrotu. Ez baita halakorik egin behar zure atezainak bereak eta bi gelditu eta urrundu dituenean. Aukera garbi-garbiak egin zituen Atletico Madrilek partida guztian; batez ere, bigarren zatiaren lehen bost minutuetan beldurtzekoa izan zen erauntsia. Denetan parean azaldu zen Dmitrovic serbiarra. «Horretarako dago atezaina, ez panpina bat izateko», bota zuen ondoren Jose Luis Mendilibarrek. Hala da, baina hainbeste lan izatearen azpian zer dagoen aztertu beharrekoa izango dute. Griezmann, Diego Costa, Lemar, Saul eta gainerakoek aukerak sortzea normala da, oso onak direlako, baina horietako batzuen oinarrian Eibarren hutsegite larriak ere egon ziren. Gehienbat, Jose Angel nabarmendu zen txarrerako alor horretan. Bigun, gaizki jarrita... Diego Simeonek bazekien atzelari espainiarra ez dela abila defentsan, eta haren bila joateko esan zien jokalariei, haren inguruko zuloetara, albora edota bizkarrera.

Lehen zatian, ez zen gauza handirik gertatu, Jose Angel beraren urruneko zartakoa izan ezik. Langa jo zuen bederatzigarren minutuan. Eta, jakina, etxekoan aukera batzuk ere izan ziren.

Bigarrenenean, hasierako oldarraldiak ez ezik, defentsako lana ere estutu egin zuen etxeko taldeak, eta Eibar hiru pase segidan eman ezinik ibili zen. Azken 25 minutuetan ireki zen lehia, eta Eibar kontraerasoak ateratzen hasi zen, baita baloia edukitzen ere batzuetan. Arbillak langara ere bota zuen baloia 65. minutuan. Enrich ateratzea gakoa izan zen erasoan arnasa emateko taldeari. Arnas luzea ere eman zion 87. minutuko golarekin, poz erabatekoa zirudiena, baina Garcesek hasierako lekuan utzi zuen puntu banaketa, aurretik Godinek buruz langara burukada bat egin eta gutxira. ]]>
<![CDATA[Zazpigarrena, etxean]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2454/028/001/2018-09-16/zazpigarrena_etxean.htm Sun, 16 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/2454/028/001/2018-09-16/zazpigarrena_etxean.htm
Bi garaile izan zituen, hortaz, atzoko estropadak. Bermeotarrek hirugarren urtez jarraian eskuratu dute arraun munduko liga nagusia, eta gainontzeko laurak hauek dira: 2004koa, 2007koa, 2008ko eta 2010ekoa. Hamaseigarren aldia du aurtengoa Traineruen Kluben Elkartearen ligak, eta ia erdietan Bou Bizkaia trainerua izan du garaile. Marka handia da gero.

Politagoa izango zen haientzat etxean ikurrina astinduz liga ospatzea, baina zorte txarrak eta aurkari handi batek ez zien utzi. Zortearenak azalpen bat dauka: lehen ziabogan, arraun txikia hautsi zitzaion Iñaki Goikoetxea aurrekalariari, azken txandako estropada buruan zela Urdaibai. Beste bi ziaboga falta, eta bietan galdu zuen denbora etxeko taldeak, nahiz eta txapela kentzeko lana egin zuen Eneko Bilbao patroiak, trainerua biratuz aurrekaliaren laguntzarik gabe.

Bigarren luzean, Orio jarri zen estropada buru, baina bi segundora zuen Urdaibai, bostera Hondarribia eta hamarrera Zierbena, lehen luzetik bertatik lehiatik kanpo, aurreneko kaletik.

Hirugarren luzean, parean joan ziren Urdaibai eta Orio, eta halaxe eman zuten azkeneko ziaboga ere. Hondarribia lehian zen oraindik, bost segundora. Oriotarrek azken luzearen lehen erdian hautsi zuten estropada, eremua ederki ezagutzen duen Gorka Aranberri patroiaren maisulana baliatuz. Alboko olatu bihurriari etekina ateraz, sei bat segundo goitik jarri zen San Nikolas trainerua. Azken metroetan, istriborretik ababor aldera jarri zuen ontzia patroiak, eta Urdaibaik kontrakoa egin zuen pixka bat, biak alboko kaleetan zirela. Olatu on baten gainean, gutxi behar izan zuen Urdaibaik Orio harrapatzeko, baina 1,52 segundo falta.

Gaur, azkena, Portugaleten

Hondarribiak egin zuen hirugarren, 15 segundora, eta Zierbena 22ra sartu zen. Lehen txandako garaile izan zen Cabori [atzo laugarren] 0,30 segundo baino ez zizkion atera Ama Guadalupekoa ontziak. Aurreneko txanda horretan, galiziarren atzetik, Donostiarra, Santurtzi eta Ondarroa sartu ziren. Bitxikeri bezala, Santurtzik eta Zierbenak denbora bera egin zuten, eta biak izan ziren seigarren estropadan. Ondarroa sailkatu zen azkena, zortzigarren. Gaur du azkena ligak, Portugaleten (12:30, ETB 1).]]>
<![CDATA[Isuntzak eta Donostiarrak lehen kolpea eman dute, eta igoeratik oso gertu daude]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2494/029/001/2018-09-16/isuntzak_eta_donostiarrak_lehen_kolpea_eman_dute_eta_igoeratik_oso_gertu_daude.htm Sun, 16 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/2494/029/001/2018-09-16/isuntzak_eta_donostiarrak_lehen_kolpea_eman_dute_eta_igoeratik_oso_gertu_daude.htm berdindua izaten da. Gero, zenbaitetan, eta aurtengoak balio beza adibide zehatz gisa, azaltzen da talde bat, eta txiki uzten ditu aurrez esandako iragarpen guztiak. Edo goian behar zuenak hondoa jotzen du, kontrako norabidean esanda.

Isuntza. Horra atzo Bermeoko izen nagusia eta gainerako abizen guztiak. Astindu latza eman zien Meira, Ares, Astillero eta San Juani, eta, oker ikaragarririk ez dela, eskura dauka datorren urtean Eusko Label ligan aritzeko aukera. 2005ean uretan galdu zuen lekua berreskuratzear da Lekeitioko taldea, hamahiru urte geroago. Hasi eta buka menderatu zuen atzoko erlojuaren aurkako estropada. Azkena irtetea tokatu zitzaion zozketan, eta hasi orduko, aurkari guztien denboren jabe zela, atzean utzi zituen guztiak.

Lehen ziabogan, lau segundo atera zizkien Aresi eta Astillerori, sei Meirari, eta zazpi San Juani. Itsasoa sutan egoten den lapikoko uraren antzera zegoen, alboko olatuarekin, eta arraunerako deseroso. Bost axola lekeitiarrei, luzez luze aldeak handituz joan zelako. Lehen postuak jabea izanik, bigarrena lortzeko lehia izan zen estua. Ares, Meira eta Astillero ibili ziren igoera emango duen bigarren lekua ziurtatzen hasi nahian, eta, Ares aurretik izan bazen ere aurreneko hiru luzeetan, azkenean Meirak jan zion bigarren postua, 0,92 ehunen eskasegatik. Isuntzak 18 eta 19 segundo atera zizkien bi galiziarrei.

Astillero erori zen lehia horretatik, KAE 1 ligako garailea. Laugarren izan zen atzo, Isuntzatik 25 segundora, eta galiziarrengandik zazpi eta sei segundora. Hala ere, aukerak ditu gaurko (Portugalete, 12:15 ETB1), bigarren eta azken jardunaldi erabakigarrirako. Aukerarik gabe San Juan geratu da ia. Eusko Label ligako ordezkaria hasieratik ibili zen atzean, eta zuloan bukatu zuen, Isuntzatik 40 segundora.

Donostiarra, ondo

Euskotren ligako kanporaketan, Donostiarra ETE ligako garaileak menderatu egin zuen liga nagusiko azkena, Hondarribia, 7,80 segundogatik. Hamar gehiago izatea ebatzi zuten epaileek, hondarribiarrek estatxa garaia baino lehen askatzeagatik, baina azkenean, baliorik gabe utzi zuten zigorra. Gaur erabakiko da bietako zein ariko den datorren urtean Euskotren ligan, Portugaleten (12:00, ETB1).]]>
<![CDATA[Arrisku ikusezinak]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1877/027/001/2018-09-15/arrisku_ikusezinak.htm Sat, 15 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1877/027/001/2018-09-15/arrisku_ikusezinak.htm
Biak antzera dabiltzan arren, garbi dago gaur Eibarrek irabaztea ezustetzat hartuko litzatekeela. Ez da alferrik lehiaketako talde indartsuenetakoa eta liga irabazteko hautagaietako bat. «Horrelako talde batek bi partida segidan galtzea ez da izaten ohikoa, eta galdu dutenaren ondorengoan oso arriskutsuak izaten dira», esan dute asteon Eibarreko jokalariek. Errealitate gordina onartuta zelairatzea ez da helduleku txarra, askoz okerragoa izango litzatekeelako armaginek beren burua faboritotzat jotzea. Hala ere, gauza bat da partida zaila izango dela onartzea, eta bestea etsita ateratzea jokatzera, galtzaile itxura emanez.

Horretaz aritu zen atzo Mendilibar prentsaren aurreko agerraldian, Arrasaten (Gipuzkoa): «Badakigu nolako aurkaria izango dugun parean, eta badakigu haiek gola sartu eta markagailuan aurretik jartzen direnean oso zaila dela emaitza iraultzea. Baina, galtzen hasten bagara, oso garbi eduki behar dugu ezin dugula amore eman, ezta burua galdu ere, bigarren gola azkar jasotzeko arriskuan ginatekeelako».

Iritsi berriak, deialdian

Entrenatzaileak badaki nolako partida ikusi beharko duen bihar: «Oso zaila izango da, badakigulako nolakoak diren. Gerta daiteke gu ondo jokatzen aritzea eta, ezustean, haiek gola sartzea. Emaitza aldekoa ez dutenean ez dira urduri jartzen; ezberdinak dira». Mendilibarrek buruan ondo marraztua dauka zer egin behar duten jokalariak gaur galtzaile ez izateko: «Kontzentrazio handiarekin aritu beharko dugu, eta ez bakarrik baloia dabilen lekuan; handik urrun dauden tokietan ere arreta bizia eduki behar da horien aurka. Gaurko saioan [atzo] bezala jokatzen badugu, zerbait atera dezakegu».

Hemeretzi jokalari joan dira Madrilera, tartean azkena heldutako biak: De Blasis argentinar erdilaria eta Cucurella ezker hegaleko atzelaria. Ez daude, berriz: Orellana, Pedro Leon, Calavera eta Bigas, guztiak ere min hartuta.

ATLETICO MADRIL-EIBAR

Atletico Madril. Oblak; Juanfran, Gimenez, Lucas, Filipe; Saul, Rodri, Koke, Lemar; Griezmann eta Diego Costa.

Eibar. Dmitrovic; Peña, Ramis, Arbilla, Jose Angel; Jordan, Diop, Sergio Alvarez; Cardona eta Enrich.

Epailea. Martinez Munuera.

Lekua. Wanda Metropolitano (67.829 ikusle).

Ordua. 13:00etan (BeIN La Liga).]]>
<![CDATA[Herrian eta herriarentzat]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/028/001/2018-09-15/herrian_eta_herriarentzat.htm Sat, 15 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1872/028/001/2018-09-15/herrian_eta_herriarentzat.htm
Harrobiko arraunlariak dira hirurak, eta Urdaibaik beharrezkoak ditu Eusko Label ligako araudia betetzeko. Baina ez du edozeinek balio; balio egin behar da halako talde puskako eskifaian lekua egiteko.

2017ko uda hasia. Bilbao patroia Bou Bizkaia traineruaren tostetan [debuta 2012ko irailaren 16an egin zuen, Portugaleten, Juan Mari Etxabe entrenatzaile zuela]. Unzaga eta Telletxea KAE 2 ligan oraindik. 2018ko udaberria, auskalo non, Bermeon ziurrenik, Urdaibairen entrenamendu baten akaberan edo hasieran. Telletxeak eta Unzagak jaso dute albistea: Urdaibaiko arraunlari izango dira udan.

Joseba Fernandez entrenatzaile harrobiko hiru kirolari horien jauzian, eta eragile. Badoa uda, badoa traineru denboraldia. Datuak Eusko Label ligakoak: Bilbaok hamar estropada jokatu ditu herriko traineruaren txopan gidari; Telletxeak, hiru; Unzagak, sei. «Lan oso ona ari da egiten Joseba harrobiarekin», esan dute hirurek. «Aukerak ematen dizkigu etxekoei, eta esana du herriko edota inguruetako gero eta arraunlari gehiago nahi dituela taldean». Telletxeak azkar bota du: «Hiru estropada jokatu ditut, eta hiruretan, bandera». Taldeak, orotara, ligan, hamar dauzka.

Hirurek dute begiz jota aspalditik gaurko estropada (18:30, ETB 1). Etxekoa, herrikoa, ligako azken-aurrekoa [lehen zortziak soilik ariko dira]. Bilbaorentzat «urteko garrantzitsuenetakoa izaten da, sentimenduz beterikoa». Aurtengoak, gainera, badu berezitasuna: liga irabaz dezake gaur bertan Urdaibaik. Baina herriko bandera astinduz nahi dute liga irabazi hirurek, eta, ahal dela, Bou Bizkaia-ko tostetan ari direla: «Ametsa betetzea litzateke», esan du patroiak. «Ni barruan banaiz, Kontxako Bandera irabaztearen parekoa», bota du Unzagak. Telletxearentzat, «ginga jartzea litzateke ni traineru barruan izatea».

Bermeotarrak izanik, etxeko taldean arraun egitea zer den azaldu dute: «Gauza handia da; sekulako ilusioa ematen dit. Azken batean, umetatik ikusi izan dut Urdaibai banderak irabazten; arraunlari onenetakoak hemen daude, eta oso pozgarria da horiekin batera taldea osatzea», azaldu du Unzagak. Telletxea «beteta sentitzen» da: «Oso aberasgarria da, eta ilusio handia egiten dit». Bilbaoren ustez, «gauza handia da herrikoak izanda horrelako talde handi bateko kide izatea».

Arraunlari onentsuenak dituzte tostakide; izen handiekin bizi dira denboraldiko hilabete luzeetan, eta elkarrekin entrenatzen dira. Onartu dute hasieran bazituztela ardura eta kezka: «Sari handi bat da hauekin arraun egitea, baina lehen saioetan kezka nuen, maila emango nuen edo ez. Oso umilak dira, ordea, arraunlari handiak bezainbat», esan du Telletxeak. Unzagak arraunlari gisa hobetzeko aukerari heldu dio: «Halako izarrekin arraun egitea ikasteko oso ona da, gauza asko erakusten dizkizutelako. Esandako guztia gordetzen dut. Hori bai, hasieran ardura dezentekoa sentitzen nuen, eta oraindik ere bai, presioa modukoa, gai naizela erakusteko hauekin barruan joateko, entrenamenduetan-eta pala kolperik galdu gabe».

Liga irabaztearen garrantzia

Gauzak bere-berean joaten badira gaur, Urdaibaiko hiru arraunlariek bereganatu egingo dute liga. Bilbaok bigarrena luke, iazkoari gehituz: «Talde onena eta erregularrena zarela erakustea da ligan garaile izatea». Ados dago Telletxea ere: «Urte osoko lana saritzen du». Unzagak ere bat egin du beste biekin «Garaipen handi bat da; uda osoko lehia saritzen du». Gozatu egingo lieke, nolabait, Kontxan gertatutakoa. «Pena handia dugu, baina horrela gertatzen dira gauzak batzuetan. Aurrera egin behar da».]]>
<![CDATA[Konfiantzaz daude]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1990/017/001/2018-09-14/konfiantzaz_daude.htm Fri, 14 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1990/017/001/2018-09-14/konfiantzaz_daude.htm

BEÑAT URBIZU

San Juango arraunlaria

«Gauza bakarra dakit: talde guztiok garela aurkari gogorrak»

San Juan dago larrien, Euskotrenen duen lekua dantzan jartzera baitoa. Beñat Urbizu arraunlariak onartu du «luze egin» zaizkiela hiru aste hauek, liga bukatu zutenetik estropada bakarra izan dutelako: Kontxako sailkatzea. Dena den, etenaldia ondo baliatu dutela dio: «Gogor aritu gara entrenatzen, eta sasoiko helduko gara». Presioaren inguruan, hauxe du iritzia: «Apartekorik ez dugu, baina gu gara jaisteko arriskuan den bakarra, besteak igotzera datozelako. Konturatzen gara herri oso bat daukagula atzean».

Aurkarien artean, ez du bat edo bestea nabarmendu nahi izan: «Ezin da esan bakoitza non dagoen bestearekiko, Kontxan elkarren aurka aritu arren, ez delako balekoa asteburu honetarako datu fidagarriak ateratzeko. Gauza bakarra dakit: denak izango direla gogorrak». Uste du bihar Bermeotik «bizirik ateratzea» gakoetako bat izango dela: «bihar oso atzean geratzen denak aukera ia denak galduko ditu kanporaketan emaitza ona ateratzeko».

IÑAKI GOIKOETXEA

Isuntzako patroia

«Mailaz igotzea ez da ezinbesteko helburua guretzat»

Eskarmentu handiko patroia da Iñaki Goikoetxea, eta talaia horretatik hitz egin du: «Aukerak ditugula uste dugu. Ondo aritu gara lanean kanporaketa prestatzen, eta indartsu ikusten dugu gure burua. Ea lortzen dugun». Aurkarien artean, ez du inor kanpoan uzten: «San Juanekin ere erne. Ematen du Astillero egon daitekeela gorago, eta besteok hor ibiliko gara.»

Bermeon lan ona egitea ezinbestekoa izango delakoan dago: «Duela bost urte ikasi genuen hori, 2013an. Azkenak izan ginen, hirugarrenetik denbora gutxira, baina azkenak, eta gero, igandean, bigarren egin arren, segundo batek kendu zigun igoera. Bihar zehaztu daiteke zein geratuko den aukerarik gabe, itsasoan alde handiagoak egoten direlako ibaian baino».

Presiorik ez daukatela dio: «Ez daukagu ezinbestekotzat mailaz igotzea. Guretzat, sari bat da hemen egotea, baina emaitzarik onena ateratzen saiatuko gara, kirolariak garen aldetik».

ESTI GEZALA

Hondarribiko patroia

«Bi estropada on eginez gero, mailari eutsiko diogu»

Zoritxarreko ezustekoa izan zuen Hondarribiak Kontxara sailkatzeko estropadan, ez baitzen sailkatu. Esti Gezala patroiak dio ahaztu dutela kolpea: «Gogoarekin gaude bi estropada on egiteko. Kontxara ez sailkatzea gogorra izan zen, baina kendu dugu burutik hori, eta zerotik hasiko bagina bezala gaude». Normala den bezala, aparteko garrantzia eman dio asteburukoari: «Guretzat urteko estropada da kanporaketa, eta uztaileko bi haiek bezala prestatu dugu, Euskotreneko kanporaketen antzera.

Badaki ez dituztela faboritotzat jotzen: «Ulertzen dugu Donostiarra izatea faboritoa, eta guk gurea egin behar dugu. Buruz buru, biok txanda berean, uztailaren 31n lehiatu ginen azkenekoz, Euskadiko Txapelketan, eta aurretik sartu ginen. Urruti dago estropada hori, ordea. Kontxan aritu gara aztertzen ea Donostiarra non ibili den Arraunekiko, eta guretzat ez dira ondorio txarrak izan. Estropada onak egiten baditugu, badakigu mailari eutsiko diogula».

Azkenik, Bermeoko eremua aipatu du: «Bihurria da, eta saiatu gara horko antzeko baldintzetan entrenatzen, Hendaia aldean. Hasieran, kosta egin zitzaigun alboko olatuarekin moldatzea, talde berria baikara, baina asko hobetu dugu azkenaldian».

TAYDE GOMEZ DE SEGURA

Donostiarrako arraunlaria

«Onenean gaude sasoi aldetik, eta konfiantza handia daukagu»

«Irrikaz gaude kanporaketako bi estropadak iristeko. Geure onenean heldu gara, eta konfiantza handia daukagu», esan du Tayde Gomez de Segura arraunlariak. Mailaz igotzea zer izango litzakeen gehitu du: «Denboraldi bikain hau biribiltzea litzateke, ginga jartzea». Ez omen dute aparteko presiorik: «Ez behintzat klubaren partetik. Ez digute eskatu ezinbestean igotzeko; lehian izateko, bai. Presioa guk geure buruari jarritakoa dugu».

Aurkariaz, iritzi hau du: «Hondarribia talde ona da, eta ondo merezita irabazi zuen Euskotren ligan jokatzeko aukera. Gero, uste dut behera egin duela, baina errespetu handia diogu». Ez du uste bere taldeak aukera gehiago dituenik Kontxan lehiatzeagatik: «Lehiatzeko txispa eman digu, baina beraiek ia bi aste oso izan dituzte ondo prestatzeko».]]>
<![CDATA[«Arraunlarien nahia eta ametsa bete ditugu Kontxa hau irabazita»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1918/020/001/2018-09-12/arraunlarien_nahia_eta_ametsa_bete_ditugu_kontxa_hau_irabazita.htm Wed, 12 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1918/020/001/2018-09-12/arraunlarien_nahia_eta_ametsa_bete_ditugu_kontxa_hau_irabazita.htm
Taldeko asko ari zarete esaten Kontxa hau irabaztea «liberazio handia» izan dela. Zergatik?


Aurreko urteetan garaipenetik gertu geratu izan ginen, baina banderarik lortu ezinda. Alde horretatik, aurtengoak gure ametsa bete du, edo, behintzat, arraunlarien nahia gauzatu da.

«Liberazioa» eta antzekoek adierazten dute Kontxa estropadarik bereziena dela, ezta?

Berezia da, baina Zarauzko Estropadetan ere antzeko egoera izan genuen , 2015ean irabazi genuelako aurreneko aldiz, makina bat alditan bigarren egin eta gero. Askotan heltzen ginen aukerekin, baina irabazi, inoiz ez. Ikusi genuen helburutzat jarri behar genuela estropada hori irabaztea, eta gogoan dut nola esan nien arraunlariei 2015ean, estropada aurretik: «Ez badugu irabazten, ez da ezer gertatzen. Taldeak zeraman dinamika onari segida emanez gero, helduko da garaipena urteren batean». Eta urte horretan irabazi genuen.

Kontxara ere lasaitasun edo presioa kendu nahi horrekin heldu zarete aurten?

Bai. Arinago heldu gara aurten buru aldetik. Entrenatzen hasi ginenean, iazko udazkenean, aurreko denboraldiko taldetik arraunlari garrantzitsu batzuk falta zitzaizkigun, eta, horregatik-edo, presio gutxiagorekin ibili gara, ustez gure maila apalagoa izango zelakoan. Ondo joan zaigu denboraldia presio hori gabe, eta Kontxan ere saiatu gara pentsamolde beretsua izaten: presio gutxirekin joan, onena eman, eta ezinbestean irabazi beharraren zamarik gabe.

Iazko aldean, oso ezberdin, oso lotuta atera zinetelako.

Bai, erabat. Kiniela guztietan azaltzen ginen irabazteko, eta guk ere ikusten genuen aukera asko geneuzkala. Aurten ere bagenekien aukerak genituela, baina asmatu dugu lasaiago hartzen.

Zergatik irabazi duzue?

Gure lana oso ondo egin dugulako, eta hori egiten dugunean goiko lekuetan ibiltzeko taldea garelako.

Zer da zuen lana ondo egitea?

Arraunean ondo egitea, baina beste gauza batzuk ere bai: arraun elkarteko kide guztiek -arraunlari, patroi, entrenatzaile eta prestatzaile fisikoak- dena jarri dugu taldearen alde, ondo ateratzeko, eta atera egin da.

Izan ere, bat nahigabe ere aldrebestea nahikoa izaten da dena hankaz gora jartzeko, ezta?

Hala da, bai. Uste genuen maila handia egongo zela talde guztietan, eta bagenekien kontu txikiak erabakigarriak izango zirela. Kontu horiek denak oso ondo lotzen asmatu dugu, presiorik gabe, eta uretan ikusi da, traineruak hiru estropada oso on egin dituelako.

Zein izan da estropada osoagoa zuentzat, aurreneko jardunaldikoa ala bigarrenekoa?

Bigarren igandean gure esku zegoen kontu txikiren batek ihes egin izan baligu, bandera ez genuen irabaziko. Lehen igandean ere lan biribila egin genuen.

Non zinen jarrita bigarren igandean, motordun ontzian?

Emakumeen kanpoko balizen parean, uharte aldera, gu laugarren kalean baikinen.

Ez zenituen hogei minutu gozoak pasatuko, tentsio betean, ezta?

Oso txarra izan zen; aspaldian egon garen urdurien geunden ontzian anaia eta biok. Trainerua albotik pasa zenean, oihu egiteko aukera izan genuen, eta telefonotik Ioseba [Amunarriz, patroia] entzuten nuen arraunlariei gauzak esaten. Oso ondo ari zen, eta ez nuen eduki gauza asko esateko beharra. Gehiago nenbilen neure buruari bueltaka, traineruaren norabide zuzena zein izan zitekeen konturatu nahian, eta horregatik nengoen urduri. Kontxako hiru estropadetan asmatu dugu norabideekin, eta Iosebaren lana oso ona izan da horretan.

Aurrez zehaztutako planteamenduan, ziabogan Zierbenaren aurretik izatea espero zenuten?

Ikusirik zeinen ondo joan ginen kanpora lehen igandean, bigarrengoan ere hori espero genuen, gure arraunketarekin traineruak asko eskertzen zuelako kanporako luzean. Hala ere, oso garbi geneukan guk gurea egin behar genuela, aurkaria aparte lagata, bestela zama psikologikoa izan zitekeelako besteari hainbeste begiratzea. Kanpoan aurretik izan edo atzetik, garbi genuen barrura lan handi bat egin beharko genuela, eta ondo atera zen dena. Kanpora lasai joan ginen, arraunean era pausatuan eginez, ahal zen neurrian indarrak gordetze aldera azkenerako.

Bukaera estua izan zen, eta atera egin behar indarrak edozein lekutatik. Ez da erraza erritmoa bizituz traineruaren joanari kalte ez egitea, ezta?

Aurreneko igandean, ikusita aurkari batzuei alde handia ateratzen ari ginela, badia barruan harrotu bezala egin ginen, eta arraunlariek ikusten zuten aukera handia zegoela, eta presaka bezala ibili ginen erritmoa bizitzeko garaian. Hori ikasia geneukan bigarren iganderako, eta bagenekien Zierbena aurkari handia izango zela badia barruan. Orduan, bukaeran ahalik eta gehien emate aldera, kanpora pausatuago joan ginen.

Bukaera baino lehen, uharte parean, hiru segundo aurretik jarri zineten. Bandera irabazita ikusi zenuen?

Bai. Zalantzak ere baneuzkan, baina lehenxeago ilun samarra ikusi genuen bezala, uharte pare horretan argitzen hasi zitzaidan.

Zer pentsatu zenuen Zierbena berriz ere gainera joan zitzaizunean?

Beraiek hartzen zuten olatua guk hartzen genuen gero, eta azkeneko ehun metroetan sartu arte ikusten ari nintzen bietako edozeinek zeukala bandera irabaztea.

Zer etorri zitzaizun burura lehorretik jakin berritan garaile zinetela?

Une batean, kontaktua galdu genuen lehorreko gure ordezkariekin, Frantxis [Gonzalez Txabarri, ordezkaria] telebistakoekin zuzenean hitz egitera joan zelako. Koldo [Diaz, beste ordezkaria] ere han zen, baina oso urduri, eta orduan beste motordun ontzi batetik esan ziguten guk irabazi genuela. Baina ez ginen fio, benetan nahi genuen ziurtatu, lehorreko baieztapenarekin. Koldok esan zigun walkie-talkietik baietz, gu ginela irabazleak. Ikusten nuen arraunlariak ez zirela ari ospatzen oraindik, eta gu haiengana joan ginen. Guretzat, anaiarentzat eta biontzat, sekulakoa izan zen arraunlariei esatea; trainerura gerturatzen ari ginela adierazi genien keinuen bitartez, eta betirako barruan geratuko zaigu ikustea nolako poza zeukaten eskuak altxata.

Zuen ontzia ez zen berehalakoan iritsiko traineruaren albora, ezta?

Hori da. Minutu batera geunden, baina luze egin zitzaigun, bai.

Bandera jaso eta arranplan bizi izandakoa sekulakoa izan zen. Duela bost urte, irabazi arren, ezin zenuten horrelakorik bizi, polemika tarteko. Aparteko gogoa zenuten behar bezala ospatzeko?

Bai, gogo handia geneukan gure zaleekin ere ospatzeko. Aurreko bi aldietan ezin izan genuen erakutsi poz guztia, baina oraingoan bai, bete ahal izan dugu nahi hori, eta, alde horretatik ere, oso pozik.

Zer esango zenieke Zierbenako arraunlariei?

Zoriontzeko moduko estropada egin zuten igandean, eta gure poza handiagoa da halako aurkari handi bat parean izan eta irabazi egin diogulako.

Urdaibaikoak ere gogoan dituzu?

Bai, noski. Badu nahiko maila banderaren lehian izateko, baina lanak ondo egin behar dira, eta akats batzuk garesti ordaindu ditu, nahigabe egindakoak izanda ere. Denoi gertatu izan zaizkigu horrelakoak; horrek etsipen handia sortzen du, eta, hemendik, animoak nire partetik.

Marcelo Bielsak hau esaten du: «Garaipenaren aparra oso motza izaten da». Zurea ere halakoa ari da izaten?

Oraindik barru-barruan dauzkagu garaipen honen pozak eta sentimenduak, eta gozatzen jarraitu nahi dugu. Baina egia da eguneroko lana datorrela segituan, eta aurrera jarraituko dugu gurea betetzen.

Entrenatzaileak izaten du barruan halako mailu bat, jarduna askotan zehaztasun gehiegirekin aztertzen diona, hutsen baten bila. Zuk baduzu irudipena zerbait ez duzula ondo egin Kontxa honetan?

Ez daukat. Nahiko biribila izan da alde guztietan, eta, esaten den bezala, garai txarretatik asko ikasten da, baina irudipena dut onetatik ere ikasi dudala.

Aurrera begira jarrita, kezkatzen al zaitu taldearen batez besteko adinetik gora dauden arraunlarien geroak, utzi egingo duten edo?

Ez gara talde zaharra. Gazte mailatik badatoz arraunlariak, eta batzuk taldean dira jada. Horiek ezin dira nekatuta edo erreta egon; zaharxeagoak direnetako asko ere, ez dira urte asko arraunean dabiltzala, eta iruditzen zait fresko egongo direla; badute gaia oraindik urte batzuetan jarraitzeko.

Beterano horiei heldu egin behar gazteenak iritsi eta hazi artean, ezta?

Horixe da nahi duguna.]]>
<![CDATA[Bost bider lau: hogei bandera]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1986/022/001/2018-09-11/bost_bider_lau_hogei_bandera.htm Tue, 11 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1986/022/001/2018-09-11/bost_bider_lau_hogei_bandera.htm
Ezin sinetsita daude laurak, bat irabaztea bera zaila bada, bost eta bostak elkarren segidan lortzea sinestea ez delako ez egun eta ez aste batzuetako kontua. «Ez gara jabetzen oraindik historian sartu garela, baina konturako gara denborarekin», esan du Goldarazenak. «Erraz esaten da bosgarrena dela, eta ezin sinetsita nago», gehitu du Perez patroiak. Antzera mintzatu dira Hernandez eta Pescador ere; bizkaitarrak dioenez, «sinetsi, sinesten dut, baina, aurreko batean Anartzek [Gereño, entrenatzailea] esan zigun bezala, hemendik urte batzuetara telebistan ikusten dugunean zer egin dugun, orduan konturatuko gara benetan lorturikoaz». Pescadorrek hala esan du: «Ez naiz jabetzen bosgarrena denik, ezin sinetsita nabil, eta bostak elkarren segidan, gainera. Denborak esango du ondo zer egin dugun, urte hauetako egunkarietako albisteak berriz ikusi eta irakurtzean».

Kontxako Bandera bakarra palmaresean duenarentzat jakinekoa da zein duen bereziena, baina bost irabaziak dituen laukote honentzat ba ote da bat bestea baino bereziagoa? Ala denak dira berdinak berezitasunean? Zenbat buru, hainbat aburu... eta sentimendu. Goldarazenak denak aipatu ditu, ñabardura txiki batekin: «Kontxa Kontxa da, eta bostak dira bereziak, baina, bat nabarmentzekotan, iazkoa esango nuke, bigarren igandean zegoen denboraleagatik». Perezek bat egin du taldekidearen ustearekin: «Iazkoa apartekoa izan zen. Halako itsaso txarra zegoen...». Hernandezek itsasoaren sakonera handienera jo du erantzunaren bila: «Bereziak denak dira, bakoitzak daukalako berea. Baina aurtengoa azkena izango balitz bezala bizi izan dut, nire kasu pertsonalari erreparatuta». Pescadorrek ere sakonetik atera du erantzuna: «Aurrenekoa ez zen bereziena izan, ez. Atzo sentitu nuen guztiarekin geratzen naiz, emozioen mazedonia bat izan nuen, eta estropadan ere negar egiteko gogoa izan nuen».

Presaka doan bizitza honetan, azkeneko gertakariekin eta egoerekin geratzeko joera nagusi den garaiotan, San Juanek bosgarren Kontxa irabazi duela nabarmenduko da, emaitza jarriz guztiaren gainetik, eta ahaztuz talde hau behetik etorri dela goraino, 2010ean sortu zenetik. Zenbat lan, zenbat ordu, zenbat poz eta zenbat negar urte hauetan guztietan, arraunlariek elkarrekin bizi izandakoak, asko eta asko neguko bakardadean. Taldeari eman diote garrantzia laurek, hainbat ertzetatik ahotara ekarriz. Pescadorrek azaldu du «harro» dagoela taldeaz: «Egundoko poza daukat barrenean talde honekin irabazteagatik. Lan asko egin dugu egunero». Hernandezek hari berari tira dio: «Lan handia dago honen guztiaren atzean, sekulako taldea gara, motibazio handia behar da egin dugun guztia egiten segitzeko, eta, urteen joanean, esperientzia eta eskarmentua batu ditugu. Ikasi dugu zer egin eta nola, eta estropada guztietan joaten gara horren bila».

Goldarazena ere gogoratu da urteetan egin behar izan duten lanaz, baina harago joan da azaltzean: «Taldeko giro ona aipatu egin behar da. Talde batua gara, beti elkarri laguntzen ari garena. Momentu txarrak asko izaten dira urtean zehar, eta halako talde giro jatorra ezinbestekoa izaten da une txar horiek gainditzeko. Urteak gorabeheratsuak izaten dira, eta luze egiten dira, eta taldea batuta ez badago, zaila da aurrera egitea».

Lanean, baina gozatuz

Taldearen izaera indartsu horren lagin txiki bat baino ez da ondorengoa, baina azaltzen du San Juanen barrukoa: Perez patroia kanpoan geratu zen Kontxa honetako lehen igandean, lesio bat tarteko, eta Izaro Lestaiok ordezkatu zuen. Lan bikaina egin zuen hark ere, eta denak poztu ziren. Bigarren iganderako, Perez osatu, eta hark kontatu du zer esan zion Anartz Gereño entrenatzaileari estropada atarian: «Urduri ez nengoela esan zion. Sekulako gogoa eta motibazioa nuela». Lau aldiz Kontxaren jabe egin denak horrelako gosea erakustea oso adierazgarria da.

Arraunlariek elkarri hainbesteko miresmena eta esker ona adierazita, ez da harritzekoa herenegun estropadan laurek asko gozatu izana, irteeratik aurkariak atzean utzi eta gozatzeko aukera izan zutelako: «Sekulako gozamena izan zen igandean traineru barruan joatea».]]>
<![CDATA[«Uste dut ziklo hau bukatu dela»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2113/023/002/2018-09-11/uste_dut_ziklo_hau_bukatu_dela.htm Tue, 11 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/2113/023/002/2018-09-11/uste_dut_ziklo_hau_bukatu_dela.htm
Bat irabaztea zaila izanda, zer ote da bost segidan irabaztea?

Bizitzan behin gertatzen da, eta, konturatzerako, pasatu egiten da. Bide luzea dago atzean, ez da urtebetekoa. Horrelako talde batekin zailena maila gorenari eustea da, burua hotz izatea. Hori izan da aurtengo erronka.

Horrelako talde handi bat entrenatzea luxua da, baina ardura ere bai?

Talde hau goia jota dago hobekuntzaren arloan, eta beste erronka batzuk sortzen dira: bandera guztiak irabaztea, adibidez. Presioa sortzen du horrek.

Irabazten denean ezin gozatuta ibiltzea dakar presioak?

Pixka bat bai. Irabazteko gurpilean murgiltzen zara, eta besterik ez duzu buruan. Helburua betetzean, hurrengoaren bila joaten zara, eta ez da behar bezala barneratzen irabazi izana. Ni orain konturatu naiz gu arraunlari ginenean lorturikoez, adibidez.

San Juan behetik sortuko taldea dela nabarmendu egin beharko litzateke, ezta?

Normalean, segida baldin badago talde batekin, emaitza onak heldu egiten dira. Baina orain zaila da hori, modan dagoelako taldetik taldera ibiltzea irabazteko helburuarekin. Oso zaila da hori. Talde batean urteak igarota errazago da irabaztea, eta guk hori egin dugu. Orain, egoera horretan daude Orio eta Arraun, eta, segitzen badute elkarrekin, emaitza onak aterako dituzte.

Uda honetako arantza bakarra izan da Euskotren ligako bandera guztiak ez irabaztea?

Espero nuen egunen batean kale egitea. Esan nien arraunlariei abuztu erdialdean, pixka bat behera egin genuelako, gero gora egiteko. Ondo etortzen dira horrelako kolpeak, dena irabazten ari denak lo hartzeko arriskua izaten baitu.

Bukatu da San Juanen aro handi hau?

Arraunlarien esku dago hori. Esaten diet hau luzatzeko, baina norbere helburuak ikusi behar dira. Erronka gabe geratu da talde hau. Bizitza dute taldeek, eta, behetik gora bezala, goitik behera egiten dute. Uste dut ziklo hau bukatu dugula, eta aldaketa izango dela.]]>
<![CDATA[«Uste nuen ez ginela garaile»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/024/001/2018-09-11/uste_nuen_ez_ginela_garaile.htm Tue, 11 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1872/024/001/2018-09-11/uste_nuen_ez_ginela_garaile.htm
Izango zuen astia estropada gogoratzeko, lehian zela burutik pasatutako burutazioen desorden aldrebesa eta ilogikoa lekuan jartzeko. Eta guztiaren gainetik, Kontxako garaile dela sinesteko, helmuga gurutzatu eta segituan galtzaile zela uste izan baitzuen: «Azken pala kolpea eman nuenean, istriborreko nire tostatik beste aldera begiratu nuen, ababorrera, Zierbena sartu zen edo ez zen ikusteko. Ikusi nuen, bai, eta iruditu zitzaidan aurretik zela». Hondoa jo zuen orduantxe, etsipenaren laino beltzak estali zion pentsamendua: «Beste kolpe bat hartu genuela etorri zitzaidan burura; berriz ere aurreko urteetako bigarren igandeetan bezala, eman zigutela zartakoa, eta ez ginela irabazle».

Azken lau urteetako esperientzia txarrak gogoan zituen bitartean, handik gutxira eman zion albiste handia taldeari Ioseba Amunarriz patroiak: «Egundoko poza sentitu nuen. Handi-handia. Aurreneko Kontxako Bandera irabazi dudala jabetzen hasi nintzen, eta kolpetik mila irudi eta oroitzapen etorri zitzaizkidan: neguan bakardadean sartutako ordu pila, entrenatzetik lanera eta lanetik entrenatzera eginiko bidaiak, familia, arrauna tarteko gutxitxo ikusten dudan emaztea...».

Taldekideez ere oroitu zen; kanpoan geratu ziren horiek akorduan izan zituen: «Beti izaten ditut gogoan, nik neuk ere badakidalako zer den Kontxan jokatu gabe geratzea. Badakit zenbat egongo ziren sufritzen gu lehian ikusten. Azken batean, talde bat gara, familia handi bat». Irudi polit batek islatu zuen herenegun taldearena: Ama Guadalupekoa trainerua Donostiako portu barrura sartu zenean, lehorrean geratu behar izan zuten arraunlariak trainerura joan ziren ontzi motordun batean, eta arraunlari guztiek elkar ikustean, poza are eta gehiago lehertu zen.

Hantxe askatuko zituzten batzuk eta besteek estropadako korapiloak. Marizkurrenak azaldu duenez, «pertsona akabatzeko moduko estropada izan zen igandekoa: oso-oso gogorra». Onartu du uretan ez zela bete aldez aurretik egina zuen estropadaren sekuentzia: «Uste nuen kanporako luzean aurretik izango ginela, baina ziabogan, Zierbena genuen aurretik. Ez genuen hondoa jo traineru barruan horregatik. Esan genuen barrurakoan lortuko genuela kanporakoan lortu ezin izan genuena».

Ziaboga eman, olatu batzuk hartu, eta estropada buruan jarri zen Hondarribia. Santa Klara uhartearen parean, hiru segundo goitik ere bazen: «Gu gurean gindoazen, segi eta segi, olatu batzuk hartuz». Baina Zierbena gainera etorri zitzaien, eta badia barruan erabaki zen dena. Berea zuen Marizkurrenak «ametsetako garaipena». Hau berezia baita: «Irabazi izan ditugu estropada garrantzitsuak ere, eta hor daude denak, leku berezian, baina orain, garaipenen zerrendan erabat osatua utzi dut, Kontxakoa falta zitzaidalako».

Buruz, urterik lasaiena

Sunbildarrak aitortu du zer izan den Kontxa hau irabaztea: «Liberazio handi bat izan da talde guztiarentzat. Azken urteetan, bigarren igandean ez genuen asmatzen, gauza bat zela eta bestea zela. Antsietate handiegia ekarri izan dugu aurreko urteetan estropada honetara, irabazi beharra, eta horrek ez zigun mesederik egiten». Aurten, beste era batera landu dute buru aldetik Kontxa: «Lasaiago joan gara, gure lana ondo egitea helburu bakartzat jarrita, gurea egin eta konforme geratu. Asko lagundu digu aldarte horretan arraun egiteak».

Irabazleak, baina, beti izan ohi du alboan bigarren egin duena, eta gogoan izan ditu Zierbenakoak: «Sekulako portaera izan zuten nirekin. Kontrolean nengoenean, zoriontzera etorri ziren. Talde handi bat dira, eta etorkizunean lanak emango dizkigute».]]>
<![CDATA[Aurkaria eta norbere harrak]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1996/017/001/2018-09-08/aurkaria_eta_norbere_harrak.htm Sat, 08 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1996/017/001/2018-09-08/aurkaria_eta_norbere_harrak.htm
Horrelako pentsamenduak eta beste mila darabiltza buruan Udabek aste osoan: «Zomorroak eta harrak bueltaka ditut sabelean». Salvagno ere antzera dabil: «Ezin dugu ahaztu Zierbenak ez duela oraindik Kontxako Banderarik irabazi, eta garaile izateko aukerak ematen duen berezko presioari bestea ere gehitzen zaio gure kasuan». Biak dira, baina, arraunlari eskarmentudunak, eta, bihar uretako lana hasterako, neurrian baretuak izango dituzte barruko kezka horiek denak.

Biek dakite zer den bigarren igandera estropada irabazteko aukerarekin heltzea, baina aitortu dute aurtengoa modu berezian ari direla bizitzen. Hala dio Udabek: «Hondarribiarekin gertu izan dut bandera azken hiru urteetan, baita aurretik hasi ere bigarren igandea. Baina oraindik ez dut izan aurten bezalako konfiantzarik irabazteko; hain gertu inoiz ez dut ikusi garaipena, eta hori ariko zait eragiten barru-barruko urduritasuna».

Salvagnok uztartu egin ditu Kontxako bi igandeak eta denboraldian aurrez gertatzen direnak, eta gogoeta interesgarria utzi du garaipena lortzeko aukeren inguruan: «Behin baino gehiagotan gertatu izan da Kontxara iristea denboraldian bereak eta bi irabazita, baina lehen igandean batere aukerarik gabe geratzea. Zaila da garaile izateko moduan ailegatzea bigarren igandera».

Euskal herritarrak ez du alerik irabazia Donostian; bat badu, aldiz, uruguaitarrak. Salvagnok 2009an irabazi zuen, Kaikurekin, eta ez omen zion garrantzi handirik eman: «Nire herrialdetik hona etorri eta hiru urtera irabazi nuen. Baina, niretzat, ez zeukan esanahi berezirik. Ez dut esango beste estropada bat zenik, konturatzen bainintzen bazuela beste zerbait, mugitzen duen jendeagatik, inoiz irabazi ez zuten taldekideak banderarekin negarrez ikusteagatik». Urteen joanarekin joan da handituz Kontxari ematen dion garrantzia:«Urte asko daramat zuen artean, hemengo ohiturak hartu ditut, eta, orain bai, orain jabetu naiz zein garrantzitsua den».

Udabek ere ikuspuntu berezia du Kontxarekin: «Arraunean hasi nintzenean, burutik pasatu ere ez zitzaidan egiten estropada honetan arraun egitea. Gero, denbora pasatu ahala, jokatu nezakeen ilusioa piztu zitzaidan. Jokatu eta gero, ohorezko txandan aritzeko grina, eta, orain, bandera gertu izanda, ikaragarria izango litzateke, niretzat, irabaztea; gainera, Hondarribiarekin, etxeko hamar arraunlarirekin, klubaren filosofia honekin».

Irabazi. Horra aditz nagusia. Subjektua behar, baina. Edo Zierbena edo Hondarribia. Batek edo besteak emango dio indarra aditzari bihar eguerdian, 13:00 aldera. «Ez dut uste aurreko igandekoa bezain estu joango denik gauza», bota du Udabek: «Iruditzen zait badia barruan sartzerako erabakita egongo dela; ez bietako batek sekulako danbatekoa emango diolako besteari, ez. Bietako bat atzean geratu orduko, behera egiten hasiko delako bestea, burua lanean hasiko zaielako arraunlariei, galdutzat ikusita. Ez dira hamabost segundo egongo tartean, baina bai batzuk».

Salvagno ez da hainbeste busti: «Guri kosta egin zaigu bizi hastea estropada onenak egin ditugunean. Baina abilak gara atzetik aurrera egiten, amore ez ematen. Bihar ere saiatuko gara une onenean muturra sartzen». Biek bat egin dute beste honetan: «Guk gurea egiten badugu, hor ibiliko gara», Salvagnok, eta Udabek: «Aurkari txarra izango gara gurea emanez gero, igandean bezala».

Alboko kalean nahi

Egundoko ikusmina izango da bihar goizean goiz ere, kale zozketan. Salvagnok «erdikoak nahiago», eta Udabek, «guretzat laugarrena eta haientzat lehenengoa», esan du barrezka. Serio jarrita, hau gehitu du: «Aukeran, elkarren alboan izatea nahi dut. Ez dut uste lehen kalea iaz bezain txarra izango denik». Salvagno bat dator: «Ondoan joanda, hobe».]]>
<![CDATA[Lehiaketa Batzordeak ez du onartu Urdaibairen helegitea]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2118/017/002/2018-09-08/lehiaketa_batzordeak_ez_du_onartu_urdaibairen_helegitea.htm Sat, 08 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/2118/017/002/2018-09-08/lehiaketa_batzordeak_ez_du_onartu_urdaibairen_helegitea.htm
Batzordearen epaiak dioenez, «Urdaibaik eskatu du helegitean estropadaren epaileen eskumena den erabaki hertsiki teknikoa berriz interpretatzea, baina batzorde honek ezin du hori egin, ezta kirol lehiaketan erabiltzen dituzten irizpideak berraztertu ere. Erabakia estropada jokatu ahala hartu zutenez epaileek, ezin da erabaki tekniko hori mugitu». Erabakiak zera dio: «Ezin da epaileek balioztatutako estropada bat berriz epaitu, ezta auzitan jarri ere bi taldeen pala talkak kalte handiagoa bietako zeini eragin zion, abordatzea izan zen edo ez. Hori dena epaileei dagokie, eta, ondorioz, haiek eman behar dute epaia, eta ez Lehiaketa batzordeak».

Batzordeak zuzendu duena hamabost segundoko denborarena izan denez, «ofizioz jardunez», horren azalpena ere ematen du: «Araudiaren 64. artikuluko paragrafo bat gaizki erabili zen, beste bat dagokiolako honi, eta, horren arabera, lehen igandekoa ere finaltzat hartzen denez, zigor hori kendu egin dugu».

Urdaibai, «haserre»

Azkar eman zuen iritzia Urdaibaik Lehiaketa Batzordearen epaiaz, eta, Agustin Aranburu presidentearen arabera,«txistea da helegitea egiteko aukera eman ondoren esatea ezin dutela epaileen estropada berriz epaitu. Horretarako, esan dezatela hasieratik ezin dela helegiterik aurkeztu. Guk ez dugu eskatu estropada berriz epaitzeko; aktarekin ez gaudela ados adierazi dugu».]]>
<![CDATA[«Arrazoia dugu»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1877/017/001/2018-09-06/arrazoia_dugu.htm Thu, 06 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1877/017/001/2018-09-06/arrazoia_dugu.htm
Lau kidek osatzen dute Lehiaketa Batzordea: Gipuzkoako Arraun Federazioko bi kidek, Euskadiko Federazioko batek eta Donostia Kulturako [Udala] batek. Atzo arratsaldean egin zuten aurreneko bilera helegitea aurkezteko, eta denbora beharko dute Urdaibaik aurkeztutako materiala aztertzeko. Bermeotarrek bideoak eta antolatzaileek emandako GPS irudiak aurkeztu dituzte, perituen txosten batean oinarrituta. Agustin Aranburu presidentearen hitzetan, «erakutsi nahi dugu Zierbenaren kalean gertatu zen pala talka ez zela guk nahita eragindakoa izan, eta ez zela abordatzea izan. Zierbenak ez zuela estropada ondoren errekurtsorik aurkeztu ere jarri dugu, eta horregatik, uste dugu zigorra sobera dagoela. Horrez gain, erakutsi nahi dugu kasu egin ziotela epaileri, trainerua ababor aldera joan zela azaltzen duten irudiekin. Azkenik, diote «kirol legez» lehiatu zirela, eta ez ziotela oztoporik jarri Zierbenari: «Talka gertatu zenean, lehen txandako garaileak, Hondarribiak, lauzpabost segundo ateratzen zizkigun, eta bukaeran Zierbena eta gu haren aurretik sailkatu ginen», adierazi dio Aranburuk BERRIAri.

«Epaileen aktan gure aurka idatzitako guztia ez dela zuzena erakusten dugu helegitean», eta horregatik, Urdaibairen barruan badute itxaropena: «Ziur gaude onartu egingo dituztela gure alegazioak, oso ona delako helegitea, zehatza, eta hala ez bada gertatzen, tartean beste gauza arraroren bat dagoela pentsatzen hasi beharko dugu. Ez genuke nahi hori pentsatu, baina beste aukerarik ez liguke emango gure helegitearen aurkako balizko epaiak». Hori gertatuko balitz, Aranburuk esan du ez dakitela beste epaibideren bat hartuko luketen. Ziurtatu duena da igandean uretan izango dela Bou Bizkaia trainerua: «Irabaztera joango gara».

Aurrekariak, kontrakoak

Kontxan mende honetan izandako azken bi eztabaidetan gertatua ikusita, ezingo dira lasai egon Urdaibaikoak. Izan ere, 2013an eta 2005ean, hasierako epaia berretsi baino ez zuten egin ondorengoek. Duela bost urte, bigarren igandean, Urdaibaik Hondarribia palekin jo zuela ebatzi zuten estropadako epaileek, eta, araudiari segituz, «abordatzea egitea» leporatu zioten, aurreko igandean bezalaxe. Bandera bermeotarrek irabazi zuten uretan bi jardunaldietako denborak kontuan hartuta, baina, epaileek kaleratu egin zutenez, Hondarribiak eraman zuen bandera.

Mende honetako bosgarren urtean, Pedreña, Orio eta Hondarribia izan ziren eztabaidaren erdian. Lehen igandean, Astillerok egin zuen denborarik onena. Bigarrenean, Orio izan zen azkarrena lehen txandan, Pedreña eta Hondarribiaren aurretik. Ordurako trakestuta zebilen itsasoa, eta are gehiago nahasi zen bigarren txandarako. Aise gainditu zituzten hirurek lehen igandean Astillerok atera zien tartea, eta berez, uretan, bandera Pedreñak irabazi zuen, bi egunetako denborak aintzat hartuta. Baina espainiarrek Orio jo zutela-eta bueltako luzean, oriotarrek helegitea aurkeztu zuten. Epaileek Pedreña kaleratu zuten, eta bandera Hondarribira joan zen.

Pedreñak helegitea aurkeztu zuen Donostiako Udalean, baina ez zion arrazoirik eman. Kirol auzibideaz gain, administratiboa ere landu zuen Espainiako taldeak, eta iritsi zen auzia EAEko Auzitegi Nagusira ere. Azkenean, estropada jokatu eta bost urtera, 2010eko maiatzaren 22an, espainiarren helegitea ez onartzea erabaki zuen auzitegiak, eta Hondarribia ageri da orain Kontxako garaipen zerrendan.]]>
<![CDATA[Orain, araudia]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1893/018/001/2018-09-05/orain_araudia.htm Wed, 05 Sep 2018 00:00:00 +0200 Aitor Manterola https://www.berria.eus/paperekoa/1893/018/001/2018-09-05/orain_araudia.htm
Galiziako ligako lehen sailkatuak ere aukera zeukan kanporaketa jokatzeko, baina Riveirak uko egin dio, eta, araudiari segituz, bigarrenari zegokion zulo hori betetzeko eskubidea. Baina uko egin dio A Pobra-Cabok ere. Araudiari heldu dio TKEko presidente Borja Rodrigok erabakia azaltzeko: «Ezin gara ibili araudia bete gabe ez dakit zer arrazoi tarteko. Garbi dago zer jartzen duen, eta bete egin behar dugu». Kontua da Rodrigok berak beste zerbait esan zuela duela bi aste: «Galiziako bi taldeak ez badatoz, gonbida daiteke Hibaika, ETE ligako bigarren sailkatu bezala». Herenegun gauerdian amaitu zitzaien ofizialki galiziarrei gonbidapenei erantzuteko epea, eta atzo goizean jakinarazi zuen TKEk zein bi talde ariko diren kanporaketan bi asteburu barru, Bermeon eta Portugaleten.

Onartu du kanporaketaren gaia eztabaidagai izaten ari dela eta denboraldia amaitzean aldatu egin beharko dela aldatu egin behar bada: «Orain arte inork ez du ezer esan hau aldatzeko, baina bistan da zerbait egin beharko dela, eta udazkenetik aurrera badugu lana».

Hibaikak agiria plazaratu zuen atzo iluntzean, eta bertan esaten du «minduta eta haserre» daudela: «Iradoki eta esan izan digute TKEkoek, ETEkoek eta hedabideetakoek uda osoan ETE ligako bigarrenak ere aukera izango zuela, nahiz eta araudiak jaso talde bakarra izango zela ekain hasieratik. Orain jakin dugu ez goazela, eta gure kirolariei sekulako kaltea eragin die, konponezina. Taldea da kaltetu handiena». Ez du ulertzen «zergatik ateratzen den informazio hori abuztu bukaeran, jakinekoa denean zein talde izan daitezkeen kanporaketan».

«Nesken iritzia, entzungor»

Hibaikak galdera hau ere egin du, salaketa moduan: «Zergatik hartzen dituzte Euskotren ligan erabakiak emakumeen talderik ez dutenek? Kanporaketako araudi aldaketa eskatzeko, batzar unibertsala egin zezakeen TKEk baldin eta klub guztiek deitzen bazuten batzarrera, baina nesken talderik ez duen klub bateko ordezkari bat bileratik jaiki egin zen, horretan denborarik galduko ez zela garbi utziz».

Gaineratu du Hibaikak «talde txiki bezala erabiliak sentitzen» direla «talde boteretsuak erabakiak hatzeko duten indarraren aurrean». Askotan «interes partikularrak hartzen dira kontuan», azaldu dute zuzendaritzakoek, eta «arrauna eta arraunlariak ateratzen dira galtzen». Ligetako babesleei egin diete deia: «Jakin behar dute hau dela egoera emakumezkoen arraunean, eta babesleek jakin behar dute zer ari diren babesten».]]>