<![CDATA[Eñaut Agirrebengoa | Berria.eus]]> https://www.berria.eus Bere azken artikuluak eu Wed, 05 Aug 2020 18:56:10 +0200 hourly 1 <![CDATA[Eñaut Agirrebengoa | Berria.eus]]> https://www.berria.eus/irudiak/berriaB.png https://www.berria.eus <![CDATA[Abarkadunen zaindaria]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1926/022/001/2020-08-04/abarkadunen_zaindaria.htm Tue, 04 Aug 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1926/022/001/2020-08-04/abarkadunen_zaindaria.htm hamaika abarkadunak delakoek. Espainiako hiru Kopa eta liga bat irabazi zituzten, oraindik askok buruz dakiten hamaikako batekin. Zaleek bereziki iltzatuta dauzkate aurrelarien izenak: Artetxe, Markaida, Arieta, Uribe eta Gainza. Haien joak eta kalitateak gorenera eraman zuten talde zuri-gorria. Haatik, haiek aurkarien ateak zula zitzaten, funtsezkoa zen, lehenik eta behin, eurena ondo zainduta egotea. Bada, zeregin hori maisutasunez bete zuen Carmelo Cedrunek (Zornotza, Bizkaia, 1930). 402 neurketa jokatu zituen Athleticekin, eta, horren sendoa izan zen atepean, ezen San Mameseko horma ezizena jarri baitzioten. Raimundo Lezamari hartu zion lekukoa, eta, arrakastaz beteriko hamalau urteren ondotik, Jose Angel Iribarren esku utzi zituen Athleticeko eskularruak.

Cedrunenak artilezkoak ziren, amak eginak. Beti sei pare izaten zituen. Hasieran, akaso bakar bat ere ez zuen izango, gurasoek ez baitzuten hura atezain izaterik nahi. Aurrelari hasi zen jokatzen, baina Amorebietan atezain jarri zuten, eta maitemindu egin zen postu berriaz. Ez, ordea, gurasoak: beti urratuz eta zauriz josita iristen zen etxera. Berandu gabe aldatu zuten iritzia, semearen gaitasunaz jabetzen hasi orduko. Haiek ez ezik, goi mailako talde asko ere jakitun zeuden Carmeloren talentuaz. Oviedo izan zen hura fitxatzen ahalegindu zen lehena, eta, tratua ia itxita zuela, Athletic agertu zen. Atezainak ez zuen bitan pentsatu, zuri-gorrien zale amorratua izaki. Hala, kolpean egin zuen jauzi Lehenengo Erregional Mailatik Espainiako Lehen Mailara.

Ehun lagun ingururen aurrean jokatzen zuen Amorebietarekin. San Mamesen, ordea, 40.000 zaleren begiradapean zegoen jardun beharra. Ez zen erronka makala. Cedrun, ordea, ez zen erraz kikiltzen ziren horietakoa. Honela deskribatu du haren seme Andonik: «Pertsona apala zen, baserriko gizon bat. Baina beti izan du jarrera gogorra; oraindik ere halakoa du, eta erronkei ausardiaz egin izan die aurre. Horrela lortu zuen gazterik Athleticen tokia egitea». Hura iristean, aurrealdean beste boskote mitiko bat zuen Bilboko taldeak: Iriondok, Venanciok, Zarrak, Panizok eta Gainzak osaturikoa. Atepean, berriz, erabat finkatuta zegoen Lezama. «Bere garairako, oso aurreratuta zegoen Raimundo, eta idolotzat zeukan aitak. Ohore bat izan zen harentzat halako mito batekin lan egitea. Eta tokia kendu zion azkenean».

1951n egin zuen debuta Carmelok, San Mamesen, Sevillaren aurka; eta, urtebete geroago, jada haren izena zeraman Athleticen ateak. Ordezkaezin bihurtu zen, eta hala iraun zuen 1963ra arte. Haren ahalmena ondo oroitzen dute Ignacio Uribek eta Manuel Eturak, garai arrakastatsu haietan zornotzarraren taldekide izandakoek. «Atezain zoragarria zen. Oso segurua zen, eta geldiketa ikusgarriak egiten zituen. Konfiantza itsua genuen harengan, eta, hala, askeago jokatzen genuen aurrelariok», azaldu du Uribek. «Pentsa zer urte pila jokatu zuen, eta inork ezin izan zion postua kendu, Iribar agertu zen arte. Itzela zen, bai atezain moduan, baita pertsona moduan ere», oroitu du Eturak.

Penaltiak gelditzen maisua

Ramallets, Alonso, Arakistain, Argila... Maila handiko atezainak zeuden garai hartan. Haien aldean, garaiagoa zen Carmelo-1,84 metro luze zen-, eta, horri esker, nagusi izaten zen goikako baloietan. Eta bazuen beste bereizgarri bat ere: bere area irteera indartsuen bidez defendatzeko gaitasuna. «Ikusi, eta batez ere entzundakoaren arabera, indar handiz ateratzen zen bere atetik. Ez zuen beldurrik, eta oldarkorra izaten zen irteeretan. Hesi bat jartzen zuen arean, eta handik ez zen inor pasatzen», azaldu du Andonik. Hark egindako deskribapenarekin bat dator Etura. «Hobe zenuen alde batera egin; bestela, zu ere aurrean eramaten zintuen. Berdin zion Kubala izan, edo taldekide bat izan». Uribek, ordea, ñabardura bat egin du. «Irteten zenetan, bai, zezena ematen zuen. Baina batzuetan zalantzak izaten zituen, atera ala ez. Oroitzen dut Maurik beldurrik gabe ateratzeko esaten ziola».

Penaltietan, aldiz, ez zuen dudarik egiten. Mordoa gelditu zuen; batzuk, Wembleyren moduko plaza entzutetsuetan; beste batzuk, Di Stefanoren mailako aurrelariei. Sonatuena, alabaina, Les Cortsen Kubalari gelditutakoa izan zen, 1955ean, Kopako finalerdietan. Ordura arte, inor ez zen gai izan hungariarrari penalti bat gelditzeko. Cedrun izan zen lehena. Eskuinera jaurti zion Kubalak, goiko izkinara, baina atezainak kornerrera bidali zuen baloia. Oso geldiketa plastikoa izan zen. Halako ugari egin zizkion Uriberi entrenamenduetan. «Oso zaila zen hari penalti bat sartzea. «Hortik sartuko dizut», esaten nion, baina ez nion ziria sartzen. Oso atezain argia zen».

Zein zen haren sekretua? Bada, besteak beste, aurkariak aztertzeko ohitura. Hala azaldu du Uribek. «Kontrarioak ondo ezagutzen zituen. Eta bestela, guri galdetzen zigun ea nork eta nola botatzen zituen penaltiak. Bakoitzak beti toki berera jaurtitzen zuen orduan, eta Carmelo horretaz baliatzen zen». Eturak joko-arauak malguagoak izatearen eragina aipatu du. «Atezainek amarruak egiten zituzten. Penaltietan, adibidez, aurrera egiten zuten. Ez zen orain bezala, marra gainean egon behar duzula».

1936ko gerrak markatu zuen belaunaldi haren umezaroa, eta frankismoaren uztarripean bizi izan zuen gaztaroa. Bere txarrean, soldadutza Bilbon egitea lortu zuen Cedrunek. Sedrun zuen berezko abizena, eta horren arabera, Afrikara joatea zegokion, Zarrari bezalaxe. Aurrelariak han bukatu zuen; ez, ordea, Cedrunek, Athleticek abizeneko lehen hizkia aldatu baitzion: Cedrun, Sedrun ordez. Atezaina Bilbon gelditu zen, eta gerora abizen moldatuari eutsi zion. «Denboratan, telefono aurkibidean Sedrun eduki genuen. Eta etxe batean ere Sedrun genuen. Jendeak esaten zuen Cedrun ez zela agertzen», gogoratu du Andonik.

Horrez gainera, atezain mitikoaren semeak oroitu du Athletic «miretsia» zela orduan, zelaian erakusten zuen kuraiarengatik. «Horren erakusgarri da estatuko zoko guztietan dauden zale taldeak. Sentimendua garai hartan erein zen. Athleticeko jokalariak gogor borrokatzen ziren handien boterearen kontra, eta horrek halako gertutasun bat sortzen zuen gizartean. Horregatik deitzen zituzten abarkadunak».

Di Stefanori haginka

Talde hark 1958ko Kopako finalean jo zuen goia. Real Madrilen aurka jokatu behar zuen, eta segada prestatu zion Espainiako Federazioak, erregimen frankistaren presiopean: Chamartin, Real Madrilen zelaia hautatu zuen finalaren egoitza gisa. Erabakiak haserre bizia piztu zuen zuri-gorrien artean, eta, azkenean, Madrilgo Metropolitano estadioan jokatzea proposatu zieten. Oilarkeriaz erantzun zuen Athleticen orduko presidenteak, Enrique Guzmanek: Madrilen jokatu behar bazen, nahiago zuen Chamartin, han Athleticen zale gehiago sartuko zirelako. Ligako eta Europako txapelduna zen Real Madril, eta dena alde zuen Kopa ere bereganatzeko.

Adorez beteriko aurkaria izan zuen aurrean, baina. Hozka egitera atera ziren zuri-gorriak, eta hori hitzez hitz egin zuen Cedrunek, Di Stefanorekin izandako buruz buruko batean. Gelditu egin zuen lehen jaurtiketa, baina baloia zozkatuta gelditu zen, eta lehenago altxatu zen argentinarra. Bada, hitzetik hortzera erantzun zuen atezainak: aurrelariari kosk egin zion belaunean, eta, hala, gola eragotzi. «Lehen ere esan dut, kontuz ibili behar zenuen hura ateratzen zenean. Azeria zen», komentatu du Eturak. «A zer bi elkartu ziren. Kaniketan ere ez zuten galdu nahi. Nire aitak jenio bizia zuen, oso lehiakorra zen, eta atepean hori guztia ateratzen zuen. Harroputz samarra ere izan da. Gauzak arrandiaz kontatu ohi ditu. Gustatu egiten zaio lorpenez hitz egitea», gehitu du Andonik.

Lider izaera ere bazuen, Uriberen irudiz. «Gauzak garbi esaten zizkigun beti, eta asko agintzen zigun: «Kontuz horrekin, zaindu beste hori...». Atezain huts bat baino askoz ere gehiago zen». Eta erregulartasuna ere sartu behar da haren bertuteen zerrendan. Izan ere, jarraian jokatu zituen 132 partida, inork baino gehiago Athleticen, harik eta iaz Iñaki Williamsek marka apurtu zuen arte. Atezain ohiaren lanerako grina goratu du Eturak. «Berezko dohainak zituen, eta, gainera, inork ez bezala egiten zuen lan. Inbidia ematen zigun zeukan sasoiak».

Haren erregulartasunak egoskorkeriarekin ere badu zerikusia. Bere sentitzen zuen Athleticen atea, eta beti jokatu nahi zuen, kosta ahala kosta. Hori horrela, min hartuta aritu zen hainbatetan; adibidez, behatz bat hautsita. Honela gogoratu du Eturak: «Partida handia genuen Manchesterren kontra, Europako Kopan. Haren gelakidea nintzen, eta ikusi nuen noizean behin komunera joaten zela. Uraren txorrota ireki, eta eskua sartzen zuen. Ez zela ezer esan zidan. Bada, behatza zeukan apurtuta, eta inor ez zen konturatu. Berak partida hura jokatu nahi zuen ezinbestean».

Amaiera, ozeanoaz bestalde

Bukatu egiten da hasten den oro, bizilegea da, eta 1963an titular postua kendu zion Iribarrek. Hala, urtebete geroago Bizkaiko taldea utzi, eta Espanyolera joatea deliberatu zuen. Bi ezagun zahar topatu zituen han: Kubala teknikari gisa, eta Di Stefano taldekide moduan. Zelai barruko xextrak albo batera utzita, lagun mina zuen argentinarra, Andonik azaldu duenez. «Oso harreman ona zuen Di Stefanorekin, eta Real Madrilen aldeko sentimendua txertatu zion hark. Horrekin adarra jo ohi diot».

Hiru urtez jokatu zuen Bartzelonan, eta, erretiroa hartzekotan zela, Ameriketako Estatu Batuetako liga sortu berriko Baltimore Bays taldearen eskaintza jaso zuen. Han jokatu zuen bere azken denboraldia, eta sos batzuk irabazteko profitatu zuen, Andoniren esanetan. «Oso esperientzia ona izan zen harentzat. Eta, ekonomikoki, diru gehiago irabazi zuen han urte bakarrean, hemen jokatutako urte guztietan baino».

Ia 60 urte igaro dira talde zuri-gorria utzi zuenetik, eta, halere, oraindik beneratu egiten dute zaleek, zahar zein gazte. Horrek gogobete egiten du Andoni. «Bilbon, ni Carmeloren semea naiz, ez naiz Andoni Cedrun. Ederra da Athleticek bere mitoekin duen kultura. Behin, bagindoazen San Mamesera, eta hogei bat urteko mutil batek argazkia eskatu zion aitari.Txundituta gelditu nintzen. Niri esan zidan: 'Bueno, zu ere jarri zaitezke'. Hor jabetu nintzen zer izan den aita Athleticen».

Bihar: Atezaina bere bakardadean (II): Jose Arakistain.]]>
<![CDATA[Kalkulagailua piztuta daukate]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/017/001/2020-07-16/kalkulagailua_piztuta_daukate.htm Thu, 16 Jul 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1872/017/001/2020-07-16/kalkulagailua_piztuta_daukate.htm
REALA

Lau punturekin Europan

Vila-realen aurka irabazi ondotik, gertu dauka helburua Realak: gehienez, lau puntu lortu beharko lituzke Europako postu bat ziurtatzeko. Kontrario gogorrak izango ditu. Gaur, Sevilla, eta igandean, Atletico Madril. Baina biek jada ziurtatu dute Txapeldunen Ligan aritzea. Hirugarren postuaren lehia izan daiteke txuri-urdinen aurkarien akuilu bakarra. Eta egun, ez da pizgarri handiegia, laugarrena ere zuzenean sartzen baita ligaxkan.

Oraintxe, Reala bera, Vila-real eta Getafe daude Europa ligako postuetan. Vila-realek 57 puntu ditu, beraz, bat gehiagorekin seguru litzateke. Txuri-urdinek 54 dituzte, Getafek bezalaxe, eta hiru gutxiago ditu Athleticek. Aukera gutxien duten taldeak Valentzia eta Granada dira, 50 punturekin. Azken horiek paretik kendu ditzake gaur Realak, irabaziz gero. Halaber, dena irabaztera behartuko luke Athletic.

Sailkapeneko berdinketekin kontuz ibili behar dute gipuzkoarrek. Izan ere, golen aldea soilik Valentziari diote irabazia. Galdua dute Getaferekin eta Athleticekin, eta golen alde orokorrari begiratu beharko liokete Vila-realen eta Granadaren kasuan onik aterako litzateke oraintxe. Berdinketa hirukoitzei dagokienez, aldekoa izango litzateke, esaterako, Vila-realekin eta Athleticekin. Aldiz, Reala Europatik at geldituko litzateke Getaferekin eta Athleticekin berdinduz gero. Beste horrenbeste gertatuko litzaioke berdinketa laukoitza izango balu Vila-real, Getafe eta Athleticekin. Gaurko lehiarako baikor da Imanol Alguacil: «Sevillak oso talde ona du, eta entrenatzaile aparta. Baina dena emanda aterako gara. Europara sailkatzea joko onaren ondorio izango da».

ATHLETIC

Irabazi,eta itxaron

Erronka zaila dute zuri-gorriek, besteen emaitzen menpe baitaude. Edonola, ziur daude Europan sartuko direla Leganesi eta Granadari irabazten badiete. Bizkaitarrak hamargarren postuan itzuli ziren lehiara, zazpigarren postutik bost puntura; bada, geroztik bi postu egin dute gora, eta helburua hiru puntura dute.

Lehen eginkizuna, gaur Leganesi irabaztea da. Espainiarrek ez diete ezer oparituko: kale edo bale egin behar dute salbazioaren lehian. Bizkaitarrek irabaziko balute, eta Realak Sevillaren aurka galduko balu, beren esku egongo litzateke azken jardunaldian Europarako sailkatzea, golen aldea irabazia baitiote Imanol Alguacilen taldeari. Galdua dute, aldiz, Getaferekin; beraz, lau puntu atera beharko lizkiokete azken bi neurketetan.

Vila-reali aurrea hartzeko aukera ere badute oraindik, baina horretarako puntu guztiak lortu beharko lituzkete, eta bakar bat ere ez Vila-realek. Berdindu egingo balute harekin eta Realarekin, Herrialde Katalanetako taldea geldituko litzateke sailkatu gabe. Halaber, Athletici on egingo lioke Getaferekin eta Realarekin berdintzeak; baita Getaferekin eta Vila-realekin berdintzeak ere. Aurretik dituen hiru taldeekin berdinduta ere, sailkatu egingo lirateke Gaizka Garitanorenak. Teknikariak, dena den, nahiago du kalkulagailuarekin ez ibili: «Aurkariek zer egiten duten ez dago gure esku. Guk gurea egin behar dugu. Ez dugu lantegi erraza, gainera, Leganes oso ondo ari baita azken txanpa honetan».

ALAVES

Garaipen batekin salbu da

Urduri dago Alaves. Ezin da bestela izan, salbazioa ziurtatu gabe iritsi baita ligako azken bi lehietara. Edonola, lau punturen aldea du jaisteko postuetan diren Leganesekin eta Mallorcarekin; hots, dena du alde mailari eutsi eta hondamendia saihesteko. Salbu izango litzateke gaur Betisen zelaian irabaziko balu, edo igandean Bartzelonari.

Garaipenik lortuko ez balu, Leganesen eta Mallorcaren emaitzei erreparatu beharko lieke. Mehatxu nagusia Javier Aguirreren taldea da, Alavesen golen alde orokor ia berbera baitu. Sailkapenean harrapatzen badu, akabo. Hori bai, espainiarrek Athletic eta Real Madril izango dituzte aurkari; beraz, miraria beharko lukete arabarrak Bigarren Mailara bidaltzeko. Mallorcak, berriz, Granada eta Osasunaren aurka jokatuko du, eta golen aldea kontra duenez, bi partidak derrigorrean irabazi beharko ditu aukeraren bat izateko. «Guretzat Txapeldunen Ligako partida baten parekoa da gaurkoa. Taldea oso adi eta prest ikusten dut». adierazi zuen atzo Juan Ramon Lopez Muñizek.

OSASUNA ETA EIBAR

Lanak eginak dituzte

Oso amaiera lasaia izango dute, berriz, Osasunak eta Eibarrek, salbazioa ziurtaturik baitute. Nafarrek Bartzelona hartuko dute etxean, eta Gipuzkoarrek, Valladolid.]]>
<![CDATA[Ezin arnasarik hartu oraindik]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2068/024/001/2020-07-14/ezin_arnasarik_hartu_oraindik.htm Tue, 14 Jul 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/2068/024/001/2020-07-14/ezin_arnasarik_hartu_oraindik.htm
Sufritzen jarraitu beharko du Alavesek mailari eutsi ahal izateko. Atzo urrats ia erabakigarria egin zezakeen, Mendizorrotzan, Getaferen aurka. Eta eman zuen pauso bat, baina ez behar bezain handia: puntu bakarra urratu zuen. Helburura gerturatzeko balio dio, baina salbazioa eskuetan eduki artean, ez dago bakerik. Behintzat, apur bat indartuta iritsiko da Arabako taldea azken bi jardunaldietara. Duin aritu zen Real Madrilen zelaian, eta atzo, parez pare lehiatu zen Europan sartzeko borrokan bete-betean sartuta dagoen aurkari batekin. Horrekin batera, ale bat zakuratu zuen sei jardunaldiko idortearen ostean.

Bi taldeek zuten asko jokoan, eta, ondorioz, zuhurtzia ausardiaren aurretik jarri zuten. Baloiarekin arriskurik ez hartzen saiatu ziren; edozein zalantzaren aurrean, baloikada bat, eta kito. Berez joko landurik egiten ez duten bi talde dira, eta atzo, presiopean egonik, are gehiago baztertu zituzten apaindurak. Latz izerditu behar zen metro eta baloi bakoitza irabazteko. Futbol zelaia mina zelai bihurtuta, lan oso nekeza izan zen aurkariaren areara iritsi, eta taxuzko gol aukerak sortzea.

Lehen zatian, bakar bat ere ez zuen izan Alavesek. Ezker hegaletik saiatu zen batez ere aitzinerat egiten, Marinen igoeren bidez. Ordea, apenas izan zuen sakontasunik. Faltaz egin zituen erdiraketa gehienak, eta Lucasen bidalketek ez zuten errematatzailerik aurkitu. Kontraerasoetan, berriz, Edgar behin eta berriz gelditu zen jokoz kanpo. Getafek ere ez zuen beste munduko ezer egin, baina gehiago eta hobeto hurbildu zen arabarren areara. Hala, oso gertu izan zuen lehen gola atsedenaren aurretik. Bizkarrez, Molinak ondo utzi zion baloia Cucurellari, eta zutoinarekin egin zuen topo hegalekoaren eskuinkadak.

Bi taldeak apur bat erasokorrago agertu ziren aldageletatik bueltan. Lehenik, Getafe kontrako arearen inguruan paratu zen, eta zenbait erdiraketa egin zituen. Haatik, sendo agertu zen Alaves, eta aurrera egiten hasi zen pixkanaka. Abagune garbia izan zuen 62. minutuan, Lucasen eskutik. Edgar ondo borrokatu zen baloi luze bategatik, eta ate aurrean bakarrik utzi zuen aurrelari galiziarra. Halakoak barrura bidaliko zituzkeen orain dela hilabete batzuk, baina atzo ez zen hala izan; Cabacok bikain moztu zuen.

Lasaitua VARari esker

Arabarrek maiz kritikatu izan dute VAR sistema, baina atzo, hari eskerrak irten ziren onik. 86. minutua zen, eta aulkitik ateratako Durok gol ikusgarria sartu zuen, zutoinean jotako baloi bat jaso eta gero. Atzelariek Mataren eskua eskatu zuten, baina epaileak ez zuen adierazi. Harik eta errepikapena ikusteko esan zioten arte. Ez zuen zalantzarik izan, eta baliogabetu egin zuen gola. Lasaitu ederra hartu zuten gasteiztarrek. Luze jo zuen luzapenak bederatzi minutukoa izan zen, eta ireki egin zen lehia. Alavesek, ordea, ez zuen salbazioa emango ziokeen gola aurkitu.]]>
<![CDATA[Oraindik ez du oporretarako gogorik]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1956/028/001/2020-07-12/oraindik_ez_du_oporretarako_gogorik.htm Sun, 12 Jul 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1956/028/001/2020-07-12/oraindik_ez_du_oporretarako_gogorik.htm
Bazirudien Osasunako jokalariek maletak eginak zituztela jada. Hala iradoki zuten Betisen zelaian, batere tentsiorik gabe jokatuta. Baina ez, oraindik ez dute oporrak hartzeko presarik. Atzo itxura lehiakorra eman zuten berriro, Celtaren aurka, eta merezitako garaipena lortu. Apenas zuten ezer jokoan, sailkapenaren erdialdean finkatzeko aukeraz harago. Aurrean, ordea, jaitsieraren borrokan bete-betean sartuta dagoen aurkari bat zuten. Normalena zatekeen nafarrek lanak edukitzea Celtaren grina berarekin jarduteko. Alabaina, ez zeuden gustura Benito Villamarin zelaian emandako itxura indargearekin, eta errotik aldatu zuten atzo. Neurketan sartuta egon ziren ia une oro, eta galtzen hasi arren, markagailua iraultzeko kemena eta gaitasuna izan zituzten.

Sadarrek Sanferminetan inoiz hartutako lehen norgehiagoka izan zen. Gorritxoek elastiko berezia erabili zuten, aurten ospatuko ez diren festak omentzeko: zuria zen, eta zapi gorri bat zuen inprimaturik lepoaren inguruan. Itxura horrekin, jokalariak entzierroa korritzekoak zirela zirudien. Bada, akaso tradizioari keinu bat egin nahian, arrapaladan abiatu zuten partida, baloia bere egin, eta Celta bere zelaian sartuta. Hiruko defentsarekin atera zen kanpoko taldea, eta hegaletan min egiten saiatu ziren nafarrak. Haatik, berandu gabe egin zuten laprast. Erraztasun gehiegi eman zituzten Celtak ezker hegalean ehundutako jokaldi batean, eta, azkenean, 0-1ekoa sartu zien Santi Minak. Epaileak jokoz kanpokoa adierazi zuen, baina VAR-ak haren erabakia zuzendu.

Osasunaren erreakzioa berehalakoa izan zen. Lerroak are gehiago aurreratu zituen, eta erdiraketak bata bestearen atzetik egin. Zehaztasun apur bat besterik ez zitzaion falta. Azkenean, ezker hegaletik iritsi zen argitasuna, 24. minutuan. Eskuaira eta kartaboia atera zituzten Adrianek eta Iñigo Perezek, eta Estupiñanek erdiraketa milimetrikoa jarri zuen area txikian, haren korrikaldi ugarietako baten ostean. Zezenak atzetik balitu bezala aritu zen partida osoan. Lan erraza izan zen Gallegorentzat baloia sareratzea: ateko zuloan bultzatuta, nahiko.

Hortik aurrera, irekia izan zen neurketa, eta bi taldeek izan zituzten aukerak. Tematien, edonola, Osasuna aritu zen. Gertu izan zuen bigarren gola atsedenaren aurretik, David Garcia, Gallego eta Adrianen bidez. Celta, berriz, atsedenaren ostean oldartu zen. Oscar Garciak, sistemaz aldatu, eta Nolito sartu zuen, eta erabakiak on egin zion Galiziako taldeari. Baloia denbora nahiko eduki zuen, eta hurbilketa onen batzuk ere egin zituen Osasunaren areara. Nolanahi, ez zituen gorritxoak askorik sufriarazi.

Azken hatsean, berriz ere

Joan-etorri asko ari zen izaten, eta Jagoba Arrasatek bete-betean asmatu zuen Vidal eta, batez ere, Arnaiz zelairatuta. Zorrotzago agertu ziren nafarrak, eta aurrelariak ahaleginak eta bi egin zituen garaitzeko gola sartzeko. Lehenik, atezainarekin egin zuen topo. Gero, atzelari batekin. Hurrena, ordea, ez zuen barkatu: luzapenean egin zuen 2-1ekoa, burukada oso zail batekin, Gallegok orain dela bi aste Leganesen aurka egin bezalaxe.]]>
<![CDATA[«Baldintza zorrotzak izango ditugu, eta arraroa izango da»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1857/024/001/2020-07-11/baldintza_zorrotzak_izango_ditugu_eta_arraroa_izango_da.htm Sat, 11 Jul 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1857/024/001/2020-07-11/baldintza_zorrotzak_izango_ditugu_eta_arraroa_izango_da.htm
Gertu duzue jada denboraldiaren hasiera. Gogoak amorratzen al zaude?

Oso urte arraroa da, eta seinale ona da lasterketak begi bistan izatea. Motibazioa gorantz doa pixkanaka. Fisikoki ondo nago. Gainera, orain Andorrara joango naiz, garaieran entrenamenduak egitera. Taldekide askorekin egingo dut topo han. Oso sasoiko egon behar dugu aurten, denboraldi oso motza izango delako, eta ohi baino lasterketa gutxiagotan lehiatuko garelako. Kale eginez gero, kosta egingo da gero mentalki buelta ematea.

Nolako entrenamenduak aritu zara egiten konfinamendua amaitu zenetik?

Ordu askoko saioak, batez ere. Intentsitatea ere landu dut, baina ez hainbeste. Niri ordu asko egitea eta desnibel asko metatzea gustatzen zait, erritmo konstante batean. Asko eskertu dut berriz ere naturara itzuli ahal izatea, eta mendateak bata bestearen atzetik kateatzea. Ez zait gustatzen lasterketa moduko entrenamenduak egitea; lehia lasterketetarako uzten dut. Txinparta pizteko ez dut presarik izan. Bestela, arriskua dago abuztura erreta iristeko.

Lehen urtea duzu profesionaletan, eta dezente aldrebestu zaizu. Nola kudeatu duzu egoera?

Psikologikoki, ziurgabetasuna da okerrena. Ez jakitea zer gertatuko den bihar. Lehiatzen hasi eta aurrerantzean dena normal joango balitz… Baina ez dakigu hala izango den. Ez da erraza. Gure lanbideak sakrifizio handia eskatzen du, eta lasterketarik egin ezean, zaila da lan egiteko motibazioari eustea. Etxean gustura egon naiz, gauza asko egin ditut. Interes asko ditut, eta oso pozik nago alde horretatik. Baina kosta egin da ekinean jarraitzea.

Hasiera batean, klasikoetan aritzekoa zinen. Helburu desberdinak izango dituzu orain?

Oraindik ez dut plan jakin bat. Taldeak hiru bloketan banatu behar dira, eta nire blokea, printzipioz, klasikoena da. Besteek itzuli handiak egingo dituzte. Egun bakarreko proba askotan izango naiz, eta gero, agian, Etorkizuneko Tourrean lehiatzea tokatuko zait. Egutegia murritza denez, halako irtenbideak topatu behar dira. Klasikoez aparte, pare bat itzulitan ere parte hartu nahiko nuke, erritmoa ez galtzeko.

Eta zer helburu izango duzu jomugan? Dena lan egitea izango da, ala distira egiteko tartea ere eduki nahiko zenuke?

Klasikoetan, taldeko gizona izango naiz. Horrekin batera, sasoia fintzen saiatuko naiz. Eta gero, Etorkizuneko Tourrera banoa, sailkapen nagusia izango dut jomugan. Ahalik eta posturik onena lortzen saiatuko nintzateke.

Erreparoa ematen dizu gaitza oraindik gure artean dela lehiara eta tropelera itzultzeak?

Beldurra beti dago, eta ez bakarrik tropelean egoteko. Kalera irtetean eta jende asko ikustean, beti datorkizu gogora koronabirusa. Norbaitek badio ez duela beldurrik, nire ustez, ez da egia. Oso zaila izango da dena ondo eramatea. Baldintza zorrotzak izango ditugu, kutsatzerik gerta ez dadin. Arraroa izango da. Pazientzia edukitzea besterik ez zaigu gelditzen.

Kolpean egin duzu jauzi amateur mailatik World Tourrera. Bertigorik sentitzen duzu?

Ez, bertigorik ez, ilusioa eta hazteko gogo handiak baizik. Ikusi nahi dut noraino irits naiteken txirrindulari moduan. Eta horretarako, World Tourrean egon behar dut nahitaez. Oso polita da lasterketa bakoitzaren ostean hobea zarela ikustea.

Zer moduz hartu zaituzte Movistarren? Taldea gaztetu izanak egokitzapena erraztu dizu?

Oso ondo hartu naute, baina ez gaztetu egin delako. Alejandro [Valverde] da helduena, eta lagun bat bezalakoa da hasieratik. Harremana oso ona da ziklista guztien artean. Gainera, oso giro ona dugu mekanikariekin, zuzendariekin… Gustura egiten da lan talde honetan. Gainera, sekulako egitura dauka. Hau eliteko kirola da, eta munduan gauza gutxi alderatu daitezke halako egitura batekin. 22 urteko mutiko batentzat, esperientzia zoragarria da.

Jose Antonio Momeñe zena izan zen zure aitona, 60ko hamarkadan profesional izana. Harro egongo zen biloba maila horretan ikusita, ezta?

Ziur nago horretaz. Berak bazekien zeinen zaila den ziklista profesional izatera iristea, eta lasterketarik onenetan lehiatzea. Niri bere bideari jarraitzea gustatuko litzaidake. Nire motibazioen artean, handiena da nire aitonaren arrastoari segitzea, eta berak niri istorio liluragarriak kontatu zizkidan bezala, nik ere beste horrenbeste egin ahal izatea etorkizunean. Gelditzen den ondarea da hori, eta oso polita iruditzen zait.

Harengatik bihurtu zinen ziklista, ezta?

Bai. Umetan futbolean hasi nintzen, eta aitona oso pozik zegoen horrela. Berak bazekien zeinen gogorra den txirrindularitza. Futbola ez zeukan gauza horren sakrifikatutzat. Baina ziklista izateko ametsa hor neukan nik, aitona eredutzat neukalako. Kadete mailan ziklismoan jarri nuen arreta osoa, eta aurrera egin dut geroztik, aitonak egindakoa beti presente edukita.

Hura goi mailan aritu zen itzuli handietan; adibidez, irabaztear izan zen 1966ko Frantziako Tourra. Soslai bereko txirrindularia al zara zu?

Jendeak uste du klasikozale ezaugarriak ditudala, altua naizelako. Baina itzuli handiak egokiagoak dira niretzat. Etapa eta kilometro asko korritzea, mendate luzeak igotzea eta indarberritzea garrantzitsua izatea gustatzen zait. Ez naiz arnasa laburreko txirrindularia. Hori bai, klasikoetan ere proba egingo dut, noski. Ez dut aterik itxi nahi.]]>
<![CDATA[Realak eta Alavesek beren onera itzuli nahi dute gaur, xedeak bideratzeko]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1962/025/002/2020-07-10/realak_eta_alavesek_beren_onera_itzuli_nahi_dute_gaur_xedeak_bideratzeko.htm Fri, 10 Jul 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1962/025/002/2020-07-10/realak_eta_alavesek_beren_onera_itzuli_nahi_dute_gaur_xedeak_bideratzeko.htm
Realak erdipurdi jarraitzen du. Eten egin du bolada txarra, baina oraindik ez du erabat irauli. Espanyolen aurka geldialdiaren osteko lehen garaipena lortu ondotik, puntu bakarra urratu zuen iragan astelehenean, Levanteren zelaian. Hori horrela, itxura hobea ematen eta hiru puntuak lortzen saiatuko da gaur, Granadaren kontra. Irabazita, zazpi puntura utziko luke Diego Martinezen taldea, eta, gainera, seigarren jarriko litzateke sailkapenean, Getaferi aurrea hartuta. Baikor mintzatu zen atzo Imanol Alguacil: «Ni Oriokoa naiz, eta Oriok azken olatua hartzen duenean, kontuz. Jokalariak oso gogotsu ikusten ditut. Partida zaila izango da, eta ea kapazak garen aurrera ateratzeko». Teknikari txuri-urdinak lanak izango ditu deialdia osatzeko, guztira sei jokalari baitaude min hartuta: Zaldua, Januzaj, Gebara, Zurutuza, Sangalli eta Illarramendi. Odegaard eta Barrenetxea, berriz, kili-kolo dabiltza.

Alavesek erronka handiagoa izango du gaur, sasoiko garairik zailenean ariko baita olatu aparretan den Real Madrilen kontra. Bi taldeen dinamikak guztiz kontrakoak dira. Neurketa apur bat oreka lezakeen gauza bakarra, Muñizen eragina da. Entrenatzaile berriak apenas izan duen denborarik gaurko lehia prestatzeko; hortaz, aldea, egotekotan, aldartean egongo da. Jokalariak jota gelditu dira azken bost partidak galdu ondotik. Muñiz, berriz, pozik dago aurkitu duenarekin. «Jokalariek prestasun handia dute. Gogoa eta ilusioa dute azken txanpa ona osatzeko». Gaurko lehiari begira, talde «alaia» eta «ausarta» ikusi nahiko luke. Bi jokalari garrantzitsu faltako zaizkio: min hartutako Duarte eta Pacheco. Tachi eta Ismael Gutierrezek ere arazo fisikoak dituzte. Daudenek dena eta gehiago eman beharko dute hemendik eta liga amaitu bitartean, eta gaurtik hasi behar dute, aurkaria beldurgarria izanda ere. Futbolean, inoiz ez da jakiten puntuak non eta noren aurka atera daitezkeen.]]>
<![CDATA[Ezer ere ez, eta festa?]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1975/026/001/2020-07-08/ezer_ere_ez_eta_festa.htm Wed, 08 Jul 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1975/026/001/2020-07-08/ezer_ere_ez_eta_festa.htm
Jagoba Arrasatek garbi du: bere horretan jarraitzen du taldearen lehiarako goseak. Teknikariak «amaierara arte» eutsi nahi dio azken asteetako bolada onari, eta gaur irabazteko, badaki gidoiak zein izan behar duen. «Neurketa ezberdina izango da jokatu ditugun azken bien aldean, baina bertsio ona behar dugu aurkaria deseroso sentiarazteko. Eta baloiarekin, ausartak eta zorrotzak izan behar dugu». Alavesen eta Eibarren zelaietan irabazi ondotik, etxetik kanpo hirugarren garaipena kateatzeko aukera izango du Iruñeko taldeak.

Nahigabetutako aurkaria izango du aurrean. Onenen pare aritzeko asmoz ekin zion sasoiari Betisek, baina oker jo dio kukuak. Oraintxe, gertuago ditu jaisteko postuak, Europan sartzekoak baino. Entrenatzailez aldatu zuen 30. jardunaldiaren ostean: Rubi kaleratu, eta Alexis Trujillori eman zion behin-behineko lema. Itxura guztien arabera, Manuel Pellegrini fitxatuko du datorren denboraldirako. Espainiako taldeak salbazioa ziurtatzean egingo da ofizial. Gaur bertan lor dezake hori. Badaki Arrasatek ez dela aurkari samurra izango. «Talentu handiko taldea da, oso erasokorra. Kanpotik, bizkor jokatzen du, eta, barrutik, ondo».

Harrobikoak, aukeren zain

Bi aurrelari baino ez dira ageri Arrasateren deialdian: Adrian eta Arnaiz. Gainontzekoek giharretako arazoak dituzte. Cardonak Getaferen aurka hartu zuen min, eta Gallegok partida bat lehenago, Eibarren kontra. Hori gutxi balitz bezala, Ruben Garcia ere ez dago jokatzeko moduan, ezta Unai Garcia ere. Zerrendako berritasunak harrobiko Aimar Oroz eta Jose Hualde dira. Javi Martinezek ere tokia egin du deialdian. Noiz jokatuko zain daude hirurak.

BETIS-OSASUNA

Betis. Dani Martin; Emerson, Mandi, Feddal, Bartra, Alex Moreno; Guardado, Guido Rodriguez, Tello; Fekir eta Loren Moron.

Osasuna. Herrera; Nacho Vidal, Aridane, David Garcia, Lato; Roberto Torres, Darko, Oier, Moncayola; Adrian eta Arnaiz.

Epailea. Hernandez Hernandez

Lekua. Benito Villamarin (60.721 ikusle)

Ordua. 20:30 (Gol)]]>
<![CDATA[Panikoaren botoia sakatu du]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2102/025/001/2020-07-07/panikoaren_botoia_sakatu_du.htm Tue, 07 Jul 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/2102/025/001/2020-07-07/panikoaren_botoia_sakatu_du.htm
Teknikaria atzo aurkeztu zuten. «Alavesek deitu ninduenean ez nuen bitan pentsatu. Talde eta hiri on batera nator, zale multzo aparta duena» adierazi zuen. Baikor da Muñiz. «Beste talde batzuekin alderatuz, ez gaude horren gaizki. Jokalariek ahalegin handia egin beharko dute bi aste hauetan, eta beren onena eman. Ezin dituzte besoak jaitsi lehen kolpea jasotzen dutenean». Taldearen ahalmenak nabarmendu zituen. «Abiadura handia daukagu, eta, zuloak topatuz gero, min handia egin dezakegu». Real Madrilen zelaian egingo du debuta, ostiralean. «Konfiantza handiarekin jokatu behar dugu, hutsegite txikiak eragotzi eta ahalik eta ondoena lehiatu».

Atzoko aurkezpenean egon ziren Sergio Fernandez kirol zuzendaria eta Alfonso Fernandez de Troconiz presidentea ere. «Juan Ramonek energia eta indarra transmititu digu, eta ilusioa berreskuratu dugu».

Garitanoren eskutik bazuen ilusio hori, etenaldiariaren aurretik. Erregulartasun apur bat ari zen lortzen joko eta emaitza aldetik, eta, horri esker, sendotu egin zen sailkapenean. Orduko hartan, ez zirudien sasoiak amaiera dramatikoa izango zuenik. Haatik, heldu zen koronabirusa, gelditu zen futbola, eta hiru hilabeteko etenaren ostean, oso makal itzuli da Gasteizeko taldea. Azken zazpi lehietan hiru puntu baino ez ditu lortu, eta, emaitzez harago, taldeak emandako irudia «etsigarria» izan da, klubeko agintari Josean Kerejetak esan bezala. Hark jokalariei leporatu zien joan zen astean konfinamendu osteko ibili negargarriaren errua, baina teknikariaren lanarekin ere ez zegoen batere pozik. Ikusia zegoen, bat-bateko susperraldirik ezean, laster egingo zuela Garitanorenak.

Bergararraren jardunak hasieratik sortu ditu zalantzak. Lehen krisia iraila amaieran izan zuen, Athleticen eta Realaren aurka itxura tamalgarria eman ondotik. Ezbaian izan zen neguko etenaren aurretik ere, urteko azken lau partidetan puntu bakarra lortu, eta Espainiako Kopan Hirugarren Mailako Jaenek kanporatu ostean. Momentu hobeak ere izan ditu Alavesek, eta horregatik eutsi dio orain arte karguari Garitanok. Ordea, sentipenak, oro har, ez dira onak izan. Gorabehera gehiegi izan da emaitza aldetik, eta, jokoari dagokionez, taldeak ageriko gabeziak izan ditu; erasoan, batez ere. Joselu eta Lucas Perezen eraginkortasuna izan da baliabide ia bakarra.

Garitanok Abelardo Fernadezen arrastoa jarraitu nahi zuen, eta, horretarako, jokamolde defentsiboa ezarri. Alabaina, bergararrak ez du bere mezua behar bezala igortzen asmatu. Taldeak ez zeraman bere sinadura, eta hori asko nabaritu da zelaian. Grinarik eta erabakimenik gabe aritu dira jokalariak. Ez zuten behar besteko fedea. Adierazgarriak izan ziren Betisen aurkako lehiaren ostean Aleix Vidalek egindako adierazpenak. Garitanok egindako aldaketak kritikatu zituen, defentsiboegiak izan zirelakoan. Gerora,barkamena eskatu zuen hegalekoak. Baina agerian gelditu zen batasun falta.]]>
<![CDATA[Zurbildu egin zaio aurpegia]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1996/030/001/2020-07-04/zurbildu_egin_zaio_aurpegia.htm Sat, 04 Jul 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1996/030/001/2020-07-04/zurbildu_egin_zaio_aurpegia.htm
Hortaz, entrenatzailea bainoago, jokalariak eta haien engaiamendua jarri zituen jomugan. Haiek dira, Kerejetaren esanetan, egoeraren larritasunaz ohartu eta aurrerapausoa eman behar duten lehenak. Orain arte, oso itxura makala eman dute Asier Garitanoren mutilek; «etsigarria», presidentearen hitzetan. Geldialdira sasoiko unerik gozoenean iritsi ziren, joko aldetik sendo, eta puntu aldetik oparo. Haatik, oso ahul itzuli dira konfinamendutik, lehiatzeko adorea erabat galduta. Zerikusia izan dezake jokalariek soldatak jaistearen kontura agintariekin izaniko kalapitak. Baita sailkapeneko egoera lasaiak ere. Jaitsierarekiko zazpi punturen errentarekin ekin zioten berriz lehiari, eta hamar puntura zabaldu zuten aldea Realari irabazi eta gero. Oso ondo aritu ziren orduan; hortik aurrera, aitzitik, gehiegizko patxadaz jardun dute.

Soilik hala uler daiteke Reala garaitu eta hiru egunera 6-0 galdu izana Celtaren kontra. Arabarrek oraindik ezin izan dute arantza hori kendu; kontrara, are barrurago sartu zaie. Ordezkoek itxura duina eman zuten Atleticoren zelaian, baina benetan lehiatu beharreko partidak Osasuna eta Granadaren aurkakoak ziren, Mendizorrotzan. Ia finalak ziren mailari eusteko borrokan, eta titularrek ez zuten aurpegi eman. Hainbestean lehiatu ziren lehen zatietan, baina desagertu egin ziren aurkarien kolpeak jaso ahala. Osasunaren kontra, gol bakarrak erabat atera zituen partidatik, eta, Grandaren aurka, etsiak jota gelditu ziren bigarrena jaso ondoren. Energiaz urri, eta inolako kemen zantzurik gabe.

Zerraldo erori dira kolpeen ondorioz, baina arazoa aurretik ere badator. Izan ere, kolpeak errazegi hartu dituzte. Defentsako irmotasuna zen Garitanorenen bertute nagusietakoa, eta galdu egin dute lehiara itzuli ostean: hamahiru gol jaso dituzte sei partidatan. Etxeko azken bi neurketetan, gutxirekin asko egin zieten aurkariek. Osasuna, esaterako, atera jaurtiketa bakarra eginda gailendu zitzaien. Ezohiko akatsak egin dituzte lehen guztiz fidagarriak ziren jokalariek, hala nola Pachecok, Elyk eta Laguardiak. Pozgarria izan da Robertoren agerpena, baina ez da seinale ona ordezko atezaina izatea etenaren osteko jokalari onenetakoa.

Egutegi gaiztoa aurrean

Erasoan, zaila da inor nabarmentzea. Borja Sainzen aurrerapausoa da aipatzea merezi duen gauza bakanetakoa. Lucas Perez eta Joselu ahaleginak eta bi ari dira egiten gurditik tira egiteko, baina ezinean dabiltza. Laguntzarik apenas duten, eta, hori gutxi balitz bezala, ate aurrean ez dabiltza lehen bezain fin. Hogei gol zeramatzaten bien artean, baina bakarra baino ez dute egin azken sei lehietan Joseluk, penaltiz. Aurrelarien lehortea hondamendia da Alavesentzat, jokoa sortzeko eta golak sartzeko ikaragarrizko arazoak baititu.

Oraintxe, duen errentari eta azpiko taldeen erritmo motelari heltzen die Arabako taldeak. Hori bai, egutegia ez da lasai egoteko modukoa: datozen bi asteetan, Real Madril eta Betisen kontra jokatuko du etxetik kanpo, eta Getafe eta Bartzelonaren aurka etxean. Gaur, berriz, Valladoliden zelaian ariko da. Beste estropezu batek kolokan jarriko luke taldearen etorkizuna, eta, batez ere, entrenatzailearena. Kerejetak jokalariei jaurti zizkien dardo gehienak, baina Garitanoren lanarekin ere ez dago batere pozik.]]>
<![CDATA[Anbizioa, beharraren gainetik]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1917/024/001/2020-07-03/anbizioa_beharraren_gainetik.htm Fri, 03 Jul 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1917/024/001/2020-07-03/anbizioa_beharraren_gainetik.htm
Osasunaren ilusioa Eibarren beharra baino gehiago izan zen atzo Ipuruan. Nafarrek jada poltsikoan zuten salbazioa, baina sasoia ahalik eta postu onenean bukatzeko anbizioa dute, eta horren erakusgarri izan zen atzoko lehia. Itxura sendo eta lehiakorra eman zuten, eta hasi eta buka, gipuzkoarrak baino gehiago izan ziren. Mendilibarrenek urrats handia egin zezaketen mailari eusteko bidean, baina beste batean izan beharko du. Atzetik izan ziren ia partida osoan, eta ez ziren gai izan ohiko jokoa egin eta gorritxoak estu hartzeko. Jaisteko postuak gertuago dituzte orain: sei puntura. Osasunak distantzia berera ditu Europako postuak. 44 punturekin, ahaztu da jada salbazioaren borrokaz. Gozatzeko eta gora begiratzeko ordua dute Arrasaterenek.

Denboraldiko azken euskal derbia izan zen atzokoa. Aurrenekoa ere Eibarrek eta Osasunak jokatu zuten, Sadarren, iazko abuztuaren 24an. Partida hartan, aurkariaren presioa saihestea izan zen bi taldeen lehentasuna. Bada, asmo berbera erakutsi zuten atzokoan. Arriskutsuegia zen baloia atzetik motzean ateratzea; beraz, gora bidaltzea beste aukerarik ez zegoen. Gidoi horretara Osasuna egokitu zen hobekien. Eibarrek lerroak oso aurrean paratzen dituela baliatuz, min handia egin zuen atzelarien bizkarrera egindako bidalketekin. Horixe izan zen lehen golaren jatorria, neurketa hasi berritan. Pase luze bat gola sartzeko pase bihurtu zuen Ruben Garciak, buruz, eta Arnaiz ia bakarrik utzi. Area ertzean falta egin zioten hari, eta Rubenek 0-1ekoa baliatu zuen abagunea, ezkerkada zehatz baten bidez.

Eibar ez zen berehala erantzuteko kapaza izan. Aurkariak kaiolan sartzea gustatzen zaio Jose Luis Mendilibarri, baina gorritxoek ez zioten horretarako aukerarik eman. Lanak eginak zituzten, baina ez ziren bertan goxo gelditu. Etxean deseroso sentiarazi zuten Eibar. Hori bai, akats larria egin zuten 14. minutuan, eta garesti ordaintzear izan ziren. Baloia atzeko lerroan jokatzen hasi ziren, eta gain-gainera etorri zitzaizkien gipuzkoarrak. David Garcia atzera jokatu beharrean gelditu zen, eta, presioaren ondorioz, pasea labur atera zitzaion. Pedro Leonek hartu zuen baloia, eta izkin egin Sergio Herrerari. Atezainak falta egin zion, baina jarraitu egin zuen hegalekoak, eta baloia atera bideratzen asmatu ez. Jokaldia amaitu ostean, txartel gorria eskatu zuten etxekoek.

Osasuna, nolanahi, ez zen ikaratu, eta berea egiten, hau da, joko zuzenaren bidez Eibar estu hartzen jarraitu zuen. 24. minutuan, Arnaizek gora errematatu zuen Torresen pase luzea. Hortik gutxira, estutzen hasi zen Mendilibarren taldea. Erritmo apur bat sartu zien jokaldiei, eta hala, nafarren ate ingurura hurbildu. Oliveirak aukera ona izan zuen korner baten osteko jokaldian, baina haren jaurtiketa Kike Garciak oztopatu zuen. Dena den, Osasuna solteago zegoen baloiarekin, eta erasokor agertu zen atsedenaren aurreko minutuetan.

Bata kamuts, bestea zorrotz

Gauzak gutxi aldatu ziren aldageletatik bueltan. Gozakaitz jarraitzen zuen Eibarrek, jokoa eta gol aukerak sortzeko arazo handiekin. Modurik ez zeukan nafarren ate ingurura iristeko. Oso ondo zeuden kokatuta gorritxoak, eta, hori gutxi balitz bezala, espazioez baliatzen jarraitu zuten. Ekimen gutxi, baina zorroztasun handia izan zuten. Gertu zen 0-2koa. Banakoa ere hurbil izan zen 71. minutuan: Cotek erdiraketa bikaina egin zuen urrutitik, baina Sergio Herrerak gelditu egin zuen Kikek ateko zuloan egindako errematea. Aukera horrek Eibarren itxaropena piztu zuen, baina ezerezean gelditu zen berehala. Kontraeraso bikaina egin zuten Arrasaterenek, Torresek hasi, Cardonak gidatu eta Rubenek patxadaz bukatua.

0-2koarekin, erabakita gelditu zen lehia. Baita Euskal Herria Txapelaren laugarren aldiko finala ere. Bertan izango da Osasuna, atzoko garaipenari esker. Reala izango du aurkari. Data eta lekua zehazteke daude oraindik.

EUSKAL HERRIA TXAPELA

Pt. J I B G A K

. 1. Reala 16 8 5 1 2 16 11

. 2. Osasuna 14 8 4 2 2 13 9.

3. Alaves 12 8 4 0 4 10 12.

3. Athletic 11 8 3 2 3 10 8

5. Eibar 3 8 0 3 5 5 14

. Finalera]]>
<![CDATA[Lozorrotik esnatu ezinik jarraitzen du]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2024/024/002/2020-07-02/lozorrotik_esnatu_ezinik_jarraitzen_du.htm Thu, 02 Jul 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/2024/024/002/2020-07-02/lozorrotik_esnatu_ezinik_jarraitzen_du.htm
Alavesek laugarrenez jarraian galdu zuen atzo, Mendizorrotzan, Granadaren aurka. Irabazi beharreko partida zuen mailari eusteko lehian, baina kale egin zuen. Aurkari oso eraginkorra izan zuen aurrean, eta ez zuen gaitasunik izan jasotako kolpeei erantzuteko. Konfinamendutik erdi lo itzuli zen Arabako taldea, eta asteen joanean, lozorroan geratu da erabat. Alarma joka dauka, geroz eta ozenago, jaisteko postuak sei puntura hurbildu baitzaizkio.

Munta handiko partida zen Alavesentzat, eta hasieratik erakutsi nahi izan zuen hori. Lehenik, hamaikakoa goitik behera aldatu zuen Asier Garitanok, Wanda Metropolitanon ordezkoei aukera eman ostean. Hamar aldaketa egin zituen bergararrak; Aleix Vidal mantendu zuen bakarrik. Arabarrak jakitun ziren neurketaren garrantziaz, eta partidaren bila irten ziren. Bere egin zuten baloia, eta ezker hegaletik barneraldi arriskutsuak egiten saiatu ziren. Baloia zehaztasunez erdiratu zuten Lucasek, Duartek eta Aleixek, baina ez zuten errematerako inor aurkitu.

Ekimena etxekoena zen nabarmen. Granada nahiko atzean sartu zen, kontraerasora espazioekin irteteko asmoz. Alavesek ondo zapuztu zion intentzioa: presioaren bidez baloikadak bidaltzera behartu zuen. Goiko baloietan, nagusi ari ziren agertzen Laguardia eta Magallan. Alabaina, mantso eta bigun aritu ziren Granadaren golean. Atzelarien ezina lagun, Puertas bakarrik gelditu zen Robertoren aurrean. Atezainak erantzun ona eman zion haren ahaleginari, eta aldaratzean, gutxigatik ez zuen gelditu Antoñinen erremate behartua. Baloiak, ordea, sareetan bukatu zuen. 26. minutua zen, eta lehiak itxura txarra hartu zuen Alavesentzat.

Gasteiztarrak, ez ziren etsiak jota gelditu. Gola jaso eta minutu batera, banakoa egitear izan zen Magallan, falta batean. Dena alde zuen ateko zuloan, baina jaurtitzen ere ez zuen asmatu. Arabako taldeak beste aukera on bat izan zuen Lucasen oinetan. Aurrelariak zutoinera errematatu zuen Joseluk orpoz egindako pase loratua. Gehiago merezi arren, atsedenera atzetik joan zen Alaves.

Suspertu ezinik

Modurik okerrenean ekin zion bigarren zatiari: 0-2koa jasota. Granadaren jokaldi harilkatuari amaiera ezin hobea eman zion Soldadok. Dotore errematatu zuen, oinaren barrukaldearekin. Harri eginda gelditu zen Roberto. Alaves ere halaxe utzi zuen golak. Aulkia mugitu zuen Garitanok, baina taldea ez zen suspertu. Burkeren diagonal bat izan zen etxekoen hurbilketa on bakarra. Granada, ordea, hazi egin zen, eta min egiten jarraitu zuen kontraerasoetan. Robertok ozta-ozta eragotzi zuen Machisen gola.]]>
<![CDATA[Mokadu gozo eta erraza]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1950/026/001/2020-06-28/mokadu_gozo_eta_erraza.htm Sun, 28 Jun 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1950/026/001/2020-06-28/mokadu_gozo_eta_erraza.htm
Bazkalordua ondo baliatu zuen atzo Athleticek, Mallorcari San Mamesen irabazita. Ez zuen sukaldean nahasteko gogorik, eta, horren ordez, mokadu bat jan zuen. Zapore onekoa, inondik ere, Europako postuetara hurbiltzeko balio izan baitzion. Eta erraza ere bai, aski izan baitzuen osagai gutxi batzuekin bapo egiteko. Mallorcak ez zion platera kentzeko ia imintziorik egin.

Hasiera orekatua izan zuen partidak. Lehen jabetzak Athleticenak izan ziren, baina Mallorca ez zegoen begira gelditzeko. San Mamesera premia gorriarekin iritsi zen Vicente Morenoren taldea, jaitsiera postuetan, eta jokoaren ekimena bere egiten ahalegindu zen. Bi hegaletatik sakon jokatzen saiatu zen; eskuinetik batez ere, Kuboren bitartez. Athletic ez zen aparteko ezer egiten ari, eta, halako batean, oparia jaso zuen. Penalti inozoa egin zion Lago Juniorrek Raul Garciari, eta nafarrak ez zuen barkatu Manolo Reinaren aurrean: atezainaren mugimendua igarri, eta erdi-erdira jaurti zuen. Lehen ordu laurdena bete berria zen, eta zuri-gorriak aurretik ziren jada.

Kolpearen ondorioz, fedea galdu zuen Mallorcak. Kemen handirik gabe saiatu zen partida berdintzen. Haren jabetzek ez zuten Athleticen atzealdea artegatu. Eroso zegoen etxeko taldea, eta are erosoago egon zen 24. minutuan, Oihan Sancetek bigarrena sartu eta gero. Prestatutako jokaldi bikain batean iritsi zen gola: Unai Lopezek motzean jokatu zuen Williamsekin, hark baloia itzuli zion, eta jokaldia Sancetek bukatu zuen, lehen zutoinera egindako jaurtiketa zehatzarekin. Dena lehen ukitura egin zuten; Lezaman egindako entseguetan ere nekez aterako zitzaien horren borobil. Ez zen edonolako gola izan, eta gutxiago Sancetentzat: aurrenekoa du Lehen Mailan.

Gutxirekin asko lortu zuen Athleticek. Ez zen aparteko ezer egiten ari, baloia oinetan zuela behintzat, eta, hala ere, aise lortu zuen bi golen errenta. Garbi gelditu zen zergatik dagoen Mallorca sailkapenaren hondoan. Oso hauskor agertu zen, eta, behin malda tentetuta, ez zuen adorerik izan gora egiteko. Bilbotarrek aise kontrolatu zuten markagailua atsedena iritsi bitarte. Hori bai, ezustekoa edukitzear izan ziren luzapenean, Mallorcak azkar ateratako falta batean. Lo gelditu ziren atzelariak, eta Cuchok bere oinetan izan zuen gola; haatik, oker jaurti zuen kolonbiarrak.

Gehiegizko patxada

Ezer gutxi aldatu zen aldageletatik bueltan. Neurketa nahi zuen tokian zuen Athleticek, eta hirugarrena sartzear izan zen berehala. Sancetek aurrea hartu zion lokartutako Valjenti area barruan, baina nafarrari gain gainera etorri zitzaion Reina. Oker handiren bat egin behar zuten zuri-gorriek garaipena arriskuan egon zedin. Bada, egin zuten: Mallorcari errazegi utzi zioten beren areara hurbiltzen. Korner eta falta arriskutsu ugari izan zituzten kanpokoek. Eta penalti bat ere bai, Yurik Trajkovskiri egina. Hanka modu baldarrean sartu zuen ezker hegaleko atzelariak. Budimirrek baliatu egin zuen aukera, eta beldurra sartu zien bizkaitarrei.

Hogei minutu gelditzen zitzaizkion oraindik neurketari, eta Mallorca berdinketan sinesten hasi zen. Estu zegoen Athletic, baina, orduan, entrenatzailearen laguntza jaso zuen. Hamar minutuan lau aldaketa egin zituen Gaizka Garitanok, eta taldea arnasberritu egin zen pixkanaka; harik eta Villalibrek lehia erabaki zuen arte, 89. minutuan, 3-1ekoa eginda.]]>
<![CDATA[Gorenera eraman zuen]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1938/022/001/2020-06-27/gorenera_eraman_zuen.htm Sat, 27 Jun 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1938/022/001/2020-06-27/gorenera_eraman_zuen.htm
Koronabirusaren pandemiarengatik ez balitz, zale gorritxoek oso harrera beroa egingo zioketen gaur. Izan ere, emaitzez harago, Sadarreko harmailekin lotura estua sortzen jakin zuen Aguirrek. Horretan zerikusia izan zuen, menturaz, jatorri euskalduna izateak. Hortik datorkio El Vasco ezizena. Haren gurasoak Bizkaian jaio ziren —ama,Gernikan, eta aita, Ispasterren—, eta 1950ean jo zuten Mexikora, bizimodu hobe baten bila. Han jaio zen Aguirre, Aitor, Carmele, Jon eta Andoni anai-arrebekin batera. Etxean ikurrina ikusten eta euskara entzuten zuen. Bere erroez harro, Mikel, Ander eta Iñaki deitu zien bere hiru semeei.

Hortik harago, bere izaera adeitsu, grinatsu eta batzuetan xelebreari esker poltsikoratu zuen klubaren inguru guztia; zale, agintari zein kazetari. Haren agerraldiak krispetak hartu eta adi entzuteko modukoak izaten ziren: ateraldi irrigarri ugari izaten zituen. Egun, berdin-berdin jarraitzen du. Eta, talde barruan, beti eman izan dio garrantzi handia alor psikologikoari. Gertutasuna erakusten die jokalariei, haien arazoez kezkatzen da, eta, hala, talde orok taxuz lan egiteko behar duen giro lasaia eta egonkorra sortzen du. Aro hartan, Osasunak goi mailako jokalariak izan zituen, baina izenek ez dute beti izana ziurtatzen. Haatik, Aguirrek baldintza aproposak sortu zituen nahieran aritu zitezen Milosevic, Valdo, Morales, Aloisi, Webo, Delporte, Pablo Garcia, Raul Garcia, David Lopez, Puñal, Krutxaga eta enparauak.

Dena den, kudeatzaile on bat baino gehiago izan zen mexikarra. Askok haren showman izaera dute gogoan bakarrik, baina, mikrofonoarekin ez ezik, arbelarekin ere abila da. Hala erakutsi zuen, bederen, Iruñean. Zuen jokalari multzoari hobekien zetorkion jokamoldea aurkitu zuen, eta, horri esker, lehiatzeko makina bihurtu zuen Osasuna. Harkaitza bezain sendoa eta aizkora bezain zorrotza zen talde hura, eta mailu baten joa zeukan. Ez zen itzulingurutan ibiltzen: baloiak alboetara azkar bidali, eta hegalekoen abiadura baliatzen zuen, hondoko marrara iritsi eta areara behin eta berriro erdiratzeko. Ikusgarria, eraginkorra eta irabazlea zen. Ezin zitekeen gehiago eskatu. Zale gorritxoek gutxitan bezala gozatu zuten ukitu mexikarreko talde harekin. Jokalari gisa hamahiru lehia eskas baino ez zituen jokatu Aguirrek Osasunan, baina teknikari moduan arrasto sakona utzi zuen.

Batetik bestera ibili da

Nafarrak Txapeldunen Ligarako sailkatu ondotik, Atletico Madrilera joan zen. Espainiarrak Europako erakusleihoan jarri zituen berriro. Geroztik, denetariko lanak izan ditu. Alde batetik, Mexikoko, Japoniako eta Egiptoko selekzioak zuzendu ditu, eta abentura exotikoa izan zuen Arabiar Emirerri Batuetako Al Wahdan. Lehenago, ataka estuan ziren Zaragoza eta Espanyol salbatu zituen. Asmo berarekin iritsi zen Leganesera, iazko azaroan. Azken postuan hartu zuen taldea, bost puntu eskasekin. Harekin, hobera egin du Leganesek, baina ez behar beste: zazpi puntura du salbazioa. Hortaz, final kutsuko lehia jokatuko du gaur Sadarren.]]>
<![CDATA[Kolpe bat, eta nahiko]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1936/022/001/2020-06-25/kolpe_bat_eta_nahiko.htm Thu, 25 Jun 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1936/022/001/2020-06-25/kolpe_bat_eta_nahiko.htm
Bi talde berdinduta direnean puntu eta sentipen aldetik, aukera asko dago haien arteko talka ere oso parekatua izateko. Halaxe gertatu zen atzo Alavesek eta Osasunak Mendizorrotzan jokatu zuten derbian. Elkar neurtzen eman zituzten minutu gehienak, oreka galdu eta lurrera joateko beldurrez. Halakoetan, asko izaten du irabazia lehen kolpea ematen duenak, eta lege hori ere bete zen atzokoan: Osasunak aurrea hartu zuen bigarren zatiaren erdialdean, eta hala, urrea atera ezerezetik. Izan ere, ia ziurtaturik utzi zuen salbazioa. Alavesek, ordea, zalantzak hauspotu zituen.

Hamaikakoak irauli egin zituzten Jagoba Arrasatek eta Asier Garitanok, garaipenaren bidera itzuli asmoz: zortzi aldaketa egin zituen batak, eta zazpi besteak. Itxuraldaketak, ordea, ez zuen arabarren eta nafarren jokoa berpiztu. Zurrun ekin zioten lehiari, gehiegizko beldurrez. Bero sapak ere zaildu egin zuen partidak erritmoa hartzea. Hala, lehen zatia elkar neurtzen eman zuten bi taldeek. Joko lakarra eta astuna egin zuten, eta nagusitasuna ez zen inorena izan.

Alaves apur bat erosoago egon zen, eta zenbait barneraldi egin zituen ezker hegaletik. Horietako batean iritsi zen lehen zati osoko gol aukera bakarra, atsedenerako bost minutu falta zirela. Joseluk aise hartu zion aurrea Latori area barruan, baina aurrelariaren burukada gora joan zen. Osasunaren kasuan, hutsala izan zen erasoko jokoa. Soilik Ruben Garcia saiatu zen zuhaitza apur bat astintzen, ezker hegaletik abiatuta. Herren izan ziren gorritxoak, eskuin hegala ez baitzuten batere baliatu. Erabat zokoratuta egon zen Roberto Torres.

Atsedenetik bueltan, etxekoak aurretik jartzear izan zen Lucas. Aridane eta David Garciaren artean sartu zen, atzelarien lasaikeria lagun, baina ez zuen atera jaurtitzen asmatu. Hortik aurrera, gorritxoenak izan ziren aukerarik onenak. Lehena Aridanek izan zuen, Torresek ezkerrez egindako erdiraketa zehatza gutxigatik gora errematatu ostean. Hurrengoan, berriz, ez zuten barkatu gorritxoek. Gallegok baloi luze bat jaso zuen arean, Elyri bizkarra irabazita, eta bikain bukatu zuen jokaldia Latok. Pachecok ezin izan zuen ezertxo ere egin hegalekoaren jaurtiketa gurutzatua gelditzeko.

Bata hazi, besteak etsi

Golak on egin zion Osasunari, eta aldaketen laguntzaz, arazorik gabe kudeatu zuen azken txanpa. Asko eskertu zuen Torresek baloiarekin emandako patxada, baita aulkitik ateratako Estupiñanek egindako korrikaldi biziak ere. Alaves, aldiz, hondoratu egin zen gola jaso ostean, eta ez zen gehiago agertu gorritxoen arean. Lau aldaketa egin zituen Asier Garitanok, baina alferrik izan zen. Azken uneko oldarraldirik ere ez zuen egin Alavesek. Ez zuen Realari sendotasunez gailendu zitzaion taldearen antzik izan.]]>
<![CDATA[Han urrutitik iritsitako golak]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2102/022/001/2020-06-24/han_urrutitik_iritsitako_golak.htm Wed, 24 Jun 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/2102/022/001/2020-06-24/han_urrutitik_iritsitako_golak.htm
Zirrara bereziz gogoratzen ditu Osasunan emaniko lau denboraldiak. Aro loriatsua bizi izan zuten gorritxoek, eta australiarra taldeko ikurretako bat izan zen. «Lehen urtean, Lotinarekin aritu ginen, eta gero, Javier Aguirrerekin. Oso talde ona izan genuen, eta emaitzak ikusgarriak izan ziren. Espainiako Kopako titulua lortzear izan ginen, eta ligan ere txukun jardun genuen». Gol oso garrantzitsuak sartu zituen elastiko gorritxoarekin; hala nola 2002an mailari eusteko gola sartu zuen San Mamesen, partidaren hondarrean. Baina Osasunako zale gehientsuenek bezala, Kopako finalean Betisi egindakoa oroitzen du batez ere. Luzapena behartu zuen gol harekin. «Zaleen aurrean sartu nuen, momentu ikaragarria izan zen. Ez dakit sekula halako girorik ikusi dudan. Lastima, galdu egin genuen, baina oroitzapen gozoak ditu denok».

Alavesen, ordea, une mikatzagoak bizi izan zituen. «Talde aproposa genuen Lehen Mailan gelditzeko, eta zaleen babesa sekulakoa zen. Baina dena oso zaila zen Dimitri Pitermanekin. Ez gintuen ordaintzen. Giroa gaiztotu egin zen, eta Bigarren Mailara jaitsi ginen azkenean». Halere, australiarrak 11 gol sartu zituen sasoi hartan, eta sei hurrengoan. «Konfiantza handia nuen orduan. Gainera, jokalari oso onak genituen: Bodipo, De Lucas, Nene... Golak errazago sartzen dira horren ondo inguratuta zaudenean» Sadarren egin zuen aurreneko gola Alavesen elastikoarekin. «Osasunak partida ia erabakia zuen, eta zale gorritxo guztiek txalotu ninduten. Oso une polita izan zen».

Haren ustez, «bereziak» dira arabarren eta nafarren arteko derbiak. «Realaren aurkakoen antza dute. Derbi bat da, baina laguntasun giroa da nagusi. Athleticen aurka beste giro bat izaten da, edo hala zen lehen, behintzat». Gaurko derbiari begira, ez du faboritorik ikusten. «Oso antzekoak dira bi taldeak, eta maila bertsuan daude. Ez naiz bustiko: berdinketa bientzat legoke ongi». Lehiara nahiko apal itzuli dira Osasuna eta Alaves, baina aurrelari ohia ez dago urduri. «Aski dute beste bi garaipen lortuta. Ez dute sufrituko».

Aulkietara itzultzeko gogoz

Harremanetan egoten jarraitzen du bi klubekin; bisitan joan zitzaien iazko apirilean. «Iruñeko harrera oso beroa izan zen. Jendeak kalean gelditzen ninduen, argazkiak egin eta Kopako finalaz hitz egiteko. Eta Sadarren, abesti tipikoa abestu zidaten. Izugarria izan zen». Orain esatari lanetan dabilen arren, aulkietara itzuli nahiko luke laster. «Ea egunen batean Espainiako Ligara itzuli, eta Alaves edo Osasuna zuzentzerik dudan».]]>
<![CDATA[Serioenak egin du irri]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1883/022/001/2020-06-19/serioenak_egin_du_irri.htm Fri, 19 Jun 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1883/022/001/2020-06-19/serioenak_egin_du_irri.htm
Alavesek itzulera gozoa izan zuen atzo Mendizorrotzan. Zaleen hauspoa falta izan zitzaion, baina hala ere, gai izan zen Reala mendean hartzeko. Arabarrek oso lehia serioa jokatu zuten, aurreko jardunaldian ez bezala, eta garaipen lasaigarria lortu. Jaitsiera postuak hamar puntura dituzte jada. Gipuzkoarrak, berriz, ezinean aritu ziren hasi eta buka. Anoetan gozakaitz aritu ziren minutu askoan Osasunaren aurka, eta atzo areagotu egin zitzaien sentipen hori. Horiek hala, Txapeldunen Ligako postuetatik kanpo bukatuko dute jardunaldia.

Zazpi berritasun izan ziren guztira Alavesen hamaikakoan: Roberto, Magallan, Pina, Borja Sainz, Rioja, Lucas eta Joselu. Imanolek, berriz, Llorente, Aihen, Januzaj eta Zurutuzari eman zien aukera. Rocheforteko erdilaria minuturik jokatu gabea zen irailaz geroztik, baina zelai erdiko hutsuneek hamaikakoko atea ireki zioten atzo.

Aldaketa oldeak on egin zion etxeko taldeari. Espanyolen zelaian emandako irudi kaskarra garbitu nahi zuen, eta, horretarako, ohiko planari heldu zion: kokapen egokia eta presio estua. Lerroak batu, eta kaiola moduko batean sartu zituen Realeko erasoko jokalariak. Txuri-urdinek bere egin zuten baloia, nola ez, baina ikaragarri kosta zitzaien metroak aurreratzea, eta zer esanik ez kontrako areara iristea.

Lehen zatian, atsedenera osorik iristea izaten du helburu Alavesek. Atzo ere, euste lanak lehenetsi zituen. Oso joko gutxi sortu zuen Realaren zelaian, baina, hala ere, arabarrenak izan ziren hurbilketarik arriskutsuenak. Lehia hasi eta berehala, jokaldi ona egin zuten ezker hegalean Lucasek eta Duartek, baina hegalekoaren erdiraketak ezustean harrapatu zuen Borja Sainz. Harrobikoak beste aukera on bat izan zuen atsedena ate joka zela, Joseluk buruz errematatu eta gero. Aurrez, Lucasek pare bat ahalegin egin zituen, bata kontraeraso batean, eta bestea faltaz.

Aldageletatik bueltan, beste martxa bat sartu zuen Arabako taldeak. Min egiten hasi zen eraso azkarrekin, eta saria jaso zuen azkenean. Magallanek saiakera kamutsa egin zuen korner baten osteko jokaldian, baina Sainzek asmatu egin zuen gero. Hasieran, jokoz kanpokoa adierazi zuen epaileak, baina gola balioztatu egin zuen azkenean, bideoepaileak jokaldia berrikusi ostean.

Golak ez zuen Reala xaxatu. Zelaiaren azken laurdenera iritsi ezinik jarraitu zuen talde txuri-urdinak. Horiek hala, Imanol Alguacilek lau aldaketa egin zituen aldi berean: Isak, Portu, Roberto Lopez eta Le Normand sartu zituen. Alferrik, baina. Gainera, Zalduari bigarren txartel horia atera zioten. Eroso zegoen Alaves, eta estutzen segitu zuen, bigarrena sartzeko asmoz. Urduritu egin zen Pina egotzia izan ostean, baina Martinek norgehiagoka erabakita utzi zuen azken hatsean egindako golarekin.]]>
<![CDATA[Premia eta ilusioa aurrez aurre gaur, Alaves eta Realaren arteko derbian]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1902/023/001/2020-06-18/premia_eta_ilusioa_aurrez_aurre_gaur_alaves_eta_realaren_arteko_derbian.htm Thu, 18 Jun 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1902/023/001/2020-06-18/premia_eta_ilusioa_aurrez_aurre_gaur_alaves_eta_realaren_arteko_derbian.htm
Bi taldeek jokalari garrantzitsuen falta izango dute. Alavesen kasuan, zulorik handiena harmailetan egongo da. Lehen partida izango du Mendizorrotzan zalerik gabe. Bestalde, jokatu ezinda dauzka Pacheco, Ely eta Aleix Vidal. Edonola ere, Asier Garitanok irria du ezpainetan, Lucas Perez eta Joselu berreskuratuko baititu. Taldeak haien falta sumatu zuen Espanyolen zelaian; jaurtiketa bat bera ere ez zuen egin lehia osoan. Aurrelari galiziarrek bikote oso emankorra osatu dute orain arte, 20 gol sartu baitituzte bien artean. Soilik Messik eta Suarezek izan dute jo handiagoa.

Bestalde, atepean Roberto Jimenez ariko da berriro. Espanyolen aurka, taldeko jokalaririk onena izan zen: arabarrak amildu egin ziren Pacheco egotzia izan ondoren, eta Robertoren gelditu sortari esker iraun zuten zutik ia lehen zati osoan. Haatik, ordezko atezainaren erakustaldia ez zuen aski izan Alavesek, eta kolpe mingarria jaso zuen. Sasoiko lehiarik apalenetakoa izan zen, ligako aurkari apalenetako baten aurka. Hala, itxuraldatu beharra dauka gaur; bestela, jai izango du ilusioz eta gosez den Realaren aurka.

Txuri-urdinek puntu bakarra lortu zuten etxean Osasunaren aurka. Berez, ez zen emaitza ona izan, baina balorazio baikorragoa egin daiteke neurketak zer bilakaera izan zuen ikusita. Gainera, eutsi egin zioten laugarren postuari, besteen emaitzak lagun. Jardunaldi honetan jada kale egin dute Sevillak eta Getafek; beraz, urrats garrantzitsua egin lezakete donostiarrek Mendizorrotzan.

Horretarako, zelai erdia berregituratu beharko du Imanol Alguacilek. Izan ere, Merino zigortuta dago, eta Illarramendik min hartu zuen astearteko entrenamenduan -zail izango du sasoi honetan itzultzea-. Zuloa Zurutuzak bete lezake, baina aintzat hartzekoa da iazko irailetik ez duela minutu bakar batez ere jokatu. Beste aukeretako bat, Oiartzabal atzeratzea litzateke. Mugimendu horrek, ordea, kamustu egingo luke Realaren aurrealdea.

ALAVES-REALA
Alaves. Roberto; Ximo, Laguardia, Magallan, Duarte; Burke, Pina, Camarasa, Edgar; Joselu eta Lucas.
Reala. Remiro; Gorosabel, Aritz, Llorente, Monreal; Zubeldia, Odegaard, Zurutuza; Januzaj, William Jose eta Oiartzabal.
Epailea. Jaime Latre.
Lekua. Mendizorrotza.
Ordua. 19:30 (La Liga)..]]>
<![CDATA[«Kezkatuta gaude; ez dakigu fisikoki nola erantzungo duten jokalariek»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1943/030/001/2020-06-14/kezkatuta_gaude_ez_dakigu_fisikoki_nola_erantzungo_duten_jokalariek.htm Sun, 14 Jun 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1943/030/001/2020-06-14/kezkatuta_gaude_ez_dakigu_fisikoki_nola_erantzungo_duten_jokalariek.htm
Gaur itzuliko zarete lehiara, hiru hilabeteko etenaren ostean. Gogotsu zaudete?

Bai, denboraldi-aurre moduko bat izan dugu; oso arraroa izan da, eta gogoak ditugu jada jokatzen hasteko. Eta baita ere ikusteko zer aurkituko dugun. Prestakuntza aldetik nola gauden jakin nahi dugu. Egoera orokorrak ere jakin-mina sortzen digu. Dena oso azkar joan da, eta, egunero entrenatzen ari garen arren, oraindik gauza asko airean ditugu.

Arraroena, agian, hemendik aurrerakoa izango da: zalerik gabeko estadioak, zorabiatzeko moduko egutegia…

Kezkatuta gaude, ez baitakigu fisikoki nola erantzungo duten jokalariek. Eten luze batetik gatoz, egutegia oso beteta dago, eta baliteke bero handia egitea. Lagunartekorik jokatzeko ere ez dugu aukerarik izan. Hori guztia kaxa batean sartzen baduzu, ez dakizu zer aterako den. Horrek alarma egoeran jartzen gaitu. Estres handia izango da datorren hilabetean.

Nola kudeatu dute jokalariek orain arteko egoera berezi eta zaila?

Orokorrean, oso ondo, profesionaltasun handiz. Gauzak asko aldatu dira; beraz, haien mentalitatea ere aldatuz joan da. Hasieran, etxean egiten zituzten entrenamenduak, ahal bezala. Sasoia ez galtzea zuten buruan. Txapelketa oso urruti ikusten zen. Gero, arraroa egin zitzaien Taxoaren banaka lan egitea. Gaur egun, ordea, beste egoera batean gaude. Jada buru-belarri ari gara pentsatzen datozkigun partidetan.

Eta entrenatzaileak zer moduz moldatu zarete?

Hasieran ez genuen futbolean pentsatzen. Egoera oso zaila zen, eta osasunean pentsatzen genuen batez ere. Denok etxean geunden sartuta, halabeharrez. Ni oraindik ez naiz Donostiara hurbildu ere egin; beraz, oraindik ezin izan ditut gurasoak eta anaiak ikusi. Edonola ere, nahiko ondo eraman dugu, errutina berriak hartuta.

Orain, ordea, futbolean baino ezingo duzue pentsatu.

Astakeria bat da. Hamaika partida jokatuko ditugu 35 egunetan. Aurrera egingo dugu behin egoera berrian murgilduta, baina jokalarientzat ez da erraza izango. Igandetik asteazkenera jokalari baten gorputza ez da %100ean osatzen. Garrantzitsuena liga bukatzea da, bai, diru asko dagoelako jokoan. Baina baten batek hilabete barru ikusiko du ez dela esperotako helmugara iritsi. Egoera normal batean, gauzak norabide baterantz joango ziren. Orain, ordea, baliteke ezusteko ederrak egotea.

Erizaindegia gainezka duzue jada. Seinale txarra da ala, besterik gabe, gerora izan zitezkeen lesioak aurreratu egin dira?

Batera entrenatzen hasi ginenean, gauza bat edo beste erabaki behar genuen: gogor aritu eta lehen partidara topera iritsi onik zeuden jokalariekin, edo jokalari gehienekin iritsi baina prestakuntza arloan gabeziak edukita. Bada, lehenengo aukeraren alde egin genuen. Zoritxarrez, jokalari batzuk bidean gelditu dira, baina pentsatzen dugu osatuko direla datozen neurketetarako. Eta nahiago dugu hori orain gertatzea, aurrerago ere arazoak izan ditzakegun arren.

Bi hamaikakoren arteko ariketek garrantzia hartu dute entrenamenduetan. Zuek, ordea, lanak izan dituzue bi talde osatzeko.

Hala da; ostegunera arte ez genuen aukera hori izan. Ikusi beharko da. Egia da bost aldaketa egin ahalko direla, eta horrekin jokatuz joan beharko dugu. Egoera berri hauetara guztietara lasterren egokitzen den taldeak izango du abantaila. Bost aldaketen kasuan, talderik osoenei egingo die mesede gehien. Zenbat eta talde hobea izan, orduan eta aukera gehiago izango dute entrenatzaileek erabaki onak hartzeko.

Aldapa gogorra izango duzue hasieran: Reala, Atletico eta Valentzia. Nola ikusten duzue?

Garrantzitsua da ondo hastea. Lehen emaitzek baldintzatu egingo dute aurrerantzean partidak prestatzeko izango dugun modua. Edonola ere, orain asko hitz egin dezakegu, baina inork ez daki zer gertatuko den.

Behintzat, dagoeneko 34 puntu dituzue, eta jaitsiera bederatzi puntura duzue. Horrek lasaitasun apur bat emango dizue, ala?

Orain arteko lanak ondo egin ditugun seinale da, baina orain dena jarraian etorriko da. Helburua lehenbailehen lortzen saiatu behar dugu, eta, horretarako, bizpahiru partida irabazi behar ditugu. 40 puntu ingururekin aski izan daiteke. Baina batek daki, hain berezia da egoera… Normalean denbora nahikoa egoten da azken txanpa hotzean aztertzeko; aurten, ordea, ez da hala izango.

Helburua lortzeko, faltan izango duzue zaleen bultzada. Hutsune handia da zuentzat.

Zoritxarrez, bai. Beti esan izan dugu etxean abantaila handi batekin jokatzen dugula. Gehien galduko duten taldeetako bat gara. Gure jokoak zerikusia dauka zaleek Osasuna bizitzeko duten moduarekin, eta haien indarrak puntuak ematen dizkigu. Hortaz, beldur apur bat daukagu. Gainera, zelaia eraberritzen ari dira. Ez du gure Sadar ematen.

Intentsitateaz gain, kontzentrazioa galtzeko arriskua ere izan dezakete jokalariek?

Harmailak hutsik izanda jokatu duenak aipatzen du: arreta aldetik hutsune handiak sortzen dira. Presioak mesede egiten dien jokalariei gaizki etor dakieke, eta kontrakoa gerta daiteke bestelako jokalariekin. Orain arte ondo ezagutzen genuen jokalari bakoitza, baina ez dakigu nola erantzungo duten orain.

Bestalde, posible litzateke Chimy sasoi honetan itzultzea?

Ez dut uste sasoi honetan Chimy zelaian ikusteko aukerarik izango denik. Lan ikaragarria egiten ari da, eta zoragarria da zer jarrera duen ikustea. Baina oso lesio gogorra izan zuen, eta pausoz pauso joan beharra dago ondo sendatzeko. Gainera, denboraldi honetan itzultzea albiste txarra litzateke talde ikuspegitik; egoera zail batetik ateratzeko haren beharra dugula esan nahiko luke.

Haren etorkizuna airean dago; ziurtzat jo daiteke, ordea, Jagoba Arrasatek eta zuk Osasunan jarraituko duzuela. 2022ra arte sinatu zenuten azaroan.

Oraintxe ez dugu horretan pentsatzen. Gure helburua da Osasuna datorren urtean ere Lehen Mailan egotea, eta, horretarako, astez aste goaz. Teknikariei asko galdetzen zaie ea zer sentitzen duten kolokan daudenean; ba, nik uste dut entrenatzaile bat benetan kezkatzen duena zera dela, partidetan ez ikustea egunero lantzen dena. Ez gara urrutira begira bizi.

Gaurkoa partida berezia izango da biontzat: Anoetan, Realaren aurka, eta zalerik gabe.

Bueno, nahiko ohituta gaude aurten Realaren aurka aritzera; zale gutxirekin ere bai, lagunartekoetan. Haiek denboraldi borobila ari dira osatzen, baina ez dakigu zer bertsio eskainiko duten, guri gertatzen zaigun bezala. Hori bai, talde gaztea eta dinamikoa du Realak, eta baliteke beste talde batzuk baino azkarrago egokitzea egoera berrira.

Zein izan daiteke gaurko partidan Imanoli arbelako borroka irabazteko gakoa?

Inork ez zuen espero Realak halako emaitzak lortzea. Lan biribila ari da egiten Imanol. Erasoan distira eman dio taldeari, eta defentsiboki ere hobetu du azkenaldian. Gauzak hala, metro gutxitan jokatu eta presioa ondo egin beharko dugu Anoetatik zerbait ateratzeko. Beldurra sartu behar diegu gorputzean; bestela, gure zelaian sartuko gaituzte, eta hor oso eroso sentitzen dira.]]>
<![CDATA[Alaves estutasunei ihes egin nahian itzuliko da lehiara]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1954/025/001/2020-06-13/alaves_estutasunei_ihes_egin_nahian_itzuliko_da_lehiara.htm Sat, 13 Jun 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1954/025/001/2020-06-13/alaves_estutasunei_ihes_egin_nahian_itzuliko_da_lehiara.htm
Gaurkoa irabazi beharra du Alavesek. Batetik, Espanyol ligako talderik ahulena izan delako orain arte. Hori dio, behintzat, sailkapenak: azkena dago, hogei puntu eskasekin. Abelardok Gasteizen eginiko miraria errepikatzeko ardura dauka, baina oso zail izango du. Are gehiago, gaur gasteiztarren aurkako norgehiagokan kale egiten badu.

Alavesek gaurko puntuen premia dauka, aurrerantzean egutegia estuak gogor estutuko baitu. 2002az geroztik ez du kataluniarren zelaian irabazi, baina dena da posible koronabirusak futbola hankaz gora jarri duen garai honetan.

Printzipioz, Joselu ez gainontzeko jokalari guztiak izango ditu eskuragarri Garitanok. Aurrelaria zigortuta dago txartelengatik. Bestalde, Pina osatuta dago jada, iazko abenduan peronea apurtu eta gero. Geldialdiari etekina atera dioten jokalarietako bat da erdilaria.

ESPANYOL-ALAVES
Espanyol. Andres; Javi Lopez, Bernardo, Cabrera, Didac; Melendo; David Lopez, Roca, Darder; Calleri eta Raul de Tomas.
Alaves. Pacheco; Ximo, Laguardia, Magallan, Duarte; Manu Garcia, Fejsa; Vidal, Camarasa, Burke eta Lucas Perez.
Epailea. Gonzalez Fuertes.
Lekua. RCDE Stadium (40.000 ikusle).
Ordua. 14:00 (La Liga).]]>
<![CDATA[Futbola, fokuz kanpo]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1942/032/001/2020-06-07/futbola_fokuz_kanpo.htm Sun, 07 Jun 2020 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1942/032/001/2020-06-07/futbola_fokuz_kanpo.htm
Neurri berriek ez dituzte fotokazetariak gogobete. «Partidako zortzi argazkilarirekin ez da aski. Ez dago denontzat tokirik. Gainera, nork erabakiko du nor sartzen den eta nor ez? Ez dago batere garbi», adierazi du Josune Martinez de Albenizek (Gasteiz, Araba, 1971). Marca kirol egunkariarentzat egiten du lan, eta ez dio zentzurik ikusten Ligak ustez Kirol Kontseilu Gorenarekin batera harturiko erabakiari. «Ez dago lekurik hamabost edo hogei argazkilarirentzako, non eta estadio batean? Ez dut sinesten. Kongresuan sartzeko aukera badago, eta futbol zelai batean ez? Azal diezagutela zergatik».

Antzera mintzatu da Foku agentziako Jagoba Manterola (Irun, Gipuzkoa, 1968). Haren aburuz, koronabirusaren pandemia «kontrola» ezartzeko «aitzakia» gisa erabili du Ligak. «Neurri hauek ez ditu segurtasunagatik hartu. Estadio batean dagoen espazio guztiarekin, eta harmailak hutsik egonik, osasun neurriak inongo arazorik gabe bete genitzake. Nik susmoa daukat informazio grafikoa monopolizatzeko desioa daukala Ligak». Manterolak Sadarreko partidetako argazkiak atera ohi ditu, eta uste du agentzian nabaritu lezaketela murrizketen eragina. «Futbolak lan handia ematen digu asteburuetan. Partidetara joateko aukerarik izango ez bagenu, azkenean lanposturen bat galduko genuke ziurrenik».

Martinez de Albeniz, berriz, txapelketa bertan behera gelditu zenetik ari da kaltea nozitzen. Hiru hilabete igaro dira ordutik, eta denbora horretan zorroan gordeta izan du argazki kamera. «Azkenekoz, martxoan egin nuen lan, Eibarren eta Realaren arteko derbian. Ipurua ondoko pisu batean egon nintzen argazkiak ateratzen. Geroztik ez dut beste ezer egin. Hogei urte daramatzat Marca-rentzat lan egiten, baina autonomoa naiz, eta etenaldia gogorra izan da». Bestelako kiroletan izan lezake irtenbidea, baina ez du horretarako aukera handirik ikusten. «Kirol egunkarietan geroz eta garrantzi handiagoa du futbolak; beraz, zaila da dibertsifikatzea».

Lanerako eskubidea ez ezik, prentsa askatasuna eta informazio eskubidea ere kolokan daude. Hala azaldu du Manterolak. «Guk ezin dugu askatasunez lan egin, eta, hortaz, urratu egiten da irakurleek ondo informatuta egoteko duten eskubidea. Argazkilari gutxi egonda, informazioa beti izango da partzialagoa. Gertatzen ari dena zentsura mota bat da». Orain arte, Ligak eta klubek eskaini dituzte entrenamenduetako argazkiak. Martinez de Albenizek uste du aurrekari arriskutsua izan daitekeela. «Egunkariek doan jaso dituzte argazkiak, eta orain tentazioa izan dezakete formula hori erabiltzen jarraitzeko; argazki gutxi sartzen dituztenek batez ere».

Trabak nonahi agertu zaizkie orain futbolean diharduten argazkilariei, baina aurrez ere bazituzten nahikoa oztopo. Martinez de Albenizen arabera, baldintzak «gogortu» egin dira azken urteetan. «Aurreko denboraldian, adibidez, erantzukizun zibileko asegurua egitera derrigortu gintuzten. Bada, gaixotzen bazara, oso zaila da aldaketak egitea. Dena Ligaren negozioa da». Manterolak ere sumatu ditu aldaketa aipagarriak. «Orain, Ligak jarritako inspektoreak egoten dira gu zelatatzen. Behar ez den tokiren bat zapalduz gero, edo petoa gaizki jarriz gero, 300 euroko isunak jartzen dituzte. Horregatik, uste dut oraingo neurrien atzean asmo ilunak daudela: bota egin nahi gaituzte».

Kalitatea bereizgarri

Fotokazetarien ogibideak aldaketa handiak izan ditu azken hamarkadetan, batez ere teknologiaren eraginez. Gaur egun, edonork atera dezake argazki bat sakelakoaren bidez, eta sare sozialetan eskegi. Kirol ekitaldietan diharduten argazkilariek, ordea, badute bereizgarri bat: argazkien kalitatea. «Material profesionala eta trebetasun teknikoa behar da partida batean argazki onak ateratzeko. Alor oso profesionalizatua da gurea», azaldu du Martinez de Albenizek. Bestalde, Manterolak uste du aurrerapen teknologikoek «azkarrago eta lasaiago» lan egiteko aukera ekarri dutela. «Partida bukatutakoan ez zara eskaneatzen eta errebelatzen aritu behar. Ia momentuan bidaltzen duzu dena». Martinez de Albenizek uste du hori bi ahoko ezpata dela: «Lotuago gaude orain».]]>