<![CDATA[Eñaut Agirrebengoa | Berria.eus]]> https://www.berria.eus Bere azken artikuluak eu Sat, 17 Apr 2021 20:18:51 +0200 hourly 1 <![CDATA[Eñaut Agirrebengoa | Berria.eus]]> https://www.berria.eus/irudiak/berriaB.png https://www.berria.eus <![CDATA[Azkarrena, hankaz eta buruz]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2180/028/001/2021-04-11/azkarrena_hankaz_eta_buruz.htm Sun, 11 Apr 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/2180/028/001/2021-04-11/azkarrena_hankaz_eta_buruz.htm
Lasterketari zukua atera dio Jumbok, jokoan izan diren elastiko guztiak irabazi baititu: liderrarena, mendikoa eta erregulartasunarena Roglicekin, eta gazterik onenarena Jonas Vingegaardekin. Norvegiarrak, gainera, bigarren postua lortu du sailkapen nagusian; Roglicengandik 52 segundora amaitu du lasterketa. Hirugarren, berriz, Pogacar izan da, 1.07 galduta. Pello Bilbao (Bahrain) izan da posturik onena lortu duen euskal herritarra: seigarren izan da, lidergotik 1.28ra. Mikel Landak (Bahrain) zortzigarren bukatu du, 2.17ra; eta hamargarren Ion Izagirrek (Astana), 2.59ra.

Arrabolean gorputza berotu, eta etapa arrapaladan abiatu zuten txirrindulariek. 112 kilometroko saio laburra zen, eta hiru mendate zeuden hasi eta berehala: Arribinieta, Elkorrieta eta Azurki. Arribinietan erritmo itogarria jarri zuen Movistarrek, eta inork ezin izan zuen tarterik zabaldu. Elkorrietan, aldiz, ihes egin zuten Patrick Bevinek (Israel), Cristopher Juul Jensenek (Bike Exchange) eta Antwan Tolhoekek (Jumbo). Azurkin, ezinean gelditu zen Juul Jensen, eta bost ziklista batu zitzaizkien Bevini eta Tolhoeki: Carthy, Omar Fraile (Astana), Enric Mas (Movistar), Richard Carapaz (Ineos) eta Ben O'Connor (AG2R). Lehen galbahearen ondoren, beraz, zazpi txirrindulari gelditu ziren lasterketa buruan; tropelean 40 inguru besterik ez ziren gelditzen. UAEk hartu zuen lema.

Gorla igo behar zuten hurrena. Zirrara handituz zihoan. Txinparta piztu zuen Alejandro Valverdek (Movistar), baina haren gurpilera berehala irten zen Roglic. Urduritasuna sortzeko mugimendua izan zen. Bien bitartean, tropeletik irteten jarraitu zuten bigarren mailako aktoreek; esate baterako, Mark Padunek (Bahrain), Carlos Veronak (Movistar), Sam Oomenek (Jumbo) eta Marc Hisrchik (UAE).

Roglicen estutu gogorra

Jaitsieran egin zuen eztanda lasterketak. Bezperan bezala, maldan behera erakustaldia egin zuen Alex Aranburuk (Astana), gurpilean Izagirre zuela. Ezkiotarraren joak etena eragin zuen onenen multzoan. Aurrean ziren Roglic, Landa eta Alejandro Valverde (Movistar); ez, ordea, McNulty, Pogacar, Bilbao, Vingegaard eta Adam Yates (Ineos). Egoera ideala zen Roglicentzat, lan egitera behartu baitzuen Pogacar. Esloveniarrak hartu zuen jazarpenaren ekimena, gerora ezinak jota gelditu zen McNultyren mende jarrita. Aurrean ziren liderrek, ordea, taldekideak zituzten tira egiteko, ihesaldiarekin bat egin ostean. Estrategiaren partidan, xake mate egin zioten UAEri.

Krabelinen magalean 40 segundoko abantaila zuen Roglicen multzoak. Eguneko mendaterik gogorrena zen Krabelin, eta lasterketa are gehiago apurtu zen bertan. Atzean gelditu zen Bilbao, eta segidan, McNulty lehertu zen. Orduan, indarrez egin zuen aurrera Pogacarrek, eta hamabost segundo eskasera hurbildu zitzaien lasterketa buruan zirenei. Belarriak tentetu zitzaizkion Roglici, eta gogortu egin zuen erritmoa. Hainbeste, ezen Carthyk eta Gauduk jarraitu ahal izan baitzioten bakarrik. Ahaleginean ito egin ziren Landa eta Valverde, eta harrapatu egin zituen Pogacarrek, gurpilean Vingegaard eta Yates zituela. Gainean, minutu erdikoa zen aldea. McNultyk, berriz, minututik gorako atzerapena zuen jada.

Errenta handitu egin zuen Roglicek beherakoan. Erreleborik eskatu gabe jaitsi zen, erlojupeko batean balego bezala. Ordekara iristean, elkarlanari lotu zitzaizkion Gaudu eta Carthy. Atzean, aldiz, mokoka zebiltzan. Bateko erasoa, besteko geldialdia… Baina aliantzarik ez. Horri esker, atzetik aurrera egin zuten, besteak beste, Bilbaok eta Izagirrek. Igo zuten Trabakua, gainditu Ermuara heldu aurretik zegoen zati gogaikarria, eta Usartzara 45 segundoko aldeaz iritsi zen hirukotea.

Gauduk erasoa jo zuen helmugatik sei kilometrora. Jarraitzeko gai izan zen Roglic, baina ez Carthy. Helmugan, etapa irabazten utzi zion esloveniarrak frantziarrari. Nahikoa zuen sari nagusia lortuta. Hirugarren Valverde izan zen, aldi berean iritsi ziren Yates, Pogacar eta Vingegaarden aurretik. Bilbao zazpigarren izan zen, 1.03ra, eta bederatzigarren Landa, 1.05era. McNultyk ia zortzi minutu galdu zituen.]]>
<![CDATA[Gosea asetzeko, oturuntza]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1887/020/001/2021-04-10/gosea_asetzeko_oturuntza.htm Sat, 10 Apr 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1887/020/001/2021-04-10/gosea_asetzeko_oturuntza.htm Otso taldea bezala da ezaguna Deceuninck. Tropeleko harrapakaririk onenetakoak daude bertan. 50 garaipen inguru lortzen dituzte urtero. Beti daude gosez. Tripa zorriak areagotu egiten zaizkie irabazten ez duten etapa bakoitzeko, eta Itzulian, lau egun zeramaten ezertxo ere ahoratu gabe. Bada, oturuntza izan zuten atzo, Hondarribia eta Ondarroa artean jokatu zen etapan. Izan ere, helmugara elkarri helduta iritsi ziren Mikkel Honore eta Josef Cerny, lasterketako lehen ihesaldi arrakastatsuan erakustaldia egin ondoren. Urkaregin eman zuten lehen hozkada tropeletik ihes egin zuen seikotean, eta bakarrik gelditu ziren Mutrikun, helmugarako bost kilometrora. Liderrentzat, berriz, trantsizio eguna izan zen, eta inongo arazorik gabe eutsi zion lidergoari Brandon McNultyk (UAE). Gaur, aldiz, baliteke komeriak izatea, Arratera bidean.

Atzokoa etaparik aproposena zen ehiztarientzat, eta lasterketa hasi berritan, maila handiko ihesaldia osatu zuten Honorek, Cernyk, Ide Schellingek (Bora), Julien Bernardek (Trek) eta Andrey Amadorrek (Ineos). Zarautz inguruan Andreas Leknessund (DSM) batu zitzaien. Gonbidatutako taldeek ezin izan zuten ordezkaririk sartu aurrean, edo ez zuten nahi izan. Caja Ruralek eta Euskaltel-Euskadik, adibidez, esprintaren alde egin zuten apustu, Mikel Aristi eta Jon Aberasturi garaipenaren lehian sar zitezkeelakoan. Hartara, bi taldeek agerraldiak egin zituzten tropel buruan, jazarpenean beren alea jartzeko.

Hasieran, Bike Exchangek, Israelek eta Education Firstek hartu zuten ekimena, Dion Smith, Daryl Impey eta Magnus Cort Nielsen esprinterren aukerak jorratze aldera. Astana ere lanean hasi zen azken 50 kilometroetan sartzean. Jakitun ziren denak aurreko seikotearen ahalmenaz, eta ez zioten utzi hiru minututik gorako aldea hartzen. Ihesaldia, edonola, borrokarako prest zegoen: 1.30eko errentari eusten zion Hirugarren Mailako Mendexa eta Gontzagaraigana igaro ostean. Nekez hurbiltzen zitzaizkion.

Urkaregira bidean hasi zen benetako sokatira. Haize asko jan zuen Euskaltelek. Eskuzabal aritu zen. Ordea, aurrekoen erreleboak bizi-biziak ziren ordekan, eta handitu egin zuten zuloa. Igoeran, berriz, soka beren aldera eraman zuten esprinterren taldeek, minutuko langa apurtuta. Egoera horretan, beren kabuz aurrera egiten saiatu ziren Deceuninckeko bi iheskideak, eta ahalegin agonikoa egin ondoren, haien gurpilera iritsi zen Bernard. Erdibitu egin zen, hortaz, aurreko multzoa.

Aranburu eta Fraile, erasora

Beherakoan, tximista batean irten ziren tropeletik Alex Aranburu eta Omar Fraile (Astana). Ez zuten balizko esprint baten zain gelditu nahi. Bertigozko abiaduran jaitsi ziren, eta tartea zabaldu zuten. Haatik, ordekara iristean, apenas lortu zuten lasterketa burura hurbiltzea. Hirukotea hegan zihoan aldeko haizearekin. Deceuninckeko txirrindulariak indar handiz ari ziren tira egiten gurditik. Astanako bikoteari, aldiz, agortuz joan zitzaion erregaia. Bost kilometroren faltan harrapatu zuen multzo nagusiak.

Etapa aurrean zegoen. Minutu bateko aldearekin iritsi ziren iheslariak Mutrikura. Han erasoa jo zuen Honorek, malda baliatuz, eta gero Cerny batu zitzaion, Bernard atzean utzita. Batera iritsi zen Ondarroara Deceuninckeko bikotea, eta Honorek zeharkatu zuen helmuga lehen postuan. Hamazazpi segundora iritsi zen Bernard, eta 28ra tropela, Impey buru. Ez zen euskal herritarrik izan etapako aurreneko hamar sailkatuen artean, lasterketa hasi zenetik lehendabizikoz. Aberasturik lortu zuen posturik onena: 22. sartu zen helmugan.

Lasai hartu zuten eguna Itzulia irabazteko hautagaiek; gaur, ordea, karta guztiak mahai gainean jarri beharko dituzte, lasterketa erabakiko duen etapan. Zazpi mendate igoko dituzte Ondarroa eta Arrateko santutegia lotuko dituen 111,9 kilometroko ibilbidean, eta ikusteko dago McNulty lidergoari eusteko gai den. Haren atzetik, Primoz Roglic (Jumbo) dago, 23 segundora; hirugarren, Jonas Vingegaard (Jumbo) da, 28ra; laugarren, Pello Bilbao (Bahrain), 36ra; eta bosgarren, Tadej Pogacar (UAE), 43 segundoko atzerapenarekin. Indarrak bezainbesteko garrantzia izango dute taldeen erabaki taktikoek.]]>
<![CDATA[Ikuskizuna eta kirol legea]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2071/018/001/2021-04-09/ikuskizuna_eta_kirol_legea.htm Fri, 09 Apr 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/2071/018/001/2021-04-09/ikuskizuna_eta_kirol_legea.htm
Esprinta ez ezik, ikusgarria izan zen, oro har, etaparen azken txanpa ere. Erlaitz gainera batera iritsi ziren faborito guztiak, baina erabat kaotikoak izan ziren hortik aurrerako kilometroak. Sei txirrindularik egin zuten aurrera. Tartean ziren Izagirre eta Bilbao. Baita Brandon McNulty (UAE) ere. Atzean gelditu ziren, berriz, Primoz Roglic (Jumbo Visma) liderra eta haren aurkari nagusia, Tadej Pogacar (UAE). Haien multzoan ez zen akordiorik izan, Jumbo Vismaren estrategia nahasgarria tarteko, eta 49 segundoko atzerapena izan zuen helmugan. Horrenbestez, McNultyk lidergoa kendu zion Roglici. Itzuliaren historian izan den bigarren lider estatubatuarra da, Chris Hornerren ostean 2010eko aldia irabazi zuen. Roglic bigarren dago orain, 23 segundo galduta, eta hirugarrena haren taldekide Jonas Vingegaard da, 28 segundora.

Bilbaok, berriz, lau postu egin zituen gora sailkapen nagusian: laugarren jarri zen, 36 segundora. Izagirrek bederatzigarren posturaino egin zuen jauzi; 1.15eko atzerapena du. Eta bada beste euskal herritar bat hamar onenen artean: hamargarrena da Mikel Landa (Bahrain), 1.23ra. Hiru postu galdu zituen atzo, Roglicen multzoan helmugaratu baitzen.

Abaila batean hasi zen etapa. Haizeak atzetik jotzen zuen, eta, ibilbideak beheranzko joera zuela probestuz, azkar batean irentsi zituzten lehen 100 kilometroak. Hori horrela, ihesaldirik ez zen sortu Alkizako mendatera iritsi arte. Ahaleginak ugariak bezain antzuak izan ziren, oso zaila baitzen aurrea hartzea tropelak zeraman ziztuarekin. Omar Fraile (Astana) izan zen gehien saiatu zenetako bat, eta Roglicek berak ere egin zuen imintzioa. Azkenean, hiru txirrindularik egin zuten ihes Alkizan: Jefferson Cepedak (Caja Rural), Guillaume Martinek (Cofidis) eta Ben O'Connorrek (AG2R). Beherakoan Juan Pedro Lopez (Trek) batu zitzaien.

Ihesaldi berantiarra izanik, ezin izan zuen abantaila handirik lortu; ozta-ozta gainditu zuen hiru minuturen langa. Astanak ez zien utzi gehiago urruntzen. Liderren ezina beste etapa garaipen batekin konpondu nahi zuen Izagirreren, Fraileren eta Alex Aranbururen taldeak. Talde-estrategiez baliatzeko etapa aproposa zen. Santurtziarra Jaizkibelgo lehen aldapetan gelditu zen jokoz kanpo, Mikel Landaren (Bahrain) soka tenkatzen hasi zenean. Aurrekoak 1.50eko aldearekin iritsi ziren mendatearen magalera, eta Lopezek berehala xehatu zuen taldea. O'Connor izan zen espainiarraren erritmo aldaketari erantzun zion bakarra. Harrigarriki, Martinek ezin izan zien jarraitu.

Bahrainen estutuak ez zuen asko iraun, eta geldialdia izan zen tropelean. Gero, Bike Exchangek hartu zuen lekukoa. Lan egiteko tenorea iritsi zitzaion Mikel Nieveri. Abiada hartu zuen berriro multzo nagusiak. Areago, Ineos buruan agertu zenean. Igoera ez zen espero zen bezain zirraragarria izan, inork ez baitzuen asmorik erakutsi urrundik erasotzeko: ez liderrek, ezta beren taldekideek ere. Tropela mardul igaro zen gailurretik. Dena den, ia 30 kilometro orduko abiaduran osatu zuen igoera, ordekan joango balitz bezala. Minutu erdi txikitu zen aurreko bikotearen errenta.

Erlaitzera 3,8 kilometro eta %10,6ko batez besteko pendiza iritsi orduko egin zuen haienak. Oilarren txanda zen. Agertoki egokia zuten elkarri mokoka hasteko. UAEk hartu zuen aginte makila, baina Jakob Fuglsangena (Astana) izan zen lehen erasoa, helmugarako oraindik 25 kilometro gelditzen zirela. Ezin izan zuen zulorik ireki; bai, ordea, Landak, McNultyrekin eta Esteban Chavesekin (Mitchelton) batera. Atzekoek, hori bai, kontrolpean zituzten, Vingegaarden lanari esker, eta gailurrera iristear zirela harrapatu egin zituzten.

Hamabost lagun zeuden buruan, eta anabasa piztu zen errepidea samurtu orduko. Bilbaok eta Chavesek tartea ireki zuten, eta haien atzetik atera ziren Izagirre, McNulty, Vingegaard eta Emanuel Buchmann (Bora). McNulty mehatxua zen Roglicentzat, 30 segundora baitzuen sailkapen nagusian. Alabaina, esloveniarrak ez zirudien batere arduratuta. Oso arraroa izan zen Jumboren estrategia: Vingegaard ez zuen atzeratu, aldea gora zihoan arren, eta atzean oso berandu jarri zuen lanean Antwan Tolhoek. Azalpen bakarra eman dakioke Herbeheeretako taldearen jokaerari: maillota eramatearen ardura gainetik kendu nahi zuten larunbateko etapari begira, lidergoa aurkari ahulago baten esku utzita.

Izagirre, bide onean berriro

Aurrean, azti jokatu zuen Izagirrek, erantzukizunaren zatirik handiena Bilbao eta McNultyri emanda. Chaves eta Buchmann esprinta saihesten saiatu ziren, baina seikotea batera iritsi zen azken metroetara. Ormaiztegiarra izan zen azkarrena, eta, hala, bere lehen etapa garaipena lortu zuen Itzulian. Erlojupekoko arantza ateratzeko balioko dio.

Lasterketako etaparik samurrena izan beharko lukeena jokatuko da gaur, Hondarribitik Ondarroara doan 160,2 kilometroko ibilbidean. Hirugarren Mailako hiru mendate izango dira eguneko zailtasunak: Mendexa, Gontzagaraigana eta Urkaregi. Egun aproposa izan daiteke ihesaldiak arrakasta izan dezan. Bestela, tropeleko errematatzaileek beren aukera izan dezakete. Ekaitzaren aurreko barealdia izango da, biharko etapan erabakiko baita Itzulia, Arratera bidean.]]>
<![CDATA[Tourrean baleude bezala]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1887/018/001/2021-04-08/tourrean_baleude_bezala.htm Thu, 08 Apr 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1887/018/001/2021-04-08/tourrean_baleude_bezala.htm
Euskaltel-Euskadi taldebururik gabe gelditu zen herenegun, Mikel Bizkarrak ezker lepauztaia apurtu baitzuen, erorita. Bada, kolpetik altxatu nahirik, Gotzon Martin sartu zuen atzo ihesaldian. Caja Ruralek, berriz, Oier Lazkano bidali zuen aurrera. Hura zen ihesaldiko txirrindularirik gazteena, 21 urterekin. Kern Pharmak ere gaztetasunaren alde egin zuen apustu, ekimena Roger Adria kataluniarraren esku utzita. Haietaz gainera, beste lau ziklistak egin zuten ihes tropeletik: Mikkel Honorek (Deceuninck), Felix Gallek (DSM), Larry Warbasek (AG2R) eta Dani Navarrok (Burgos).

Tropelak bidea egiteko baimena eman zien lasterketaren lehen zatian, eta zazpi minututik gorako aldea lortu zuten. Tarte horretan, hirugarren mailako Altube eta Tejera igo zituzten, eta bietan Lazkano igaro zen buruan. Alabaina, berriketak amaitu egin ziren onenen multzoan azken 80 kilometroetan sartzean. Izan ere, helmugako gainsarien balioaz jakitun ziren hautagaien taldeak. Etapa garaipenak berak ere arduratzen zituen, inoiz igo gabeko pareta batean baitzegoen helmuga. Israel, Bike Exchange eta Education First izan ziren erritmoa bizitzeko erantzukizuna hartu zuten lehenak, Michael Woods, Esteban Chaves eta Sergio Higuitaren aukerak jorratze aldera. Geroago, Landaren Bahrain eta David Gauduren Groupama batu zitzaizkien.

Hori horrela, iheslariak abantaila galduz joan ziren pixkanaka: 60 kilometroren faltan, bost minutu baino gutxiagora zuten jada tropela, eta 40ren faltan, hiru minutu eskasera. Adam Yates (Ineos) moztuta gelditu zen une batez, baina behin hura tropelera itzulita, abiada bizitu egin zuen Ineosek. AG2R ere agertu zen buruan. Ihesaldiaren itxaropena lausotzen hasia zen, eta, Laudiora bidean, Lazkanok bakarkako ahalegina egin zuen, helmugatik 27 kilometrora. Protagonista izan nahi zuen etxeko etapan. Malkuartura lasterketa buruan iristea zen gasteiztarraren erronka, eta iheskideekin minutu erdiko tartea zabaldu zuen. Ziztu batean zetorren, ordea, onenen multzoa, eta doi-doi lortu zuen helburua Lazkanok; mendateko lehen aldapetan harrapatu zuten. Israelek hartu zuen ekimena bi kilometro pasotxoko igoera motz eta pikoan lehen kilometroan %11tik gorakoa zen pendiza.

Roglicen defentsa irmoa

Maldan gora ez, jaitsieran egin zuen Landak taldea luzatzeko saiakera. Arriskatzeko gogoa zuen, eta bihurgune batean apur bat atera zen errepidetik. Geroago, lurrera joan zen Woods, eta ezerezean gelditu, hortaz, haren taldeak eginiko lan eskerga. Behin Ermualdera iritsita, erasora jo zuen Pogacarrek. Hiru ahalegin egin zituen: 2,6 kilometrora bata, 2,1era bestea, eta 1,5era azkena. Hiru aldietan, soilik Roglicek hartu ahal izan zion gurpila. Itxuraz behintzat, aise erantzun zien liderrak herrikidearen erasoei. Pareta gogorrak kadentzia handiz igotzen ditu, halako aldapetan batere ohikoa ez den bizitasunarekin. Normalena gorputza bihurritu behar izatea zen. Horrela ibili zen Landa, esloveniarrak harrapatu nahian. Lortu zuen haiekin bat egitea, Yates, Gaudu eta Valverderekin batera, baina azken kilometroan bakarrik gelditu ziren berriro Roglic eta Pogacar, liderrak erritmoa aldatu eta gero.

Bukaerak beheranzko joera zuen, eta oso teknikoa zen. Irabazteko, funtsezkoa zen buruan izatea. Pogacar nagusitu zen kokapenaren lehian, eta harentzat izan zen, horrenbestez, etapa. Ez zen alde handirik egon: hogei segundoren barruan izan ziren lehen hamar sailkatuak. Galtzaile nagusiak, Borako Maximilian Schachmann eta Emanuel Buchmann, eta Astanako Ion Izagirre eta Jakob Fuglsang izan ziren, minutu erditik gora galduta. Sailkapen nagusian, aurrera egin zuten Landak eta Pello Bilbaok (Bahrain): zazpigarren eta zortzigarren daude orain, minutu bateko eta 1.08ko atzerapena dutela, hurrenez hurren.

Laugarren etapa jokatuko dute gaur, Gasteiz eta Hondarribia artean. 189 kilometroko lana egin beharko du tropelak, eta amaieran Jaizkibel eta Erlaitz kateatuko ditu, Donostiako Klasikoan igo ohi diren bi mendate. Lehia bizia izango da berriro oilarren artean.]]>
<![CDATA[Arrantza egin du ur harroetan]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1935/018/001/2021-04-07/arrantza_egin_du_ur_harroetan.htm Wed, 07 Apr 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1935/018/001/2021-04-07/arrantza_egin_du_ur_harroetan.htm
Etapa ez ezik, lidergoa ere lortzear izan zen Aranburu, gainsariak tarteko, baina Primoz Roglicengandik (Jumbo Visma) bost segundora gelditu zen azkenean. Onenen arteko eraso festak ez zuen aztoratu esloveniarra. Alabaina, haren taldekide Jonas Vingegaardek sufritu egin zuen, eta hirugarren postua galdu. Bertan Brandon McNulty ageri da orain, sei segundoko atzerapenarekin. Bigarren zegoen lehen. Fraile, berriz, zortzigarren jarri da, 34 segundora; eta Pello Bilbao (Bahrain) hamargarren da, 42ra.

Zazpi txirrindularik osatu zuten Itzuliko lehen ihesaldia: Mikel Iturriak (Euskaltel), Jon Irisarrik (Caja Rural), Quinten Hermansek (Wanty), Martinj Tusveldek eta Kevin Vermaerkek (DSM), Ben Gastauerrek (Ag2r) eta Oscar Cabedok (Burgos). Etapa abiatu eta gutxira egin zuten ihes, eta lau minutuko langa gainditzea lortu zuten. Tusveld zegoen hobekien kokaturik sailkapen nagusian: 41. postuan, lidergotik 1.07ra. Irisarrik eta Iturriak, berriz, esfortzurako prest zituzten hankak, bezperako erlojupekoa lasai hartu ostean; azken-laugarren izan zen bata, eta hamabost postu gorago bukatu zuen besteak.

Irisarrik begiz jota zeukan mendiko sailkapena, eta puntuen bila jo zuen San Kosmen eta Bezin, atzo igo zituzten hirugarren mailako bi mendateetan. Alabaina, bi aldietan aurretik izan zuen Hermans. Tarteko esprintetan, berriz, Iturriak lortu zuen puntu gehien: hamasei guztira, Barakaldon bigarren eta Zallan aurrena izan ostean. Garaipenaren ametsa, ordea, lausotu egin zitzaien kilometroak igaro ahala. Lema, espero zen bezala, Jumbo Vismak hartu zuen hasieran. Liderraren taldea izateak ardura hori dakar. Baina, harrigarriki, Movistarrek lekukoa hartu zion helmugarako oraindik 80 kilometro falta zirela. Alejandro Valverderengan konfiantza itsua zuten seinale. Elkarlanean aritu ziren Jumborekin, eta gerturatu egin zitzaizkien iheslariei: 60 kilometrora, 2.45era zituzten, eta 1.40ra 50 kilometroren faltan.

Gauzak oso serio jarri ziren La Asturianako igoerara bidean. Etapako puntu beroa zen, eta hautagaien taldeek berotu handia hartu zuten mendatera tropel buruan iristeko. Ineos, Bahrain, Astana, Bora, Groupama, Trek... Asko izan ziren kokapenik onenaren borrokan sartu ziren taldeak. Abiada bizia eta tentsio handia izan zen. Unerik txarrenean izan zuen matxura Guillaume Martinek (Cofidis), eta jokoz kanpo gelditu zen. Lehenago lurrera joan zen Wilco Kelderman (Bora), baina lortu zuen tropelera itzultzea.

Atzean bizi zen frenesiaren ondorioz, La Asturianako lehen maldetara 30 segundo eskasen aldearekin iritsi ziren iheslariak. Jai zuten. Berehala eman zuten amore, Cabedoren salbuespenarekin. Aurrera egin zuen Burgos taldeko txirrindulariak, esperantzari eusteko eta bere buruaren berri emateko ahaleginean. Alabaina, berandu gabe irentsi zuen tropelak, oilarren arteko eraso festa hasi orduko. David Gaudu (Groupama) izan zen arbola astintzen lehena, eta haren erasoari jarraipena eman zion Pogacarrek. Bost kilometrora zegoen oraindik gailurra, eta hemeretzira helmuga. Haatik, esloveniar gaztea bulkaden bidez lehiatzen da. Utikan kalkuluak.

Haren gurpilera iristea lortu zuten Roglicek, Ion Izagirrek (Astana), Mikel Landak (Bahrain) eta Michael Woodsek (Israel). Su eten labur baten ondoren, Izagirrek egin zuen ahalegina, eta berriz ere Pogacar irten zen atzetik. Jolas egiteko gogoa zuen iazko Tourreko irabazleak. Hori horrela, beste mugimendu bat egin zuen geroago, Maximilian Schachmanni (Bora) ihardetsiz. Igoera hiperaktiboa egin zuen, Roglicek ez bezala. Liderrak odol hotzez jokatu zuen, haren taldekideek huts egin arren. Lasterketak inor gutxik bezala irakurtzen ditu, eta ez zen su guztiak itzaltzen tematu. Momentuaren zain egon zen, eta gailurretik bi kilometrora egin zuen aurrera, Schachmannen gurpila hartuta. Haiekin bat egin zuten McNulty eta Sergio Huguitak (Education), eta laukoteak buruan igaro zuen gaina.

Bilbaok hartu zuen jazarpenaren ekimena, eta berehala elkartu ziren bi multzoak, jaitsiera sigi-sagatsuaren hasieran. Abiada bizia hartu aurretik, koska bat igo behar zuten, helmugatik hamar kilometrora, eta maisutasun estrategikoa erakutsi zuen bertan Astanak. Dela aurrez egindako plana hezurmamituta, edo dela inspirazioaren bidez, mugimendu bikaina egin zuten Fraileren eta Aranbururen artean. Erasoa bata bestearen atzetik egin zuten, eta tartea zabaldu zuen ezkiotarrak. Asko zuen irabazteko, baina galtzeko ere bai, kukuak oker joz gero, aukerarik gabe geldituko zelako berarentzat aproposa izan zitekeen esprint batean.

Pogacarren mokadua

Dena emanda zihoan, eta ahalegina emankorra ari zen izaten: sei faltan, 25 segundora eraman zuen aldea. Hurrengo bi kilometroetan beste hamar segundo atera zizkien jazarleei. Bukaerako hormak ez zuen hormatu, eta hamabost segundoren aldearekin iritsi zen helmugara. Orro egin zuen. Kumea lehoi bihurtu zen, bere ibilbideko garaipenik handiena lortuta. Frailek biribildu egin zuen Astanaren festa, esprintean nagusituz, eta hirugarren Pogacar izan zen. Lau segundo kendu zizkion hark Roglici, gainsariei esker. Apurrak hartzeko baimena eman zion liderrak. Damutu egin liteke bukaeran.

167,7 kilometroko etapa jokatuko da gaur, Amurrio eta Ermualde artean. Aurrenekoz igoko dute Laudioko mendate hori, eta tarteak sortuko ditu hautagaien artean. Izan ere, lau kilometro besterik ez dituen arren, bataz besteko pendiza %10ekoa du, %17ko eta %20ko zatiekin. Hiru igoera gaindituko dituzte aurrez.]]>
<![CDATA[Mahaiburuan eseri da]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1973/022/001/2021-04-06/mahaiburuan_eseri_da.htm Tue, 06 Apr 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1973/022/001/2021-04-06/mahaiburuan_eseri_da.htm
Erlojupeko motza zen, 13,5 kilometrokoa, eta bi aldapa zituen: bata hasieran, Begoñako santutegitik Santo Domingo gainera iristeko, eta bestea bukaeran, Etxebarria parkera heltzeko malda motz eta tentea -350 metro ziren, %19ko pendizarekin-. Bada, aldapetan ez, maldan behera eta ordekan ezarri zuen bere legea Roglicek, garapen luzeak indarrez mugituta. Asko esloveniarraren erakustaldia ikusi gabe geratuko ziren, oso goiz atera baitzen, ordu biak eta laurden inguruan. Jumbo-Visma taldeak hura bidali zuen aurrena errepidera, eta erabakia ez zitzaion damutu, 17 minutu eta 17 segundoan gelditu baitzuen kronometroa Roglicek.

Denborarik onena ezartzen duenaren aulkian eseri, eta bertan pasatu zuen arratsalde osoa. Izan ziren goiz abiatu ziren beste faborito batzuk, eta, tarteko mugarrian gerturatu arren, helmugan urrun izan ziren denak: 31 segundora geratu zen Maximilian Schachmann (Bora), 36ra Wilco Kelderman (Bora), 39ra Pello Bilbao (Bahrain) eta Jakob Fuglsang (Astana), 45era Richard Carapaz (Ineos), 47ra Emanuel Buchmann (Bora), 1.07ra Michael Woods (Israel), 1.38ra Esteban Chaves (Bike Exchange)…

Roglici hasieran gehien hurbildu zitzaizkionak haren taldekide Jonas Vingegaard eta Tobias Foss izan ziren; 18 segundora sartu zen bata, eta 24ra bestea. Behin-behinean, Jumbo Vismako hiru txirrindulari ageri ziren lehen hiru postuetan. Beste talde batzuek ere bazuten ahotsa goratzeko intentzioa; Astanak, adibidez. Horren erakusgarri dira Omar Fraileren eta, batez ere, Alex Aranbururen denborak; 40 eta 30 segundora helmugaratu ziren hurrenez hurren. Erreferentzia esperantzagarriak ziren Ion Izagirrek egin zezakeenari begira. Alabaina, kale egin zuen ormaiztegiarrak, eta erlojuaren kontra ezohiko ahuldadea erakutsi: 43. postuan bukatu zuen, minututik gorako galerarekin.

Deigarria izan zen Landak Izagirreren aurretik bukatzea: 26. izan zen. Arabarraren ahulgune nagusia bakarkako lana da, baina bere burua defendatzeko gai izan zen atzo. Urrundu egin zaio Roglic, baina inguruan ditu gainerako faboritoak.

Bazirudien Pogacar zela Roglicen marka apurtu zezakeen bakarra. Baina UAE taldeak bazuen beste bala bat: Brandon McNulty. Mendateetan oraindik ez duen sendotasuna du erlojupekoetan estatubatuarrak, eta bi segundo eskasengatik ez zuen ondu Roglicen denbora. Bost segundoren abantaila lortu zuen tarteko mugarrian, baina behera egin zuen gero, plater handia mugitzeko tenorea iritsi zenean. Gauza bera gertatu zitzaion Adam Yatesi (Ineos). Bi segundora hurbildu zitzaion esloveniarrari Santo Domingoko aldapa igota, baina 28 segundo utzi zituen azkenean.

Pogacarren jardunak ere bilakaera hori bera izan zuen. Hura izan zen irteten azkena, Roglic baino hiru ordu geroago, eta, mugarrian herrikideari bi segundo atera arren, hark ere 28 segundo galdu zituen bukaeran. Indarrez hustu egin zen ordekan, udaletxera bidean, eta ezin izan zuen gorputza nahi beste zukutu azken igoeran. Espero zen baino atzerapen handiagoa izan zuen; albiste ona da hori lasterketarentzat, iraultzaren bila joko baitu.

Hasi aurretik, etxera

Zale askok errepide bazterretik ikusi zuten lasterketa, baina pilaketarik gabe, eta maskara jantzita. Kontuz ibiltzea komeni da, koronabirusaren mehatxua gainean baita: atzo hiru txirrindularik utzi zuten lasterketa, birusa hedatzeko beldurragatik. Sergio Henao (Qhubeka) izan zen lehena, positibo batekin harremana izan zuela jakin ostean. Azken PCR proban negatibo eman zuen, baina, halere, etxera bidali zuen taldeak. Kern Pharmako Kiko Galvan, berriz, hiru kontrol gainditua zen azken astean, baina ondoezik sentitu zen atzo, eta, badaezpada, lasterketa utzi zuen. Baita Marti Marquezek ere, Galvanen burbuilakideak. Nafarroako taldeak etxerako bidea hartu behar izan zuen Kataluniako Voltan, bi positibo izan zituela eta.

Bigarren etapa jokatuko da gaur, Zalla eta Sestao artean. Hiru mendate igoko dituzte: hirugarren mailako San Kosme eta Bezi, eta bigarren mailako La Asturiana. Azken horrek helmugatik hamabost kilometrora dauka gailurra. Amaierak goranzko joera du.]]>
<![CDATA[Jantzirik onenekin itzuliko da]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1931/018/001/2021-04-04/jantzirik_onenekin_itzuliko_da.htm Sun, 04 Apr 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1931/018/001/2021-04-04/jantzirik_onenekin_itzuliko_da.htm
Burbuilak dira txirrindularitza lasterketen musukoak, eta Itzuliak hiru izango ditu: ziklistak eta taldeetako gainerako kideak egongo dira aurrenekoan, haiengandik gertu egon daitezkeenak bigarrengoan; eta ordezkariak hirugarrengoan. Horrez gain, antolatzaileek etxean gelditzeko eskatu diete zaleei. «Ikuskizun ederra ikusi ahal izango da telebistaz, baina saltsa faltako da. Zaleei mesedez eskatzen diegu ez biltzeko probaren inguruetan», esan zuen Itzuliko zuzendari Julian Erasok probaren aurkezpenean.

Hautagaien zerrendak emango dio xarma lasterketari. Ikusmin berezia pizten du Pogacarren eta Roglicen buruz burukoak. Bi esloveniarrek borroka epikoa izan zuten iazko Tourrean, eta geroztik ez dira elkarren aurka lehiatu itzuli batean. Txirrindularirik indartsuenak dira gaur egun hiru asteko itzulietan, baita astebetekoetan ere. Pogacarrek beste erakustaldi bat eginda irabazi du aurten Tirreno-Adriatikoa, eta Arabiar Emirerrietako Itzulian ere nagusitasunez gailendu da. 2019an lehiatu zen aurrenekoz Itzulian, eta seigarren izan zen.

Roglicek, berriz, bigarrenez irabazi nahi du Itzulia, 2018ko aldian nagusitu ondoren. Sentipen gazi-gozoekin abiatu du sasoia Paris-Nizan: nagusi izan zen, hiru etapa poltsikoratuta; baina, bi aldiz erori, eta lidergoa galdu zuen azken egunean. Astebeteko zazpi itzuli irabazi ditu azken hiru denboraldietan. Gainera, birritan irabazi du Vuelta, eta podiuma zapaldu du Tourrean eta Giroan. Animalia lehiakorra da.

Esloveniarrei itzal egiten saiatuko da Ineos. Erabateko nagusitasuna erakutsi du Kataluniako Voltan, podiuma osorik bere eginda, Adam Yates, Richie Pote eta Geraint Thomasekin. Bada, Itzulian Yates izango du lider berriz ere, alboan Geoghegan Hart eta Richard Carapaz dituela. Borak ere zeresan handia eman dezake, Maximilian Schachmann, Emanuel Buchman eta Wilco Keldermanekin. Paris-Niza irabazita iritsiko da Schachmann; hiru etapa patrikaratu zituen 2019ko Itzulian.

Aldi hartan, Ion Izagirre gailendu zen, eta garaipena berritzeko erronka du orain. Balentria lortuko balu, Itzuli gehien irabazi duen euskal herritarra bilakatuko litzateke, Julian Gorosperekin batera 1983an eta 1990ean nagusitu zen. Sasoiko abiatu du denboraldia; hirugarren izan zen Paris-Nizan. Haren taldekide Jakob Fuglsang ere hautagaien artean dago. Baita Mikel Landa ere. Bahrain taldeko txirrindulariak bigarren egin zuen 2018ko Itzulian. Tirreno hirugarren bukatuta iritsiko da.

Goian egon daitezke Alejandro Valverde eta Enric Mas (Movistar); Hugh Carthy, Sergio Higuita eta Rigoberto Uran (Education First); Michael Woods (Israel); Esteban Chaves (Bike Exchange); eta Bauke Mollema (Trek). Distiratsua da etapa ehiztarien zerrenda ere. Bertan daude, besteak beste, Alex Aranburu (Astana), Marc Hirschi (UAE) eta Thomas De Gendt (Lotto Soudal). Etapak ehizatzea da, hain justu, Euskaltel-Euskadi, Caja Rural eta Kern Pharmaren helburua. Errepidera bueltatu eta gero, Itzulira bueltatuko da talde laranja.

Ibilbide iraulia

Antolatzaileek iazko ibilbideari eutsi nahi zioten, baina ez da posible izan, Berak eta Errenteriak uko egin diotelako proba hartzeari. Hala, goitik behera aldatu dute lasterketaren gidoia: iazkoa Arrateko etaparekin hasi eta Bilboko erlojupekoarekin amaituko zen. Alderantziz izango da orain. Erlojupekoaren ibilbidea zazpi kilometro pasatxo laburtu dute (21,1etik 13,9ra), eta %19ko malda tentea sartu amaieran. Biharamuneko etapa berria izango da. Zallan hasi eta Sestaon bukatuko da, eta helmugatik hogei kilometrora Bigarren Mailako La Asturiana izango du. Hirugarren etapan, berriz, Lehen Mailako Ermualden egongo da helmuga. Laburra da (4 kilometro eskas), baina oso gogorra (%17ko eta %20ko zatiak ditu). Aurrenekoz igoko dute.

Laugarren etaparen amaierak Donostiako Klasikoaren itxura izango du, Jaizkibel eta Erlaitz igoko baitituzte Hondarribira bidean. Bosgarrena ere berria da: Hondarribitik Ondarroara egingo du tropelak, eta bidean Hirugarren Mailako hiru mendate topatuko ditu. Etaparik gogorrena jokatuko da azken egunean. 3.500 metroko desnibela gainditu beharko dute ziklistek. Zazpi mendate igoko dituzte guztira; tartean, Lehen Mailako Azurki, Krabelin eta Usartza.]]>
<![CDATA[«Edozein oztopo gaindi dezakegu Itzuliak pizten digun ilusioarekin»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1957/019/002/2021-04-04/edozein_oztopo_gaindi_dezakegu_itzuliak_pizten_digun_ilusioarekin.htm Sun, 04 Apr 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1957/019/002/2021-04-04/edozein_oztopo_gaindi_dezakegu_itzuliak_pizten_digun_ilusioarekin.htm
Etxerako bidea hartu behar izan zenuten Kataluniako Voltan, koronabirusean bi positibo atzeman ondoren. Nola zaudete?

Une gogorra izan zen, gure lehen lasterketa baitzen World Tourrean. Baina arduraz jokatu beharra zegoen, eta uste dut erabaki egokia hartu genuela. Harremanetan jarri ginen antolatzaileekin eta UCIrekin, eta, jarraitzeko baldintzak betetzen genituen arren, lasterketa uztea erabaki genuen, probarekiko, aurkariekiko eta ikusleekiko errespetuarengatik. Aurrera jarraitu behar dugu; ez dago besterik. Geroztik beste positibo bat izan dugu, baina berme osoa dugu lehiatzen jarraitzeko.

Taldeak eginiko antigeno testei esker atzeman zenituzten positiboak. Birusak segurtasun burbuila zulatu zuen, hortaz.

Bai, protokoloa bete arren, gaitzak zirrikituak aurkitzen ditu. Guk antigenoen testak eramaten ditugu lasterketetara, eta eskerrak horri. Taldekideetako batek gorputzaldi arraroa zuela esan zuen gau batean, eta positibo eman zuen. Orduan, denok egin genuen testa, eta biharamunean errepikatu. Orduan agertu zen beste positiboa. Gauden egoeran, erabaki ausartak hartu behar dira, denon hobe beharrez.

Egoera horrek asko baldintzatu dizue Itzuliaren prestakuntza?

Garbi dago ez dela prestakuntzarik onena izan, zenbait egunez geldi egon behar izan dugulako. Dena den, ez gara batere gaizki iritsiko. Txirrindulari batzuk altueran zeuden entrenatzen, eta, gainera, edozein oztopo gaindi dezakegu Itzuliak pizten digun ilusioarekin. Oso talde gaztea gara, eta gose handia dugu. Eta gaitasuna ere bai.

Baina Itzulian mailarik goreneko aurkariak izango dituzue. Zaila izango da distira egitea.

Konfiantza osoa dut talde honetan. Pausoak banaka baina etengabe ari gara ematen. World Tourrari errespetu handia diogu, baina beldurrik batere ez. Itzulian, egunero protagonista izan nahi dugu. Horretaz aparte, etorkizun handiko gazteak ditugu, luze gabe halako lasterketetan lehiatu ahalko direnak, eta batzuei ondo aritzeko eskatuko diegu. Adibidez, Roger Adria onenengandik gertu ikusi beharko genuke etaparen batean, alergiekin arazorik ez badu.

Zer esan nahi du zuenaren moduko talde hasiberri batentzat Itzulian aritzeak?

Sekulakoa da. Zergatik? Bada, halakoetan gogora datozkigulako, besteak beste, Tolosako, Ereñoko, Lizarrako eta Bidasoko lasterketak. Denetan izan gara Lizarterekin, eta errespetu handienaz lehiatu ditugu. Badakigu halakoetan eginiko lanari esker gaudela egun gauden tokian. Oso harro sentitzeko modukoa da errepide horietatik Itzulian eta Pro Team mailako talde gisa igarotzea.

Baduzue begiz jotako etaparik?

Erlojupekoak asko lantzen ditugu, eta ongi moldatu nahiko genuke. Halakoetan alde handia izaten da World Tourreko taldeekin, baina maila txukuna ematen saiatuko gara. Gero, uste dut zeresana eman dezakegula Sestaoko etapan. Asturiana mendate gogorra da, baina ez sailkapen nagusian erabakigarria izateko bezain gogorra. Onenekin buruz buru ezin gaitezke lehiatu, baina bestelako egoerak egon daitezke. Ondarroakoan ere bidea egin dezake ihesaldiak, eta bertan izaten ahaleginduko gara.

Lau Itzulitan hartu zenuen parte ziklista gisa, eta orain, zuzendari gisa ariko zara. Oso modu ezberdinean biziko duzu?

Pila bat gozatu nuen nire kirol ibilbidean; bada, zuzendaria naizenetik, halako bi ari naiz gozatzen ziklismoaz. Bizitasun askoz ere handiagoz bizi dut, eta ikaragarri pozten naiz taldearen arrakastez; ziklista gisa emaitza onak lortzen nituenean baino gehiago. Zirraraz biziko dut Itzulia, betiere oinak lurrean izanda. Errealistak izateko esan diet txirrindulariei. Badakigu zein den gure maila, eta zer eskaini dezakegun. Ibilbidea eta aurkariak ongi aztertu ditugu. Prest gaude alde horretatik. Ziklistak motibatzen, bestalde, ez dut lanik izan.

Zeintzuk dira zuretzat lasterketa irabazteko faboritoak?

Pogacar eta Roglic koska bat gorago daude. Eta nik Valverde ez nuke baztertuko. Oso sasoi onean iritsiko da. Azken etapak erabakiko du lehia; alde handiak egongo dira.

Iaz sortu zenuten taldea. Zer erronka duzue etorkizunean?

Talderik gazteena gara Pro Team mailan, eta guk dugu hazteko tarterik handiena. Gure helburua itzuli handi bateko podiumera iristea da. Badakigu oso zaila dela, baina abantaila bat da helburua oso garbi edukitzea. Espainiako Vueltan lortzen saiatuko gara, eta dagoeneko esku artean dugun txirrindulari batekin.]]>
<![CDATA[«Oso gogorra da hiru hilabetez ezin irabaztea, eta zauria hor dago oraindik»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1948/028/001/2021-03-28/oso_gogorra_da_hiru_hilabetez_ezin_irabaztea_eta_zauria_hor_dago_oraindik.htm Sun, 28 Mar 2021 00:00:00 +0100 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1948/028/001/2021-03-28/oso_gogorra_da_hiru_hilabetez_ezin_irabaztea_eta_zauria_hor_dago_oraindik.htm
Ligako jardunaldirik ez dago asteburu honetan. Jokalariek atseden apur bat har dezakete. Entrenatzaileek, ordea, buruari eragiten jarraitu behar duzue.

Alde batetik, ez duzu lehiaketako presioa, eta hori oso ongi dator, denok lasaiago gaudelako. Baina, era berean, normalean baino lan gehiago egiteko baliatzen ditugu halako geldialdiak. Gauza gehiago aztertzen duzu, indibidualki eta taldeari dagokionez. Ohiko estresetik kanpo egiten den lana da, eta gustura hartzen da.

Hamar partida gelditzen dira oraindik, eta 30 puntu dituzue jada. Helmuga oso gertu dago?

Ez dugu kalkulurik egiten. Hori bai, 30 puntura iritsita, badakigu edozein garaipenek asko hurbiltzen gaituela helburura. Halere, irabaztea ez da batere erraza, eta are gutxiago azken txanpan. Pentsa, iragan bi jardunaldietan, azkeneko hamar taldeetatik soilik Valentziak irabazi du lehia bat. Kosta egiten zaigu denoi, eta beldurra ere badago. Balioa eman behar zaio puntu bakoitzari.

Hain justu, puntuak aleka bildu dituzue azken bi partidetan, Valladolid eta Huescaren aurka. Ez duzue bi aukera on galdu izanaren sentipena?

Guretzat ez dira galdutako aukerak, bi aurkari zuzenen kontra bi puntu lortu ditugulako, eta abantailari eutsi egin diogulako. Uste dut ontzat eman behar direla. Baina egia da ez direla partida onak izan. Defentsan nahiko ondo jokatu dugun arren, erasoan ez gara ondo aritu. Aukera gehiago sortu nahi ditugu, eta eraginkorragoak izan.

Gol bakarra sartu duzue azken bost neurketetan. Zein da idortearen sorburua?

Baloiarekin fintasuna falta zaigu azken metroetan. Eta trantsizioetan asmatzea ere asko kostatzen zaigu. Txinparta berreskuratzen saiatu behar dugu, eta gure lantaldea konponbidearen bila dabil. Erasoan taldeak argudio gehiago izatea eta gora jokalari gehiagorekin iristea da oraintxe dugun ardura nagusia. Lehen hori bagenuen, baina orain galdu egin dugu apur bat.

Nekea nabaritzen hasiak zarete?

Arrazoietako bat izan daiteke, baina uste dut kontu orokorrago bat dela. Pandemia garai honetan, dena ari da izaten desberdina: ez zen denboraldi-aurrerik egon, lesio ugari izan ditugu, orain jokalari batzuek bakartuta egon behar izan dute… Gainera, hamahiru partida eman genituen irabazi gabe, eta zauria, sendatzen ari den arren, hor dago oraindik. Ez dugu lehen genuen bizitasun bera, eta oso garrantzitsua litzateke azken partidetarako berreskuratzea.

Oso arrotza zaizu futbol berria?

Oso futbol ezberdina da. Egunerokotasuna beste modu batera bizi dugu orain. Batzuentzako aitzakiak izango dira, baina sekulako eragina dauka. Entrenamenduen ostean dutxatu gabe itzultzen gara etxera, eta aldagela bakoitzean bi edo hiru jokalari sar daitezke bakarrik. Ohiko giroa galdu egiten da horrela. Zaleen falta ere ez da edonolakoa. Badakigu guri zer-nolako adrenalina ematen diguten. Galdu egin da lehengo zirrara.

Bolada txarrak eragindako zauria aipatu duzu lehen. Oso mingarria izan da?

Jendeak ez du imajinatzen zeinen gogorra den hiru hilabetez irabazi gabe egotea, eta horrek zer arrasto uzten duen eguneroko jardunean eta talde barruan. Galdu egiten duzu konfiantza, eta sentikorragoa zara edozein erabaki edo iruzkinen aurrean. Familia bat gara, eta eskerrak horri. Gauzarik baliotsuena hori da: taldea ez dela erori, motiboak izan dituen arren. Egoerak are gehiago elkartzeko eta ikasteko balio izan digu. Zauria ixten ari da orain, baina zaindu egin behar dugu.

Halako krisiak nola bizi dituzu entrenatzaile moduan? Gai zara etxera iritsi eta deskonektatzeko?

Ez, eguneko 24 orduetan naiz entrenatzaile. Oso momentu gogorrak dira, sufritu egiten duzu partidetan, eta hori guztia etxera eramaten duzu. Etxekoek ere sufritu egiten dute, badakitelako nik gaizki pasatzen dudala. Gauzak erlatibizatzen jakin behar da, baina ez da erraza. Halakoetan ikusten da mentalitatea zeinen garrantzitsua den. Master moduko bat izan da alde horretatik.

Klubak zugan sinesten jarraitu zuen gauzak okerren zeudenean. Aurrerantzean ere «kapitaina» zu izango zinela aldarrikatu zuen Braulio Vazquez kirol zuzendariak, «kaira iritsi ala ez». Ezohikoa da entrenatzaile batek halako babesa izatea.

Hiru hilabetez irabazi gabe bazaude, normalena kalean bukatzea da. Desberdina dela erakutsi du Osasunak, eta ez hitzez bakarrik, ekintzen bidez ere bai. Garai hartan oso garrantzitsua izan zen babes hori jasotzea, eta indar handia eman zigun. Zaleen berotasuna ere heldu zitzaigun; oso eskertuta gaude.

Jokalariek ere zuregan fedea izaten jarraitu dute. Nola lortzen da halako konplizitatea?

Lehenik eta behin, pertsonak izanda. Halako egoeretan, rolak ez dira askorik azpimarratu behar; hau da, inor ez da inoren gainetik egon behar. Elkarri begietara begiratu eta zintzoki hitz egitea da gakoa. Alde horretatik, jokalariak eta talde teknikoa beti izan gara jende naturala eta normala, eta, hori horrela denean, askoz ere errazago lortzen da konplizitatea.

Granadaren kontra apurtu zenuten bolada, 3-1 irabazita. Arindu handia hartu zenuten; korrikaldia egin zuen hirugarren gola ospatzeko.

Terapiarik onena garaipenak dira. Partida berezia izan zen, gauza asko izan genituelako kontra. Zama handia kendu genuen gainetik, eta urtarril erditik aurrera taldeak bestelako jarrera hartu zuen partiden aurrean.

Chimyk sasoi hasieratik jokatu ahal izan balu, zenbat puntu gehiago izango zenituzkete orain?

Kar-kar. Ez dakit. Garbi dago jokalari erabakigarria izan dela ongi egon denean, eta, zorionez, jokatzeko moduan da berriro. Lehen minutuetan aritu zen ostegunean [Eibarren kontrako lagunartekoan], eta ea azken hamar partidetan laguntzen gaituen. Ondo badago, badakigu asko emango digula.

Urtebete baino gehiago darama partida ofizial bakar bat ere jokatu gabe. Prozesua nola bizi izan du?

Oso indartsua da mentalki. Zailtasun asko izan du bizitzan, eta harentzat, belaunak apurtzea bidean harri bat gehiago topatzea bezala izan da. Eredu bat izan da denontzat, animo handiz bizi izan duelako prozesua, eta lan pila-pila bat egin duelako. Beste jokalari batzuk ere igaro dira halako egoera batetik: Kike Barja, Unai Garcia… Haien aholkuak baliagarriak izan zaizkio Chimyri. Ordu asko igarotzen ditugu elkarrekin, eta, familia bat garenez, halako egoerak jasangarriagoak dira.

Harekin pazientzia izan behar dela esan izan duzu. Zer eskatuko diozu geratzen diren partidetan?

Bere bertsiorik onenera iristea da gure asmoa. Nola lortzen da hori? Egunero kalitatezko lana eginez, eta partidetan denbora jokatuz. Hori bai, ez zait bidezkoa iruditzen erantzukizuna haren bizkarrean jartzea, hainbeste denbora jokatu gabe egon eta gero. Horrek ez du esan nahi Chimyren bertsiorik onena bilatuko ez dugunik. Bera da puntu horretara iritsi nahi duen lehena.

Hirugarren denboraldia duzu Osasunan. Zure burua luzaroan ikusten duzu bertan?

Entrenatzaileok ezin dugu halakorik baieztatu. Esan dezakedana da oso pozik bizi naizela Iruñean, eta oso gustura lan egiten dudala Osasunan. Beste urte baterako kontratua daukat, eta beteko dut, dena ondo badoa. Hemen urte askoan banago, ona izango da Osasunarentzat eta niretzat. Baina futbolak, eta are gehiago orain, erakusten digu ezin dela planik egin epe luzera begira. Momentua bizi behar da.

Oraintxe bertan, zuloan sartuta daude Alaves eta Eibar. Zer aholku emango zenieke Abelardori eta Mendilibarri?

Nik baino esperientzia handiagoa dute, eta ez dakit haiei aholkuak emateko moduan nagoen. Euskal herritar bezala, eta bereziki Mendilibarrekin dudan harremanarengatik, gustatuko litzaidake dauden tokitik ateratzea. Futbola oso aldakorra da, eta gu putzutik atera garen bezala, haiek ere irten daitezke. Garbi dut bai Alavesek eta bai Eibarrek azkenera arte dena emango dutela.

Eta nola ikusten duzu Realaren eta Athleticen arteko Kopako finala?

Pena itzela da zalerik gabe jokatu behar izatea. Nik, dakizuen bezala, Reala babestuko dut final honetan. Hurrengoan animatuko dut Athletic, kar-kar. Partidari dagokionez, zaila da gertatuko dena aurreikustea. Oso indartsuak dira, bakoitza bere estiloarekin. Imanol ezagututa, ziur naiz Realak azkar emango diola buelta Bartzelonaren aurkako porrotari. Finala zerbait ezberdina da, eta Realak urte asko darama titulurik lortu gabe. Athleticen kasuan, sekulakoa da bi finaletara iristea, baina oraintxe, ziur ez dagoela bigarrenean pentsatzen; arreta osoa lehen finalean izango du. ]]>
<![CDATA[Txingarrak hauspotzeko garaia]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1925/020/001/2021-03-24/txingarrak_hauspotzeko_garaia.htm Wed, 24 Mar 2021 00:00:00 +0100 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1925/020/001/2021-03-24/txingarrak_hauspotzeko_garaia.htm
Bi taldeek hamabigarren jardunaldian jo zuten goia. Eroso ziren sailkapenaren erdialdean: hamargarrena zen Eibar, eta 11. Alaves. Orain ere elkarren segidan daude; behe-behean, ordea. Mendilibarren taldea 26. jardunaldian erori zen putzuan, eta azken-hirugarren postuan helduko da sasoiaren azken zatira. Gipuzkoarrek 11 jardunaldi daramatzate irabazi gabe, baina, halere, agintariek konfiantza osoa erakutsi diote teknikariari. Ez dute ahazten Mendilibarrek azken urteetan egin duen lan ikusgarria, eta gai ikusten dute berriz ere taldea Lehen Mailan mantentzeko.

Alta, lan handia du egiteko Zaldibarko entrenatzaileak, batik bat erasoko jokoari dagokionez. Izan ere, Eibarrek 22 gol besterik ez du sartu orain arte; ate aurrean gutxien asmatu duen taldea da, Getaferekin batera. Horretaz landa, Ipuruan aurrerapausoa eman beharrean da: bertan bederatzi puntu besterik ez du lortu orain arte, eta neurketa bakarra irabazi. Areago, atsedenera behin ere ez da markagailuan aurretik iritsi. Gainera, penaltien %37 baliatu ditu bakarrik: zortzitik hiru. Gabezia horiek gaindituz gero, aterako da zulotik, lehiakorra izaten jarraitzen baitu. Ekimena izaten eta ausart jokatzen ahalegintzen da, eta defentsan gauzak nahiko txukun ari da egiten: azken hamar sailkatuen artean gol gutxien jaso duen taldea da (33), Getaferekin berdinduta.

Osasunak aurkari zuzenen kontra kale egin du azkenaldian, soilik bi puntu lortu baititu, Valladolid, Elx, Huesca eta Cadizen kontra. Bada, oso egutegi gogorra izango du aurrerantzean. Etxean Levante, Reala, Alaves, Betis eta Bartzelona hartuko ditu, eta Real Madrili, Granadari, Atletico Madrili, Getaferi eta Valentziari egin beharko die bisita. Lehen itzulian, 11 puntu batu zituen aurkari horien kontra. Bestalde, azken lau denboraldietan, gutxienez hamabi puntu lortu ditu bukaerako hamar jardunaldietan. Gehien iaz lortu zituen: hamabost. Orain uzta bera izango balu, 38 punturekin amaituko luke. Aski mailari eusteko. Baina lehien erdiak irabazi behar ditu horretarako.

Zelaitik haragoko arazoak

Alavesek lau jardunaldi daramatza zuloan sartuta, sei irabazi gabe, eta azken-aurreko postuan iritsi da etenaldira. Abelardo Fernandezek akuilua izan behar zuen arabarrentzat, baina kontrako erreakzioa eragin du oraingoz. Bederen, taldeak itxura duina eman du Betis, Cadiz eta Atletico Madrilen kontra. Puntu bakarra bildu du, baina zazpi izan zitezkeen lasai asko. Garaipenak gertu dirudi; alta, garesti ari da ordaintzen defentsako ahuldadea. 44 gol jaso ditu orain arte, eta horietako asko ekidin zitezkeen banakako akatsen ondorio izan dira. Erasoan, berriz, Lucas Perezen talentuaren falta ari da sumatzen. Abelardok alboratu egin du, engaiamendu falta leporatuta. Bestelako zurrumurruek ere gaiztotu egin dute taldearen inguruko giroa.

Urak irabazi ahala baretu ohi dira, eta, horretarako, dituen baliabideei zukua atera behar die Abelardok. Lucasenak egin du jada, baina Ponsek eta Peleteirok, adibidez, ekarpen garrantzitsua egin dezakete. Joseluren golak eta Pellistriren txinpartak ezinbesteko dira oraindik ere. Egutegia da Alavesek darabilen beste argudioetako bat, ez baita makurregia: Celta, Vila-real, Huesca, Levante eta Granadaren aurka ariko da Mendizorrotzan, eta Athletic, Valentzia, Eibar, Elx eta Sevillaren aurka etxetik at. Zortzi puntu lortu zituen talde horien kontra lehen itzulian. Uzta bera lortuta, agur esango lioke Lehen Mailari. Iaz zazpi puntu lortu zituen azken hamar lehietan, eta sei 2019an. Haatik, 2018an hamasei bildu zituen, eta hamabost 2017an. Antzeko kopuru baten beharra izango du mendeurreneko sasoia elitean finitzeko.]]>
<![CDATA[Saltoka ezin denean, pausoka]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1946/028/001/2021-03-21/saltoka_ezin_denean_pausoka.htm Sun, 21 Mar 2021 00:00:00 +0100 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1946/028/001/2021-03-21/saltoka_ezin_denean_pausoka.htm Osasuna. Juan Perez; Vidal, Aridane, David, Juan Cruz (Manu Sanchez, 89. min.); Torro, Brasanac (Torres, 89. min.), Moncayola, Barja (Javi Martinez, 89. min.), Jony (Ruben Garcia, 65. min.); eta Calleri (Budimir, 78. min.). Epailea. Del Cerro Grande. Txartel horiak Huescako Siovasi; eta Osasunako Moncayolari eta Vidali.

Luzea eta gogorra da mailari eusteko egin beharreko bidea. Ondo barneratua du hori Osasunak. Badaki saltoka iristen dela azkarren helmugara, baina, ezin denean jauzi egin, behintzat pausoak eman behar dira. Halaxe egin zuen atzo, Huesca azken sailkatuaren zelaian berdinduta. Garaipena aurrerapen handia izango zatekeen gorritxoentzat, baina urri dabiltza sormen aldetik, eta kamuts baloiak sareratzerakoan. Eta golik ezean, puntu bat da lor daitekeen saririk handiena.

Berritasunekin agertu zen Osasuna Alcorazen. Hamaikakoan, Ruben Garciaren hutsunea izan zen nagusia. Erdilaria titular izan zen atzo arteko 27 partidetatik 26tan, baina atzo atseden eman zion Jagoba Arrasatek, haren tokian Jony ipinita. Aulkian, berriz, Chimy Avilak bereganatu zituen begirada guztiak; deialdi batera itzuli zen 421 egunen ondoren, belauneko lesioak gainditurik.

Denboraldiaren amaiera geroz eta hurbilago dago, eta aurkari zuzenen arteko lehiak tentuz jokatu beharrekoak dira. Taldeak ez dira ero-eroan irteten zelaira; lehen minutuak neurketari eta kontrarioari neurria hartzeko baliatzen dituzte. Kasurako, halaxe egin zuten atzo Huescak eta Osasunak. Ez zen hasierako oldarraldirik izan. Hori bai, gorritxoenak izan ziren lehen hurbilketa arriskutsuak. Lehenik, sasi-erdiraketa pozoitu bat egin zuen Jonyk; eta, gero, tokitatik indarrez jaurti Torrok, Jonyk berak ezkerretik abiatutako jokaldia amaituz.

Lehia beste fase batean sartu zen lehen ordu laurdenaren ondotik. Nagusitzen hasi ziren etxekoak, Seoanek zelai erdiko lema hartu ahala. Bere egin zuten baloia, eta ez zen jabetza hutsala izan: 22. minutuan Vavrok langara bidali zuen baloia, eskuinkada ikusgarri baten bidez; eta, bost minutu geroago, Mirren burukada gurutzatua oso gutxirengatik ez zen sartu Juan Perezek defendatu zuen atean.

Ezkerretik nagusitasun egoerak sortu zituen Huescak, Galan, Rico eta Sandroren bidez, eta Osasunak buru-belarri jardun behar izan zuen zuloak ixten eta erdiraketak urruntzen. Eta, erasoan, ez zen konexiorik izan erdilarien eta aurrelarien artean. Callerik erdiko hiru atzelarirekin egin behar izan zuen talka; ez zen zeregin samurra. Alta, 39. minutuan tokia egin zuen area ertzean, eta, bizkarrez, Moncayolari eman zion baloia. Erdilariak kanpora jaurti zuen, ordea. Nafarrek neurketa parekatzea lortu zuten atsedenaren aurretik.

Kolpe trukea

Orekak bere hartan jarraitu zuen etenaren ondoren. Galanek erdiraketa gaiztoa egin zuen bigarren zatia hasi eta berehala, baina ez zuen inork errematatu. Jonyk bai, harrapatu zuen Barjak ezkerretik eginiko erdiraketa, 51. minutuan. Ez zuen garbi errematatu, baina. Partida lakartu egin zen gero, azken hogei minutuetan ireki aurretik. Osasunak Barjaren bidez izan zuen markagailuan aurrea hartzeko aukera, erdiraketa bat area barruan ehizatuta; alabaina, erdi-erdira errematatu zuen buruz. Huescak, berriz, bi abagune garbi izan zituen, Escricheren eskutik. Lehenik, burukada ia atepetik atera zion Aridanek. Eta, azken jokaldian, gehiegi gurutzatu zuen jaurtiketa. Hala, zapore gozoagoa hartu zuen berdinketak Osasunarentzat.]]>
<![CDATA[Alavesek sari lasaigarria lortu nahi du kezkak hartutako liderraren aurka]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1968/028/002/2021-03-21/alavesek_sari_lasaigarria_lortu_nahi_du_kezkak_hartutako_liderraren_aurka.htm Sun, 21 Mar 2021 00:00:00 +0100 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1968/028/002/2021-03-21/alavesek_sari_lasaigarria_lortu_nahi_du_kezkak_hartutako_liderraren_aurka.htm
Erronka ez da nolanahikoa: ligako liderra da Diego Pablo Simeoneren taldea, eta Alavesek ezin izan du garaitu 2017an Lehen Mailara itzuli zenetik. Hargatik, Abelardo Fernandezek uste du arretari «%200ean» eutsi beharko diotela Wandan saria eskuratzeko. «Ez badugu jokatzen haien intentsitate berarekin, gainetik pasatuko zaizkigu», azaldu du arabarren teknikariak.

Ez du uste taldeak goitik behera itxuraldatu behar duenik, oso dinamika petralean egonagatik. «Puntu gehiago lortzea merezi izan dugu azkenaldian, eta seinale ona izango da Betis eta Cadizen kontra marraztutako ildoari jarraipena ematen badiogu». Hala ere, garesti ordaindu dituzte banakako akatsak, eta halakoak inor gutxik ez bezala baliatzen ditu Atleticok. Hilabeteak daramatza lider, baina badu buruhausterik: Europatik at geratu berri da, eta Ligan txakalaldia ari dezaten; gerturatu egin zaizkio Bartzelona eta Real Madril.

Abelardok berregituratu egin beharko du zelai erdia, zigortuta baitaude Pina eta Manu Garcia. Litekeena da haien lekua Battagliak eta Ponsek betetzea.

ATLETICO MADRIL-ALAVES
Atletico Madril. Oblak; Trippier, Savic, Gimenez, Hermoso, Carrasco; Marcos Llorente, Koke, Lemar; Correa eta Luis Suarez.
Alaves. Pacheco; Ximo Navarro, Laguardia, Lejeune, Duarte; Battaglia, Pere Pons, Battaglia, Luis Rioja; Edgar eta Joselu.
Epailea. Martinez Munuera.
Lekua. Wanda Metropolitano.
Ordua. 18:30 (La Liga).]]>
<![CDATA[Egun bateko loreen bila]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1898/021/001/2021-03-20/egun_bateko_loreen_bila.htm Sat, 20 Mar 2021 00:00:00 +0100 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1898/021/001/2021-03-20/egun_bateko_loreen_bila.htm
Klasikoak loraldi betean dira; baita Aranburu bera ere. Duda-mudan abiatu zuen denboraldia, aurrekoa ohi baino beranduago bukatu zuelako, baina berehala uxatu ditu zalantzak. «Proventzan hirugarren postu bat lortu nuen, eta klasikoetan ere aurrean ibili naiz. Oso gustura nago orain arte egin dudanarekin». Omloop Het Newsbladen hasi zuen klasikoen sasoia; baita ongi hasi ere, seigarren egin baitzuen —proba horretan euskal herritar batek lorturiko emaitzarik onena da—. «Talde nagusian izan nintzen, eta amaierara 40 bat lagun iritsi ginen. Oso hanka onak izan nituen, eta esprint txukuna atera zitzaidan». Batean bale, bestean kale: Kuurne-Brusela-Kuurnen izan zen biharamunean, eta gauzak ez zitzaizkion horren ongi atera. «Moztuta gelditu nintzen eroriko baten erruz. Klasikoak halakoak dira: batean dena nahieran atera ahal zaizu, eta beste batean, dena aldrebes».

Strade Bianchen ere bizkarra eman zion zorteak. Izan ere, bi eroriko izan zituen, eta indarrak tropelera itzultzen erre zituen. «Gainean zegoen zati erabakigarria, eta puntutik atera ninduten. Halere, lehen aldia nuen, eta oso lasterketa polita iruditu zitzaidan hurrengo urteetarako». Tirreno-Adriatikoa lehiatu du hurrena, eta distira egin du, «oso gogorra» izan den arren. «Abiadura bizia, hotza, erorikoak... Eromena izan da. Baina, era berean, oso gustura nago izan ditudan sentsazioekin». Bosgarren izan zen bigarren etapan, Julian Alaphilippe, Mathieu Van der Poel, Wout Van Aert eta Tadej Pogacarren atzetik. «Lau oilar izan nituen aurretik; beraz, ez dago batere gaizki».

Aranburuk berak tente izango du gaur gandorra, Milan-Sanremon. Luis Otañok 1963an, Juan Fernandezek 1983an eta Igor Astarloak 2004an lorturiko seigarren postua dira orain arte euskal herritarrek proba italiarrean izan duten emaitzarik onena. Aranburuk zazpigarren egin zuen iaz, lehen aldia izanagatik. Beste koska bat igo nahiko luke aurten, betiere oinak lurrean edukita. «Hanka aldetik iaz baino hobeto nago, baina oso lasterketa zaila da: 300 kilometro pilatzen dituzu hanketan, eta tentsio handia izaten da Cipressan eta Poggion aurrean egoteko. Kokapenak dena balio du, eta hil ala bizi izaten da. Ea zortea alde dudan». Erasorik bortitzenak Poggion jo ohi dira, eta ezkiotarrak garbi du norenak diren jarraitu beharreko gurpilak. «Oraintxe, Van der Poel, Van Aert eta Alaphilippe dira hiru onenak halako esfortzuetan. Mundu guztia haiei begira egongo da. Jarraitu ahal izatea da kontua, eta ez da erraza izango».

Amstel Gold Race izango da lehiatuko duen hurrengo klasikoa, apirilaren 18an. Aurreneko aldiz hartuko du parte Ardenetako hiru probetako batean. Aurrez harbideetako bi Monumentuak jokatuko dira, Flandriako Tourra eta Paris-Roubaix, eta Aranburuk ez du espero bertan aritzerik: «Erreserban nago oraingoz, baina printzipioz, ez naiz izango. Badut proba egiteko gogoa, noski, oso lasterketa erakargarriak baitira».

Izagirre anaien ikaslea

Beste klasikozale batzuen aldean, txirrindulari arina da: 63 kilo pisatzen ditu soilik. Ez du gehiagoren beharrik, dena den. «Ongi moldatzen dira nire ezaugarrietara: ez dut beste batzuek duten potentzia, baina aldapak ondo igarotzen ditut, eta azkarra naiz». Gainera, klasikoen ibilbideak ez zaizkio batere arrotzak. «Etxera bertara iristeko, kilometro bateko mendatea igo behar dut. Ohituta nago gora eta behera aritzera, eta ziur horrek laguntzen didala». Hori bai, klasikoekiko zaletasuna berriki piztu zaio. «Ez naiz izan lasterketa asko ikusten dituen horietakoa. Alde horretatik, presio gutxiago izan dezaket».

Hori horrela, ez du kikiltzen kale edo bale egin beharrak: «Aukera bezala ikusten ditut klasikoak». Indarraz, zorteaz eta kokapenaz landa, uste du «xehetasun txikiek» ere eragin handia dutela. «Ongi pentsatu behar duzu txiza egitera ere noiz gelditzen zaren. Azken batean, indarrak hobekien kudeatzen dituztenak izaten dira aurrean». Eskarmentu handiko ziklistak ditu inguruan Aranburuk, eta eskertzen du hori. Izagirre anaiei erreparatzen die gehien: «Haiekin maiz entrenatzen naiz etxean, eta saio bakoitzean gauza berriak ikasten ditut. Asko laguntzen didate bi anaiek».

Klasikoetan maila emateaz gain, berriz ere besoak altxatzea du erronka. Hiru garaipen ditu profesional bezala, eta azkena 2019ko Burgosko Itzulian lortu zuen. Geroztik oso emaitza onak lortu dituen arren, ez da errematatzeko kapaza izan. «Caja Ruralen egutegi apalagoa nuen. Orain, ordea, askoz ere zailagoa da irabaztea, munduko onenen kontra lehiatzen zarelako. Hala ere, uste dut bide onetik noala, eta garaipenak uneren batean iritsiko direla». Helburu horrekin ariko da Tourrean. «Lehenengo aldia izango dut bertan, eta ilusio handia egiten dit. Esan digutenez, etapak lehiatzea da asmoa». Haatik, oraindik ez du garbi Itzulian izango duen zeregina. «Pentsatzen dut Ioni [Izagirre] lagundu beharko diogula. Aukera ematen badidate, saiatuko naiz aurrean ibiltzen».]]>
<![CDATA[«Gure mugen barruan dago World Tourrean garaipen bila aritzea»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1855/020/001/2021-03-17/gure_mugen_barruan_dago_world_tourrean_garaipen_bila_aritzea.htm Wed, 17 Mar 2021 00:00:00 +0100 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1855/020/001/2021-03-17/gure_mugen_barruan_dago_world_tourrean_garaipen_bila_aritzea.htm
Espero zen baino egutegi murritzagoa izan duzue sasoiaren hasieran, atzeratu egin baitira, besteak beste, Valentziako, Murtziako eta Andaluziako itzuliak. Nola eragin dizue horrek?

Faltan bota dugu lasterketa horietan aritzea, gure egutegian data garrantzitsuak direlako. Gainera, itzuli horiek sasoi puntu egokia hartzen laguntzen dizute helburu nagusiei begira. Apur bat berpiztu zaizkigu iazko mamuak; beldur pixka bat ematen du. Baina, tira, atzeratu egin dira; ez dituzte bertan behera utzi. Gero jo eta su lehiatu beharko gara apirilean eta maiatzean.

Txirrindulari batzuk debuta egin gabe daude oraindik denboraldi honetan. Nolako aldartez ikusten dituzu?

Ez da normala martxoaren erdialdean oraindik lehiatu gabe egotea, eta nabaritzen ari dira. Azkenean, ziklistek lasterketetan lehiatzeko egiten dute lan. Fisikoki maila ona dute, baina ez da erraza etxean egotea, beste batzuek denboraldia hasia dutela ikusita. Pazientzia izateko garaia da. Izan ere, apirilaren hasierarako martxan izango dira denak, eta, hortik aurrera, maila handiko lasterketa ugari izango dute.

Espainiako Vuelta izango da horietako bat. Zortzi urteren ondoren, itzuli handi batean ariko da berriz Euskaltel. Motibazio berezia sumatzen diezu ziklistei?

Vueltan egoteak zentzua ematen dio guztiari. Mundu osoko erakusleiho bat da, eta txirrindulari profesional gisa eduki daitekeen erronka ederrenetako bat. Ilusio handia dugu talde barruan, eta uste dut gai garela irudi ona eskaintzeko. Hori da gure nahia. Ahalik eta talderik orekatuena eramaten saiatuko gara, ezberdina baita aurtengo ibilbidea: esprint gehiago dago, besteak beste.

Aurten, itzuli handiei gonbidapen bat gehiago emateko aukera eman die UCIk. Horregatik ez balitz, Vueltatik kanpo geldituko zineten berriro?

Esperantza bagenuen bi gonbidapenetako bat lortzeko, baina ziurtasunik ez zegoen batere. Maila aproposa erakutsi genuen iazko lasterketetan, eta, gainera, Euskaltelen babesa lau urterako izanik, sendotasuna eta sinesgarritasuna genuen proiektu gisa. Bidea erraztu digu antolatzaileek hiru gonbidapen edukitzeak, eta uste dut oso berri ona dela.

Esan izan duzu zuzendari moduan ilusio handiagoarekin joango zarela txirrindularia zinenean baino. Zergatik?

Txirrindularia nintzenean, ez nengoen horren prest sari honetaz gozatzeko eta duen balioaz jabetzeko. Orain, dena beste begi batzuekin ikusten dut. Taldearekin batera hazi naiz zuzendari gisa, eta gazteen bilakaera bertatik bertara bizi izan dut. Oso esperientzia polita da.

ProTeam mailan ariko zarete berriro, eta, aurten bai, kategoria horri dagokion egutegi bat izango duzue.

Hala da. Iaz lanak izan genituen konfinamenduaren ostean erronka nagusi bat ezartzeko, eta nabaritu egin genuen hori. Trantsizioa ahalik eta modurik onenean egin genuen, eta aurten, gozatzeko garaia iritsiko zaigu. Kataluniako Volta, Euskal Herriko Itzulia, Donostiako Klasikoa... Helburu zirraragarriak dira. Gainera, egutegi polita izango dugu Italian; Espainiako Estatuko lasterketa guztietan hartuko dugu parte, eta Portugalen, Norvegian, Eslovenian, Eslovakian eta Kroazian ere ariko gara. Desiratzen gaude dena ongi atera dadin.

Jauzi kualitatibo bat emateko urtea dela sentitzen duzu?

Bai, gazteei dagokienez, batez ere. Nik badakit hazi egin direla, baina hori lasterketetan islatu behar dute. Gainera, World Tourrean maila egokia ematea gustatuko litzaidake. Zer den maila egokia? Ihesaldietan zeresana ematea, eta, zergatik ez, etaparen bat irabazteko lehiatzea. Gure mugen barruan dago. Itzulian agian garestiago egongo da, baina Voltan eta Vueltan, gutxienez etapa baten lehian egon gaitezke.

Itzulian irabazteko aukera gutxi ikusten baduzu, zein izango da orduan taldearen helburua?

Batez ere, borrokatzea. Zazpikote sendoa eramango dugu, eta uste dut etapa gehienetan zeresana eman dezakegula. Eta argi gera dadila ez dugula garaipena baztertzen. Sasoi onean iritsiko gara, eta, aldarte aldetik, sekulako gogoa dugu etxeko lasterketara laranjaz jantzita itzultzeko. Ezingo gara zaleengandik nahi bezain gertu egon, baina ziur sentituko dugula jendearen berotasuna.

Zer analisi egin duzu ibilbideaz?

Etapa aproposak egongo dira ihesaldientzat: adibidez, bigarrena, ez baitira oso mendate bortitzak igoko. Ondarroako etapa ere gorabeheratsua da, baina ez oso gogorra, eta baliteke ihesaldian edo esprintean erabakitzea. Besteak eskalatzaile finentzako etapak izango dira, eta horietan, helburua ahalik eta urrutien iristea eta mendiko sarirako puntuak lortzea izango da.

Taldea prest ikusten duzu datozkion erronkei aurre egiteko?

Bai; batez ere, gazteek aurrera egiten badute. Gotzon Martinek igo du koxka jada, eta Unai Cuadrado ate joka dago. Gainera, eskarmentu handiko txirrindulariak ditugu. Egia da Ruben Fernandezen irteerarekin indarra galdu dugula sailkapen nagusiei begira. Mate oso ona da, baina ihesaldi indartsuetan sartzea da bere espezialitatea.

Etorkizunera begira, zein da proiektuak egin beharreko hurrengo urratsa?

Egutegi hau aurten eta hurrengo urtean finkatzen badugu, indartu egingo gara talde gisa, eta sona hartuko dugu kanpora begira. Gero, gerokoak etorriko dira. Hobe da Frantziako Tourrean-eta ez pentsatzea, eta indar guztiak luze gabe egin beharreko pausoetan jartzea. Izan ere, orain duguna finkatu ezean, ezinezkoa izango da Frantziako Tourrean izatea.]]>
<![CDATA[Beste behin etxekalte aritu da]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1948/034/002/2021-03-14/beste_behin_etxekalte_aritu_da.htm Sun, 14 Mar 2021 00:00:00 +0100 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1948/034/002/2021-03-14/beste_behin_etxekalte_aritu_da.htm Cadiz. Ledesma; Fali, Marcos Mauro (Salvi, 6. min.), Cala (Garrido, 91. min.), Espino; Jonsson, Jose Mari, Perea (Jairo, 91. min.), Alex Fernandez; Sobrino (Malbasic, 83. min.) eta Negredo (Saponjic, 83. min.).
Golak. 1-0. Joseluk, penaltiz (36. min.); 1-1. Alex Fernandezek, penaltiz (83. min.). Epailea. Diaz de Mera. Txartel horiak Alaveseko Pinari; eta Cadizeko Salviri, Faliri eta Saponjici. Txartel gorria Alaveseko Manuri.

Ez dago modurik: Alavesek berpiztu ezinik jarraitzen du. Ari da imintzioak egiten, baina jardunaldiak aurrera doaz, eta keinu hutsekin jada ez da aski. Irabaztea da galbidetik irteteko modu bakarra, baina Arabako taldeak ez daki kontrarioak nola azpiratu. Betisen kontra 0-2 joan zen irabazten astelehenean, baina alferrik. Eta atzo ere, Cadizen kontra, ez zen gai izan aldeko markagailuari eusteko. Erabat kontrolpean izan zuen partida 1-0ekoa egin ondoren, azken txanpan etxekalte jokatu zuen arte: penaltia oparitu, eta beste kolpe bat jaso zuen Abelardoren taldeak.

Mendizorrotzan, baloiaren jabetzari muzin egiten dioten bi talde izan ziren aurrez aurre. Ekimena, hargatik, Alavesek hartu zuen: etxean ziharduelako, eta aurkariak baino premia larriagoa zuelako. Kosta zitzaion jokaldi argiak sortzea, baina saiatu, behintzat, saiatu zen. Hegaletatik egin zuen min batez ere, Pellistriren grinaz eta kalitateaz baliatuta. Lehen zatian, uruguaitarraren hanketatik pasatu ziren jokaldi aipagarri gehienak. Distira galduz joan zen minutuak igaro ahala, eta, orduan, Joseluren txanda iritsi zen: pase luze bikaina eman zion Riojari, eta haren kontrola eskuarekin moztu zuen Salvik, area barruan. Aurrelariak sareratu egin zuen penaltia, eta, hala, 36. minutuan 1-0 jarri zen Alaves. Plana nahi bezala ari zitzaion ateratzen Abelardori.

Golaren ostean, gasteiztarrek ez zuten sufrikariorik pairatu. Cadizek oso uzkur jokatu zuen, eta nekez iritsi zen Pachecoren ate ingurura. Aurkako golak ez zuen xaxatu, eta, gainera, ondo kokaturiko aurkari bat zuen aurrean. Lerro artean ez zuen espaziorik utzi Arabako taldeak, eta arearen defentsa sendotasun handiz egin zuen. Gidoiak bere horretan jarraitu zuen atsedenaren ostean. Gertuago zirudien Alavesen bigarren golak berdinketak baino. Izan ere, baloiak lapurtu ostean kontraeraso zitalak egiteko aukera zabaldu zitzaion.

Manuren baldarkeria

Arabarrek garaipen erosoa lortu behar zutela zirudien, baina dena hankaz gora jarri zitzaien neurketa bukatzeko hamar minuturen faltan. Manu Garciak ukondoa goian zuela egin zuen jauzi arean, eta Calak, kontaktua nabaritzean, lurrera bota zuen bere burua. Penaltia adierazi zuen epaileak, baina, aldi berean, baldar jokatu zuen arabarren kapitainak; batik bat, aintzat harturik aurreko jokaldian txartel horia ikusi zuela oso antzeko egoera batean. Hala, jokalari bat gutxiagorekin gelditu zen Alaves, eta are okerragoa zena: Alex Fernandezek banakoa egin zuen penalti puntutik. Jota gelditu ziren arabarrak, berriro esku-eskura izan zuten garaipenak ihes egin ziela sinetsi ezinik.]]>
<![CDATA[Osasunak puntu landua lortu du Valladoliden aurka]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1940/034/001/2021-03-14/osasunak_puntu_landua_lortu_du_valladoliden_aurka.htm Sun, 14 Mar 2021 00:00:00 +0100 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1940/034/001/2021-03-14/osasunak_puntu_landua_lortu_du_valladoliden_aurka.htm Valladolid. Jimenez; Janko, Joaquin, El Yamiq (Bruno, 85. min.), Olaza; Mesa (Michel, 79. min.), Alcaraz, Oscar Plano (Luis Perez, 95. min.), Orellana; Guardiola eta Weissman (Kodro, 79. min.).
Epailea. De Burgos Bengoetxea. Txartel horiak Osasunako Barjari eta Moncatolari; eta Valladolideko Guardiolari, Joaquini eta Weissmani.

Irabazi ezin denean, berdinketa ez da sari makala. Ondorio hori atera zuen atzo Osasunak, Valladoliden kontra puntu bat urratu eta gero. Aukera ederra zuen Sadarren beste martxa bat sartu eta salbaziora hurbiltzeko, baina, horretarako, irabazi egin behar zuen. Eta gorritxoek ez zuten Valladolid azpiratzeko meriturik egin. Oso neurketa itxia jokatu zuten bi taldeek, eta nafarrei arrakala zabaldu zitzaien bigarren zatian. Sufritu egin zuten kanpokoen oldarraldiekin, eta, gehiagoren gosez ziren arren, ontzat jo zuten puntu bakarreko saria.

Lehen zatian hobea izan zen Osasuna, baina ez zen gai izan gol aukera garbiak sortzeko. Zehaztasuna falta izan zitzaion azken metroetan, bai kontrolak, bai erdiraketak eta bai jaurtiketak egiterakoan. Behin asmatu zuen, 36. minutuan, eta sareetan bukatu zuen baloiak: Vidalek eta Barjak eskuinetik hormarena egin zuten, eta Callerik zehatz errematatu zuen area barruan. Haatik, gola ospatzeari berehala utzi zioten gorritxoek, jokoz kanpokoa adierazi baitzuen epaileak. Apur bat aurreratuta zegoen Budimir, eta Calleriren errematea zertxobait ukitu zuen.

Bigarren zatiari energia handiagoz ekin zion Nafarroako taldeak, eta bazirudien pixkanaka erauntsia antolatuko zuela Valladoliden area inguruan. Alabaina, kanpokoak hazi egin ziren minutuen joanean, eta 0-1ekoa egitear izan ziren 64. minutuan. Kontraerasora bizi atera zen Janko, eta, haren erdiraketa Weissmanek jaso ostean, bakarrik gelditu zen Orellana; kanpora jaurti zuen, ordea. Hortik gutxira, zutoinetik oso gertu igaro zen Mesak areaz kanpotik eginiko jaurtiketa. Lasaitasun hasperenak entzun ziren Sadarren. Jokalari erasokorrak zelairatu zituen Arrasatek, baina hutsaren hurrengoa izan zen gorritxoen erreakzioa. Jaitsiera postuak nahiko urrun dituzte oraindik, baina ezin daitezke lokartu.]]>
<![CDATA[Burua altxatzeko garaia]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1877/021/001/2021-03-13/burua_altxatzeko_garaia.htm Sat, 13 Mar 2021 00:00:00 +0100 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1877/021/001/2021-03-13/burua_altxatzeko_garaia.htm
Zirt edo zart egin behar du Alavesek. Garaipenak besterik ez dio balio. Bestela, putzuan are gehiago hondoratzeko arriskua izango luke, eta kolokan egongo litzateke Abelardoren etorkizuna. Teknikaria jakitun dago gaurko neurketak zer balio duen: «Dena eman behar dugu; ez zaigu besterik gelditzen, asko baitugu jokoan». Hala ere, egoerari pisua kendu nahi izan dio: «Oso partida garrantzitsua da taldearentzat. Funtsezkoa da dinamikaz aldatzea, baina egoera ez da guztiz kritikoa: bi puntura dugu salbazioa, eta ez dira soilik hiru partida gelditzen».

Amaierako deskalabrua alde batera utzita, arabarrek partida txukuna osatu zuten Betisen zelaian. Erasoan argi-printzak igorri zituzten aspaldiko partez, joko zorrotz, bizi eta eraginkorraren bidez. Horregatik, zelaiko jardunak baino gehiago, alderdi mentalak kezkatzen du Abelardo: «Jokalarien buruan sartu nahi dut, 90 minutuz arretari eta konfiantzari euts diezaioten. Mentalizazioa behar dute». Lanketa psikologiko hori egiteko parada izan zuen atzo, taldeak eginiko ezohiko kontzentrazioan.

Rodrigo Ely min hartuta dago oraindik, eta Ximo Navarro ere ez da ariko gaur, txartel pilaketa dela-eta. Martinek jokatuko du haren ordez defentsako eskuin hegalean. Zelai-erdian, berriz, litekeena da Pina hamaikakora itzultzea, Manu Garciaren edo Battagliaren ordez. Ikusmin handiena, dena den, Lucas Perezen egoerak pizten du. Taldeko jokalaririk onena da teknikoki, eta fisikoki ez du arazorik, baina, halere, hamaikakoan finkatu ezinik dabil. Areago, Betisen kontra ez zuen minutu bakar bat ere jokatu. Haren beharra du taldeak, baina baliteke Abelardok gaur ere aulkian uztea, eta Joseluren ondoan Edgar Mendez ipintzea.

Cadizek 28 puntu ditu, Alavesek baino sei gehiago, eta jarraipena eman nahi dio Eibarren aurka lorturiko garaipen lasaigarriari. Ordura arte, zortzi neurketa zeramatzan irabazi gabe; hain justu, Alavesen aurka lortu zuen azkena, 18. jardunaldian. Oso partida makala jokatu zuten arabarrek (3-1), eta orduan egin zuen Pablo Machinenak, taldea 16. postuan zela.

ALAVES-CADIZ
Alaves. Pacheco; Martin, Laguardia, Lejeune, Duarte; Manu Garcia, Pina, Edgar, Luis Rioja; Joselu eta Lucas Perez.
Cadiz. Ledesma; Fali, Cala, Marcos Mauro, Espino; Jose Mari, Jonsson, Salvi, Alex Fernandez; Sobrino eta Negredo.
Epailea. Diaz de Mera.
Lekua. Mendizorrotza..
Ordua. 14:00etan (La Liga).]]>
<![CDATA[Osasunak urrats handia egingo du salbaziorantz gaur Valladolidi irabazten badio]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1927/021/002/2021-03-13/osasunak_urrats_handia_egingo_du_salbaziorantz_gaur_valladolidi_irabazten_badio.htm Sat, 13 Mar 2021 00:00:00 +0100 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1927/021/002/2021-03-13/osasunak_urrats_handia_egingo_du_salbaziorantz_gaur_valladolidi_irabazten_badio.htm
Gorritxoek Oier, Roberto Torres eta Unai Garcia gabe jokatu beharko dute, hirurek harreman zuzena izan baitute COVID-19an positibo eman duen norbaitekin. Iñigo Perezek, Roncagliak eta Ruben Martinezek ere ezingo dute jokatu, min hartuta daudelako oraindik ere. Chimy Avila ere ez dago prest oraindik, baina hasia da tunelaren amaiera ikusten: sendagiria jaso du dagoeneko, eta lehiara apirilean itzultzea espero da.

«Pizgarri askoko lehia da»

Kapitainen falta deitoratu du Jagoba Arrasatek. «Hiru jokalari garrantzitsu dira, eta aldi berean galdu ditugu. Lastima da». Alta, azaldu du badituztela aukerak aldaketak egin eta «talde lehiakorra» zelairatzeko. Balio handia eman die gaur jokoan izango diren puntuei: «Halako partidak aurrera atera ditugu bigarren itzulian, eta badakigu horrek zer esan nahi duen. Gaur irabazita, pauso oso garrantzitsua emango dugu». Helburu bat baino gehiago dutela azpimarratu du: «Golen aldea ere jokoan izango da, eta 31 punturekin jar gaitezke. Pizgarri askoko lehia da».

OSASUNA-VALLADOLID
Osasuna. Herrera; Vidal, Aridane, David Garcia, Manu Sanchez; Torro, Moncayola, Barja, Ruben Garcia; Budimir eta Calleri.
Valladolid. Masip; Janko, Joaquin El Yamiq, Olaza; Roque Mesa, Alcaraz, Oscar Plano, Orellana; Sergi Guardiola eta Weissman.
Epailea. De Burgos Bengoetxea.
Lekua. Sadar.
Ordua. 18:30ean (La Liga).]]>
<![CDATA[Pazientzia, lana eta talentua]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2102/021/001/2021-03-06/pazientzia_lana_eta_talentua.htm Sat, 06 Mar 2021 00:00:00 +0100 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/2102/021/001/2021-03-06/pazientzia_lana_eta_talentua.htm
Barjaren aurrerabideaz harro mintzo da Javi Lerga, Osasunako harrobiko teknikari ohia. Bere esanetara izan zuen gazte mailan eta bigarren taldean, eta «oso pozik» dago hegalekoa olatu aparretan ikusita. «Osasunazale petoa da Kike. Sekulako atxikimendua du klubarekin. Eta pazientzia eta irmotasun handia eduki behar izan du lehen taldean finkatzeko. Dena merezi du». Lergak ez du dominarik jantzi nahi. «Entrenatzaileok testuinguru aproposak sor ditzakegu, baina meritua jokalariena da. Kasu honetan, Kikek erresilientzia handia izan du. Harribitxi batzuk bidean gelditu dira, baina berak itxaroten jakin du, arreta osoa lanean jarrita, eta saria jasotzen ari da orain».

Ororen gainetik, Barjaren nortasuna goraipatu du Lergak. Uste du «ispilua» dela gizartearentzat, eta «luxua» omen da halako jokalari batekin lan egitea. «Ez ditu bi aurpegi. Orain gorenean dagoen arren, duela zortzi urteko mutil apal eta atsegin bera da. Talde barruan lezio handiak eman ditu eskuzabaltasunari eta lanerako gaitasunari dagokionez. Aulkian dagoenean ez du aurpegi txarrik jartzen, eta behar duzunean beti dago hor. Ogi puska da, eta uste dut gizarteak halako erreferenteen beharra duela».

Barjaren ezaugarri fisiko eta teknikoei dagokienez, buruz burukoetan duen abilezia nabarmendu du Lergak. «Gaitasun itzela du aurkariak atzean uzteko. Baloia iristen zaionean, ausart jokatzen du beti. Halako oso jokalari gutxi dago egun, eta ikusleentzat gozagarri dira». Dohain horrekin liluratuta utzi zuen entrenatzaile nafarra, gazte mailako taldean. Barja kadetea zen oraindik, baina bere futbola ez zetorren bat zuen adinarekin. Urtebete geroago, bigarren taldearen lema hartu zuen Lergak, eta beste koska bat igotzeko aukera eman zion hegalekoari. «Apustu irmoa egin nuen haren alde. Izan ere, benetan sentitzen nuen bidea egin zezakeela».

Debutean gola sartu zuen Barjak. Hamasei urte eskas zituen, eta Hirugarren Mailako golegilerik goiztiarrenetako bat bihurtu zen. Gero, lanak izan zituen distira egiteko; ekinean jarraitu zuen, ordea. «Hasieran ezin zien aurkariei izkin egin, fisikoki indartsuagoak baitziren. Alabaina, ez zuen amore eman, eta izaera horri esker iritsi da elitera».

Oraindik badu zer ikasi

Azkenerako txiki gelditu zitzaion harrobia. Haatik, luze jo zuen lehen taldean jokatzeko aukera jaso zuen arte. Bertan finkatzea ere gogotik kosta zaio. «Profesionalismoaz ari gara: lehia handia dago, eta taldekide gehienek berak baino eskarmentu handiagoa dute. Gainera, lesioak ere izan ditu». Oztopo guztiek zaildu egin dute, eta jokalari «osoagoa» da orain. «Erdiratzen asko hobetu du, baita defendatzen ere, eta oso moldakorra bihurtu da zelaian». Edonola, oraindik baditu leundu beharreko ertzak. «Taldeak eskertuko luke gol gehiago sartuko balitu. Hori konfiantzarekin lotuko nuke nik. Denbora gehiago jokatu ahala, askatuz joango da barruan duen guztia. Baina hamaikakoan finkatzeko, erregularragoa izan behar du». Beste aurrerapauso bat egiten saiatuko da gaur.]]>
<![CDATA[Oroipenak, besterik ez]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1938/019/001/2021-03-03/oroipenak_besterik_ez.htm Wed, 03 Mar 2021 00:00:00 +0100 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1938/019/001/2021-03-03/oroipenak_besterik_ez.htm Abelardo efektuak. Magia egin zuen entrenatzaile espainiarrak. Trukoak prest zituen Alaves berriro biziberritzeko, baina hasi du bigarren aroa, eta ahaztu egin du aztikeria nola egin. Makilatxoari gogotik ari zaio eragiten, baina alferrik: susperraldi zantzuak ez dira inondik ere ageri.

Abelardok zortzi neurketa zuzendu ditu orain arte denboraldi honetan, eta horietatik bakarra irabazi, beste bat berdindu, eta sei galdu ditu Alavesek. Oso hasiera makala izan da, batik bat teknikariaren lehen aroaren hastapenarekin alderatuz gero: aurreneko zortzi partidetatik sei irabazi eta soilik bi galdu zituzten gasteiztarrek. Dena Montiliviko iraultzarekin hasi zen; 2-3 gailendu zitzaizkion Gironari, 2-0 galtzen joan eta gero. Abiapuntu horrek fedea berreskuratzeko balio izan zion taldeari. Bada, kontrakoa gertatu zitzaion Abelardo itzuli osteko lehen partidan, Espainiako Kopan Almeriaren kontra 5-0 galduta. Hasiera ezin petralagoa izan zen, eta jarraipena ez da askoz hobea izaten ari.

Abelardoren eskuliburua ez da aldatu. Atzetik aurrera eratu nahi du taldea, oinarri gisa sendotasuna izanik. Duela hiru sasoi, berehala irmotu zuen defentsako egitura: arabarrek golik jaso gabe bukatu zituzten lehen zortzi partidetatik lau. Sei gol sartu zizkieten gainontzeko neurketetan. Oso gutxi dira, Abelardo itzuli zenetik jaso dituzten 21 golen aldean. Belarrondoko bakarra ez dute Almeriaren zelaian hartu: launa gol sartu dizkiete Real Madrilek eta Realak, eta bost sartu dizkie Bartzelonak. Aurkarien izenak ez die aitzakia gisa balio: orain dela hiru sasoi, soilik 1-0 galdu zuten Atletico Madrilen aurka Abelardoren hirugarren lehian, eta zortzigarrenean emaitza berarekin nagusitu zitzaizkion Sevillari. Gainera, oso estu hartu zuten Bartzelona Camp Noun (2-1).

Ezintasunak harrapatuta

Talde osoak du zerikusia defentsako ezinean, baina bereziki harrigarria da ikurren apalaldia. Pacheco ez dabil ohi bezain seguru atepean, eta Laguardia ere ez da betiko bera. Haien jiran sendotu zuen taldea Abelardok bere lehen aroan, baina orain behera eginda direnez, teknikariak ez du modurik gasteiztarren atea zigilatzeko. Mendizorrotza gotorleku bihurtzeko ere ez da gai izaten ari: Abelardoren etxeko lehen lau partidetatik bat irabazi eta hiru galdu ditu Arabako taldeak. Lautik lau irabazi zituen teknikariaren lehen egonaldiaren hasieran; zaleen babesa zuen orduan.

Markagailuan atzetik izan arren, Alavesek partidan sartuta jarraitzen zuen lehen. Areago, kontrako emaitzak iraultzeko gaitasuna izan zen talde haren bertute nagusietako bat, Gironaren zelaian erakusten hasi zen bezala. Haatik, orain amore ematen du aurkarien kolpeak jaso orduko. Ez da utzikeria kontua, ezintasuna baizik. Erasoan uzkur eta antzu dabil, eta ez da gai azeleragailua zapaltzeko. Abelardok talde zorrotza eratu zuen 2017-2018koan, hegaletan Pedraza eta Ibai Gomez ipinita. Orain, ordea, hegalekoek badute nahikoa lan atzelariei laguntzen. Aurkariaren areatik oso urrun ari dira jokatzen.

Joseluri baloikadak bidaltzea da taldeak darabilen irtenbide bakarra, eta, horrela, nekez lora daiteke jokalari teknikoen talentua. Lehen aroaren hasieran, Abelardok zukua atera zion Munir, Ibai eta Sobrinoren kalitateari; alabaina, oraindik ez ditu onbideratu Lucas Perez eta Jota Peleteiro. Lucas erabakigarria izan zen Valladoliden kontra, baina askoz ere gehiago eskatu behar zaio taldeko izarra denari. Jotak, berriz, desagertuta dago zeharo.]]>