<![CDATA[Eñaut Agirrebengoa | Berria.eus]]> https://www.berria.eus Bere azken artikuluak eu Mon, 25 Oct 2021 16:30:19 +0200 hourly 1 <![CDATA[Eñaut Agirrebengoa | Berria.eus]]> https://www.berria.eus/irudiak/berriaB.png https://www.berria.eus <![CDATA[Altxorra itsas hondoan]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1954/028/001/2021-10-24/altxorra_itsas_hondoan.htm Sun, 24 Oct 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1954/028/001/2021-10-24/altxorra_itsas_hondoan.htm
Partidak irabazteko formula aurkitu du Alavesek: gola berehala sartu, eta lorturiko aldea zain eta muin defendatzea. Hala gailendu zitzaion Atletico Madrili zazpigarren jardunaldian, eta modu berean erdietsi zuten atzo denboraldiko bigarren garaipena, Cadizen zelaian. Oso bolada makurrean zegoen Javi Callejaren taldea, eta, halakoetan, kosta ahala kosta irabazi behar da, asko sufrituta eta gutxi gozatuta bada ere. Pragmatismoa eta erresistentzia. Apaingarriak, beste baterako. Erasoan eraginkorra eta defentsan sendoa izan zen atzo Alaves, eta, bigarren zatian itolarri latza izanagatik, altxorra atera zuen itsas hondotik. Emaitzak teknikariaren esanak berretsi zituen: taldeak ez du amore eman oraindik.

Modurik onenean hasi zuen norgehiagoka, penaltiz 0-1ekoa eginda. Joseluri falta egin zioten area barruan, eta aurrelaria bera arduratu zen jaurtiketaz. Erdi-erditik sareratu zuen baloia, indarrez, arriskurik hartu gabe. Arabarrek etxetik kanpo egindako lehen gola izan zen, eta denboraldi osoko hirugarrena. Balio handikoa zen Callejaren mutilentzat, eta, horren jakitun, sariari eusteko lanera bideratu zituzten ia ahalegin guztiak. Laneko atorra soinean, pikotxa eta pala eskuan.

Hasieran, eroso eutsi zioten Cadizi. Tinko defendatu zuten Pachecoren area Cadizen erdiraketa ugariez. Gainera, baloiarekin argitasuna izan zuten zenbait minutuz. Manu Garcia, Toni Moya eta Pellistri izan ziren horren erantzuleak. Hain justu, uruguaitarra 0-2koa egiteko zorian izan zen 30. minutuan, baina erabakimena falta izan zitzaion Ledesma gainditzeko. Lokartu egin zen, eta gainera etorri zitzaion Espino. Lehenago, Duarteren erdiraketa pozoitu batek gutxirengatik ez zuen bukatu Cadizen ate barruan.

Egoera kontrolpean zuten gasteiztarrek. Azken ordu laurdenean, baina, aurrerako urratsa egin zuen Cadizek, eta atzean gotortu beste erremediorik ez zuen izan Alavesek. Dena den, apenas sortu zioten aukerarik. Sobrinoren jaurtiketa gurutzatu bat eta Alarconek buelta erdian eginiko errematea izan ziren etxekoen hurbilketarik onenak lehen zatian. Eskuin hegaletik erdiraketa batzuk egin zituzten elkarren segidan, baina ez zuten modurik topatzen Laguardiak, Miazgak, Duartek eta Loumek altxaturiko harresia gainditzeko. Nabarmentzekoa izan zen erdilari senegaldarraren jarduna, gotik garaiezina izan baitzen. Hori bai, arazo gehiago izan zuen baloiarekin.

Etxekoek azeleragailua sakatu zuten aldageletatik bueltan. Indarberrituta zelairatu ziren, berdinketaren gola ahalik eta azkarren lortzeko intentzioz. Setiatu egin zuten Alaves; orduan bai, gogotik sufritu beharrean izan zen Arabako taldea. Pereak erotu egin zuen eskuin hegalean, goi-mailako bakarkako jokaldiekin. Bestalde, Pacheco bere onena ematera behartu zuten Negredoren erremate akrobatikoek. Beste jokaldi batean, etxekalte aritu zen Ximo Navarro, atezainari pase txarra emanda, eta Laguardiak atepetik atera behar izan zuen baloia. Erauntsiari ozta-ozta ari zitzaizkion eusten arabarrak.

Joselu, barkatu eta asmatu

Haatik, Cadizen grina apalduz joan zen pixkanaka. Ez zuen olatua baliatu, eta, etxekoen aparraldia igarota, Alavesi aukerak zabaldu zitzaizkion partida erabakita uzteko. Lehenik, Edgarri gol bat baliogabetu zioten, jokoz kanpo zegoelako; geroago, Riojak ez zuen asmatu kontraeraso azkar bat behar bezala bukatzen; eta hurrena, Joseluk erdi-erdira errematatu zuen korner bat, dena alde zuela. Ordea, ez zuen kale egin 91. minutuan, Haroyanek eta Ledesmak atzean egindako oparia baliatuta. Miguel de la Fuentek hondoko marratik pasatu zion baloia, eta aurrelariak arazorik gabe sareratu zuen.

Hortaz, kolpea eman zuen mahai gainean, bi gol sartuta, eta arnasa hartzeko aukera eman zion taldeari. Garaipenak ez dio balio jaitsieratik irteteko, baina, behintzat, argia dakusa tunelaren bukaeran. Datorren asteartean beste pauso handi bat emateko aukera izango du, Elxen aurka, Mendizorrotzan.]]>
<![CDATA[Egarriak akabatzen dago]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1938/021/001/2021-10-23/egarriak_akabatzen_dago.htm Sat, 23 Oct 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1938/021/001/2021-10-23/egarriak_akabatzen_dago.htm
Talde bat antzu dabilenean, aurrelariei begiratzen zaie lehenbizi; haiek dute golak sartzeko ardura, nagusiki. Normalean, sarturiko golen arabera epaitzen da aurrelarien jarduna. Bada, irizpide horrek oso toki txarrean uzten ditu Alaveseko golegileak: Joselu izan da ate aurrean asmatu duen bakarra, penaltiz. Galiziarra da aurreko lerroko erreferentzia nagusia, Lucas Perezek taldea zalapartaka utzi eta gero. Errematatzaile fina dela erakutsi du azken bi denboraldietan, bakoitzean 11 gol sartuta. Uda honetan Sevillara joateko asmoa zuen, baina fitxaketa ez zen gauzatu, eta, geroztik, bere onenetik urrun dabil. Motibazioa galdu du, eta jada ez da finkoa hasierako hamaikakoan; Callejak aulkian utzi zuen Atletico Madrilen eta Athleticen kontrako norgehiagoketan.

Orduan, Sylla eta Miguel De la Fuentek jokatu zuten titular gisa, eta haien ekarpena ere oso urria izan da. Biak elitean oso esperientzia gutxi dute, eta orain arte ez dute erakutsi azken metroetan erabakigarriak izateko gaitasunik. De la Fuente gol bat sartzeko zorian izan zen Betisen kontra, baina baloia langara joan zitzaion. Guidetti da taldeko laugarren aurrelaria; hark badu eskarmentua gorengo mailan, baina bazter utzita egon da azken denboraldietan. Callejak aukera gehiago eman dizkio, baina suediarrak ez du eman aurrerapausorik.

Agorraldiaren errua ezin zaie leporatu aurrelariei bakarrik. Eraginkortasunak lotura estua du aukerak sortzeko gaitasunarekin, eta alde horretatik ere, gabezia handiak dituzte gasteiztarrek. Calleja joko landuaren zalea da, baina Alaves, gaur-gaurkoz, ez da gai baloia mugituz aurrera egin eta aurkariaren lerroak gainditzeko. Kontraerasoetan ere ez da asmatzen ari, eta kamuts dabil hegaletan. Luis Rioja da jokoa sakontzeko gai den bakarra, abiadura eta ausardia uztartuz. Taldeko ikurra da oraintxe bertan. Baina bakarrik dago. Inork ez die jarraipenik ematen haren ahaleginei. Eskuin hegalean, nahi eta ezin dabil Facundo Pellistri. Nabari zaio pizgarri izan daitekeela, baina, orain arte, tantaka erakutsi du talentua. Edgar Mendez, berriz, ia bi hilabetez egon da min hartuta, eta Ivan Martin desagertu egin da bosgarren jardunaldiaz geroztik Alavesek 0-2 galdu zuen Osasunaren kontra.

Itzaltzera egin du, halaber, Manu Garciak, Alavesek azken merkatuan fitxaturiko beste erdilari erasokorretako batek. Lehen partidetan, jokalaririk sortzaileena izan zen, lerro artean trebezia erakutsita. Nolanahi ere, hamazazpi minutu besterik ez ditu jokatu Espanyolen aurka hasieratik aritu zenetik, seigarren jardunaldian. Teknikoki asko eman diezaioke taldeari, baina Callejak ez du garbi zelaian non kokatu. Hegalean eta barruan jokatu du, eta ez da inon finkatu.

Formula egokiaren bila

Teknikariak denetarik egin du taldea suspertzen saiatzeko. Piezak aldatu ditu, baita haiek ordenatzeko modua ere, baina alferrik izan da. Hiru erdilari eta aurrelari bat, erdi-punta bat aurrelariaren atzetik, bi aurrelari... Ez dago garbi zein den formularik egokiena. Bost atzelarirekin irmoagoa izan da atzean, baina horrek erasoan jokalari bat gutxiagorekin aritzea dakar. Betisen aurka, lauko lerroa berrezarri zuen Callejak defentsan, 4-4-2 marrazkiarekin jokatzeko. Borondatetsu jokatu zuten arabarrek, baina batere argitasunik gabe. Hori gutxi ez, eta langarekin tupust egin zuten bi aldiz. Haizearen kontra dabiltza, erabat.

Ate aurrean ez dute izan horren bolada txarrik Lehen Mailara itzuli zenetik. Cadizen kontra, golen iturritik edan nahi dute berriz.]]>
<![CDATA[Denak bat eginik, gorabidean]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1925/017/001/2021-10-22/denak_bat_eginik_gorabidean.htm Fri, 22 Oct 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1925/017/001/2021-10-22/denak_bat_eginik_gorabidean.htm
Orain arte, Osasunak garaipen bakarra erdietsi du Iruñean. Goraldiaren gakoa, beraz, etxetik kanpoko jardunean dago: partida guztiak irabazi ditu bisitari gisa, lautik lau. Marka guztiak apurtu ditu, eta ohiko joerak irauli, Miguel Flaño (Iruñea, 1984) taldeko jokalari ohiak azaldu duenez. «Historikoki, beti kosta zaigu gehiago etxetik at emaitza onak lortzea, baina aurten alderantziz ari da izaten. Oso fidagarriak ari gara izaten Iruñetik urrun». Azken txanpan lortu ditu lau garaipen horietatik hiru, Cadiz, Mallorca eta Vila-realen zelaietan. Ez da zorte kontua izan soilik, Flañoren aburuz. «Behin gerta dakizuke zorioneko gol bat sartzea, baina, egoera bera behin eta berriz errepikatzen denean, ezin daiteke kasualitateez hitz egin. Taldea oso indartsu ari da iristen azken txanpara, fisikoki eta mentalki. Presioa goian egiten jarraitzen du bukaeran, eta jokalari askorekin egiten du eraso. Horren ondorio dira garaipenak».

Zaila izango da bolada horri eustea, baina, era berean, ez litzateke harritzekoa izango Sadarko emaitzek hobera egitea. Izan ere, ez du uste Osasuna etxean makal dabilenik. «Rayori irabazi dio bakarrik, azken partidan, baina oro har sentipenak ez dira txarrak izan. Berdindutako lehiak lasai asko irabaz zitzakeen. Litekeena da orekatuz joatea etxeko eta kanpoko emaitzak».

Azterketan sakonduz, taldea «oso egina» dagoela azpimarratu du. «Ideiak oso garbi dituzte, jokalari multzoak geroz eta denbora gehiago daramalako Jagobaren esanetara [Arrasate]. Lan egiteko modua eta jokamoldea oso finkatuta daude, eta, gainera, kanpotik iristen direnek berehala barneratzen dute». Eta etxeko jokalariei dagokienez, David Garciaren lana goraipatu du. «Oso garrantzitsua da atzeko lerroan jokalari erregularrak eta lehiakorrak edukitzea, eta, alde horretatik, David itzel ari da. Oso akats gutxi egiten du, eta beti dago adi. Konfiantza handia du, eta aske sentitzen da bere gaitasun guztiak erakusteko. Asko pozten naiz harengatik, merezi baitu».

Hori gutxi balitz bezala, golak sartzeko erraztasuna ere ari da izaten atzelari nafarra. Gehiago kosta zaio Chimy Avilari, baina idortea eten zuen azken partidan, Vila-reali garaitzeko gola sartuta. Askoren lehena ote? «Oso lesio larriak izan ditu Chimyk, eta sasoi onenean jartzea prozesu bat da. Gogor egin behar da lan, eta horretan dihardu. Oso indartsua da mentalki, eta ez dut zalantzarik pixkanaka hobera egin, eta oso denboraldi ona osatuko duela». Zelaitik kanpoko polemikei ez die garrantzirik eman Flañok, eta deitoratu egin ditu zale batzuek argentinarrari eginiko kritikak. «Ez ditut ulertzen. Batzuetan, garrantzi handiegia ematen zaie zelaietatik kanpo gertatzen diren gauza batzuei. Chimy eredu izan da borroka aldetik, duen guztia eman du beti, eta hori da balio duena». Ikuskizun dago hegoaldeko harmailak zer jarrera hartzen duen gaur aurrelari argentinarrarekin.

Garairik onenetan bezala

Zale baikorrenak alderaketak egiten hasi dira talde honen eta Javier Aguirrek Txapeldunen Ligarako sailkatu zuenaren artean. 2005-2006ko sasoian, gorritxoek puntu bat gehiago besterik ez zuten. Talde hartako kide zen Flaño, eta ba omen daude antzekotasunak. «Gu gai ginen erabat fin aritu gabe ere irabazteko, eta uste dut berdin gertatzen dela egun. Estiloa ez da berbera, baina antzekoa da batasun eta lehiakortasun sentsazioa». Aurrera begira, uste du Arrasateren taldeak ez diola zertan «ezeri» uko egin, betiere helburu handien distirarekin itsutu gabe. Hobe du zuhurtziaz jokatu, malda gogorra datorkiolako: Real Madril, Sevilla, Reala eta Atletico Madril izango ditu aurkari hurrengo jardunaldietan.]]>
<![CDATA[Okerreko bidea hartu du]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2068/030/001/2021-10-19/okerreko_bidea_hartu_du.htm Tue, 19 Oct 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/2068/030/001/2021-10-19/okerreko_bidea_hartu_du.htm
Bidegurutze batean zegoen Alaves, Atletico Madrili irabazi eta Athleticen kontra galdu ostean. Bi aukera zituen atzo, Betisen aurka: etxean bigarren garaipena kateatu eta putzutik ateratzeko urratsa egitea, ala bigarren partida jarraian galdu, eta denboraldi hasierako joera ezkorrari jarraipena ematea. Bada, okerreko bidea hartu zuen, 0-1 galdu baitzuen Manuel Pellegriniren taldearen aurka. Emaitza ez ezik, galtzeko modua ere oso mingarria izan zen, neurketaren hondarrean sartu baitzioten gola Arabako taldeari. Ez zen aurkaria baino gutxiago izan, bigarren zatian bereziki, baina gasteiztarren ahaleginak ez zuen islarik izan markagailuan. Zaharrak berri.

Sekulako zailtasunak dituzte golak sartzeko: bi baizik ez dituzte egin orain arte. Atzo, zorteak ere bizkarra eman zien, bi baloi bidali baitzituzten langara, norgehiagoka oraindik hutsean zela. Tematu ziren jaurtiketak egiten, baina baloiak sareratzea ia ezinezkoa da, gaur-gaurkoz, Javier Callejaren taldearentzat. Aldiz, aurkariek ia beti topatzen dute Alavesen atea zulatzeko modua. Eta bi areetan kale eginez gero, alferrik da. Ezin da punturik lortu.

Erasoan aurrerako urratsa egin nahian, lauko defentsa berrezarri zuen arabarren teknikariak, eta bostekoa alde batera utzi. Jokalariek ez zuten jaso teknikariak igorritako mezua, eta herabe hasi zuten partida. Mendizorrotzako giroak ere ez zituen xaxatu harmailetara itzuli zen atzo Iraultza 1921 zale taldea. Hala, aurkariaren menpe egon ziren minutu luzez. Betisek bere egin zuen baloia, eta arabarren area inguruan jokatu zuen neurketako lehen ordu erdian. Amaiezinak ziruditen kanpokoen jabetzek, Alaves atzean gotortuta zegoen bitartean, halabeharrez.

Bere txarrean, estualdi horretan aukera gutxi sortu zizkioten Callejaren taldeari. Bosgarren minutuan Miazgak baloia atepetik atera zion Canalesi, baina Realeko jokalari ohiak jokoz kanpo hasi zuen jokaldia. Rodri eta Guardadoren sinadura izan zuten Betisen hurrengo saiakerek. Eta, gero, Fekirrek gelditu erabakigarria egitera behartu zuen Pacheco, Betisek ezkerretik ehundu zuen jokaldi landu baten ostean. Ezkerrez jaurtiketa indartsu eta gurutzatua egin zuen frantziarrak, baina ezin izan zuen gainditu Alaveseko atezaina.

Hasieran, gasteiztarrek modu bakarra aurkitu zuten arriskua sortzeko: geldikako jokoa. Batzuetan ez da gehiagoren beharrik izaten markagailuan aurrea hartzeko, eta, korner batean, Toni Moyak oso gertu izan zuen 1-0ekoa, 15. minutuan. Jaurti egin zuen, erdiratu beharrean, baloiari gurpila barrurantz emanda. Langak galarazi zuen gol ikusgarria bezain baliotsua zatekeena. Izan ere, ezerezetik urrea lortzearen parekoa izango zen Alavesentzat, erasoan hutsal ari baitzen.

Gauzak aldatu egin ziren lehen zatiko azken ordu laurdenean, Rioja eta Pellistri agertzen hasi ahala. Bata desoreka sortzen saiatu zen hegaletatik, eta bestea arrisku handiz azaldu zen aurkariaren arean. Oso aukera garbia izan zuen 38. minutuan, Betiseko atzelarien nahasmena baliatuz, baina kanpora jaurti zuen area txikiaren ertzetik. Barkatu ezin diren abagune horietako bat izan zen. Hortik gutxira, gutxi falta izan zitzaion Rui Silvaren aurrean bakarrik gelditzeko.

De la Fuentek ere, langara

Atsedenaldira, beraz, hanpatuta iritsi zen Alaves, eta hobekuntzari jarraipena eman zion bigarren zatian. Neurketa orekatu egin zuen erabat, eta prest agertu zen Betisekin kolpeak trukatzeko. Fekirrek gertu izan zuen gola 53. minutuan, zutoinetik oso gertu irten zen ezkerkada batekin. 60. minutuan iritsi zen arabarren ihardespena, De la Fuentek ateko zuloan buruz egindako errematearekin. Beste garai batean, akaso, baloiak ate barruan bukatuko zukeen, baina, atzo, langarekin egin zuen talka berriro.

Partida bukaerara arte egon zen irekita, eta Iglesiasen gol berantiarrak itxi zuen. Alavesek aldeko korner bat atera ostean hartu zuen kolpe erabakigarria. Rui Silvaren sake azkar batekin hasi zen jokaldia, eta Joaquin eta Iglesiasen arteko konexioarekin bukatu. Zaila da neurketa bat modu mingarriagoan galtzea. Alta, Callejarenek ezin dute amore eman. Haize kontra bada ere, arraun egiten jarraitzea besterik ez zaie geratzen.]]>
<![CDATA[Anbizioa eta beharra]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1920/029/001/2021-10-17/anbizioa_eta_beharra.htm Sun, 17 Oct 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1920/029/001/2021-10-17/anbizioa_eta_beharra.htm Movistar LaLiga). Arabarrek, ostera, beharrak bultzatuta jokatuko dute bihar Betisen aurka (19:00, Movistar LaLiga), orain arte hiru puntu eskas bildu eta gero.

Osasunari oso egutegi makurra datorkio: Sevilla, Real Madril eta Atletico Madrilen zelaian jokatu beharko du datozen asteetan. Gaur ere aurkari zail bati egingo dio bisita; oraindik partidarik galdu ez duen talde bakarra da Vila-real. Alta, neurketen segida gogor horretara estutasunik gabe iritsiko da Jagoba Arrasateren taldea, hamalau puntu batu baititu jada. Lanen erdiak eginak izango lituzke beste bi garaipenekin. Gaur lortu nahi du lehena. Erronkari Aridane, Budimir eta Ramalhoren hutsuneekin helduko dio. Ontiverosek ere ezingo du jokatu, Vila-realek utzita baitabil Osasunan. Haatik, hegaleko jokoa Barjak indartu lezake, ia bi hilabetez lehiaz kanpo eduki duen lesioa gaindituta. Vila-realen, jokatzeko moduan daude Dia ez gainontzeko jokalariak. Hortaz, erasoan Gerard Moreno batuko zaio puri-purian dagoen Danjumari.

Alavesen, Rioja da aurkariei min egiteko gaitasuna erakusten ari den jokalari bakarra. Arabarrak kezkatuta daude joko eta gol faltarekin. Orain arte, bi baloi besterik ez dituzte sareratu. Azken gola Laguardiak sartu zuen, etxean, Atletico Madrilen aurka, eta sasoiko lehen garaipena lortzeko balio izan zion Callejaren taldeari. Orduko eraginkortasuna eta sendotasuna berreskuratzeak izan behar du helburua. Gainera, bihar gauza gehiago erakuts lezakete erasoan, partida irekiak proposatzen baititu Betisek. Teknikariaren esanetara egon litezke berriro Pons, Edgar eta Lejeune. Ikusteko dago bosteko defentsari eutsiko dion ala ez.]]>
<![CDATA[Denetik eta denentzat]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/026/001/2021-10-15/denetik_eta_denentzat.htm Fri, 15 Oct 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1872/026/001/2021-10-15/denetik_eta_denentzat.htm Grande Boucle izenpean. Orduan ez bezala, ASOk antolatuko du datorren urtetik aurrera. Zortzi etapa jokatu dira osotara, uztailaren 24tik 31ra bitarte. Haien lasterketa hasten den egun berean finituko da gizonezkoena, Parisen. 24 egun lehenago emango ditu tropelak lehen pedal kolpeak, uztailaren 1ean, Kopenhagen. Danimarkan lehiatuko dira lehen hiru etapak, eta, geroago, Belgikatik eta Suitzatik ere igaroko dira txirrindulariak; Euskal Herriko zaleek, ordea, 2023ra arte itxaron beharko dute munduko lasterketarik entzutetsuena etxeko errepideetan ikusteko. Bilbotik irtengo da probaren 120. aldia.

Atzo eman zituzten datorren urteko ibilbidearen xehetasunak, Christian Prudhomme eta Marion Rousse Tourreko zuzendarien azalpenekin. Gizonen proba nahiko orekatua izango da: sei etapa lau jokatuko dira, zazpi gorabeheratsu, eta sei menditsu. Erlojuaren kontra, berriz, 53 kilometro osatuko dituzte; lehen hamahiruak, Tourra abiatuko duen etapan, Kopenhagen zehar. Haizearekin kontu handiz ibili beharko dute biharamunean, azken hogei kilometroetatik hemezortzi Itsaso Baltikoaren gainean eraikita dauden zubietan egingo baitituzte. Laugarren etapan ere haize babesak sor litezke, Dunkerque eta Calais artean. Lekualdaketa egiteko etenaren ondoren jokatuko da etapa hori.

Lasterketako etapa nagusietako bat iritsiko da hurrena, Lilletik Arenbergera bidean topatuko dituzten harbidezko 11 zatirekin. Horietatik bost ez dituzte sekula igaro ez Tourrean, ez Paris-Roubaixen. Guztira 19,4 kilometro egingo dituzte harbideetan. Bizirik irauteko proba izango da faborito nagusientzat. Akaso, kolpea ematen ere ausartu liteke norbait, Vincenzo Nibalik 2014an egin zuen bezala. Duela lau urte jokatu zen azkenekoz gisa horretako etapa bat, eta John Degenkolbek irabazi zuen.

Guztira bost etapa amaituko dira mendate batean. Hasteko, zazpigarrena La Planche des Belles Fillesen bukatuko da. Goraino igoko dute, 2019an Dylan Teunsek irabazi zuenean bezala. Zaleek, dena den, 2020ko igoeran Tadej Pogacarrek egindako balentria gomutan izango dute bereziki. Behin Alpeetara iritsita, Granonen bukatuko da 11. etapa. 36 urteren ostean igoko dute mendate hori, Bernard Hinaulten eta Greg Lemondek han izan zuten buruz burukoa gogoan. Etapa gogorra izango da, aurrez Telegraph eta Galibier igoko baitituzte; ez, ordea, luzea, 149 kilometro baititu. Antzekoa izango da 12. etapa: Galibier, Croix du Fer eta Alpe d'Huez kateatuko dituzte 166 kilometroko ibilbidean. Lau urteko etenaren ondoren igoko dute Alpe d'Huez; 31. aldiz izango da helmuga.

Pirinioetako etapa handiak 17.a eta 18.a izango dira. Bata Peyragudesen bukatuko da, aurrez Aspin, Ancizan eta Val Louron gainditu ondotik; besteak Hautacamen izango du helmuga, Aubisque eta Spandellesekin kateatuta. 130 eta 143 kilometro izango dituzte, hurrenez hurren. Laburrak izango dira, hortaz, goi mendiko etapa guztiak. Eskerrak gogortasun handia duten. Igoerek lasterketa erabat erabakiko ez balute, azken epaia erlojupeko luzeak emango luke. 40 kilometro izango ditu; ordekan egingo dituzte gehienak, baina bi koska labur igo beharko dituzte amaieran. Nahikoa, ordura arte pilatutako neke guztia azaleratu dadin.

Etapa hautsi eta bihurriei ere egingo zaie tartea, Julian Alaphilippek, Mathieu van der Poelek, Wout van Aertek distira egin dezaten. «Txirrindularitzako Federer, Nadal eta Djokovic» direla esan zuen atzo Prudhommek. Irabazteko faboritoa, dena den, azken bi urteetako garailea izango da: Pogacar.

Zirrara, azkeneraino

Gizonezkoek Parisen bukatuko dituzte lanak, eta emakumezkoek han bertan ekingo diote lehiari, 82 kilometroko etapa batekin. Hamabi bira emango dizkiote Eliseoko Zelaietako zirkuituari. Bigarren etapa aldapa labur batean erabakiko da, eta hirugarrenak bukaera bihurriagoa izango du. Laugarrenean, berriz, lau lur bide eta hainbat muino izango dituzte; Strade Bianche klasikoaren itxurako etapa izango da. Hurrengo bi etapetan esprinterrak agertuko dira. Azkeneko bietan, berriz, igotzaileak: Petit Ballon, Piatzerwasel eta Grand Ballon kateatuko dituzte zazpigarrenean, eta Ballon d'Alsace eta La Planche des Belles Filles zortzigarrenean.]]>
<![CDATA[«Badakit Cofidisen garrantzitsua izango naizela»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1906/014/001/2021-10-12/badakit_cofidisen_garrantzitsua_izango_naizela.htm Tue, 12 Oct 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1906/014/001/2021-10-12/badakit_cofidisen_garrantzitsua_izango_naizela.htm
Denboraldia modu ikusgarrian bukatu da, besteak beste, aspaldiko Paris-Roubaix gogorrenarekin. Muturreko baldintzetan lehiatu ziren ziklistak. Zu, ordea, oporretan zeunden ordurako.

Tenerifen nengoen, hondartzan, eta aplikazioen bidez ikusi nuen Paris-Roubaix. Ederki nengoen: umeekin jolas egin, tarteka lasterketa ikusi... Ni aurtengo lanak eginda nintzen jada, eta, behin oporrak hartuta, ez dut inbidiarik izaten. Eta Roubaixen egin zuen eguraldiarekin, zer esanik ez.

Horren eguraldi txarrarekin lehiatzen zaretenean, bada gozamenik, edo dena da sufrimendua?

Ondo bazaude, gozatzen duzu. Badakizu beste denak ere miseria pasatzen ari direla. Dena psikologikoa da. Burua prest baduzu, beste jarrera batekin aritzen zara, baldintzak penagarriak izan arren. Ordea, kexaka hasten bazara eta gogoa zalantzaz betetzen bazaizu, gorputza kutsatu egiten zaizu.

Azken denboraldia izan duzu Astana taldean. Gorputzak nahi bezala erantzun dizu?

Lehen zatia oso txukuna izan zen, Paris-Nizako hirugarren postuarekin eta Itzuliko etapa garaipenarekin. Gero, lehen hamarretan sartu nintzen Romandian eta Dauphinen, eta Espainiako erlojupeko txapelketa irabazi nuen. Horra arte, emaitzak onak izan ziren. Bigarren zatia, ordea, ez da espero bezain ona izan. Tourrean bigarren postu bat lortu nuen, baina zapore gazi-gozoa gelditu zitzaidan, akats taktiko bat egin genuelako. Vueltan, berriz, animoso eta indartsu nengoen, baina ez nintzen gai izan neure burua ihesaldietan luzitzeko. Eta Olinpiar Jokoetakoa desastre bat izan zen. Kaxkarra izan da, hortaz, bukaera; baina ez denboraldi osoa.

Hondarribiako etapa irabazi zenuen Itzulian, baina, akaso, zerbait gehiago lortzea ere espero zenuen. Azken txapelduna zinen.

Gutxienez podiumaren borrokan egotea espero zitekeen, bai. Baina Pogacar eta Roglic zeuden, eta haien pare aritzea ezinezkoa da gaur egun. Erlojupekoan denbora galdu nuen, eta hori kolpea izan zen psikologikoki. Azken garailea nintzen, eta gogotsu nengoen etxeko lasterketan berriro aurrean izateko. Fisikoki ongi aritu nintzen, baina garbi dago beste bi munstro horiek beste maila batean daudela.

Jaun eta jabe dira itzuli handietan, baina astebeteko lasterketak eta klasikoak ere nahi bezala irabazten dituzte. Apurrik ere ez dizuete uzten besteoi.

Hor daude edozein urte garaitan eta modalitatetan. Garaipenak, beraz, gero eta garestiago daude. Zaila da aurrean egotea, eta irabaztea, are eta gehiago.

Hala ere, behin baino gehiagotan altxatu dituzu besoak Astanan eman dituzun hiru urteetan. Aro arrakastatsua izan da, ala?

Denetarik egon da. Hasiera ametsetakoa izan zen, Itzuliko garaipena tarteko. Gero, pandemiak hankaz gora jarri zuen dena, eta Tourrean lepauztaia hautsi nuen. Azkar osatu nintzen, ordea, eta etapa bat irabazi nuen Vueltan. Garaipen horrek balio izan zidan urte txar bat sentipen onekin bukatzeko, eta noski, itzuli handietako bilduma osatzeko.

Euskal Herriko bost txirrindulari zeundeten Astanan, eta denek aldi berean alde egin duzue. Zergatik?

Arrazoi asko dago. Azken urteetan aldaketak izan dira taldearen kudeaketan. Desadostasun handiak zeuden, goitik hasi eta beheraino. Orain, ematen du Vinokurovek boterea berreskuratu duela. Izan diren gerra guztiek ezegonkortasun giroa sortu dute. Zalantza handiak genituen: taldeak aurrera jarraituko zuen, zer baldintzatan... Nik baneukan jarraitzeko aukera, baina sentsazioa nuen bakarrik gelditu behar nintzela, eta nire bidea jarraitzea erabaki dut.

Cofidisen egingo dituzu hurrengo urratsak. Zergatik hautatu duzu talde hori?

Denbora asko pasatu dut zein taldetara joan pentsatzen. Cofidisen baditut ezagunak: Herrada anaiak, Ruben Fernandez, Bingen Fernandez kirol zuzendaria... Gainera, berriki Gorka Gerrikagoitia fitxatu dute. Bigarren mailako talde gisa hartua izan da Cofidis, baina World Tourrean daude, eta egutegi nahiko finkoa daukate. Cedric Vasseur managerrarekin hitz egin nuen, eta gustatu egin zitzaidan nirekiko zuen ideia. Taldeko liderretako bat izatea nahi dute, Guillaume Martinekin eta Herrada anaiekin batera. Niregan sinesten dute, eta badakit garrantzitsua izango naizela. Horretaz aparte, Cofidisek, enpresa gisa, urte asko daramatza txirrindularitza taldea babesten. Oso proiektu egonkorra da.

Nolakoak izaten dira kontratua bukatzen zaizuneko urteak? Gogaikarria da talde bila aritzea?

Lehenik, zauden taldeak eta bestelakoek zer eskaintzen dizuten ikusi behar duzu. Talde askorekin hitz egiten duzu, baina kontuak itxi gabe izaten dira, eta pixka bat itxaroteko esaten dizute batzuetan. Eskaintzak ere aldatuz joaten dira: orain urte bat eskaintzen dizute, gero bi... Dantza bat izaten da, aste askoan luzatzen dena. Ate batzuk itxi egiten dira, eta beste batzuk ireki. Okerrena denboraldi bukaerara gauzak zehaztu gabe iristea da. Aurrekontuak agortuz doaz; jada ez dago hainbeste tokirik taldeetan, eta zifrak ez dira lehengoak. Batzuetan presaka aritu behar izaten duzu, eta lasterketetan nabaritu egiten duzu presio puntu hori.

Asko hitz egin duzu Bingen Fernandezekin?

Bai, kontratua itxi aurretik batez ere. Talde berri batera joan behar duzunean, zer egoeratan dagoen eta gauzak nola egiten dituen jakin nahi duzu. Esan zidan berehala egokituko naizela, nahiz eta ziurrenik frantsesa ikasi beharko dudan. Hori ez da erraza izango, ideiarik ere ez baitut. Baina tira, bere garaian italiera ere ikasi nuen.

Aurten ez ezik, datorren urtean ere kontratu kontuei erreparatu beharko diezu, urte bakarrerako sinatu baituzu Cofidisekin. Formula horrekin sentitzen zara erosoen?

Nonbait finkatzeko intentzioa izan dut azken urteetan, baina, gauza batengatik edo bestearengatik, ez da posible izan. Orain, Cofidisek aukera ona eman dit, eta oso eskertuta nago harekin, baina nire denbora hartu nahi dut aldaketara ohitzeko. Horregatik sinatu dut urtebeterako. Oso gustura aritzea espero dut, eta, hala balitz, luzatuko genuke hitzarmena.

Dagoeneko baduzu datorren denboraldiko bide orria?

Laster kontzentrazio txiki bat egingo dugu Frantzian, arropak eta bizikletak hartzeko eta mediku proba guztiak egiteko. Hor hasiko gara plana zehazten. Abenduan Denian [Herrialde Katalanak] elkartuko gara, eta pentsatzen dut orduan finkatuko dugula denboraldiko lehen zatiko egutegia. Astebeteko itzulietan lider gisa aritzea da asmoa, baina oraindik ez ditugu zehaztu zeintzuk izango diren itzuli horiek. Bat Euskal Herriko Itzulia izango da, hori ziur. Eta itzuli handietan, ikusi egin behar zer asmo duten Guillaume Martinekin eta nirekin. Oraindik mahai gainean dago dena.

Cofidisek 2008koa du Tourreko azken etapa garaipena. Madarikazioa apurtzeko pertsona aproposa izan zaitezke?

Baliteke, zergatik ez. Lehenik, ikusi beharko da Tourrera noan, eta zer helbururekin. Sailkapen nagusia lehiatzea beti da erakargarria. Azkenaldian Martin oso erregular ibili izan da itzuli handietan, baina lehen bosten artean sartzea oso zaila da gaur-gaurkoz. Beste aukera etapen ehizan buru-belarri aritzea izango litzateke.

Anaia ez duzu aldamenean izango. 2017an ere zure kasa ibili zinen. Ezinbestean sumatuko duzu haren falta, ezta?

Azkenean anaia da, oso ondo ezagutzen dugu elkar, eta beti da errazagoa bera alboan izanda lehiatzea. Gainera, oso ondo irakurtzen ditu lasterketak, eta nortasun irmoa du erabakiak hartzeko garaian. Laguntza eta segurtasun handia ematen dit egoera askotan. Dena den, orain ez da mundua bukatzen. Begira Yates anaiei: bikiak dira, banatu egin dira, eta ez dabiltza gaizki. Gainera, egunero batera entrenatzen jarraituko dugu, eta ziur lasterketa askotan ere bat egingo dugula, talde ezberdinetan bada ere. Espioi bat izango dut Movistarren, eta berak Cofidisen.

32 urte dituzu. Dagoeneko beteranotzat zauzkate tropelean?

Irteten ari diren txirrindulari gazte guztiekin, baietz esan beharko. Eta gazteak izateaz gain, oso onak dira. Lehen, profesionaletara pasatzean, normala zen lasterketak ezin bukatu aritzea. Liderrarentzat lan egiten zenuen, eta ikastera joaten zinen. Baina orain, hasiberriek lasterketarik onenak irabazten dituzte. Behetik gora begiratzen diegu, eta lehen alderantziz izaten zen. Gazteak oso prest iristen dira profesionaletara. Karga handiko entrenamenduak egiten dituzte, eta milimetroan zaintzen dute dena. Nik erdia ere ez nuen egiten.

Baina, luzera begira, jasangarria da horren gaztetatik norbere burua hainbeste estutzea?

Hori da kontua. Ikusi beharko da zer garapen duten. Hobekuntza ikaragarria ere ezin dute izan, jada goi mailako lasterketak irabazten ari baitira. Ea gorabeherak ere nola kudeatzen dituzten, urte txarrak eta lesioak ezin baitira saihestu. Gainera, hedabideek idealizatu egiten dituzte, iraganean izan diren mitoekin alderatuz. Maila sekulakoa dute, baina presioa ere bai.

Zuk urte asko daramazu elitean, horrek eskatzen duen sakrifizio mailarekin. Ez zaude nekatuta txirrindulari bizimoduaz?

Gehien kostatzen zaidana etxetik joatea da. Hiru ume ditut orain, eta horrek gauzak asko aldatzen ditu. Emaztea bakarrik gelditzen da dena eramateko. Lan handia da. Eta haien falta nabari dut, gero eta gehiago. Horrez gain, denbora asko pasatu dut betiko lagunengandik urruti. Baina lasterketen prestaketak ez nau gogaitzen. Ziklismoaz gozatzen jarraitzen dut; nire pasioa da, eta zorte handia dut, lanbidea ere badelako. Ingurukoek aprobetxatzeko esaten didate. Uste dut oraindik beste bost bat urte geratu ahal zaizkidala txirrindularitzan. Sinatuko nuke hala izatea.

Hamabost garaipen lortu dituzu orain arte: horietatik hiru, itzuli handietan. Non irabazi nahiko zenuke erretiratu aurretik?

Klasikoak asko gustatzen zaizkit: Ardenetakoak, Lombardia, Donostiako Klasikoa bera... Baina egun bakarreko lasterketak dira, eta dena alde izan behar duzu irabazi ahal izateko: sasoia, zortea, ibilbidea... Ez da batere erraza. Baina nahiko nuke halakoren bat poltsikoan sartu.]]>
<![CDATA[«Mendi beti duzu gainean; Jagobak askatasun handiagoa ematen dizu»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1945/028/001/2021-10-10/mendi_beti_duzu_gainean_jagobak_askatasun_handiagoa_ematen_dizu.htm Sun, 10 Oct 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1945/028/001/2021-10-10/mendi_beti_duzu_gainean_jagobak_askatasun_handiagoa_ematen_dizu.htm
Europako postuetan zaudete ligako lehen laurdena betetzeko gutxi falta denean. Martxa honetan, pasaportea berritu beharko duzue.

Hau hasi besterik ez da egin! Apur bat irregular aritu gara; etxetik kanpo dena irabazi arren, etxean puntu gehiago lortzea espero baikenuen. Partida onak egin ditugu Sadarren, baina kosta egin zaigu lehen garaipena lortzea. Itxura aldetik, Osasuna on bat ikusi da, azken urteetako jokoa egiten jarraitzen duena. Lehia guztiak irabazten saiatu gara, eta etxean, akaso, gehiegizko gosea izan dugu batzuetan. Ero-eroan aritu ginen Valentzia eta Betisen kontra. Ordea, onerako zein txarrerako, hori da Osasuna. Pentsamolde ausart horri esker irabazi genion Rayori.

Zama handia kendu duzue gainetik Sadarren lehen garaipena lortuta?

Bai, noski. Dudan esperientziarengatik, etxean fidagarria izatea funtsezkoa da helburuak bete ahal izateko. Alde horretatik, arindu handia eta sekulako poza hartu genuen azken lehian. Aurrenekoz jokatu nuen gorritxo moduan zalez betetako Sadarren, eta ikusgarria izan zen. Hitzik gabe gelditu nintzen. Urduri ere banengoen hainbeste zale ikusita.

Estadio hutsetan jokatu duzue urte eta erdiz. Orain, betiko baldintzetara ohitu beharrean izango zarete.

Arraroa da, azkenaldian soilik taldekideen eta teknikarien ahotsak entzuten genituelako. Aldaketa handia nabaritu genuen zaleak itzultzen hasi zirenean; bada, pentsa orain, estadioak berriz ere goraino betetzen hasi diren honetan. Emozioak kudeatzen jakin behar da, eta horrekin zerikusia izan dute etxean galdu ditugun partidek. Egokituko gara. Garbi dago futbola zaleena dela, eta sentiarazten dizutena oso berezia da. Ni oso jokalari sentimentala naiz, zale bat gehiago naiz zelaian, eta luxua da harmailak beteta ikustea. Beste kirol bat da.

Oro har, babes handia jaso zenuten Rayoren aurka; Chimy Avilak, ordea, gaitzespen oihuak entzun zituen zale batzuen partetik, udan argazki bat argitaratu zuelako Santiago Abascalen irudia zeraman kamiseta bat jantzita. Zuk zer iritzi duzu aferaz?

Gogorra da taldekide baten kontrako oihuak entzutea. Chimyren bertsioa entzunda, errugabea dela sinesten dugu. Ea egoera lehenbailehen konpontzen den, Chimy gutariko bat delako. Dena ematen du armarriaren defentsan, eta asko lagun diezaguke helburuen lorpenean.

Zuk, ordea, loreak besterik ez duzu jaso uda honetan Osasunara iritsi zinenetik.

Amets bat eta ohore handia da klub honetan aritzea, nirekin bat datozen balioak ordezten baititu. Proiektu zoragarria da, eta urte asko eman nahiko nituzke hemen. Iruñean besoak zabalik hartu nau jendeak, eta zelaian gauzak ongi ari zaizkit ateratzen. Baloiarekin gutxiago edo gehiago asmatu dezaket, baina ziurra da azken minutura arte dudan guztia emango dudala. Esfortzua negoziaezina da niretzat; beti esan dut. Osasuna ere, klub moduan, horrelakoa da.

Gauza on asko egin duzu orain arte zelaian. Adibidez, bizkarrez sekulako hauspoa eman diozu taldeari. Zein da halako egoeretan nagusitzeko sekretua?

Espazioa utzi, gorputza sartu eta espazioa irabazten jakitea. Erraza dirudi, baina indar handia behar da gerritik behera. Bizkarrez egiten den jokoak garrantzi handia du, taldeari arnasa hartzeko aukera ematen diozulako atzean sartuta dagoenean. Erdiko atzelariek badakite baloiak luze jokatuz gero nik falta bat behartu dezakedala edo jokaldiari jarraipena eman diezaiokedala.

Didier Drogba berarekin alderatu zaituzte. Hitz handiak dira horiek, ala?

Alde handia dago, eta hobe ez banaiz halako konparaketekin itsutzen [barreak]. Celtaren kontra egin nuen jokaldi batengatik izan zen: bularrez kontrola egin, buelta erdia bizkor hartu, eta indarrez astindu nuen baloia. Drogbak bazekien golak modu horretan sartzen; niri, ordea, jaurtiketa gelditu egin zidan Diturok, Celtako atezainak.

Horren harira, erreferenterik izan duzu futbolaren munduan?

Gaztea nintzela, gol asko sartzen ikusi nituen Fernando Morientes, Raul eta Patrick Kluivert. Ehiztari bikainak ziren area barruan. Asko erreparatu nien, baina denborarekin, jabetu nintzen oso ona izan beharra zegoela haiek egiten zutena egiteko. Gaur egun, nire estilo propioa lantzen dihardut, baina inguruan ditudanen bertuteak barneratzen saiatzen naiz. Egunero ikasten jarraitu nahi dut.

Aurrelari fisikoa eta borrokalaria izateaz gain, badakizu taldekideekin jokaldi finak egiten. Torresekin, adibidez, oso harreman ona duzu.

Oso erraza da Roberrekin elkar ulertzea, talentu ikaragarriko jokalaria baita. Hormarena egiterakoan, baloia nahi duzun tokira bidaltzen dizu. Borrokatzea eta golak egitea oso garrantzitsua da, baina uste dut taldekideekin konbinatzea ere badela nire zereginetako bat. Mendilibarrek esan izan duen bezala, golak futbolean ondo jokatzearen ondorio dira. Oraingoz bi egin ditut, eta pozik nago, gehiago nahi dudan arren.

Harengatik galdetu aurretik aipatu duzu Mendilibar. Haren falta sumatzen duzu?

Nola ez! Haren errietak, garrasiak… Aita bat bezalakoa izan da niretzat. Funtsezkoa izan da nire kirol ibilbidean. Urte asko igaro ditugu elkarrekin. Hori bai, uste dut ondo etorriko zaigula denbora batez banatzea [barreak].

Jagoba Arrasatek ez du halako jeniorik, ezta?

Ezberdinak dira alde horretatik. Mendik askoz gehiago estutzen zaitu entrenamenduetan. Beti duzu gainean. Jagobak, ordea, askatasun handiagoa ematen dizu. Lasaiagoa da. Bakoitzak bere izaera eta bere metodoa dauka. Futbolari dagokionez, baina, oso antzeko filosofia dute; biek eskatzen dute ausartak izatea, aurrerantz defendatzea, aurkariaren zelaian jokatzea eta erdiraketa asko egitea. Eta funtsean, biak oso pertsona gertukoak dira. Kaleko edozein pertsonak bezala jokatzen dute, normaltasunez, eta halakoak garenok oso eroso sentitzen gara gisa horretako entrenatzaileekin.

Eta Osasuna eta Eibarren artean, handia da aldea?

Osasuna klub handiagoa da. Tradizio handiagoa du gorengo mailan, eta masa sozialean ere badago aldea. Horrek presioa dakar berekin. Eibarren, apalagoa zen exijentzia maila. Han oso gustura egon nintzen, eta hemen ere, oraingoz, etxean bezala sentitzen naiz. Sekulako multzoa aurkitu dut: batasun handia dago jokalarien eta talde teknikoaren artean. Gainera, deigarria egin zait kapitainek multzoa kudeatzeko duten gaitasuna. Nafar bat gehiago sentitzen zara Osasunara iritsi orduko. Asko eskertzen da.

Eibarren eskutik iritsi zinen elitera, 2016an. Aurrez, denboraldi eta erdiko egonaldia izan zenuen Middlesbroughen, Ingalaterrako Bigarren Mailan. Eta han ere, teknikari euskal herritar bat izan zenuen: Aitor Karanka.

Bai, bitxia da. Eta harekin ere oso gustura ibili nintzen. Espainiako selekzioaren azpiko mailetatik ezagutzen genuen elkar. Premier Leaguera igotzeko proiektu bat osatu nahi zuen, eta konfiantza handia igorri zidan. Maletak egin, eta Ingalaterrara joatea erabaki nuen. Esperientzia ederra izan zen, nahiz eta lehen denboraldian ez genuen igotzerik izan. Hurrengo sasoian igo zen Middlesbrough, baina ni neguko merkatuan irten nintzen, Eibarrekin fitxatzeko.

Ordea, berandu iritsi zen fitxa, eta ezin izan zintuzten ligan erregistratu. Geldi egon behar izan zenuen hurrengo denboraldira arte. Nola oroitzen duzu egoera hura?

Kolpe gogorra izan zen. Gauzak gaizki egin ziren, eta egoera surrealista baten erdian ikusi nuen neure burua. Fitxaketa apurtu eta Middlesbroughen jokatzen jarraitu nezakeen, baina Eibarrek konbentzitu egin ninduen. Zazpi hilabetez egon nintzen jokatu gabe. Entrenamenduetan bat gehiago nintzen, baina gero banekien partidak harmailatik ikusi beharko nituela. Baina, tira, itxaronaldiak merezi izan zuen, Eibar mugarria izan baita nire ibilbidean. Salbazioa nahiko erraz lortzen genuen urtero, iaz jaitsi ginen arte. Urte itzelak izan dira.

Osasunan ere mailari eutsita konforme?

Benetan diotsut: salbazioa lortzea da nahi dudan gauza bakarra. Aurreko sasoia oso gogorra izan zen Eibarren, eta oraingo hau lasaiagoa izatea nahiko nuke. 40 puntuko langa azkar gaindituko bagenu, eta helburu handiagoren bat eskura edukiz gero, ez genioke muzin egingo. Bide onean gaude, hamalau puntu ditugu jada, baina ezin gaitezke lokartu.]]>
<![CDATA[Bozkario betea Sadar betean]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1948/024/001/2021-10-03/bozkario_betea_sadar_betean.htm Sun, 03 Oct 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1948/024/001/2021-10-03/bozkario_betea_sadar_betean.htm
Rayo. Dimitrievski; Balliu, Saveljich, Catena, Fran Garcia; Ciss (Oscar Valentin, 72. min.), Comesaña (Unai Lopez, 88. min.), Isi (Bebe, 88. min.), Alvaro Garcia, Trejo (Guardiola, 57. min.) eta Falcao (Nteka, 57. min.).

Golak. 1-0. Manu Sanchezek (91. min.).

Epailea. Melero Lopez. Txartel horiak Osasunako Torrori, Javi Martinezi eta Chimy Avilari; eta Rayoko Balliuri, Trejori eta Falcaori. Bestelakoak. 19.238 ikusle Sadarren .

Bukatu da itxaronaldia. Osasunak denboraldiko lehen garaipena lortu zuen atzo etxean, noiz, eta Sadar zalez bete ahal izan zenlehen norgehiagokan. Gorritxoek bihotz eta arima jardun zuten Rayo Vallecanori irabazteko. Zelaian izan zirenek, zein harmailetan eztarria urratu zutenek. Neurketa handietako giroa arnastu zen, eta jokalariek ez zuten huts egin: garaipen zirraragarria eskaini zieten estadio eraberritua aurrenekoz bete zuten 19.238 zaleei. Manu Sanchezek luzapenean sartu zuen garaitzeko gola. Estasia Sadarren. Bete-beteko zoriona.

Lehiaren aurretik, mututu egin zen estadioa. Minutu bateko isilunea egin zuten pandemiaren ondorioz zendutako zale gorritxoen omenez. Hortik aurrera, etengabea izan zen burrunba. Osasunak ahaleginak eta bi egin zituen Rayo azpiratzeko, eta neurketak 91. minutuan egin zuen eztanda. Fedearen gola izan zen Manu Sanchezek sartu zuena. Bukaerara arte sinistearen saria. Esangura emozional handia du, eta estatistikoa ere bai, goiko postuetan finkatzeko balio baitio Nafarroako taldeari. 14 punturekin iritsiko da nazioarteko partiden geldialdira. Oso egutegi zaila datorkio, baina gero gerokoak.

Atzo, bisitari gogorra izan zuen Osasunak. Igo berria da Rayo, baina ez dirudi. Orain arte lortu dituen 13 puntuak ez dira kasualitatearen ondorio; Andoni Iraolak egindako lan onaren emaitza baizik. Oso talde zorrotza da erasoan, eta atzean ez du batere erraztasunik ematen. Atzo, defentsako bertuteen berri eman zuen batik bat. Horiek horrela, indarrez hustu behar izan zuen Osasunak hiru puntuak patrikaratzeko. Nahiz eta gogotik ahalegindu, asko kosta zitzaion aukera garbiak sortzea. Lehen zatian, Kike Garciak eta Lucas Torrok izan zituzten garbienak, baina Dimitrievskik ezerezean utzi zituen. Erabateko segurtasuna igorri zuen Rayoko atezainak. Eskuetan imana zuela zirudien. Gorritxoen erdiraketa gehienek haren eskuetan bukatu zuten, aldaratzerik gabe.

Gorritxoak gehiago ziren anbizio aldetik, baina ez zegoen golen arrastorik ere. Gauzak aldatu egin ziren atsedenetik bueltan, Osasunak beste martxa bat sartu zuenean. Setiatu egin zuen Iraolaren taldea, ohiko presio aurreratu eta itogarria eginez. Gertu izan zuen gola 52. minutuan, baina Torrok boleaz egindako jaurtiketa atzelari batek eten zuen. Aldaketak egiten hasi zen berehala Iraola, eta tekla egokia sakatu zuen entrenatzaile usurbildarrak: beste aurrelari bat sartu, eta zuzenago jokatzeari ekin zion. Hala irten ziren kanpokoak kaiolatik, eta nafarrek ezin izan zituzten berriro giltzapetu.

Arrasatek aldaketa erasokorrak eginez erantzun zuen. Osasuna ere bi aurrelarirekin hasi zen jokatzen, Chimy Avila zelairatuta. Emaitza ez zen esperotakoa izan: Rayok tinko iraun zuen defentsan, eta kontraerasoetan min egin zien gorritxoei, haiek atzean utzi zituzten hutsuneak baliatuz. Sufritu egin zuten atzera korri egiterakoan. Edonola ere, Rayok ez zuen abagune garbirik eduki.

Neurketak berdinduta amaitu behar zuela zirudien. Markagailuan bi zero ageri ziren, baina emaitza ez zen batere biribila. Horren jakitun zeuden Arrasaterenak, eta azkenera arte jarraitu zuten ekinean, mukuru betetako harmailen bultzadarekin. Festa luzapenean lehertu zen: Cotek, bost minutu lehenago zelairatu zenak, erdiraketa zehatza egin zuen arearen bihotzera, eta Manu Sanchezek buruz sareratu zuen baloia, eta zaleen bihotzak taupada bizian jarri. Estadio betean, zakua puntuz bete zuen Osasunak.]]>
<![CDATA[Hotzikarak Sadarren]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1964/022/001/2021-10-02/hotzikarak_sadarren.htm Sat, 02 Oct 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1964/022/001/2021-10-02/hotzikarak_sadarren.htm
Kontraste handia dago emaitza horien eta bisitari moduan lorturikoen artean. Izan ere, Osasunak lehia guztiak irabazi ditu etxetik kanpo: hirutik hiru. Besteen zelaian ari da topatzen Sadarren falta zaion berotasuna. Nafarroako taldea aurreneko lehen hiru irteeretan hiru garaipen sekula kateatu gabea zen Lehen Mailan. Areago, hirugarren aldia baino ez da etxetik at hiru partida jarraian irabazi dituena beste boladak 2003an eta 2006an izan zituen, Javier Aguirreren agindupean. Joera baten isla da oraingo marka, gorritxoak oso bisitari gaiztoak bihurtu baitira Jagoba Arrasaterekin. Gehiago dira irabazi dituzten partidak, galdu dituztenak baino: 26 batetik, 24 bestetik.

Sadarren ere ez dira batere makal aritu. Historiarako gelditu da 2018ko apiriletik 2019ko azarora arte izan zuten bolada: 31 neurketa kateatu zituzten galdu gabe. Gero pandemia iritsi zen, eta beherakada orokortu bat izan zen etxean ziharduten taldeen jardunean: aurreko sasoian, partiden %41,6 irabazi zuten soilik, sekula baino gutxiago. Batik bat, harmailen babesik handiena duten taldeei egin beharko lieke mesede zaleen itzulerak. Osasunaren kasuan, baina, ez da hala gertatzen ari. 7.000 lagun ingururen hauspoak ez zion balio izan ez Espanyoli ez Celtari irabazteko. Eta gero, ia 14.000 zalek zuzenean sufritu zituzten Valentzia eta Betisen kontrako jipoiak.

Harmailen babesa orekaz kudeatu behar du taldeak. Betisen aurka, manta gehiegi goratu zuten, eta oinetatik sartu zitzaien hotza. Beste era batera esanda, itsu-itsuan egin zuten aurrera, eta ordainarazi egin zien aurkariak. Suharra izatea ondo dago, baina gehiegizko grinak desoreka eragiten du. Gorritxoei, gainera, kitzikapena zaleen aurrean irabazteko antsietatearekin nahastu zaie. Partidak igaro ahala, handiagoa da Sadarren behingoz hiru puntu biltzeko nahia. Etxetik at, ordea, itxura egonkorragoa ari dira ematen, hasieratik dena alde atera zaielako.

Bigun eta kamuts dabil

Osasuna da, Alavesekin batera, etxean orain arte gol gehien jaso duen taldea: zazpi guztira. Gorritxoek gehiegizko hutsuneak utzi dituzte une batzuetan, eta ez dute irmo jokatu beste batzuetan. Hutsegite horiek gupidarik gabe baliatu zituzten Valentziak eta Betisek, neurketen bigarren zatian. Horrez gain, kanpoan baino eraginkortasun txikiagoa izan du Arrasateren taldeak Sadarren; bi gol baino ez dituzte sartu. Azken metroetan zehatzagoak izatea falta izan zaie, erdiraketetan, paseetan nahiz erremateetan. Aldiz, hiruna gol eginda patrikaratu zituzten hiru puntuak Cadiz eta Mallorcaren zelaietan.

Sadar beteta egongo da gaur. Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan, ordea, oraingoz %60 murriztuta segituko dute futbol zelaiek. Hala ebatzi zuen atzo EAEko Auzitegi Nagusiak, La Ligaren helegiteari erantzunez. Auzitegia Jaurlaritzaren argudioen zain dago.]]>
<![CDATA[Ez da harri egina geratu]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2093/022/001/2021-10-01/ez_da_harri_egina_geratu.htm Fri, 01 Oct 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/2093/022/001/2021-10-01/ez_da_harri_egina_geratu.htm
Puntuak aleka ari da biltzen Reala Europa ligan. Atzo, bana berdindu zuen etxean Monakoren kontra. Gogotik ahalegindu zen garaipena lortzen, baina oso hezur gogorra topatu zuen aurrean. Txuri-urdinen talentua eta esfortzua ez ziren aski izan Monakoren ahalmen fisikoa eta ordena defentsiboa gailentzeko. Exijentzia handiko beste partida bat izan zen, PSVren aurka jokatu zutena bezalaxe, eta ezin izan zizkieten hiru puntuak eskaini aspaldiko partez Europako futbolaz zuzenean gozatu zuten zaleei. Akaso, hori zen Alguacilen mutilek merezi zuten saria, aurkariak baino gose handiagoa erakutsi baitzuten garaipena lortzeko. Puntua ez da txarra, dena den, gutxiago izan baitziren lehen zatian, eta galtzen hasi. Ordea, ez ziren harri eginda gelditu, eta gutxienez zulo bat egin zioten aurkari gisa izan zuten harkaitzari.

Hasieratik, berea egin nahi izan zuen Realak, ohiko estiloari leial. Berehala bereganatu zuen baloia, zaintza estuen bitartez, eta jabetza luzeak izaten ahalegindu zen. Apurka, aukerak ere hasi zen sortzen: Oiartzabalek gora jaurti zuen falta bat areatik gertu, eta, erasoko trantsizio azkar batean, Januzajek indarrez jaurti zuen ezker oinarekin. Langatik gertu igaro zen baloia. Bada, txuri-urdinen hasiera ona ezerezean utzi zuen Disasik, korner batean 0-1ekoa sartuta. Atzelariak zutoinera jaurti zuen buruz, ahaltsu, eta Remirok ukitu ostean sartu zen baloia ate barruan.

Kanpokoen nagusitasun fisikoaren adierazgarri izan zen gola. Eta gerora ere, bertute horren berri eman zuen Niko Kovacen taldeak. Eta ez hori bakarrik: kokapen ona eta kontraerasoak bizkor antolatzeko gaitasuna ere sumatu zitzaizkion. Realak, anartean, arazo handiak izan zituen jokoari sakontasuna emateko. Erraz ukitzen zuen bere zelaian, baina aurkariarenean ez zuen zirrikiturik aurkitzen. Merinoren lerro arteko paseak eta Portuk, aurrelari lanetan, sakonera egindako korrikaldiak ez ziren aski izan Monako desegituratzeko. Oiartzabalek aukera izan zuen Zalduak baloia goian lapurtu ostean, eta Elustondo falta batean ahalegindu zen. Alferrik izan zen, ordea: Monakok aise eutsi zion errentari atsedenera iritsi artean.

Merinoren burukada itzela

Alabaina, Realak beste martxa bat sartu zuen bigarren zatian. Erritmo biziagoan jokatu zen partida, Alguacilenei komeni zitzaien bezala. 52. minutuan banakoa egitear izan zen Portu, erremate akrobatiko batekin, eta, ondorengo kornerrean, berdinketa berrezarri zuen Merinok. Aparta izan zen Januzajen erdiraketa, eta are hobea erdilari nafarrak lehen zutoinean buruz eginiko erremate gurutzatua. Hortaz, odolkiak ordainetan Monakorentzat.

Gutxirekin jarri zen aurretik lehen zatian Kovacen taldea, eta erasoan are gutxiago agertu zen berdinketaren ostean. Txuri-urdinak, ordea, geroz eta usuago hasi ziren Nuebelen ate inguruan agertzen, Januzajek gidatuta. Haren oinetatik igaro ziren Realaren jokaldirik esanguratsuenak. Eta aukera onenak ere bai.

Haatik, ez zuen errematatzen asmatu. Golegile baten premia sumatu zuen Realak, bigarren zatiko nagusitasuna markagailuan isla zedin. Azken minutuetan eten egin zen partida, aldaketak eta Vollanden sarrera itsusi bat tarteko. Xextra izan zen bi taldeetako jokalariaren eta teknikarien artean. Azkenean, puntu banaketa. Reala multzoko hirugarren dago orain, bi punturekin; lau dituzte Monakok eta PSVk.]]>
<![CDATA[Bihozkadei jarraikiz]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1961/028/001/2021-09-28/bihozkadei_jarraikiz.htm Tue, 28 Sep 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1961/028/001/2021-09-28/bihozkadei_jarraikiz.htm
Zertarako begiratu atzera: Alaphilippe hautagai moduan lehiatu zen, iaz irabazi izan ez balu bezala, eta uko egin zion aurkarien zain gelditzeari. Erasoka, bihotzaldien bidez irabazi zuen berriro urrezko domina. Harentzat, ez dago ziklismoa bizitzeko beste modurik. Hala aldarrikatu zuen herenegun: «Oso garrantzitsua da niretzat eraso egiteko plazerari eustea: txirrindularitza oso kirol gogorra da, eta ez dut robot bihurtu nahi». Garaipenek ez dute apaldu frantziarraren grina. Kontrara, are erasokorrago dabil iaz Imolan (Italia) irabazi zuenetik. «Bizitasunez lehiatzen naiz, batzuetan edo askotan galdu arren. Dena ematen dut irabazteko, eta hori are politagoa da soinean ortzadar maillota duzunean».

Balioaz landa, zama ere apartekoa du elastiko horrek. Urtebetez, munduko txapeldun bati dagozkion emaitzak lortu behar dira. Askori gainezka egin izan die presioak, eta inoiz baino gehiago kosta izan zaie besoak altxatzea. Ostadarraren madarikazioaz hitz egin izan da. Alaphilipperi ez dio askorik eragin, Tourreko etapa bat eta Fleche Wallonne irabazi baititu, besteak beste. Halere, sasoi zaila izan dela aitortu du frantziarrak. «Energia asko erabiltzen dut lasterketetan, mugimenduak izatea gustatzen baitzait, baina, maillot hau duzunean, mundu guztia dago zuri begira. Eta ez bazabiltza horren ongi, suntsitu egiten zaituzte, lasterketa guztiak irabazi behar dituzulako». Hala, kontraesanez betetako sentipenekin heldu zion iazko garaipena berritzeko erronkari. «Urtea behingoz bukatzeko gogoa nuen, helburu berriei begira jarri ahal izateko. Baina, era berean, nire estatusa onartu eta ongi aritzeko ideia nuen gaur [herenegun]».

Hortaz, gogotsu eta galtzeko beldurrik gabe lehiatu zen. Erraien mintzoari jarraitzeko inoiz baino askeago. Lasterketaren gidoiak ere bide eman zion haren bertsiorik oldarkorrenari, selekzio nagusiak oso urrutitik hasi baitziren zuhaitza astintzen. Faboritoen artean, Remco Evenepoelek egin zituen lehen ahaleginak, baina antzuak izan ziren Alaphilipperen erasoen aldean. Aurrenekoarekin, xeha-xeha eginda utzi zuen tropela, eta harrapatu egin zuen Evenepoelen multzoa. Soilik onenak gelditu ziren lasterketa buruan. Alex Aranburu ez zegoen haien artean; erori, eta erretiratu egin zen.

60 kilometro falta zirenean oldartu zen txapelduna, eta ekinaldiari hamar kilometro geroago eman zion jarraipena. Wout van Aerten zalantzak bistaratu zituen bigarren eraso horrekin. Geroago, duda-mudak sortu zitzaizkion Alaphilipperi berari, eta hartu beharreko estrategiaz galdetu zion Thomas Voeckler hautatzaileari. «Zera jakin nahi zuen, Senechali esprinta prestatu behar zion ala ez. Ezetz esan nion nik, eta senari jarrai ziezaiola agindu», azaldu zuen gero Voecklerrek. Obeditu egin zion Alaphilippek. Ez erabat, ordea. «Eraso erabakigarria horren goiz jotzea ez zegoen planaren barruan. Nik esandakoaren kontrakoa egin zuen; beldurtu egin ninduen». Leuveneko zirkuituko azken itzuliaren aurretik abiatzeko esan zion senak Alaphilipperi. Suziria bezala atera zen muino bakoitzean, bizikleta gainean dantzari, 17 kilometroren faltan bakarrik geratu zen arte.

Garaipena lasai ospatzeko betarekin iritsi zen helmugara. Erakustaldi handi baten lekuko izan ziren errepide bazterrean saldoka bildutako zale flandriarrak. Batzuek «oso politak ez diren hitzak» esan omen zizkioten, eta horrek«are indar handiagoa» eman zion azken txanpan. Heroitzat daukate, aldiz, bere herrialdean, Munduko Txapelketa bi aldiz jarraian irabazi duen lehen frantziarra baita. Balentria hori beste sei ziklistak baino ez dute lortu gizonezkoen txirrindularitzaren historian: Ronssek, Van Steenbergenek, Van Looyk, Bugnok, Bettinik eta Saganek hiru garaipen lortu zituen erreskadan, 2015 eta 2017 artean.

Alaphilippek lehendik ere bereganatua zuen mundu zabaleko zaleen miresmena, Frantziako Tourrean egindako erakustaldiengatik batez ere. Hartan sei etapa zakuratu ditu orain arte, eta 2019an, gutxigatik ez zuen irabazi maillot horia. Fleche Wallonnen hiru bider nagusitu da, behin Milan-San Remon, eta Euskal Herrian ere egin du distira; 2018ko Donostiako Klasikoa eta Itzuliko hiru etapatan lortutako garaipenak dira horren adibide.

Badoa Van der Breggen

Alaphilipperen arrakasta zerrendaren batere inbidiarik gabe hartu du erretiroa Anna van der Breggenek (Zwolle, Herbehereak, 1990). Herbeheretarra asegaitza izan da profesional gisa egin dituen hamar urteetan. Lagin adierazgarria dira Italiako Giroan eta Fleche Wallonnen lortutako emaitzak: lau bider irabazi du bata, eta zazpi aldiz bestea, jarraian. Ez du aurkaririk eduki Huyko horman. Bestalde, bi aldiz izan da munduko txapeldun iraupen proban, 2018an eta iaz. Hirugarrenez nagusituta esan zezakeen agur. Haatik, ez zegoen sasoiko, eta Marianne Vosentzat lan egitea erabaki zuen. Herrikideari eman nahi zion lekukoa, laugarrenez bihurtu zedin txapeldun, baina urrezko dominak Elisa Balsamo italiarraren kolkoan bukatu zuen.]]>
<![CDATA[Indarrez berpiztu da]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1946/021/001/2021-09-26/indarrez_berpiztu_da.htm Sun, 26 Sep 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1946/021/001/2021-09-26/indarrez_berpiztu_da.htm
Atletico Madril. Oblak; Trippier (Cunha, 59. min.), Savic, Felipe, Hermoso (Herrera, 61. min.), Carrasco (Lodi, 59. min.); Kondogbia (Correa, 59. min.), Llorente (Vrsaljko, 74. min.), De Paul; Griezmann eta Luis Suarez.

Gola. 1-0. Laguardiak (4. min.). Epailea. Mateu Lahoz. Txartel horia Alaveseko Syllari eta Loumi eta Atletico Madrileko Savici, Trippierri eta Kondogbiari. Bestelakoak. 9.836 ikusle Mendizorrotzan.

Oinarrietara itzuli zen atzo Alaves. Jarrerari dagokionez, erabakimenez aritu zen zaleen aurrean. Jokoari dagokionez, ahalegin nekaezina eta defentsako lan koordinatua izan zituen ardatz. Eta sinbolikoki, men egin zion ereserkiari, indarrez berpiztu baitzen, Atletico Madrili irabazita (1-0). Ez zuen nabaritu lehia guztiak galdu izanaren zama, eta merezita eskuratu zituen puntuak. Lehiarik galdu gabe zegoen Ligako txapelduna, baina atzo, amore eman behar izan zuen arabarren bertsiorik lehiakorrenaren aurka. Garaipen handia izan zen, duen balioarengatik nahiz lortzeko moduarengatik. Laguardiak 4. minutuan apurtu zuen lehia, korner batean, eta, ondoren, erresistentzia ariketa aparta egin zuten gasteiztarrek. Puntuek ataka estutik ateratzeko balio diote taldeari, eta zer esanik ez Javi Callejari.

Hamaikako berritzailea zelairatu zuen Alaveseko teknikariak, behingoz tekla egokia sakatu nahian. Hautatuen artean ez zeuden ez Joselu, ez Pina. Haien ordez, De la Fuentek eta Moyak jokatu zuten. Halaber, prestatzaileak apustu deigarria egin zuen defentsan, bosteko lerroa ezarrita. Ximo erdian jarri zuen, eta Martin eskuinean. Atletico Madaril ispiluaren aurrean jartzea zen helburua, espainiarrak ere bost atzelarirekin hasi baitziren.

Bada, asmatu egin zuen Callejak, eta odolkiak ordainetan eman zizkion Simeoneri, haren emaitza kutunarekin gailendu baitzen Alaves. Partida hasi orduko sartu zuen garaitzeko gola Laguardiak. Ametsetako hasiera izan zen arabarrentzat. Alde txar bat ere badute, ordea, gol goiztiarrek: aurkariak oraindik ia neurketa osoa du bere onera itzultzeko. Eta mehatxua askoz ere handiagoa da aurrean duzun taldea Atletico Madril bada. Haatik, atzora arte erakutsi gabeko irmotasunez jardun zuen Alavesek defentsan. Barruko pasabide guztiak itxi zituen, eta, hala, ia gaindiezina izan zen lerro artean. Amarauna ehundu zuen kokapen onarekin eta zaintza estuarekin. Hori horrela, ordubete baino gehiago igaro zen madrildarrek lehen aldiz atera jaurti zuten arte.

Soilik bi estualdi izan zituen Callejaren taldeak. Bata, lehen zatiaren erdialdean, Laguardiaren urruntze txar bat eta Riojaren baloi galera arriskutsu bat tarteko. Alabaina, Llorentek eta Griezmannek ez zuten asmatu jokaldiak bukatzen. Alaveseko jokalari ohiak kanpora jaurti zuen oinaren kanpoaldearekin, eta Realean aritutakoari zehaztasuna falta izan zitzaion azken pasean. Alavesek arnasa hartu zuen berehala, Sylla aurkitzen hasi ahala. Hark espaziora egindako korrikaldiek oxigeno botila gisa balio izan zioten. Metroak irabazi zituzten gasteiztarrek.

Loum eta Pinaren aukerak

Laguardiak baloi bat atepetik atera zuen bigarren zatia hasi berritan. Alavesek berehala berrezarri zuen ordena, baina sufritzen hasi zen Simeonek Correa zelairatu zuenean. Argentinarrak nabarmen zorroztu zuen Atleticoren erasoko jokoa. Zutik iraun zuen, halere, Alavesek, eta bigarrena sartzeko aukerak ere izan zituen, Loum eta Pinaren oinetan. Biek dena alde izan zuten baloia sareratzeko, baina atera ez, harmailetara jaurti zuten. Edonola ere, Callejaren taldeak ez zuen gol gehiagoren beharrik izan denboraldiko lehen garaipena lotzeko.]]>
<![CDATA[Ondorengoa noiz iritsiko zain]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1925/021/001/2021-09-25/ondorengoa_noiz_iritsiko_zain.htm Sat, 25 Sep 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1925/021/001/2021-09-25/ondorengoa_noiz_iritsiko_zain.htm
Astarloak gustura pasatuko lioke lekukoa, baina, «errealista izanda», ez du uste Aranburu garaipenaren lehian sartzeko kapaz izango denik: «Aurkari asko ikusten ditut haren gainetik. Faborito nagusiak oso sasoi onean iritsiko dira, eta oso zaila izango da ezustekoa ematea». Eta oilarrak elkarri begira geratuko balira, bestelako ziklistak horren gertutik zaindu gabe? «Ez dut uste halakorik gertatuko denik. Ibilbidea oso gogorra izango da, eta selekzio nagusiek ez dute hari-mutur solterik utziko. Txirrindulari guztiek oso garbi edukiko dituzte beren eginkizunak».

Klasiko itxurako proba izango da, bai distantzia aldetik 268 kilometro, baita profilari dagokionez ere 2.562 metroko desnibela metatuko dute muino laburrez jositako bi zirkuitutan. Aproposa dirudi Aranbururentzat, baina munduko txapeldun ohiak eszeptizismoari eusten dio: «Ibilbide horretan duen guztia erakuts lezake, baina ez dut uste bere onenean dagoenik. Eta, Munduko Txapelketa irabazteko, derrigorrezkoa da puntu-puntuan izatea». Puntu hori aletuz, zer behar da munduko txapeldun bihurtzeko? «Klasikoetan erabakigarriak diren ezaugarri berberak aipatuko nituzke: abiadura, balizko esprint batean nagusitzeko, eta erresistentzia handia. Zortea ere sartu du zerrendan: «Adibidez, nik irabazi nuenean, ez zidan inork jarraitu eraso egin ostean».

Hori bai, egun bakarreko proba izan arren, Munduko Txapelketa ez da klasiko bat; alde batetik, selekzioka lehiatzen delako: «Ez zaude ohiko taldekideekin, eta harremana eta konpenetrazioa ez da berbera. Niri arraro samarra egiten zitzaidan». Lortzen den sarian ere badago aldea: «Ortzadar maillota urte oso batez janzten duzu, eta denboraldi hori oso berezia izaten da, aparteko oihartzuna izaten duzulako. Sentsazio mundiala da».

Astarloa da zirrara hori sentitu duen azken euskal herritarra. Ia hogei urte igaro dira ordutik. Zer arrazoi dago lehortearen atzean? «Faktore asko hartu behar dira kontuan. Askotan, euskal herritarrek lanean jardun behar izan dute, momentuko talde-buruaren mesedetan. Eta, lider izanda ere, oso lasterketa zaila da. Begira bestela Alejandro Valverderi: irabazteko moduan izan da behin baino gehiagotan, baina garaipen bakarra baino ez du lortu». Inguruko taldeen filosofiak ere ba omen du zerikusia: «Afizionatu mailan klasikoak lehiatzen dira batik bat, baina behin profesionaletara iritsita, nire garaian behintzat, zuzendariak itzuliekin itsutzen ziren. Bai Abrahamek [Olano] eta bai nik Espainiatik kanpo genbiltzala irabazi genuen Munduko Txapelketa. Hura Mapein zebilen, eta ni, Saecon. Ez dut uste kasualitatea denik».

Mesede egin zien, beraz, Italiako taldeen mentalitateak. Hain justu, italiarra da Astarloak hautagai nagusi gisa jo duen txirrindularietako bat: Sonny Colbrelli. «Oso harreman ona dut harekin, baina, laguntasuna alde batera utzita, uste dut sasoi ikusgarria duela oraintxe bertan». Ez dio gezurrik: egurrean aritu da Europako Txapelketan eta Italian jokatu diren klasikoetan. Wout Van Aert aipatu du hurrena. Flandriarrak etxean aritzearen abantaila izango du, Remco Evenepoelek bezala. Mathieu van der Poelek eta iazko garaileak, Julian Alaphilippek, osatuko lukete faboritoen multzoa, ermuarraren irudiz.

Errebantxa hartu nahian

Aurrez, emakumezkoen errepideko proba jokatuko da gaur. Herbehereetako selekzioa Olinpiar Jokoetako arantza ateratzen saiatuko da, orduan ihes egin zion garaipena lortuta. Talderik indartsuena izango du berriz ere, lidergoa Anna van der Breggen, Annemiek van Vleuten eta Marianne Vosen esku utzita. Haiei aurrea hartzen saiatuko dira Lotte Kopecky belgikarra, Lisa Brennauer alemaniarra eta Elisa Longo Borghini italiarra.]]>
<![CDATA[Saririk gabeko hobekuntza]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2225/024/002/2021-09-23/saririk_gabeko_hobekuntza.htm Thu, 23 Sep 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/2225/024/002/2021-09-23/saririk_gabeko_hobekuntza.htm
Alaves. Pacheco; Martin (Miazga, 86. min), Laguardia, Tachi (De la Fuente, 86. min), Duarte; Loum, Pina (Pellistri, 72. min), Rioja, Manu Garcia (Toni Moya, 86. min); Guidetti (Sylla, 63. min) eta Joselu.

Golak. 1-0. De Tomasek, penaltiz (53. min). Epailea. Melero Lopez. Txartel horia Espanyoleko Cabrerari eta Diego Lopezi; eta Alaveseko Duarteri. Bestelakoak. 14.254 ikusle Cornella El Prat futbol zelaian .

Bost norgehiagoka, eta punturik ez. Denboraldi bat ezin daiteke okerrago abiatu. Alavesek atzo hasi nahi zuen suspertzen, Espanyolen zelaian, eta ezin uka ahalegindu zenik. Larunbateko derbiaren aldean, itxura lehiakorragoa eman zuen Javi Callejaren taldeak. Zenbait minutuz, aurkaria baino gehiago ere izan zen, eta aukera pare bat izan zuen markagailuan aurrea hartzeko, sasoi honetan aurrenekoz. Ordea, errentagarritasunik gabeko goraldia izan zen, eta akats zaharrak berritu zituen azkenean. Lehenik, beste penalti garbi bat oparitu zion aurkariari; eta gero, ez zen partida berdintzeko kapaza izan. Ez zuen etsi, baina argitasun falta nabarmena izan zuen aurrean.

Espanyolen gol goiztiar bat zen Alavesek saihestu beharreko lehen gauza, jokalarien konfiantza apurra guztiz desagertu ez zedin. Bada, bigarren minutuan sukalderaino sartu zen Keidi Bare, eta ateko zuloan baloia sarera bidali zuen Raul De Tomasek. Arabarren amesgaiztoa bete zen. Baina iratzarri egin zituen VAR-ak: jokaldiaren hastapenean jokoz kanpo zegoen Embarba. Alta, Callejarenak ez ziren guztiz esnatu, eta 17. minutuan bideo epaileak salbatu zituen berriro: De Tomasek beste baloi bat sareratu zuen, bakar-bakarrik atzera ere, baina pasea kokapen aurreratuegian jasota. Jokoz kanpo, Alaves bezala.

Ordu erdiz luzatu zen gasteiztarren ezina. Bere zelaian sartu zituen Espanyolek, jabetza jarraituaren eta joko aldaketen bidez. Ezkerretik egin zien min handiena. Area inguruan, pentsatzen utzi zieten kataluniarrei. Ez zeuden behar bezain gertu zainketetan. Itxura txarra zuen neurketak, Manu Garcia lerro artean jokatzen hasi zen arte. Haren pase zorrotzek berpiztu egin zuten Alavesen erasoko jokoa, eta hala, gidoia alderantzikatu egin zen lehen zatiaren amaieran: jazarria zena jazarle bilakatu zen. Riojak izan zuen lehen aukera, 31. minutuan, ezkerkada indartsu batekin. Eta atsedenaren atarian, aurreneko gola sartzear izan ziren Joselu eta Martin: aurrelariak areaz kanpotik jaurti, Diego Lopezek gelditu, eta aldaratzea kanpora bidali zuen atzelariak.

Alavesek ez zituen aprobetxatu neurketako minuturik onenak. Aldageletatik bueltan, aurrerako urratsa egin zuen Espanyolek, denboraldiko lehen garaipena lortu nahian. Berandu gabe argitu zitzaion bidea, Duartek eginiko penalti bati esker. Alaveseko atzelariak eskuarekin moztu zuen Morlanesen jaurtiketa bat. Penalti garbia izan zen, eta De Tomasek ez zuen barkatu Pachecoren aurrean. 53. minutua zen. Bazegoen erreakziorako astia, eta arabarrak kemenez ahalegindu ziren kolpetik altxatzen.

Saiakerak eskuinetik

Callejak Guidetti atera zuen zelaitik, Sylla sar zedin. Senegaldarrak berritu egin zuen taldearen energia, eta, gainera, gertu izan zuen banakoa zelairatu berritan, Martinen erdiraketa on bat ehizatuta. Haatik, ezin izan zuen garbi errematatu, eta kanpora joan zen baloia. Eskuin hegalean aurkitu nahi zuten lasterbidea, bi baten kontrako egoerak baliatuz. Rioja izan zen, berriz ere, jokalaririk sakonena. Alabaina, gasteiztarren nahiak ezinarekin egin zuen topo minutuen joanean. Marrazkiz eta piezaz aldatu zuen Callejak, baina alferrik. Taldeari asko kosta zitzaion arriskua sortzea. Bukaeran, itsu-itsuan jo zuen berdinketaren bila, eta kontraeraso batean bigarrena sartzear izan zen Wu Lei. De la Fuentek izan zuen Alavesen azken aukera, baina area barruan ihes egin zion baloiak, Alavesi puntuek bezalaxe.]]>
<![CDATA[Zurrunbilotik atera ezinik]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2044/022/001/2021-09-22/zurrunbilotik_atera_ezinik.htm Wed, 22 Sep 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/2044/022/001/2021-09-22/zurrunbilotik_atera_ezinik.htm
EZ DIRA IZAN ZIRENA

Sendotasuna izan da Alavesen giltzarria onenean izan denean. Defentsako lan eraginkorretik abiatuta lortu izan ditu helburu handiak. Hala gertatu zen Mauricio Pellegrinorekin, orain dela bost denboraldi, baita Abelardo Fernandezen lehen aroan ere. Ordea, apenas berritu duen egitura, eta itoginak agertuz joan dira azkenaldian. Behinola atzeko lerro ia gaindiezina osatu zuten Pachecok, Laguardiak, Ximok, Martinek eta Duartek, baina iraganeko kontuak dira horiek.

Lejeune eta Miazga batu zaizkie orain frantziarrak aurreko denboraldia ere Gasteizen eman zuen, utzita, eta, zelai erdian, Mamadou Loumen esku geratu dira eraiste lanak, Battaglia eta Manu Garcia irten ostean. Bada itogina ez, arrakala agertu zaio Alavesi sasoiaren hastapenean. Datuek ez diote gezurrik: hamar gol egin dizkiote soilik lau partidatan. Eta sentipenak ez dira zifrak baino hobeak, aurkariek ez baitute askoren beharrik izan gasteiztarrak zigortzeko. Osasunak, adibidez, korner bat eta eragotz zitekeen penalti bat baliatu zituen Mendizorrotzan hiru puntu eskuratzeko.

GOL BAKARRA, ETA PENALTIZ

Erasoan ere ageriko gabeziak ditu Alavesek. Kalitate aldetik, Lehen Mailako talderik apalenetako bat du zelai erditik aurrera. Eraberritze handi baten premia sumatzen da, baina agintariek mugatu egin dute fitxaketetara bideraturiko inbertsioa. Beste lehentasun batzuk dituzte. Hala, elitean ia esperientziarik ez duten jokalarien alde egin dute, eta haien ekarpena, oraingoz, oso apala izan da. Soilik Facundo Pellistrik eta Manu Garciak ekarri dituzte argi printzak. Oharkabean igaro dira, ordea, Ivan Martin, Toni Moya, Miguel De la Fuente eta Mamadou Sylla.

Bederen, Joselu taldean dago oraindik. Hari eustea izan da fitxaketarik onena. Aurrelariak sartu du arabarren orain arteko gol bakarra: aurreneko lehian izan zen, Real Madrilen aurka, penaltiz. Hurrengo hiru partidetan, idortea erabatekoa izan da. Aurrelariei ezer gutxi leporatu dakieke; errematean baino gehiago, jokaldien sorkuntzan egon da arazoa. Luis Riojaren barneraldi zorrotzak, eta kito; beste modurik ez dute izan jokoari sakontasuna emateko.

ZALANTZAK ESTILOAREKIN

Garai batean, arabarrek oso garbi zituzten gauzak. Itzulingururik gabeko futbola egiten zuten, trantsizio azkarrak eta geldikako jokoa ahalik eta gehien ustiatuz. Callejak, ordea, sofistikazio handiagoa nahi du. Estiloari ez zion erreparatu aurreko sasoiaren amaieran, iritsi zenean; orduan, taldea galbidetik libratzea zen helburu bakarra. Orain, ostera, joko landuagoa eta ausartagoa egin nahi du: presioa aurreratu, eta baloia luzaroago eduki. Pablo Machinek ere antzeko asmoekin ekin zion aurreko ligari, eta hemezortzi jardunaldi besterik ez zuen iraun Alavesen aulkian. Zaila da halako aldaketa sakonak gauetik goizera egitea. Denbora behar da automatismo zaharrak desegin, eta berriak errotzeko. Horretan dihardu Callejak, baina oraindik ez du sakatu tekla egokia. Eta, anartean, taldea noraezean dabil, ez baitaki oso ondo zer egin behar duen.

KOLPE BAT, ETA AKABO

Azken bi sasoietan izugarri sufritu behar izan du Alavesek mailari eusteko. Konfinamenduaz geroztik, gozatzeko oso aukera gutxi izan dute gasteiztarrek. Salbazioa lortzea beti da pozgarria, baina agonia gehiegizkoa izan da. Bolada txarrek eta teknikari aldaketek lorratza utzi dute jokalarien aldartean. Horren erakusgarri izan dira orain arteko lau norgehiagokak. Lehen, Alaves espezialista zen aurkako markagailuak iraultzen; orain, kontrara, amildu egiten da lehen kolpea hartu orduko. Esaterako, Real Madrili tinko eutsi zion 45 minutuz, baina, aurkariak lehen gola sartu zionean, kasik desagertu egin zen neurketatik. Osasunaren kontra ere, partidatik erabat atera zuen gorritxoek kornerrez eginiko golak. Callejak berebiziko garrantzia eman zion aldarteari derbiaren atarian; bada, orain, inoiz baino gehiago, psikologo onenaren pare jardun beharra dauka.

GARAIZ DABIL ORAINDIK

Arabako taldea hiru asteko etenaren ostean iritsi zen derbira. Jokalariek denbora asko izan zuten buruari bueltak emateko, eta aukerarik ez, ordea, puntuak lortu eta egoera onbideratzeko. Bada, orain bi partida jokatuko dituzte aste berean; aurrenekoa gaur, Espanyolen zelaian. Modurik okerrenean hasi dute liga, baina oraindik badute denbora beren onera itzultzeko. Datu historikoak ere alde dituzte: sasoia lau porrotekin hasi duten hirugarren aldia da, eta beste bietan eutsi egin zioten mailari; azkenekoz, 2017-2018ko denboraldian. Lehen puntuak zazpigarren jardunaldian lortu zituzten orduan, eta arazo handiegirik gabe salbatu ziren azkenean. Hori bai, entrenatzailea hiru aldiz aldatuta. Abisua Callejarentzat.]]>
<![CDATA[Mendea eta segundoa]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1942/032/001/2021-09-19/mendea_eta_segundoa.htm Sun, 19 Sep 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1942/032/001/2021-09-19/mendea_eta_segundoa.htm
Hori ohikoa da erlojupekoetan, norbaitek aparteko erakustaldirik egin ezean. Hain justu, gizonezkoen bakarkako saioak piztuko du lehia, gaur, Knokke-Heist eta Brugge arteko 43,3 kilometroko ibilbidean. Proba laua da, aukerakoa Filippo Gannarentzat. Iazko txapelduna, dena den, ezin daiteke faborito argitzat jo: batetik, Stefan Kuengek aurrea hartu ziolako Europako Txapelketan; eta, bestetik, oso aurkari indartsuak izango dituelako. Kueng bera izango da bat, Wout van Aertekin batera. Flandriarra bigarren izan zen iaz, eta etxean koskarik gorenera igotzen ahaleginduko da. Amets bera izango du Remco Evenepoelek, Flandriako izar goiztiarrak. Tadej Pogacar da zeresana eman dezakeen beste gazteetako bat. Esloveniaren itxaropen nagusia izango da erlojuaren aurkako lehia, Primoz Roglicek ez baitu parte hartuko, diziplina horretako txapeldun olinpikoa izanagatik ere.

Errepideko proban jarriko du arreta osoa Roglicek. Zentzuzko apustua da, aurrez xahututako indarren falta soma bailezake muinoz, hormaz eta harbidez jositako 268 kilometrotan. Klasiko itxura beteko ibilbidea da, Julian Alaphilipperen zorionerako. Frantziarrak beste urtebetez izan nahi du ortzadarra soinean, baina horretarako, Van Aert eta Mathieu van der Poel bezalako espezialistak azpiratu beharko ditu. Ziklo-kroseko bi ikonoek buruz-buruko ikusgarriak eduki dituzte jada Flandriako errepideetan. Horiek ezezagunak dira esloveniarrentzat, baina puntako klasikozaleak ere badirela erakutsi dute Pogacarrek zein Roglicek. Ia edozen ibilbidetan moldatzen dira ongi. Europako txapeldunorde izan berri den Evenepoelek osatzen du hautagai nagusien zerrenda.

Garaipena, dena den, ezin dute ziurtzat jo, izen handiak ageri baitira bigarren maila batean; hala nola, Peter Sagan, Munduko Txapelketa laugarrenez irabazi nahi duen eslovakiarra. Europako txapeldun bezala jardungo du, berriz, Sonny Colbrelli italiarrak, eta Thomas Pidcocken gurpila ere ondo zaindu beharrekoa izango da. Hura izango da britainiarren burua. Espainia, berriz, lider entzutetsurik gabe ariko da. Ez Mikel Landa, ez Alejandro Valverde, ez Enric Mas; Alex Aranburu izango da Pascual Momparlerren selekzioaren karta nagusia. Ezkiotarra iaioa da klasikoetan, eta ezustekoa ematen ahaleginduko da, onenen arteko markaketaz baliatuz. Helburu horren peskizan, Gorka Izagirre ren eta Imanol Erbitiren laguntza izango du.

Denak herbeheretarrei beha

Datorren igandean jokatuko da gizonezkoen elite mailako errepideko proba. Aurrez, ikusmin handia izango da emakumezkoen lasterketetan. Bihar erlojuaren aurka jardungo dute, eta larunbatean, errepideko saio luzean. Bietan urrezko domina kolkoratu zuen iaz Anna van der Breggenek, baina aurten errepidean lehiatuko da bakarrik. Annemiek van Vleutenek, berriz, garaipen bikoitza lortzeko erronka dauka. Oso gertu gelditu zen Olinpiar Jokoetan: urrea lortu zuen erlojupekoan, eta zilarra errepidean. Van der Breggenen aurkari nagusia izango da larunbateko lasterketan. Marianne Vosen parejar liteke hura, Munduko Txapelketa hirugarrenez irabazita. Hain justu, Vos da ortzadar elastikoa eskuratzeko beste faboritoetako bat. Beraz, punta-puntako hiru lider izango ditu Herbehereetako selekzioak Anberes eta Leuvenartean jokatuko den 157,7 kilometroko lasterketa gogorrean.

Hiru izango dira, halaber, proba nagusian lehiatuko diren euskal herritarrak: Ane Santesteban, Eider Merino eta Lourdes Oiarbide. Ziortza Isasi izango da erlojuaren aurka ariko den bakarra. 30,3 kilometroko saioa izango da. Eta txapelketa oro har hartuta, guztira hamabi euskal herritarrek hartuko dute parte. 23 urtetik beherakoan,bi diziplinatan ariko da Xabier Mikel Azparren. Juniorretan, berriz, Haimar Etxeberria, Nahia Imaz eta Laia Puigdefabregas bi probetan ariko dira, eta Naroa Fernandez errepidekoan bakarrik.]]>
<![CDATA[Itsu-itsuan talka egingo dute]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1945/023/001/2021-09-18/itsu_itsuan_talka_egingo_dute.htm Sat, 18 Sep 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1945/023/001/2021-09-18/itsu_itsuan_talka_egingo_dute.htm
Premiarik handiena Alavesek du, halere, esku hutsik eta sailkapeneko azken postuan dagoen heinean. Azken bi sasoietako ibili erratuaren ondoren, liga hasiera ilun bat da behar duen azken gauza. Argi printzek berandu gabe agertu behar dute; golek bezalaxe. Orain arte, Arabako taldeak bakarra sartu du, eta penaltiz; Real Madrilen aurka izan zen, estreinako norgehiagokan. Mallorca eta Valentziaren kontra, aldiz, itzali egin zitzaion erasoko argitasuna. Sormenik ezean, zaila da eraginkorra izatea. Eta sendotasuna eduki izan balu, gaitz erdi. Haatik, erruz sartu dizkiote golak: zortzi guztira. Joko ospela egiten ari da, arlo guztietan.

Javi Callejak taldea eguterara eramateko erronka du. Hiru astez geldirik egon arren, lehiarako prest ikusten ditu jokalariak. «Lehen garaipena lortzeko ilusio handia dugu. Lan aldetik, asterik onenak izan dira Alavesera iritsi nintzenetik». Aldartearen garrantziaz mintzatu zen atzo arabarren teknikaria. Aldarte onean ikusten du taldea. «Ez dugu antsietaterik. Irabazi behar dugu, eta motibatuta eta gogotsu gaude. Baikor ikusten ditut jokalariak». Baikortasun horren zioetako bat zaleen babesa izan daiteke. Mendizorrotzako aulkien %60 bete ahalko dira gaur; alegia, gasteiztarrek ia 12.000 lagunen hauspoa izan lezakete.

Edgar Mendezen ekarpena faltako zaie, ordea. Hegalekoak min hartu zuen atzoko entrenamenduan: zaintiratua du eskuineko belaunean, eta litekeena da gaurko neurketaz landa besteren bat ere galtzea. Hori horrela, hamaikakorako atea zabaldu zaio Facundo Pellistri gazteari. Erizaindegian gelditu beharko dute, berriz, Pere Ponsek eta Javi Lopezek.

Errezeta ongi ezagutzen du

«Bost zentzumenekin» jokatzeko beharra aipatu du egunotan Jagoba Arrasatek. Izan ere, gorritxoek ikusmena galdu zuten Valentziaren aurka, bigarren zatiaren hasieran izaniko itzalaldian. Partida berdinduta iritsi zen atsedenera, baina hamar minutuan bi gol sartu zizkioten Nafarroako taldeari. Ez zen kapaza izan altxatzeko kolpearen ostean, eta astindua hartu zuen azkenerako. Orduan egin zizkioten lau golei Cadizek egindako biak batu behar zaizkie. Hots, sei gol bi partidatan. Bazirudien eraginkortasuna zela gabezia nagusia, baina, orain, begirada gehienak ez daude aurrera begira, atzeko lerroari so baizik. Larrutik ordaintzen ari da defentsakoen arretarik eza.

Berebiziko garrantzia izango du gaur aurkariak golik ez egiteak. Hain justu, ateari giltzarrapoa jarrita gailendu da Osasuna Mendizorrotzan jokatu duen azken hiru aldietan: 0-1, zehazki. Edonola ere, Arrasatek uste du horrek ez diela ematen inongo bermerik. «Agian, jatetxe batean oso ongi jan zenuen orain dela sei hilabete, baina itzultzean ez dakizu ongi emango dizuten jaten», azaldu zuen atzo, metaforikoki. Halaber, Alavesen joko aldaketa izan zuen hizpide. «Gauza berriak egitera behartuko gaituzte defentsan, gehiago konbinatzen eta barrutik jokatzen saiatzen baitira orain».

Kike Barjak sartu zuen irabazteko gola iaz Mendizorrotzan jokatu zuten derbian, errebotez. Gaur, baina, ez du izango golik egiterik, minez baitago. Gainerako jokalari guztiak eskuragarri izango ditu Arrasatek.

ALAVES-OSASUNA
Alaves. Pacheco; Ximo, Laguardia, Lejeune, Duarte; Pina, Loum, Pellistri, Rioja, Manu; eta Joselu.
Osasuna. Herrera; Vidal, Aridane, David Garcia, Manu Sanchez; Torro, Moncayola, Brasanac; Torres, Ruben Garcia eta Kike Garcia.
Epailea. Hernandez Hernandez.
Lekua. Mendizorrotza.
Ordua. 21:00 (Movistar La Liga).]]>
<![CDATA[Konstelazio berriei beha]]> https://www.berria.eus/paperekoa/4348/024/002/2021-09-14/konstelazio_berriei_beha.htm Tue, 14 Sep 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/4348/024/002/2021-09-14/konstelazio_berriei_beha.htm
Han izaten saiatuko da Chelsea, koroari eusteko ahaleginean. Faborito izan gabe, baina sendotasun handiz irabazi zuen aurreko Txapeldunen Liga, bere historiako bigarrena. Thomas Tuchelek maisutasunez zizelkatutako harkaitza da Londresko taldea: defentsako egitura ia gaindiezina du, eta erasoan jokalari erabakigarriak dauzka. Golegile peto bat falta zitzaion, eta Romelu Lukaku fitxatuz bete du hutsunea. Ingelesek 115 milioi euro ordaindu dizkiote Interri.

Ia prezio berean erosi du Jack Grealish Manchester Cityk, Chelseak finalean azpiratu zuen taldeak. Pep Guardiolarenek Europako txapeldun bihurtu nahi dute behingoz, eta Aston Villako erdilari ohia da taldea indartzeko egin duten apustu nagusia. Aurrelari bat ere nahi zuten, baina ez da posible izan. Dena den, errematatzailerik gabe iritsi ziren azken finalera. Jada buruz jokatzen dute, Guardiolaren estiloan.

PSG ere aspaldi dabil Txapeldunen Ligaren atzetik. Oraingoz, Qatarretik iritsitako ehunka milioiek ez diote balio izan ametsa betetzeko. Kopuru astronomikoak ordainduta fitxatu zituen, besteak beste, Neymar eta Mbappe; aldiz, uda honetan zentimorik ere ez du ordaindu behar izan Messi, Ramos, Donnarumma eta Wijnaldumen truke. Inoiz baino gehiago, txapelketa irabaztera derrigotuta dago Mauricio Pochettinoren taldea.

Ez du halako presiorik Bayern Munichek, bost bider izan baita Europako txapeldun; azkenekoz, orain dela bi denboraldi. Alemaniarrek den-dena irabazi zuten Hansi Flickekin, eta aro aldaketa abiatuko dute orain, Julian Nagelsmannen aginduetara. Alaba, Javi Martinez eta Boateng irten dira, eta Upamecano eta Sabitzer iritsi; biak ere Leipzigetik, Nagelsmann bera bezala.

Soilik kopuruz dira nagusi

Manchester United ere hautagai nagusien zerrendan dago, Ronaldo, Sancho eta Varane fitxatu ostean. Portugaldarra iraganeko loria berritzera itzuli da Old Traffordera. Anfieldeko bulegoetan ez da fitxaketa handirik egin, baina Kloppen Liverpool edonorentzat da mehatxua.

Ingelesen azkenaldiko nagusitasuna ezbaian jartzen saiatuko dira Espainiako ligako taldeak. Bost izango dira lehian, baina bakar bat ere ez dago faboritoen artean; Bartzelona eta Real Madril ere ez. Kataluniarrek Depay eta Aguero fitxatu dituzte, baina Messiren itzala oso luzea da. Italiako taldeak koska bat beherago daude. Aipatzekoa da Juventusen gainbehera. Bertan behera gelditu da, bestalde, etxetik at sartutako golek kanporaketetan zuten balio bikoitza.]]>
<![CDATA[«Helburu guztiak bete ditugu Vueltan; oso pozik nago»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1857/021/001/2021-09-08/helburu_guztiak_bete_ditugu_vueltan_oso_pozik_nago.htm Wed, 08 Sep 2021 00:00:00 +0200 Eñaut Agirrebengoa https://www.berria.eus/paperekoa/1857/021/001/2021-09-08/helburu_guztiak_bete_ditugu_vueltan_oso_pozik_nago.htm
Zure lehen itzuli handia bizi izan duzu zuzendari moduan. Nolako esperientzia izan da?

Oso polita. Sei egin nituen txirrindulari gisa, eta mentalki egiten duzun prestaketa antzekoa da, estres jarraitu bati aurre egin behar diozulako. Aldea da autoan zaudenean ez duzula neke fisikorik. Neke mentala, ordea, handia da. Arduradun gisa, gauza asko daude ezin dituzunak hala moduz egin. Zorionez, txirrindulariek oso ongi barneratu dute egin beharrekoa, eta langile taldearen jarduna ere zoragarria izan da.

Euskaltelentzat ere, aro berriko lehen itzuli handia izan da. Gauzak espero baino hobeto atera zaizkizue?

Gure helburua lehiakor aritzea zen, ihesaldietan sartuz eta etapa garaipenen bat lortzeko borrokatuz. Bada, biak lortu ditugu. Erlojupekoez aparte jokatu diren hemeretzi etapetatik hamaseitan izan gara ihesaldian. Eta irabazteko itxaropena izan dugu horietakoren batean; hala nola hogeigarrenean, Mikel Bizkarrarekin. Taldeak oso maila ona eman du batez beste; guztien lanarekin nago pozik.

Bada beste datu esanguratsu bat: 11. izan zarete taldekako sailkapenean, Pro Team mailako beste taldeen eta World Tourreko bederatziren aurretik. Zein hausnarketa egiten duzu?

Horrek erakusten du hiru astez erregulartasun handia izan dugula. Gainera, etaparik gogorrenetan beti sartu gara hamar talderik onenen artean. Azken erlojupekoan ere aurrean izan ginen, eta garrantzi handia ematen diot horri, ez delako diziplinarik onena guretzat, eta bukaerara arte lehiatu garela erakusten duelako, gure lehen itzuli handia izan arren. Ziklisten inplikazioa goraipagarria izan da, errendimendu fisikoa bezalaxe.

Bizkarraren saialdia aipatu duzu. Zazpigarren izan zen etapa hartan, baina oso gutxi falta izan zitzaion liderrak ezustean hartzeko. Gertu ikusi zenuen garaipena?

Azkenean Champoussin izan zen ustekabekoa eman zuena, baina Mikel ere izan zitekeen. Champoussin ez zen ikusi ere egin, azken unean agertu zen arte. Mikeli beldurrik ez izateko esan nion, eta unea bila zezala. Markaketa handia zegoen faboritoen artean. Mikelek bazuen indarra irabazteko, eta horrekin gelditzen gara.

Bizpahiru eraso egin zituen. Estaliago egon izan balitz, akaso bukaeran aukera gehiago izango zukeen.

Oso txirrindulari suharra da; oso azkar berotzen da. Berak piztu zuen sua azken igoeran, baina ez zioten ihes egiten utzi. Gero, uste dut oso ongi moldatu zela, kapaz izan zelako behin eta berriz liderren parera iritsi eta aurrera egiteko. Irakaspenak ere aterako ditugu etorkizunera begira, baina orain ez da ezer leporatzeko garaia, egindako lanarekin harro egotekoa baizik.

Beste beteranoen mailarekin ere pozik zaude? Izan ere, Lobato, Iturria eta Mate ez dira askorik nabarmendu.

Itzalpeko lan asko egin dute haiek. Duten eskarmentua eta jarrera oso lagungarria zaigu guztioi. Errespetu handia zaie tropelean, eta horrek segurtasuna ematen dizu: badakizu zure txirrindulariak ondo kokatuta egongo direla. Emaitzez harago, beharrezkoak dira halako txirrindulariak. Funtsezkoak izan dira azken hilabetean giro aproposa izan genezan.

Denboraldiaren hastapenean azaldu zenuen gazteen garapenaren araberakoa izango zela taldearen arrakasta. Bada, Vueltan garbi ikusi da aurrerapausoa eman dutela.

Hala da, eta aurten egiten ari direnak datorren urtean urrats are handiago bat egiteko balioko die, konfiantza nahiz errendimendu aldetik. Izan ere, itzuli handiek beste puntu bat ematen dizute fisikoki. Soto ikaragarri ibili da; Azparrenek oso ihesaldi onak hartu ditu, eta sekulako maila eman zuen azken erlojupekoan; Bouk presentzia handia eman digu... Ezin zaie gehiago eskatu. Oso itxaropentsu nago aurrera begira eman dezaketenarekin.

Errepide bazterrean zaleen marea laranja berpiztu dela sentitu duzue?

Zalantzarik gabe. Zoragarria izan da zaleen babesa sentitzea. Txirrindulariak txundituta gelditu dira. Nik badakit zer den hori ziklista moduan bizitzea, eta ez dauka parekorik. Uste dut hori dela gainerako taldeekiko dugun abantaila.

Lasterketa barrutik, nola ikusi duzu nagusiko borroka?

Gu beste dimentsio batean gaude, eta apur bat urruti ikusi dugu. Bosgarren nor zegoen ere ez nekien. Roglic, Mas eta Lopez ziren indartsuenak, eta haien taldeek zuten ekimena; baina, bestela, ez geunden haiei begira, arreta osoa ihesaldien borrokan jarri behar baikenuen.

Hautsak harrotu ditu Lopezen erretiroak. Zer iritzi duzu zuk?

Oso zaila izan behar du kudeatzeko. Lagunak dauzkat Movistarren lantaldean, eta badakit ez dela batere samurra izango halako egoera batean egotea. Niri ez zitzaidan batere gustatu Lopezek egin zuena. Ziklista batek egin behar duen azken gauza da lasterketa bat modu horretan uztea.

Zuei, ordea, nahieran ari zaizkizue ateratzen gauzak. Bigarren urtea duzue Pro Team mailan, eta bi garaipen lortu dituzue: Murtzian eta Alentejon. Non egon nahiko zenukete hemendik urtebetera?

Pixkanaka goaz. World Tourreko probetan debuta egin dugu aurten, eta hori nabaritu egingo dugu datorren sasoian, berriz ere harrobia ardatz hartuta. Garaipenak oso garesti daude, eta aurten bi lortu izana akuilu handia da. Eta, emaitzak alde batera utzita ere, oso denboraldi aberasgarria ari da izaten. Norabide egokian gaude, aurrez ezarritako planak aurrera ari garelako ateratzen. Puntakoak izan daitezkeen ziklistak ditugu, baina hori urteekin iritsiko da.]]>