<![CDATA[Imanol Magro Eizmendi | Berria.eus]]> https://www.berria.eus Bere azken artikuluak eu Wed, 14 Nov 2018 10:35:15 +0100 hourly 1 <![CDATA[Imanol Magro Eizmendi | Berria.eus]]> https://www.berria.eus/irudiak/berriaB.png https://www.berria.eus <![CDATA[«Orain ez diot beldurrik partidak gogortzeari»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1958/024/001/2018-11-14/orain_ez_diot_beldurrik_partidak_gogortzeari.htm Wed, 14 Nov 2018 00:00:00 +0100 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1958/024/001/2018-11-14/orain_ez_diot_beldurrik_partidak_gogortzeari.htm
Banakako laugarren finala duzu. Berezia izateari utzi al dio?

Ez. Egia da, lehenarekin alderatuta, ezberdina dela, batez ere inguruko guztia: elkarrizketak, sarrerak... Beste urduritasun batekin bizi duzu, dena berria delako. Baina ilusio ikaragarria dut. Konturatzen zara finalean lau aldiz sartzea zailagoa dela, behin egitea baino. Niri ikaragarrizko ilusioa egin dit, txapelketa bakoitza ezberdina baita. Buruz buruko txapelketa ikaragarri ondo prestatu nuen, eta dena ondo joan zen, partida guztietan gozatu nuen. Txapelketa hau askoz zailagoa izan da hasieratik.

22 urte dituzu, eta laugarren finala duzu jarraian. Ez da merkea zure kuadrillakoa izatea.

Ez [barrez]. Kuadrillakoak edadekoak dira, baina jende zaharragoa ere badut zaleen artean. Zerbait egin beharko dut eskertzeko.

Posible da une oro finala buruan ez izatea?

Gauean ohera sartzean beti datorkit burura, saihetsezina da. Baina, orain, beste modu batera planteatzen dut, egunean egunekoa egiten dut. Gaur elkarrizketak, bihar entrenamendu bat, etzi fisikoa... Ikasi egiten da aurreko egunak nola eraman.

Ezustea izan da final honetara iristea?

Agian, bai. Beste txapelketa batzuetan pasatu izan zait partidaren bat galdu eta atzetik aurrera egin behar izatea. Baina oraingo honetan zailtasun eta zalantza asko izan ditut. Eta, agian, horregatik, berezia da.

Txapelketari uko egiteko zorian egon zinen?

Astelehen batez ekin nion txapelketari, eta ostegunean erresonantzia egin zidaten besoan. Zauria itxita zegoen, baina zuntz haustura bat duzunean, zauria ixteaz gain, besoa berrindartu behar duzu. Hurrengo egunean entrenamendu bat egin nuen; nahiko gustura bukatu nuen, baina ez nekien nola egongo nintzen Olaizola II.aren aurkako partidan. Medikuek eta fisioek hau esan zidaten: «Zauria itxia duzu, baina guk ezin dizugu ziurtatu berriz hautsiko ez duzunik». Horrek kezka sortu zidan, eta ardura handia. Partida bezperan buruari bueltaka ibili nintzen, bost axola zidan galdu edo irabazi, ez nuen minik hartu nahi, indartzeko beste astebete edukitzeko.

Zuk izan zenuen azken hitza?

Bai. Enpresak ez zidan presiorik egin; are gehiago, esan zidan azken hilabeteetan estatuz bat lortu nuela, eta ez nuela arriskatu behar; egoteko lasai. Lasaitasuna transmititu zidan enpresak, baina nik jokatu egin nahi nuen.

Lesioa buruan izan duzu une oro?

Finalerdietan ahaztu nuen. Bengoetxearen aurkako partidaren astean ikusi nuen aurrerapauso bat eman behar nuela, eta babes itsasgarriak kendu nituen. Zera esan zion neure buruari: «Ondo ateratzen bada, ondo, eta, bestela, bada, etxera». Baina aste horretan handitu egin nuen entrenamenduen intentsitatea, aurrekoetan ez nintzen gogor entrenatu. Orain ondo dut besoa.

Pilota ez darabilzu beste batzuetan bezain bizkor.

Agian ez. Gehienbat, partidaren hasieran nabaritzen dut. Baina behin besoa berotuta, Bengoetxearen aurkako partidaren bigarren zatian hobeto ikusi nuen neure burua. Iazko txapelketan sasoi hobean nengoen. Baina Bengoetxeari irabazteak, bera hain ondo egonda, konfiantza eman zidan.

Hura zen euforia keinua irabazi zenuenean.

Sekulakoa izan zen. Pilotan ibiltzen garenok badakigu batzuetan txapel bat irabazten duzula hasi eta buka gozatuz. Orduan barruan ez daukazu hainbesteko behar edo gogorik. Aldiz, gozatzen ari ez zarenean, edo sufritzen ari zarenean, eta horrelako partida bat irabazten duzunean, sekulako poza hartzen duzu.

Jendeak esango zizun: «Lasai, ez baduzu irabazten ez da ezer pasatzen». Hala bizi izan duzu zuk?

Ez. Esku bateko hatzekin ez dira zenbatzen hori esan didatenak. Aurten finalerdietan sartzean nabaritu nuen euforia ezin da alderatu duela hiru urte finalean sartzean nabaritu nuenarekin. Hura eztanda izan zen, eta aurten finalerdietan sartzea beharra balitz bezala sentitu dut.

Txapeldunaren ardura deitzen zaio horri.

Hala da. Ezin zara lehen partidan etxera joan. Nabaritzen dut, eta barneratua dut.

Beste modu batera jokatu duzu: partidak gogortuz, defentsan...

Hala da. Txapelketa honetan, erasoan baino gehiago, defentsan irabazi ditut partidak. Bengoetxearen aurka, bigarren zatian egin nuen erasoan, baina lehen partidan gehiago izan zen itxarotea eta pilotari altuera ematea. Partida gogortu egin nahi nuen. Batzuetan, sasoi betean zaudenean, gauza batzuk ia nahigabe ateratzen zaizkizu, eta, hain ondo ez zaudenean, defentsan egin behar duzu lan.

Olaizola II.a huts pila bat egitera behartu zenuen.

Bai. Berak tantoak bukatu nahi zuenean lana ematen saiatu nintzen. Hori ikasi dut. Agian, hori da nire jokoak izan duen aldaketarik handiena. Ez da gutxiago arriskatzen dudala, baizik ez diodala beldurrik partidak gogortzeari. Partidak interpretatzen ikasi egiten da, eta, alde horretatik, goi mailako partida asko jokatzeak esperientzia ematen du.

Partidaren batekin gustura gelditu al zara?

Bai, finalerdietakoekin bai, Bengoetxea oso garai onean ikusten bainuen. 9-2 aurretik joan zen, eta Bengoetxea ez da partidatik irteten den pilotari bat. Txapa dezentetan jo zuen, baina horiek oso behartuta eginiko jokaldiak izan ziren, berak oso zail ikusten zuelako tantoa egitea. Tanto gogor bat jokatu genuen, eta orduan ikusi nuen bera ere nekatzen hasi zela.

Joseba Ezkurdiaren aurka, 22-10 galdu zenuen ligaxkako bigarren partidan. Dantzan ibili zintuen.

Erritmo bizian jokatu zuen, eta ni ez nengoen erritmo horretan jokatzeko. Jokatu izan dugu aurretik erritmo handian biok, baina uneak uneak izaten dira, eta une horretan ni ez nengoen abiadura horretan jokatzeko moduan. Txapelketak sasoi ederrean harrapatu du Ezkurdia. Berak sei partida jokatu zituen abuztuan; nik, hamahiru, eta horrek asko baldintzatzen du hurrengo hilabetea. Uda nolakoa izan den, horrek eragina du lau eta erdikoan. Olaizola II.arengandik jendeak esaten du adinean gora doala, baina berak aurten garai askoz hobeak izan ditu. Udan partida pila bat jokatu zituen, eta hori nahi eta nahi ez nabaritu egiten da udazkenean. Baina erne harekin: Binakako Txapelketako finalerdietan sartuko da, ziur.

Ezkurdia aldatu egin da, gorakada izan du. Zuk ondo ezagutzen duzu. Horrela al da?

Nik konfiantza handiagoarekin ikusten dut. Txapelarengatik izan daiteke, baina, nire ustez, orain erasokorrago jokatzen du. Orain, ondo sakatzen duenean, airez sartzen da, eta, aurkariak zabalera sakatzen duenean, errestoa ere airez bueltatzen du. Oso oldarkor jokatzen ari da. Fisikoki ahal handia du, eta uste dut hobera egin duela teknikoki. Oso ona da halako pilotariak izatea enpresan, eredu baitira. Oso langilea da, eta bera da adibide garbia 27 urterekin hobetzen jarraitzeko aukera dagoela. 22 urterekin baino hobea da.

Bera da sakatzailerik onena?

Bai, alde handiz. Abiadura handiena ematen diona da. Paretan sartzeaz gain, oso bortitz ematen dio.

Finalean bakarrik egongo zara eserlekuan, botilerorik gabe. Zer iritzi duzu gaiaz?

Ez zait gustatu. Nik Ekaitz Saralegirekin jarraitu nahi nuen. Kirol bakoitzak bere ezaugarriak ditu, eta pilotak ere bai, eta gehiago modernizatu nahi horretan erabaki okerra hartu dute. Nire ustez, guztiontzat hobea da botileroa izatea ondoan: jendearentzat, ematen den itxurarentzat, telebistarentzat... Denontzat da hobea. Igandean, finalean, 3.000 pertsona egongo dira harmailan, sekulako marmarrean, eta Josebak eta biok, esertzen garenean, ez dugu jakingo nora begiratu. Berria da, baina ohitu beharra daukagu. Labur esango dut: kontrakoak aldekoak baino askoz gehiago dira, baita pilotarien artean ere.

Nabaritu al duzu Saralegiren falta?

Bai, txapelketa gogorra izan da, eta beti lagundu izan dit. Eta txapelketa honetan ere lagundu izan dit: Iruñean zen aurrekoan, astean ere hitz egin dugu... Bi partidatan Jon Apezetxea izan dut alboan, eta hark ere asko daki, baina pena eman dit Saralegirengatik. Berak oso gustuko du pilota, lagun onak gara, laguntzeko ilusioa du... Badakit finalean egongo dela, niri laguntzeko.

Finala Nafarroa Arenan jokatuko da, zortzi urtez itxita egon den eraikintzarrean. Behar dira horrelako pilotalekuak?

Denborak esango du. Bilbokoa bezala, finaletan-eta bete ditzakezu horrelako pilotalekuak, baina gero kosta egiten da. Iruñean aurrerantzean ere funtzionatuko duen pilotalekua Labrit izango da, eta honek egun jakin batean 1.500 pertsona gehiago har ditzake. Hau, egun handietan, bete egingo da, baina, hortik kanpo, zaila izango da betetzea.

Donostian behar al da horrelako zerbait?

Donostian, nire ustez, dagoenari indar handiagoa eman behar zaio. Baina berritu beharra dago. Pilotaleku ona da, ikusteko, agian, onena, baina lurrak, harmailak, sarbideak ez daude egoera onenean. Berrikuntza handia behar du.

Jende gutxi ibili da txapelketan.

Ez dakit. Nire partidetan jendea ikusi dut. Olaizolaren aurka, Tolosan, jende asko ibili zen, eta Ezkurdiaren aurka ere bai. Arrazoi bat izan daiteke lau eta erdian eta buruz burukoan askoz biziago jokatzen dela, eta txapelketako azken txanpara arte zaila dela partida onak ikustea. Iruñekoak harritu nau bereziki. Sarrera Internet bidez erostearenak ere jende heldua atzera botatzen du. Nik Amezketan ikusten dut: jende helduak ez du sakelakotik erosiko sarrera. Ikusle hori betikoa da, eta zaindu eta mimatu egin behar da.

Ogibidez, txapeldun]]>
<![CDATA[«Buruak ez badu funtzionatzen, beste guztiak ez du funtzionatzen»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1909/020/001/2018-11-13/buruak_ez_badu_funtzionatzen_beste_guztiak_ez_du_funtzionatzen.htm Tue, 13 Nov 2018 00:00:00 +0100 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1909/020/001/2018-11-13/buruak_ez_badu_funtzionatzen_beste_guztiak_ez_du_funtzionatzen.htm
Bakarrik jokatuko duzun lehen finala duzu igandekoa. Harrituta zaude finalak mugitzen duen guztiarekin?

Hasteko, oso pozik nago. Binakakoak ilusio handia egin zidan, aurreneko finala baitzen, baina hau ezberdina da. Zu bakarrik zaude pilotalekuan, zuk sufritzen duzu, ez duzu lagunik alboan... Neure buruarekin oso pozik nago finalera iritsi naizelako. Egia esan, gozatzen ari naiz finalaren aurreko egun hauekin.

Nola bizi dituzu finalaren ingurukoak?

Herrian giro oso polita dugu, oso maitatua sentitzen naiz, eta ikaragarri ongi tratatzen naute. Sarrerekin arrebak eta bi lagunek lagundu naute. Arrebak esan dit zalaparta izugarria egon dela: sarrerak, autobusak, afaria... Ardura asko dira, eta eskerrak haiei, bestela ezingo nuke antolatu.

Zenbat sarrera eskatu dituzu?

300 inguru.

Arbizuk mila biztanle ditu-eta!

Herrian lapurtzera etortzeko egun aproposa da. Herrikoak, familia ere handia dugu... Jende asko joango da.

Herri oso pilotazalea da Arbizu. Asko gogoratzen al dizute finala? Ba al dago beste gairik?

Kalera irten naizen egunetan, bai, galdetu didate finalaz, baina normala da jendeak gai hori ateratzea. Zoriondu egiten zaituzte, eta hori oso polita da. Lagunekin pixka bat hitz egin dut, baina haiekin beste gai batzuk ateratzen dira, eta, egia esan, hori ere mesedegarria da finala pixka bat ahazteko.

Ito zaitzake giroak?

Ez. Gustura hartuko nituzke urtero horrelako hiru estualdi. Jendeak kalean gelditzea eta animoak ematea oso polita da.

Ezkurdia omen da txapelketako ezustea. Zuretzat ere hala al da?

Lehen finala dut, eta lehen finala denean beti jotzen da ezustekotzat. Nik neure burua ondo ikusten nuen, eta banekien gauzak ondo egiten banituen banuela goian egoteko aukera.

27 urte dituzu, eta zortzi daramatzazu profesionaletan. Uste baino beranduago iritsi al da final hau?

Ez dut horretan pentsatzen. Orain iritsi da, eta kito. Aurretik izan ditut sailkatzeko aukerak, batzuetan atarian gelditu naiz, baina orain etorri da, eta oso gustura nago. Okerrago zatekeen etorri izan ez balitz.

Eta zergatik orain? Zergatik 2018ko lau eta erdikoan?

Ez dakit. Horrela egokitu da. Aurretik ere lan asko egin genuen ahalik eta urrutien iristeko, eta ez zen posible izan. Orain ongi nabil, gauzak ongi eginez. Lehenago, agian, entrenamenduetan-eta ondo ikusten nuen neure burua, baina partidetan ez zen azaleratzen entrenatzean azaleratzen nuen hori, eta pixka bat haserre egoten nintzen neure buruarekin. Pixka bat mesfidati ere banengoen, baina orain bolada onean nago, eta ea ahalik eta gehien luzatzen dudan.

Esan duzu partida erabakigarrietan kostatu egiten zitzaizula zure jokoa erakustea. Estigma bat sortu zen zure inguruan: une erabakigarrietan behera egiten zenuela.

Onartu beharra dago. Nik garai oso onak izan nituen, baina ez aurtengo erregulartasunik. Uste dut aurrerapausoa eman dudala. Lehen ere txapelketa onak eginikoa naiz, baina une erabakigarrietan ez nintzen ongi aritzen. Aurkariek ere asko jokatzen dute. Ez nintzen gustura gelditzen nik egindakoarekin, uste nuelako entrenamenduetan gauzak hobeto egiten nituela. Partida garrantzitsu dezente galdu nituen, eta horri buelta eman nahi nion. Banekien zerbait egin behar nuela, eta eman diogu buelta.

Eta hori nola egiten da?

Galdutako partida guztiek irakatsi egiten dizute, adinak ere bai, eta inguruko jendeak ere laguntzen dizu. Entrenamendu ingurune oso ona dut, eta oso gustura aritzen naiz. Ahal fisikoa edo pilotalekuko lana bezain garrantzitsua da burua lantzea. Ari gara burua lantzen, eta horrek ere eman du fruitua.

Kontzentrazio teknikak ere landu izan dituzu. Kirol askotan egiten dira.

Partida aurretik, berotzean... Prestatzaile fisikoarekin. Kirol psikologo batekin ere hasi nintzen, ez nintzelako uste nuen bezain ondo sentitzen une erabakigarrietan, eta horri ere buelta eman nahi nion. Burua entrenatzen hasi ginen, eta nik uste dut onerako izan dela. Buruak ez badu funtzionatzen, beste guztiak ez du funtzionatzen.

Eman duzu goiburua. Kirol psikologoa oso ohikoa da banakako kiroletan, txapeldun handienek ere badute alboan.

Eliteko pilotan parekotasun handia dago, eta xehetasun txikiak oso garrantzitsuak dira. Eta une horietan zeure burua lasai ikustea, konfiantza sumatzea, erabakigarria izan daiteke.

Zenbat aldiz entzun duzu binakako txapelak mesede oso handia egin dizula?

Askotan.

Eta hala al da?

Bai, zalantzarik gabe. Irabazteak beti laguntzen du. Galtzen duzunean, etxera ez zara joaten konfiantza berberarekin. Irabazteak lagundu egiten du, zuk eginiko lanak fruituak ematen dituela ikusten baituzu.

Txapelketa honetan une larri bakarra izan duzu, finalerdietako partidako azken txanpan Urrutikoetxea gerturatu zenean, 4-14tik 15-19ra. Batek baino gehiagok hala pentsatuko zuen: «Ezkurdia lotu egingo da». Baina ez.

Jendeak esan dit: «Beldurtu zintuen hor, e...». Bada ez, nik Jokin Etxaniz botileroari esan nion lasai nengoela, neure buruarengan konfiantza nuela, eta, galdu edo irabazi, nik nirea egin behar nuela. Irabazi edo galdu nire erabakiekin izango zela, eta garbi nuela zer egin behar nuen. Aurrera egitea erabaki nuen, eta nik egin nituen tanto garrantzitsuak.

Sake bat airez errestatu, eta hark eten zuen Urrutikoetxearen bolada.

Jokaldi egokia zela ikusi egin nuen. Duela hiruzpalau urte, agian, ez nintzen kapaza izango hori egiteko. Baina garbi nuen sakearekin mina egiten ari zela, eta ikusi nuen aurrera egin behar nuela, bestela, agian, partidak ihes egingo zidalako.

Altunari 22-10 irabazi zenion duela hiru aste, eta, hala ere, bera da faborito apustuetan.

22 urte ditu, eta hau laugarren finala du, hirugarrena jarraian lau eta erdian. Ondo daki zer den hau guztia. Sozio txarra da final baterako, oso heldua da, eta ikaragarri jokatzen du. Normala da bera faborito izatea.

Finalean ez duzue botilerorik izango. Zer iritzi duzu? Zuk harreman oso estua duzu zurearekin, Juan Martinez de Irujorekin.

Ez dut ulertzen. Nire ustez, pilotarentzat polita da botileroak egotea. Lehen finala izango da botilerorik gabe; arraroa izango da. Tradizio polita da, eta aurkezpenean nik esan nuen enpresak ez zigula iritzia eskatu, eta inposatu egin zutela. Altunak eta nik argi esan genuen erosoago sentitzen garela aulkian pertsona bat izanda.

Nabaritu al duzu Irujoren falta?

Partida bakarrean egon naiz botilerorik gabe, Altunaren aurkakoan. Besteetan, Jokin Etxaniz izan dut alboan, eta gustura ibili naiz harekin. Baina ni erosoago eta lasaiago sentitzen naiz aulkian Juan badago.

Finala Nafarroa Arenan jokatuko da. Bere garaian diru xahuketa handia izan zen hura eraikitzea. Nafarra zara, zer iritzi duzu?

Irekitzeko garaia zen, eginda baitzegoen. Instalazioa ikaragarria da. Eraiki zenean ez zen halakorik behar, baina, behin eginda, probetxua atera behar zaio, mugitu, eta zabalik mantendu.]]>
<![CDATA[Obradovicen termometroa]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1879/025/001/2018-11-09/obradovicen_termometroa.htm Fri, 09 Nov 2018 00:00:00 +0100 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1879/025/001/2018-11-09/obradovicen_termometroa.htm
Zeljko Obradovic termometroa besapean hartuta iritsi da Gasteizera. Obradovicek eta haren jokalariek neurtuko dute etxekoen sasoia. Azterketa ona da Baskonia hau Europako talde handien aurka lehiatzeko gai den ikusteko. Real Madrilen eta Olympiakosen aurka galdu egin zuen, eta Fenerbahce ere aurkari gogorra izango da —lau partida irabazi ditu, eta bakarra galdu—. Izan ere, etxean, behintzat, halako talde batzuei irabazi ezean, zail izango du sailkatzea.

Fenerbahcek eta Baskoniak ondo ezagutzen dute elkar. Iragan sasoian final-laurdenetako kanporaketa jokatu zuten, eta bi taldeek aldaketa gutxi egin dituzte ordutik. Gutxi fitxatu dute biek. Hala ere, iritsi berri bakan horietako batean du hutsunerik handiena Fenerbahcek, Tyler Ennis antolatzailea min hartuta baitago. Jokalari oso ona da, baina hura ordezkatzeko ekarri dutena ere ez da hanka motza: Erik Green saskiratzaile petoa. Baskonian, berriz, Pedro Martinezek Vincent Poirierren zalantza du. Uzkurdura du bizkarreko giharretan, baina, teknikariak atzo aditzera eman zuenez, litekeena da jokatzea.

Komeni da, gainera, Poirier pistan izatea, Fenerbahcek ahal fisiko handiko jokalariak baititu, eta pibot frantziarra da Baskoniaren sendoenetakoa. Martinezek atzo adierazi zuenez, Fenerbahcek bere giharreriarekin «mugara» eramaten du aurkaria, eta, teknikariaren ustez, horrek are garrantzitsuago bilakatuko du hiruko marratik asmatzea, uztaira gerturatzea lan nekeza delako. Hor egon daiteke gakoa hein handi batean, Gasteizko taldea ez dabilelako fin jaurtiketan. Euroligan hiruko gehien botatzen duen laugarren taldea da, eta batez besteko txarrena duen hirugarrena: %32. ]]>
<![CDATA[6. billabesa dute zain]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1892/022/001/2018-11-03/6_billabesa_dute_zain.htm Sat, 03 Nov 2018 00:00:00 +0100 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1892/022/001/2018-11-03/6_billabesa_dute_zain.htm
Kilometro gutxi daude Labritetik Nafarroa Arenara. Kilometro gutxi izateak, baina, ez du esan nahi bide luzea ez denik. Hori pentsatuko dute, behintzat, Altuna III.aK eta Bengoetxea VI.ak. Pilotazalearentzat erraza da: Labriteko aldapan 6 zenbakidun billabesa hartu, eta Nafarroa Arenara eramango du. Pilotariek ere igo nahi lukete autobusera, baina, sailkatzeko, eta ezustekorik ezean, gogor egin beharko dute lan. Biek dituzte, gainera, euren alde eta aurka egiteko arrazoiak, eta, horregatik, ez dago faboritorik. Apustuak parean irtengo dira.

Altuna da egungo lau eta erdiko txapelduna, baita banakakoa ere. Baina txapelketa honetan ez dabil bere onenean. Astez aste hobera egiten ari da, eta sanmateoetan eginiko zuntz haustura ahazten, baina oraindik ez dago sasoi betean. Iragan igandean, final-laurdenetako ligaxkako azken partidan, nagusitasunez irabazi zion Victor Estebani (22-9), baina pilota ez zuen mugitu berarengan ohikoa den abiaduran. Besoko mina erabat ahaztu du, baina badirudi kosta egiten zaiola kolpea askatzea.

Gaur, gainera, neurria hobekien hartua dion aurkaria izango du. Izan ere, hiru aldiz neurtu dituzte indarrak lau eta erdian Bengoetxea VI.ak eta Altuna III.ak, eta hiruretan nagusitu da Leitzakoa. Aurrenekoa 2015eko txapelketako final-laurdenetako ligaxkan izan zen, Donostian: 22-7. Bigarrena, berriz, 2016ko final gogoangarrian izan zen, Gasteizen (22-21). Askoren ustez, inoiz lau eta erdian jokatu den partidarik onena izan zen orduko hura. Elkarren aurkako azken partida uztailean izan zen, Labriten hura ere, Sanfermin torneoko finalean (22-17).

Bengoetxea VI.ak joko ikusgarria erakutsi zuen txapelketako lehen bi partidetan, Mikel Urrutikoetxearen (22-14) eta Julen Retegiren aurka (22-2). Joan den ostiralean, baina, eta sailkatuta zegoela, 22-6 galdu zuen Danel Elezkanoren aurka. Gaurko partidak ez du zerikusirik harekin, batez ere egun hartan ez zuelako deus ere jokoan, baina horrelako emaitza batek zalantzak sor ditzake. Partidaren hasiera garrantzitsua izango da leitzarrak orduko mamua uxa dezan.]]>
<![CDATA[«TASeraino lagunduko diegu nazioartean lehiatzea eskatzen duten federazioei»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/026/001/2018-10-31/taseraino_lagunduko_diegu_nazioartean_lehiatzea_eskatzen_duten_federazioei.htm Wed, 31 Oct 2018 00:00:00 +0100 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1872/026/001/2018-10-31/taseraino_lagunduko_diegu_nazioartean_lehiatzea_eskatzen_duten_federazioei.htm
Aste batzuk pasatu dira gizonezkoen euskal futbol selekzioaren azken lagunartekotik. Badirudi zaletasuna pixka bat piztu dela.

Uste dut itxura hobea eman dugula. Nahiz eta 15.000 lagun egon, estadioaren %70 bete genuen, eta horrek badu bere balioa. Hilzorian genuen paziente bat gela arruntera eraman dugu. FIFA datetan ligak gelditu egiten dira, eta gure selekzioa partida ofizial zerrendetan agertzen da. Kokatzeko aukera ematen dizu horrek, gerora atzerriko talde hobeak ekartzeko. 2014an esan genuen Gabonetako partidaren formatua agortuta zegoela, zaleei zerbait erakargarria eman behar zitzaiela, eta FIFA leihoek horretarako bidea ematen dute.

FIFA datetan jokatzeak nahikoa berme ematen al dio partidari?

FIFA datetan jokatzea gutxienekoa da. Orain, partidak mantendu beharko genituzke, baina aurkari hobeekin, hori da erronka. Buelta batzuk eman behar zaizkio formatuari: lau selekzioren arteko txapelketa bat... Aurtengoa baino zerbait hobea egin behar dugu, bestela ez baita erakargarria izango gure zaleentzat, hori da gutxieneko kirol maila.

Hauek dira FIFA daten abantailak: atzerrian ari diren jokalariei deitu ahal izatea eta aurkari hobea aurkitzea. Azken partidan ez zen lortu ez bata eta ez bestea.

Ez da erraza, jakinda hainbat aurkarik ez dutela euskal selekzioaren aurka jokatu nahi. Ez gara selekzio ofiziala, baina bai oso ona. Irabaziz gero, ez dio protagonismo handirik emango aurkariari, baina, galduz gero, entrenatzaileak egurra jasoko du. Kasu zehatzak izan ditugu selekzio indartsuekin, non hautatzaileak ez duen nahi izan gure aurka jokatu.

Udan beste partida bat joka daitekeela argitaratu da, eta Eskozia aipatu. Zer dakizue?

Federazioarekin biltzekoak gara egoera aztertzeko. Oraingoz, ez dugu informazio zehatzik horren inguruan. Gu torneo motzaren aldekoak gara, baina aurkari on bat lortzea zaila bada, pentsa hiru.

Duela urte eta erdi esan zenuen ofizialtasunaren gaia «epel» ikusten zenuela. Eta orain?

Euskal selekzioaren gaia, agian, ez dago lehen lerroan. Giroa epel dago, baina arlo askotan.

Zeinen errua da? Edo zeren ondorioa?

Errua ez da hitza. Gizartea ere aldatu egin da: globalizazioa, oro har ondo bizi gara, beste lehentasun batzuk daude... Euskal selekzioa ez da lehentasuna. Baina guk lan egin behar dugu administraziotik, gobernu abertzale bat garen heinean, berriz ere nahia pizteko.

Jaurlaritzak babes juridikoa eskaini zien ofizialtasunaren bidea hasi nahi zuten federazioei. Sokatiraz gain, beste norbaitek jo al du ate hori?

Jo baino gehiago, gu joan gara federazioengana. Bere garaian, agiri bat aurkeztu genuen ofizialtasunaren inguruko bide juridikoak plazaratuz. Ikusita giro epela zegoela, gu joan gara federazioengana.

Zertarako, zehazki?

Nazioarteko hainbat federazioren arautegiak hartu ditugu, eta «zailtasun gutxien» jar zitzaketenak aztertu. Ofizialtasunari buruz hitz egitean, lehenbizi esan behar da euskal federazioak ofizialak direla, hala ageri dira estatutuetan, baina guk eskatzen dugu nazioarteko federazioko kide izatea, eta nazioartean lehiatu ahal izatea.

Zein federazioren arautegia aztertu duzue?

Futbola tartean dago, esanguratsu moduan, eta, horrez gain, halterofilia, surfa, boxeoa, igeriketa, errugbia, atletismoa...

Eskaera beti federazioak egin behar du?

Nazioarteko federazioak elkarte pribatuak dira, eta kideak, federazioak. Eskaera federazioak egin behar du. Gobernuak lagundu dezake, bide horretan bultzada eman, baliabide juridikoak jarri... Baina eskaera federazioak egin behar du. Federazioek batzarrak dituzte, eta beren estatutuetan jartzen du batzarrean onartu behar duela pauso hori. Gobernua ari da zenbait federaziorekin aztertzen, batzar hori nola gorpuztu ikertzen, eta bide juridikoak eta agiriak prestatzen lagundu die. Uste dut hemendik sei hilabetera albisteak izango ditugula, hainbat federazio pauso hori ematera baitoaz eta emana izango baitute.

Zabaldu da futbolekoa izango dela pausoa ematen lehenbizikoetakoa. Zertan da gaia?

Futbolean bi bide erabili behar dira ofizialtasuna lortzeko. Bat praktikoa da, zelai gainean egiten dena, ofizialtasunaren aldeko pultsu horri bizirik eutsi, eta aurkariek ezagut zaitzatela. Eta gero eskaera ofiziala egin behar da: alegia, bulego lana. Guk federazioari esan genion bazela garaia pauso hori eman eta FIFAra eskari ofiziala egiteko. Iaz, guk gomendatuta, federazioak urteko batzarreko gaien artean sartu zuen. Gai ordena iritsi zenean, erabaki zen bozkatu aurretik informazio gehiago behar zela, eta gai hori mahai gainean gelditu zen.

Aurten, federazioarekin bildu garenean, lortu dugu hiru jardunaldi informatibo egitea Arabako, Bizkaiko eta Gipuzkoako federazioetan, federazioa osatzen duten klub guztiek zalantzak argitu zitzaten. Jaurlaritzak kirol gaietan aditua den abokatu bat eraman zuen, eta zalantzak argitu zituen. Zalantza askorik ez zen plazaratu. Eta bertan federazioak esan zuen jardunaldiak bukatzean ezohiko batzar bat egingo zuela, eta batzar horretan gai hau bozkatuko zela. Onartzen bada, eskaera ofiziala egingo du FIFAra.

2017an eskaera bera egin zenuten, eta ez zen bozketara ere iritsi. Berriz ere gertatzeko arriskua al dago?

Kluben zalantzak argitzeko bilerak egitea eskatu zutelako gelditu zen bertan behera. Baldintza hori bete dugu, eta nik uste dut orain bozkatuko dela.

Onartuz gero, hurrengo pausoa Espainiako Federazioa da.

Bai. Hau berria da; bere garaian Gibraltarren eskaeraren ondoren sarturiko baldintza bat da [2013az geroztik, UEFAko kide da, TASek behartu zuelako]. Lurralde edo estatu ez den nazio batek eskaera egiten duenean, lehenbizi estatuko federazioari egin behar dio. Kasu honetan, Espainiakoari egin beharko litzaioke, eta, erantzunaren arabera, gero nazioartekora jo.

Pentsatzekoa da Espainiako Federazioak ezetz esango duela. Epai bide bat has daiteke hor?

Bai. Gibraltarren kasua da eredurik garbiena. Eskaera behin baino gehiagotan egin zuen, eta ezezkoak jaso; geldi egon beharrean, Kirola Arbitratzeko Epaitegira (TAS) joan zen, eta hark arrazoia eman zion. Egia da hartaz geroztik estatutuetan erraztasun gutxiago daudela, baina Gibraltar bere garaian lehen ezezkoaren ondoren geldirik egon izan balitz orain ez zen izango UEFAko kide.

Kirol zuzendaritza gisa federazioei epai bide osoan laguntzeko prest zaudete?

Bai, dudarik gabe. Nazio gisa lehiatzea eskatzen duten federazioen lagun izango gara bide guztian. Laguntza juridikoa emango diegu, ekonomikoa eta beste TASera joan eta defentsa egiteko. Eskutik joango gara. Bide hori egiteko konbentzitu baditugu, ez du logikarik bide horretan bakarrik uzteak.

Eta Espainiakoak ezetz esaten badu, Espainia eta Euskadiko federazioaren arteko harremanak modu berean jarrai dezake?

Bakoitzak bere bidea egin behar du. Nik eskatuko nioke bere eskumenek ematen diotena betetzeko. Onartu, eskaera egin Espainiakora, eta gero FIFAra. Bidea egin behar dugu. Oztopoak egongo dira, errealistak gara, eta badakigu zein egoeratan bizi garen. Ni ez nintzateke liskarraren bila hasiko, gure bidean zentratuko nintzake, eta, ahal den neurrian, TASera iritsi.

Oraintxe jokatu berri da Munduko Pilota Txapelketa, eta euskal selekzioaren gaia ia ez da aipatu ere egin.

Lehenbizi, hau da Munduko Txapelketari begira egin dugun hausnarketa: pilotak gehiago merezi duela. Ikuskizuna ez da izan pilotak merezi duen adinakoa, eta gobernutik ari gara gaia aztertzen. Olinpiar urteetara begira, txapelketa duin bat antolatu nahi dugu, modalitate guztietan munduko onenak bilduko dituena. Hurrengo urtean aurkeztu nahi genuke egitasmoa, 2020rako. Azken urteetan hiru bilera egin ditugu Xabier Cazaubon Nazioarteko Pilota Federazioko presidentearekin, eta, ikusirik ez duela baliabide askorik, gobernu gisa esan diogu laguntzeko prest gaudela. Gauza bakarra eskatu diogu: Euskadiko Federazioa kide izatea, ofizialtasuna lortzeko. Historiagatik, kirolagatik... merezi dugu, eta beti ezezkoa jaso dugu. Guk saiakera egin dugu, baina, ikusita hor ez dagoela konponbiderik, txapelketa horretan zentratu gara.

Munduko Txapelketa alternatibo bat da?

Nik esango nuke Munduko Txapelketa duin bat dela. Alternatibo hitza ez nuke erabiliko, asmoa ez delako dagoenaren alternatiba bat antolatzea, baizik eta gauza hobe bat antolatzea. Edozein pilotarik jokatu nahiko lukeen txapelketa bat antolatu nahi dugu. Hurrengo urtearen erdirako izango dugu diseinatua. Datak eta tokia oraindik lotzeko daude; gobernuak hartuko du ekimena.]]>
<![CDATA[Bere aroa ez da bukatu]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1961/029/001/2018-10-30/bere_aroa_ez_da_bukatu.htm Tue, 30 Oct 2018 00:00:00 +0100 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1961/029/001/2018-10-30/bere_aroa_ez_da_bukatu.htm
Atutxak 06:00etan jaso zuen bere balentriaren oihartzunaren uzta. Haren bizilagunak kiosko batean egiten du lan, eta Whatsapp bidez bidali zizkion egunkarien argazkiak. Mezuak, baina, ez zuen esnatu, ordurako ordu eta erdi zeraman esna, O'Toole aita-semeak, Australiako aizkolariak aireportura eraman behar izan zituelako. «Ia begirik bildu gabe, ospakizuna ere luzatu egin zen, eta egia da horrelako saio baten ondoren, tentsioarengatik-eta, kosta egiten dela lo egitea». Ondo baliatu zuen goiza, baina, Gernikako urriko azken asteleheneko azokan bueltaxka egin, eta bezperan jasotako mezu guztiak erantzuteko. «Pila bat, bai pertsonalak, eta bai sare sozialen bitartez. Egia esan maitatua sentitzen naiz». Eta ez da gutxiagorako, aizkoraren historian sartu baita. Bosgarren txapela du, bosgarrena jarraian, eta bosgarren da orain txapeldun historikoen zerrendan. Aurretik Miguel Mindegia handia, hamarrekin, eta Anjel Arrospide, Joxemari Olasagasti eta Floren Nazabal ditu bakarrik, hiru horiek seinarekin.

Herenegun ere makina bat jendek zoriondu zuen, txapela ospatzeko bazkarian ehun lagundik gora elkartu baitziren Diman. 50 autobusez joanak ziren Iruñera, eta lagun ugari elkartu zitzaizkien. Etxean ospakizun bikoitza izan zuten, Atutxaren bikotekidearen urtebetetzea zelako, eta txapela eskatu zion opari. Esan eta egin. Atutxak onartu du berak ordaindu zuela guztien xanpaina, baina botila kopuruari buruzko xehetasun askorik eman gabe. Bazuen zer ospatua. Ia urte osoan entzun du oraingoan baietz, Iker Vicentek oraingoan pasatuko zuela, baina berak gertukoenen fedea zuen alde. «Alboan ditudanek: aitak, Larrea aita-semeek... Esaten zidaten ondo ikusten nindutela entrenatzen. Nik ere neure burua ondo ikusten nuen, baina banekien estu egongo zela. Nik neure burua ezagutzen dut, eta badakit noizbait jaitsiko naizela lehen postutik. Aurten ez da izan, baina agian hurrengoan».

Zirraraz beteriko finala izan zen, eta azken aizkorakada arte ez zuen irabazita ikusi. Azken enborra hastean minutu erdi inguruko aldea zuen, eta amaieran 18 segundoren aldea atera zion Vicenteri, baina ez da erreala, Atutxak irabazi zuenean Vicentek une batez lanari utzi baitzion etsipenaren eraginez. «Hamar bat segundo izango ziren», kalkulatu du buruz txapeldunak. Atutxak, dena den, atzetik aurrera eginez irabazi zuen. Batak edo besteak enbor bat moztean zaleek egiten zuten oihuak ziren erreferentzia bakarra. Jardun horretan bere inguruko beste uste oker bat desmuntatu zuen. «Jendeak esaten du: 'Atutxa aurretik hasten bada ondo, baina ez du atzetik aurrerako biderik egiten'. Baina Urrezko Kopan ere atzetik aurrera egin nuen. Tira, herenegun aurretik atzera eta atzetik aurrera egin nuen».

Burua altxatu gabe

Zazpigarren enborrean hirugarren zen txapelduna, berrogei segundoren atzerapenarekin. Bi oinbikoetan hiru adar atera zitzaizkion. «Beste bat atera izan balitzait, akabo», gogoratu du. Baina eman zion buelta, ahalegin fisiko handia eginez. Pultsometroarekin jardun zuen, eta, batez beste, 187ko pultsazio izan zituen minutuko, eta 198 bat azken minutuan. «Ondo prestaturiko kirolariak gara. Vicente eta Larrañaga ere hor ibiliko ziren. Agonikoa izan zen, atseden oso murritzekin. Burua altxatu eta ikusleei begiratzeko denborarik ez genuen izan. Ez genuen gozatu lanean».

Labrit pilotalekua goraino bete zen, 1.200 ikusle, eta harmailek finalak adina poztu zuten Atutxa. «Eguneko beste irabazlea herri kirola izan zen. Poztu egin ninduen harmaila horrela ikusteak: lepo, tokirik ez... Ziur nago finalean egon zen jendea herri kirola ikustera itzuliko dela. Gauzak ondo egiten direnean, jendeak erantzun egiten du». Eta olatu honek izango al du segidarik neguan apustu edo antzekoren batekin? Ez dirudi. «Horrelako erabakiak hotzean pentsatu behar dira, momentuz txapelarekin gozatu». Atutxak, izan ere, etena egin nahi du. Azaroaren 14an desafioa du Loiun, hamalau kana-erdiko Arria V.a eta Vicenterekin, eta, ondoren, atseden hartuko du.]]>
<![CDATA[Ustekabeko estropezua]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1977/023/001/2018-10-26/ustekabeko_estropezua.htm Fri, 26 Oct 2018 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1977/023/001/2018-10-26/ustekabeko_estropezua.htm
Kirolbet Baskonia. Jovic (7), Dedovic (14), Lucic (9), Barthel (1), Booker (6). -hasierako bostekoa-Lo (15), Koponen (3), Dangubic eta Williams (22).

Markagailua. 20-11, 43-32 (atsedenaldian); 61-52 eta 77-71.

Epaileak. Javor, Difallah eta Vojinovic. ez zuten inor kanporatu.

Bestelakoak. 6.700 ikusle Audi Arenan.

Goizegi da argi gorria pizteko. Euroligako lau jardunaldi bakarrik igaro dira, eta hanka sartzea litzateke alarmismoan erortzea, baina agerikoa da Baskoniaren txapelketa hasiera ez dela ona izan. Lehen faseko lau partida jokatu, eta hiru galdu ditu, eta aldapa gora jarri zaio bidea. Atzoko bizkarrekoa, gainera, gogorra da, ustez garaipena lortzeko moduko plaza batean iritsi zelako. Bayern Munich, ondo bidean, ez da kanporaketetan sartzeko lehian egongo, eta han irabazteak obligazioa beharko luke Baskoniarentzat.

Gasteizko taldeak merezita galdu zuen Alemanian. Ezin dio inori errua bota. Ez zuen ondo jardun, ez erasoan -%16 hirukoetan-, ezta defentsan ere-ia hogei puntu jaso zituen laurden guztietan-. Tira, bi jokalari salbatu ziren bakarrik, biak pibotak: Vincent Poirier eta Tornike Xengelia. Frantziarrak 24 puntu eta 11 errebote lortu zituen, georgiarrak, aldiz, hamasei eta sei. Beste kideek, baina, ez zieten lagundu, eta talde gutxik amore emango duten pista batean galdu zuten. Bereziki lazgarria izan zen Hilliard eta Shields fitxatu berrien jarduna. Bien artean bi puntu sartu zituzten, eta ez zuten askorik jokatu.

Amaierako emaitza, gainera, ez da partidaren isla. Bayernek tarte politak izan zituen, eta, amaitzeko bi minutu eta erdi falta zenean, hamalau punturen aldea zuen (74-60). Baskoniak, baina, amaieran estutu egin zuen, eta horri esker murriztu zuen aldea. Bayern, izan ere, ondo landutako taldea da, kutsu balkaniar eta ahal fisiko handiko kanpoko lerroko bi jokalari onekin: Lo (15 puntu) eta Williams (22 puntu). Williams NBAko izar izatera deitua zen, baina atzo eten bat egin zuen bere ibilbidearen gainbeheran.

Bayernek lan polita egin zuen lehen laurdenean (20-11), eta 43-32 zen aurretik atsedenaldian. Pedro Martinezek ernegatuta pasatu zuen partida osoa, eta ikustekoak izan ziren haren imintzioak etxekoek bigarren laurdena 10-0eko partzial batekin itxi zutenean. Defentsan erraztasunak eman zituen Baskoniak, eta antolatzaileek ez zuten jokoa landu. Piboten buruz buruko jokaldiak ziren puntuak lortzeko modu bakarra.

Atsedenaldiaren ondoren, Baskoniaren erreakzioa espero zen, baina ez zen iritsi. Egun oso txarra izan zuen erasoan, eta bolada onek ez zioten batere iraun. Bayernek, aldiz, erraz aurkitu zuen saskirako bidea, eta azken minutura arte ez zen urduritu.]]>
<![CDATA[Urrezko bi domina sei orduan]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1996/028/001/2018-10-24/urrezko_bi_domina_sei_orduan.htm Wed, 24 Oct 2018 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1996/028/001/2018-10-24/urrezko_bi_domina_sei_orduan.htm
Urriaren 20ko balentria duela bederatzi hilabete hasitako prozesu baten amaiera izan zen. Housset aurretik hiru aldiz izana zen trinketeko munduko txapeldun (2002, 2006 eta 2014), eta, iaz, ezkerparetako txapeldun izan zen Munduko Kopako proba batean. Emaitza horrek konfiantza eman zion bere buruari «erronka» hori jartzeko. «Urte gogorra izan da; astean bitan entrenatu naiz ezkerparetan, beste hainbestetan trinketean, eta saio fisiko bat. Duela lau urte eskaini izan balidate, ez nukeen onartuko, baina, iaz, hirugarren aldiz ama izan ondoren, sendo nabaritu nuen gorputza, eta baietz esan nion eskaintzari». Lanarekin uztartuz egin du hori, Housset gimnasia irakasle baita Donibane Lohizunen (Lapurdi).

Bartzelonan sei partida jokatu zituen astebetean; pilotaleku bakoitzean, hiru. «Ordezko onak eraman genituen, eta lehen fasean ez nituen partida guztiak jokatu. Bana jokatu nuen, bi finalerdiak eta bi finalak», gogoratu du. Trinketean faborito handiak ziren, eta urre hori zen bere lehentasuna, baina garbi zuen ezkerparetean lehiakor izan zitezkeela. «Final gogorra genuen, baina iruditu zitzaidan Amaia Irazustabarrena eta Maider Mendizabal nekatuta iritsi zirela [15-7 eta 15-4 irabazi zieten]. Nik badakit zenbat jokatzen duen Mendizabalek; urte hauetan guztietan elkarren aurka aritu gara, eta ez zuten beren jokoa erakutsi. Mexikoren aurka finalerdi gogorra ukan zuten, eta finalean sumatu zuten nekea».

Laugarren munduko txapelketa du, eta azkenekoa, Houssetek nazioartean jokatzeari utziko baitio. 2022ko Munduko Txapelketa Miarritzen (Lapurdi) izango da, baina urrun ikusten du han jokatzea. «Oraingoz, bai, lanarekin eta familiarekin zaila da eustea. Egia da gertuan izatea beti dela lagungarria, baina adinean gora ere banoa. Azken urtea gogorra izan da, eta astebete kanpoan egite hori bukatu da. Frantziako eta etxeko txapelketetan jarraituko dut».

Bartzelonan Frantziako selekzioarekin aritu da, eta etorkizunera begira zail ikusten dute euskal selekzioarekin aritzea. «Gaia asko hoztu da. Oroitzen dut 2002an, Iruñean, argazkia-eta atera genuela euskal selekzioaren elastikoekin. Bartzelonan ez da ezer entzun. Nik onartzen dut ez dudala gaiaren inguruan indar handirik egin. Garbi dut polita litzakeela selekzioa edukitzea, baina Nazioarteko, Espainiako eta Frantziako federazioak aurka izanda zaila da onartua izatea.Txapelketa asko hobetuko litzateke; beste selekzio indartsu bat litzateke».

Esku-huska ez

«Nik maite dut esku-huska jokatzea. Telebistaz ematen dituzten partida guztiak ikusten ditut. Nire aita herriko pilota elkarteko entrenatzailea zen, eta umetan eskuz bakarrik jokatzen nuen, elkarteko mutilekin, baina gero palaz hasi behar izan nintzen, eta oso pozik jarraitu izan dut». Housseten pilota sustraiak esku-huskan hondoratzen dira, eta oraindik ez ditu atera. Izan ere, eta bizitza guztian palaz jokatu ondoren, esku-huska lehiatzeko aukera izan du azken urteetan, hala frontballean nola ezkerparetan pilota gogorrarekin.

Ezkerparetari dagokionez, Emakume Master Cupen binakako txapelketan parte hartu zuen iaz, eta finalerdietara arte iritsi zen. Gozatu zuen, baina gogorra egin zitzaion. «Eskuetatik oso gaizki bukatu nuen, sobera min izan nuen. Polita da, baina eskuetatik hainbeste sufrituz ezinezkoa da, ez dut usaiarik. Agian gaztetatik hasi izan banintz...». Frontballean, aldiz, pilota biguna da, gomazkoa, eta bera da munduko txapelduna. «Jokatzeko aukera badut, baietz esango dut. Asko gozatzen dut jokatzen; han eskuek ez dute batere sufritzen».

Arazoa pilota gogorrak badira, trinketak tarteko bide on bat eskaintzen du. Trinketeko pilotak ez dira ezkerparetakoak bezain gogorrak. Zergatik ez? «Iaz egon zen saiakera bat, jokatu zen partida bat Makeako bestetan, baina nik ez nuke nahiko. Nik nahiago dut palaz jokatu, gauza gehiago egin ditzakegu. Ikusteko ere nik nahiago dut emakumeak palaz ikusi». Eta, etorkizunera begira, posible al da Ipar Euskal Herrian? «Zail ikusten dut; kulturalki, batez ere. Mutilek eskura jotzen dute, eta neskek, palara; hori aldatu egin beharko litzateke».]]>
<![CDATA[Bengoetxeak, nahi bezala]]> https://www.berria.eus/paperekoa/4427/031/003/2018-10-23/bengoetxeak_nahi_bezala.htm Tue, 23 Oct 2018 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/4427/031/003/2018-10-23/bengoetxeak_nahi_bezala.htm
Pilotakadak. 120.

Saketik. Bengoetxea VI.ak sei.

Markagailua. 6-0, 6-1, 16-1, 16-2 eta 22-2.

Bestelakoak. 402 ikusle Tolosako Beotibar pilotalekuan. Apustuak doblean irten ziren Bengoetxearen alde.

Oinatz Bengoetxeak aurreko gauean amesturiko partida errepikatu zuen atzo Beotibarren. Perfektu jokatu, eta 22-2 nagusitu zitzaion Julen Retegiri. Dena atera zitzaion ondo, eta tanto batzuetan zorte pixka bat ere izan zuen. Guztira, hemeretzi tanto egin zituen: horietatik sei, saketik; hiru, eskapadaz, eta huts bakar bat ere ez. Ligaxkan jokaturiko bi partidak irabazi ditu, eta multzoko lehen sailkatu moduan igaro da lau eta erdiko txapelketako finalerdietara.

Emaitza argigarria da partidaren laburpenik onena. Bengoetxeak ez zion aukerarik eman Retegiri. Are erasokorrago jokatzen ari da txapelketa honetan, tanto laburrekin asko arriskatuz, eta atzo hasi eta berehala egin zuen zuloa. Retegik ezin izan zion erantzun erritmo biziari, eta erraztasun handia eman zuen errestoan. Hamar minutu jokatuak zirenean, markagailuko zauriak ez zuen sendabiderik (12-1).

Azken txanpan, Retegik amore eman zuen. Zintzo esan zuen hurrengo partidara joan zitzaiola burua, eta eskuak babestu zituela. Ez da gutxiagorako, astindu handia jaso arren, oraindik bere esku baitu finalerdietarako sailkatzea. Eratsungoak larunbatean jokatuko du ligaxkako azken partida, Iruñean, Mikel Urrutikoetxearen aurka, eta irabazlea izango da Joseba Ezkurdiaren aurkaria finalerdietan. Arbizukoa herenegun sailkatu zen finalerdietarako, bere multzoko lehen sailkatu moduan. Izan ere, Olaizola II.ak ez du azken jardunaldiko partida jokatuko, eskuko minez baitago. Multzo horretan, Jokin Altunak eta Victor Estebanek izango dute jokoan bigarren postua, igandean, Eibarren.]]>
<![CDATA[Levante hartuko du Realak, eta Betisen zelaian ariko da Athletic]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1990/027/003/2018-10-21/levante_hartuko_du_realak_eta_betisen_zelaian_ariko_da_athletic.htm Sun, 21 Oct 2018 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1990/027/003/2018-10-21/levante_hartuko_du_realak_eta_betisen_zelaian_ariko_da_athletic.htm
Reala eta Levante hirugarren postuan berdinduta daude, eta gaur irabazten duenak pauso handia emango du ligako ezustekoa izateko lasterketan. Horretarako, Realak derbia ahaztu beharko du, eta aurreko arrasto onera itzuli. Levantek, berriz, ez du partidarik galdu oraindik. Atzeko lerroko sendotasuna da Valentziakoen bertute nagusia.

Athleticek, bestalde, aurkakoa egin behar du: derbia gogoan hartu. Jaitsiera postuetatik urrundu da, eta 11. da orain; gaur irabaziz gero, Betis gaindituko luke, eta lehen zortzien artean sartu. Maite Orozek, luzerako min hartuta dagoenez, ezingo du jokatu.]]>
<![CDATA[Osasunak oso garesti ordaindu ditu bere hutsak Oviedon (2-1)]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1980/027/002/2018-10-21/osasunak_oso_garesti_ordaindu_ditu_bere_hutsak_oviedon_2_1.htm Sun, 21 Oct 2018 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1980/027/002/2018-10-21/osasunak_oso_garesti_ordaindu_ditu_bere_hutsak_oviedon_2_1.htm
Goitik behera egin zuen Osasunak Oviedon. Unai Garciak 0-1ekoa sartu zuen 2. minutuan, korner batean, eta Iruñeko taldeak arazorik gabe eutsi zion emaitzari ordubetez. 62. minutuan, baina, urruneko erdiraketa batean, Garciak bere atean sartu zuen banakoa. Ordura arte, Oviedok ia ez zuen aukerarik izan.

Golak min handia egin zion Osasunari, are handiagoa epaileak Lillo kanporatu zuenean (82. min.). Bigarren txartel horia gehiegizko zigorra izan zen. Oviedok 90. minutuan sartu zuen 2-1ekoa, falta baten errepikapenean. Berjonek itxi atera, eta Ruben atezainak irentsi egin zuen. Bi golak opariak izan ziren. ]]>
<![CDATA[Olaizola gero eta gizakiagoa da]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1946/030/001/2018-10-21/olaizola_gero_eta_gizakiagoa_da.htm Sun, 21 Oct 2018 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1946/030/001/2018-10-21/olaizola_gero_eta_gizakiagoa_da.htm
Pilotakadak. 229.

Sakez. Olaizola II.ak lau; eta Victorrek bi.

Pasak. Olaizolak bat (0-1).

Markagailua. 0-1, 1-1, 1-2, 2-2, 4-2, 4-4, 4-10, 5-10 ,5-12, 7-12, 7-13, 8-13, 8-14, 11-14, 11-18, 12-18, 12-19, 16-19, 16-21, 17-21 eta 17-22.

Bestelakoak. 350 ikusle inguru Labrit Iruñeko pilotalekuan. Betetzetik urrun. Apustuak doblan irten ziren Olaizolaren alde.

Aimar Olaizola gizakia da, eta urteek aurrera egin ahala gero eta garbiagoa da hezur-haragizkoa dela. Punta-puntan jarraitzen du -ez alferrik, maiatzean buruz buruko txapeldunorde izan zen-, baina gero eta gehiago kostatzen zaio bakarka lehiatzea. Lau eta erdiko txapelketa honetan jokaturiko bi partidak galdu ditu, eta huts asko egin ditu. Astelehenean, Tolosan, ez zuen erantzunik aurkitu Altunari aurre egiteko, eta atzo, Iruñean, Victorren erritmoari eutsi ezinik ibili zen. Gau oso txarra pasatu zuen, botaka, eta horrek ere kalte egin zion sasoian. Gauzak hala, finalerdietan sartzeko oso aukera gutxi du txapeldun ohiak. Are gehiago, gaur matematikoki kanporatuta geldituko da Ezkurdiak Altunari irabazten badio.

Olaizola ezinean ibili zen. Batetik, Victorrek ondo jokatu zuelako: bortitz mugitu zuen pilota, asko sakatu zuen, eta bizi mugitu zen kantxan; eta, bestetik, opariak egin zituelako. Bederatzi huts egin zituen jokoan, eta lau tanto jaso zituen saketik. Asko dira bera izateko. Urte luzez lau eta erdian ia perfekzioa ukitzen duen zirujau hori ez zen agertu. Hasi eta berehala ikusi zen, gainera, ez zela Olaizolaren eguna. Victorrek aurkariaren ezker bolea saihestea lortu zuen, eta erremate zehatzei esker 4-4kotik 5-12ra arteko bidea egin zuen. Olaizolak ez zuen aurpegi onik, baina ez da aitzakia jarri zalea. Partidaren ondoren esan zuen ez zuela osasunarengatik galdu.

Apustuak doblean irten ziren Olaizolaren alde. Labriten bildu ziren ikusle urriek, 300 pasa, beste partida bat espero zuten. Goizuetakoa, dena den, animalia lehiakorra da. Gaizki jokatzen hasitako partidei buelta ematen badaki, eta, sakea lagun hartuta, 11-14koraino gerturatu zen. Victorrek haren hatsa sumatu zuen lepoan, eta ikusteko zegoen eutsiko zion. Presioari eusteko ahalmena ez da haren bertuterik handiena.

Kontrakoa gertatu zen, baina, eta Olaizola izan zen hurrengo tantoan huts egin zuena, presaka ibiltzeagatik. Victorrek ondo baliatu zuen sakea, pilota bizi samar batekin, eta 11-18raino joan zen. Errioxarrak iaz ere irabazi zion Olaizolari, eta finalerdietatik tanto gutxira gelditu zen. Aurten beste aukera on bat du ligaxka igarotzeko. Hala ere, partida ixtea kostatu zitzaion. Azken txanpan bi huts egin zituen, eta tanto pare bat jaso zituen saketik. Olaizola 17-21eraino gerturatu zen. Beste egun batean, edo beste norbaiten aurka, opari horiek garesti ordain ditzake. Baina huts horiek atzo egin zituen, eta atzo Olaizola ez zen azken urteetakoa, edo agian hemendik aurrera egongo dena da. Hura ere gero eta gizakiagoa da.

Ezkurdiaren aukera

Jokin Altunak eta Joseba Ezkurdiak A multzoko bigarren jardunaldiko bigarren partida jokatuko dute gaur, Donostian (17:00). Ezkurdiak irabazten badu, matematikoki sailkatuko da finalerdietarako. Iragan astean biek maila bikaina eman zuten, eta partidak ikusmina sortu du. Jaurdunaldiko azken partida etzi jokatuko da, Tolosan.]]>
<![CDATA[Eibarri egokitu zaio aurkari errazena Kopan: Sporting]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2085/019/002/2018-10-20/eibarri_egokitu_zaio_aurkari_errazena_kopan_sporting.htm Sat, 20 Oct 2018 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/2085/019/002/2018-10-20/eibarri_egokitu_zaio_aurkari_errazena_kopan_sporting.htm
Athleticek bazekien Kopako hurrengo kanporaketa antolatzea buruhaustea izango zela, eta, atzo argitu zuenez, Espainiako Futbol Liga eta Espaniako Futbol Federazioa jakinaren gainean zeuden. MTVren kontzertua azaroaren 3an izango da, baina agertokia muntatzeko lanak hain dira handiak, joanekoa urriaren 31n jokatzea eragozten dute. Orain bi taldeei dagokie egun berri bat zehaztea. Kopako final-zortzirenak urtarrilaren 9an hasiko dira; beraz, bi taldeek hilabete osoa dute kanporaketa berregituratzeko. Ligan dagoeneko elkarren aurka aritutakoak dira, eta bina egin zuten San Mamesen.

Athletic ez da joanekoa etxean jokatuko duen bakarra, Alavesek ere Mendizorrotzan ekingo baitio Gironaren aurkako kanporaketari. Realak eta Eibarrek, berriz, etxetik kanpo hasiko dute bidea. Final-zortzirenetako kanporaketak ere zozketa bidez zehaztuko dituzte.

Mendilibar, Areitioren alde

Jose Luis Mendilibar Eibarreko entrenatzailea pozik zegoen zozketaren emaitzarekin. Batez ere, bidaia «motza» delako, eta, onartu zuenez, Sportingen estadioa gustuko duelako. Eibarreko teknikaria, halaber, klubean dagoen eztabaida nagusian sartu zen: kirol hiria non egin. Eta garbi esan zuen nahiago duela Areitio. «Ni ez naiz Eibarkoa, baina onena nahi dut Eibarrentzat, eta, nire ustez, kokagunerik onena Areitio da. Zergatik? Zelai gehiago egin ditzakezulako eta merkeagoa delako. Eibarren toki gutxi dago eraikitzeko, eta agian industria pabiloiak egin daitezke Eibarko jendeak bertan lan egiteko eta horrela ez joateko herritik».]]>
<![CDATA[Eibarri egokitu zaio aurkari errazena Espainiako Kopan: Sporting]]> https://www.berria.eus/albisteak/158267/eibarri_egokitu_zaio_aurkari_errazena_espainiako_kopan_sporting.htm Fri, 19 Oct 2018 18:05:08 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/albisteak/158267/eibarri_egokitu_zaio_aurkari_errazena_espainiako_kopan_sporting.htm <![CDATA[Merinoren azal berria]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1964/025/001/2018-10-19/merinoren_azal_berria.htm Fri, 19 Oct 2018 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1964/025/001/2018-10-19/merinoren_azal_berria.htm
Bi hilabete dira Aspek berari eta bere anaiari kontratua ez ziela berrituko esan ziela. Abuztuan izan zen. Handik aste batzuetara, Aspek beste eskaintza bat egin zion Merino II.ari. Buruari buelta asko eman zizkion, eta eskaintza horri beste batekin erantzun zion; «kirol mailako eskaerekin», zehaztu duenez. «Kirol arloan lasaitasuna nahi nuen, nigan konfiantza izango zutela jakin nahi nuen, berriz ere gozatu eta gora egin ahal izateko». Baina Aspek ez zuen onartu eskaintza, eta aurreko eskaintza bera egin zion. Irail hasiera zen, eta hor bukatu zen bi aldeen arteko harremana.

Merino II.ak ez du ukatu «bizkarrekoa» hartu zuela. «Gustura jarraituko nuen, baina ez zuten euren aldetik jarri. Negoziatzeko aukera eman nien; negoziazio batean bi aldeak akordio bat egiten saiatzen dira, eta ez nuen interesik ikusi. Baldintzak batzuk jarri, eta ez ziren mugitu hortik». 28 urte baino ez dituen arren, «zail» ikusten du noizbait Aspe edo Asegarcera itzultzea. «Behin irteten zarenean oso zaila da itzultzea. Ez dut uste deituko didatenik. Hala ere, nik argi dut kontratua berritu ez badidate ez dela jokoarengatik izan. Aurkariei lanak emateko jokoa eta adina ditut oraindik». Merino anaietan gazteenak partida nagusiak jokatu ditu azken urteetan. Ziurra zen binakakoan, eta iaz Andre Maria Zuriaren torneoa irabazi zuen.

Baina pilota ez da Aspe edo Asegarcen bukatzen. Garferekin hasiko da, anaiaren, Mikel Beroizen, Xalaren eta Titinen alboan, besteak beste. «Garai batean, onena emana zuten pilotariak zeuden, baina orain aldatu egin da. Aspek eta Asegarcek pilotari asko utzi dituzte kalean oso adin onean, eta hainbat Garfen gaude. Maila asko igo da. Aspeko eta Asegarceko izar handiak hobeak dira, baina enpresako beste pilotariekin lehiatuko lukeen koadroa dugu guk».

Garfeko baldintzak «xumeagoak» dira. Asperen eta Asegarceren jaialdiak eros ezin ditzaketen herrietara joaten dira Garfekoak. Soldatak txikiagoak dira, eta partida kopuruak baldintzatzen dituzte. Halere, ez dago etenaldi luzerik. «Garai batean, udan bakarrik jokatzen zen, baina hori ere aldatu da. Nire anaiak urri eta azaro artean zazpi partida jokatu ditu, eta abenduan ere baditu batzuk». Merino II.ak ez dio partida kopuru zehatzik jarri nahi bere buruari, baina ohikoa da Garfeko batek urtean 60tik gora jokatzea. «Niri gehien gustatzen zaidana pilotan jokatzea da, eta horrekin gozatzea da nire helburua».]]>
<![CDATA[Bidea inoiz ez da erraza]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1936/026/001/2018-10-18/bidea_inoiz_ez_da_erraza.htm Thu, 18 Oct 2018 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1936/026/001/2018-10-18/bidea_inoiz_ez_da_erraza.htm
Olympiakos. William Goss (11), Spanulis (11), Timma, Printezis (5), Milutinov (23)-hasierako bostekoa- Strelnieks (10), Toupane (11), Papanikolau (8), Vezenkov (4), Mantzaris, Leday eta Bogris (2).

Markagailua. 19-27, 39-50 (atsedenaldian); 52-67 eta 80-85.

Epaileak. Boltauzer, Latisevs eta Balak. ez zuten inor kanporatu faltengatik

Bestelakoak. 10.327 ikusle Buesa Arenan.

Gasteizko Lauko Finalerako bidea ez da erraza izango. Inork ez zuen esan hala izango zenik, baina Olympiakosek, badaezpada ere, lezio hori gogorarazi zion atzo Baskoniari. Sasoi honetan David Blattek zuzentzen duen taldeak partida oso fisikoa planteatu zuen, erasoan zein defentsan, eta gaina hartu zion Baskoniari. Etxekoek erreakzio ona izan zuten azken laurdenean, baina ez zen aski izan, Olimpiakosek errenta handiegia pilatu zuen lehen hiru laurdenetan.

Baskoniak partida deserosoa izan zuen atzo. Euroliga horrelakoa da, eta Olympiakosekin ezer ez da erraza. Are gutxiago epaileek besoak eta giharrak erabiltzen utziz gero. Horren eraginez, kanpokoek nahi zuten erritmora jokatu zen lehen hiru laurdenetan. Baskonia atzetik korrika eta mihia kanpoan zuela joan zen ordu erdiz. Hirugarren laurdenaren amaieran 52-67 zen atzetik, eta Xengelia eta Grangerren buruz buruko jokaldiak ziren puntuak sartzeko bide ziur bakarrak.

Blattek aulkietako partida irabazi zion Martinezi, eta hori gutxi ez balitz, zehatzago ibili zen hirukoetan. Sentipenak txarrak ziren, eta astinduak oso handia izan zitekeela zirudien. Ordura arte ondorio positibo gutxi atera zitezkeen, baina azken laurdenean Baskoniak berezko duen hori atera zuen: izaera. Beste guztiak kale egiten duenean adorea plazaratzen espezialista da Gasteizko taldea eta hori egin zuen, zonakako defentsak lagunduta.

Azken laurdena ederra izan zen. Baskonia hazi egin zen, eta tartea murriztu zuen minutuz minutu (64-73, 35.min. eta 68-73, 38. min.). Berriz ere Xengelia (21 puntu), eta Granger (17 puntu) izan ziren ardura hartu zutenak, eta Poirierrek (10 puntu) lagundu egin zien. Bi pibotek seina puntu sartu zituzten laurden erabakigarrian, eta Grangerrek zortzi. Olimpiakos, aldiz, txiki egin zen, Baskoniaren hatsa nabari zuen lepoaren atze aldean eta erasoko argitasuna galdu zuen.

Olympiakosek, baina, Europako soroslerik onena du halako egoeratarako. Vassilis Spanulisek baloia eskatu zuen, eta bere erritmo motelean jokatzen hasi zen. Hiru minutu falta zirenean bost puntuko aldea zuen Olimpiakosek, ordura arte eginiko lan onaren saria, eta Spanulis edo Printezis bezalako zakur zaharrak izanda, errenta hori amildegia da. Antolatzaile beteranoak, gainera, bazkide gazte bat aurkitu du: Nikola Milutinov pibota. 23 puntu sartu zituen hark, eta Spanulisek emaniko zortzi asistentzietako asko berak jaso zituen.

Spanulisek, baina, ez du den-dena ondo egiten. Azken minutuan Poirierrek baloi bat lapurtu zion, eta hiru puntura gerturatu zuen Baskonia (78-81, 39. min). Miraria posible zen, baina mirariek hori dute, gutxitan gertatzen direla, eta Olimpiakosek zentzu handiz jokatu zituen azken jabetzak. Merezita irabazi zuen.]]>
<![CDATA[Berriz Urruti izateko bidean]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1935/029/001/2018-10-17/berriz_urruti_izateko_bidean.htm Wed, 17 Oct 2018 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1935/029/001/2018-10-17/berriz_urruti_izateko_bidean.htm
«Gaixotasuna». Irten da hitza, zaratamarraren azken sei hilabeteak baldintzatu dituen hori. Birus bat: mononukleosia. Medikuek esan zioten apiriletik izan duela gorputzean, eta buruz burukoa haren zamapean jokatu zuela. Ekainaren 23an utzi zion jokatzeari: ezinezkoa zuen jarraitzea, Urruti lehiakor hori ez zen ageri kantxan. Medikuek gelditzeko agindu zioten, erabat geldirik. «Ezin nuen izerdirik bota. Berehala nekatzen nintzen. Hamar orduko loa egin, eta nekatuta esnatu. Siesta egunero, sofa...».

Medikuen diagnosia jaso zuenean, lasaitu egin zen; nekeak arrazoia zuen, eta informazio bila hasi zen. Interneten-eta. Gaixotasun bera izandako kirolarien izen zerrenda luzea da: Roger Federer, Robin Soederling, Beñat Intxausti... Kasu ia guztietan erabat sendatu dira, baina txarrek hartzen dute oihartzuna. «Beldurra izatea normala zen, baina analisiek hobera egin ahala lasaituz joan nintzen. Birus hau ez da txantxa».

Itzulera data bi aldiz atzeratu behar izan zuen. Analisiak hobera zihoazen, baina ez espero bezain bizkor. Azkenean, irailaren 15ean itzuli zen, hiru hilabete geroago. Lehen partidan oso gaizki ikusi zuen bere burua, eta bigarrenean, pixka bat hobeto. «Ez nuen indarrik hanketan, nekea... Udaberriko sintomak ziren». Berriz ere gelditzea aztertu arren, aurrera egitea erabaki zuten, eta gaur arte. «Medikuek zalantza zuten; sasoi txarra gaixotasunaren edo etenaldiaren ondorioz zen argitzeko zegoen. Halere, aurrera egin genuen, eta erabaki zuzena izan zen».

Gihar masa galdu du

Gaitza, baina, ez da egun batetik bestera desagertzen, eta kontrolpean izan nahi du. Urrutikoetxeak berriz ere analisiak egingo ditu erabat desagertu dela ziurtatzeko. «Atzerapausoak arriskutsuak dira gaitz honetan; ez nuke nahi azken partidetan eginiko ahaleginek kalterik egiterik», ohartarazi du. Urrutikoetxea hobeto dago, baina ez nahi beste; arazoa geldirik egondako tartea izan zen. «Hiru hilabete geldirik asko da; beste erritmo batean nago. Gihar masa galdu dut. Beste lesio batzuekin gimnasioa edo korrika egin dezakezu; honekin, ezer ez, eta gorputzak nabaritzen du».

Eta horretan dabil Urrutikoetxea. Oraindik falta zaio bere sasoirik onenera iristeko, eta berak etenaldiari egozten dio. «Ahaleginei buelta ematea gehiago kostatzen zait, eta giharretako minak ditut partida edo entrenamendu bakoitzaren ondoren. Sasoi betean zaudenean giharretako minak oso arraroak izaten dira. Horiek etenaldiaren fruitu dira». Ez da betiko erritmoan entrenatzen. Saioak arinagoak dira, eta motzagoak. Aurreko partida igandean jokatu zuen, eta hurrengoa, etzi. «Tentuz ibili behar dut. Jipoi handia hartuz gero, gorputzak agian ez du lan hori behar bezala asimilatzen, eta denbora gutxi dugu».

Egutegiak ez du atsedenerako tarterik, eta Urrutikoetxeari nahi baino goizago etorri zitzaion gainera lau eta erdikoa. Berak, baina, ez du aitzakiarik nahi. «Uste dut Elezkanoren eta Retegiren aurkako ligaxka partidak irabaz ditzakedala. Zaila izango da, aurkari onak baitira eta sasoiko baitaude, baina, ezinezkoa dela usteko banu, ez nuke jokatuko».

Etzi, Elezkano izango du aurkari, Balmasedan. Zaratamoko derbia da, eta bi herritarrek elkarren aurka bakarka indarrak neurtuko dituzten lehen aldia —Urruti bost urte zaharragoa da—. Herriko plazan, klubean eta profesionaletan binaka jokatu dute elkarren aurka, baina bakarka ez. «Polita izango da biontzat, eta herriarentzat. Irabazteak mesede handia egingo lidake niri, konfiantza hartzeko. Irabaztearen hutsunea nabaritzen hasia naiz». Izan ere, itzuli zenetik, bost partida jokatu ditu, eta bostak galdu. ]]>
<![CDATA[Eskema desegin dio]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2089/025/001/2018-10-16/eskema_desegin_dio.htm Tue, 16 Oct 2018 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/2089/025/001/2018-10-16/eskema_desegin_dio.htm
Pilotakadak. 216.

Sakez. Altuna III.ak sei; eta Olaizola II.ak bat.

Pasak. Olaizola II.ak bat.

Markagailua. 0-1, 1-1, 2-1, 2-2, 3-2 ,3-3, 3-4, 4-4, 9-4, 9-5, 11-5, 11-7, 13-7, 13-8, 14-8, 14-11, 17-11, 17-12 eta 22-12.

Bestelakoak. Apustuak parean irten ziren, Altunaren aldeko joera txikiarekin. 800 ikusle Beotibarren. Erreboteko harmaila itxita zegoen. Bigarren Mailakoa. Dario 5; P. Etxeberria 22.

Dagoeneko ez da kasualitatea. Jokin Altunak lau eta erdiko azken lau txapelketetan jokatu du Aimar Olaizolaren aurka, eta lauretan irabazi dio. Pilotari gutxik lortuko zuten horrelako boladarik Goizuetakoaren aurka, eta zerbaitegatik da. Neurria hartua dio, agerikoa da, baina partidak zuzenean ikustean sentipena beste bat da: eskema desegin dio. Olaizolak zerbait asmatu behar du Altunari aurre egiteko, hala izan ezean kosta egingo baitzaio txapelen lehiara itzultzea.

Ezker besoko lesioa dela eta, Altuna zalantzan kantxaratu zen, baina berehala uxatu zuen kezka. Tantoak jokatu ahala, konfiantza handiagoz jokatuz joan zen, eta merezimendu osoz irabazi zuen. Garaipen garrantzitsua da hau, beste zerrendaburuari irabazita pauso handia eman baitu finalerdietarantz. Olaizolak, aldiz, gelditzen zaizkion bi partidak irabazi beharra dauka sailkatzeko.

Beotibar bete egin zen, partida handi baten itxaropenez, baina, tanto batzuk kenduta, oro har, zaleek espero baino gutxiago jaso zuten. Ez zen txarra izan, baina izenei erreparatuta gehiago espero zitekeen. Altuna presaka hasi zen, eta hark erasoan eginiko bi hutsen eraginez oreka egon zen lehen tantoetan (4-4). Berehala zuzendu zuen bidea, baina, eta lehen aldea ireki (9-4). Tantoak golak balira bezala ospatu zituen. Azken asteetako tentsioa askatu behar zuen.

Olaizolaren opariak

Olaizolak onartu zuen opari asko egin zituela. Sakeko sei tantotan huts egin zuen; horietatik bostetan, gora bidalita. Piloteoan, hiru bidali zituen koltxoira, eta beste bat lau eta erdiko marratik haratago. Altunari airea kentzearekin itsutu zen, eta ez zen fin ibili. Bere beldurra, dena den, ulertzekoa zen, Altuna boleaz sartu zen bakoitzean tantoa menpean hartu baitzuen. Erasoan, aldiz, Olaizola pilota behetik ibiltzen saiatu zen, eta min egin zuen horrela. Partida erdi aldera izan zuen garairik gozoena: txapa gainean gogor moztuta hiru tanto jarraian egin zituen (14-11). Horietan Olaizolak osoago bukatuko zuela zirudien.

Altunak partidako tanto onenari esker berreskuratu zuen sakea. Ordurako bere ezker besoa betikoa zen. Han ez zegoen zuntz hausturaren zantzurik. Berak ere ez zuen espero hain ondo izaterik. Hurrengo bi tantoak saketik egin zituen, eta, ondoren, sakea Olaizolari itzuli zion txapara bidalitako pilotakada batean (17-12). Hark, baina, ez zuen baliatu, eta azken bost tantoak oso bizkor igaro ziren. Horietatik bi lehen pilotakadarekin egin zituen Altunak. Olaizola sake eramaile ona da lau eta erdian, baina atzo ez zuen segurtasunik izan.

Ez zen Olaizolaren eguna, erasoan eginiko hutsei erasokoak gehitu behar baitzaizkio. Altunak lan handia egin zuen defentsan, eta oso zehatza izatera behartu zuen. Bi erremate bidali zituen zabaleko txapara, eta beste bat frontisekora. Altuna bazter guztietara iritsi zen, eta gaua egin zitzaion Olaizolari. Hobeto esanda, aurkariak itzali zion argia.]]>
<![CDATA[Espero bezala, Lointek Gernika Eurokoparako sailkatu da (53-74)]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1923/025/002/2018-10-12/espero_bezala_lointek_gernika_eurokoparako_sailkatu_da_53_74.htm Fri, 12 Oct 2018 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1923/025/002/2018-10-12/espero_bezala_lointek_gernika_eurokoparako_sailkatu_da_53_74.htm
Multzokako faseko kontua, baina, ezberdina izango da, aurkari gogorragoak izango dituelako: Girona Kataluniako taldea, Gyori Hungariakoa eta Unio Sportiva Portugalgoa. Fase hori hilaren 24an hasiko du Gernikak, Gironaren pistan, eta abenduaren 13ra arte luzatuko da. Ligaxka bidez jokatuko da eta lehen bi sailkatuek egingo dute aurrera.

Joaneko partidan egoniko alde handiak itzulikoa baldintzatu zuen. Bi taldeek zekiten ezustekoa ezinezkoa zela. Gernikak, halere, oso serio ekin zion partidari. Joanekoan defentsa izan zen gakoa, eta berriz ere estutu zuen. Namurrek saskiratze bakarra sartu zuen lehen laurdeneko azken sei minutuetan eta Gernikak errenta politarekin bukatu zuen (12-21). Bigarren laurdena oso antzekoa izan zen, eta atsedenaldirako partida hautsita zegoen zegoen (23-43). Mario Lopezek intentsitateari eusten saiatu zen, baina aldea hain handia denean ezinezkoa da. Erlaxazioak bi taldeak irentsi zituen eta bizi joan ziren bi laurdenak (39-58, 30 .min eta 53-74).

Mario Lopezek lanak banatzeko baliatu zuen partida eta jokalari guztiek hogei minutu inguru jokatu zituzten. Blake Dietrick eta Margaret Roundtree nabarmendu ziren. Dietrickek hogei puntu sartu zituen, lau hirukorekin; Rountreek, aldiz, hamazazpi eta zortzi errebote hartu zituen. ]]>
<![CDATA[Epea agortuko du]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1879/026/001/2018-10-12/epea_agortuko_du.htm Fri, 12 Oct 2018 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1879/026/001/2018-10-12/epea_agortuko_du.htm
Altunak eskuin eskuarekin bakarrik aukeratu zituen pilotak atzo, Tolosan. Irribarretsu eta lasai agertu zen, oso garbi baitu erabat sendatuta egon ezean ez duela jokatuko. «Jokatzen badut, ondo nagoelako izango da. Zalantzan banago, ez naiz irtengo, eta, zerbait okertzen bada, ez da izango erabat sendatu gabe irten naizelako».

Altunak duela bi aste hartu zuen min, sanmateoetako torneoko finalean. Zuntz haustura txiki bat egin zuen ezkerreko besoaren atze aldean. Medikuak esan zion bi astean jokatzeko moduan egongo zela, eta epe hori igandean beteko da, Olaizolaren aurkako partidaren bezperan. Gaur jakingo da medikuak begi ona zuen. «Mina joan zait, eboluzioa ona izan da, eta neure burua hobeto ikusten dut, baina proba gogor bat egin nahi dut jokatu aurretik. Jokatzea gustatuko litzaidake, eta saiatuko naiz», onartu zuen Altunak. Bi asteotan, amezketarra ez da gelditu, eta kilometro asko egin ditu zenbait fisioterapia tratamendu hartzeko.

Altunak ezin badu jokatu, Asier Agirrek ordezkatuko du. Final-zortzirenetako galtzaileen artean, tanto gehien egin zutenetan bigarrena izan zen, eta, Retegik Jaka ordezkatuko duenez, Agirreri dagokio haren tokia betetzea. Printzipioz, eta arautegia eskuan, hiru partidak jokatu beharko lituzke Altunaren ordez, baina jakina da EPELen arautegien interpretazioak ez direla bereziki zorrotzak.

Aimar Olaizolari dagokionez, sasoi betean iritsi da txapelketara. Lau eta erdikoan parte hartuko duen hamabosgarren aldia da, eta zazpi aldiz izan da txapeldun. Udan joko ona erakutsi du, eta azken atseden asteek mesede egingo zioten. Bestalde, eta espero bezala, Danel Elezkanok jokatu egingo du larunbatean Arnedon. Kolpea hartu zuen iragan astean, baina ez dio jokatzea eragotziko. ]]>