<![CDATA[Imanol Magro Eizmendi | Berria.eus]]> https://www.berria.eus Bere azken artikuluak eu Thu, 22 Aug 2019 18:24:11 +0200 hourly 1 <![CDATA[Imanol Magro Eizmendi | Berria.eus]]> https://www.berria.eus/irudiak/berriaB.png https://www.berria.eus <![CDATA[Lekua duela erakutsi nahi du]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1909/021/001/2019-08-22/lekua_duela_erakutsi_nahi_du.htm Thu, 22 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1909/021/001/2019-08-22/lekua_duela_erakutsi_nahi_du.htm
Bru da taldeko izarra, eta aulkian dago. Iragan sasoian iritsi zen Baionara, hiru urterako plana besapean hartuta, eta aurrenekoan lortu zuen arrakasta. Entrenamendu fisiko gogorra eta gazteen aldeko apustua dira haren makuluak. Udan, Philippe Tayeb taldeko presidenteak esan zuen talde askotako eskaintzak jaso dituela, baina Baionan jarraituko du.

Bi sasoirako luzatu du kontratua Bruk, eta uda honetan osatu du lehen denboraldirako saskia. Zumitz xumeak izan ditu. Zenbait hedabidek argitaratu dutenez, Baionak hamasei milioi euroko aurrekontua izango du, eta zazpi bat milioi soldatetan gastatzeko. Iragan sasoian, 11,5 eta 3,8 ziren. Jauzi handia da, hein handi batean ligaren diru sariaren eta telebista eskubideen eraginez. Baina mailako aurrekontu xumeenetako bat da. Iragan sasoian, Top 14ko batez besteko aurrekontua 25 milioi ingurukoa zen.

Alde handia da, Pro D2tik Top 14ra dagoen jauzia bezala. Bruk inork baino hobeto azaldu du. «Intentsitatean eta abiaduran aldea ez da sekulakoa. Kolpe eta bultzadetan, aldiz, aldea benetakoa da. Talka egiteko garaian ezberdina da. Partidak kateatzen direnean ere aldea dago; jokalari gehiago behar dira. Pro D2ko kanporaketak ez daude Top14ko mailatik urrun, baina partida bakarra da halakoa. Gure erronka egokitzea izango da». Managerrak, hala ere, ez du iraultzarik egingo, ez, behintzat, bere joko estiloan. «Aurreko sasoian eginiko jokoari fidelak izango gatzaizkio: eskura, irudimenaz... Aurrean egongo da aldea. Arerioa hobea izango da».

Bruren arabera, aldea talketan dago. Bada, horri aurre egiteko konponbideen bila aritu da merkatuan. Eta, errugbian, non dago indarra? Polinesian. Sei polinesiar fitxatu ditu: Matta Luamanu samoar erraldoia —1,91 metro eta 130 kilo— Harlequinsetik etorri da. Haren herrikide Villiamu Afatia eta Alofa Alofa ere berriak dira. Tongarrak dira, berriz, Edwin Maka Tolosatik etorritako aurrelaria —1,96 metro eta 146 kilo— eta Malietoa Hingando uztartze erdilaria. Iragan sasoitik beste bi tongarrek jarraitzen dute: Latu Latunipuluk eta Toma Taufak. Berrien artean ezagunena, baina, Census Johnston da. 1,91 metro, 137 kilo eta 38 urteko harroina da. Miarritzen, Saracensen, Racingen eta Tolosan ibilitakoa da, eta hiru Munduko Kopa jokatu ditu. Mito bat da Samoan, eta funtsezkoa izango da taldeko polinesiar aurrelari multzoa gidatzeko orduan.

Munduko Kopa jokatuko dute irailaren 20tik azaroaren 2ra, Japonian, eta, horren ondorioz, kontraturik gabeko jokalari frantziarrak garestitu egin dira. Hala, «apustuak» egin behar izan dituztela onartu du Bruk.

Apustua da, esaterako, Djibril Camara. Ondo bidean, Baionak ezingo luke fitxatu, baina Stadek «falta larri» batengatik eten zion kontratua. Bruk ezagutzen du, bere aginduetara izan baitzuen Frantziako selekzioan. Yoan Monribot ere Baionan da berriz, «etxean», aurkezpenean esan zuenez. Ez dira fitxaketa bakarrak, baina bai esanguratsuenak —guztira hamazazpi jokalari berri ditu—. Iragan sasoian mailaz igotzea lortu zuen multzoaren zati handi batek segituko du, baina badaude hutsuneak ere, hainbat kutunak: Martin Bustos Moyano Paueko finaleko heroiak eta Abdelatiff Boutaty tigre maitatuak taldea utzi dute.

Munduko Koparen eragina

Lehen itzulia arraroa izango da, Japoniako Munduko Koparekin batera jokatuko baita. Asko dira bertan ariko diren Top 14ko jokalariak, gehienak garrantzitsuak euren taldeetan, eta hutsune handiak utziko dituzte. Ezustekoak emateko aukera ona izan daiteke. Baionak jokalari bakarra galduko du: Hingando. Taldeek, baina, haiek ordezkatzeko, jokalariak fitxa ditzakete, eta Bruk Callum Wilson ingelesa deitu du. Hingandoren deia ere ezustekoa izan da, Tongako eta Fidjiko federazioek salatu dutenez, Top 14an ari diren talde batzuek euren jokalariak presionatu baitituzte Munduko Kopari uko egin diezaioten.]]>
<![CDATA[«Garbi dugu indartsu hastea dela sufrimendua eragozteko modua»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1911/016/001/2019-08-16/garbi_dugu_indartsu_hastea_dela_sufrimendua_eragozteko_modua.htm Fri, 16 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1911/016/001/2019-08-16/garbi_dugu_indartsu_hastea_dela_sufrimendua_eragozteko_modua.htm
Liga hastear dago. Ba al duzu tximeletarik urdailean?

Beti daude hor. Oso zaila da liga hastera zoazenean tximeletak ez izatea. Hogei urte eginda ere hor egongo dira, eta ona da, tentsioan zaudela esan nahi du. Errusiar mendian ibiltzea bezala da, badakizu zerbait badatorrela, eta kilimak sumatzen dituzu.

Duela gutxira arte ez zenekiten noiz jokatuko zenuten lehen partida. Badirudi Ligak seriotasun txikia izan duela.

Munduko ligarik onena dela dioten horretan, astebete lehenagora arte ez jakitea partidak noiz jokatuko diren... Normala da jendeak irudi hori izatea buruan. Adar jotze itxura izan du.

Astelehenetako partidak kendu dituzte, eta zaleek gustura hartu dute. Zu, gainera, zaleen talde bateko buruaren semea zara. Zein iritzi duzu zuk?

Ulertzen dut zaleen poza. Halako gaietan, zaleari ilusioa egiten dionak guri ere ilusioa egiten digu. Gu, azken finean, hotel batean sartzen gara, eta asteburuan ez dakigu zein egunetan bizi garen, ezin dugulako gozatu. Baina nabaritzen dugu estadiora joaten garenean, nabaritzen dugu beteta dagoen ala ez, festa giroa dagoen ala ez... Eta astelehenetan, normala denez, gutxiago dago. Zaleak lanera joan behar du hurrengo egunean, edo lanetik dator. Zale batzuk urrundik datoz, eta astelehenean bidaiatzea deserosoa da.

Zer moduz joan da denboraldi-aurrea?

Ondo; ondo sentitu gara. Azken bi asteetan partida asko jokatu ditugu, emaitzak onak izan dira, eta neurketa garrantzitsuetan sendo aritu gara, lehiakor.

Gogorrak al dira denboraldi-aurreak?

Tira, zerekin alderatzen duzun, horren arabera dira gogorrak.

Guardian mahats biltzen ari den bati galdetuta?

Hilabete barru hasiko dira, eta, argi dago harekin, edo edozein nekazari lanekin, alderatzen badugu, gurea ez dela batere gogorra. Baina bakoitzak berea bizi du, eta, guretzat, denboraldiko zatirik gogorrena da.

Mahatsa biltzen ibilitakoa zara?

Bai, noski! Osabak upategia du, baita lursail propioa ere. Aitak ere mahastia zuen. Ni jaio nintzen inguruan jaio eta inoiz mahats biltzen ibili ez denak zorte handia izan du. Zuk mahastirik ez baduzu, ez da arraroa zure inguruko norbaitek izatea, eta mahatsa bildu izana oso ohikoa da. Nik ez dut bildu nire lagunek adina; hori badiot haiek esango dute: «begira lotsagabe hau!», baina urte pare batean egokitu zait mahatsa biltzea.

Mahatsa bildu duen futbolari bat. Orain ez zaituzte deituko.

Nik esango nuke Gurpegik ere badakiela zer den mahatsa biltzen ibiltzea. Dena den, gaur egun, oso arautua dago, laguntzera lehen graduko familiakoak joan daitezke bakarrik. Harrapatzen bazaituzte arazoak izan ditzakezu.

Sorotik irten eta zelaira itzulita, nola dago taldea?

Ondo. Garbi dugu indartsu hastea dela sufrimendua eragozteko bidea. Iragan sasoian, asko sufritu genuen. Gero, ahaztu egin zen, bukatu genuen moduagatik, baina abendura arte egoera oso zailean egon ginen, jaitsiera postuetan.

Zer ikasi zenuten?

Arriskuan egotea zer den. Zaildu egiten zaituzte horrelakoek. Ni beteranoetako naiz orain, baina egoera hori bizi izan duen jende gaztea edukitzea eta irteten asmatu izana ikasketa prozesu ona da. Esperientzia bat da berriz ere egoera berean egotea saihesteko.

Nola gogoratzen duzu? Taldean beldurra sumatu al zenuen?

Nik, pertsonalki, beldurra izan nuen. Dinamika txarra zen, gauzak beti azken unean okertzen ziren, eta beti zirudien okertuko zirela. Ezkortasun gurpil bat zen, eta bazirudien zaila izango zela buelta ematea. Guztiok sufritu genuen hemen, beteranook agian gehiago. Orduan taldean gaztetasuna izateak mesede egin zigun; haiek, oharkabean agian, beste modu batera ikusten zuten egoera, eta haiei esker eman genion buelta.

Bilbon, behintzat, nabaria zen.

Normala da, aurretik urte on asko izan genituen. Horrelakoak ahaztuak genituen. Hori nabaritu zen Granadaren aurkako penaltian, azken minutuan. Nire inguruko zenbaitzuek, zelaian zeudenek, ez zuten penaltia ikusi. Ezin zuten begiratu ere egin, eskuak aurpegian, buelta emanda... Noiz ez duzu penalti bat ikusi nahi? Gauza handi bat irabazteko aukera duzunean edo galtzeko asko duzunean. Gauzak lasai badaude, beti ikusiko duzu penaltia. Eta Adurizek sartu zuenean, tamaina horretakoa izan zen ospakizuna, liberazio moduko bat.

Gero etorri zen presidente aldaketa. Gorabehera askoko denboraldia izan zen.

Bai. Entrenatzaile aldaketa ere hor egon zen, aspaldian gertatu gabeko gauza bat. Baina entrenatzailea aldatu genuen, eta mesede egin zigula uste dut. Ez diot Berizzok lan egin ez zuelako, hark eta haren laguntzaileek inork baino lan gehiago egin zuten, baina ez genuen lortu zelaian islatzea haiek eman zigutena. Garitanok berehala asmatu zuen teklarekin, bere modua gure egin genuen, eta goraka hasi ginen.

Zer moduz taldearen barne egitura berriarekin? Presidentea, kirol zuzendaria...

Gu hemen sartuta gaude, eta gutxien ohartzen garenak gara. Gurea gutxi aldatu da. Guk lanaren gure zatia egiten dugu, klubaren barruan, eta beste guztirako daude presidentea eta zuzendaritza.

Zer jartzen du Garitanoren eskuliburuan?

Zelai gaineko ordena oso gustuko du. Gu beti ondo kokatuta egotea nahi du, eta, gero, baloia lapurtzen duzunean, kokapen horrek eraso egiten laguntzen dizu. Garitanok duen futbol ikuskera, esaterako, Berizzok zuenaren ezberdina da. Asko lantzen dugu hori. Partidetan ikusi da ondo estutzen dugula, tokia galdu gabe, bat eginda. Berak ideiak oso garbi ditu, eta, galdetuz gero, ez du zalantzarik.

Zuri non dagokizu jokatzea sasoi honetan?

Denboraldi-aurrean atzeko lerroko eskuin hegalean jokatu dut, besteak beste, Lekuek min hartu duenez, Capa eta biok geundelako bakarrik. Pare bat aldiz probatu nau erdiko lerroan, uste dut hor ere nahi duela... Tira, garrantzitsuena tokia izatea da.

Lehia duzu Caparekin?

Bai, lehia gogorra. Capa oso ondo dago, erakutsi zuen iragan denboraldian. Garitano etorri zen, konfiantza eman zion, eta Capak ondo erantzun zuen. Sasoi bikaina egin zuen. Lehia polita dugu, osasuntsua. Nik harreman oso ona dut berarekin.

Hamar urte daramatzazu taldean. Beterano dei zaitzakete?

Bai, zergatik ez? Gazteen mentalitatea dut, baina errealitatea beste bat da. Adinari dagokionez, beteranoen multzoan nago.

Gazteagoek galderak egiten al dizkizute?

Harreman ona dugu talde barruan. Galdetzen dute, guk beraiei galdetzen diegun bezala. Nik uste dut egungo gazteria ezberdina dela guk 18-20 urte genituenekoarekin alderatuta. Besterik gabe gizartea aldatu delako. Nik 18 urteko arreba bat dut, eta nabaritzen dut belaunaldi jauzia. Nik beste jokaera bat izaten nuen, ez hobea ez okerragoa, ezberdina, besterik ez. Sare sozialak, aisia aukerak, bideo jokoak... ezberdina da. Williams dut logelakidea, eta batek bestea eguneratzen du.

Zure garaian, aldagelan sartu, izkina batean eseri, eta isil-isilik egoten zineten?

Ezberdina zen. Lehen, lotsatiago sartzen zinen. Baina hori ere ona da futbolean, zelaian ausartago izaten laguntzen die.

Lehen esan duzu iragan sasoian mesede egin zizuela horrek?

Bai, hala da, niri, Iñaki Williamsek lagundu egin zidan maila pertsonalean. Ni beharko nukeen baino ezkorrago nengoelako. Bera, aldiz, beti baikorra da.

Beteranoei buruz ari garenez, Adurizek iragarri du erretiroa hartuko duela. Sinetsi egin beharko zaio.

Esan duenerako, garbi ikusten duelako da. Noizbait hartu beharreko erabakia zen, gezurra dirudi, baina bizilegea da. Berak uste du bere garaia iritsi dela, eta guk erabakia errespetatuko dugu.

Zer moduz ikusi duzu udan?

Ondo. Ez du arazo fisikorik izan. Bera da bere burua hobekien ezagutzen duena; badaki noiz gelditu behar duen, noiz estutu.

Susaetak eta Iturraspek taldea utzi dute. Nabaritzen al duzu haien hutsunea?

Bai, lagunak dira. Hamar urteak egin ditut biekin, nire belaunaldikoak dira. Une asko bizi izan ditut eurekin. Hutsunea nabaritzen dut egunerokoan. Baina futbola horrelakoa da, erabaki pertsonalak dira, eta elkar ikusten jarraituko dugu.

Gaur, Bartzelona dator.

Oso talde ona du, eta, gainera, indartu egin da: Griezmann, De Jong... Jokalari oso onak dira, baina 11k bakarrik jokatzen dute, eta guk indartsu izan nahi dugu San Mamesen.]]>
<![CDATA[Udako joko ona ligara eramaten saiatuko da gaur Athletic]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2086/017/001/2019-08-16/udako_joko_ona_ligara_eramaten_saiatuko_da_gaur_athletic.htm Fri, 16 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/2086/017/001/2019-08-16/udako_joko_ona_ligara_eramaten_saiatuko_da_gaur_athletic.htm
Ez da erraza Garitanok gaur hasieratik aterako duen hamaikakoa asmatzea. Bi postutan daude zalantza handienak: atean eta euskarrian, Dani Garciaren alboan. Athleticek Erromaren aurka egin zuen azken proba serioa, eta partida hartan ustez hasieratik beharko luketen jokalari asko zelairatu zituen Garitanok. Unai Simonek eta Unai Lopezek bete zituzten bi postu horiek.

Iragan sasoian, Iago Herrerin izan zen Garitanoren hautua, eta hura ongi aritu da udan. Hala ere, ustez maila handiagoetakoak ziren partidetan, Unai Simon aritu da, eta horrek haren hautagaitza indartu du. Unai Lopezen kasua antzekoa da. Hark jokatu zuen Erroman, eta ongi jardun zuen. Ahal fisiko handia du, eta egokia da Bartzelona lotzen saiatzeko. Apustu horrek Beñat eta San Jose aulkian utziko lituzke.

Beste postuei dagokienez, litekeena da atzean Capa, Yeray, Unai Nuñez eta Yuri elkartzea, eta zelai erdiko hirukoan, berriz, De Marcos, Raul Garcia eta Muniain, eta aurrean, Wiliams. Hutsuneei dagokienez, Iñigo Martinez, Iñigo Cordoba eta Ibai Gomez ez dira kideekin entrenatu azken egunetan. Hirurek min arinak dituzte, baina ez dira garaiz osatu, eta ez dira ariko. Bartzelonak, berriz, hutsune handia du: Lionel Messi.

ATHLETIC-BARTZELONA

Atletic. Unai Simon; Capa, Yeray, Unai Nuñez, Yuri; Dani Garcia, Unai Lopez; De Marcos, Raul Garcia, Muniain; eta Williams.

Bartzelona. Ter Stegen; Semedo, Pique, Lenglet, Alba; Sergi Roberto, Busquets, De Jong; Griezmann, Luis Suarez eta Dembele.

Epailea. Del Cerro Grande.

Lekua. San Mames (53.000 ikusle).

Ordua. 21:00etan (Mov. La liga).]]>
<![CDATA[Erritmoak eman dio txapela]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1949/020/001/2019-08-11/erritmoak_eman_dio_txapela.htm Sun, 11 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1949/020/001/2019-08-11/erritmoak_eman_dio_txapela.htm
Eibar. Yoel, Tejero, Oliveira, Bigas, Cubero, Alvarez, Escalante, Orellana, De Blasis, Enrich eta Kike Garcia.

Golak. 1-0. Isakek (15. min.); 1-1: Oliveirak (22. min); 1-2: De Blasisek (74. min.) Bestelakoak. Periko Alonsori omenaldia egin zioten, eta hark jarri zion txapela Escalante Eibarreko kapitainari. Berazubi Tolosako zelaia bete egin zen.

Erritmo bizia da Eibarren marka Jose Luis Mendilibar iritsi zenetik. Goian presionatu, hozka egin, baloia lapurtu, eta bizi jokatu. Hori da kredoa. Urteak joan eta urteak etorri beti jokatzen du berdin. Eta beti serio, beti lehiakor, eta horri esker jantzi zuen Euskal Herria Txapela atzo. Reala estu hartu zuen, eta gailendu egin zitzaion zelai erdian. Txuri-urdinak aurretik jarri ziren Isaken jokaldi bikain bati esker, baina Eibarrek merezita eman zion buelta.

Finala zen atzokoa, liga hasi baino astebete lehenago jokaturikoa, eta partida lehiatua izan zen. Udako aurreko partidekin alderatuta, beste abiada batean jokatu zen, eta xextra txikiak egon ziren jokalarien artean. Bi taldeek euren onena eman zuten hasieratik, irabazi egin nahi zuten. Eibarrek hobeto ekin zion partidari, eta bereak izan ziren lehen aukerak. Remiroren huts batek De Blasisen oinetan utzi zuen baloia (6. min), eta atezainak kornerrera urrundu zuen haren jaurtiketa. Korner hori Enrichek errematatu zuen gero, eta Willian Josek atera zuen atepetik baloia. Kornerrak sufrikarioa izan ziren Realarentzat.

Txuri-urdinek, baina, abiada izugarria dute. Itota ibili ziren, baina Eibarren presioan zirrikitu bat aurkitu zutenean hegan egin zuten. Eta hegan egiten ez dago Isaki irabaziko dionik. Bera izan zen alde handiz Realeko jokalari onena, eta hark sartu zuen partidako lehen gola, bikaina gainera. Eibarren atzeko lerroa aurreratuta zegoen jokaldi batean Isakek bere zelaian hartu zuen baloia, eta 50 metroko korrikaldi baten ondoren Yoelen aurrean baloia gurutzatu zuen. Bigas Eibarren atzelariak haren bide berdina egin zuen korrika. Bata baloiarekin, bestea gabe. Aurrelariak irabazi zuen atletismo proba.

Golak ez zion minik egin Eibarri. Berdin jarraitu zuen, eta bost minutu geroago Oliveirak banakoa sartu zuen korner batean. Lehen zutoinera atera, eta portugaldarrak aurrea hartu zion Realeko atzeko lerro osoari. Ondoren etorri zen Willian Joseren lesioa. Herrenka utzi zuen zelaia, baina ez dirudi larria. Bigasek ere utzi zuen zelaia. Aldaketek partida pixka bat moteldu zuten eta banakoarekin iritsi zen atsedenaldira.

Realak irudi hobea eman zuen bigarren zatiaren hasieran. Yoelen atera gerturatu zen, baina Eibarrek berehala hartu zuen baloia. Txuri-urdinek gutxiago sufritu zuten, bazirudien erosoago zebiltzala kontraerasoaren bila. Isakek aukera ona izan zuen 53. minutuan beste korrikaldi batean. Jokalari aproposa da Mendilibarren joko estilo ausartari min egiteko. Gola, halere, Eibarrek sartu zuen, 74. minutuan. Jokaldi bizi batean, Alvarezek Realaren zelaiko eskuin hegaletik ezkerrera erdiratu zuen baloia, eta han kontrolatu zuen De Blasisek, areaz kanpotik. Ukitu bat kontrolerako eta bigarrenean atera jaurti zuen. Gol bikaina sartu zuen, Remiroren jauzia ezerezean utziz. Erdilari argentinarra izan zen Eibarreko jokalari onena.

Azken ordu laurdenean partida asko ireki zen. Reala berdinketaren bila joan zen, eta zuloak utzi zituen atzean. Kike Garciak aukera on bat izan zuen 3-1ekoa sartzeko, baina gertuago egon zen Realaren bigarrena. Bi gol aukera garbi izan zituen. Odegaardek huts egin zuen aurrenekoa (84.min), Isaken, nola ez, jokaldi on baten ondoren. Norvegiarrak lo hartu zuen. Azkenekoan, aldiz, Zurutuza izan zen kamuts aritu zena. 92. minutuan erdiraketa itxia egin zuen Realak, eta erdilari beteranoak, area txikian, kanpora bidali zuen baloia.]]>
<![CDATA[«Diru gutxi baduzu, ondo zehaztu behar dituzu lehentasunak»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1913/021/001/2019-08-11/diru_gutxi_baduzu_ondo_zehaztu_behar_dituzu_lehentasunak.htm Sun, 11 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1913/021/001/2019-08-11/diru_gutxi_baduzu_ondo_zehaztu_behar_dituzu_lehentasunak.htm
Taldea osatuta, udako lana bukatu al duzu?

Oraindik fitxaketaren bateko xehetasun txiki bat falta da. Baina bai; esan duzun bezala, taldea ia itxita dago. Orain nire ardura da jokalariak hilaren 19rako hemen egotea, denboraldi-aurrea hasten den egunerako.

Oporrik izan al duzu taldeak igotzea lortu zuenetik?

Egia esan ez, ezin izan dut deskonektatu, baina normala da; garaia da. Azken fitxaketa hori lotzen dugunean, egun gutxi batzuk hartzea da nire asmoa.

Zenbat bideo eta txosten ikusi dituzu azken hilabetetan? Eta zenbat telefono dei egin?

Asko, pila bat. Partidak, ordezkariek bidaltzen dituzten bideoak... Fitxatuko ez dituzula dakizun jokalarien bideoak ere ikusten ditugu, agian beste talde batek fitxatuko dituelako. Eta deiak, berdin; makina bat, eginikoak eta jasotakoak. Ordezkariei deitzen diezu, fitxatu duzun jokalari horren taldekide eta entrenatzaile ohiei... Asmatzea garrantzitsua da.

Gozamenik ba al dago bilaketa prozesu horretan?

Ni zorionekoa naiz gustuko dudan zerbaitetan lan egiten dudalako. Saskibaloia maite dut. Taldea osatzea lan aberasgarria da; jokalariekin, ordezkariarekin hitz egitea... Lan polita da; hau ez da meatzean egotea bezala.

Nolakoa izan da taldea osatzeko prozesua? Arazorik egon da?

Orokorrean ondo joan da, ez dugu traba eta ezezko askorik izan. Dirua badakigu zein den, eta dugun horretara egokitu gara. Horren barruan lehentasunezkoak ziren jokalari batzuk genituen, lotu genituen aurrenekoak: Axel Bouteille, Ondrej Balvin eta Rafa Martinez, eta, oinarri hori izanda, apurka taldea osatuz joan gara. Eta, esan genuen bezala, igoera lortu zuen blokearen zati handi bat mantendu dugu.

Pozik emaitzarekin?

Bai. Uste dut talde lehiakorra eta orekatua osatu dugula. Printzipioz, postu guztiak ondo bete ditugu. Lehiaketak non jartzen gaituen ikusi behar dugu orain.

Alde handia dago LEB talde batetik ACBko batera?

Ez. Aldea da LEBen talde erakargarrietako bat zarela, eta ACBn merkatuko lehia askoz handiagoa dela. Ez bakarrik ACBko beste taldeengatik, baizik eta Europako beste liga handiengatik.

Zabaldu da 800.000 euro dituzuela fitxatzeko. Nolakoa da merkatuan diru gutxirekin mugitzea?

Zure lehentasunak zeintzuk diren zehaztu behar duzu, zein postu indartu nahi dituzun eta zein jokalarirekin. Horiek lortzen badituzu, ahalik eta talde onena egiten saiatu behar duzu, daukazun aurrekontuarekin. Apustuak egin behar dituzu. Jokalari gazteen alde egin dugu, ACBn esperientzia gutxi dutenak... Baina ez dago besterik. Adibidez, iragan sasoian genuen amerikarren bikotea mantendu dugu, ondo ezagutzen ditugun jokalariak direlako.

Lehen aukera asko iritsi dira?

Bai. Guk ezin genuen Stephen Curry fitxatu, baina, gure mugen barruan, etorri diren jokalari asko gure zerrendako aurrenekoak ziren euren postuetan.

Abuztua eta taldea osatuta. Goiz mugitu zarete merkatuan.

Bai, nahita gainera. Iragan sasoiko hainbat jokalari lotuak genituen liga bukatu aurretik. Thomas Schreiner, Ben Lammers eta Ivan Cruzen baiezkoa bagenuen, eta erdi hitzartuta Jaylon Brown. Oinarria bagenuen eta bizkor mugitzen saiatu gara, guk nahi genituen jokalariak merkatura gehiegi irten ez zitezen. Beste talde batzuekin lehian sartzean garestitu zitezkeen, eta dena zailagoa litzateke.

Zer bilatu duzue?

Garbi genuen pibot garrantzitsu bat nahi genuela, horregatik saiatu gara Balvinekin [2,16 metro luze da eta 110 kilo]. Eremuan indarra izango duena, eta aurkariek ikus dezatela ez dela erraza izango gure saskiaren inguruan jokatzea. Eta, noski, errebotea dominatzeko asmoz. Gero, kanpoaldean, bagenekien Bouteille kalitate handiko jokalaria dela. Rafa Martinezekin esperientzia nahi dugu. Antolatzaile eskarmentudun bat ere garrantzitsua zen.

Martinezi eskarmentua baina gehiago eskatu behar zaio.

Noski, esperientzia baino gehiago eman behar du; jokalari garrantzitsua da, ligako jaurtitzaile finenetakoa. Puntuak eman behar dizkigu, eta partidetako une beroetan ardura hartu.

Rouseille eta Bouteille, Frantziako ligan bilatu duzue.

Bouteille oso garbi genuen. Rouseilleren kasuan, esperientziak esaten digu antolatzaile frantziarrak ondo aritzen direlaACBn. Puntako saskibaloia da, eta biek dute eskarmentua lehen mailan eta nazioarteko txapelketetan.

Iragan sasoiko bi estatubatuarrek jarraitzen dute, biek.

Oso ondo ezagutzen ditugu; hori da oinarria. Badakigu zer eman dezaketen pistan, eta eguneroko lanean ikusgarriak dira: saiatuak, diziplinatuak... Balio handia eman diogu horri, eta beraiek erakutsi dute kalitate handikoak eta, langileak izateaz gain, irabazleak direla. Haiek igo dira mailaz.

Kulbokak oso itxura ona du.

Espero dugu ondo aritzea, baina oso gaztea da: 21 urte ditu oraindik. Gainera, guk hegal-pibot gisa jokatzeko fitxatu dugu, baina benetan hegaleko bat da. Egokitze prozesu bat beharko du, bai postura eta bai ligara. Baina ACBn maila handia dago. Talentua sobera du: hori argi dut.

Zein Izan da fitxaketarik zailena?

Guztiek izan dute mamia. Argi dago Balvin jokalari garrantzitsua zela, eta ziur nago hain bizkor mugitu izan ez bagina gero eskaintza gehiago izango zituela.

ACBn esperientzia duten jokalari gutxi dituzue.

Argi dago esperientzia falta dugula ACBn, baina ACBtik haratago ere badago saskibaloia. ACBn eskarmentudun zenbat eta jokalari gehiago izan, hobe; baina ez da erraza, horiek prezioa dutelako.

Zerbaitek arduratzen al zaitu?

Aurkariek arduratzen naute, gehienak onak direlako. Talde ona egin dugu, baina ACBko maila oso ona da. Espero dut taldearen, eguneroko lanaren eta Miribillaren artean helburua lortzea.

Helburua mailari eustea da?

Bai, noski, eta ez da gutxi. Umiltasunez onartu behar dugu sufritzea egokitu daitekeela. Eta gero, ahal bada, gora begiratu.]]>
<![CDATA[Txoria askatu du azeriak]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/014/001/2019-08-10/txoria_askatu_du_azeriak.htm Sat, 10 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1872/014/001/2019-08-10/txoria_askatu_du_azeriak.htm
Ustekabean eman zuen albistearen berri. Nortasun agiriaren zama eta iragan sasoiko komeriak ikusita, pentsa zitekeen azken denboraldia izan zitekeela, baina Adurizek liga hasi aurretik zabaldu nahi izan zuen erabakia, agurraren gaia urte osoko katramila astun bihurtzea eragozteko. «Erabakia orain esatearen arrazoia, kanpoko eta neure buruarekiko distrakzioak saihestea da. Fokua taldearen ibilbidean jarri behar da, eta ahalik eta urterik onena egiten saiatuko gara».

Azken hamarkadan, Athleticen jokalaririk garrantzitsuenetako bat izan denak 21 urteko ibilbide baten ondoren gordeko ditu botak. Iragan sasoian ere izan zitekeela onartu zuen atzoko agerpenean, baina arrazoi ezberdinengatik erabaki duela hau izatea azkena: «Asko pentsatu dudan erabaki da, nire familiarekin harturiko erabaki bat izan da, eta harro nago Athleticen agur esateaz. Gaur goizera arte inork ez zekien».

Zaleek urte osoa dute aurretik aurrelariari agur esanez joateko, eta, horren jakitun, Aduriz aurrera begira jarri zen. «Ez dut iragan minik izango, uste dut entrenamendu bakoitzarekin gozatuko dudala, San Mamesen igaroko dudan egun bakoitzarekin. Oso lasai nago barrutik, eta horrek asko balio du nirekin». Lasai utziko du futbola, esan zuenez, beti bere onena eman duelako, baina iragan sasoian bere gorputzak ez zion lagundu horretan. Belaunetako bat bihurritu zuen, eta hogei partida jokatu zituen bakarrik, aurreko denboraldietako bere ohiko kopurutik urrun.

Denboraldi-aurre honetan, baina, denak ezberdin dirudi. Urteak hor daude, ez dute barkatzen, baina lesioari buelta eman diola dirudi. «Denboraldi-aurreko lana ondo barneratu ahal izan dudala da. Maila fisikoan inolako ustekabekorik ez izatea espero dut. Gorputzak ondo xurgatu du, eta gero eta hobeto sumatzen dut nire burua». Denboraldi-aurrea, gainera, ez da nolanahikoa izan, Adurizek esan zuenez «gogorra» izan zelako. Hark hogeita batgarrena du profesionaletan, badu zerekin alderatu.

Aduriz golaren sinonimoa da San Mamesen, urrunago joan gabe, herenegun sartu zuen azkenekoa, Mirandesen aurkako lagunartekoan. Denboraldi-aurre honetan, baina, zuri-gorriak ez dira fin ibili arlo horretan. Aurrelariak garrantzia kendu nahi izan zion horri: «Garrantzitsuena orain fin egotea da. Sasoi hasieran fin egoten saiatu behar dugu». Adurizek 390 partida jokatu ditu Athleticekin, eta 171 gol sartu ditu elastiko zuri-gorriarekin Lehen Mailan jokaturiko hamar denboraldietan. Seigarrena da gol gehien sartu dituzten Athleticen jokalarien zerrendan, eta zortzira du Jose Iragorri bosgarrena. Athleticekin Espainiako Superkopa bat irabazitakoa da, eta bi aldiz izan da Europa Ligako golegile nagusia (2014-15 eta 2015-16).]]>
<![CDATA[Astelehenetan ligako partidarik ez dela jokatuko ebatzi du epaileak]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1918/015/001/2019-08-10/astelehenetan_ligako_partidarik_ez_dela_jokatuko_ebatzi_du_epaileak.htm Sat, 10 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1918/015/001/2019-08-10/astelehenetan_ligako_partidarik_ez_dela_jokatuko_ebatzi_du_epaileak.htm
Epailearen ebazpena gertuago da federazioaren eskaeretatik. Hark ostiral eta astelehenetan ez jokatzeko eskatzen zuen, egutegiaren mugak ezartzea berari zegokiola argudiatuz. Epaileak ez du debekatu ostiralean jokatzea, baina baldintza gogorra ezarri dio ligari egun horretan jokatu nahi badu: hamabost milioi euroko bermea. Federazioaren jarduna oztopatu izanak sor ditzakeen balizko kalteei aurre egiteko agindu du epaileak berme hori. Luis Rubiales federazioko presidentea «oso pozik» agertu zen atzo ebazpenarekin: «Astelehenetan futbolik ez egotearren konpromisoa hartu nuen, eta bete egin dut. Epaileak argi utzi du federazioak duela eskuduntza eta ez ligak».

LFPk, berriz, ez zuen erantzun ofizialik eman, baina talde guztien ezohiko batzarrera deitu du astelehenerako. Helegitea jarriko du, besteak beste, haren ustez, ebazpenak «kontraesanak» dituelako. Helegite horrek, dena den, ez luke eraginik izango ligaren lehen jardunaldietan. LFPk aurretik esana zuen astelehenetako partidak kentzen bazituzten kalte ekonomiko larriak izango zituela, hitzarmen ekonomikoak sinatuak baititu telebista enpresa askorekin. Ligak lehen lau jardunaldietako egun eta ordutegiak jakinarazi ditu, eta ez dago partidarik astelehenetan. ]]>
<![CDATA[Itua urrundu diote]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1885/017/001/2019-08-10/itua_urrundu_diote.htm Sat, 10 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1885/017/001/2019-08-10/itua_urrundu_diote.htm
Gauzak horrela, 10 metroko proba du itxaropen bakarra, eta hura ere zailago dauka, parte hartzaile kopurua 32tik 29ra murriztu dutelako. Orain lau aukera ditu sailkatzeko, eta guztira sei plaza egongo dira lehian: hil bukaeran Rion jokatuko den Munduko Kopan bi banatuko dira, heldu den urteko Europako Txapelketan beste bi, 2020an Europako tiratzaileentzat antolatuko duten torneo batekoa eta munduko sailkapenekoa. «Egia da orain ez nagoela nire onenean, baina berdin entrenatzen naiz. Nire helburua finaletan sartzea da beti, eta, behin han egonda, egun ona izatea. Arazoak izan ditut, egia da, baina ohituta nago oztopoei aurre egiten».

Carrera kritiko mintzo da murrizketez, eta bi arrazoi ikusten ditu: «Batetik, Olinpiar Jokoetara doan kirolari kopurua murriztu nahi dute, hirian jende gutxiago egon dadin. Bestetik, gizonezko eta emakumezko proba kopurua berdindu dute [emakumeek ez dute tiratzen 50 metrokoan], eta, goraka berdindu beharrean, beheraka berdindu dute, murriztuz». Galera horri aurre egiteko, nazioarteko tiro federazioak maila mistoak sortu zituen, gizon eta emakumeak bikoteka tiraka. Carrera Sonia Franquet tiratzaile katalanarekin aritu zen, oso ondo, gainera.«Sonia ona da, zortea izan nuen. Bosgarren izan ginen Munduko Txapelketan, eta Munduko Kopako proba bat irabazi genuen, baina ez zen nahikoa izan sailkatzeko, lau bikote bakarrik sailkatzen baitziren».

Tiratzaileak, baina, ez zion zentzu handirik ikusten probari. «Gure kirola banakakoa da, ez du zentzurik binaka aritzeak. Berdin dio gizon-emakume edo bi gizon edo bi emakume izatea. Baten jardunak ez du eraginik bestearenean, ez da tenisean bezala. Bakoitzak bere tiro kopurua du, eta gehitu egiten dira». Gai berean, gizon eta emakumeek elkarrekin tiratzearen aldekoa da. «Nik open maila bakarra egingo nuke, gizon eta emakume elkarrekin. Gure kirolak ematen du modua. Ni emakumeekin entrenatzen naiz, eta nire markak lortzen dituzte. Emakumeek berrogei tiroko txandak egiten dituzte, eta guk hirurogeikoak, eta agian egokitze prozesu bat eskatuko luke horrek. Baina zergatik ez? Agian ez dute nahi emakume batek gizonei irabazterik, edo gizonezkoz bakarrik osaturiko finala. Nik behin probatuko nuke, behintzat, eta gero ondorioak aztertu».

Aukera onena, Europakoan

Egoera hotzean aztertuta, eta abuztuko Munduko Kopari muzinik egin gabe, Carreraren ustez 2020ko Europako Txapelketa da aukerarik onena. Otsail amaieran jokatuko da, Wroclawen (Polonia).«Ordurako Europako tiratzaile batzuk sailkatuta egongo dira, eta hori abantaila da». Tiratzailea, baina, aldakako arazoekin dabil iaztik: trokanteritis batek mina eragiten dio nerbio ziatikoan. Askoz hobeto dago, baina, dioenez, «ez du laguntzen» Aurten, esaterako, Europako Txapelketaren aurretik puntzio lehor bat egin behar izan zioten. Halere, baikorra da. «Konfiantzaz nago. Entrenamenduetan marka onak egiten ditut. Orain, lehiaketa batean lan hori berdintzea falta zait».

Eta sailkatuko ez balitz? «Oporrak aldatuko lizkidake», esan du, umoreko. «Ni ez naiz profesionala, eta ez nabil tiroan diruarengatik. Jokoetara sailkatu ezean, ADO diru laguntza kolokan egon daiteke, eta pentsatu egin beharko genuke nola jarraitu. Egia da adinean oso gora egin arte jarrai daitekeela gure kirolean. Nik urteak daramatzat Espainiako selekzioan, eta pentsatu beharko nuke zer egin etorkizunean». ]]>
<![CDATA[4.000 kilometro egiten lehena]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1947/018/002/2019-08-07/4000_kilometro_egiten_lehena.htm Wed, 07 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1947/018/002/2019-08-07/4000_kilometro_egiten_lehena.htm
Kolbinger medikuntza ikaslea da, eta praktikak egiten ari da, umeentzako ospitale onkologiko batean. Haren pasioa, baina, bizikleta da, eta Transcontinentalen izena ematea erabaki zuen. Distantzia oso luzeko bere lehen proba zen, bizikletako Vendee Globe ere esaten diotena. Izan ere, parte hartzaileek ezin dute kanpoko laguntzarik jaso, eta soinean daramatenarekin moldatu behar dute. Kolbingerrek hamabost eta hamazazpi orduko saioak egin ditu egunero bizikleta gainean. Haren hitzetan, «buruz gogorrena» izan delako irabazi du. ]]>
<![CDATA[Zorigaitzaren biktima izan den harribitxia]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2219/019/002/2019-08-06/zorigaitzaren_biktima_izan_den_harribitxia.htm Tue, 06 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/2219/019/002/2019-08-06/zorigaitzaren_biktima_izan_den_harribitxia.htm
Lambrecht oso gaztea zen, baina ez ezezaguna tropelean. Bigarren urtea zuen profesionaletan, eta Flandrian etorkizun oparoko harribitxitzat zuten. Ondo merezia zuen ospea, klasikozale handi izateko ezpala erakutsi baitzuen udaberrian. Fleche-Wallonnen laugarren izan zen, Amstel Gold Racen seigarren, eta bosgarren De Brabantse Pijl-en. Horietan guztietan hortzak erakutsi zizkien klasikozale handiei, baita Julian Alaphilipperi ere Gorraizen (Nafarroa), Euskal Herriko Itzuliko bigarren etapan. Lambrecht bigarren izan zen egun hartan, azken aldapa pikoan jotako eraso ausartari esker, eta ezustekoa emateko zorian egon zen.

Pascal Ackermannek irabazi zuen Poloniako Itzuliko etapa, esprintean, eta, aldaketarik ezean, gaur laugarrena jokatuko da. Gurpilak bueltaka jarraitu behar du.]]>
<![CDATA[Bisitariak, ez etsaiak]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1990/019/001/2019-08-06/bisitariak_ez_etsaiak.htm Tue, 06 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1990/019/001/2019-08-06/bisitariak_ez_etsaiak.htm <![CDATA[Mikel Landa Bahrain-Meridan ariko da hurrengo urtean]]> https://www.berria.eus/albisteak/169682/mikel_landa_bahrain_meridan_ariko_da_hurrengo_urtean.htm Mon, 05 Aug 2019 10:52:35 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/albisteak/169682/mikel_landa_bahrain_meridan_ariko_da_hurrengo_urtean.htm <![CDATA[Bi argazki historiarako]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1957/022/001/2019-08-04/bi_argazki_historiarako.htm Sun, 04 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1957/022/001/2019-08-04/bi_argazki_historiarako.htm Historia edo historiko hitzak gehiegi erabiltzen dira, askotan errazegi, baina atzo Bulebarrean bizi izandakoa deskribatzeko aproposak dira, eta zehatzak. Kennedyk emakumezkoen Donostiako lehen Klasikoa irabazi zuen; Evenepoel, berriz, gizonezkoena inoiz irabazi duen txirrindulari gazteena da, 19 urte bete berrirekin. Biek, gainera, ikusgarri irabazi zuten, ausardia handia erakutsiz.

Biek ala biek bakarrik egin zituzten Bulebarreko azken metroak. Murgil tontorretik bakarrik pasatu ziren, eta helmugara arte eraman zuten aldea. Evenepoelek negarrari eutsi ezinda egin zituen azken metroak, eskuarekin kaskoa ukituz, gaiztakeria egin, damutu, eta bere buruari «zer egin dut?» galdetzen dion umea balitz bezala. «Ez nuen espero, ezin nuen sinetsi. Indartsu nengoen, baina hau...». Hitzik gabe gelditu zen helmugan. Duela bi urtera arte futbolean jokatzen zuen; juniorretatik profesionaletara zuzenean pasatu da, eta World Tourreko lehen garaipena du. Hori bai, hobe du halako zirraretara ohituz joatea, ez baita azken aldia izango.

Evenepoelek negar egin zuen tokian barre egin zuen Kennedyk ordu batzuk lehenago. Hark 31 urte dauzka, eta bi baino ez profesionaletan, oso berandu eman zuelako pausoa. Atzokoa du bere ibilbide motzeko garaipenik handiena. «Oso indartsu nengoen, eta izugarri gozatu dut. Lasterketa bikaina da, eta erraldoia izango da noizbait». Kennedyk ezin hobeto hartua die neurria euskal errepideei. Aurten berak irabazi zuen Durango-Durango Klasikoa, eta bigarren izan berri da Nafarroako Klasikoan.

Barre egin zuen, eta arrazoirik ez zitzaion falta, lasterketa oso zaila izan zelako berarentzat. Mitchelton-Scott taldeko izen handiak Van Vleuten eta Spratt ziren, baina sasoiak izenak baino gehiago balio du, eta atzo Kennedy zen apustua. Hasteko, eguneko ihesaldian sartu zelako, Georgia Williams taldekidearekin batera. Guztira hamabost bat kide zituen. Kennedy zen ihesaldiko indartsuena, eta Mendizorrotzen gora erasoa jo zuen. Tartea ireki zuen, baina beherakoan gurpila zulatu zitzaion. Matxurak eten egin zuen martxa, eta Janneke Ensingek (Rotor) pasatu egin zuen. 35 kilometro falta ziren helmugarako, eta tropela urrun zegoen, atzean. Van Vleutenek ez zuen egun ona: medikua behar izan zuen. Beraz, garaipena ihesaldian zegoen.

Ensing indartsu zebilen, eta ihesaldiko kideak sakabanatu egin ziren atzean. Ensing espezialista da ordekan, eta minutu batetik gorako aldea lortu zuen. Haren eta Kennedyren arteko lehia izan zen bitartean, ondo eutsi zion aldeari. Ikusgarria zuen abiada Usurbil pasatu zuenean. Ihesaldian, baina, atzean, beste Mitchelton bat zegoen: Williams. Australiako taldean ez dago ale eskasik, eta hark lan handia egin zuen Ensingek zuen aldea murrizteko.

Murgilen hasieran minutu erdi inguruko aldea zuen Ensingek, baina Kennedy gose zen. «Indartsu» zegoen, eta erakutsi zuen. Iheslarien multzoa utzi, eta gora jo zuen. Igotzeko erritmoan alde handia zegoen. Kennedyk hegan egin zuen, eta tontorretik 600 metro ingurura pasatu zuen Ensing. Aldetxoa ondo kudeatu zuen, eta eroso egin zituen amaierara artekoak. Txalotzekoa Lourdes Oiarbidek (Movistar) emaniko maila. Ihesaldian sartu, eta seigarren izan zen helmugan.

Evenepoel tropelaren aurka

Kennedyren garaipena kostata ahaztuko da, eta baita Evenepoelena ere. Urteekin gogoratuko da flandriar gazteak Donostian lortu zuela lehen garaipen handia. Lasterketa arraroa izan zen, faborito handi-handiek hasi eta berehala sumatu zutelako Tourreko zama: Julian Alaphilippek (Deceuninck-Quick Step); Egan Bernalek (Ineos); Mikel Landak (Movistar), Yates anaiek (Mitchelton)... Hasi eta gutxira utzi zuten lasterketa.

Haiek gabe, asko ireki zen hautagaien zerrenda. Eguneko ihesaldia osatu zen, eta Fernando Barcelo (Euskadi-Murias) izan zen amore ematen azkena -mendiko saria irabazi zuen-. Helmugarako 40 kilometro falta zirela harrapatu zuten. Orduan jarri zen buruan Movistar, gogor tiraka. Mikel Landa ere morroi lanean igaro zen Donostiatik. Lan ilunean erre zen; beraz, agerikoa zen Alejandro Valverde zela apustua. Antonio Pedrerok eta Andrey Amadorrek lan handia egin zuten, eta luze-luze eginda eraman zuten tropela Mendizorrotzeko lehen igoeran.

Igoera horretan, atzean gelditu zen Evenepoel, eta Alex Aranbururekin (Caja Rural) lankidetzan harrapatu zuen tropela. Oriotik Usurbilerako tartean, autora jaitsi eta guzti egin zuen, elastikoa ur botilaz bete eta kideen artean banatzeko. Deceuninckek Enric Mas zuen aurrean, hark behar zuen hautatua, baina Evenepoel logikak hausteko jaioa da, eta tropelari desafio egin zion helmugatik hemeretzi kilometrora.

Tom Skujinsek (Trek) aurrera egin zuen, eta itsatsi egin zitzaion. Handik bederatzi kilometrora, Murgil tontorraren hasieran 45 segundoren aldea zuten. Movistarren kontrol lana ezerezean gelditu zen, hein handi batean gazteak eginiko lanarengatik. Nortasuna ere erakutsi zuen Skujinsi laguntza urria leporatu zionean. Elkarrekin hasi ziren goraka, eta tontorretik 500 metrora Evenepoelek atzean utzi zuen iheskidea.

Bakarka egin zituen azken metroak. Atzean Greg Van Avermaet (CCC), Omar Fraile (Astana), Gorka Izagirre (Astana), Patrick Konrad (Bora)... Mugitzen hasi ziren, eta iheslarien tartea apur bat murriztea lortu zuten, baina Evenepoelek eskuetan zuen garaipena. Jaitsiera ausarta egin zuen, eta helmugara iritsi zen, gozatuz. Nabarmentzekoa, halaber, Izagirreren laugarren postua.

Irizarren gozatua

Klasikoko hirugarren izen handia Markel Irizarrena (Trek) izan zen. Atzo zuen azken lasterketa, eta ihesaldian sartu zen. Gero, Murgileko azken igoeran, zaleak agurtuz igo zen. Berak esan zuen «gozamen» hutsa izan zela. Ondo merezita jaso zuen publikoaren gorazarrea. Helmugan, umorea erakutsi zuen. «19 urteko batek irabazi du, eta nik 39 ditut: argi dago erretiroa hartzeko garaia iritsi zaidala». Eskerrik asko, Markel, ederra izan da.]]>
<![CDATA[Burua tente Deustu]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1958/025/001/2019-08-04/burua_tente_deustu.htm Sun, 04 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1958/025/001/2019-08-04/burua_tente_deustu.htm Tomatera historikoak eman zuen kolpea, eta bandera astindu zuen. Sari bikoitza jaso zuen, gainera: Donostiarra konplize hartu —bigarren izan zen—, eta hiru puntu urrundu zuen Getaria. Zarautzi ere bi kendu zizkion, KAE 1eko lehen postua ziurtatzeko oraindik lan asko egin beharko duela gogoratuz.

Ederra dago KAE1 liga. Hamar estropada falta dira bukatzeko, eta asteburuz asteburu igarle oso fina izan beharra dago nork irabaziko duen asmatzeko. Azken zortzi estropadetatik Zarautzek eta Deustuk hiruna irabazi dituzte, eta Getariak bi. Donostiarra ere hor dabil, lehen banderaren peskizan. Atzo ere gertu izan zuen, azken luzearen hasieran segundo bakarra kentzen baitzion Deustuk, baina bilbotarren esprinta hobea izan zen.

Deustuk sei segundoren aldearekin irabazi zuen, eta Donostiarraren eta Zarautzen arteko lehia ikusi ahal izan zuen. Azkenean, bi segundo eta erdiren aldearekin sartu ziren aurretik hiriburukoak. Getaria laugarren izan zen. Hirugarren txandan, baldintzek okerrera egin zuten, eta estropada osoko markarik txarrena egin zuen lehen ziabogan. Esaterako, Camargo bosgarren sailkatua baino hamar segundo motelagoa izan zen, baina amaierarako tarte hori jatea lortu zuen. Esperantza-ko arraunlariek aho zaporea goxatzeko aukera ona dute gaur, etxean ariko baitira (12:00), Getariako X. estropadan.

Zumaia berriz ere lider

ETE ligan ere estropada jokatu zen atzo, Pasaian (Gipuzkoa), eta Zumaia lidergora itzuli zen. Iragan astean estropezu egin zuen Colindresen, eta seigarren izan zen, baina atzo bandera astinduz altxatu zen lurretik. Lehen ziabogan, Hibaika baino segundo bat motelagoa izan zen, baina behetik gora egin, eta 10 segundoren aldea atera zion Errenteriako ontziari. Hori gutxi ez, eta zumaiarrek sari handiagoa lortu zuten, bien artean San Juan sartu baitzen. San Juan seigarren da sailkapen nagusian, baina etxean hazi egin zen, eta bigarren bukatu zuen estropada.

Eremu berean jokatu zen KAE2ko estropada, eta Orio B-k lehen postuan duen aldea handitu zuen. Oriotarrak ez ziren ondo hasi, laugarren baitziren bigarren ziabogan, baina azken bi luzeetan bikain jardun eta hiru segundoren aldea atera zieten Getxori. Castro sailkapen nagusiko bigarrena, berriz, hirugarren izan zen, eta, ondorioz, mirotzengandik bost puntura daude orain. Pasaiako eremua bitxia da, eta kaleek eragin handia izan zuten emaitzetan. Biak erlojupekoak izan ziren. ]]>
<![CDATA[Bi tropelekin, hobeto]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1877/018/001/2019-08-03/bi_tropelekin_hobeto.htm Sat, 03 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1877/018/001/2019-08-03/bi_tropelekin_hobeto.htm
Anakronikoa dirudi, baina lehen eta 39. aldiak jokatuko dira aldi berean. Zor horren zamaren pisua da 38 urteko aldea. 1985ean, Donostiako Klasikoak emakumezkoen kriterium bat antolatu zuen gauez, baina salbuespen bat izan zen historian. Ez zen errepikatu. Hala ere, bertan aritu ziren parte hartzaile batzuek eta emakumezkoen euskal txirrindularitzaren historiaren hainbat aitzindarik omenaldia jasoko dute gaur, podiumean. Alboan Markel Irizar (Trek) izango dute, hamasei urteko ibilbidearen ondoren gaur hartuko baitu erretiroa.

Lehenbizi emakumeen lasterketa abiatuko da, emakumezkoen zein gizonezkoen mailan jokatzen diren klasiko handi guztietan bezala. 10:00etan abiatuko da Alderdi Ederretik, eta 13:30etarako bukatzea espero da. Antolatzaileek 127 kilometroko ibilbide gogorra diseinatu dute, igotzaileentzat aproposa, eta, gizonezkoen azken urteetan bezala, litekeena da Murgilko igoeran erabakitzea.

Faboritoen zerrendan Mitchelton-Scott taldeko kideak nabarmendu behar dira. Annemiek Van Vleuten Italiako Giroko irabazlea eta Amanda Spratt dira hautagai nagusiak. Haien lanak zailtzeko ardura, aldiz, Asleigh Moolmanek (CCC), Soraya Paladinek (Ale Cipollini) eta Ane Santestebanek (Rotor) izango dute. Errenteriarrarentzat ibilbide egokia da, eta primeran ezagutzen du. Euskal ordezkariei dagokienez, Movistarrek Lourdes Oiarbide eta Eider Merino izango ditu, eta bertan izango dira Bizkaia-Durango eta Sopela taldeak.

Podiumean elkarrekin

Gizonezkoen lasterketa 11:32tan hasiko da, eta, faboritoen zerrenda osatzean, izen bat nabarmendu behar da: Julian Alaphilippe (Quick Step). Iaz berak irabazi zuen; Euskal Herrian ia beti jarduten du ondo, eta Tourrean pedal kolpe ikusgarria erakutsi du. Hari aurre egiteko hautagai nagusiak azken urteetan Klasikoan ondo ibilitakoak gogoratu behar dira: Bauke Mollema (Trek), Yates anaiak (Mitchelton), Mikel Landa (Movistar) Tony Gallopin (ALM)... Eta Egan Bernal (Sky). Tourreko irabazlea irteeran izango da, iazko erorikoaren arantza ateratzeko asmoz. Euskadi-Murias ere egongo da, eta, ondo bidean, zalaparta sortuko du. Gizonezko eta emakumezko irabazleek diru sari berak jasoko dituzte, eta, lasterketen ondoren, sariak banatzeko ekitaldi bateratua izango dute podiumean.]]>
<![CDATA[«Emakumeek jendez beteriko errepideak merezi dituzte»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1874/019/001/2019-08-03/emakumeek_jendez_beteriko_errepideak_merezi_dituzte.htm Sat, 03 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1874/019/001/2019-08-03/emakumeek_jendez_beteriko_errepideak_merezi_dituzte.htm
Zer moduz joan da urte osoko prozesua? Zer izan da zailena?

Tira, pastelari ginga jartzea falta da. Lan asko egon da, eta ikasketa prozesu bat izan da. Hasieratik babesa sumatu dut, baina oraindik gaurkoa falta da, egun garrantzitsuena. Zailena? Lasterketa handi batek baliabide ekonomiko asko eskatzen ditu, eta horiek biltzea.

Zenbat balio du emakumezkoen Klasikoa antolatzeak?

250.000 euro inguru. Gizonezkoena baino merkeagoa da, baina badu bere kostua. Hori bai, babesle pribatuen aldetik, itzulera ekonomiko jakin baten bilaketa baino gehiago, konpromisoa ikusi dugu. Hori zoragarria izan da.

Parte hartzaile zerrenda primerakoa da.

Bai, eta onartuko dizut gure beldurrak bagenituela. Egun berean World Tour lasterketa bat dago Londresen. Bazeuden zailtasunak, talde profesionalek arazoak izaten dituztelako egun berean bi tokitan lehiatzeko, baina Londreskoa esprinterrentzako lasterketa da, eta gurea igotzaileentzat da. Baina talde handien erantzuna positiboa izan da. Munduko onenak ditugu, baina baita ere Ane Santesteban gipuzkoarra, Movistar, Bizkaia...

Askotan begiratzen zaie falta direnei, baina pena Trek eta Boels-Doellmann etorri ez izana.

Pastela borobiltzea litzateke. Baina daudenek ikuskizuna emango dute; badago ibilbidea. Askotan, talde handi guztiak elkartzen badituzu, hainbestekoa da elkar zaintza, ez dela lasterketa polita izaten. Mitcheltonek talde indartsua du, baina baditu aurkariak.

Annemiek Van Vleuten da izen handiena. Giroa nagusitasun harrigarriz irabazi du aurten.

Inspirazio bat da emakume hori; 36 urte dauzka, eta urtetik urtera hobera doa. Erreferente bat da. Berak, gainera, interes handia du euskal kulturarekiko; urtez urte etorri da, eta beti izan du txapel bat irabaztearen mira, Bira ez duelako inoiz irabazi. Taldekideek bai, baina berak ez. Guk txapel polit bat enkargatu dugu, eta pozik geundeke berak jantziko balu gure ordezkariekin lehia gogorra izan ondoren.

Zerk erakarri ditu taldeak?

Baldintzek; ez gara World Tour, baina izan nahi dugu, eta World Tourreko baldintzak eskaini dizkiegu. Sariena ere garrantzitsua da, eta, batez ere, telebista. Talde handiek telebista emisioa eskatzen dute, askotan sarien gainetik. Bagenekien hor ahalegin handia egin behar zela, eta erantzun positiboa jaso dugu ETBrengandik; asko eskertzen dugu, proba mundu guztian ikusi ahalko delako.

Buelta asko eman dizkiozue ibilbideari?

Bai. Diseinu asko egon dira aurretik. Hasieran, antolakuntzak ez zuen oso garbi egungo emakumeen maila. Ez iren ausartzen oso gogorra diseinatzen, baina, txirrindulariekin hitz egin ondoren, garbi genuen gizonen ibilbidea gogorra bazen emakumeenak ere halakoa behar zuela.

Ibilbide gogorra da.

Emakumeetan, normalean, 2.000 metroko desnibela badu ibilbide gogorra dela esaten da, eta honek gutxi batzuk gehiago ditu. Baina ez dut zalantzarik tropelak erraz aterako duela proba hau. Gehien sufrituko dutenak nazioarteko maila ez duten txirrindulariak izango dira, baina garrantzitsua da denak egotea, erreferenteengandik gertu.

Ez al da berandu samar iritsi emakumezkoen lehen Klasikoa?

Bai. Pentsatzen jarri, eta 38 aldi egon dira emakumeen probarik gabe. Zertan egon gara? Non egon gara? Noiz gelditu zen erlojua? 1985ean, Donostiako Klasikoak, gauean, emakumezkoen kriterium bat antolatu zuen. Dortsalak ditugu, dokumentazioa... Nire galdera da: zer gertatu zen? Gaur, omenaldia egingo diegu Gipuzkoan aitzindari izan ziren emakume txirrindulariei.

Gizonezkoen eta emakumezkoen saria bera da: 16.000 euro. Esaterako, La Course Frantziako Tourrak antolatzen duen emakumezkoen egun bateko probarena baino handiagoa.

Bai. Politikariek bultzatu zuten, eta begi onez ikusi genuen. Diru asko da, eta batzuek esaten dute emakumeek kilometro gutxiago egiten badute ez dela justua. Ibilbidea agian motzagoa da, baina ikuskizuna berdina da. Lasterketa bat ez da kilometrotan neurtu behar, ikuskizunaren arabera baizik. Telebistaz emango dute, eta emakumezkoen txirrindularitza ezagutzen ez duen zalea harritu egingo da. Gizonezkoetan distantzia luzeak daude, eta lehen kilometroetan ez da ezer gertatzen; emakumezkoetan ez da hala. 130 kilometro dira, eta hasiera-hasieratik jo eta su ibiliko dira.

Zaleen ohiturak aldatu behar dira orain.

Bai, arratsaldepasa zena egunpasa bihurtu behar da. Goizetik joan daitezela. Baina aurten Tourrean egon naiz, eta gizonezkoei bezperatik itxaroten zaie. Plan politak egin ditzatela, errepideetara irten, gosari eta bazkariekin. Emakumezkoek ikuskizun handia emango dute, eta jendez beteriko errepideak merezi dituzte.]]>
<![CDATA[«Lagunei esaten diet berrogei urterekin hasiko naizela lanean»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1945/016/001/2019-08-02/lagunei_esaten_diet_berrogei_urterekin_hasiko_naizela_lanean.htm Fri, 02 Aug 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1945/016/001/2019-08-02/lagunei_esaten_diet_berrogei_urterekin_hasiko_naizela_lanean.htm Bizipoz kafetegia, eta bertan zain Markel Irizar (Oñati, Gipuzkoa, 1980). Haren negozioa da, eta gozozaleen paradisua. Txirrindulariz jantzita agertu da, entrenatzera baitoa. Larunbatetik aurrera, barraren beste aldean egotea egokituko zaio. Azken egunetan lanpetuta dabil, etzi gauean, Donostiako Klasikoaren ondoren, taldekideak bildu nahi ditu bertan, eta asko du egiteke.

Orain zer egingo duzu? Beldurra ematen al dizu bizikleta uzteak?

Ez. beldurra ematen didana da txirrindularitzatik kanpo egonez gero txirrindularitzaren hutsunea nabaritzeak. Zergatik? Nire plazera azken urteetan izan da norbaiti laguntzea hark bere emaitza propioak lor ditzan. Nik Trek taldean jarraituko badut, lider horrek bere helburu propioak lor ditzan izango da, eta nik horrekin gozatuko dut.

Zure kasua ezberdina da agian. Familia duzu, negozioa... lur hartzeko pista jarria duzu.

Garrantzitsuena da nik aukeratu dudala noiz eta non utzi, eta erronka politak ditudala. Kafetegia dago: lehenbizi nire amak hartu zuen; hark erretiroa hartu zuenean, emazteak; eta orain, nik. Trek taldearen inguruan jarraituko dut, umeekin, eta albo batera utzi ditudan nire hobby-ak hor daude. Elurzale eta mendizale itsua naiz. «Igandean zer egin nahiko zenuke?» galdetuko balidate, eskiatzea aukeratuko nuke. Sentipena dut ez dudala urte nahikoa izango buruan ditudan gauza guztiak egiteko.

Azken hamasei urteetan, aldiz, gauza bakarra egin duzu.

Zerotik hasiko naiz. Lagunei esaten diet berrogei urterekin hasiko naizela lanean. Hamasei urtez kotizatu dut, baina lanean 40 urterekin hasiko naiz. Astelehenean, esaterako, Dolomitetara joango naiz familiarekin. Inoiz egin gabeko gauzak egitera goaz: kayakean ibili, via ferratak egin... Zaila izango da ni goizeko lauretan dantzaleku batean ikustea, parrandan; askoz errazagoa izango da goizeko zazpietan korrika ikustea kopeta argiarekin.

Kafe ona ateratzeko, «eskua» behar da. Zer moduzkoa duzu?

Orain arte, ez oso ona, baina ikasteko gogoz nago. Barista ikastaroa egin nahi dut. Txirrindulariok orain ez dugu bizikleta dendarik jartzen, kafetegiak baizik. Beste bi taldekidek kafetegia jarri dute.

Urte asko bai, baina txirrindularitzak ez zaitu lanetik atera.

Ez, baina pribilegiatua izan naiz. Zorionekoa izan naiz hamasei urtez izan naizelako txirrindulari, baldintza onetan. Negozioa dut, eta zaindu egin behar dut, lan egin, orduak sartu, baina zorionekoa naiz. Bizitza bideratuta dago.

Roberto Laisekak aholkatu zizun lehenbizi etxebizitza ordaintzeko. Ordaindua al duzu?

Bai. Anekdota bat: etxea hartzean, hamar urterako mailegua eskatu nuen. Banketxekoak esan zidan lasai ibiltzeko, eta nik ezetz, hamar urtera. Bankukoa Patxi zen, eta esan nion: «Espainiako Vuelta bukatzean izango dut azken epea ordaintzeko dirua. Noiz irekiko duzu bankua astelehenean?». 08.30ean. Eta hantxe nengoen, Vuelta domekan bukatu, eta hurrengo goizean bankuko atean nengoen Patxi iritsi zenean. Eta hura, harrituta: «Ezin dizut sinetsi! Ez zait inoiz parean tokatu horrelako zororik». Itsututa nengoen etxea ordaintzearekin. Ordura arte bigarren eskuko autoa izan nuen. 30 urterekin erosi nuen orain dudan autoa, eta oraindik harekin nabil.

Pedalekin nazkatu al zara?

Ez, erretiroa garai egokian iritsi da. Iaz taldeko buruak esan zidan taldea gaztetzeko asmoa zutela. Negoziatu nuen Itzulira edo Klasikora arte geldi nintekeen, eta baietz esan zidaten. Nik urtebete lehenago nekien azken urtea zela, eta hala ere erraz aurkitu dut entrenatzeko motibazioa. Ez dut zifra borobilik bilatu: 2019an izan da, 16 urteko ibilbidea, 21 itzuli handi eginda, 29 monumentu...

Beti morroi.

Bai, baina gustura. Ez dut talentu fisikorik izan izarra izateko, ezta psikologikorik ere. Estres hori kudeatzea... Hori ez da erraza. Baina gustura egon naiz. Nire liderrak oso esker onekoak izan dira, eta oso baloratua sentitu naiz. Bizitza, jaso eta ematea da.

Profesionaletan hamasei urte ez dizkiote inori oparitzen.

Argi dago. Ni baldintza berezietan pasatu nintzen profesionaletara. Kritikak egon ziren; minbizia izan nuelako pasa nintzela zioten, eta Miguel Madariagarentzat ona zelako mediatikoki. Arazorik gabe, izan liteke. Radioshackera igaro nintzen gero, Lancerengatik [Armstrong], minbizia izan nuelako, %100ean. Egia da aukera hori jaso dudala, baina nik baliatu behar izan dut nire lekua tropelean aurkitzeko. Eta nire tokia ordekan laguntzen egon da. Niri tropelean inork ez dit aurrera pasatzen utzi minbizia izan nuelako. Ni beste guztiak bezala borrokatu naiz. Minbiziak aukera horiek erraztu zizkidan; ez dut arazorik onartzeko, baina nik ondo aritu behar izan dut tropelean irauteko. Nire liderrek badakite nik beti eman dudala nire onena haien alde.

Txirrindularitza lanbidea izan al da zuretzat?

Ez eta bai. Lana izan da gustuko ez nituen gauzak egokitu zaizkidanean: erori eta minez jarraitzea, familiarekin oporretan egon eta dopin kontrola pasatu behar izatea... Lana zelako onartu ditut horiek. Halakoetan bai; besteetan, ordainduriko hobby-a izan da.

Txirrindularitza, etxea, Bizipoz... Hori kudeatzea ezinezkoa da familia sare sendorik gabe.

Argi dago. Alaitz emaztea da gure etxeko taldeko langilea. Tira egiten du multzotik, hura gabe ezinezkoa litzateke. Alde horretatik, zorionekoa naiz, eta asko zor diot; umeei ere bai, baina Alaitzi bereziki. Zorretan sentitzen naiz; Alaitzek bere bizitzako gauza asko utzi ditu albo batera ni zoriontsu izan eta nire bizitza egiteko.

Zenbat egun izan dira urtean etxetik kanpo?

160 bat; eta gero, etxean zaudeneko erritmoa: entrenatu, masajea... Esperientzia politak bizi izan ditugu, baina prezioa ordaindu dugu. Egokitu zait Girora joatea eta amama hiltzea hegazkinean nindoala, edota Xabat semea jaio eta bi egunetara joan behar izatea...

Etxean, orain arte, dena aitatxoren inguruan mugitu da, eta haren arabera moldatu gara: oporrak, planak... Orain, aitatxo atzera doa berriz, taldekako erlojupekoetan bezala. Orain, aurrean mutikoak daude, gero amatxo, eta azkena aitatxo, naturaltasunez. Alaitzek inoiz ez dit ezer aurpegiratu, eta badut gogoa niregatik egin duen guztia bueltatzeko.

Zerbaitekin bereziki harro al zaude?

Apaltasunetik, World Tourrean hamasei urte egitea ez da erraza, 21 itzuli handi... Halere, uste dut gehiago baloratu nautela izaerarengatik, eta arazoei aurre egiteko moduarengatik. Ni igandean historia izango naiz, eta lagunak eta oroitzapenak gelditzen dira. Batzuek esango dute hori dela ez naizelako txirrindulari ona izan, kontsolamendu bat dela. Baina aizu, ni, hemen eta han, beti ni izaten saiatu naiz.

Asko aldatu al da tropela hamasei urte hauetan?

Bai, txirrindularitza oro har. 2010etik hona batez ere, Sky iritsi zenetik. Teknifikatu egin da. Euskaltelen nengoenean, gauero Colacao bat hartzen genuen taldekide guztiek hotelean, hizketan. Radioshackera iristean, nik Zubeldiari esaten nion, «Eta Colacaoa?» «Zer Colacao? Hemen bakoitza bere gelara». Hori deigarria egin zitzaidan. Askoz teknikoagoa da orain; kontrol handiagoa dago. Lehen intuitiboagoa zen, eta orain sistematizatuago dago.

Jakina da egoera zail asko igaro dituzula bizitzan. Pentsatzekoa da, orain, agurreko elkarrizketen poderioz, askotan irtengo zela minbiziaren gaia zurean. Nola gogoratzen duzu orain?

Beti izan dut presente. Hamazazpi urte pasatuko dira irailean jakin nuenetik, baina halako gauzek markatu egiten zaituzte. Zortea izan nuen. Jendeak uste du minbizia pasatzeagatik superheroi bat zarela, baina nik barrabiletakoa nuen, eta barrabiletakoak normalean nahiko pronostiko ona izaten du. Prozesu motza izan zen, irailetik otsailera. Bi ebakuntza eta kimioterapia hogei sesio izan nituen, baina bost hilabete izan ziren guztira. Inguru aproposa izan nuen aurrera egiteko.

Egokitu al zaizu minbizia duen jendearekin hitz egitera joatea?

Jende askori deitu diot, eta askok eskatu didate bideoak-eta egiteko. Mutiko bat dago Galizian, semeari Markel jarri diona; beste bat Katalunian. Laguntzen saiatu naiz, eta nik beti esaten diet hau kate bat dela. Niri Kepa Zelaiak eta Lance Armstrongek asko lagundu zidaten, eta ni beste katebegi bat naiz. Nik eskatzen diet hurrengoari laguntzeko, eta kolokan dabilena animatzeko.

Alde horretatik, dena den, nik ardura dut ingurumen kontuekin, eta erradikala naiz. Uste dut minbizia eta osasun gaitz asko ingurugiro arazoetatik eta kutsaduratik datozela. Buruan sartzen ez zaidan kontu bat da. Duela zortzi urte egon zen eztabaida Gipuzkoan, ea birziklatzea inposatu daitekeen. Birziklatzea ardura pertsonala da, norberak sortzen duen kutsadura norberak kudeatzea. Zer gutxiago? Hor banaiz apur bat erradikala, eta busti izan naiz. Nik ezin dut munduaren nire zati proportzionala kutsatu. Gu ez gara munduaren jabe, gu munduaren parte gara. Interes ezberdinak alde batera utzi behar dira.

Gizarte gaietan eta politikoetan busti izan zara: ikurrina eraman duzu, euskaltzale izan zara publikoki... Kirol profesionalean gero eta arraroagoa da hori.

Pertsona zara, eta ezinegonak dituzu. Errazena da ezer ez esatea. Halere, ez duzu eztabaida guztietan sartu behar. Nik nire iritzia dut, eta ez noa inoren aurka. Realekoa naiz, baina gehiagotan egon naiz San Mamesen Anoetan baino, semeak Athleticekoak direlako. Realekoa izateak ez du esan nahi aurkakoa zarenik. Oñatikoa naiz, baina Arrasaten bizi naiz, eta oso zoriontsu naiz han. Baina nik beti esaten dut oso oñatiarra naizela, eta inor ez da haserretzen. Nik ikurrina eramateak ez du esan nahi inoren aurka noanik. Oso harro nago. Eta ni harro nago euskaldun izateaz; gurasoengandik jaso nuen euskara, seme-alabei transmititu diet, eta, zortea badut, nire bilobei entzungo diet. Harro nago Manolo eta Maria Eugeniaren semea izateaz. Nire gurasoak munduko onenak dira, baina horregatik ez dizkiet besteei errespetu faltak egiten. Baina tira, gaur egun erraza da sare sozialetan egurra jasotzea, eta badakizu hala izango dela.

Egon al zara aspaldian Lance Armstrongekin? Pena eman al zizun haren kasuaren amaierak?

Aspaldian ez naiz egon, ez dugulako topo egin. Azken harremanak haren ordezkariaren bitartez izan ziren. Ikusiko banu, gustura egongo nintzateke harekin. Luze, gainera. Pena eman zidan, bai. Harroa zen, baina nirekin oso ondo portatu zen. Gauza asko egin zituen gaizki, ados, baina nirekin oso ondo portatu zen. Ez diot inolako txarrik opa.

Dopinaren garairik txarrenak igaro al dira?

Bai. 24 ordu lokalizatuta egotearen sistema onartzea gogorra izan zen, baina baliagarria izan da. Prezio altua ordaindu dugu, intimitate faltarengatik-eta, baina fruituak eman ditu.

Euskaltel-Euskadi ere desagertu zen.

Tamalez. Ez nik bakarrik, euskal herritar askok profesional izateko izan genuen aukera Euskalteli esker. Altxor bat zen. Izan zaitezke Athelticzale, Realzale... gipuzkoar, nafar... Hor denak elkarrekin geunden. Pena izan zen pikutara joatea. Esango nuke, gainera, ez ginela jabetu zer inpaktu zuen munduan. Enpresari batekin hitz egina dut; atzerrira joatean, Basque Country aipatu, eta txirrindularitzarekin eta zaleekin kokatzen zuten. Orain Athletic, Guggenheim... Eta ez da berdin. Badago jendea diru publikoa sartzearen aurkakoa, baina egitasmo horrek kokatu egiten gintuen munduan. Orain Murias eta Fundazioa daude. Nik egitasmo sendo bat nahiko nuke, nik izan nuen aukera beste batzuei emango diena. Herri oso txikia gara gure artean mokoka ibiltzeko.

Zaleen kutun sentitu al duzu zure burua?

Asko. Proportzionalki emaitzak ez datoz bat jaso dudan maitasunarekin. Uste dut merezi baino gehiago maite izan nauela jendeak, eta hedabideengandik ere tratu ona jaso dut. Eskerrak ematea baino ez zait gelditzen. Bihar Murgil tontorrera iristen banaiz, ni geldituko naiz nahita atzean, jendearen berotasunarekin gozatzeko. Azken aukera izango da horretarako.]]>
<![CDATA[Hazia sustraitu dadin]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1893/021/001/2019-07-30/hazia_sustraitu_dadin.htm Tue, 30 Jul 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/1893/021/001/2019-07-30/hazia_sustraitu_dadin.htm
Euskal ligak urtean zehar Top 14, Pro D2, Federal 1 eta Ohorezko Mailako bi mailetan aritzen diren taldeak elkartuko ditu. A multzoan, Baiona, Hernani eta Getxo ariko dira. B multzoan, aldiz, Miarritze, Angelu, Ordizia eta Bera Bera. Teorian, Baionak eta Miarritzek maila askoz hobea dute, baina liga honetan espoirs delakoak erabiliko dituzte. Iñaki Laskurain Euskadiko federazioko presidenteak argitu zuen nola osatzen diren. «23 urtez azpiko taldeak dira, eta normalean lehen taldeko ordezkoak edo lesioren batetik itzuli diren profesionalak gehitzen zaizkie. Gazte horietako asko, gainera, lehen taldean aritutakoak dira».

Euskal Jaurlaritzak, Akitania-Euskadi-Nafarroa Euroeskualdeak, eta Euskadiko, Nafarroako eta Ipar Euskal Herriko (Errgubi 64 departamentu batzordea) errugbi federazioek antolatu dute liga. Ez da lan erraza izan; txapelketa erritmo ezberdina duten taldeak dira, eta egutegia bateratzea izan da zailena. Horregatik dira hiru eta lau taldeko multzoak, eta bina jardunaldiko ligaxkak. «Presaka ibili gara, baina eredua finkatuz eta perfekzionatuz joatea da asmoa. Lehen aldia da zailena. Aurrerago, emakumezkoen liga eta gizonezkoen bigarren maila bat sortu nahiko genuke», aurreratu zuen Laskurainek.

Ligako egutegiari dagokionez, abuztuaren 17an hasiko da Getxo eta Baionaren arteko partidarekin, eta haren osteko larunbatetan garatuko da. Partiden artean bi nabarmendu daitezke, kokagunearengatik. Angelu eta Ordiziaren arteko partida Lekarozen jokatuko da, Baztan taldearen zelaian. Miarritze eta Ordiziaren artekoa, berriz, Aguileran. Miarritzeren lehen taldearen eta Vannesen arteko Pro D2ko partidaren aurretik jokatuko da Euskal Ligakoa.]]>
<![CDATA[Plana ondo atera zaizu, Matteo]]> https://www.berria.eus/paperekoa/3065/020/001/2019-07-25/plana_ondo_atera_zaizu_matteo.htm Thu, 25 Jul 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/3065/020/001/2019-07-25/plana_ondo_atera_zaizu_matteo.htm
Trentin edozertarako balio duten txirrindulari horietako bat da. Existituko ez balitz, asmatu egin beharko lukete. Ogibidez, animatzailea da, edo ausarta. 2017ko Espainiako Vuletan lau etapa irabazi zituen esprintean, baina tankera guztietako etapetan ehizatu du. Ehizatu da aditz aproposa haren lorpenak azaltzeko, beste ezeren gainetik ehiztaria baita. Urte luzez egon zen Quick Stepen, eta hantxe findu zitzaion etapak irabazteko sena. Atzokoa hirugarren garaipena du Tourrean, sasoiko laugarrena, eta Giroan ere besoak altxaturikoa da.

Tour honetan, gainera, hanka onak erakutsi ditu. Zortzi etapatan helmugaratu da lehen hamarren artean. Ehiztari onak badaki toki aproposean eta une egokian egotea garrantzitsua dela, ez baitaki inoiz noiz joko dion kukuak. Atzokoa, gainera, etapa aproposa zen kukuak jo zezan: luzea (200 kilometro), gorabeheraz jositakoa, bero saparekin eta Tourreko etaparik gogorrenaren bezperan. Zaila da ihesaldi baterako baldintza aproposagoak diseinatzea.

Tropel osoak zekien ihesaldia egongo zela eta, kide arriskutsurik ez bazegoen, sailkapen nagusiko izen handiek ameto emango ziotela. Hasieran osatu zen, lehen kilometroetan, eta nahi izan zuen guztia sartu zen. Guztira, 34 kide; tartean, bi euskal herritar: Omar Fraile eta Gorka Izagirre (Astana). Han ziren, besteak beste, Greg van Avermaet (CCC), Bauke Mollema eta Thomas Skujins (Trek-Segafredo), Nicolas Roche (Sunweb), Edvald Boasson Hagen eta Ben King ere (Dimension Data)...

Jende ona zegoen ihesaldian, Tourrean etaparen bat irabazitako zortzi kiderekin, eta tropelak garbi utzi zuen nahi zutena egiteko baimena zutela. Berehala lortu zuten ordu laurdeneko aldea. Helmugatik 30 kilometrora arte lasai ibili ziren, orduan egin baitzuten aurrera 11 iheslarik Erritmo aldaketa bizkorra egin, eta, besteak beste, Trentin, Izagirre, Van Avermat eta Molema sartu ziren. Lehen galbahea zen, baina beste bat falta zen: Sentinelle gaina. Helmugatik 11 kilometrora zegoen, 5,2 kilometrokoa eta %5,2ko batez besteko pendizduna.

Trentinen plana ondo zihoan, baina oraindik zatirik zailena falta zitzaion. Esprinter batentzat aldapa gora erasoa jotzea ia erokeria da, baina gogotsu ekin zion. «Asto beltzarenak pasatu ditut aldapan. Haizea aurka nuen, baina indartsu sumatzen nuen neure burua, eta ondo igo naiz», esan zuen gero. Atzean saiatu ziren haren arrastoa hartzen, tartean Izagirre. Tour osoa ilunpean pasatu du, pedal kolpea aurkitu ezinik, eta Fuglsangentzat lanean. Liderraren erorikoak, baina, askatasuna eman dio, eta lehen egunetik baliatu zuen. Ongi jardun zuen, baina, azkenean, seigarren izan zen helmugan, 41 segundora.

Trentin, izan ere, indartsu zegoen. Sentinellen hogeita hamar segundotik gorako aldea zuen jarraitzaileekin. Mendiak jaitsiera sigi-sagatsua zuen, baina italiarra trebea da, eta arazorik gabe egin zituen helmugara artekoak. Zale asko poztuko ziren hura helmugan sartzen ikustean. Iaz eroriko larria izan zuen Paris-Roubaixen, eta, sendatze prozesu gogorraren ostean, Trentinek merezi zuen horrelako gozatu bat.

Gaur, etapa gogorrena

Gaur, 18. etapa jokatuko da, eta, ziur asko, gogorrena, helmuga tontor batean egon ez arren. 208 kilometro egingo dituzte Embrun eta Valloire artean. Aurtengo Tourrean diseinatu duten Alpeetako hiruko beldurgarriaren aurrenekoa da, eta 2.000 metrotik gorako hiru mendate ditu: Vars (2.109 m.). Izoard (2.360 m.) eta Galibier (2.642 m.). Helmuga azken horren tontorrekin hogei kilometrora dago.

Probarik latzena izango da Jualian Alaphilippen (Deceuninck-Quick Step) lidergoarentzat, gaurkoa igotzaile peto-petoentzat eguna baita. Pinot (FDJ) garaipenak lorturikoa da 2.000 metrotik gorako helmugetan, eta Tourmaleten bera izan zen indartsuena. Egan Bernal (Ineos), berriz, 2.700 metrora jaiotakoa da, eta oso ohituta dago garaiera horretan entrenatzera.



]]>
<![CDATA[Urrizak sistema berri bati egingo dio aurre zazpigarren txapela lortzeko]]> https://www.berria.eus/paperekoa/3193/021/002/2019-07-25/urrizak_sistema_berri_bati_egingo_dio_aurre_zazpigarren_txapela_lortzeko.htm Thu, 25 Jul 2019 00:00:00 +0200 Imanol Magro Eizmendi https://www.berria.eus/paperekoa/3193/021/002/2019-07-25/urrizak_sistema_berri_bati_egingo_dio_aurre_zazpigarren_txapela_lortzeko.htm
Ligaxkak dira txapelketa eredu berriaren bizkarrezurra. Final-zortzirenetan zein final-laurdenetan hiruna pilotariko ligaxka bana jokatuko da, eta azken ligaxkan laukoa. Lehen bietan lehen sailkatuak egingo du aurrera, eta azkenekoan aurreneko hirurek. Azken ligaxkako irabazlea finalera igaroko da zuzenean, eta bigarren eta hirugarren sailkatuek finalerdi bakarra jokatuko dute. Ligaxka horretan lau, bi, bat eta zero puntuko sistema erabiliko dute tanto kopuruaren arabera. Txapelketa larunbatean hasiko da Juanenean eta Goikoetxearen arteko partidarekin, eta finala irailaren 14an jokatuko da. Txapelketako partidak astearte, ostegun eta larunbatez jokatuko dira, guztiak Galarretan. Faborito handia Javier Urriza da. Zazpigarren txapela lortzea du helburu.]]>