<![CDATA[Iñaki Berastegi | Berria.eus]]> https://www.berria.eus Bere azken artikuluak eu Sun, 23 Jan 2022 04:13:53 +0100 hourly 1 <![CDATA[Iñaki Berastegi | Berria.eus]]> https://www.berria.eus/irudiak/berriaB.png https://www.berria.eus <![CDATA[Elkarrekin garaiezinak dirudite]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2102/020/001/2022-01-19/elkarrekin_garaiezinak_dirudite.htm Wed, 19 Jan 2022 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/2102/020/001/2022-01-19/elkarrekin_garaiezinak_dirudite.htm
Profesionaletara jauzia egin aurretik, elkarrekin txapelketa bat irabazitakoak ere badira. «Promozioko torneo bat irabazi genuen. Euskal Herrian jokatu nuen lehendabizikoa izan zen, eta Iñakirekin aritu nintzen. 21 urte izango zituen berak, eta 26 nik. Ordutik, gauza asko partekatu ditugu, eta elkarrekin jokatzeaz gozatu egiten dut», ekarri du gogora Necolek. Urrutia ere akordatzen da hastapen haietaz: «Hasieran, ez zekien gaztelaniaz, eta, beraz, komunikazioa ez zen ona. Oso harreman ona daukagu, eta esan genezake begirada soil batekin elkar ulertzen dugula».

Necol-Urrutiak 2019an irabazi zuten elkarrekin lehenengo txapela. 2020an balentria errepikatu zuten, eta, gainera, liga osoan partida bakar bat ere galdu gabe. «Irabazi ditugun hiru txapelketak oso ezberdinak izan dira. 2020ko aldian, neurketa guztiak irabazi genituen: uste dut beste inork lortu ez duen zerbait dela. Nire ustez, irabazi ditugun hiru ligak aztertuta, azkena izan da zailena. Beste urte batzuetan baino lasaiago ekin genion txapelketari, baina finalera sasoi betean heldu ginen». Baiezkoan da Urrutia: «Txapelketa oso gogorra izan da. Ni ez nintzen oso ondo hasi, baina azkeneko hiru partidak bikainak izan dira. Fase garrantzitsuenera sasoiko iritsi ginen». Txapelketa luzea izateak «mesede» egiten diela uste du aurrelari frantziarrak: «Horrelako torneoak bikote erregularrenak irabazi ohi dituelako».

Elkar oso ondo ezagutzen dutenez, batak bestearen analisia erraz eta zehatz egin du. Urrutia hasi da: «Dan indar handiko pilotaria da. Eskuinez kolpe handia du, erritmo handian jokatzea gustatzen zaio, eta fisikoki oso ongi prestatuta dago. Ezkerrarekin asko hobetu du azken urteotan. Pilotari osoa da». Necolek ere sakon aztertu du Armintzakoa: «Errespetu eta konfiantza handia ematen didan jokalaria da. Teknika ona du, defentsan ondo moldatzen da, eta oso erregularra da. Hori funtsezkoa da niretzat. Nire gisa, pilota pasioz bizi du, eta irabazteko gogoa du».

Bizkaia pilotalekua

Pilotalekua ere bada bikotearen arrakastaren zergatietako bat. «Guretzat aproposa da, erritmoa emateko pilotaleku ona delako. Mungian, Iñaki ez zen bere mailan aritu, eta Gallartan ligako partida jokatu genuenean, neurketa txarra egin genuen», azaldu du Necolek.

Bizkaia pilotalekuan «eroso» aritzen da Armintzako atzelaria: «Etxean bezala jokatzea da. Erraz ateratzen zait nire jokoa». Necolek astero 800 kilometro egiten ditu Bilbora joan-etorrian, baina, palarekin gozatu egiten duenez, ez zaio asko axola. «Iñakiri beti esan izan diot egiten dugunaz gozatzea dela irabazteko gakoa».]]>
<![CDATA[Urrezko mentalitatea]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2003/022/001/2022-01-15/urrezko_mentalitatea.htm Sat, 15 Jan 2022 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/2003/022/001/2022-01-15/urrezko_mentalitatea.htm
Marta Unzue Athleticeko jokalaria (Iruñea, 1988) sei denboraldiz aritu zen Putellasekin Bartzelonan. Halere, aurkari gisa izan zuen lehen aldiz haren berri. «Espanyoleko eta Levanteko jokalari gisa ezagutu nuen. Ausarta eta ezker dotorea zuen jokalari gaztea zen. Oso azkarra ez bazen ere, hegalean jokatu ohi zuen, buruz buruko jokaldietan trebea zelako». Denboraldi bakarra egin zuen Putellasek Espanyolen: 2010-2011ko sasoia. Hain justu, Ane Bergararen (Bera, Nafarroa, 1987) azkena izan zen taldean. «Jokalari hagitz gaztea zen, oso langilea eta determinazio handikoa». Ondoren, 2015 eta 2017 bitartean, Putellas, Unzue eta Bergara elkarrekin aritu ziren Bartzelonan.

«Lehiakorra»: halaxe definitu du Bergarak hitz bakar batean Putellas. «Anbizio handikoa», esan du Unzuek. Batentzat zein bestearentzat, «mentalitatea» eta bere buruarekiko duen «exijentzia» dira Molleteko jokalariaren arrakastaren atzean dauden arrazoi nagusiak. «Nahi duen hori lortzeko, ahalegin betean aritzen da. Oso mentalitate indartsua du, eta, izaeraz, zelaian apur bat hotza izan daiteke», azaldu du Unzuek.

Kirol arlotik aztertuta, ezker dotorea du, eta erdilari golegilea da. «Teknika da bere indargunea, baina fisikoki ere gaitasun handiko jokalaria da. Gola sartzeko erraztasuna izateaz aparte, azken pasea emateko gai ere bada, eta defentsako lanean ez da hankamotza», azpimarratu du Bergarak. Antzeko analisia egin du Unzuek ere: «Aurkariaren areara etengabe iristeko gaitasuna du, eta gol dezente sartzen ditu. Bartzelonan, postua aldatzearekin batera, jokatzeko modua ere egokitu du: buruz burukoan gehiago ahalegintzen zen lehen, eta orain nahiago du azken pase bat eman edo bigarren lerrotik arriskua sortzea».

Dena den, teknika baino gehiago, jokoa ulertzeko duen «erraztasuna» nabarmenduko luke Unzuek: «Zelaian duen kokapena eta gorputza orientatzeko duen gaitasuna azpimarragarriak dira. Une oro taldekideak eta aurkariak non dauden aztertzen ari da, baloia jasotzen duenean erabakirik onena hartzeko». Horri lotuta, Bergarak dio «betidanik» prest egon dela aholkuak jasotzeko, eta hori ere arrakastaren gakoetako bat dela deritzo. «Lan handia egin du dagoen lekura ailegatzeko. Bartzelonan berriro bat egin genuenean, heldutasun eta seriotasun handiko jokalari batekin egin nuen topo. Gainera, kapitaina izan ez arren, lidergo handia zuen».

Berriki emandako elkarrizketa batzuetan, Putellasek berak onartu du, teknikan eta arlo taktikoan ez ezik, fisikoki ere «aurrerapausoa» eman duela azken urteetan. Esandakoarekin bat egiten du Unzuek: «Fisikoki finagoa da orain. Bartzelonako jokalariek askotan esan dute Lyongo Olympiqueren aurka Txapeldunen Ligako finala galdu eta gero, klubari gehiago entrenatzeko eskatu ziotela. Indarra landu zuten gehien bat, baina, pisua galtzearekin batera, abiadura ere irabazi zuten».

Espero gabekoa

Edonola ere, ez Unzuek, ez Bergarak ez zuten espero Putellasek noizbait Urrezko Baloia irabaziko zuenik. «Merezimendu osoz irabazi du, baina, duela lau urte galdetu izan balidate, ez nuen uste hautagai izango zenik. Lan handia egin du, eta zelaian ikusi da. Gainera, ia ez du lesiorik izan, eta entrenatzaile guztiek fede handia izan dute harengan», esan du Unzuek.

Bergararentzat ez da «ezusteko handia» izan, baina ez zuen uste «horrenbesteko» bilakaera izango zuenik. «Bartzelonak apustu handia egin du taldea indartzeko, estatu osoko onenak eta kanpoko jokalari bikainak ekarrita. Alexia oso lehiakorra da, eta ondoan dituenek exijentzia maila igotzera behartu dute. Hark erraten duen moduan, eta ni ados nago, bere taldekideak gabe ez litzateke iritsi den tokira iritsiko». Arlo pertsonalari erreparatuz gero, Unzuek dio zelaian eta bere jendearekin dagoenean «bestelako pertsona» bat dela.

Urrezko Baloiaren bozketan, Jenni Hermoso taldekidea eta Sam Kerr Chelseako aurrelari australiarra gainditu zituen. Jokalari aparta izateaz gain, «mediatikoa» ere badela gaineratu du Bergarak: «Oso ondo ikusita dago, kapitaina da, eta betidanik asko zaindu du zaleekiko jarrera».

Laburbilduz, ezker dotorea, teknika bikaina, ulermen taktiko aparta eta fisiko pribilegiatua duen jokalaria da, baina, hori guztia kudeatu eta maila gorenera eramateko, urrezko mentalitatea behar da. Hori da, hain zuzen, Putellasen bertuterik onena: mentalitatea.]]>
<![CDATA[Paradisuan bada sufrimendurik ]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2454/022/001/2022-01-11/paradisuan_bada_sufrimendurik.htm Tue, 11 Jan 2022 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/2454/022/001/2022-01-11/paradisuan_bada_sufrimendurik.htm Unai Iribar: «Sasoiko banago, lasterketaren batean lehiatzeko esperantza dut» Hoteleko aparkalekuan eman dituzte bi taldeetako zuzendariek larunbat goizeko entrenamendu aurreko lehen aginduak. Hiru multzotan banatu dituzte bi taldeak: gizonezkoak, bi multzotan, eta emakumezkoak, bakarrean. Goizeko hamarretan puntuan abiatu dira ziklista guztiak, eta La Nuciarainoko tartea batera egin dute. Hemeretzi ziklista dauzka bere aginduetara Azanzak, eta hamar, berriz, Lazkanok. Txomin Juaristi, Yurani Blanco, Amaia Lartitegi eta Elena Cuenca falta dira. David Etxabarri taldeko zuzendarietako baten eta Xabi Goikoetxea mekanikoaren autoan jarraitu die BERRIAk entrenatzen ari zirenei. La Nucian barrena, Etxabarrik lehenengo aldiz erabili du irratia: «Kontuz. Hurrengo bidegurutzean Mate, Aristi, Asier Etxeberria, Gotzon, Iturria, Canal, Isasa, Bou eta Lobato, ezkerretara». Erritmo bizian Finestraterako noranzkoan doa multzoa. Lehen aldapak agertzearekin batera, Euskaltel-Euskadiko txirrindulariek erritmoa nabarmen bizitu dute. Irratitik ez du inork ezer esaten. Irratia ondo ote doa? Zalantza hori sortu zaio Etxabarriri. Egiaztatu du: «Entzuten nauzue?». «Bai, bai», erantzun dute txirrindulariek. «Ez duzuenez ezer esaten...», gehitu du zuzendariak. Abiada horretan ez dago hitz egiteko gogorik. Laboral-Kutxak bere bidea hartu du. Tudons mendatea izango da entrenamenduko aurreneko zailtasuna. «Herria igarotakoan, mendate gaineraino erreleboka joan behar duzue. Eta intentsitatearekin», agindu die Etxabarrik. Mendate gainerako 11 kilometro falta direnean ekin diote erreleboei. Gainetik zazpi kilometrora Mikel Aristik ezin izan dio taldekideen erritmoari eutsi, baina autoaren atzetik beste hiru kilometro egin ditu. Juanjo Lobato ere larri da. «Azkar igotzen ari dira», ohartarazi du zuzendariak. Asier Etxeberria izan da atzean geratzen hurrena, gainerako bost kilometro falta direla. «Giharretatik asko sufritzen ari naiz», esan die nafarrak autoan doazenei. «Lasai, segi goraino», erantzun diote barrutik. «Lobatori ere gutxi falta zaio», erantsi dute. Ikusi gehiago: Olatz Gabilondo: «UCI mailako lasterketa bat korritzea gustatuko litzaidake» Igoerako azken kilometroan autoak taldetxoa aurreratu du, eta mendate gainean zain geratu da. Mendatea «luzea eta gogorra» dela jakinda, erritmo «bizian» igo dutela nabarmendu du Etxabarrik. Iritsi dira lehenbiziko txirrindulariak. Zazpi graduko tenperatura dago, eta arropa jantzi nahi dute beheraka abiatu aurretik. «Zenbateko abiaduran igo zarete», galdetu du zuzendariak. «Motel igo garela iruditu zaizu? Berehala jarriko zaitugu bizikleta gainean David», erantzun dio, txantxetan, Mikel Iturriak. Garmin erlojuari begiratu dio urnietarrak. «Batez besteko abiadura, 26 kilometro orduko, eta gehienezko abiadura, 53 kilometro orduko». Aristi, Etxeberria eta Lobato ere heldu dira. «Gaur ez nago sasoi onean», jakitera eman du Lobatok. Peña Aguilara jaitsi da ondoren multzoa, eta Tudons mendatea beste aldetik igo dute, serieak eginez. Aristik koronabirusa izan berri du, eta ez dago nahiko lukeen sasoian. Halere, umorez mintzatu da. «Hotzik, behintzat, ez dut. Auto baten estalkia zabaldu, eta kea ateratzen denean bezala nago. COVID-19-a izango da, aurrez oso sasoi onean nengoelako». Rates mendatera bidean da orain taldea. Bertan egingo dute entrenamenduko zatirik garrantzitsuena: neke eta laktato proba. Lobatok testa ez egitea erabaki du taldeak. «Buruko mina daukat. Agian, COVID-19 test bat egingo dut hotelean», esan du. La Nuciatik itzulitakoan hartu du hotelerako bidea. Kilometro batzuk aurrerago, giharretako minez, erabaki berbera hartu du Aristik. Beste multzoan aritu den Xabier Mikel Azparrenek ere ezin izan du lan saioa osatu. Iritsi dira mendate hasierara. Banan-banan eta minutuko tartearekin igoko dira txirrindulariak. «Mate, Iturria eta Gotzon, zuek aurrenak», esan du Etxabarrik. Gotzon Martinek Spotifyn musika jarri du igoera egiteko. Ia berandu abiatu da horregatik, baina ez da batere urduritu. «Asier, Canal, Bou eta Isasa, zuek ondoren». Mendateko azken zatian Azanza eta Jesus Ezkurdia, taldeko managerra ari dira proba egiten. Jasotako emaitzekin pozik daude biak. «Oso test garrantzitsua da, lasterketa baten simulazio antzeko bat delako», esan du Ezkurdiak. Amaitutakoan, hotelerako bidea hartu dute. Bost ordu eta hamabost minutuko entrenamenduan 143 kilometro egin dituzte. Lan saioaren batez besteko abiadura, berriz, 28 kilometro orduko izan da. Kalitatezko egunak Bazkalostean, hoteleko egongela nagusian berriketan ari dira zuzendariak. «Kalitatezko beste entrenamendu bat izan da. Hiru entrenamendu indartsu egiteko aukera izango dugu Altean. Hilabete barru denboraldia hasiko da, eta prest egon behar dugu», esan du Lazkanok. Maiatzean dituen proba garrantzitsuetara begira ari da taldea, uda ahaztu gabe. Talde gaztea du esku artean, eta ziklistak «ilusioz gainezka» daudela azpimarratu du. Talde erdia berria da. «UCI mailako lasterketetan esperientzia duten Ariana [Gilabert], Yurani [Blanco] eta Amaia [Lartitegi] ekarri ditugu, eta, beste hirurak gazteak diren arren, hasi dira gauza politak erakusten». Lazkanoren alboan eseri da Azanza. «Gaur ikusi dugu egun hauetan sartutako lan kargak nola eragin dien txirrindulariei. Urtarrilean gaudela jakinda, neke probako emaitza onak dira. Gustura nago, hainbat txirrindulari dagoeneko lehiatzeko prest daudela ikusi baitut». Gazteen mailarekin «harritu» dago. «Gazte hauek etorkizun handia dute, eta gertutik zaindu behar ditugu», azpimarratu du. Igande goizeko entrenamendua egin ondoren hartu dute etxerako bidea Euskadi fundazioko bi taldeek. Esperientzia polita izan da guztientzat, bereziki taldeko kide berri eta gazteenentzat. Baina sufritu ere sufritu dute, entrenamenduak kalitatezkoak eta gogorrak izan direlako. Emaitzak lortzeko lan handia egin behar baita. Sufrimendurik gabe ez dago paradisurik. Baina Dusko Ivanovic saskibaloi entrenatzaile ezagunak esan zuen bezala, sufrimenduarekin ere goza daiteke. ]]> <![CDATA[Azeriak, piztia guzien gainetik]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/016/001/2022-01-08/azeriak_piztia_guzien_gainetik.htm Sat, 08 Jan 2022 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/1872/016/001/2022-01-08/azeriak_piztia_guzien_gainetik.htm
Alberto Edjogo-Owono (Sabadell, Herrialde Katalanak, 1984) Afrikako futbolean aditua izateaz gain, Ekuatore Gineako selekzioarekin bost neurketa jokatutakoa ere bada. Formatu berriarekin txapelketa «luzeegia» dela deritzo: «Afrika Koparen hastapenetan hiru selekziok jokatzen zuten txapelketa. Deskolonizazioaren ostean, herrialde berriak batzen hasi ziren, eta hamasei selekzioko txapelketa antolatzen hasi ziren. Orain 24 dira, eta horrek esan nahi du multzoen fasea jokatuko duten selekzioen bi herenek aurrera egingo duela. Multzo zailenetan selekzio indartsuei aukera ematen die akats bat edo beste egiteko». Urtarrilean jokatzeak eta bi urtez behin izateak errezelo handia eragiten du Europan, hilabetez talde askok hainbat jokalariren hutsunea izango dutelako. «Eztabaida hori Afrikan ez da existitzen, afrikarrentzat selekzioen futbola baita dagoen gauzarik handiena. Aldarrikapenerako tresnetako bat da futbola. Europarekin alderatuta, beste prisma batekin bizi dute», nabarmendu du.

Aljeriak irabazi zuen 2019an Egipton jokatutako txapelketa, finalean Senegal 1-0 menderatuta. Gaur-gaurkoz, Basamortuko Azeriak dira Edojo-Owonorentzat kopa irabazteko hautagai nagusiak: «Oso sasoiko daude. Azken 35 partidetatik ez dute bakar bat ere galdu. Djamel Belmadi hautatzailea Aljeriakoa da, Riyad Mahrezen gisako izar handi bat dauka, eta maila oneko beste hainbat jokalari: Feghouli, Bennacer, Bounedjah edo Brahimi. Kalitate handiko jokalariak izateaz gain, talde sendoa dute, eta Afrikako selekzioen arteko partidetan hori oso garrantzitsua da. Taldeak erotu eta partidak beti apurtzen dira. Joan etorriko jokora, fisikora, eraman ohi dira neurketak, baina Aljeria gai da patxadaz jokatu eta bere kalitatea nagusitzeko».

Azeriak baino koxkatxo bat beherago ikusten du kataluniarrak Senegal. «Terangako Lehoiek ez dute sekula Afrikako Kopa irabazi, eta erronka handi hori dute aurten ere. Azken edizioko finalean Kalidou Koulibalyren hutsunea asko nabaritu zuen. Napoliko atzelariarekin batera, Edouard Mendy Afrikako atezain onena eta munduko onenetako bat deialdian da, baita Sadio Mane Liverpooleko jokalari aparta ere. Duen taldearekin, eta txapelketa sekula irabazi ez duela jakinda, beste faborito nagusietako bat da».

Maroko ere ez du ahaztu nahi izan. «Vahid Halihodzicen taldea oso indartsu dago. Ez dauzka izar asko, baina talde sendoa da: sailkatze faseko norgehiagoka guztiak irabazi ditu. Ziyech ez badago ere, Achraf, Bounou edo En-Nesyri maila handiko jokalariak dira». Hala, Aljeria litzateke faborito nagusia, eta koxka bat beherago leudeke Senegal eta Maroko. Nigeria da aipatu nahi izan duen hurrengo selekzioa: «Erraldoi bat da, Afrikako herrialde populatuena, 200 milioi biztanlerekin. Gainera, presio handia duen herrialdea da, eta badirudi beti lehertzear dagoela. Selekzioari dagokionez, zelai erdi bikaina dauka, baina azken orduan Victor Osimhen taldeko aurrelari onena ez da txapelketan izango. Atezaina eta atzelariak ez dira punta-puntako jokalariak».

Bi multzo

Edjogo-Owonok beherago kokatuko lituzke Mohamed Salahren Egipto, Mali, Boli Kosta edo Kamerun. Hala eta guztiz ere, azken ordura arte taldeetan «aldaketak» egon daitezkeela ohartarazi du futbol adituak: «Batetik, koronabirus kasuak daudelako; bestetik, jokalariek diru kopuru bat jaso behar dute euren selekzioekin jokatzeagatik, baina ikusiko dugu egiazki diru hori kobratzen duten ala ez; eta, azkenik, izarrak diren jokalariek ez dute arazorik euren taldea hilabetez uzteko, baina maila apalagoa duten jokalarien egoera oso bestelakoa da».

Ikus daitekeen joko motari buruz, selekzioak, oro har, bi multzotan banatu behar direla dio kataluniarrak. «Afrika iparraldeko selekzioak teknikoak dira erabat, eta Afrika beltzekoak, berriz, azkarragoak eta indartsuagoak». Zein animalia nagusituko da? Azeriek dirudite indartsuenak.]]>
<![CDATA[Neurrira eginda daude]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2016/021/001/2022-01-04/neurrira_eginda_daude.htm Tue, 04 Jan 2022 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/2016/021/001/2022-01-04/neurrira_eginda_daude.htm
«Ez gara agian jokalari ikusgarriak, baina bai fidagarriak. Bikote sendoa osatzen dugu, eta egoera zailetan gai gara lasai jokatu eta gure onena emateko. Ea ez den Jagobarekin jokatzen dudan azken txapelketa, bikotekide aparta delako», aztertu du Urrizak. Iritzi berekoa da Labaka: «Huts gutxi egiten dituen bikote bat gara. Ez naiz kolpea duen pilotari bat, eta, hortaz, pilota baztertzen ahalegintzen naiz. Javik ere ez du duela urte batzuetako kolpe apurtzailea, baina oso zaila da hari tantoa egitea». Jokatzeko modu hori ez da ikusgarriena, baina eraginkorrena izan da. «Finalak partida ikusgarriak izatea zaila da. Azken hau apur bat deserosoa izan zen, baina garrantzitsuena ondo egokitu eta 40. tantora iristea da. Ansak eta Martirenak oso joko erasokorra dute, eta gure estiloa pilotakada bat gehiago ematean oinarritzen da. 38 tantoan Ansak arriskatu egin zuen, eta gutxiagatik ez zitzaion atera. Gure estiloa nagusitu zela esan daiteke», azaldu du Urrizak.

Enpresaren erabakia

Txapelketa nagusian sartzeko, Ibai Martirenarekin eta Aritz Zubirirekin atzelarien atariko fasea jokatu behar izan zuen Labakak. Sailkapena lortuta, enpresaren erabakia izan zen atzera ere Urrizarekin jartzea. Horren harira, Joxin Aizpuruk esandakoa gogoratu du azpeitiarrak: «Aizpuruk esan zidan Martirena Urrizarekin jarri izan balute oso bikote ezberdina zitekeela, Urriza eta biok elkarrekin jokatzeko eginak gaudela dirudielako. Ni edozeinekin pozik aritzen naiz, baina egia da Javirekin jokatzea luxua dela».

Txapela lortuta eman diote errematea biek 2021ari. «Hamarreko nota emango nioke urteari, niretzat aparta izan delako. Txapela bat irabazi dut, baina Sagardoaren Txapelketako finala ere jokatu nuen, besteak beste. Oso gustura aritu naiz», dio Labakak. Urrizarentzat, berriz, «bikaina» izan da: «Jokatu ditudan txapelketa guztietako finaletara iritsi naiz, eta banakakoa da irabazi ez dudan bakarra: Barrenetxeak sekulako finala jokatu zuen».

Binakako zazpi txapel ditu Urrizak, Patxi Zeberiok bezain beste. Aurretik duen bakarra Koteto Ezkurra da, 11rekin. «Banakako eta binakako zazpina txapel ditut. Oso pozik nago erremonteak eman didan guztiarekin eta lortzen ari naizenarekin. Ea ez den azkena, baina Kotetoren 11 txapeletara iristea ezinezkoa izango zait. Ez da helburua, eta ez dut uste onuragarria denik halako marka berdintzeko nahia izatea». Bigarrena du Labakak, eta, biak bereziak badira ere, 2020koa «bereziagoa» da, ez zuelako irabaztea «espero».

Etorkizunera begira, azken urteetan bezain «lehiakor» jarraitzea da Urrizaren asmoa: «Badakit azken bi urteetan bezainbeste txapelketa irabaztea zaila izango dela, baina neure burua orain arte bezain lehiakor eta sasoiko ikusten badut borrokan jarraituko dudala uste dut». Banakako txapela zortzigarren aldiz irabaztea da duen «erronkarik handiena». Hori lortzeko, argi dauka zeintzuk izango diren aurkaririk gogorrenak: «Endika Barrenetxeak eta Imanol Ansak elkarren artean final asko jokatuko dituzte datozen urteetan, baina, oraindik ere, pixka batean haiekin lehia horretan egoteko esperantza dut».

Labakak, berriz, 2021ean eginikoa lehen mailako erremontista gisa «sendotzeko» baliatu nahi du: «Jagoba Labaka kontuan hartzeko atzelari bat dela esateko garaia da. Ez naiz punta-puntako atzelaria izango, baina maila horretan ari direnekin jokatzeko gai ikusten dut neure burua. Hainbesteko alderik ez da». Hamabost egun barru hasiko den Banakako Masterrean izango dute euren uste eta asmoak frogatzeko lehen aukera.]]>
<![CDATA[Segurtasuna eta kolpea]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1877/018/001/2021-12-30/segurtasuna_eta_kolpea.htm Thu, 30 Dec 2021 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/1877/018/001/2021-12-30/segurtasuna_eta_kolpea.htm
Bikoteak aztertzen hasita, Elizaldek uste du «antzeko maila» izan dezaketela. Atzelariekin hasi du analisia: «Labaka fidagarriagoa da, pilota gutxi galtzen baitu. Martirena, berriz, jotzaileagoa da: abiadura ikaragarria ematen dio jokoari». Ezagunagoak dira bi aurrelariak: «Urriza finaletako jokalaria da. Txapelketa ondo hasi ez badu ere, normalean azkena izaten da haren neurketarik onena. Bederatzigarren koadrotik aurrera oso ondo babesten du kantxa, eta ez du akatsik egiten. Ansak 26 urte ditu, kolpe bikaina dauka, eta lehen baino askoz ere akats gutxiago egiten ditu. Gaur-gaurkoz, joko gehien duten bi aurrelariak dira».

Ligaxkako aurreneko postuan sailkatu ostean, finalerdietan, Ansa-Martirenak 40-25 menderatu zituzten Juanenea eta Zubiri III.-a. Urriza-Labakak, egungo txapeldunek, lan gehiago egin behar izan zuten: 40-36 garaitu zituzten Goikoetxea V.-a eta Barrenetxea IV.-a. Lau pilotariek egin duten txapelketa ikusita, Elizaldek final «polita» eta «parekatua» aurreikusten du: «Imanol Ansak bere maila ez ematea da daukadan beldur bakarra. Hori izan daiteke partida apurtu edo asko desorekatzeko aukera ia bakarra. Ea gazteak ez diren urduri ateratzen. Bi bikoteek duten maila ematen badute, ikusleek parez pareko partida entretenigarria ikusi ahalko dute». Dena den, Elizaldek Urriza-Labaka «pixka bat» faboritoago ikusten ditu txapela janzteko.

Txapelketa honetan bi bikoteek elkarren aurka jokatzen duten bigarren norgehiagoka izango da. Ligaxkan 40-31 nagusitu ziren gazteak, baina Elizaldek uste du partida hori ezin dela «erreferentziatzat» hartu: «Finala ez dut uste partida haren antzekoa izango denik. Ansa oso ondo aritu zen, baina Urrizak ez zuen bere ohiko maila eman; hotz ikusi nuen. Txapelketa hasierako neurketetan gertatu ohi zaio hori Urrizari, baina finalerdi eta finaletan, sekula ere ez».

Bikote beteranoak esperientzia handiagoa badu ere, gazteak «moralez gainezka» datoz txapelketa bikain bat jokatu eta gero. «Batez ere Martirena dago halako jarrerarekin. Txapelketan sartzeko, aurre kanporaketa bat jokatu behar izan zuen beste bi atzelariren aurka, eta maila aparta eman du. Sakearekin min handia egin du, eta ondo defendatu. Nahiz eta erreboteko pilotak bueltatzeko orduan gabezia apur bat baduen. Jokalari erasokorra da, eta, Urrizari irabazteko erasora jokatu behar denez, aurkarien joko motari min egiteko atzelari aproposa izan daiteke».

Sakearen garrantzia

Hain justu, sakea izan daiteke finala irabazteko gakoetako bat. Finalerdietan, sakez, zortzi tanto egin zituen Martirenak. «Hala sakatuta, zortzi tanto egin, eta beste horrenbeste tantotan nagusi zara. Martirenak asko lagundu diezaioke Ansari, hark tantoa azkar eta ondo bukatu dezan. Labakak beste mota bateko sakeak egiten ditu, indarra baino gehiago, norabidea ematen saiatzen delako. Martirenak sakearekin finalerdietan bezainbeste asmatzen badu, Ansak sakearen ostean duen lehen aukeran tantoa amaitzen ahalegindu beharko luke».

Lehen finala izango da Martirenarentzat, eta bigarrena jarraian Ansa II.-a eta Labakarentzat. Alde horretatik, beste maila batean dago Urriza. Dagoeneko zortzi final jokatu ditu, eta sei aldiz izan da txapeldun. Elizaldek uste du gazteek irabazteko presio handiagoa izango dutela: «Urrizak beti irabazteko presio hori daukan arren, beti ematen du maila, eta Labaka harekin jokatzera ohituta dago. Gainera, egungo txapeldunak dira. Nire iritziz, Ansak eta Martirenak presio handiagoa dute, oraindik ez dutelako txapelik irabazi». Arreta nagusia aurreko koadroetan jarrita dago. Borroka hori bere egiten duenak asko izango du irabazita. Ziurtasuna edo kolpea: hor egongo da finalaren gakoa.]]>
<![CDATA[«Eskuetatik ondo banago, gai naiz atzean nagusitzeko»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1857/019/001/2021-12-23/eskuetatik_ondo_banago_gai_naiz_atzean_nagusitzeko.htm Thu, 23 Dec 2021 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/1857/019/001/2021-12-23/eskuetatik_ondo_banago_gai_naiz_atzean_nagusitzeko.htm
Astelehenean 22-16 galdu zenuten Iker Irribarria eta Beñat Rezustaren aurka. Nolako partida izan zen?

Ikusi zenez, ez nago nire sasoirik onenean, eskuin eskua ez daukadalako nahiko nukeen moduan. Behintzat ez nuen minik hartu, baina ez dut pilota batere gozatzen, eta, alde horretatik, triste nago. Baina, bestalde, parez pare aritu ginen bikote oso indartsu baten aurka, eta momentu batean hortxe izan genituen.

Txapelketaren hasieratik zabiltza arazo horrekin?

Udan nire joko mailarik onena eman eta gero, binakako txapelketako lehenengo jardunaldiko partidan, Berriozarren, eskuin eskua asko izorratu nuen. Azken partidan minik sentitu ez banuen ere, tako asko jartzen ari naizelako izan daiteke.

Zeinen azkar aldatzen diren gauzak, ezta?

Hala izaten da kirolean, eta, oro har, bizitzan. Txapelketaren aurkezpen egunean entrenamendu bat egin nuen, eta bikain sentitzen nintzen, udako sasoiarekin eta konfiantzaz gainezka. Urte osoan gorabehera handiak izaten dira, eta askotan, edo gehienetan, eskuengatik. Pena handia da, nahiago nukeelako udako sasoia orain izatea, baina hori ezin da aukeratu. Halere, sailkapenean ez gaude hain gaizki. Aurrera begiratu behar dugu.

Bi puntuko uzta ontzat ematen duzu?

Bai. Ea erabat sendatzen naizen eta pixkanaka konfiantza berreskuratzen dudan. Eskuetatik ongi banago, atzean nagusitzeko gai naiz partida askotan. Hori lortuz gero, Erik [Jaka] sasoiko dago aukera horiek aprobetxatzeko.

Lehenengo bi partidak galdu egin zenituzten, baina hurrengo biak, irabazi. Bolada txar hori azkar moztea gakoa izan da?

Bai, oso garrantzitsua izan da. Gaizki hasiz gero, aurreneko lau edo bost partidak galtzen badituzu, inori irabazteko gai ez zarela pentsatzen hasten zara. Hirugarren jardunaldian zortea ere aldeko izan genuen, 22 eta 21 irabazi baikenuen. Arnasa hartzeko balio izan zigun. Laugarren jardunaldiko partida ere ez genuen ondo hasi, baina markagailua irauli eta bigarren garaipen bat jarraian lortzeko gai izan ginen.

Erik Jakarekin lehen aldiz ari zara jokatzen. Hasi zarete bikote gisa elkar hobeto ulertzen?

Jardunaldiz jardunaldi erosoago ari gara, eta partida gehiago jokatu ahala geroz hobeto moldatuko garela uste dut. Irribarria eta Rezustaren aurka galdu arren, bikote gisa aurreko jardunaldi batzuetan baino askoz ere hobeto aritu ginela iruditzen zait.

Nola ikusten ari zara Jaka?

Oso pilotari langilea da. Inor gutxik espero zuenean, buruz buruko txapelketa irabazi zuen, eta lau eta erdikoan ere txapeldunorde izan zen. Hori zerbaitengatik da. Atzetik lan ikaragarria dago. Zorte txarra izan zuen lesioa perikarditisa diagnostikatu zioten nahi baino gehiago luzatu zelako. Nahiz eta ez duen lau eta erdiko txapelketa ona egin, ikusten da jokoz ondo dagoela. Hori da garrantzitsuena.

Zein da duzuen bertuterik onena?

Erikek tantoa bukatzeko duen erraztasuna. Ni ongi jartzen banaiz, eta pilota luzatzen badut, Erikek oso azkar bukatzen du tantoa.

Aurreko aldietan atzelarien txapelketa izan zela esaten da. Aurtengoa ere hala doa?

Txapelketa honetan denetarik dago. Dena den, egia da atzelari oso onak nagusitzen ari direla azkenaldian. Zabaleta, Rezusta eta Albisu ikusgarriak dira, eta alde handiak sortzen dituzte. Aspaldian ez da horrelako atzelari multzo bat garai berean ikusi ahal izan. Pilotarentzat eta atzelariontzat polita da hori, bigarren planoan geratzen hasiak baikinen.

22 urte besterik ez dituzun arren, binakako txapelketa nagusian laugarrenez parte hartzen ari zara.

Lehenengo parte hartzean oso gaztea nintzen; ez nuen inongo presiorik, eta lotsagabe jokatzeak lagundu ninduen. Orain beste bat naiz. Hiru edo lau urte hauetan garapen handia izan dudala uste dut, batez ere azken bi urteetan. Psikologikoki asko hobetu dut, eta, horri esker, beste modu batean pentsatu eta jokatzen dut. Hobetzeko asko daukadala ikusten dut, eta hori ona da.

Zer bikote da faboritoa txapelketa irabazteko?

Jose [Jose Javier Zabaleta] dagoen bakoitzean, niretzat, beti faborito izango da -Elezkanorekin osatzen du bikotea-. Egun, alderik handiena sortzen duen pilotaria da. Bere ibilbideko garairik onenean dago 30 urterekin, erabat egonkortuta, eta jokatzeko duen modua ikusgarria da. Edozein aurrelari jarrita ere badakizu ia ziur finalerdietara iritsiko dela. Irribarriak eta Rezustak osatzen duten bikotea ere ezin dugu ahaztu, edozein bikoteri irabazteko gai baitira.

Peña eta Albisu garaipen bakarrarekin ikustea harrigarria da?

Badirudi txapelketaren zati handi bat jokatu dela, baina bost jardunaldi baino ez dira igaro. Txapelketaren erdia baino gehiago falta da. Beraz, orain arte ikusitakoaren balorazio txiki bat egin bagenezake ere, ez dakit errealitatea ongi islatuko lukeen. Peñari eta Albisuri dagokienez, gauza batengatik edo bestearengatik garaipen bakarra dute, baina ziur nago puntuak batzen hasiko direla, eta kanporaketetarako erraz sailkatuko direla. Albisu jokoz fresko ikusten dut, eta Peña ere ongi ari da.

Ezkurdiaren eta Tolosaren aurka jokatuko duzue asteburuan. Zer partida espero daiteke?

Bikote txarrik eta partida errazik ez dago, eta asteburukoa horietako beste bat da. Ezkurdiaren kontra jokatzea ez da erraza, erritmoa nahieran aldatzen duelako. Xabi [Tolosa] konfiantzarekin ikusten dut. Gu astez aste hobera goaz, baita nire eskua ere, eta, gure onena ematen badugu, garaipena lortzeko aukera asko izango ditugu.]]>
<![CDATA[«Adinean gora noalako utzi behar dut? Parisen bi domina lor daitezke»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1915/022/001/2021-12-21/adinean_gora_noalako_utzi_behar_dut_parisen_bi_domina_lor_daitezke.htm Tue, 21 Dec 2021 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/1915/022/001/2021-12-21/adinean_gora_noalako_utzi_behar_dut_parisen_bi_domina_lor_daitezke.htm
Bost hilabete igaro dira Tokioko Olinpiar Jokoetan domina lortu zenuenetik. Zer sentipen duzu orain?

Oso berezia izan zen. Handia izan zen han egindakoa eta bizi izandakoa. Dena den, denboran urrun dagoen zerbaiten gisa ikusten dut. Tokiotik bueltan Espainiako txapelketetan parte hartu nuen, eta oso nekatuta nengoela gogoratzen dut. Hori horrela, irail hasieran jokatuko ziren munduko kopako bi probetan parte hartu banuen ere, argi neukan irail amaieran egin zen munduko txapelketan ez nintzela arituko. Tokion nengoenean hartu nuen erabaki hori, ez nuelako neure burua gai ikusten ordura arte ehuneko ehunean entrenatzeko. Olinpiar Jokoak modu obsesiboan prestatzen ditut, eta, hura amaitutakoan, topaketa garrantzitsu bat ez prestatzeko beharra neukan. Lasaitasuna eta atsedena behar nuen, hausnarketarako tartea, alegia. Tokion nengoenean ez neukan batere argi etorkizunean zer egingo nuen, eta horrek ez ninduen bakean uzten.

Noiz hartu zenuen jarraitzeko erabakia?

La Seu d´Urgellen [Herrialde Katalanak] jokatu zen munduko kopako probarako hartua nuen erabakia. Izan ere, 2024ko Jokoetan modalitate berria estreinatuko dugu: K-1 extreme modalitatea. Tokion buru-belarri jarrita nengoenez, La Seun ezin izan nuen parte hartu modalitate horretan, ez nengoelako sailkatuta. Ikusi nuen atzean geratzen hasia nintzela. Barruan badaukat lehiarako grina hori, eta pentsatu nuen pena izango zela orain uztea, hurrengo Jokoetan bi modalitatetan aritzeko aukera izanda. Aukera hori izanda, zergatik ez jarraitu, ezta? Ibilbidea pittin bat luzatu modalitate hori probatzeko. Oso ohituta nago lehiaketa batera joan eta aukera bakarra izateaz. Gaizki ateratzen bazait, zartako horrekin etxera. Askotan, zenbait modalitate dituzten kirol batzuk ikusita, inbidia apur bat sentitu izan dut. Guk dena dugu jokoan 90 segundotan. Oso azkar igarotzen da. Paueko [Frantzia] munduko kopan bai, parte hartu ahal izan nuen, eta argi geratu zitzaidan ezin nuela modalitate berri hau probatu gabe utzi.

Beraz, bi modalitatetan parte hartzeko prestatzen ari zara orain. Oso ezberdinak dira?

Teknika eta prestaketa fisikoa oso antzekoak dira, nahiz eta entrenamendu espezifiko batzuk egin behar ditudan. Materiala bai, ezberdinagoa da: piragua askoz ere astunagoa eta motzagoa da. Halere, indarra transmititzeko modua antzekoa da. Zirkuituari dagokionez, igaro beharreko ateetan eta makiletan badago aldea, eta horietara ohitzeko lana egitea dagokit. Urte lasaia da hau, eta material berria probatzen eta teknika hobetzeko lanean ari gara gehienbat.

Hain gogorra izan den txapelketa baten ostean, motibazioa berreskuratu eta lanera bueltatzea kosta egin al zaizu?

Normaltasun osoz itzuli naiz. Jarraitzeko edo ez jarraitzeko erabakia hartzea izan zen zailena. Behin zer egingo nuen erabakitakoan, entrenamenduetara bueltatzea erraza izan da. Nire errutina hau da. Nekea gorputzean sartua dudala bizi naiz, eta entrenatzearen alde gogorrena hori da, nekearekin bizitzea. Gorputza batzuetan kexatu egiten zait. Aldiz, motibazioa betidanik azkar aurkitzen dudan zerbait izan da. Seguruenik zailagoa egingo litzaidake nire ibilbidea amaitutzat eman eta dudan bizimodua aldatzea.

Hurrengo Jokoak hiru urte barru izatea lagungarri izan zaizu jarraitzeko erabakia hartzerakoan?

Egia esan, ez dakit zer erantzun. 38 urte dauzkat, eta Parisera 41 urterekin iritsiko nintzateke. Alde batetik, abantaila gisa ikusten dut, baina, bestetik, gogoan dut aurreko ziklo olinpikoa urtebete luzatzea niretzat mesedegarri izan zela.

Zeure burua Parisko Jokoetan dominen lehian egoteko gai ikusiko ez bazenu, segitzea erabakiko zenuke berdin?

Parisen egingo diren Jokoen alderdi askok erakartzen naute. Batetik, Europan da, eta ni bakarrik Londresen aritu naiz: 2012ko oroitzapen oso onak dauzkat, eta Parisen beste horrenbeste bizitzeko itxaropena daukat. Bestetik, Frantziarekiko dugun gertutasuna dela eta, bidea gehiago disfrutatzeko aukera ematen dit. Azkenik, bi modalitatetan parte hartzeko aukera izatea berezia da. Bi domina lortzeko aukera ere badagoela esan nahi du horrek. Domina bat ekartzeko aukerak askoz gehiago dira, nahiz eta horrek ez duen esan nahi lortuko dudanik. Oso gustura ari naiz lanean, eta piragua barruan konpetentea naizela ikusten dut. Zergatik utzi behar dut orain? Adinean gora noalako? Nire ogibidea hau da, eta, beste batzuetan aipatu dudan bezala, gustatuko litzaidake Euskal Herrian egindako kanal batean aritzea erretiroa hartu aurretik. Horrek ere badu eragina nire erabakian .

Teorian, 2023rako amaitua beharko luke Usurbilgo kanalak. Zure izena eramango luke.

Ez dakit noizko egon daitekeen amaituta, eta kanalari nire izena jartzearena proposamen bat baino ez da. Zer polita litzatekeen Olinpiar Joko batzuk hemen prestatzea. Oso polita litzateke. Los Angelesko (AEB) Jokoetara ez naiz iritsiko. 45 urterekin ez dut uste gai izango naizenik gazteei aurre egiteko.

Tokioko helburua «azkar» aritzea zen, eta «ametsa», domina bat lortzea. Benetan sinesten zenuen domina bat lor zenezakeela?

Benetako aukera nuela uste nuen, baina emaitza bat sekula ezin da helburutzat jarri. Nire onena ematea nire esku dago, baina emaitza batean aurkariek egindakoak ere eragina dauka. Tokiorako bidean, nazioarteko txapelketa guztietako finaletan aritu nintzen, garaipenik lortu ez banuen ere. Jokoetara bideratutako erabakiak hartu genituen final batzuetan, beti ongi atera ez zirenak, baina lortutako informazio guztia gero erabilgarria izan zitzaigun. Bidean zenbat eta zailtasun gehiago, orduan eta hobeto, Tokion zailtasunak baino ez bainituen aurkituko. Hori esaten zidaten Xabik [Xabi Etxaniz, entrenatzaile eta bikotekidea] eta Joxean Arruza nire psikologoak. Joxeanekin duela urtebete hasi nintzen lanean, eta egindakoak fruituak eman ditu. Xabi entrenatzaile izateak ere asko lagundu dit. Gure entrenamendurik baliagarrienak etxekoak izan dira, hitzetan oinarritzen direnak.

Argi dago Olinpiar Jokoetan garantia bat zarela, lau jokotatik hirutan domina bana eskuratu duzulako. Domina gehien irabaziak dituen euskal kirolaria zara. Dena irabazi duzu.

Ez, munduko txapelketa bat ez dut sekula irabazi. Rioko Jokoen ostean horrekin tematu nintzen, eta lesio pila bat izan nituen. La Seun eta Pauen aukera onak izan nituen, baina jada hurrengo Jokoak prestatzen ari nintzen. Guk Jokoak prestatzen ditugu. Palmaresa hor dago, asko da, baina urte asko daramatzat!

Handitzeko astia baduzu. Ez zara konformatzen egin duzunarekin, ezta?

Beti handitu daiteke, bai. Eta ez naiz konformista, ez. Baina Tokioko Jokoetako arrakastaren gakoetako bat neure buruarekin harro eta lasai sentitzea izan zen. Ordura arte sekula sentitu gabeko zerbait izan zen. Beti sentitu izan dut egindakoa ez zela nahikoa. Adin bat nuenez, lortutakoarekin harro sentitzen hasia nintzen. Ez nuen ezer galtzeko. Finalean ez nuen irabazteko inolako obligaziorik sentitzen: egindako lan ona demostratu nahi nuen soilik.

Aurreko ziklo olinpikoaren azken urtean Donostiara etortzea erabaki zenuten. Aldaketa horrek emaitzetan eraginik izan du?

Ez dakit, ez dut uste. Bizitzako etapak dira. Guri etxera eta familiarengana gerturatzeko momentua iritsi zitzaigun. Familiarengandik gertu egoteak lana eta haurraren zaintza errazago kontziliatzeko aukera ematen dizu. La Seun entrenatzeko baldintzak hemen baino hobeak diren arren, toki aldaketarekin entrenamenduei aberastasuna eman diegu. Lana ondo egin eta emaitzak lortzeko, beti ez dira lanabes perfektuenak behar. Klubera eta gaztaroko entrenatzeko tokietara itzultzeak barrutik asko eman dit.

Maialen Chourraut hobe bat ikusi ahalko da Parisen?

Ezin da ezer baztertu. Pertsona gisa diozu? Piraguista hobea banaiz baina pertsona okerragoa, gaizki, ezta? Kirol arloan galdetzen badidazu, uste dut oraindik hobetu dezakedala. Beti hobetu daiteke; bestela, ez nintzateke hemen egongo. Hobetzeko esperantza daukat, beti baitaude hobetu daitezkeen alderdiak. Hobetzeko grina izango ez banu, aspertu egingo nintzateke.]]>
<![CDATA[Joerari eutsi dio txapelketak]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/026/001/2021-12-17/joerari_eutsi_dio_txapelketak.htm Fri, 17 Dec 2021 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/1872/026/001/2021-12-17/joerari_eutsi_dio_txapelketak.htm
Txapelketa orokorrean aztertuta, Odriozolak dio azken urte eta txapelketa handietako emaitzen «jarraipena» dela Munduko Txapelketa hau: «Olinpiar Jokoetako selekzio antzekoak parte hartzen ari dira, eta sasoi bertsuarekin. Tokion zilarra irabazi ostean, Errusia bai nabaritu dut ahulago iritsi dela, jokalari garrantzitsu batzuen hutsunea izan dutelako. Suedia eta Espainia lirateke ordutik hona hobera egin dutenak». Beraz, hautagai nagusietan ez da aldaketarik. «Frantzia eta Norvegia beti dira faborito. Danimarkari dagokionez, sekula ez dakigu ondo noraino irits daitekeen».

Bi izan dira Odriozolarentzat txapelketa honetako ezustekoak: «Batetik, Espainia, azken Europako txapelketa eta Olinpiar Jokoak ez zirelako onak izan. Aldaketa batzuk egin dituzte, eta taldeak ohiko espiritua eta maila berreskuratu ditu. Eta, bestetik, Brasil ere aipatuko nuke. 2013an munduko txapeldun izan zirenetik jokalari askok utzi dute selekzioa, eta aldaketa handiko urteak izan dira. Prozesu horretan jarraitu arren, sasoiko iritsi dira txapelketara».

Aldiz, hiru selekziok zapore gazi-gozoa utzi diote Odriozolari: «Ez dakit Herbehereen kasua dezepzio gisa defini daitekeen edo ez, Norvegiak kanporatu baitzituen, eta adar oso gogor bat egokitu zitzaien. Egia da egungo munduko txapeldunak direla, eta, alde horretatik, kanporaketetara ez sailkatzea dezepzio gisa uler daitekeela, baina ondo jokatu dute. Alemaniarengandik ere gehiago espero nuen, eta Montenegrok ere pena pixka bat eman dit. Selekzio indartsua izan ohi da, baina, min hartuta dituen jokalariak direla eta, ez dira beren mailan aritu».

Etxeberria, onenen pare

Ezustekoa izan ez dena kanporaketetara igaro diren zortzi selekzioetako zazpi Europakoak izatea da. «Ez da harrigarria, ez, Europan askoz ere garatuago dagoelako kirol hau. Olinpiar Jokoetan ere halaxe izan zen. Brasil, Japonia eta Hego Korea lirateke Europako selekzio indartsuen zakuan sar genitzakeen beste selekzioak. Hego Korea betidanik izan da talde indartsu bat, eta, Japoniaren kasuan, Olinpiar Jokoak etxean jokatzea akuilu ona izan taldearen bilakaeran. Era berean, Argentinak oso txapelketa ederra egin du, eta 2015etik hona sekulako garapena izan du. Halere, oraindik ez dago koxka horretan».

Jokalariak nabarmentzen hasita, Odriozolari zerrenda luzea datorkio burura: «Hasteko, Brasileko Bruna De Paula aipatuko nuke. Suediako Jamina Robertsek ere sekulako maila eman du, eta Norvegiako Morkek eta Oftedalek eta Danimarkako Reinhardt bigarren atezainak ere aipamena merezi dute».

Espainiako selekzioarekin jokatzen dute txapelketan parte hartzen ari diren bi euskal jokalariek: Ainhoa Hernandezek eta Maitane Etxeberriak. Orain arte taldean izan duten garrantzia ez dator bat txapelketa hasi aurretik espero zenarekin. «Espero zenaren kontrakoa gertatu da. Aurrekoetan bezala, Ainhoa Hernandezek protagonismo handia izatea espero zen, maila handia duelako, eta, jokatu duenean ondo aritu bada ere, postu berean Kaba Gassama gehiago jokatzen ari da. Maitane Etxeberria, berriz, bigarren mailan ariko zela uste zen arren, oso protagonista izaten ari da. Eraginkortasuna eta defentsako espiritua ematen dizkio multzoari. Neurketa bateko jokalaririk onena ere izendatu zuten».

Iragarpen bat egiteko eskatuta, igandeko finalean Frantzia eta Norvegia ikusten ditu: «Bi horien artekoa nork irabaziko duen erabakitzea zaila da, baina uste dut Frantziak irabaziko lukeela. Oso final parekatua da. Brontzearen lehian, Espainia Danimarkaren aurretik ikusten dut», nabarmendu du.]]>
<![CDATA[Premier-eko borroka, Europara]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1996/025/001/2021-12-10/premier_eko_borroka_europara.htm Fri, 10 Dec 2021 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/1996/025/001/2021-12-10/premier_eko_borroka_europara.htm
HAUTAGAIAK
Ingelesen nagusitasuna

Manchester City eta Liverpool izan dira emaitzarik onenak eta jokorik ikusgarriena lortu dituzten bi taldeak. Borroka estua izango dute Premier League txapelketa irabazteko, eta baliteke lehia hori Txapeldunen Ligara ere eramatea. Chelsea ere borroka horretan dagoen arren, Thomas Tuchelen taldeak behera egin du azken asteetan. Hala, eta urtero bezala, Bayern Munich da kontuan hartzeko beste hautagai nagusia. Julian Nagelsmannen taldea sendo ari da Alemanian, eta multzoen faseko neurketa guztiak irabazi ditu. Talderik osoenak hiru horiek dira.

Koxka bat beherago daude Real Madril, Juventus, Atletico Madril eta PSG. Bikaintasunetik urrun dago Messiren, Neymarren eta Mbapperen PSG. Hiru izarrek taldearen defentsako lana erabat baldintzatzen dutenez, hirurak zelaian mantenduz oreka eman diezaioken formularen bila ari da Mauricio Pochettino entrenatzailea. Aurkituko balu, hautagai nagusienaren pare jarriko litzateke.

DEZEPZIOAK
Bartzelonaren desastrea

Zalantzarik gabe, Bartzelonarentzat kolpe handia izan da Txapeldunen Ligatik kanpo geratzea, bai kirol arloan, bai ekonomikoan: 2000-2001eko denboraldian gelditu zen azkenekoz kanporaketetara igaro gabe. Bi gol baino ez ditu sartu multzoen fase osoan, eta biak Dinamo Kieven aurkako garaipenetan. Xavi Hernandezekin taldearen jokoak hobera egin arren, emaitzak Ronald Koemanen garaikoak dira. Europa Ligako doikuntza kanporaketa jokatuko du. Dramatikoa, baina aurreikus zitekeen. «Hau da dagoena», Koemanek esango lukeen moduan.

Milan, Sevilla eta Borussia Dortmundengandik ere gehiago espero zen. Alemaniarrak faboritoak ziren multzoko lehenengo postuan amaitzeko, baina Ajax eta Sporting Portugal izan ditu aurretik. Bundesligan ondo ari dira, baina talde hauskorra da atzealdean. Gauza bera esan daiteke Julen Lopetegiren Sevillaz. Denboraldi hasiera irregularra egiten ari da. Hasieran multzo erraza zuela zirudien, baina hirugarren postuan amaitu du. Etxeko partidetan egin du kale. Bartzelonak bezala, Europa Ligako final-zortzirenetara sailkatzeko kanporaketa bat jokatu beharko dute. Hori ere ez du lortu Milanek. Multzoko azkena izan da, eta Europatik at geratu da.

EZUSTEKOAK
Ajaxen erakustaldia

Erik Ten Hagek zuzendutako Ajax izan da multzoen faseko ezusteko nagusia. Ohikoa duen talde joko alaiari esker, jokatu dituen neurketa guztiak irabazteko gai izan da Amsterdameko taldea, eta multzoko lidergoa eskuratu du. Hogei gol sartu ditu, eta bost baino ez dizkiote egin Borussia Dortmunden, Sportingen eta Besiktasen multzoan. Johan Cruyff pozik legoke. Benficaren eta Salzburgoren sailkapenek ere meritu handia dute.

Sailkatu ez bada ere, Tiraspolgo Sheriffen balentria luzaroan gogoratzeko modukoa izan da. Transnistriako taldeak zazpi puntu egin ditu, eta multzoko hirugarren amaitu du, baina hori baino harrigarriagoa da Santiago Bernabeun lortutako garaipena: 1-2 menderatu zuten Real Madril. Ez zirudien talde hasiberria zenik ere.

JOKALARIAK
Haller izan da izarra

Historian arrastoa utziz egin du debuta Sebastien Haller Ajaxeko aurrelariak Txapeldunen Ligan. Multzoen faseko neurketa guztietan egin ditu golak: denera hamar sartu ditu. Lehenengo aldia da Txapeldunen Ligan debuta egiten duen jokalari batek haren aurreneko sei neurketetan, guztietan, gutxienez gol bat egiten duela. Ez hori bakarrik, Cristiano Ronaldoren markatik-11 gol egin zituen 2015-2016ko denboraldiko lehen fasean- gol bakarrera geratu da.

Aurrelari frantziarrarekin batera, beste hainbat nabarmendu dira. Esaterako, Robert Lewandowski eta Mohamed Salah izan dira beren taldeetako liderrak. Atletico Madril final-zortzirenetarako sailkatu bada, hein handi batean Antoine Griezmanni esker izan da, espainiarrek multzoen fasean sartu dituzten bost goletatik lau egin baititu frantziarrak.

Ohi bezala, jokalari erabakigarrien zerrendan Cristiano Ronaldo ere badago, Atalanta eta Vila-realen kontra egindako golei esker sailkatu baitira deabru gorriak. Benficako Nicolas Otamendik, Portoko Luis Diazek, Leipzigeko Christopher Nkunkuk, eta Real Madrileko David Alabak eta Karim Benzemak ere aipamena merezi dute beren taldeei egindako ekarpenagatik.]]>
<![CDATA[Galbahe lana dagokie]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1876/020/001/2021-12-07/galbahe_lana_dagokie.htm Tue, 07 Dec 2021 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/1876/020/001/2021-12-07/galbahe_lana_dagokie.htm
Hamarkada bat darama Braulio Vazquez (Pontevedra, Galizia, 1972) Osasunako kirol zuzendariak antzeko lanetan. 2017an iritsi zen Iruñera, eta joan den astean 2026ra arte berritu zuen klubarekin zuen hitzarmena. Bost profesionalek osatzen duten kirol zuzendaritzako burua da galiziarra: Jose Antonio Prieto Cata da haren bigarrena, eta haren alboan daude Alejandro Alfaro, Sergio Amatriain eta Nacho Leblic. «Oso gutxi gara. Valladoliden, iaz, hogei pertsona zeuden esparru horretan. Baina tira, nahiago dut gutxi izan eta nire lan egiteko moduan sinisten dutenak izatea». Wyscout eta SkillCorner programekin egiten dute jokalarien jarraipena.

Tati Garmendia (Donostia, 1974), Super Amara Bera Bera klubeko eskubaloi saileko burua izateaz gain, beste gauza asko ere bada. Espainiako Ohorezko Mailan dagoen taldearen erantzule nagusia da, eta, beraz, taldea atontzeaz arduratzen da, entrenatzaile taldearen laguntzarekin. «Imanolek [Alvarez] laguntzen nau, noski, baina iragazki lana nik egiten dut. Ezin dut taldea nire irizpideen arabera bakarrik osatu eta gero entrenatzaileari emaitzak exijitu. Konfiantza dugu elkarrengan».

Alex Mumbru taldeko entrenatzaileak laguntza ematen badio ere, Rafa Pueyo (Bilbo, 1971) bakarka ari da lanean Surne Bilbo Basketeko kirol zuzendaritzan. «Jarraitutasun handiko lana da, eta opor gutxi izaten dut. Baina emaitzek laguntzen badute, harro sentiarazteko moduko lana da. Ni, egiazki, saskibaloi entrenatzailea naiz, eta horrek asko lagundu dit postu berri honetan. Lau denboraldi daramatzat karguan, eta disfrutatzen ari naiz».

Aurrekontua da kirol zuzendari baten lana baldintzatzen duen aldagai nagusia. Osasunak 65 milioi eurokoa onartu zuen 2021-2022ko denboraldirako, Bilbo Basketek hiru milioi euro pasatxokoa du sasoi honetarako, eta Bera Berak 600.000 euro ingurukoa dauka. Agerikoa den moduan, aurrekontu horien zati bat baino ez da bideratzen lehen taldeko fitxaketetara. «Lehendabiziko liga irabazi genuenean, 2012-2013ko denboraldian izan zuen klubak bere historiako aurrekonturik handiena. Nik kudeatzen dut arlo ekonomikoa, eta argi daukat fitxaketa guztiak aurrekontua gainditu gabe egin behar direla. Agian, Imanolek garestiagoa den jokalari baten aldeko apustua egin nahi du, baina badaki taldean jokalari bat gutxiago izan beharko duela horretarako. Lehen talderako dugun dirua ez dugu soldatetara bideratzen. Aurten, inbertsioa egin dugu jokalari bakoitzaren prestaketa fisikoa kontrolatzen duen zentro batean», azaldu du Garmendiak.

Gainera, jokalari bat fitxatzerakoan, soldata ez da klubak ordaindu behar duen gauza bakarra, Garmendiak azaldu duenez: «Jokalari batek daukan kostua bere osoan ulertu behar da: fitxaketa, soldata, kotizazioa, ostatu hartzea... Eta bitartekariei ere ordaindu behar zaie batzuetan. Horrek guztiak jokalari baten azken soldata baldintzatzen du. Jokalari kanpotarren kasuan, lehendabiziko urtean Espainiako Federazioari zerga bat ordaindu behar zaio: 3.000 euro inguru dira».

Bera Berak edo Bilbo Basketek baino askoz ere aurrekontu handiagoa badu ere, egungo futbolaren merkatuan muga handiak ditu Osasunak. Hala, ezinbestekoa da fitxaketak egiteko irizpideak argi izatea. «Arlo ekonomikoari lotuta, idazkaritza teknikoari eskatzen diot aukera errealistak jar ditzala egiten dugun lehentasun zerrendan. Hori da fitxaketa posible batek gainditu behar duen lehen iragazkia. Esaterako, ezingo genuke Mario Hermoso fitxatu, baina bai talde handi baten harrobian dagoen antzeko jokalari bat. Manu Sanchezekin denok ados geunden, eta ekonomikoki posible zen: ikusi orain emaitza. Fitxaketetan, entrenatzailearen iritzia ere garrantzitsua da, eta nik asko sinisten dut batak bestea konbentzitzean», azpimarratu du Osasunako kirol zuzendariak.

Arriskuak txikitu

Astelehenetik asteazkenera, zenbait ligatako estatistikak aztertzen dihardu Rafa Pueyok. Hori egin ostean, InStat programaren laguntzarekin, arreta piztu dioten jokalariak bideoan ikusten hasten da. «Datu base handi-handia dugu. Endesa Ligan ibilitako jokalaria bada, normalean asko ezagutzen dugu. Bestela, bideoak ikusi behar dituzu: partida osoak, eta ez soilik bideo laburrak edo highlight-ak».

Bera Beran ere prozesua antzekoa da jokalariak kanpotarrak direnean. «Bitartekariek highlight-ak bidaltzen dizkizute, baina ezin zara horretaz bakarrik fidatu. Bideo eta partida osoak ikusteaz gain, jokalaria ezagutzen duen jendearekin hitz egiten dugu. Bitartekari agentziak ere ezagutuz joaten zara. Iberdrola liga ez da Europako liga indartsuenetako bat. Hortaz, errendimendu handia eman eta soldata izugarria ez duen norbait fitxatu nahi duzu. Oso zaila da. Gainera, kanpotarrei, lehendabiziko urtean, egokitzea kosta egiten zaie ia beti. Horregatik, bi urteko kontratua egin ohi zaie», argitu du Bera Berako buruak.

Hartara, etxeko jokalariak edo Herrialde Katalanetakoak, Galiziakoak edo Espainiakoak dira lehentasuna: «Gehiago ezagutzen dituzulako. Maila hobeagoa edo txarragoa emango dute, baina berme gehiago duzu. Gure entrenatzaile taldeak XPS Network programarekin lan egiten du, eta aurkariak eta jokalariak oso aztertuak dituzte». Horrez gain, azken urteetan, Bera Beran jokatu nahi duten jokalariek ere zuzenean deitzen dute klubera.

Donostiako Klubaren antzeko filosofia dauka egun Osasunak: etxekoak, ezagunak edo liga bereko jokalariak. «Espainiatik kanpoko ligei ere begiratzen diegu, noski. Baina, kanpotarrei beti kostatzen zaie egokitzea, eta, horiek horrela, fitxatu ditugun kanpotarrak ligan aritutakoak dira: Budimir, Estupiñan, Brasanac eta Chimy Avila, adibidez. Lehendabiziko denboraldian River Platetik ekarri genuen Joaquin Arzura da salbuespena», azaldu du Brauliok. Fitxatzeko moduari buruz sakonago galdetuta, «oso gutxi» fitxatzen dutela dio: «Egon naizen talde guztietatik, hemen fitxatzen dugu gutxien. Beraz, horrek esan nahi du gehiago asmatu behar dugula. Arriskua txikiagotzen ahalegintzen gara».

Bestelako lan egiteko modua du Bilbo Basketek. «Ahalik eta merkatu zabalena» arakatzen dutela dio Pueyok: «Lituaniako edo Frantziako ligako jokalariekin esperientzia ona dugu, baina Europako beste liga nagusietara begiratzen dugu, baita Estatu Batuetako ligetara ere. Dena den, talde handiagoek begiratuko ez luketen tokietara ere begiratu behar dugu. Esaterako, Jeff Whitey Hego Koreako ligatik fitxatu dugu».

Horrekin batera, hiru kirol zuzendariak ados daude fitxaketa bat egiteko orduan garrantzia ematen zaiola jokalariaren izaerari. «Arlo pertsonala oso garrantzitsua da, gure aldagela berezia delako», esan du Brauliok. «Lehen mailako informazioa bilatzen duzu. Damien Inglis fitxatu dugu, eta bagenekien Jonathan Roussellekin Limoges taldean aritutakoa zela. Zerbait aurkitu nahi duzu, edo, hobeto esanda, ez duzu fitxaketa atzera bota dezakeen ezer aurkitu nahi», erantsi du Pueyok. «Agian jokalari batzuk interesgarriak dira, baina uste duzu ez direla taldean ondo sartuko, joko motagatik edo beste arrazoi batzuengatik. Multzoari garrantzia eman behar zaio», gehitu du Garmendiak.

Aurretiazko lana

Denboraldi bat jokoan ari dela, hurrengoa prestatzen hasi behar izaten dute kirol zuzendariek. Hori da haien lanaren beste ezaugarri nagusietako bat. «Urtebeteko epearekin lan egiten dut nik. Ikusi duzun gabezia bat konpontzeko astia duzulako horrela, besteak beste», kontatu du Brauliok. Azaroan izaten dituzte denboraldi berrirako lehen elkarrizketak Bera Berako entrenatzaile taldeak eta zuzendaritzak, nahiz eta jokalariekin beranduago jarriko diren harremanetan, urte hastearekin batera. Bilbo Basketi dagokionez, sasoi berria prestatzeko denbora jokoan ari den sasoiko emaitzek «baldintzatzen» dutela nabarmendu du klubeko kirol zuzendariak: «Otsailean jokatu ohi den kopa izaten da mugarria. Iaz, adibidez, sasoi berrirako bi jokaleku prestatu behar izan nituen, ez genekielako ACB ligan jarraituko genuen edo ez».

Jokalarien merkatuarekin alderatuta, entrenatzaileena bestelakoa da. Pueyok Mumbrurekin baino ez du lan egin, eta espero du aurtengoa azken denboraldia ez izatea. Osasunan dagoenetik, Diego Martinez eta Jagoba Arrasaterekin aritu da Braulio: «Jagobarekin dugun harremana idilikoa da, baina hori ez da batere ohikoa». Bestalde, Tati Garmendiak eta klubak argi dute zer entrenatzaile mota nahi duten: «Imanol bezala klubean inplikatzen den entrenatzaile bat nahi dugu, eta ez soilik Ohorezko Mailako taldea zuzentzeaz arduratzen den norbait». Berezitasun hori bilatzen dute.

Kirol zuzendari baten lana ez da erraza, eta Pueyok argi du zein den bere laneko zatirik zailena: «Ez da erraza jokalari bati esatea ez duela taldean jarraituko. Ez da traumatikoa, baina ez da gustagarria». Garmendia antzeko bidetik mintzatu da: «Okerrena da jokalari bati esatea ez duela tokirik hurrengo sasoiko taldean. Txikia izanagatik ere, badago lotura emozional bat».

Bestelako kontuei erreparatu nahi izan die Brauliok: «Jokalarien egoera pertsonalak ez aurreikustea, lesioak edo jokalari baten errendimendu okertzeari ez aurre hartzea zaila da». Kirol zuzendariaren lanak eskolako patioan kromoak trukatzearen edo bideo jokoetan jokalari mordoa fitxatzearen antz txikia du. Irizpideak ezarri, galbahea egin, eta erabakia hartu. Eta asmatu, beti asmatu. ]]>
<![CDATA[«Betidanik lehenetsi dut Euskal Herrian jokatzea»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1864/018/001/2021-11-27/betidanik_lehenetsi_dut_euskal_herrian_jokatzea.htm Sat, 27 Nov 2021 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/1864/018/001/2021-11-27/betidanik_lehenetsi_dut_euskal_herrian_jokatzea.htm
Noiz jaso zenuen Eibarren eskaintza?

Udan deitu zidaten lehenengo aldiz, baina ez nuen onartu. Espainiako selekzioarekin buru-belarri ari nintzen lanean, eta ez zitzaidan iruditzen orduan Eibarren hastea lagungarria izango zitzaidanik. Munduko Txapelketarako sailkatze fasea amaituta, irailean, Eibarrera joatea erabaki nuen, beste zerbait ikusteko gogoa nuelako. Duela urte batzuk Cristina Guntin Eibarreko entrenatzailea taldekide izan nuen ASBn.

Taldea zegoen egoeragatik erabaki zenuen ez segitzea?

Eragin handia ukan du nire erabakian, bai. Taldean jarraitzeko zer nahi nuen galdegin zidaten, baina ikusi nuen herriko etxeak eta klubak ez zutela taldea egonkortzeko beharrezkoak ziren baliabideak jartzeko nahi hori. Aldaketa baten beharra nuela konturatu nintzen, zerbait berria ikusi eta probatzekoa.

Hainbat taldekidek Frantziako ligako beste taldeetara joateko erabakia hartu zuten. Izan zenuen eskaintzarik?

Bai, baina beti lehenetsi dut Euskal Herrian bizitzea eta hemen errugbian jokatzea. Gainera, niretzat ezin pentsatua zen lizeoan dudan lana uztea. Nire lehentasuna ez da errugbia: 27 urte dauzkat, eta badakit ez naizela errugbitik biziko. Frantziako ligan gehienez 600 euro ordaintzen dituzte, eta horrekin deus gutxi egiten duzu. Nire ibilbideko azken urteetan nago, eta argi daukat Garazi Baigorriko [Nafarroa Beherea] errugbi taldean jokatu nahi dudala nire azken denboraldia.

ASBko zuzendaritzak erabaki du Elite 1 mailako taldea lehiatik kentzea. Zer iritzi duzu?

Pena handia izan da, urte askotako lana kolpe batean pikutara bota delako. Egia da aurten muskulazio gela bat eta prestatzaile fisiko bat jarri dituela klubak, baina iruditzen zait berantegi iritsi direla, neskek motibazioa galdu dutelako. Ea norbait prest den neskak hartu eta sasoia ongi bukatzeko.

Baionako Aviron, adibidez?

Aukera bat izan daiteke. Bada denbora bat neskekin hitz egin ez dudala, eta ez dakit sobera haien ideiak zeintzuk diren. Baina, potentzialki, Baionako Aviron bada nesken taldea hartzeko gaitasuna duen klub bat.

Berria den zerbait ikusi eta probatzeko gogoa zenuela esan duzu. Aurkitu duzu hori Eibarren?

Bai, plazerarendako ari naiz jokatzen eta. Denboraldi berrirako hori behar nuen: maila apur bat apaldu eta erronka berri bat. Horrek motibatu nau Eibarrera etortzeko.

Alderik nabaritu duzu Frantziako Elite 1 mailaren eta Espainiako Ohorezko Mailaren artean?

Jokoaren abiaduran batik bat. Frantziako gorengo mailan abiadura aise handiagoa da, eta kontaktuak ere gogorragoak dira, neskak handiagoak direlako. Teknikoki ere bada aldea, Ipar Euskal Herriko eta Frantziako neskek urte gehiago daramatelako jokatzen: lehenagotik hasten dira errugbia probatzen. Baliabide gehiago daude.

Arlo teknikoaz eta taktikoaz ari zarela, Eibarren zer analisi egiten duzu?

Oraindik lan dezente egiteko dago. Badauzkagu maila altuko jokalariak, baina oraindik ez dugu erabat lortu talde gisa jokatzea. Hori falta zaigu partidak ondo irabazteko. Hala ere, uste dut badugula aukerarik oraindik ligan.

Zer partida espero duzue Sant Cugaten etxean?

Sentsazio onak berreskuratzea da lehendabiziko asmoa. Gure sistema berriz ezartzea, eta partida on bat egitea. Badira bizpahiru partida ez dugula gure jokoa egitea lortu, eta hori garrantzitsua da, garaipena lortzearekin batera.]]>
<![CDATA[Anbizioz Parisera begira ]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1905/020/001/2021-11-16/anbizioz_parisera_begira.htm Tue, 16 Nov 2021 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/1905/020/001/2021-11-16/anbizioz_parisera_begira.htm Waterpoloko jokalaria «Parisen jokalari are erabakigarriagoa izatea nahi dut» Parisko 2024ko Joko Olinpikoetara «ahalik eta hobekien» iristeko lanean ari da Alberto Munarriz waterpoloko jokalaria (Iruñea, 1994). «Espainiako selekzioarekin eta Barceloneta taldearekin epe laburreko helburuak eta txapelketak ditugun arren, esan daiteke dena Parisera bideratuta daukagula». Rion egin bezala, Tokion ere diploma olinpikoa eskuratu zuen Espainiako waterpolo selekzioko jokalariak, baina gehiago nahi du. «Fisikoki zein mentalki, talde indartsuagoa izango gara Parisen». Brasilen baino jokalari osoagoa da orain, taldearen dinamikan askoz ere garrantzitsuagoa. Hori horrela, Japonian gehiago disfrutatu ahal izan du. «Oso esperientzia desberdinak izan dira. Batetik, nire parte hartzea oso bestelakoa izan da. Txapelketa ona egin dudala uste dut, baina Parisen taldearentzat jokalari are erabakigarriagoa izatea nahi dut. Eta, bestetik, Tokion benetan dominen lehian egongo ginela sinisten genuen, Rion ez bezala». Koronabirusa dela medio Rioko Olinpiar Jokoak baino «arraroagoak» izan badira ere, «gehiago» disfrutatu du, nahiz eta oraindik ere pentsatzen duen «urrezko aukera» galdu zutela domina bat lortzeko: «Ez dakit berriro aukera hori izango dugun edo ez. Brontzearen partidan azken laurdena izan zen txarra. Aukera bikain bati ihes egiten utzi genion, baina modu berean lanean jarraitzen badugu, baliteke Parisen beste aukera bat izatea. Ez dakit zer falta izan zitzaigun domina bat irabazteko. Partida errepikatuta noizbait ikusi beharko dut, zertan huts egin genuen jakitea garrantzitsua baita etorkizunean akats berberak ez errepikatzeko». Tokion domina lortu ez arren, «oso erraza» da atzera ere motibatuta sentitzea, nafarraren ustez: «Aho zapore txarrarekin amaitu genuela esan daiteke. Orain hiru urte baleude txapelketa edo erronkarik gabe, zailagoa litzateke. Baina Barcelonetarekin seigarren Txapeldunen Liga irabazteko erronka dugu, eta Espainiako selekzioarekin urtero txapelketa handi bat edo beste jokatzen dugu. Horrela errazagoa motibazio hori izatea». TERESA ERRANDONEA  Atleta «Asko hobetu dezakedala sentitzen dut» Tokiokoak lehendabiziko Olinpiar Jokoak izan dira Teresa Errandonearentzat (Irun, Gipuzkoa, 1994). Irundarra 100 metroko hesidunean finalerdietatik kanpo geratu zen, sailkatze proban 13.15eko denbora eginda. «Kontrako» sentimenduak nahasten zaizkio egindako lanari buruz mintzo denean. «Nire ibilbideko esperientziarik politena izan da, baina arantza geratu zitzaidan, ez nintzelako nahi bezain ondo aritu». Urduritasuna izan zen Errandonearen kontrario nagusia: «Korrika ez nintzen eroso aurkitu, eta urte guztian landutako alderdi teknikoetan ere huts egin nuen. Urte guztia neraman gauzak hobetzen, baina sailkatze lasterketan ezin izan nuen hori guztia atera. Nire lehendabiziko parte hartzea zen, eta urduritasun hori normala izan daiteke». Parisen atera nahi luke arantza hori. «Ez dut nire marka onena egin oraindik. 2018an entrenatzailea aldatu nuen, eta oraindik asko hobetu dezakedala sentitzen dut: hobetzeko anbizio eta ilusioarekin nago». Paris helburu badu ere, «pixkanaka» joan behar duela dio: «Hiru urte dira, eta gauza asko gerta daitezke. Lanean jarraitu behar dut, eta emaitzak iritsiko dira». Berriki omenaldia egin diete irundarrek Tokion aritutako hiru etxeko kirolariei: Julen Aginagalderi, Ander Elosegiri eta Errandonea berari. «Parisko Olinpiar jokoen ostean ikusiko dugu berriro elkar», esan zuen ekitaldian atleta irundarrak. Belgradeko munduko atletismo txapelketa du hurrengo erronka. Horren ondoren, 2022an, bere marka pertsonala hobetzen jarraitzea da asmoa. AGURTZANE EGILUZ Gurpildun saskibaloiko jokalaria «Hurrengo Paralinpiar Jokoetan domina bat lortu dezakegu» Sei urte baino gutxiago daramatza Agurtzane Egiluzek (Gasteiz, 1997) gurpildun saskibaloian jokatzen. Tarte horretan asko lortu du. Zuzenak Gasteizko taldearekin Espainiako Ohorezko Mailan ari da, eta Tokioko Jokoetan diploma olinpikoa lortu berri du, Espainiako selekzioarekin zortzigarren postuan sailkatuta. Alta, ez da konformatzen. «Tokion emaitza hobea lortzea espero bagenuen ere, etxera itzulitakoan ohartu ginen txapelketa ona egin genuela». Zuzenak taldearekin mailari eustea da duen hurrengo erronketako bat. Beste erronka nagusia, neguan jokatuko den Europako Txapelketan datorren urteko Munduko Txapelketarako sailkatzea. Hori guztia, Paris 2024 burutik kendu gabe. «Tokioko jokoak amaitu bezain pronto Parisekoetan pentsatzen hasi ginen. Hiru urte ez dira horrenbeste». Egiluzen lehendabiziko Jokoak ez ezik, Espainiako selekzioko jokalari guztien lehendabiziko parte hartzea ere izan zen. «Urduritasuna nabaritzen bada ere, disfrutatzen ikasten da». Olinpiar ziklo motzagoa izateak ez diela eragingo uste du, baina Tokiokoekin alderatuta, berarentzat, Parisekoak oso bestelakoak izango direla iritzi dio: «Pandemiari dagokionez, normaltasunerako bidean goazelako. Tokio aurreko hilabeteak presio eta tentsio handikoak izan ziren, eta alde horretatik, Parisko esperientziaz disfrutatzea errazagoa izango da. Dena den, nire lehen jokoak oso aberasgarriak izan dira». Argi dauka helburua zein izango den. «Talde moduan hobetu eta emaitza hobeak lortu nahi genituzke Parisen. Domina bat ere nahiko nuke. Zergatik ez? Uste dut lanean buru-belarri jarraitzen badugu hurrengo Paralinpiar Jokoetan domina bat lortu dezakegula». IÑIGO PEÑA Piraguista «Modalitatea aldatzea erronka handia da» Olinpiar Jokoak amaituta, piragua ukitu gabe hamar aste egin ditu Iñigo Peñak (Zumaia, Gipuzkoa, 1990). «Buruak eta gorputzak ohikoa baino atseden luzeagoa eskatzen zidan, azken bost urteak bizi-bizak izan direlako. Txapelketa garrantzitsu batean ostean, normalean, bost asteko oporraldia izaten dut». Orain, denboraldiaurreko bosgarren astean dago Zumaiako piraguista, eta bi hilabete eta erdiko etenaldiak bere fruitua izan du. «Piraguismoa eta piragua faltan botatzea nahi nuen, motibazioa berreskuratzea kosta egiten delako. Opor luzeak izan dira, baina lortu dut nahi nuena: indarrarekin eta gogotsu hasi naiz, eta hurrengo erronkei aurre egiteko prest». Lanean hastea «kosta» egin bada ere, badaki ezin dela «lokartu», ziklo olinpikoa «motza» baita: «Jokoan izango dut urte eta erdi barru Pariserako sailkatzea». Hirugarren Olinpiar Jokoak lirateke Peñarentzat: Rion eta Tokion diploma olinpiko bana lortu zituen, K2 1.000 metroetako modalitatean, Paco Cubelosekin batera. «Tokiotik hiru hilabete pastua dira, baina sentsazioa orduko berbera da. Pena pixka batekin bukatu nuen. Baina denborarekin ulertzen duzu bi diploma olinpiko lortu izana ez dela edozer gauza». Aldaketa «handiko» zikloa abian da Peñarentzat, eta ez bakarrik hiru urtekoa delako. K2 1.000 metroetako modalitatea desagertu egingo da Parisen, eta oraindik ez daki K2-500 metroetan norekin osatuko duen ontzia. «Modalitatea aldatzea erronka handia da: planifikazioa, entrenamenduak eta fisikoa aldatu beharko ditut. Plaza gutxiago dira, eta maila oso ona da». Apirilean Espainiako Piraguismo Federazioak egingo dituen hautaketa probetan nazioarteko txapelketetan parte hartzeko postuak jokoan egongo dira. Orduan jakingo dute priaguistek norekin osatuko duten bikotea edo taldea. «Ez dakit Pacok [Cubelos] K2-500 modalitatean aritzea nahiko duen, edo K1 1.000 metroko modalitatean proba egitea nahiago izango duen. Ez dugu piraguistok erabakitzen. Berarekin jarraitzen badut oso pozik». ]]> <![CDATA[Gotorlekua edo lehen garaipena]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2044/027/001/2021-11-13/gotorlekua_edo_lehen_garaipena.htm Sat, 13 Nov 2021 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/2044/027/001/2021-11-13/gotorlekua_edo_lehen_garaipena.htm
«Guretzat oso partida garrantzitsua da. Ez bakarrik sailkapenagatik, baita psikologikoki ere, ez baita batere erraza sasoia lau partida galduz hastea. Garaipena ez den beste ezerk ez digu balio. Egoera honetan, partida guztiak final bat dira», azaldu du Jokin Eskolar (Gernika, Bizkaia, 1998) Gernikako jokalariak. Bi garaipen lortu arren, Ordiziak ere ez du esperotako denboraldi hasiera egin. Etxekoak irabazi, baina kanpoan jokatutako bi partidak galdu ditu. «Zaila da denboraldia porrot batekin hastea. Dena den, galdu ditugun bi partidak borrokatuak izan dira, eta, hain ondo jokatu gabe ere, garaipena gertu izan genuen. Taldea oraindik ez dago bete betean, baina pazientzia be-har da. Hobetzen jarraitzen badugu, sasoi honetan zerbait egiteko gai ikusten dugu geure burua», azaldu du Alain Araña (Ordizia, Gipuzkoa, 2000) Ordiziako jokalariak.

Talde bakoitzak bere asmoak ditu. Garaikurrak lortzeko borrokan egon nahi dute gipuzkoarrek; bizkaitarrek, berriz, mailari eutsi nahi diote, igo berriak baitira. Helburu horiek buruan dituztela jokatuko dute gaur denboraldiko lehen derbia. Lehen derbi ofiziala, denboraldiaurrean Gernikako Urbieta zelaian lagunartekoa jokatu zutelako. Ordiziarrak 10-21 nagusitu ziren. «Ez dut uste neurketa horretatik ondorio asko atera daitezkeenik. Ligako lehen neurketak hobeak dira aurkarien analisiak egiteko», esan du Arañak. «Antzeko» partida espero du Eskolarrek: «Lagunarteko hartan, Ordiziak guk baino jokalari gehiago zituen, eta hori nabaritu genuen. Lehia parekatua izan zen, eta oraingoa are parekatuagoa izango dela iruditzen zait».

Uda sasoiko norgehiagokarekin alderatuta, baina, bada aldaketa nabarmen bat: zelaia. Urbietako belar naturalean jokatu zen orduan, eta Altamirako belar artifizialean jokatuko da gaur. Etxean jokatzeak «konfiantza handia» ematen dio taldeari, Arañak aitortu duenez; are gehiago zaleak harmailetara bueltatu direnetik: «Etxean jokatzeak segurtasuna ematen digu, nahiz eta etxean eta kanpoan planteamendua bera den. Altamiran oso talde ziurra gara. Han jokatutako bi neurketak bigarren zatian bideratu ditugu». Horren jakitun daude Basurdeak. «Altamira zelai oso gogorra izan da beti. Gainera, Ordiziak nabarmen hobera egin du azken urteetan. Baina euskal derbi bat da, eta bereziki motibatuta gaude, nahiz eta dugun irabazteko beharra nahiko motibazio baden. Zaila den arren, garaipena lortzeko esperantza dugu», azpimarratu du Eskolarrek.

Aurrelarien partida

Lehen lerroko jokalarietan egon daiteke gaurko norgehiagokaren gakoa. «Baloia eta jokoaren ekimena izan behar ditugu. Gure aurrelariak oso ondo ari dira, eta partida alde edukiko dugu gure lehen lerroa nagusitzen bada». Arañarekin bat dator Eskolar. «Lehen lerro indartsua dugu bi taldeek. Gurea oso ondo ari da, aurrelari gogorrak ditugu, eta bertikalean jokatzen dugu. Hortaz, aurrelariekin abantaila izan genezake. Erabakirik onenak eta intentsitate handi erregularrena duenak irabaziko du derbia».

Setioari eutsi edo gotorlekua suntsitzeko, zaleak ere garrantzitsuak izango dira. Hala uste dute, behintzat, bi jokalariek: «Gernikatik beti jende asko joan izan da Ordiziara. Espero dugu, inoiz baino bultzada handiagoa behar dugun honetan, ahalik eta jende gehien joatea», dio Gernikako jokalariak. Bultza egiteko gogoz izango dira etxeko zaleak ere. «Oso derbi polita da. Larunbat arratsaldean izanik, ziur zale ugari etorriko direla Altamirara. Zaleek asko laguntzen digute, eta beste garaipen bat lortzeko gogotsu gaude», gehitu du Arañak. Setiatuak edo setiatzaileak irabazi, borroka polita ikusi ahal izango da Altamirako zelaian, derbian.]]>
<![CDATA[«Egoera biziki larria da»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1873/027/001/2021-11-11/egoera_biziki_larria_da.htm Thu, 11 Nov 2021 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/1873/027/001/2021-11-11/egoera_biziki_larria_da.htm
Taldea ongi osatzeko ezintasun hori dela eta, asteburuan Elite 1 mailako taldeak erabaki zuen uko egitea Okzitaniako Tolosaren aurkako Frantziako Kopako neurketa jokatzeari. Planto egin zuten, jokalariek hala adostuta. «Guztien iritzia bildu, eta bozketa egin genuen. Tolosa jada Baionara etorri zenez, haiekiko errespetuagatik, jokatzeko prest ziren jokalarietako batzuk. Baina, dugun egoeraz ohartarazteko, ez jokatzea erabaki genuen azkenean». Planto egiteko argudioetan sakontzen hasita, Tolosaren aurkako neurketarako errugbian hain garrantzitsua den lehen lerro osoa falta zuen taldeak, eta, beraz, Laspiellek berretsi egin du sare sozialetan argitaratutako oharrean esandakoa. «Federale 1eko taldeko neskak ez dira prestatuak horrelako partidak jokatzeko; haien ongizate fisikoa arriskuan jartzea litzateke, eta ez genuen hori nahi».

Baina jokalarien eskasia ez da arazo bakarra. Duela lau urte Elite 1 mailara—Frantziako maila nagusira—igo zirenetik, taldeak ez du eman ia aurrerapausorik. «Aspalditik heldu da egoera. Igotzea lortu genuenean, klubeko zuzendaritzarekin bildu ginen. Azpimarratu genien helburua maila horretan egonkortzea bazen kluba hobeki egituratu behar zela».

Baina klubeko zuzendaritzak onartu moduan, taldea ez da garatu errugbiaren erritmo berean. Harago doa Lespielle: «Ez dituzte kontuan hartu gure iradokizunak, eta, ondorioz, maila handiko jokalari anitz galdu ditugu azken boladan. Ezin izan dugu nahi bezala lan egin».

Maika Brust baxenabartarra da taldeak galdu duen azken jokalaria, Eibarren azken fitxaketa, hain zuzen. Aurrez beste jokalari batzuek egin bezala, Pauline Bourdonek ere, azken urteetan taldeko izarra izandakoak, Okzitaniako Tolosaren eskaintza onartu zuen. «Beste talde guztiek proposamen hobeak egiten dituzte. Diru pixka bat eskaintzen dute, edo lana eta etxea bilatzeko laguntza eta erraztasunak eman. Euskal Herrian lana bilatzea ez da batere erraza, eta etxebizitzaren kontua aski zaila da Baionan. Horrez gain, entrenatzeko eta jokatzeko azpiegiturak gureak baino hobeak dira. Garrantzitsuak ziren lehen taldeko sei jokalari galdu ditugu denboraldi honetarako».

ASBko neskek astean hiru edo lau aldiz entrenatzen dute, eta asteburuetan ligako edo kopako neurketak jokatzen dituzte. Musu truk ari dira. «Ez dugu deus irabazten: jokalari bakoitzak bere lana du, edo ikasten ari da. Entrenatzaileek zerbait irabazten dute, baina ez dakit zehazki zenbat: ez da anitz izanen». Jokalari gutxi izateak eragin zuzena izan du entrenamenduetan, baita liga hasieran ere: sailkapeneko azken postuan daude, jokatu dituzten hiru neurketak galduta. Are gehiago, alde handiarekin galdu dituzte hiru neurketak; izan ere, 16 puntu egin dituzte, eta 122 egin dizkiete. Ataka «txarrean» daude, eta «biziki zaila»izango da mailari eustea: «Gainera, jokalari anitz min hartuak dira, eta denboraldia biziki luzea izanen da denentzat».

Hala ere, Lespiellek onartu du zenbait gauza aldatu direla denboraldi honetan: «Entrenatzaile berriak ditugu, eta prestatzaile fisiko bat ekarri dute. Gimnasioaren gisako gela bat ere badugu, eta hori bikaina da. Baina oraindik ere aldea handia da elite mailako beste taldeekin. Ez dugu neskak garatzeko eta mantentzeko baliabide aski».

Egun bakarreko geldialdia

Igandean planto egin bazuten ere, ASBko neskak entrenamenduetara itzuli ziren asteartean. «Partida egunean baino ez genuen planto egin. Gure helburua gogor entrenatzea da, maila atxiki ahal izateko. Auzi honetan, entrenatzaile taldearen sostengua dugu». Beraz, taldeko zuzendaritzarekin dute arazoa. «Erraten dute denetarik egiten dutela, baina, egiazki, ez dute deus egiten. Gure iradokizunak entzunik ere, klubean ez da deus aldatzen». Gauzak hala, planto egitea izan zen haien egoera salatzeko bidea: «Beharrezkoa zen gure egoera nolakoa zen ikusaraztea, jendeak uste zuelako taldea egoera normal batean zegoela, eta ez: egoera biziki larria da».

Deia eginda, erantzuna zein den jakitea falta da. Planto egin izanak oihartzun handia izan du, eta talde eta jokalari askoren babesa jaso dute. Baina, aurrera egiteko, Baiona «osoak» egitasmoarekin bat egin dezala eskatzen dute: «Baionako Herriko Etxeari eta Avironi laguntza eskatu nahi diegu. Denen laguntzarekin, egitasmo eder bat sortzen ahal dugu. Dirua ez da eskatzen dugun lehenbiziko gauza, baina diru pixka bat inbertitzea ere beharko da».

Lehen helburua liga hasiera kaxkarrari buelta eman, eta mailari eustea bada ere, zeharka datorren denboraldiari begira ari dira: «Orain biziki zaila da neska berriak ekartzea. Hortaz, heldu den denboraldirako neskarik ez galtzea da lehentasuna», nabarmendu du Lespiellek.]]>
<![CDATA[«Osasunako zaleak izan dira taldearen motorra garai txarretan»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2026/036/001/2021-11-07/osasunako_zaleak_izan_dira_taldearen_motorra_garai_txarretan.htm Sun, 07 Nov 2021 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/2026/036/001/2021-11-07/osasunako_zaleak_izan_dira_taldearen_motorra_garai_txarretan.htm
Etxetik kanpo zeneramaten bolada bikaina amaitu da. Ia ezinezkoa zen horri eustea.

Partida oso zailak irabazi ditugu. Vila-realen zelaian ez dut uste talde askok punturik lortuko dutenik, eta Bernabeun, golik jaso gabe, balio handiko puntu bat eskuratu genuen. Sevillak partidaren arlo guztietan gainditu gintuen: hobeak izan ziren eta kito, ez zaio garrantzia gehiago eman behar. Gauzak ondo egiten ari gara, eta porrotak etorriko diren arren, gure jokatzeko moduan sinisten jarraitzen badugu, garaipenetik gertuago egongo gara porrotetik baino. Talde hauen aurka lehiatzeko gai gara, baina, aldi berean, partida ia perfektuak egin behar ditugula ere jakin behar dugu.

Real Madrilen aurkako partida aipatuta, posible da horrelako neurketa batean disfrutatzea?

Bai, futbola ez delako soilik baloi jabetza izan eta erasoan aritzea. Agerikoa da baloia duzunean eta protagonista zarenean gehiago gozatzen dela, baina nik bestelako lan eta neurketa horietaz ere disfrutatzen dut. Partida ezberdinak dira, baina lehiatzeaz eta taldekideei laguntzeaz ere goza daiteke. Lan hori ezinbestekoa da neurketa guztietan.

Reala eta Atletico Madril taldeak dira hurrengo aurkariak. Egutegiaren zatirik zailenean zaudete?

Bai, hala esango nuke. Azken jardunaldietan eta hurrengoetan izango ditugun aurkari gehienak ziur nago liga amaitutakoan aurreneko sei sailkatuen artean izango direla. Realaren aurkako neurketaren zati askotan sufritzea tokatuko zaigu, baina Santiago Bernabeun erakutsi dugu horretarako gaitasuna badugula. Ez gara une oro protagonistak izango, baina horretarako prestatuta gaude. Horrelako aurkarien aurka partida handi bat egiten duzunean konturatzen zara edozeini aurre egiteko gai zarela.

Lehen itzuliari ginga jartzeko etxean emaitza hobeak lortzea falta zaizue. Jagoba Arrasatek esan izan du Sadarren jokatu dituzuen partidetan emozioak eta kemena hobeto kontrolatu behar dituzuela. Iritzi berekoa zara?

Ados nago. Sadarren jokatutako partidetako momentu batzuetan erasokorregiak izan gara, eta horren ondorio zuzena taldea taktikoki apurtzea izan da. Kemen hori gure jokatzeko moduaren parte da, gustatzen zaigu, eta ez dugu galdu behar, baina ondo kudeatzea ere garrantzitsua da: partidak landu egin behar dira. Valentziaren edo Betisen aurkako porrotek asko erakutsi ziguten.

Iruditzen zaizu Sadarrek gehiago baloratzen duela jokalari batek lan egiteko duen gogoa kalitatea baino?

Zalantzarik gabe. Iritsi nintzenean hori izan zen aipatu zidaten gauzetako bat, baina bizi duzun arte ez duzu erabat sinisten. Lana eta berdegunean dena ematea negoziaezina da hemen. Hori eginez gero zaleak zurekin daude. Nekatuta egon arren, lan hori egitea gustagarria da, Sadarrek saritu egiten zaituelako.

Valentziako harrobian hazitako jokalaria zara. Mestallara joaten diren zaleak oso ezberdinak dira?

Valentziako zaleak askoz ere exijenteagoak dira. Momentu onetan zale bikainak dira, baina momentu txarretan, exijentzia horrengatik, hemengoek baino askoz ere azkarrago galtzen dute pazientzia. Garai onetan edonor batzen da festara, baina gauzak ondo ez doazenean demostratu behar da hor zaudela, eta Osasunako zaleek hori egiten dute. Momentu txarrenetan ere taldearen motorra eurak izan dira.

Valentziar batzuk bazaudete taldean. Zergatik egokitu zarete hain ondo klubera zein Nafarroara?

Futbolaren munduan ezberdintasun geografiko horiek txikitu egiten dira. Nik beti esan dut Osasunako aldageletara sartu nintzen lehen momentutik bat gehiago sentitu nintzela. Taldekide gehienak lagunak ere badira, hiria bikaina da, eta etxean bezala nago. Kaletik edo sare sozialetan beti babesa, animoak eta errespetuzko hitzak jasotzen ditugu, eta horregatik sentitzen gara Ruben Garcia edo ni Osasunarekin eta Nafarroarekin hain identifikatuta.

Oso pozik nago, oso maitatua sentitzen naiz, eta beste urte asko egin nahi nituzke hemen: klubak eta hiriak merezi dute urte luzez Lehen Mailan jarraitzea.

Reala jasoko duzue gaur Sadarren. Talde gipuzkoarretik zer nabarmenduko zenuke?

Oso ondo landuta dagoen talde handi bat da. Nork jokatzen duen baino, jokatzeko duten modua eta ideia nabarmenduko nituzke, aldaketak egin arren ia ez dutelako nabaritzen. Atletico Madrilen aurka gai izan ziren ohikoa ez duten sistema batekin aritu eta madrildarrak ataka estuan jartzeko. Gauzak oso zail jarriko dizkigute, baina gu ere ondo gaude, eta edozeinen aurka lehiatzeko gai gara. Partida polita izango da.]]>
<![CDATA[Kopuruak behera, ilusioak gora]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1986/022/001/2021-11-02/kopuruak_behera_ilusioak_gora.htm Tue, 02 Nov 2021 00:00:00 +0100 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/1986/022/001/2021-11-02/kopuruak_behera_ilusioak_gora.htm
Hiru aste atzera egin zen hamabost kilometroko lasterketan 1.800 pertsonak parte hartu zuten, eta hilaren 28an egingo den Donostiako Maratoian 2.000 korrikalariren langa gainditzea espero dute. Azken aldietako parte hartzearekin alderatuta, behera egin du korrikalarien kopuruak, hilaren 14an Behobia-Donostia lasterketan gertatuko den antzera; hura da, hain zuzen, herri lasterketarik jendetsuena Euskal Herrian. Arrazoiak bilatzen hasita, hainbat aipatu ditu Olaizolak: «Denbora kontua izango da aurreko kopuruetara itzultzea, baina izan daiteke lasterketarik egon ez den tarte honetan korrikalariek beste kirol batzuk deskubritzea edo entrenatze hutsarekin nahikoa izatea. Multzo txiki bat den arren, bada lasterketa hasieran eta amaieran maskara jantzi beharrak atzera botatzen duenik ere. Ulertzeko zaila da, baina hala esan digute. Horrez gain, lasterketa asko udazkenean pilatu dira, eta eskaintza handia da».

Eskaintza handia

Arrazoi hori dago nagusiki, Maite Arraiza (Donostia, 1987) korrikalariaren ustez, izen ematearen beherakadaren atzean. «Asteburu berean bost lasterketa egon daitezke Euskal Herrian. Udazkenean lasterketa asko egin ohi dira urtero, baina, hainbat eta hainbat lasterketa euren ohiko egunetatik kanpo egin direnez, ia asteburuero lasterketa mordoa dago orain». Halere, Arraizak aitortu du eragina duten beste arrazoi batzuk ere badaudela: «Etengabe lasterketa baten data aldatzeak prestaketa aldatzera behartzen zaitu. Gainera, batzuetan, ez zen ziurra data aldatuta egingo zirenik ere. Horrek atzera botatzen zaitu».

Arraizak pandemia garaiko lehen dortsalak Josetxo Imazen Oroimenezkoan -Ordizian, Beasainen eta Lazkaon jokatzen da (Gipuzkoa)- eta Los Arcoseko (Nafarroa) San Silbestre lasterketan jantzi zituen iaz, eta, aurtengo irailera bitartean, ekainean egin zen Granollerseko (Herrialde Katalanak) maratoi erdian baino ez da aritu. «Ez nituen batere disfrutatu. Neurriekin ez nengoen batere eroso: publikorik gabe korritzen genuen, lasterketa amaituta berehala alde egin behar genuen, ohikoa genuen solasaldia egin gabe eta abar».

Aurtengo irailean egin zen Josetxo Imazen Oroimenezkoa «mugarria» izan zen «ilusioa» berreskuratzen hasteko: «Neurri guztiak errespetatuz, festa giroa sumatu zen, publikoak animatzen zuen. Jendea lasaitzen ari da, txertaketak ere lagundu du, eta aurrera egiteko ordua da: birusarekin bizitzen ikasi behar dugu».

Lehenengo aldiz ari da Olaizola Donostiako hamabost kilometroko lasterketa eta maratoia antolatzen, eta bi lasterketak hobeto ezagutzeko urtea izango da. Pandemia garaian egokitu arren, zortea izan dute, murrizketak arindu edo kendu osteko egunetan egin izan direlako biak ala biak. «Udan Donosti Cup antolatzea oso gogorra izan zen, baldintzak asko eta oso exijenteak zirelako. Hori horrela, orain kezkatuago gaude beste gauza batzuekin. Oso pozik gaude lehenbiziko lasterketako emaitzarekin, eta ea maratoiaren ostean gauza bera esan dezakegun. Gogotsu ari gara maratoia prestatzen».

Hurrengo erronkak

Hamabost kilometroko lasterketako korrikalari kopuruaren antzekoa izango du, baina maratoia antolatzea zailagoa da: «Boluntario kopurua bikoiztu egin da; 500 inguru izango dira, anoa puntu gehiago daudelako eta lasterketa, zirkuituan bada ere, luzeagoa delako. Horretaz aparte, 27 herrialdetako jendea dator, eta baita eliteko atletak ere. Horrek bestelako kudeaketa lan bat eskatzen du». Pandemiari dagokionez, ordea, neurriak oso sinpleak izango dira, eta betetzeko errazak: «Korrikalariek asko lagundu zuten; oso barneratuak dituzte neurriak: maskara hasieran eta amaieran janztea, zirkuituan sartzeko multzokako irteeren ordenari kasu egitea eta distantzia mantentzea. 2.000 lagun kopuru egokia da ondo kontrolatu ahal izateko».

Oraindik ere hiru aste falta dira maratoirako izen ematea ixteko, eta, beste lasterketa batzuetan izena eman eta ez parte hartzearen fenomenoak gora egin badu ere, Olaizolak uste du maratoian ez dela hori gertatuko: «Maratoia ohiko datetan egingo da. Bestalde, ez diogu azken aldiko izen emateari eutsi, dirua itzuli zelako. Azkenik, izen ematea azken bi hilabeteetan egin denez, lasterketa egunean parte hartzeak behera egiten badu ez dut uste pandemiagatik izango denik».

Arraizak hirugarrenez irabazi du Donostiako hamabost kilometrokoa, eta Behobia-Donostia izango da haren hurrengo lasterketa. «Irabaztea beti da berezia, baina pandemiak ez du are bereziagoa egin garaipen hau. Alde horretatik, pandemiak ez du eraginik izan nigan, onerako edo izan txarrerako». Korrika egin eta lasterketan parte hartzea «zaletasuna» denez, lasterketekin baino gehiago entrenatzearekin, errutinarekin, disfrutatzen baitu «Iaz, lasterketarik ez bazegoen ere, entrenatzen jarraitu genuen, jendearekin elkartu ginen. Lasterketa batean egotea jada saria baita». Han eta hemen herritarren parte hartzearen zifrek behera egin duten arren, korrikalariak gogotsu daude normaltasunera itzultzeko. Eta ilusioa berreskuratzeko biderik azkarrena zapatilak jantzi eta korrika egiten hastea da.]]>
<![CDATA[«Ez genuen espero sailkapenaren azken postuan egotea»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1855/023/001/2021-10-23/ez_genuen_espero_sailkapenaren_azken_postuan_egotea.htm Sat, 23 Oct 2021 00:00:00 +0200 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/1855/023/001/2021-10-23/ez_genuen_espero_sailkapenaren_azken_postuan_egotea.htm
Bordelerekin Top14 ligan ari zinen ProD2an zegoen Miarritzeren eskaintza onartu zenuenean. Zein izan zen taldez aldatzeko arrazoia?

Asko gustatu zitzaidan aurkeztu zidaten egitasmoa. Gainera, klub hau nire etxea da, eta familiarengandik eta lagunengandik gertuago egoteko ere balio izan dit. Talde oso berezia da, Frantziako errugbiaren historian pasarte esanguratsuak idatzitakoa. Ohorea da hemen jokatzea, kolore hauek janztea, eta klub honek gure Euskal Herrian esan nahi duen guztia ordezkatzea.

Errugbian hasi aurretik, baina, futbolean aritu zinen, ezta?

Hendaian futbolean jokatzen nuen, bai. 13 urte nituen lagun batzuk errugbia probatu behar nuela tematu, eta kasu egin nienean. Gustatu, eta errugbiarekin soilik jarraitu nuen. Pozten naiz nire lagunei jaramon egin izanaz. Hendaiako errugbi taldean hasi nintzen, eta ondoren bi urte eman nituen Miarritzeko harrobian. Ikasketak amaitzeko Hendaiara itzultzea erabaki nuen, eta 2013an Bordeletik eskaintza egin zidaten. Miarritzen hirugarren denboraldia osatzen ari naiz, baina lehenengoan ez nuen jokatu, bizkarreko lesio bat dela eta. Aurreko denboraldi amaieran hasi nintzen berriz ere jokatzen.

Aurreko denboraldi amaieraz ari zarela, Baionaren aurkako finalean lortu zenuten igoera. Nola bizi izan zenuten egun hura?

Jokalariok eta zaleek sekula ahaztuko ez dugun eguna eta partida izan zen. Hiriarentzat, klubarentzat eta gure atzetik dauden guztientzat oso momentu garrantzitsua eta berezia izan zen. Nire kirol ibilbideko pasarterik onena izango da agian.

Ligako azkeneko lau partidak galduta, oso bestelako egoera bizitzen ariko zarete. Zaila izaten ari da?

Denboraldia hasi denetik, etenik gabe, hamar partida jokatuko ditugu. Erritmo hori oso gogorra da, eta fisikoki zein mentalki exijentzia horretara egokitzeko ari gara lanean. Garaipenak behar ditugu, eta azkar. Garai gogorra bizitzen ari gara.

Halere, hasiera itxaropentsua izan zen, lehendabiziko hiru partidetatik bi irabazi zenituztelako.

Oso ondo ekin genion. Denboraldiaurrean lan gogorra egin eta emaitzekin oso pozik geunden. Orain, egoera zail batean gauden arren, talde oso ona daukagu, eta ongi ari gara lanean hurrengo neurketak irabazteko. Fitxaketa batzuk egin diren arren, taldearen oinarria aurreko denboraldietako jokalariak dira: ez gara asko aldatu.

Sailkapenaren azken postuan zaudete. Espero zenuten ligako lehen laurdena jokatuta sailkapenaren zuloan egotea?

Ez, ez genuen espero sailkapenaren azken postuan egotea. Garaipenak lortzen eta puntuak batzean hasi behar dugu berehalakoan, sailkapenean gora egiten hasteko, pixkanaka bada ere.

Talde indartsuei irabazi diezue, baina, teorian, ahulagoak direnen kontra ere galdu duzue. Zertan hobetu behar du taldeak hurrengo neurketetan garaipenak lortzeko?

Partida osoan arreta mantentzea ezinbestekoa da. Huts egiterik txikiena ere asko zigortzen da. Bost minutuz norabidea galtzen baduzu, maila honetan edozein talde da gai puntuak sartzeko. Ez bazara neurketan ondo sartzen, asko kostatzen da markagailuari buelta ematea, taldeak oso ondo antolatuta egon ohi direlako. Tolosa [Okzitania] egungo ligako txapeldunaren aurka partida ona jokatu genuen arren [11-17 galdu zuten Aguileran], puntu eskas batengatik ez genuen defentsako bonusa lortu: frustragarria izan zen. Top14an ez dago talde ahulik, eta etxetik kanpo bereziki zailak dira partidak.

Roger Ripol taldeko entrenatzaile laguntzaileak denboraldia hasi aurretik aipatu zuen Miarritzerekin batera Brive, Paue eta Perpinya zirela maila galtzeko lau hautagai nagusiak. Hala ikusten duzu zuk?

Paue eta Brive ondo hasi dira, gu baino hobeto, baina etxean ere neurketak galdu dituzte. Oso maila gogorra da. Etxeko partidak irabazi behar ditugu, eta kanpoan emaitza onen bat edo beste ere lortzea beharrezkoa da. Partida bakoitza gogorra da.

Hain zuzen, Brive taldearen aurka jokatuko duzue gaur Aguileran. Garaipena lortzea ezinbestekoa da, ezta?

Garaipena behar dugu, modu batera edo bestera. Hori bai, partida on bat egin beharko dugu, badakigu estrategia zein den, eta arreta handiarekin jokatu behar dugu. Borroka eta intentsitate handiko neurketa izango da. Abiadura handia duen taldea gara, eta indargune hori erabili behar dugu. Ziur hobera egingo dugula.

Klubari dagokionez, Aguilera estadioa eta inguruak berritzeko ahaleginetan ari da. Zertan da asmo hori?

ProD2an zein Top14an dauden talde guztiek guk baino entrenatzeko baldintza hobeak dituzte. Klubaren garapenerako, azpiegitura hobeak behar dira. Taldearen maila hobetu nahi bada, funtsezkoa da azpiegitura horiek indartzea.

Azkena ez beste partida guztiak jokatu dituzu. Postu garrantzitsu batean jokatzen duzu, eta taldeko kapitainetako bat zara. Momenturik onenean zaudela esan daiteke?

Oso pozik nago. Nire bihotzeko taldearekin jokatzen ari naiz, eta harro nago tarteka kapitainaren besokoa eramateaz. Gainera, ardura handiko postu batean jokatzen dut, eta garrantzitsua sentitzen naiz. Gazte nintzela, Miarritzeko zale egin nintzen, eta ohorea da orain talde horren parte izatea.]]>
<![CDATA[Uzta oparoa, eta giroa paregabea]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2003/026/001/2021-10-20/uzta_oparoa_eta_giroa_paregabea.htm Wed, 20 Oct 2021 00:00:00 +0200 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/2003/026/001/2021-10-20/uzta_oparoa_eta_giroa_paregabea.htm
«Ezin naiz kexatu. Asko disfrutatu dut, eta emaitzak oso onak izan dira», dio Lopezek. «Emaitzen aldetik denboraldi borobila izan da. Baina, joko aldetik, ez dut nire onena eman», azaldu du Erkiagak. Hondarribian jokatu zen denboraldiko azken Grand Slama, eta Arbe eta Lopezek hiru setetan menderatu zituzten Erkiaga eta Nicolas Etxeto. «Ez dakit Hondarribian aritu ote naizen ondoen sasoi honetan. Argi dagoena da oso ondo sentitu naizela uda osoan. Grand Slam guztiak bereziak dira, baina denbora zen Hondarribian garaipen handi bat lortzen ez nuela», hausnartu du zumaiarrak.

Erkiagak, berriz, Gernikako txapelketa preziatua lehen aldiz irabazi du. «Unerik onena Gernikako txapelketa irabaztea izan da. Unai Lekerikarekin oso harreman ona dut, eta, duela urte batzuk txapelketa hasi eta berehala kanporatu gintuztenez, berriz ere elkarrekin jokatzeko gogotsu geunden». Emaitza aldetik bere ibilbideko «denboraldirik onena» izan den arren, zapore «gazi-gozoarekin» amaitu du: «Nire helburua irabaztea eta ikuskizuna ematea da, eta bigarren hori ez dut lortu. Zesta-punta dagoen moduan egonda, ikusleari ikuskizuna eman behar zaio. Ikusleak irabazi behar du, etxera gustura joan. Hurrengoetan ea gehiagotan egin dezakedan hori».

Iparraldeko eta Paueko txapelketan aritu dira batera Erkiaga eta Lopez, eta hiruretan garaile izan dira. «Imanolekin jokatzea oso erraza da. Atzeko koadroetako puntista onena da, alde handiz. Faborito izatearen presioa nabaritu genuen batzuetan, nahi baino gehiago ere sufritu genuen, baina Imanolekin errazagoa da», esan du Erkiagak. Lopezek ere Erkiagaren inguruko hitz onak baino ez ditu: «Pilotari bikaina da, aurreko koadroetako erreferentea. Merezi zuen uda izan du azkenean. Aritzekin hiru Grand Slam jokatu eta irabaztea polita eta erraza izan da».

Emaitzak emaitza, bi puntistek argi dute frontoietan izandako giroa dela denboraldiko gauzarik onena. «Bai, dudarik gabe. Gernikakoa, adibidez, gozamena izan da. Ipar Euskal Herrian ere frontoiak bete diren arren, turista gehiago dago harmailetan, eta giroa bestelakoa da». Erkiagak esandakoari hausnarketa hau gehitu dio Lopezek: «ETBk zesta-puntuaren alde egin duen apustua nabarmentzeko modukoa da. Frontoia betez gero, 1.500 pertsona dauzkazu. Telebistaren laguntzari esker, agian, 200.000 lagun gehiago lortzen dituzu. Gure kirolaren sustapenean asko laguntzen du horrek». Eta bide horretatik jarraitzea nahiko luke: «Ea etorkizunean emankizun gehiago egiten diren, eta ordutegi garrantzitsuetan. Ipar Euskal Herrian eta Frantzian, Canal+ kateari esker, hamabost edo hogei bider lagun gehiagorengana iritsi gara. Kirol honi indar handia ematen dio horrek».

Zesta-punta indartzen jarraitzeko makulu nagusietako bat telebista da, baina bestea, pilotarien koadroa eta egutegia handitu eta zabaltzea. Ahalegin horretan, Floridako (AEB) Dania Jai Alai pilotalekuaren itxierak eragin positiboa izan dezake Euskal Herriko zirkuituan. «Koadroa handitzearekin batera, txapelketa guztiak bi hilabetean jokatu beharrean egutegi zabalagoa egiteko aukera izan dezakegu. Horrez gain, torneoak hobeto sustatu behar ditugu. Enpresak gehiago inbertitzera bultzatu behar ditugu», azpimarratu du Erkiagak. Kirol arloan, Lopezen ustez, «lehiakortasuna handitzea» dakar horrek, eta hori «positiboa» izango dela iritzi dio.

Mexikora begira

Urtea amaitu arte beste hainbat txapelketa eta jaialdi jokatzea espero dute biek ala biek: Berriatuan (Bizkaia), Zumaian eta Gernikan, adibidez. Baina hurrengo txapelketa nagusia azaroaren 15etik 20ra bitartean Tolucan (Mexiko) jokatuko den Munduko Txapelketa izango da. Espainiako selekzioaren lehen zerrendan daude Erkiaga eta Lopez, eta mimo handiz ari dira txapelketa prestatzen. «Maiatzetik ari gara horretarako lanean. Sasoiko gaudela esango nuke, eta jokatzeko gogotsu. Ea itxura ona eman dezakegun. Hilabete dugu orain prestaketarekin jarraitzeko», esan du bizkaitarrak. «Urte guztia daramagu lanean hautatuen artean egoteko. Gogo handiz gaude jokatu eta emaitza polit bat lortzeko», gaineratu du gipuzkoarrak. Biak elkarrekin jartzea apustu ziurra litzateke, udan erakutsi duten bezala.]]>
<![CDATA[Dirua edonondik eta edonola]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/026/001/2021-10-14/dirua_edonondik_eta_edonola.htm Thu, 14 Oct 2021 00:00:00 +0200 Iñaki Berastegi https://www.berria.eus/paperekoa/1872/026/001/2021-10-14/dirua_edonondik_eta_edonola.htm The Athletic agerkari digitalean duen zutabean idatzitako esaldia da.

Badira egun batzuk Saudi Arabiako Erresumaren PIF estatuko inbertsio funtsak Tyne and Wear konderriko kluba erosi zionetik Mike Ashley enpresaburu britainiarrari. 354 milioi eurorengatik egin zuen. Sports Direct kirol arropa kate ezaguneko nagusiak hamalau urte eman ditu Ingalaterrako talde historikoetako bat nahieran zuzentzen, ia batere inbertsiorik egin gabe, erdipurdiko talde bihurtu duen arte. Bada, nazkatuta zeuden zaleak, eta gogotik ospatu dute jabea aldatzea. Salmenta horren ostean, Premier Leaguen ari diren lau talde baino ez daude, erabat, jabe britainiarren esku: Tottenham, Brighton & Hove Albion, Brentford eta Norwich.

Beste hamasei taldeetan, britainiarrekin batera edo bakarka, mundu osoko hamar herrialdetako inbertsiogile edo jabeak daude. Amerikako Estatu Batuetakoak dira nagusiki, baina baita Asiakoak ere, eta, nola ez, Ekialde Hurbilekoak. Alvaro Romeo kirol kazetaria (Bilbo, 1983) 2008az geroztik Londresen bizi da, eta TalkSport, DAZN, BBC eta The Athletic hedabideentzat egiten du lan. Kluben jabeak direla-eta hainbatetan «erroak» gal daitezkeela aitortu arren, uste du zaleek oraindik ere «identifikazio handia» dutela klubekin: «Hori ez da galdu. Ikusiko dugu etorkizunean gertatzen den edo ez, baina zaleek sentitzen dute euren klubaren norabidean asko dutela esateko. Superligaren berri eman eta biharamunean, adibidez, Stamford Bridge [Chelsearen zelaia] inguruan, egitasmoaren aurkako manifestazio jendetsua egin zuten. Roman Abramovitx jabea errusiarra da, zerikusi gutxi du kultura ingelesarekin. Baina jabearekin ez bada, klubarekin bai, klubarekin identifikatuta sentitzen jarraitzen dute zaleek».

Horri lotuta, Romeok nabarmendu nahi izan du beste liga batzuetan ez bezala Ingalaterran klubak erosi dituzten kanpotarrek, orokorrean, ez dituztela «zor handiak» sortu: «Malagarekin Espainian gertatu zen, besteak beste. Ingalaterran ez da horrelakorik izan. Kluba ondo kudeatuta badago, kanpotarren esku uztearen errezeloak desagertu egiten dira». Izan ere, bertako jabe batzuek askotan klub asko galbidera eraman dituzte: «Portsmouth eta Blackpoolen kasuak hor daude, besteak beste. Kanpoko diruari inolako muzinik egiten ez dion liga da; liga liberalizatua. Beraz, dirua inbertitu nahi duenarentzat oso erakargarria da. Brexit-a egon bada ere, kanpoko diruari ongietorria ematen jarraitzen zaio».

Hiru urte atzera, 5.014 milioi eurorengatik saldu ziren 2019. eta 2022. urteetarako ligako telebista eskubideak. Hala, ligak propioki sortu, telebista eskubideengatik jasota edo kanpotik lortzen duen dirua dela eta, Europako gainontzeko liga guztiak ezin dira Premier Leaguerekin ia lehiatu.

Newcastleren salmenta orain sinatu bada ere, 2020ko udaberrian hasi zituzten negoziazioak. Ashleyk eta PIF funtsak akordioa itxi zuten, baina Premier Leaguek ez zuen onartu. «Ligak 2020an mila traba jarri zituen. Orain, aldiz, berehala itxi da akordioa. Niri iruditzen zait 2020ko maiatzean dena lotuta utzi zutela. Baina Saudi Arabia auzitan zegoen BeinSports plataformarekin, haien seinalea Ekialde Hurbilean modu ilegalean banatzen zelako», azaldu du Romeok. Hori ez ezik, Premier Leaguek akordioa onartu zezan, Saudi Arabiako Koroak klubaren erabakietan zuzenean esku hartuko ez duela ere bermatu da.

Baina zaila izango da esku hartze hori ekiditea. «Zuzendaritza berriaren organigrama aztertzen bada, ikusten da Ekialde Hurbileko izen asko daudela. Erabat menperatuko dute kluba. Kanpokoa den jabetzari tokiko itxura eman nahi izan diote Amanda Staveley PCP funtseko buru britainiarraren parte hartzearekin».

Etorkizuneko kezkak

Eta zergatik aukeratu dute Newcastle? «Klub erakargarria delako. Masa sozial handia eta oso fidela dauka, baita zelai handi bat ere. Kontua da egun ez jaisteko borrokan ari den talde bat dela». Eta zertarako nahi du Saudi Arabiak horrelako klub bat? «Ez dut uste atzerrian herrialdeak duen irudia zuritzeko denik, herrialdean bertan dutena hobetzeko baizik. Saudi Arabiaren egoeraz orain bezainbeste eta hain modu sakonean ez da sekula hitz egin».

The Athletic agerkari digitalak jabe berriaren harira egindako inkestaren arabera, botoa eman duten %83 kezkatuta daude Saudi Arabian urratzen diren giza eskubideekin. «Ashleyren agurrak sortutako bozkarioa amaitu eta klubaren errealitatea benetan nolakoa den ikusten dugunean jakingo dugu zaleek jabe berriekiko zer jarrera duten alde horretatik». Romeori bi galdera nagusi sortu zaizkio: «Batetik, futbolariak noizbait hasiko al dira horrelako klubei uko egiten? Eta, bestetik, PIF funtsa emaitzak ez lortzeaz nekatzen bada, zer egingo du klubarekin? Oso zaila egingo zaie Manchester Cityren, Manchester Uniteden, Chelsearen edo Liverpoolen pare jartzea. Pazientzia galtzen badute erabaki drastikoak hartzen hasiko dira?». Beldurra sortu dute, behintzat, merkatuan egin dezaketenarekin.]]>