<![CDATA[Jon Ander De la Hoz | Berria.eus]]> https://www.berria.eus Bere azken artikuluak eu Wed, 05 Aug 2020 01:17:03 +0200 hourly 1 <![CDATA[Jon Ander De la Hoz | Berria.eus]]> https://www.berria.eus/irudiak/berriaB.png https://www.berria.eus <![CDATA[Izar bat oinak lurrean zituena]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2116/016/001/2020-08-05/izar_bat_oinak_lurrean_zituena.htm Wed, 05 Aug 2020 00:00:00 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/paperekoa/2116/016/001/2020-08-05/izar_bat_oinak_lurrean_zituena.htm
Lagunartean jokatzen hasi, Elgoibarko taldera egin zuen jauzi lehendabizi, eta Realera gero. Donostian ondo aritu izanak bide eman zion ondoren Real Madrilera joateko, eta zurien taldearekin eskuratu zituen garaikur guztiak. Garai hartan jokatu zuen Txileko Munduko Txapelketa, 1962an, Espainiako selekzioaren elastikoa soinean zuela.

«Kirol aldetik, nire urterik onenak izan ziren. Europako Kopako finala bi aldiz jokatu nuen, eta bat irabazi genuen, Real Madrilen seigarrena. Ikaragarria izan zen hori lortzea», esan du Arakistainek. 1965-1966 sasoian izan zen hori; Santiago Bernabeuren, Antonio Calderonen eta Raimundo Saportaren gidaritzapean zegoen klub zuria: «Izugarri balio zuten. Lanerako toki serioa zen, eta jokalariei eta haien familiei laguntzeko zeuden beti. Gainean egoten ziren».

Arakistainek zazpi urte egin zituen Madrilen, eta haietatik seitan liga irabaztea lortu zuen. Haren esanetan, halakorik lortzea ez da erraza izaten: «Madrilen kontra beste motibazio bat izaten zuten aurkariek. Realean geundenean ere, ez genuen drogarik behar izaten haien aurka aritzeko. Gogoa zen droga hori».

Onerako edo txarrerako, demaseko dimentsioa du Espainiako klubak. Berehalakoan hauteman zuen hori Arakistainek, Reala utzi eta harako bidea hartu orduko: «Hemen, kazetari bat etortzen zen ostiraletan, hamaikakoa jakitera, eta kito. Han, asteko egun guztietan zegoen dozena bat kazetari. Oso ezberdina zen».

Dena den, Realeko urteei egin die azpimarra Azkoitian jaiotako atezain ohiak: «Niretzat, haiek izan ziren urterik politenak». Bestelako egoera batean zegoen Reala: sarri mailaz igo eta jaitsi egiten zenez gero, talde igogailua deitzen zioten, baina «gazteen ilusioak» eta «indarrak» horrek baino gehiago balio zuen Arakistainentzat: «[Jose Antonio] Irulegi eta ni ginen gazteenak, eta oso ondo hartzen gintuzten. Oso bizimodu pozgarria zen».

Txuri-urdinek 1956ean fitxatu zuten Arakistain, eta han aritu zen 1960-1961 sasoiaren amaierara arte. Lehen bi urteetan, egunero egiten zuen Elgoibartik Donostiarako joan-etorria: «Trenean joaten nintzen entrenatzera, eta bazkalostean itzultzen nintzen». 18 urte zituela, Donostiara joan zen bizitzera.

Ordurako maila onean ari zen atea zaintzen. «Taldeak sufritu» egiten zuen, baina, bera ondo aritu zenez, Espainiako selekzioko hautatzailearen deia jaso zuen, artean 20 urte zituela. «Bigarren taldean hasi nintzen, eta 21 urterekin talde nagusira igaro nintzen, [Antoni] Ramalletsen ordezko gisa».

Urte haietan, Reala etxean aritzen zen aldiro Atotxako atea zaintzea egokitzen zitzaion Arakistaini: «Kristoren giroa egoten zen, jendea ia-ia gainean zela. ikaragarri gustatzen zitzaidan han jokatzea».

Lan onaren ordaina

Bere ibilbidean koska bat gorago aritzeko aukera 1961-1962 sasoian iritsi zitzaion. Egindako lan onak gorengo mailako kluben interesa piztu zuen, eta bere ibilbideari beste norabide bat eman zion orduan: «Real Madrilera edo Bartzelonara joateko aukera nuen. Garai hartan madrildarrak hobeagoak ziren, eta hara joatea erabaki nuen». Guztira, 123 neurketa jokatuta utzi zuen Reala.

Zurien ordezkariak Euskal Herrira etorri ziren, donostiarrekin eta jokalariarekin hitz egiteko. «Gauzak errazagoak ziren», esan du Arakistainek, garai hartan ez baitzeuden futbolarien agenteak eta halakoak. Hala, ados jarri ziren alde guztiak; Real Madrilek garai hartako sei milioi pezeta (36.060 euro) ordaindu zituen, eta, horrez gain, lau jokalari utzi zizkion Donostiako taldeari. Haien artean zen Agne Simonsson aurrelari suediarra: «Izen handia zuen. 1958ko Munduko Txapelketan bigarren golegile nagusia izan zen».

Akordio horren ondorioz joan zen Arakistain Madrilera, «pena handiaz». Izan ere, mundu mailan onenen artean zegoen talde batera joanagatik, «hemengo bizimodua, familia eta lagunak uztea izugarri kostatu» zitzaion, baina hartu zion neurria hangoari ere.

Real Madrilera iritsi, eta agudo egin zuen lekua hamaikakoan. Estreinako urte hartan gol gutxien jaso zuen atezaina izan zen, eta Espainiako Liga eta Kopa irabazi zituen. Jokalari on askoak zituen taldeak: «[Alfredo] Di Stefano, [Ferenc] Puskas, [Paco] Gento, [Emilio] Santamaria... Munduko onentsuenak ziren».

Haiekin harreman ona izan zuen Elgoibarkoak, baina, azaldu duenez, «jokalari handi-handiak, bereziak» dira izaeraz: «Bestelako ukitua dute, baina jatorrak dira. Puskasen oso laguna nintzen».

Txileko esperientzia hura

Bere ibilbideko mugarrietako bat Txilen ezarri zuen Arakistainek. Espainiako selekzioaren deialdian izan zen Munduko Kopa jokatzeko, eta gisa horretara izan zuen nazioarteko lehia nagusian aritzeko modua.

«Ondo sentitu nintzen», esan du Arakistainek. Urte hartan 60 neurketatik gora jokatu zituen, eta bera zen atezain titularra Helenio Herrerak zuzendutako talde hartan: «Entrenatzen hasi ginenean, xisko eginda geratu ginen. Pentsa, 77-78 kilo pisatzen nuen, eta 72 kiloan geratu nintzen». Entrenamenduetan jasotako astinduen ondoren, hautatzaileari gauza ez zela esan, eta hark aulkian utzi zuen: «Carmelok [Cedrun] jokatu zuen Txekoslovakiaren eta Mexikoren aurka. Brasilen aurka nik jokatu nuen». Lehiaketa hartan urrunago ez iristeak penatu zuen Arakistain. Oso talde ona zutela dio, «Brasilen adinakoa».

Huraxe izan zuen Munduko Kopa batean izandako esperientzia bakarra, baina, handik itzulita, garaipenen xendari helduta segi zion kluben arteko txapelketetan, nahiz eta haren parte hartzeek murriztera egin zuten. Gauzak horrela, 1968-1969 sasoian, Real Madril utzi, eta Elxen hartu zuen ostatu. Historiako urterik onentsuenak osatzen ari zen talde hura, eta gertu izan zuten garaikur bat lortzeko aukera: «Athleticen aurka jokatu genuen Kopako finala. Ligan seigarren-edo izaten ginen, eta finalerako sailkatu ginen».

Atezain bizi bat

1973an utzi zuen futbola Jose Arakistainek, eta jokoa asko aldatu da orduz geroztik. Horren adibide gisa ditu baloien pisua, zelaietako lokatza eta abiadura. «Jokoa motelagoa izaten zen, ezberdina, eta ezin da ordukoarekin alderatu». Garai haietantxe azaldu ziren futbol modernoaren lehendabiziko zertzeladak, eta, hain justu, Herrera prestatzailea izan zen haien pizgarrietako bat.

Bi hamarkadaren arteko trantsizio horretan, Arakistainek berak zuen jokatzeko estiloaz galdetuta, atezainak dio bera ez dela nor hortaz mintzatzeko, baina «azkarra eta kalkuluak ondo egiten zituena» zela. Hala, area txikian nagusitzeko modua egiten zuela esan du, eta argitara ekarri du datu esanguratsu bat: 14 urtera arte erdiko atzelariaren postuan aritzen zen. Kontuak aterata, bizpahiru urte besterik ez zituen egin atezain gisa hasi zenetik futbol profesionalerako jauzia egin zuen arte: «Lagundu zidan horrek, hankekin jokatzerakoan eta. Ateko sakeak neuk ateratzen nituen, eta garai haietan hamarretik zortzitan ez zen hala».

Euskal atezainek historikoki izan duten maila onaren inguruan, Arakistainek azaldu du ez duela bat egiten askok hondartzako futbola arrazoi nagusienetako baten gisa jotzeko duen ohiturarekin. Alde horretatik, bestelako kirolen garrantzi handiagoa azpimarratu du: «Pilota eta frontoiko jokoak oso onak dira, erreflexuak lantzeko, adibidez. Nik asko ikasi nuen pilotarekin, udaletxe azpiko arkupeetan».

Pilotan «asko» aritutako da Arakistain, eta kontzejupean aritzea «teknika hobetzeko» baliagarria izan zitzaion, esaterako, kalkuluak egiterako garaian. «Herrian bagenuen pilotari bat, antzinako profesionala, Arriola III.a, eta hark esaten zidan futbola utzi eta pilotan egiteko».

Izan ere, gaztea zenean hiru kirol besterik ez zituzten hautatzeko: atletismoa, pilota eta futbola. Hiruretan aritutakoa da, eta bakoitzean pilatutako jakintzak eraman du euskal atezainik onentsuenen zerrendara. Sei Liga, Europako Kopa bat eta Espainiako Kopa bat. Egun bateko txinpartatik abiatuta, sari zerrenda luzea utzi du Josetxo Arakistainek: «Soraluzen jokatzen zen inguruetako txapelketarik garrantzitsuena, eta hemengo [Elgoibarko] kuadrilla bat zegoen izena emanda. Zaharragoak ziren guztiak, eta ni, 14 urterekin, atezain jarri ninduten».

Horrela hasi zen atezain postuan. Lagunarteko lehia batetik estadio handienetaraino. Izar bat izan da, nahiz halakorik ez duen uste. Hankak lurrean izan ditu beti, baita final batean penaltia jaurti izan diotenean ere. Gustatu zaiona egiteko modua egin du, eta horrek balio dio: «Futbolak mundua ikusteko eta hortik bizitzeko aukera eman dit. Jainkoari eskerrak, bizitzan ez dut zertaz damuturik». Gauzak ondo egin dituen seinale.]]>
<![CDATA[Lor dezake, eta lortu nahi du]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1943/022/001/2020-07-19/lor_dezake_eta_lortu_nahi_du.htm Sun, 19 Jul 2020 00:00:00 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/paperekoa/1943/022/001/2020-07-19/lor_dezake_eta_lortu_nahi_du.htm
 

Txuri-urdinek seigarren postuan ekingo diote ligako azken norgehiagokari. Eskura dute sailkatzea. Haatik, ez dio aterik zabaldu nahi gehiegizko konfiantzari, ez baitzaio komeni halakorik egitea. Etxetik kanpora Atletico Madril indartsua izango du arerio, zeina onentsuenen pare aritu den Ligari berriz ekin ostean, baina horrek ez ditu txuri-urdinak kikilduko. Ez behintzat atzoko prentsaurrekoan Imanol Alguacil entrenatzaileak esandakoei jaramon eginez gero: «Hil ala biziko partida da. Dudarik gabe, kristoren ilusioarekin goaz. Grinatsu eta umil, baina partidaren bila joango gara. Guk gurea egin behar dugu: irabazi».

Garaipena nahi dute Realekoek, baina, izatez, halakoen beharrik ez dute Europarako bidea egiteko. Berdinketa batekin seguru da, baina txuri-urdinek ez diote horri erreparatu ere egin nahi. Lehenbizi, zortzigarren postua saihestu nahi dute, saririk gabe utziko bailituzke horrek -matematikoki, bederatzigarren ere izan liteke-, eta, zazpigarrena bermatutakoan, ahalik eta goren jarri nahi dute taldea.

Matematika ugari

Bosgarren izatekotan, Imanolenek garaipen bat behar dute, nahitaez, eta Vila-realek Eibarren aurka galtzea. Haiek berdinduz gero ere baleko litzateke Reala, baldin eta Atletico hiru goleko aldeaz azpiratuko balu. Oso zaila dirudi horrek. Halaber, garaipenak seigarren postua bermatuko lioke gutxienez, Vila-realen emaitzari erreparatu beharrik gabe. Berdinketak eta porrotak ere balioko lioke seigarren izateko, gainontzeko partidetan zer gertatzen den, betiere, baina Realak ez du halako egoerez hitz egin nahi. Imanolen arabera, «gure lana egin behar dugu Atletico Madrilen zelaian, besteei erreparatu gabe». Xedea agerikoa da: bosgarren, edo txarrenera seigarren postuan geratzea. Gisa horretara soilik egingo luke Europa Ligako multzoen faserako jauzi zuzena. Zazpigarren geratuta, hiru aurrekanporaketa jokatu beharko lituzke irail amaieran.

Kalkuluak kalkulu, Realak %87,6ko aukera du datorren sasoian Europan aritzeko. Datuek dioten baino baikorrago mintzatu zen Imanol kazetarien aurrean, Realak hutsetik hamarrera bitarte dituen aukeren inguruan: «Hamarretik hamar. Beti pentsatzen dut hurrengo partida irabaziko dugula, nahiz eta aurkari Atletico Madril izan. Errespetu handia diegu; sekulako taldea da, halako entrenatzailea du, baina beti irabazi egingo dugula pentsatuz zelairatzen gara. Bihar ez da ezberdina izango».

Jokalari guztiak Madrilera

Etxean ezertxo ere ez du utziko Imanolek. Jokatzeko moduan dituenak eta ez dituenak eramango ditu Madrilera, bai baitaki gaurko saioak zer-nolako garrantzia duen. Mintzaldia hasi orduko agerian utzi zuen jokalariek duten grina: «Denak daude gogotsu. Pentsa nola dauden, atzo Luca Sangallik esan zidan jokatzeko prest dagoela». Esaldi horrekin, Orioko entrenatzaileak agerian utzi nahi izan zuen jokalarien gosea, Sangalli epe luzerako min hartuta baitago.

Atletico Madril dagoeneko sailkatua dago Txapeldunen Ligarako, baina Imanolek uste du partidaren bila aterako direla, hala ere. Baita Reala ere: «Lortuko dugu, ziur naiz».

ATLETICO MADRIL-REALA

Atletico Madril. Oblak; Gimenez, Lodi, Savic, Trippier; Correa, Ferrreira, Koke; Llorente, Thomas, eta Morata.

Reala. Moya; Zaldua, Llorente, Le Normand, Monreal; Zubeldia, Merino, Zubimendi, Odegaard; Oiartzabal, eta Isak.

Epailea. Gonzalez Fuertes.

Lekua. Wanda Metropolitano. (68.456 ikusle).

Ordua. 21:00 (La Liga). ]]>
<![CDATA[Aho zapore onarekin itxi nahi dute inoizko sasoirik arraroena]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2001/022/002/2020-07-19/aho_zapore_onarekin_itxi_nahi_dute_inoizko_sasoirik_arraroena.htm Sun, 19 Jul 2020 00:00:00 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/paperekoa/2001/022/002/2020-07-19/aho_zapore_onarekin_itxi_nahi_dute_inoizko_sasoirik_arraroena.htm
Amaitzear da Espainiako Liga, eta Reala ez gainontzeko lau euskal taldeak jokoan ezer ez dutela heldu dira akaberara. Sasoi distiratsua eginda bukatuko du Osasunak, babak heltzetik garaiz aterata Eibarrek eta Alavesek, eta lehiatik kanpora behar baino lehenago geratuta Athleticek. Zuri-gorriek ostegunean bukatu zituzten Europa Ligarako sailkatzeko aukerak, etxean galdu eta gero Leganesen aurka, zeina mailaz ez jaisteko borrokan dagoen. Hargatik, orduko aho zapore garratza gozatu nahi du, Granadaren etxean irabazita. Badaki aurten hori egitea zer den; han lortu zuen Espainiako Kopako finalera sartzea.

Alavesek, berriz, arnasa sakon hartuta jasoko du Bartzelona. Patxadaz ariko dira gasteiztarrak; aurreko jardunaldian mailari eusteak buruhauste ederretik libratu ditu babazorroak. Bere onenean egon ez arren, Bartzelona beti da arerio zaila, eta haien aurka hil ala biziko partida bat jokatzeak asko zailduko lieke egoera. Alde ederreko lasaituarekin agurtuko dute liga Osasunak eta Eibarrek. Hain justu, gorritxoek ostegunean Bartzelona mendean hartuta borobildu zuten liga, eta aldarte onarekin segitu nahi dute gaur Mallorcaren aurka jokatuko duten neurketan.

Lau ordu ezberdinetan

Garaipen bat eskuratuta amaitu nahi du Eibarrek ere. Jose Luis Mendilibarren taldeak Europarako borrokan murgilduta dagoen Vila-reali egingo dio bisita, baina armaginek ez dute deus jokoan. Gauzak horrela, agurren neurketa izan daiteke armaginentzat,

Ohorea jokoan, laurek ahalik eta lanik txukunena eginez amaitu nahi dute inoizko sasoirik arraroena. Athleticen eta Osasunaren partida, 21:00etan izango dira; Alavesek 17:00etan jokatuko du, eta 18:30ean Eibarrek.]]>
<![CDATA[Desertuko ura baino ederragoa]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1869/023/001/2020-07-14/desertuko_ura_baino_ederragoa.htm Tue, 14 Jul 2020 00:00:00 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/paperekoa/1869/023/001/2020-07-14/desertuko_ura_baino_ederragoa.htm
Ahitzen ari zitzaizkionean berreskuratu ditu indarrak. Realari luze egiten ari zitzaion liga amaiera arteko bidea, eta Europako helmugara ezin iristearen pentsamenduetan murgiltzen hasia zen, ezkor. Atzo Vila-realetik igaro behar zuen, gainera, azken neurketetan bisitarientzat urik gabeko iturria izan den lekutik. Nola diren gauzak, ordea: hantxe asetu zuen garaipen egarria. Desertuko ura baino ederragoa iruditu zitzaion lehorteari akabera eman zion puntu sorta, 1-2 irabaziz.

Realak ofizioa erakutsi, eta garaipenaren bila atera zen hasieratik. Zelaian ondo kokatu zen, eta azkar aurkitu zuen bere lekua. Ordu laurdena bete zenerako eroso ari ziren txuri-urdinak, eta baloia eduki zuten jokoaren gidaritza hartzeko asmoz. Etxeko taldeak, berriz, lanak izan zituen nahieran aritzeko, eta igarri egin zuen aurreko jokalarien falta. Gerard Moreno golegile nagusia falta zen, eta horrek itsasargi gabe utzi zuen Vila-real.

Hala, gutxika-gutxika, aurrera egin zuen Realak, eta aurkaria baino erasokorrago aritu zen. Ander Barrenetxearen jokaldi bikain bat adibide; erdilari donostiarrak aise eraman zuen baloia aurkariaren area barruraino, eta zenbait kontrariori izkin egin ostean, ez zuen asmatu ate aurrean.

Lehen zatian horixe falta izan zitzaion Imanol Alguacilen taldeari: eraginkortasuna. Gerturatu zen horien atera, arriskua sortu zuen, baina baloia sareratzeko gaitasunik ez zuen izan, batzuetan hiru zutoinen artera bota ez zutelako, besteetan Asenjo atezainak asmatu zuelako.

Reala gehiago zen jokoan, eta lehen ordu erdian Vila-real tantaka iritsi zen Miguel Angel Moyaren ate ingurura. Arrisku gutxi sortu zuen, falta batean izan ezik; txuri-urdinen atezainak ondo urrundu zuen baloia.

Gero neurketak orekatzera egin zuen arren, bisitariek saiakera gehiago egin zituzten erasoan. Mikel Oiartzabalek ezker zangoarekin egindako jaurtiketa bat eta Alexander Isaken burukada bat izan ziren Realaren azken gol aukerak atsedenaldiaren aurreko minutuetan.

Hutsean berdinduta amaitu zen lehendabiziko zatia. Talde bakoitzak bazekien zertan zuen hobetua, eta horretan sakontzeko asmoz itzuli ziren zelaira.Vila-real, baloiarekin patxada handiagoaren bila; txuri-urdinek, berriz, gola behar zuten, eta Imanolek Willian Joseri eman zion bere aletxoa jartzeko abagunea.

Brasildarrak ederki baliatu zuen aukera. Partida 61. minutuan zela, Martin Odegaardek ondo jaurti zuen korner bat, eta aurrelariak, buruz, sareetara bota zuen baloia. Handik aurrera ofizioa erakutsi zuen Donostiako taldeak. Vila-real saiatu zen gerturatzen, baina alferrik, Reala izan baitzen aldea handitu zuena. Estrategia jokaldi batean izan zen, beste behin, korner batean; Diego Llorentek bakar-bakarrik errematatu zuen, baloia sareratuz. 74. minutua zen.

Eroso ari zen Reala, eta haizea alde zuela, minutuak igarotzea beste asmorik ez zuen. Handik gutxira gauzak okertu zitzaizkion, ordea; Santi Cazorlak aldeak murriztu zuen 84. minutuan, eta sufritu egin behar izan zuen Realak. Neurketaren hondarrean ondo eutsi zioten markagailuari, eta irabazi egin zuten azkenerako. Europara bidean hiru puntu oso garrantzitsu txuri-urdinentzat.]]>
<![CDATA[Desertuko ura baino ederragoa]]> https://www.berria.eus/albisteak/184268/desertuko_ura_baino_ederragoa.htm Mon, 13 Jul 2020 09:32:19 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/albisteak/184268/desertuko_ura_baino_ederragoa.htm Gero, partida orekatu egin den arren, bisitariek gehiagotan saiatu dira erasoan. Mikel Oiartzabalek ezker zangoarekin egindako jaurtiketa bat eta Alexander Isaken burukada bat izan dira Realak gola sartzeko izan dituen azken aukerak, atsedenaldiaren aurreko minutuetan. Hutsean amaitu zen lehendabiziko zatia. Talde bakoitzak bazekien zertan zuen hobetua, eta horretan sakontzeko asmoz itzuli dira zelaira. Vila-real, baloiarekin patxada gehiagoren bila; txuri-urdinek, berriz, gola behar zuten, eta Imanolek Willian Joseri eman dio bere aletxoa jartzeko abagunea. Brasildarrak aprobetxatu egin du aukera. Partida 61. minutuan zela, Martin Odegaardek ondo jaurti du korner bat, eta aurrelariak, buruz, sareetara bota du baloia. Handik aurrera, ofizioa erakutsi du Donostiako taldeak. Vila-real saiatu da gerturatzen, baina alferrik, Realak handitu baititu aldeak. Estrategia jokaldi batean izan da, beste behin, korner batean; Diego Llorentek bakar-bakarrik errematatu du, baloia sareratuz. 74. minutua zen. Eroso ari zen Reala, eta haizea alde zuela, minutuak igarotzea beste asmorik ez zuen. Handik gutxira, gauzak okertu zaizkio, ordea; Santi Cazorlak aldeak murriztu du 84. minutuan, eta Realak sufritu egin behar izan du. Neurketaren hondarrean, ondo eutsi diote markagailuari, eta garaipena eskuratu dute azkenerako. Europarako bidean hiru puntu oso garrantzitsu txuri-urdinentzat.]]> <![CDATA[Enbata bat igaro da San Mamesetik]]> https://www.berria.eus/albisteak/184072/enbata_bat_igaro_da_san_mamesetik.htm Fri, 10 Jul 2020 09:35:58 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/albisteak/184072/enbata_bat_igaro_da_san_mamesetik.htm <![CDATA[Itzaltzera eginda, sari txikia]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2187/024/001/2020-07-07/itzaltzera_eginda_sari_txikia.htm Tue, 07 Jul 2020 00:00:00 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/paperekoa/2187/024/001/2020-07-07/itzaltzera_eginda_sari_txikia.htm
Hiruren gose, eta bakarrarekin asetu behar. Puntuak biltzen hasita, lortu nahi zituenak eskuratzetik urrun geratu zen atzo Reala. Bana berdindu zuen Levanteren aurkako partidan, eta sari eskasarekin itzuli da Herrialde Katalanetatik. Txuri-urdinek indartsu hasitako neurketan itzaltzera egin zuten, eta lehen zatiko suhartasunak ahaztuta sari eskasarekin konformatu behar izan zuten partidaren amaieran.

Imanol Alguacilek sei aldaketa egin zituen azken partidako hamaikakoarekin alderatuta. Hasiera batean ondo atera zitzaion apustua. Bizi hasitako neurketan Reala izan zen jokoari gatza gehitzeaz arduratu zena. Ezbairik gabe garaipena zuen jomugan, eta partidaren pisua bere bizkar hartu zuen lehendabiziko minutuetatik. Garaipena behar zuen aurreko jardunaldian erakutsitako hobekuntza berretsi eta Europarako xendari eusteko, eta goseti ekin zion partidari.

Hala, hirugarren minuturako lehen aukera izan zuen Donostiako taldeak. Ezker hegaletik antolatutako jokaldi batean, Mikel Oiartzabalek ondo erdiratu zuen, eta Alexander Isakek ezin izan zuen baloia errematatu. Lehen abisua izan zen.

Izan ere, 12. minuturako aurretik zen Reala. Oiartzabal eta Isak ondo baino hobeto moldatu ziren elkarrekin, eta ez zuten asko iraun 0-1ekoa egiteko. Minutu batzuk lehenago bezala, eibartarrak ezkerraldetik erdiratutako baloia ederki jo zuen Isakek, eta aurretik jarri zituen bisitariak.

Pozak gutxi iraun zion Realari, ordea. Ordura arte deus gutxi egin zuen Levantek ezerezetik gola egin baitzuen. Jose Luis Moralesek zelai erditik aurrera jaso zuen baloia, eta asmatu egin zuen txuri-urdinen atearen aurrean. 16. minutua zen.

Hortik aurrera, Realak eutsi zion zelaiko nagusitasunari, baina azken metroetan asmatu gabe. Lehen zatian %72ko baloi jabetza izan zuten arren, ezin izan zuten aurkariaren atea bigarrenez zulatu, eta ez arriskurik sortu ez zutelako. Atsedenaldiaren aurreko jokaldian izugarrizko aukera galdu zuen Cristian Portuk; aurrelaria bakar-bakarrik geratu zen Aitor Fernandezen aurrean, baina kanpora bota zuen baloia, Isakek zailena egin eta izugarrizko pasea eman ostean. Suediarra bikain aritu zen lehen zatian.

Bigarrenari antzera ekin bazion ere, Realaren txinpartak itzaltzera egin zuen minutuek aurrera egin ahala. Baloi jabetza handiagoa izanagatik, erasoan hutsal aritu ziren gipuzkoarrak, eta taldea geroz eta bareago aritu zen.

Norabide aldaketa

Indar korrelazioa aldatu egin zen hurrengo minutuetan, eta zelai erdiko borrokan nabaritu zen hori. Zeresan berezia izan zuen horretan Realaren sistema aldaketak. Imanolek Igor Zubeldia eta Diego Llorente zelairatu zituen Martin Zubimendiren eta Martin Odegaarden lekuan, eta taldeak urrats bat atzera egin zuen, Levanteri zelaian lekua irabaztea ahalbidetuz.

Kontuak horrela, etxeko taldeak erosoago aritu zen norgehiagokako azken zatian, eta azken ordu laurdenean estutu egin zituzten Realekoak. Area ertzetik nahiz geldikako jokaldietan egindako saialdiek ez zieten balio izan, baina txuri-urdinak urrundu zituzten Aitorren areatik, eta horrek ere balioa zuen valentziarrentzat.

Levantek aurrera egin bazuen ere, Realak ez zuen estutasun askorik izan atzeko lerroan. Erasoa salduta, segurtasuna bereganatu zuen. Txuri-urdinek, azkenerako, puntu bat onetsi zuten. Besterik ezean, galtzea baino hobea da, baina aurkariak ez daude deus oparitzeko. Ezta Europarako lehian ere.]]>
<![CDATA[Itzaliz joan, eta sari txikia]]> https://www.berria.eus/albisteak/183888/itzaliz_joan_eta_sari_txikia.htm Mon, 06 Jul 2020 09:16:22 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/albisteak/183888/itzaliz_joan_eta_sari_txikia.htm Indar korrelazioa aldatu egin da hurrengo minutuetan, eta zelai erdiko borrokan nabaritu da hori. Zeresan berezia izan du horretan Realaren sistema aldaketak. Imanolek Igor Zubeldiaren eta Diego Llorenteren zelairatu ditu Martin Zubimendiren eta Martin Odegaarden lekuan, eta taldeak urrats bat atzera egin du, Levanteri zelaian lekua irabazteko modua emateraino. Kontuak horrela, etxeko taldea erosoago aritu da norgehiagokako azken zatian, eta azken ordu laurdenean estutu egin ditu Realekoak. Area ertzetik eta geldikako jokaldietan egindako saialdiek ez diete balio izan, baina txuri-urdinak urrundu dituzte Aitorren areatik, eta horrek ere balioa zuen valentziarrentzat. Levantek aurrera egin badu ere, Realak ez du estutasun askorik izan atzeko lerroan. Erasoa salduta, segurtasuna bereganatu du. Txuri-urdinek, azkenerako, puntu bat onetsi dute. Besterik ezean, galtzea baino hobea da, baina aurkariak ez daude deus oparitzeko. Ezta Europarako lehian ere.]]> <![CDATA[Gosea baretu ezinda]]> https://www.berria.eus/albisteak/183861/gosea_baretu_ezinda.htm Sun, 05 Jul 2020 10:03:15 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/albisteak/183861/gosea_baretu_ezinda.htm <![CDATA[Realari garaipenak soilik balio dio mamuak uxatu eta helburuari eusteko]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1968/023/002/2020-07-02/realari_garaipenak_soilik_balio_dio_mamuak_uxatu_eta_helburuari_eusteko.htm Thu, 02 Jul 2020 00:00:00 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/paperekoa/1968/023/002/2020-07-02/realari_garaipenak_soilik_balio_dio_mamuak_uxatu_eta_helburuari_eusteko.htm
Lehen begiratuan, txuri-urdinek aurkari samurra dute gaur: Espanyol. Ligako azken sailkatua da, oso eskas ari da, eta denbora kontua da datorren urtean Bigarren Mailan ariko dela ziurtatzea. Alde horretatik, erraza irudi lezake partidak, baina, berriz ere kale eginez gero, are gehiago gaiztotuko litzateke giroa. Alde horretatik, kataluniarren aurkako neurketa aho biko ezpata da Realarentzat.

Garaipena eskuratu eta Europako lehiari eusteko, azken partidetako itxura hobetu behar dute Imanolen jokalariek, baina oriotarrak balioa eman dio bere taldeak erakutsitako jarrerari: «Taldea hustu egiten da, dena ematen du, baina aurkaria akabatu egin behar da. Taldeari hori falta zaio; konfinamenduaren aurretik hala egiten zuen, eta berreskuratu egin behar dugu».

Imanolen arabera, sarri «detaile txikiengatik» galdu du Realak, eta Getafeko partida jarri du horren adibide: «Egia da aurrekoan bi akats egin genituela eta horren ondorioz punturik gabe etxeratu ginela».

Odegaarden zain

Lehen ere min hartutako jokalari sorta handia zuen Realak, eta azken egunetan beste bat gehitu zaio erizaindegira: Martin Odegaard. Dena den, Alguacilek argi printza bat helarazi du norvegiarraren inguruan, eta zehaztu du sasoia amaitu aurretik jokatzea espero duela: «Lehen ere izan zituen arazoak, eta orain min handiz itzuli da. Partidak aukeratu beharko ditugu, baina oso garrantzitsua da guretzat, eta jokalariak lagundu egin nahi du».

Realeko entrenatzaileak «mezu positibo bat» helarazi nahi izan zien beren zaleei: «Sinistu jokalari hauengan. Bizia ematen ari dira partidak aurrera ateratzeko».

REALA-ESPANYOL

Reala. Remiro; Zaldua, Aritz, Le Normand, Monreal; Zubeldia, Merino, Zubimendi; Oiartzabal, Portu eta Willian Jose.

Espanyol. Diego Lopez; Javi Lopez, Bernardo, Cabrera, Didac Vila; Darder, Melendo, Marc Roca, Embarba; Calleri eta De Tomas.

Epailea. Sanchez Martinez.

Ordua. 19:30 (Movistar La Liga)

Lekua. Anoeta (39. 500 ikusle).]]>
<![CDATA[Bilaua aldatu da, gidoia ez]]> https://www.berria.eus/albisteak/183558/bilaua_aldatu_da_gidoia_ez.htm Tue, 30 Jun 2020 17:59:17 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/albisteak/183558/bilaua_aldatu_da_gidoia_ez.htm <![CDATA[Zirrikitu bat harresian]]> https://www.berria.eus/albisteak/183267/zirrikitu_bat_harresian.htm Wed, 24 Jun 2020 09:21:31 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/albisteak/183267/zirrikitu_bat_harresian.htm <![CDATA[Realak galdu egin du Real Madrilen aurka, epaileak baldintzatutako neurketa batean]]> https://www.berria.eus/albisteak/183187/realak_galdu_egin_du_real_madrilen_aurka_epaileak_baldintzatutako_neurketa_batean.htm Sun, 21 Jun 2020 10:46:59 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/albisteak/183187/realak_galdu_egin_du_real_madrilen_aurka_epaileak_baldintzatutako_neurketa_batean.htm <![CDATA[Puzzlea osatzeko pieza bila]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1942/031/001/2020-06-21/puzzlea_osatzeko_pieza_bila.htm Sun, 21 Jun 2020 00:00:00 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/paperekoa/1942/031/001/2020-06-21/puzzlea_osatzeko_pieza_bila.htm
Itxialdi garaiaren aurretik puzzlea egina zuen prestatzaile oriotarrak, baina azken egunetan lehengoa eta oraingoa lotzeko lanak izan ditu, eta garesti ordaindu du hori. Osasunaren aurkako berdinketa eta Alavesen aurkako porrota dira horren lekuko; donostiarrek Real Madril izango dute gaur arerio, eta berdeguneko eremu horretan beren legea ezarri beharrean dira, baldin eta garaipenaren bidera itzuli nahi badute, bederen.

Mikel Merino izan da donostiarren itsasargi, aurtengo sasoian; joan zen ostegunean, haren falta izan zuen Imanolek, zigortuta zegoelako, eta taldearen lotailuaren beharra ageriko geratu zitzaien Realekoei.

Defentsaren eta erasoaren arteko lotura egin du Merinok orain arte, eta Imanolek bi eremu horien artean eroso aurkituko den jokalari bat falta du nafarrak jokatu ezin duenerako. Are ageriago geratu da hori Asier Illarramendik berriz min hartu duenez geroztik; izatekotan, mutrikuarra zen Merinoren lanak egitera deitutako futbolaria, baina ez da aurki zelaira itzuliko, aldakako lesioa baitu. Joan zen abuztuan jokatu zuen sasoi honetako partida bakarra, Athleticen aurkako derbian, eta ordutik ez da zelaian aritzeko moduan izan. Arno mendiko gurutzea baino handiagoa du gainean.

Kapitainaren faltan, Merino izan da erdialdeko jokalaririk garrantzitsuena, eta zigorra bete ostean jokatzeko aukera handiak ditu berriz ere. Ikusteko dago haren alboan izango ote den Martin Odegaard; norvegiarra hamaikakoan izan da ondo egon izan denetan, baina ez zuen amaitu Gasteizko partida. Erdilariak arazo batzuk izan zituen, eta aldatzea erabaki zuen Imanolek. Haren aldeko hautua egiten badu, bera fitxatu zuen taldearen aurka arituko da Odegaard. Erdilaria gustura dago Donostian, ongi aritu da, eta datorren urtean espainiarren taldea indartu dezaketen jokalarien izenen artean bolo-bolo dabil Odegaardena. Dena den, bi denboraldirako hitza eman zuen, eta, gauzak ondo bidean, Zubietan segi beharko luke datorren sasoian ere.

Martxora arte lerroburu gehien bete dituzten jokalarien falta izanagatik, Realak badu zelai erdian aritzeko lagun sarda. Igor Zubeldia finkoa izan da orain artean, eta hala izaten segiko du aurrerantzean ere. Hari nork lagunduko da gakoa: hor dago, esaterako, David Zurutuza. Debarrak hasieratik jokatu zuen Alavesen aurkako neurketan, hilabete luzez min hartuta egon eta gero. Postu horretan aritzeko hautagaien artean daude Roberto Lopez, Luca Sangalli eta Ander Gebara ere. Azken biak min hartuta daude egun, baina maila ona eman dute taldearen bigarren lerroan.

Zaila, bai; ezinezkoa, ez

Osasunaren eta Alavesen aurkako neurketek utzitako zapore garratzaren ostean, Real Madril ahalguztidunak egingo du gaur Donostiarako bidaia. Sasoi onean dira Zinedine Zidanek prestatutako jokalariak; azken neurketan aise menderatu zuten Valentzia (3-0), eta, aurrekoan, hiru puntuak eskuratu zituzten Eibarren aurka (3-1). Neurketa zaila izango da, eta horren jakitun da Imanol, txuri-urdinen prestatzailea: «Zaila izango da, are gehiago haiek zer jokatzen duen duten jakinda. Halere, gogoratu zaitezte; [Espainiako] Kopako partida izan zen haien aurka jokatutakoa. Haiek sekulako dinamikan zeuden, eta gai izan ginen partida aurrera ateratzeko».

Kontuak kontu, oriotarrak zehaztu du espainiarrak «oso ondo» itzuli direla ligaren etenaren ostean, eta bere taldea, berriz, «ez horren ondo». Jokoan izan dituzten sei puntuetatik bakarra atera dute txuri-urdinek; Real Madrilek, berriz, seirak. Halere, baikor agertu da Imanol.

Zurien aurkako norgehiagokarako aldaketak egin beharko ditu nahitaez Imanokek. Joseba Zalduak txartel gorria ikusi zuen Gasteizen, eta ezingo du jokatu. Halaber, gauzak ondo bidean zelaira itzuliko da Merino.

«Nire ustez, kontua ez da arerioa, guk gure ausardia izatea baizik. Horregatik, beldur apur bat dugu ez garelako geu izan, baina jokalariek badakite zertan ari garen akatsak egiten, eta ea berreskuratzen dugun». Horixe esan zuen Imanolek Real Madrilen aurkako partidaren bezperan, eta argi utzi zuen zein gabezia izan zuen bere taldeak aurreko bi partidetan: «Ez gara fin aritu».

Imanolek zehaztu zuenez, Reala «astun» aritu da etenaldiaren ondorengo partidetan, baina bere taldeaz fio da: «Talde hau edozer zailtasuni aurre egiteko gai izan da».

REALA-REAL MADRIL
Reala. Remiro; Gorosabel, Aritz Elustondo, Le Normand, Monreal; Zubeldia, Merino, Roberto Lopez; Oiartzabal, Januzaj eta Isak.
Real Madril. Courtois; Carvajal, Varane, Sergio Ramos, Marcelo; Casemiro, Valverde, Kroos, Asensio; Hazard eta Benzema.
Epailea. Estrada Fernandez.
Ordua. 22:00etan (Movistar La Liga).]]>
<![CDATA[Osasuna pattal aritu da, eta jipoitu egin du Atletico Madrilek]]> https://www.berria.eus/albisteak/182978/osasuna_pattal_aritu_da_eta_jipoitu_egin_du_atletico_madrilek.htm Thu, 18 Jun 2020 09:38:02 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/albisteak/182978/osasuna_pattal_aritu_da_eta_jipoitu_egin_du_atletico_madrilek.htm <![CDATA[Ogiaren tankerako futbola]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2050/028/001/2020-06-16/ogiaren_tankerako_futbola.htm Tue, 16 Jun 2020 00:00:00 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/paperekoa/2050/028/001/2020-06-16/ogiaren_tankerako_futbola.htm
Kazetarien sarbide izango zen 16. atearen atarian, pankarta bat: «Ez da futbola bueltatu, zuen negozioa baizik». Sare sozialen bidez zabaldu zuen mezu horixe Bultzada Txuri-Urdina zale taldeak. Anoetaren arima den Aitor Zabaleta harmailan jartzen da Bultzada, eta jokalariek ez zuten haien hausporik izango. Hain justu, haien bultzada izan da Realaren etxeko partiden ezaugarrietako bat.

Bete beharreko protokolo estu eta zehatz bat, lau multzotan banatutako kazetarientzat. Irratietako kideek partida baino ordu eta erdi lehenago zuten ordua. Argazkilariek, ordubete lehenago. Handik hamar minutura sartu ziren telebistakoak, eta prentsa idatziko erredaktoreak izan ziren azkenak sartzen, 40 minuturen faltan.

Ordurako esana zuten kanpoko janaririk ezingo zela sartu Anoetan. Ogitartekoa dastatzeko garaia zen: entsalada nahasiarena. Ia traineru bat luze zenez, guztia jan gabe motxilan gorde zuen sobratutakoa. Gainera, dastatzean bazuen zerbaiten falta, estadio inguruko giroak bezalaxe.

Itzulinguru askorik eman gabe, bere mahaitxorantz egin zuen kazetariak, ez aurretik tenperatura neurtu gabe, Realak emandako prebentzio neurriak bete gabe —maskara, eskularruak, gel hidroalkoholikoa— eta ardura bere gain hartzen duela onartzeko agiri sinatua erakutsi gabe.

Lekua hartzerako, igandera arteko edozein partidatan bezala, musikak egin zituen neurketaren atarikoak. Lehendabizikoa, esanguratsua, The Lightning Seeds taldearen Three Lions ezaguna: «Football is coming home». Realaren etxean, ordea, langile eta taldekideez gain ez zegoen 35.000 bizilagunetako inor.

Zalerik gabe, harmailak atontzea erabaki zuen klubak. Ekialdeko harmaila estaltzeko, ogitartekoa baino luzeagoko traineru bat, Imanol Alguacil patroia eta tostartean bere jokalariak zituela. Familientzat gordetako iparraldeko harmailan, Marrazketabar marrazkilariak azken hilabeteetan pandemiaren gordinean lanean aritu direnei egindako omenaldia: okina, arrain saltzailea, adinekoak eta haiek zaintzaileak, erizainak, postariak, sendagileak eta suhiltzaileak. Hego harmailan, berriz, realzaleak bufandak zabal-zabal eginda.

Hotza, inondik ere

Olanetako marrazkietako begiak ziren jokalariei so zeuden bakarrak. Jokalariek ohi bezala egin zituzten beroketa ariketak. Ez, ordea, zelairako irteera. Segurtasun neurriak bermatu eta ahalik eta kontaktu gutxien izateko, talde bakoitzak bere aldetik egin zuen zelairako bidea. Txuri-urdinen ereserkiaren konpasean atera ziren etxekoak, hura nork abesturik ez zela. Pauso lasaian atera ziren bi taldeak, eta halaxe, lasai baina bizi eman zituen hamaikakoak estadioko esatariak, zaleek izen bakoitzeko egiten duten oihuei itxaron gabe.

Koronabirusaren gaitzak hildakoen omenezko minutuko isilunearen ostean heldu zen baloia martxan jartzeko ordua. Sekula baino ozenago entzun zen epailearen txistuak eman zuen hasteko agindua. Komenentziaz ala ez, futbola itzuli zen Anoetara.

Jokalarien erritmoarengatik eta kalitatearengatik ez balitz, norgehiagoka nekez bereiz zitekeen Azpeitiko Garmendipen, Zarauzko Astin, Hondarribiko Hondartzan edo Mutrikuko San Migelen jokatzen diren partidetatik. Jokalarien eta teknikarien oihuek soilik hausten zuten partidako isiltasuna. Horrek, eta etxafuegoen eztandak. Ezusteko galantik hartu zuen bakarren batek Osasunaren golaren ondorengo eztandarekin.

Bigarren zatiak ez zuen hobetu giroa. Minutuak aurrera joan ahala dezibelek gora egin bazuten, bi taldeen presak eragindako ezinegonaren ondorio zen. Jokalekutik kanpo, ezer gutxi. Harmailetan, bitxia izan zen zelaitik ateratako jokalariak berriz ere maskara janzten ikustea, ordura arte lerdea han-hemenka barreiatzen ibili eta gero. Egin zuten gauza bitxiago bat, ordea: ordu erdiro ura edan eta freskatzeko geldialdia egin zuten bi taldeek, noiz eta erlojua gauerdira bidean zenean eta Anoetako termometroan 16 gradu eskas zirela.

Halaxe amaitu zen Realak eta Osasunak ligaren etenaren ondoren jokatutako lehen partida. Estadiotik ateratzean, erdi janda utzitako ogitartekoari heldu zion berriz kazetariak. Orduan jabetu zen igandeko afariaren narrioaz: ogiak gatza falta zuen. Futbolak bezalaxe.]]>
<![CDATA[Ogiaren tankerako futbola]]> https://www.berria.eus/albisteak/182865/ogiaren_tankerako_futbola.htm Mon, 15 Jun 2020 21:10:24 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/albisteak/182865/ogiaren_tankerako_futbola.htm
Zalerik gabe, harmailak atontzea erabaki zuen klubak. Ekialdeko harmaila estaltzeko, ogitartekoa baino luzeagoko traineru bat, Imanol Alguacil patroia eta tostartean bere jokalariak zituela. Familientzat gordetako iparraldeko harmailan, Marrazketabar marrazkilariak azken hilabeteetan pandemiaren gordinean lanean aritu direnei egindako omenaldia: okina, arrain saltzailea, adinekoak eta haien zaintzaileak, erizainak, postariak, sendagileak eta suhiltzaileak. Hego harmailan, berriz, realzaleak, bufandak zabal-zabal eginda. Hotza, inondik ere
Olanetako marrazkietako begiak ziren jokalariei so zeuden bakarrak. Jokalariek ohi bezala egin zituzten beroketa ariketak. Ez, ordea, zelairako irteera. Segurtasun neurriak bermatu eta ahalik eta kontaktu gutxien izateko, talde bakoitzak bere aldetik egin zuen zelairako bidea. Txuri-urdinen ereserkiaren konpasean atera ziren etxekoak, hura nork abesturik ez zela. Pauso lasaian atera ziren bi taldeak, eta halaxe, lasai baina bizi eman zituen hamaikakoak estadioko esatariak, zaleek izen bakoitzeko egiten duten oihuen zain egon gabe. Koronabirusaren gaitzak hildakoen omenezko minutuko isilunearen ondoren heldu zen baloia martxan jartzeko ordua. Sekula baino ozenago entzun zen epailearen txistuak hasteko eman zuen agindua. Komenentziaz ala ez, futbola itzuli zen Anoetara. Jokalarien erritmoarengatik eta kalitatearengatik ez balitz, norgehiagoka nekez bereiz zitekeen Azpeitiko Garmendipen, Zarauzko Astin, Hondarribiko Hondartzan edo Mutrikuko San Migelen jokatzen diren partidetatik. Jokalarien eta teknikarien oihuek soilik hausten zuten isiltasuna. Horrek, eta etxafuegoen eztandak. Ezusteko galantik hartu zuen bakarren batek Osasunaren golaren ondorengo eztandarekin. Bigarren zatiak ez zuen hobetu giroa. Minutuak aurrera joan ahala dezibelek gora egin bazuten, bi taldeen presak eragindako ezingonen ondorio zen. Jokalekutik kanpo, ezer gutxi. Harmailetan, bitxia izan zen zelaitik ateratako jokalariak berriz ere maskara janzten ikustea, ordura arte lerdea han-hemenka barreiatzen ibili eta gero. Egin zuten gauza bitxiago bat, ordea: ordu erdiro, ura edan eta freskatzeko geldialdia egin zuten bi taldeek, noiz eta erlojua gauerdira bidean zela, eta Anoetako termometroan 16 gradu eskas zirela. Halaxe amaitu zen Realak eta Osasunak ligaren etenaren ondoren jokatutako lehen partida. Estadiotik ateratzean, erdi janda utzitako ogitartekoari heldu zion berriz kazetariak. Orduan jabetu zen igandeko afariaren narrioaz: ogiak gatza falta zuen. Futbolak bezalaxe.
]]>
<![CDATA[Oreka isiltasunaren derbian]]> https://www.berria.eus/albisteak/182850/oreka_isiltasunaren_derbian.htm Sun, 14 Jun 2020 10:34:57 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/albisteak/182850/oreka_isiltasunaren_derbian.htm <![CDATA[«Jokalariei esan nien igotzea ez zela nahikoa, txapeldun izan behar genuela»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1919/024/001/2020-06-13/jokalariei_esan_nien_igotzea_ez_zela_nahikoa_txapeldun_izan_behar_genuela.htm Sat, 13 Jun 2020 00:00:00 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/paperekoa/1919/024/001/2020-06-13/jokalariei_esan_nien_igotzea_ez_zela_nahikoa_txapeldun_izan_behar_genuela.htm
Hamar urte igaro dira igoera lortu zenutenetik. Azkar igarotzen da denbora.

Bai, aurrekoan aipatu zenidanean ohartu nintzen. Noski, denbora aurrera doa, baina hamargarren urteurrena oso data esanguratsua da. Hor geratu zen lortutakoa; garrantzitsua izan zen, bereziki kluba zegoen egoerarengatik. Halakoak, unearen arabera dira garrantzitsuak; une garratza zen, eta, zorionez, lortzeko aukera izan genuen. Gainera, klubaren mendeurrenaren urtean izan zen; horrek poz bikoitza ematen du.

Talde hartako jokalari askok esan dute Realean bizi izandako unerik onenak izan zirela. Garai berezia izan zen, ezta?

Egia da, nik ere irakurri izan diet. Niri iruditzen zait, hori ikusteko toki pribilegiatuan egon nintzen aldetik, giro oso ezkorra zegoela aurrez, pesimista. Dirurik ez zegoen, kluba hartzekodunen konkurtsoan zegoen, eta jokalarien ehuneko handi bat etxekoa zen. Horrek kide izatearen sentipena handitu zuen, eta taldeak, gainera, maila ona mantendu zuen sasoi osoan. Hasieran hartu genuen lidergoa, eta ia une oro heldu genion. Hori ez da erraza. Jokalariei esan nien igotzea ez zela nahikoa, txapeldun izanda igo behar genuela. Niretzat ez da gauza bera, eta taldeak bere egin zuen hori. Laguntasun giroa sortu genuen, lanekoa eta positiboa. Hori jendeari helarazi genion, eta nabari zen kalean.

Jendea kutsatu zenuten giro baikor hartaz?

Gogoan dut Salamancan [Espainia] jokatu genuen partida bat. Zale pila bat joan ziren hara. Baita Cadizera ere: jokatzera atera, eta han ikusi genuen harmaila oso bat gure jendez beteta, non eta [Espainiako] beste muturrean. Iruditzen zait lortu genuela batasun hori, eta jokalarien egitekoak zerikusi handia izan zuen horretan.

Celtaren aurkakoan igo zineten, baina aurreko astean Cadizen Realak 1-3 irabazi zuen partida izan zen gakoa?

Bai, baina nik bi partida izan ohi ditut gogoan. Bata, jende askok oroitzen ez duena, Sorian jokatu genuen, Numantziaren aurka. Taldea abiadura hartzeko zegoen ordurako, sentipen gazi-gozoak utzita.

Sasoi hasieran izan zen, urrian.

Hala da. Han 0-3 irabazi genuen, eta taldea izugarri ondo aritu zen. Begira, nik ez dut gogoratzen egun hartan Claudio Bravo edo Diego Rivas aritu zen, baina haietako bat aritu ez balitz, etxekoek jokatuko zuten, eta bertakoak izango ziren denak. Partida hura mugarri bat izan zen, taldea bere gaitasunaz ohartu baitzen. Cadizkoa izan zen bestea. Ia lotua genuen igoera, baina ez genuen ebazten. Beste garaipen bat behar genuen. Cadizek ere bizia zuen jokoan —egun hartan galdu zuen maila—, eta taldeak nagusitasun handia erakutsi zuen. Heldutasunez aritu ziren.

Oro har, multzo gaztea zen. Nolako taldea zen?

Bikaina. Autogestio gaitasun handia zuten. Kapitainek, Mikel Aranburuk, Mikel Labakak eta Xabi Prietok talde kontzientzia handia zuten, eta herriarekiko atxikimendua. Etxekoak eta kanpotik zetozenak biltzen zituzten, haiek ere etxeko sentitzeraino. Hori garrantzitsua da. Gero, jende gaztea genuen, eta beste batzuk, horren gazteak ez izanagatik, esperientzia handirik gabeak. Alberto De la Bella zen bat; zenbait taldetan aritua eta inon lur hartu gabea zen. David Zurutuza zen beste bat; iritsi nintzenean, klubak utzi egin nahi zion beste bati. Nik ikusi nuen Real Madrilen aurkako mendeurreneko partidan, eta esan nuen ezetz, geratu egin behar zuela. Ondo atera zen.

Talde orekatua zen.

Gauza garrantzitsu bat genuen: taldearen helburua. Hori ez da beti gertatzen. Gurean, taldearen helburua beti egon zen norberarenaren gainetik. Ni egondako talde batzuetan, sarri, jokalariek bere helburuak aurretik jartzen zituzten, berekoikeria apur batekin. Hemen ez; ez dut gogoan inoiz inork halakorik egin zuenik, eta hori berebizikoa da.

Jokalariekin hartu-emanik ba al duzu?

Apur bat. Egia esan, erretiratzen direnean-eta. Orain gutxi Xabi Prietori idatzi nion, hari buruz irakurri nuela eta. Erantzun zidan eta hizketan aritu ginen. Antoinek [Griezmannek] tarteka idazten dit. Claudio Bravorekin aspaldi da hitz egin ez dudala; Txilen lanean egon nintzenean, haren ezkontzara joan nintzen.Beste batzuk hor daude: [Jon] Ansotegi, Labaka, Aranburu... Erretiroa hartu ahala egin diet kasu, edo nonbait lanean ari direla jakiten dudanean. Agurtzeko eta babesa helarazteko egiten dut.

Zurekin lehertu zen Griezmann, eta Bravo ere urrun iritsi da. Kalitatea bazen, ezta?

Gertatzen dena da hori garai hartako neurrian irakurri behar dela, ez oraingoan. Griezmann bigarren taldean ere jokatzen ez zuen mutil koskor bat zen, jubenil mailakoa. Zalantza asko egon ziren. Nik gogoan dut abenduan taldearen argazki ofiziala egitekoak ginela, eta batzuk esaten zutela Antoinek ez zuela han agertu behar. Nik esaten nuen: «Nola ez duela azaldu behar? Titularra da, igoerako izarra izango da, eta ez duela posterrean egon behar?». Bazeuden gauza batzuk ulertzen ez nituenak, agian, beste nonbaitetik nentorrelako. Baina Antoinerekin zalantza asko zeuden.

Zer zigilu ezarri nahi izan zenion taldeari?

Asmoa zen aurrekotik gauzak askorik ez aldatzea, eta jokalariek bere egingo zituzten hiru edo lau oinarri ezartzea. Jokalariak ideia horiekin ados egotea nahi nuen. Oinarriak ziren talde trinkoa bezain dinamikoa izatea, etxean puntuak pilatzea —oso garrantzitsua—eta kanpoan ahalik eta gehien eskuratzea. Gero, erasoan dinamita genuen: Griezmann, Zurutuza, Aranburu, Xabi Prieto, eta aurrean Carlos Bueno eta Imanol Agirretxe.

Zurutuza da talde hartan segitzen duen bakarra, nahiz eta Asier Illarramendik ere zurekin egin zuen debuta.

Bai. Lehen esan dizudana: utzi nahi zuten, baina gurekin geratu zen. Behin, Uruguaiko lagun bat partida bat ikustera joan zen, eta esan zidan: «Hori duk jokatzea, ilegorriak!». Lesio batzuk izan ditu, baina denbora luzean oso garrantzitsua izan da Realean.

Ansotegi eta Labaka, berriz, egungo teknikari taldean daude. Gaia ikusten zenien?

Oso serioak izan ziren beti, profesional bikainak. Hori bada lehengai bat. Mikeli [Labaka] galdetu beharko nioke, baina uste dut behinola aipatu niola gaia bazuela. Begira, Espainiako Ligan aukera bat izan nuenean, liga ezagutzen duen baten inguruan pentsatzen, berekin oroitu nintzen. Ez dakit esan nion, baina pentsatu nuen. Ansotegirena ezberdina zen. Apur bat gazteagoa zen, oso profesionala. Pentsakorra zen. Bi horiek, Mikel Gonzalez, Aranburu eta Rivas oso egokiak ziren kanpotik aginduak eman eta zelaikoei helarazteko.

Orain nola ikusten duzu Reala?

Oso ondo, beste klub bat da. Denbora doa horrela. Orain hamar urte hartzekodunen konkurtsoan zegoen, jokalariak ekartzeko lanekin, Bigarren Mailan. Egun, goiko postuetan, badu dirua jokalari onak ekartzeko, eta estadioa eraberritu du. Bazen oihu ezagun bat: «Aperri [Jokin Aperribai, presidentea], kendu itzazu pistak!». Ekonomiaren maila guztietan gauzak asko aldatu dira, eta Reala mantendu da haztegiari tira eginez, ondo salduta eta jokalariei ondo eutsita. Azken urteetan Europara begira ari da; horrek hazkundea erakusten du. Agian, orain zailago dago, baina Reala txapeldun izana da, eta badaki zer den hori. Gauzek denbora behar dute.

Jendeak ondo gogoan du igoerako egunean esan zenuena: «Ez zaitezte banandu».

Nire ama euskaldunen biloba zen, eta aita, Andoaingoa: han familia dut oraindik, eta beti sentitu izan dut neure, beste hizkera bat izan eta kanpotik heldu banintz ere. Gauzak batzuk ikusita, ez nuen ulertzen nola bertako batzuek ez zuten deus egiten haiek hobetzeko. Hasierako egoera eskasa, galtzailea, indar oso positibo bilakatu zen, irabazlea. Igoeraren egunean 10.000 lagun zeuden estadio kanpoan: batasun horren indarra behar da, nahiz gauza batzuk gustatu ez. Basoa ikusi behar da, ez zuhaitza. Esaldia barrutik atera zitzaidan, ez zegoen prestatua. Jendeak atseginez oroitzen du, eta pozten egin nau horrek.]]>
<![CDATA[Largabista doituta]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1919/030/001/2020-06-06/largabista_doituta.htm Sat, 06 Jun 2020 00:00:00 +0200 Jon Ander De la Hoz https://www.berria.eus/paperekoa/1919/030/001/2020-06-06/largabista_doituta.htm
Orain aste batzuk urrun ikusten zutena, zelaietara itzultzea, gertu dute orain, eta lehiarako egokitzen iragan dituzte azken asteak. Sailkapenak etenaren aurreko zenbaki berak izan arren, unea ez da orduko bera. Ikusteko dago nola dauden taldeak hiru hilabeteren ostean, eta zer eragin izango duen partidak pilatzeak. Futbola urrun ikusten zenean largabista ondoen doitu zuenak asmatuko du.

REALA
Parean direnei hordagoka

Gelditu zen moduan hasi nahi du Realak: irabaziz. Zer jokatu, huraxe bere egiten zuten txuri-urdinek, eta parekoari hordagoak joz segitu nahi du aurrerantzean ere. Txapelketen etenaldiak bilakaera izugarri ona moztu zien Imanol Alguacilen jokalariei. Astebete lehenago, Espainiako Kopako finalerako sailkatu ziren, ondo ari ziren ligan, eta ordukora itzuli nahi dute azken 11 partidatan.

Txapeldunen Ligarako sailkatu nahi du Realak. Horretarako eskubidea ematen duen postu batetik ekingo dio lehiari, laugarrena baita, baina ez du lantegi erraza izango. Getafe bosgarren sailkatuak donostiarrek adina puntu ditu, eta bat gutxiago du Atletico Madril indartsuak. Haatik, txuri-urdinek nahiago dute aurrera begira aritu. Atzekoak gertu izanagatik, puntu bakarrera du Sevilla hirugarren sailkatua, eta postu huraxe dute xede. Honela esan du asteon Mikel Merino erdilariak: «Gai gara Txapeldunen Ligan aritzeko; gure esku dago. Orain, erakutsi egin behar dugu».

Aldarte onean da Reala. Robin Le Normandek kontratua berritu duen astean hasi da talde osoa elkarrekin entrenatzen, Asier Illarramendi kapitaina tartean dela. Algucil prestatzaileak jokalari guztiak prest ditu ligaren azken txanpari ekiteko. BERRIAk jakin duenez, oriotarra izugarri gustura dago jokalariek etenaldian izandako jarrerarekin eta zaintzeko moduarekin -jokalari batek hiru kilo galdu ditu itxialdian-, eta baikor dago azken jardunaldiei begira.

Halere, argi dute ez dela erraza izango helburuak lortzea. Egutegiari so, Osasunaren eta Alavesen aurkako derbiek abiatuko dute norgehiagoken aldi trinkoa, eta tartean Real Madrilen bisita jasoko du. Azken bi partidetan, bi aurkari zuzen izango ditu aurrean: Sevilla eta Atletico Madril. Hasierako kartak ondo jokatzen baditu, hirugarren posturako lehian irits daiteke azken jardunaldira.

ATHLETIC
Europa, hari batean

Realak nola, Athleticek ez daki noiz jokatuko duen urteko partidarik garrantzitsuena: Espainiako Kopako finala. Hari datarik jartzen ez zaion artean, ligan ahalik eta goren amaitzea du xede, zazpigarren postua begiz joa duela. Kopa airean, gaur-gaurkoz datorren sasoian Europa Ligan aritzeko modu bakarra du ligan postu hori eskuratzea. Yuri Berchichek huraxe jarri zuen jomugan herenegun: «Lortu dezakegu, bai horixe. Jokalarien eta teknikarien helburua hori izango da sasoia amaitzen den artean». Egun, Athletic hamargarrena da sailkapenean, eta bost puntuko desabantaila du Valentzia zazpigarrenarekiko.

Etenaldiak zenbait berritasun ekarri ditu zuri-gorrien artera. Esanguratsuena, Aritz Adurizen agurra. Aurrelari donostiarrak ezin izan ditu gainditu aldakako arazoak, eta sasoia amaitu baino lehen utzi du taldea. Gaizka Garitano entrenatzaileak, berriz, sasoi baterako luzatu du Bilboko taldearekin lotzen duen hitzarmena.

Athleticek aurkari makurra izango du ligari berriz heltzeko. Atletico Madril indartsua hartuko du San Mamesen, eta Eibarri bisita egingo dio gero. Azken bederatzi partidetan, besteak beste, Bartzelona, Real Madril, Valentzia eta Sevilla izango ditu kontrario, eta Granadaren zelaian amaituko du sasoia. Hantxe lortu zuen Kopako finalerako sailkatzea, eta, bertan, beste mugarri bat ezartzeko ariko da lanean datorren asteetan.

OSASUNA
Erizaindegia, beteta

Sailkapenaren erdiko multzoan dago Osasuna, eta min hartutako jokalari asko ditu; haien hutsunea ez igartzeko asmoz jokatuko du datorren asteetan. Gorritxoak eroso daude sailkapenean, eta puntu bakarrera dute Athletic, zeina gora begira baitago. Erdiko taldeen arteko borrokan aritu nahi du, ahalik eta goren amaitzeko esperantzan, baina etxeko lanak ondo bideratuta harrapatu zuen etenaldiak. Talde igo berria izaki, Jagoba Arrasateren jokalariek mailari eustea zuten sasoi honetako helburu nagusia, eta ez dute horretarako lanik izango. Baliteke berandu baino lehen lotzea jarraipena.

Hortik aurrerakoa ongi etorria izango den arren, taldearen egoera kontuan hartuta, urratsez urrats aurrera egitea baleko du Osasunak. Itxialdiak ez dio mesederik egin, eta min hartutakoen kopurua murriztuz joan nahi du ahalik eta azkarren. Aldiz, Chimy Avila osatzeko bidean da, eta zelaira itzul daiteke. Haiek azkar egokitzea eta aldian-aldian pozak pilatzea izango da iruindarren egitekoa azken 11 neurketetan. Lanak garaiz egitearen patxadarekin ariko da Jagoba Arrasateren taldea. Gorritxoek, Realaren, Alavesen eta Eibarren aurkako derbiez gain, Bartzelona, Atletico Madril eta Valentziaren moduko taldeei egingo diete aurre.

ALAVES
Ez du ezusterik nahi

Alaves distira oso handirik gabe ari da ligan. Babazorroek baleko tartea dute jaitsiera postuekiko, zazpi puntukoa, baina ez dute gehiegi lasaitzeko moduko tarterik. Asier Garitanoren taldeak norabide aldakorra zeraman sasoia eten aurretik, partida batzuetan asmatuz eta besteetan huts eginez.

Hala, taldeari sendotasuna ematea du xede datozen partidetarako. Prestatzaile bergararrak zenbait jokalari ditu arazo fisikoekin, baina gehientsuenak prest ditu Espanyoli bisita egiteko. Zuloan dago aurkari hori, eta, hasiera batean, Alavesi geratzen zaizkion kontrarioetatik eskasena da.

Izan ere, sailkapenean inguruan dituenak eta orain arteko talderik onenak izango ditu aurkari falta diren partidetan. Osasunaren eta Realaren aurkako derbiez gain, Atletico Madrili eta Real Madrili egingo die bisita. Mendizorrotzan amaituko du liga, Bartzelona boteretsuaren aurka. Ezustekoren bat izateko arriskua urrundu nahi du ordurako.

EIBAR
Kale edo bale

Eibar da sasoi honetan estutasun gehienekin ari den euskal taldea. Armaginek mailaz ez jaistea beste helbururik gabe ekingo diote azken partida sailari. Txapelketaren etenak gain behera harrapatu zuen Jose Luis Mendilibarren taldea, azken zazpi partidetatik bakarra irabazita, eta kinka larrian utzi zuen sailkapenean: 16. postuan dago, eta jaitsiera postuetatik bi puntura dago.

Hartara, kale edo bale egiteko garaia iritsi zaio Eibarri. Gorabidean jarri beharra du ezinbestean; hortik ateratzen bada, akabo. Geldialdia luze egin zaie eibartarrei, eta hasiera ere ez dute samurra izango. Real Madrilen zelaian ariko dira datorren igandean, eta Athletic hartuko dute gero. Zuri-gorrien atzetik Getafe eta Valentzia izango dituzte aurkari, Europarako lehia betean diren bi talde.

Ikusteko dago zer gertatuko den kontratua ekainaren 30ean amaitzen zaien zazpi jokalariekin. Klubak eskaintza egin die sasoia amaitu artean geratzeko. Fabian Orellana, Gonzalo Escalante, Pedro Leon, Pablo De Blasis, Charles Dias, Sebastian Cristoforo eta Ivan Ramis dira jokalari horiek, garrantzitsuak denak.]]>