<![CDATA[Julen Etxeberria | Berria.eus]]> https://www.berria.eus Bere azken artikuluak eu Fri, 03 Apr 2020 00:43:54 +0200 hourly 1 <![CDATA[Julen Etxeberria | Berria.eus]]> https://www.berria.eus/irudiak/berriaB.png https://www.berria.eus <![CDATA[Bizipozik gabe geratu da]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1938/022/001/2020-04-01/bizipozik_gabe_geratu_da.htm Wed, 01 Apr 2020 00:00:00 +0200 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1938/022/001/2020-04-01/bizipozik_gabe_geratu_da.htm
Gehien zeinen falta sumatzen duen galdetuta, ez du erremontearen eta sagardotegiaren artean aukeratu nahi izan. «Izugarri» gustatzen zaizkio biak. «Bien falta sumatzen dut asko. Gainera, biak elkarrekin zihoazen oraintxe. Sagardoaren Txapelketa jokatzen ari ginen, eta ni etxeko sagardotegiaren izenean ari nintzen. Lan ona egin nahi nuen txapelketan, eta gure sagardotegiarentzat saria lortu».

Kirolarien artean, erremontistak izan ziren azken ordura arte lehiatzen aritu ziren bakarretakoak. Martxoaren 14an jokatu zuten azken aldiz, Espainiako Gobernuak alarma egoera eta Eusko Jaurlaritzak osasun larrialdiko egoera ezarri baino egun bat geroago. Jokatzen ez, baina entrenatzen jarraitu zuten gero astebetez; «beti txanda eskatuz eta banaka arituz», zehaztu du. Baina joan den astean esan zieten jada hori ez zela posible. Hori gutxi ez, eta gaurtik ez daude kontratupean.

Ansaren iritziz, «ulergarria» da Oriamendik hartutako erabakia, «dena geldirik» baitago. Baina aitortu du erremontistak «pixka bat urduri» daudela, eta «ezinegon apur bat» dutela. «Enpresak esan digu hau dena pasatzen denean asmoa duela guztioi urtea amaitu arteko kontratua eskaintzekoa, eta gero, dena ondo badoa, beste urtebetez luzatzeko».

Erremontea, «beheraka»

Hiru hilabeterako hitzarmenak sinatu dituzte azkenaldian. Ohituta daude. «Debutatu nuenean, 2015ean, Galarreta ixtear ziren eta hilabeteko kontratua egin ziguten. Zorionez, ez zuten itxi». Esan du geroztik egoerak ez duela hobera egin. «Oriamendik erremontea berpiztu zuen, baina apurka behera egin du kirol honek. Erremontistok sakrifizio handia egiten dugu, ia doan jokatzen baitugu, zaletasun handia dugulako. Enpresari ezin diogu ezer leporatu, egoera dagoena baita: zaila da ikusleak, babesleak eta telebista erakartzea». Horregatik, argi du erremontea ez dela inoiz izango ogibide berarentzat, «zaletasun eta pasioa» baizik.

Egoera argitu bitartean, etxean ari da «entrenatzen», eta horretarako, bikain etorri zaio anaiak garajean inprobisatutako gimnasioa. «Suhiltzaile izateko oposizioak egiteko asmoa du anaiak, eta ariketa fisikoak egiteko tokia prestatua zuen horretarako. Hor ari naiz lanean, gogor. Anaia dut entrenatzaile orain». Frontoira joan gabe, ordea, alferrik du zesta. «Izugarri botatzen dut faltan Galarretara joatea, zestarekin aritzeko. Ia bizitza osoa daramat horretan, eta, hori egin gabe, zerbait falta zait». Pena du, egoerak eten egin baitu haren garapena. Ekinaren ekinez, tokia egina zuen txapelketa nagusietan. Iaz, adibidez, banakakoaren finalerdietako ligaxkan aritu zen, eta Berria txapelketa irabazi zuen. «Lesio batetik osatu berri nintzen, eta oso gustura ari nintzen. Faena bat da».

Erremontean aritzearen falta sumatzen du, baita urtero legez txotx garaian etxeko sagardotegian aritzea ere. «Denetarik egiten dut, edozer laguntzeko: txotxean egon, zerbitzatu, kozinatu... Gustuko dut jendearekin izaten den tratua. Gainera, kuadrillan egiten ditugun bazkari eta afari gehienak etxeko sagardotegian egiten ditugu. Niretzat toki oso berezia da». Aurten, baina, txotx garai erdia besterik ezin izan dute egin sagardotegian, koronabirusagatik. «Buruhauste handia» izan dela azpimarratu du. «Negozio txikia da, etxekoa, eta martxo-apiriletan, sagardo garaiko punturik onenean, bertan behera utzi behar izatea kolpe handia izan da. Diru sarrera handia da, eta kalte egingo digu». Ari dira «nola edo hala» kaltea arindu nahian. «Hornitzaileek aukera eman digute janaria itzultzeko. Sagardoa, berriz, botiletan sartzen ari gara, saldu ahal izateko». ]]>
<![CDATA[«Konturatu behar dugu zer den inportantea eta zer ez»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1969/026/001/2020-03-31/konturatu_behar_dugu_zer_den_inportantea_eta_zer_ez.htm Tue, 31 Mar 2020 00:00:00 +0200 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1969/026/001/2020-03-31/konturatu_behar_dugu_zer_den_inportantea_eta_zer_ez.htm
Nola ari zara bizitzen koronabirusak eragindako egoera?

Ezustean harrapatu gaitu. Inortxok ere ez zuen espero halakorik. Hasieran, urrutiko kontua zirudien, Txinakoa, baina Espainia aldean, Madrilen, positibo batzuk azaltzen hasi zirenean, jabetzen hasi ginen hau gauza oso serioa zela. Eta hala izan da azkenean. Egoera oso kezkagarria da: jende pila bat ari da kutsatzen, eta hiltzen. Hasieran, gainera, esan zuten edadetuei bakarrik eragingo ziela gaitzak, baina dagoeneko ikusi da gazteok ere arriskuan gaudela. Horregatik, agindu digutena fin betetzea da gure eginbeharra.

Ezagutzen al duzu inguruan gaixorik dagoen norbait?

Oraingoz, ez. Ez da halakorik entzun herrian, baina horrek ez du esan nahi ez dagoenik. Agian, ez daki gaixorik dagoenik, edo, jakinda ere, ez du esan nahi. Nik oso argi dut gaixorik nagoela jakingo banu, segituan esango nukeela, inguruko guztiek horren berri izan dezaten eta beharrezko neurriak har ditzaten. Zorionez, beste toki batzuekin alderatuta, hemen ez dira horrenbeste kasu egon. Ea hala izaten jarraitzen duen.

Hainbat tokitan herritarren zaintza sareak jarri dira martxan. Halakorik egin al da Amezketan?

Udalak jendeari laguntzeko bide batzuk ireki ditu. Gainera, zorionez, edadetuek gertu dituzte seme-alabak, eta lagun diezaiekete. Herri txikia da Amezketa, eta, oraingoz, ez da arazorik egon.

Halako egoerek ikasteko balio izan ohi dute. Ados zaude?

Erabat. Honek mugarri bat ezarriko du gure bizimoduan. Konturatu behar dugu benetan zer den inportantea eta ezer ez. Janaria izatea da garrantzitsuena, eta guk, zorionez, hori badugu. Pribilegiatuak gara. Oso ondo bizi gara. Hau guztia pasatakoan bakoitzak ikusi beharko du nola jokatuko duen, baina, nire iritziz, ez litzateke komenigarria izango bat-batean denak kalera irtetea eta jendetza biltzen hastea. Pixkanaka-pixkanaka bueltatu beharko da. Argi dut: honek ondorioak izango ditu denbora luzean, eta arlo guztietan.

Zuen kasuan, Aspek eta Baikok enplegua aldi baterako erregulatzeko espedientea aurkeztu dutela zabaldu da. Zuek zer dakizue horretaz?

Guri enpresak oraingoz ez digu halakorik jakinarazi. Enpresarentzat ez da egoera batere samurra, inoiz ez baitzaio pasatu halako ezer. Eta okerrena da inork ez dakiela noiz arte luzatuko den egoera hau. Saiatu behar dugu elkar ulertzen eta laguntzen. Hau ez da gertatu norbaitek gaizki jokatu duelako. Inork behartu ez duen egoera bat etorri zaigu gainera.

Lasai ala kezkatuta, nola zaude?

Lasai nago, argi baitaukat egoera hau ez dugula ez pilotariok, ez enpresak eragin. Denon artean konpondu behar dugu. Egoerak pilotari ahal den kalte gutxien egitea da lehentasuna, eta, horretarako, denok jarri behar dugu gure partetik.

Bitartean, etxean entrenatu beste aukerarik ez duzue. Nola daramazu?

Hala moduz. Gogorra da ezin izatea etxetik atera. Ni ohituta nago egun osoan sartu-irten aritzen: entrenatzeko, partida jokatzeko, mendian bueltaxka bat emateko, lagunekin egoteko... Eta, orain, ezin dut halako ezertxo ere egin, eta noski, kosta egiten da eramaten.

Nola da zure egun bat orain?

Ohi baino beranduago altxatzen naiz, 09:30ean. Gosaldu, eta prestatzaile fisikoak agindutako ariketak egiten ditut, ordu eta hiru ordu laurden inguruan. Batetik, ariketa fisikoak egiten ditut, eta, bestetik, eskukoak. Egunero lan ezberdina dugu, apropos, monotonoa izan ez dadin, eta eramaten errazagoa izan dadin. Eguneko lehen entrenamendua egin ondoren, bazkaldu egiten dut, eta, segidan, lo kuluxka bat botatzen dut. Jarraian, berriro egiten dut lan pixka bat. Nahiago dut egin beharreko ariketak bi txandatan egin. Hori bukatutakoan, dutxatu egiten naiz, eta jada gutxi falta zait afaltzeko. Afaldu, etxekoekin solasaldi txiki bat izan, telebista pixka bat ikusi, eta oheratu egiten naiz. Halaxe pasatzen dut eguna.

Non entrenatzen zara?

Zorionez, etxe azpian garaje bat dugu. Handitxoa da, eta, beraz, badut aukera ariketa fisikoak txukun egiteko. Ez dut inolako arazorik esprintak, serieak eta indar eta koordinazio ariketak egiteko. Ezin naiz kexatu.

Eskuak, ordea, ezin dituzu batere egin. Hori da arazorik handiena, ezta?

Bai, noski. Ohituta nago bizpahiru egunean behin frontoira joaten, pilotan aritzeko, eta, orain, ezin dut halakorik egin. Saiatzen naiz egunero eskuak egiten hogei minutuz, takorik jarri gabe, baina ez da gauza bera, eta eskuak pixka bat beheratzen ari zaizkit. Gainera, eskuetatik justu amaitu nuen Binakako Txapelketa, eta, masajeak hartu ditudan arren, kostatzen ari zait eskuei ondo eustea. Frontoira joan eta han aritzea da eskuak egiteko modurik onena, baina orain ezinezkoa da hori .

Pilota jotzeko irrikan egongo zara…

Bai, garajea handitxoa izanagatik ere, altuera txikia baitu. Frontoi batean bitik bira ariko banintz bezala ari naiz. Sekulako gogoa dut pilotari zartako galant bat emateko. Baina pentsatzen dut pilotari guztiok gaudela antzeko egoeran. Ziur naiz itzultzen garenean denok sumatuko dugula denbora luzean pilotan aritu ez izana.

Zuk bihar hilabete egingo duzu partidarik jokatu gabe. Unai Lasoren eta Jon Ander Albisuren aurka galdu zenuten Binakako Txapelketako atarikoa izan zen azkenekoa. Pasatu den denbora aprobetxatu duzu binakakoaren balorazio bat egiteko?

Bai. Txapelketa guztiak amaitutakoan hausnartzen dut egindakoaz: zer egin dudan gaizki, zer egin dudan ondo, zertan hobetu dezakedan...

Eta? Zer balorazio egin duzu?

Bada, ezinezkoa dela binakako txapelketak irauten duen hamalau asteetan sasoi betean egotea, eta guk txispa galdu genuela azkeneko bi asteetan, eta ordaindu egin genuela. Pena izan zen, baina Ladis [Galarza] eta biok oso harro egon behar dugu egin genuen lanaz. Hala ere, nik uste dut binakakoaren balorazioak bestelakoa izan behar duela. Ez da kexa bat, ezta kritika bat ere, baina aurten sistema aldatu egin dute. Aurreko ekitaldietako sistema erabili izan balitz, gu finalerdietako ligaxkarako sailkatuta geundeke lehen ligaxka amaitzeko hiru jardunaldi falta zirela. Aurreko ekitaldietan erregulartasuna zen garrantzitsuena, eta bikoterik erregularrenak ailegatzen ziren azkeneko txanpara. Oraingoan, berriz, ez da horrela izango. Ez du sarituko erregulartasuna.

Zer sarituko du?

Momentu oso zehatzetan ondoen aritzea. Gerta liteke bikote bat nola edo hala iristea atariko kanporaketara eta, jarraian bi partida on eginda, goian amaitzea. Hori ondo atera ahal zaizu urteren batean, baina binakakoak erregulartasuna saritu izan du beti, eta aurten ez da hala izango.

Konforme zaude egin zenuen lanarekin?

Oso pozik nago egin nuen txapelketarekin. Pena izan zen azken txanpara sasoiz eta txispaz justu iritsi izana, baina, nire ustez, egin ditudan binakako onenetako bat izan da. Bai nik, bai Ladisek asko jokatu dugu, eta 11. jardunaldian jada zazpi garaipen generamatzan. Horrek agerian uzten du zein txapelketa ona egin genuen. Lan horrek ez du azkenean saririk izan, baina ziur naiz egin dugun lana beste urteren batean eginez gero, oso goian ibiliko garela.

Zuk ez zenuen izan gorabehera handirik. Ladis Galarza, berriz, gorabeheratsuago aritu zen. Nola ikusi duzu?

Hamalau partida dira aurreneko ligaxkan, era guztietakoak. Ladisek txapelketa ona egin zuen. Ni bezala, ez da fin ibili azkeneko txanpan, baina ordu arte oso norgehiagoka onak egin zituen. Jotzaile handien aurka aritu gara, eta oso ondo eutsi die. Baina berriro diot: balorazioak hotzean egin behar dira, eta gauza guztiak kontuan hartuta. Aurreko binakakoetan, lehen lau sailkatuak finalerdietarako sailkatzen ziren, eta bazegoen aukera sailkapenaren arabera indarrak banatzeko eta partidaren bat ez jokatzeko. Azken binakako honetan, ordea, atariko kanporaketa jokatu beharrak tentsioa eta ezinegona luzatzen zuen. Azken finean, txapelketa oso ona egin duenarentzat faena handia da kanporaketa jokatu behar izatea; aldiz, behetik gora egin duen bikoteari mesede egiten dio; txapelketa oso ona egin duenak dauka presio guztia, ez behetik gora egin duenak, bera jada egon baita behean.

Halaxe gertatu da. Lehen ligaxka bukatutakoan bosgarren eta seigarren ziren bikoteak sailkatu dira finalerdietako ligaxkarako, hirugarren eta laugarren zirenen kaltetan. Ez da kasualitatea, beraz?

Ez, noski. Oraingoan, haiei egin die mesede sistema aldatu izanak. Horrekin ez dut inondik inora esan nahi merezita sailkatu ez direnik; merezita daude finalerdietan. Baina berriro diot: aurreko binakakoetan erregulartasuna izan da garrantzitsuena, eta oraingoan, ez. Enpresen Ligak erabaki zuen sistema aldatzea, eta berak baloratu beharko du berriro egin edo ez.

Argi geratu da zuri iritzia eskatuz gero, sistema horri eustearen aurka egongo zarela, ezta?

Bai, eta ni naiz lehena aitortzen duena bikote indartsuak egongo zirela ikusita nik ere pentsatu nuela lehen lau sailkatuen artean egon ezean atariko bat egoteak aukera eman ziezagukeela finalerdietan sartzeko. Antzekoa pasatu ohi da materialarekin. Gerta dakizuke aurkarien pilotak ez gustatzea baina momentu jakin batean pentsatzea ondo etor dakizkizukeela.

Binakakoa amaituta, banakakoak etorri beharko luke...

Ustez, bai, baina inork ez daki egoera hau noiz arte luzatuko den. Gure eginbeharra entrenatzea da, sasoiari nola edo hala eusteko. Gustatuko litzaiguke txapelketa guztiak jokatzea, baita udako torneoak ere. Baina, horretarako, egutegia aldatu beharko da. Ikusiko dugu. Ea dena bere onera itzultzen den.]]>
<![CDATA[Birusak kutsatuta]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/023/001/2020-03-26/birusak_kutsatuta.htm Thu, 26 Mar 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1872/023/001/2020-03-26/birusak_kutsatuta.htm
JULIAN ERASO Euskal Herriko Itzuliko zuzendaria

«Nola egingo zen ikusita, hobeto da ez jokatu izana; ez zen izango ziklismoa»

Hamar egun pasatxo joan dira jadanik Euskal Herriko Itzulia bertan behera geratu zela jakinarazi zutenetik, eta oraindik ez zaio pasatu «disgustua» Julian Erasori (Eibar, Gipuzkoa, 1950), Itzuliko zuzendariari. «Koronabirusa nola hedatzen ari zen ikusita, aspaldi genuen barneratua ia ezinezkoa izango zela Itzulia jokatzea. Halere, barneratua izateak ez du esan nahi kolpea izan ez denik».

Apirilaren 6tik 11ra zen jokatzekoa 60. aldia, Eibar (Gipuzkoa) eta Bilbo artean. Erasok eta haren taldeak urtebete zeramaten «gogor» lanean «berriz ere» Itzulia «ederra eta arrakastatsua» izan zedin. Baina «alferrikakoa» izan da ahalegin hori guztia. Hala, 50 urtez jarraian jokatu ostean, ezusterik ezean, aurten ez da izango Itzulirik. «Eskaera egin dugu aurten egutegian toki bat egiteko, baina ia ezinezkoa da, makina bat proba geratu baitira bertan behera». Horregatik, jada jakinarazi dituzte datorren urterako datak: apirilaren 5etik 10era jokatuko da. Ibilbidea, berriz, «aurtengoaren oso antzekoa» izango da.

Jaurlaritzak hilaren 13an osasun larrialdiko egoera ezarri eta Itzuliari azkena eman aurretik, antolatzaileak prest ziren «muturreko» neurriak hartzeko Itzulia joka zedin. «Koronabirusaren aurkako osasun protokolo oso zorrotza egiteko asmoa genuen: tenperatura kontrolak egingo genizkion Itzuliaren inguruko jende guztiari; irteerako eta helmugako eremuak itxiko genituen, ikusleak egon ez zitezen... Ahal genuen guztia egiteko prest ginen Itzulia joka zedin». Orain, «hotzean» ikusita, Eraso «pozik» dago horren neurri zorrotzak indarrean jarri ez izanagatik. «Ez zen izango ez Euskal Herriko Itzulia, ezta ziklismoa ere. Apenas egongo zen jenderik, eta txirrindulariak burbuila batean egongo ziren».

«Lasai» dago Eraso, Itzulia bertan behera uzteak ez baitie diru galera handirik eragingo. «Zorionez, garaiz utzi dugu bertan behera, eta gastu handienak egin gabe zeuden: publizitatea, maillotak, taldeei ordaindu beharreko dirua eta hotelak, besteak beste».

Donostiako Klasikoaren zuzendaria ere bada Eraso. Uztailaren 25ean da jokatzekoa. «Asko falta da, lau hilabete, eta pentsatu nahi dut egoerak hobera egingo duela. Baina auskalo. Duela gutxi arte urrun ikusten genuen otsoa, baina iritsi da, eta harrapatu egin gaitu».

IKER AMARIKA Emakume Master Cupen antolatzailea

«Gureak ez du irtenbide horren zaila: bi egun lortu behar ditugu, besterik ez»

Emakume Master Cupeko Binakako Txapelketaren laugarren ekitaldia ere bertan behera geratu da, behin-behinean. Azken txanpan zen: pilota gozoko finalerdiak eta diziplina horretako eta pilota mistoko finalak falta ziren jokatzeko. Finalerdiak hilaren 14an ziren jokatzekoak, Elgoibarren (Gipuzkoa), eta finalak, igande honetan, Irunen (Gipuzkoa).

Iker Amarika (Larrabetzu, Bizkaia, 1961) baikor da, eta espero du egoera bere onera itzultzen denean txapelketa amaitzea. «Bai gure asmoa, bai ETBrena da egoera hau pasatzen denean finalentzako eguna zehaztea. Ziurra dena, da aurreikusi bezala, Irunen jokatuko direla bi finalak. Pilota gozoko finalerdiak falta dira jokatzeko, Elgoibarren, baina horiek finalaren egunaren arabera zehaztuko ditugu. Onena litzateke finalerdi horiek asteburuan izatea, baina gerta liteke astean zehar jokatzea. ETBk du azken hitza. Ustez, gureak ez du irtenbide zaila: bi egun lortu besterik ez. Eta badugu denbora, hurrengo txapelketa San Fermin torneoa baita».

ALBERTO AIERBE Zegama-Aizkorriko zuzendari teknikoa

«Ezkor gaude, eta ziurrenik bertan behera utziko dugu»

Zegama-Aizkorri mendi maratoiaren antolatzaileak, berriz, etsitzekotan dira. Maiatzaren 24an da jokatzekoa Euskal Herrian egiten den mendi lasterketarik garrantzitsuena -Munduko Serieetako proba da-. Ia bi hilabete falta dira, baina, ezusterik ezean, ez da jokatuko. «Ezkor gaude. Aurki erabakiko dugu zer egin, baina ziurrenik bertan behera utziko dugu», esan du, etsita, Alberto Aierbek, lasterketako zuzendari teknikoak (Zegama, Gipuzkoa, 1957).

Aierbek azaldu duenez, beste hilabete batez zain egon ahalko lirateke zer egin erabakitzeko, hori eginda ere denbora izango luketelako lasterketa antolatzeko. Baina ez dute hori egin nahi. Jada hartu nahi dute erabaki bat. «Korrikalariak egunero ari dira galdezka ea zer asmo dugun. Gainera, egoerak behartuta, ez dira taxuzko prestaketa egiten ari. Argi dugu: jada erabaki behar dugu zer egin. Eta, lehen esan bezala, ezkor gara». Argi dutena da ez dutela atzeratuko. «Edo maiatzaren 24an jokatuko da, edo ez da jokatuko aurten. Ez dugu atzeratu nahi; ez diogu beste proba bati kalte egin nahi hori eginda».

Oraindik ez dira hasi aztertzen zer diru kalte eragin ditzakeen proba bertan behera uzteak, baina «ziur» dira egon, egongo direla. «Gauza batzuk jada eginda daude, eta ordaindu egin behar dira. Horrez gain, diru sarrera batzuk galduko ditugu; adibidez, korrikalariek izena emateagatik ordaindutakoa itzuli beharko dugu. Dirua galduko dugu».]]>
<![CDATA[«Istripua izan ez banu, ez nuke izango horren bizitza zoriontsua»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1997/024/001/2020-03-24/istripua_izan_ez_banu_ez_nuke_izango_horren_bizitza_zoriontsua.htm Tue, 24 Mar 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1997/024/001/2020-03-24/istripua_izan_ez_banu_ez_nuke_izango_horren_bizitza_zoriontsua.htm
Nola ari zara moldatzen entrenatzeko?

Hala moduz. Ezin dut igeri egin, ezta korri ere, makulu batekin egiten dudanez, ez naizelako kabitzen zinta arrunt batean. Triatloiaren hiru diziplinetako bakarrean entrena naiteke, txirrindularitzan, baina arrabolan. Lan fisikoa, ordea, egin dezaket: pilotak ditut, bosu bat, gomak, pisuak... Dudanarekin moldatu behar dut.

Oraintxe hasia zinen lehiatzen.

Apropos ekin nion goiz denboraldiari, emaitzen arabera, proba gehiagotan edo gutxiagotan parte hartzeko. Otsailaren 29an, Australian aritu nintzen, eta, ondoren, Abu Dhabin lehiatzekoa nintzen. Baina Australian ginela esan ziguten Abu Dhabiko hotel batean koronabirus kasu bat azaldu zela. Hain zuzen, triatleta asko hotel horretara joatekoak ziren. Hala, triatloia bukatu eta gutxira esan ziguten Abu Dhabiko proba bertan behera geratu zela. Hori jakinda, etxera itzuli nintzen.

Nola geratu da denboraldia?

Maiatzaren 2an zen jokatzekoa Munduko Txapelketa, Milanen [Italia], eta Montlealera aldatu dute; ekainaren 24an jokatuko da. Proba horretako eta iaz Valentzian [Herrialde Katalanak] jokatutako Europako Txapelketako emaitzak hartuko dituzte kontuan Jokoetarako sailkatzeko.

Egingo dira Jokoak?

Asteburura arte nik neure burua Tokion ikusten nuen, abuztuaren 29an, triatloiaren egunean. Baina azken albisteen arabera [hainbat herrialdek esan dute ez dituztela kirolariak bidaliko Jokoak aurten eginez gero, eta Nazioarteko Olinpiar Batzordeak lau aste barru erabakiko du zer egin], oso-oso zaila dirudi data horretan Tokion lehia egotea. Ea zer erabakitzen duten.

Zerbait erabaki artean, zuk han aritzeko borrokatzen jarraitu behar duzu. Eskura ikusten duzu?

Bai, eta ondo bidean, sailkatu egingo naiz. Munduko sailkapeneko lehen bederatziak sailkatuko dira, eta hamargarrenak gonbita jasoko du. Ni zazpigarrena naiz, baina oso zaila da atzeko bik aurrea hartzea. Gustatuko litzaidake lehen bederatzien artean egotea; nire merituengatik sailkatu nahi dut, ez gonbidapen bat jasota.

Rio de Janeiroko Paralinpiar Jokoetan aritu zinen lehen aldiz, eta askotan esan duzu «izugarria» izan zela. Kosta ahala kosta egon nahi duzu Tokiokoetan?

Ezinbestean egon nahi dut. Ikaragarria izan zen Riokoa, eta berriro bizi nahi dut hori. Gainera, lau urte daramatzat gogor lanean, eta faena handia litzateke Olinpiar Jokoak ez egitea. Ni egunero altxatzen naiz ohetik Tokion pentsatzen. Jokoen maskota ere jarri dut bizikletaren eskulekuan. Kosta ahala kosta egon nahi dut han, eta horretarako ari naiz borrokan.

DNAn duzu borrokalaria izatea.

Inoiz ez dut damutu nahi izan saiatu ez izanaz. Zoritxarrez, harritzar asko izan ditut bidean, baina inoiz ez dut amore eman. Gauza txar guztiei saiatu naiz alde ona bilatzen.

Anorexia sufritu zenuen gaztetan. Nola bizi zenuen?

12 urtetatik 24ra sufritu nuen anorexia. Infernu bat izan zen, bai niretzat, baita ingurukoentzat ere. Duela gutxi arte ez nintzen ausartzen gaiaz hitz egitera, baina konturatu nintzen egoera horretan zeudenek edo egoera hori pasatu zutenek eskertu egiten zutela nik gaiaz hitz egitea.

Osatu eta bi urtera, lan istripu larria izan zenuen. Nola gogoratzen duzu?

2001ean izan zen. Supermerkatu batean egiten nuen lan, eta ehun kiloko zama bat erori zitzaidan ezker hankaren gainean. Hasieran, medikuek esan zidaten ez zela ezer larria: bihurritu bat belaunean, beste bat orkatilan, eta kito. Lanera itzuli nintzen, baina lesioek okerrera egin zuten. Orduan hasi zen gurutze bidea: medikuak, abokatuak, epaiketak... Niri ez zait gustatzen jendearekin borroka egitea, baina nire ustez justua zena defendatu nahi nuen. Nire buruko osasun egoera zalantzan jarri zuten. Anorexia eduki nuela aprobetxatu nahi izan zuten kalte-ordainik ez emateko. Esan nien baietz, anorexia sufritu nuela, eta infernu baten parekoa izan zela, baina jada osatu nintzela, ondo nengoela, eta ez zutela inolako eskubiderik hori zalantzan jartzeko. Behin eta berriro esaten nien hanka nuela gaizki, ez burua. Horren gogorra izan zen egoera, nire medikuak ohartarazi zidan aukera asko nituela berriro gaixotzeko. Baina ez nengoen prest berriro infernu horretatik igarotzeko. Garai oso zaila izan zen, eta gauza askori egin behar izan nien aurre. Baina lortu nuen. Oso harro nago neure buruaz. Borrokatu egin nuen, eta irabazi egin nuen: elbarritasun bat lortu nuen lan istripuagatik.

Eta egun batean, anaiaren bizikleta hartzea okurritu zitzaizun. Nolatan?

2010ean izan zen, istripua izan eta bederatzi urtera. Oinez oso mantso ibiltzen nintzenez, autoz joaten nintzen ia toki guztietara; automatikoa eta egokitua zen. Egun batean anaiaren bizikleta ikusi nuen, eta pentsatu nuen ea zer izango zen berriro bizikletan ibiltzea. Baina, horretarako, bizikleta egokitu behar izan nuen: zuzen dut ezker hanka, ezin dut belauna tolestu, eta, beraz, ezin diot ezker pedalari eragin; hots, eskuin hankarekin bakarrik ahal diot eragin pedalari. Hamaika moldaketa trakets egin genizkion, baina azkenean, lortu genuen bizikleta nire beharretara egokitzea.

Urtebetera jada lehiatzen zinen. Zerk bultzatu zintuen horretara?

Mungiatik kanpo ibiltzen hasi nintzen. Izugarri gozatzen nuen, baina beldur nintzen ea istripuren bat izango nuen, edo istripuren bat eragin. Horregatik, berme gisa, lizentzia ateratzea erabaki nuen. Saiatu fundaziora joan nintzen, eta han izan nuen lehen aldiz txirrindularitza egokituaren berri. Ez nion kasu gehiegirik egin, nahikoa nuen nire bizikleta xumearekin. Pedalierraren ardatza okertua nuen, eta une oro balazta emanda nuen! Baina egun batean Saiatutik deitu ninduten Madrilen txapelketa batean aritzeko. Sekulako matraka eman zidan Amador Granadosek [txirrindularitza egokituko ziklista da], eta nik makina bat aldiz esan nion ezetz, ez nintzela batere ibitzen, eta ez gastatzeko diru hori alferrik. Ez dakit nola, baina konbentzitu egin ninduen.

Inoiz ez dut damutu nahi izan saiatu ez izanaz. Horixe da zure leloa. Horregatik erabaki zenuen triatloi bat egitea?

2013ko uda zen, txirrindularitza sasoia bukatu berritan. Triatloi bat egiteko erronka jarri nion neure buruari, baina ez nekien ez igeri egiten, ezta korri egiten ere. Bost axola horrek. Zumaiako [Gipuzkoa] triatloiko antolatzaileei deitu nien, eta nire egoera azaldu nien. Oso ondo portatu ziren, eta erraztasun guztiak eman zizkidaten. Behin baiezkoa izanda, uda osoa pasatu nuen entrenatzen: makina bat aldiz egin nuen Gorliztik Plentziarako [Bizkaia] joan-etorria igerian; korrika saioak, berriz, Mungiako bidegorrian egin nituen. Eta horrela iritsi zen eguna. Hasi eta berehala, bakarrik ikusi nuen neure burua, eta pentsatu nuen jada atze-atzean geratu nintzela. Baina gero konturatu nintzen aurretik hemezortzi emakume zeudela, baina atzetik beste horrenbeste zeudela. Bizikletan guztiek pasatu ninduten, baina korrika hastean neure buruari esan nion jada ez nindutela probatik botako, eta amaitu egingo nuela. Halaxe izan zen. Sekulako sentipena izan nuen helmugan. Triatloi bat egiteko gai nintzen. Beste erronka bat bete nuen. Horrek animatu egin ninduen, eta ziklismoa utzi, eta triatloian hasi nintzen buru-belarri. Apustua egin nuen, eta irabazi, txirrindularitzan baino emaitza hobeak lortu baititut triatloian.

PT2 mailan aritzen zara, hanketan elbarritasunen bat edo protesiren bat dutenekin, baina zu zara makulu batekin korri egiten duen bakarra. Hori da zailtasunik handiena, ezta?

Bai. Inork ez du makulu batekin korri egiten; beraz, inork ezin dizu ezer irakatsi. Saltoka egiten dut korri, eta, jauzi egiteko eraren arabera, bi erritmo ezberdin ditut: motela eta azkarra. Bizi noanean, bost minutuko egin dezaket kilometro bat, baina jauzi egiteko era horrek akitu egiten nau.

Nola moldatzen zara saio batetik besterako pasatzeko?

Saio batetik bestera pasatzea da zailena, makuluak, neoprenoa, hankako protesia eta oineko moldaketa eraman behar ditudalako. Horrek goian eusten dizkit behatzak, arrastaka ez eramateko. Gauza horiek guztiak geldirik jarri behar ditut, edo hanka onaren gainean saltoka; beraz, denbora asko galtzen dut. Ez da aitzakia, egia hutsa da. Igerian, ezin dut hanka bat mugitu; bizikletan, oin batekin bakarrik ahal diot eragin pedalari; eta korrika, makulu batekin egiten dut. Baina aspaldi barneratu nuen. Irteeran beti pentsatzen dut denak berdinak garela.

Pentsatu al duzu inoiz hanka moztea eta protesi bat jartzea?

Bai, baina ez lehiatzeko, eguneroko bizitzarako baizik. Oso argi dut: lehenbizi, pertsona naiz, eta, gero, kirolaria.

Ez zara kirolari profesionala.

Ez, eta nahiko nuke, egun osoan kirolaria banintz, ziur emaitza hobeak lortuko nituelako. Baina asko diot eskertzeko Lantegi Batuak-i; haiengatik ez balitz, ez nintzelako hona iritsiko. Malgutasun handia dut orduak sartzeko, eta nire kasa antola naiteke. Horregatik, oso goiz sartzen naiz lanera, 05:30ean, goizean lan egin eta arratsaldea libre izateko, entrenatzeko eta beste kontuak egiteko. Nire gastuak ordaintzeko egiten dut lan: hipoteka, argia, janaria... Babesleek ere diruz laguntzen didate, baina hori kirol arlora bideratzen dut osorik. Basque Teamek beka bat ematen dit, baina urte amaieran ematen dit, eta nik ordurako diru asko jarria dut nire poltsikotik. Ondo legoke aurretik ematea. Mungiako Udalak ere lagundu egiten nau, eta asko diot eskertzeko, ezer gutxi egin nuenean hasi baitzen nire alde egiten. Hastapenetan, askok lagundu zidaten. Hemendik eta handik tiraka egiten dut aurrera. Beste lan bat da babesleak bilatzea, baina anaiak laguntzen dit. Dena zor diot. Akituta amaitzen dut eguna, baina oso zoriontsua naiz.

Bitxia da. Ezbehar larri batek kirolera eraman zintuen, eta horrek zoriontsu egin zaitu.

Istripua izan ez banu, ez nuke horren bizitza zoriontsua izango. Nahiz eta hankak lanak eman, oso gustura nabil, erronkaz erronka. Niregatik egiten dut, baina baita nigan konfiantza duten guztiengatik ere.

Bizitza hobea eman dizu kirolak?

Bai, asko sufritu bainuen gaztetan, eta istripua izan eta gero. Bitxia da, baina ez naiz gogoratzen bi hanka osasuntsu eduki izanaz. Oraindik, bizikletan nagoenean, buruak esaten dit bi hankekin ari naizela pedalei eragiten.]]>
<![CDATA[«Denak merezi du. Txikitako ametsa betetzen ari naiz»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1918/024/001/2020-03-21/denak_merezi_du_txikitako_ametsa_betetzen_ari_naiz.htm Sat, 21 Mar 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1918/024/001/2020-03-21/denak_merezi_du_txikitako_ametsa_betetzen_ari_naiz.htm
Alarma egoera indarrean sartu berritan iritsi zara Euskal Herrira. Ez duzu izan tentaziorik Australian geratzeko?

Hasieran, zalantza egin nuen etxera itzuli edo han geratu. Oso gaizki pasatu nuen, ez nekielako zer egin. Espainiako Federazioarekin eta Basque Teamekin hitz egin nuen, eta azaldu zidaten arazo nagusia zela han geratuta agian gero oso zaila izango zela etxera itzultzea. Nire entrenatzailearekin nengoen, eta hark esan zidan ahal nuen azkarrena bueltatzeko. 23an nintzen bueltatzekoa, baina ez nuen horrenbeste itxaron nahi. Nire poltsikotik beste hegazkin txartel batzuk erosi nituen, eta Sydneytik Dohara, handik Londresera, eta handik Bilbora bidaiatu gero. Hala, joan den astelehenean iritsi nintzen azkenean etxera.

Emaitza bikaina lortuta bidaiatu zenuen. Horrek eramangarriago egingo zuen , ezta?

Bai, noski. Itzultzeko erabakia hartzeko orduan, eragina izan zuen Australian emaitza onak lortu nituela eta, horri esker, tokia ziurtatu nuela Espainiako selekzioan, maiatzean El Salvadorren jokatzekoa den Munduko Txapelketan aritzeko. Lehiaketa horrek emango du Tokiorako sailkapena, baina orain ez dakigu jokatuko den, ezta Olinpiar Jokoak egingo diren ere. ASP Munduko Surflari Profesionalen Elkarteak jakinarazi berri du ekainera arte ez dela txapelketa bakar bat ere jokatuko.

Zer itxura hartzen diozu? Jokatuko al dira Olinpiar Jokoak?

Oso zaila izango da Jokoak egitea. Koronabirusa arazo globala da; gaitza mundo osotik hedatzen ari da, eta inor ez dago salbu. Honek luze joko du. Ez diot batere itxura onik hartzen. Mundu osoa harrituta dago gaitza zein azkar zabaltzen ari den ikusita. Duela gutxi arte Txinan baino ez zegoen, baina, gaur-gaurkoz, herrialde askotara hedatu da.

Surfa lehen aldiz jokatuko da Olinpiar Jokoetan. Kasualitatea.

Bai, eta amorru handia emango dit azkenean Olinpiar Jokoak bertan behera geratzen badira. Urteak daramatzat buru-belarri lanean Tokion aritzeko, eta orain, azkenean, emaitza onak lortzen hasi eta gero, faena handia litzateke bertan ez egotea. Hala ere, oso argi dut: osasuna guztiaren gainetik dago.

Amorru handiagoa ematen dizu ikusita Tokiora iristeko bide zuzena daramazula?

Bai, noski. Munduko Txapelketan lehen zazpi surflarien artean geratuz gero, Jokoetan ariko naiz. Baina koronabirusak hankaz gora jarri du guztia, eta inork ez daki nola geratuko den egutegia. Nik, behintzat, egina dut lehen urratsa: selekzioan tokia lortu dut. Horrek lasaitasuna ematen dit. Nik egin dut nire eskuetan dagoena.

Inork ez dizu kenduko egin berri duzun balentria: hirugarren izan zara maila nagusiko txapelketa batean.

Hau guztia kaos bat izanagatik ere, inoiz ez dut ahaztuko Australian egin dudana. Nire kirol ibilbideko lorpenik handiena da: hirugarren izan naiz maila nagusiko txapelketa batean; Carissa Moore munduko txapeldunarekin nor baino nor gehiago aritu naiz finalerdietan; eta munduko sailkapeneko 70. postutik hamargarrenera igo naiz. Sekulakoa egin dut.

Denbora zeneraman halako txapelketa biribila egin nahian?

Bai. Puntu asko lortu nituen, eta taulekin oso gustura aritu nintzen. Lehiatzen hasteko bezperan, amari esan nion 2015eko Pantin Classic txapelketan [Galizia] sentitu nuen gauza berbera sentitzen nuela. Hura ere maila nagusikoa zen, eta bigarren sailkatu nintzen. Amari hori kontatu nionean, esan zidan sentipen horiei gogor heltzeko, eta ziur ondo ariko nintzela. Bada, txandak pasatzen hasi eta berriro deitu nion amari eta esan nion baietz, ziur nintzela oso txapelketa ona egingo nuela. Etxean kontatu zidaten han egoera zaila zela, baina ni horren pozik ikusteak alaitu egiten zituela, bai haiek, bai Sopela osoa. Animo mezu pila jasotzen hasi nintzen, eta horrek are motibazio handiagoa eman zidan. Babes handi hori oso garrantzitsua izan zen emaitza ona lortu ahal izateko.

Ondo sentitzen zinela esan duzu. Zer sentitzen zenuen?

Surflariontzat oso garrantzitsua da itsasoarekin bat egitea, olatu onak harrapatzea, une erabakigarria ondo aukeratzea, kokapen aproposean egotea eta mugimendu egokiak egitea. Gure kirola oso zaila da, faktore asko daudelako tartean, eta guztiak bat egin behar duelako emaitza ona izan dadin. Eta horixe gertatu zitzaidan niri: denak bat egin zuen.

Orain, dena da polita, baina asko sufritutakoa zara. Bitan txikitu duzu eskuin belauna. Horregatik, gehiago ari zara gozatzen momentu hau?

Bai, jakina. Bi urtez egon nintzen lesionatuta, itsasotik urrunduta. Garai zaila izan zen, baina gainditu egin nuen, eta pixkanaka-pixkanaka emaitza onak lortzen hasi nintzen. Kirolarion bizitza prozesu bat da: lan asko egin dut, gogor entrenatu naiz, ez dut motibazioa galdu. Denboraldi honen hasieran gauzak espero bezala ez atera arren, ez nuen etsi, eta azkenean emaitza atera da. Familia eta gertuko lagunak harrituta zeuden zergatik ez nuen emaitza onik lortzen, ondo ari nintzelako surfean, eta ni ere ondo nengoelako. Baina iritsi da horrenbeste desiratzen genuen emaitza. Zama handia kendu dut gainetik.

Lesio horiek aldatu egin zaituzte? Beste suflari bat zara?

Erabat. Lesioen ondorioz, surfa egiteko modua moldatu behar izan nuen. Eta aldaketa hori hoberako izan da. Asko hobetu dut, arlo fisikoan zein teknikoan, eta surflari hobea naiz orain. Profesionalagoa ere banaiz, eta, Basque Teameko entrenatzaileei esker, prestaketa antolatuagoa daramat. Hori guztia fruituak ematen hasi da. Ondo ari gara.

Pertsona gisa ere aldatu zara?

Bai. Lesioek aldatu egin naute. Orain gehiago baloratzen ditut inguruan ditudanak: familia, bikotekidea, lagunak... Lehen, burbuila batean nengoen, eta ez nituen baloratzen halakoak. Egun, edozein detaile, txiki-txikia izanagatik ere, asko baloratzen dut. Adibidez, orain izugarri baloratzen dut uretan sartzea, baita horrenbeste maite dudan kirolean aritzea ere.

Halako bolada gogorrei aurre egiteko, buruz indartsu izan beharra dago. Zuk, adibidez, kirol psikologo batekin egiten duzu lan aspalditik. On egin dizu?

Bai, handia. Josean Arruzarekin nabil lanean duela bi urtetik hona, eta asko lagundu dit presioa kudeatzen. Surflariok denbora luzez egiten dugu lan, eta une jakin batean asmatu behar dugu. Horrek presio handia eragiten digu, eta eramaten jakin behar da. Halako egoerei aurre egiteko, oso ondo etortzen da kirol psikologo baten laguntza. Gero eta surflari gehiago ari dira haiekin lanean, baina oraindik ez dago horren hedatua.

Zu nabarmendu zara orain, baina Euskal Herriko surflari asko zabiltzate punta-puntan, tartean emakume dezente: Pauline Ado, Nadia Erostarbe, Ariane Otxoa, Garazi Sanchez, zu zeu... Osasuntsu dago euskal surfa?

Bai. Euskal surfa Europako onenetakoa da: punta-puntan gaude. Kultura handia dago, beti egin baita surfa. Horri esker, itsasoari begira bizi diren probintzia guztietan dago surflariren bat maila gorenean lehiatzen: Bizkaian, Ariane, Garazi [Getxo] eta ni gaude; Gipuzkoan, Nadia [Zarautz]; eta Lapurdin, Pauline [Hendaia]. Pauline, adibidez, ASPren sailkapenaren lehen hamarren artean ere dago, zortzigarren postuan. Biak gabiltza goi-goian gaur egun. Baina betikoa. Ez dago diru laguntza nahikorik.

Babes ekonomikoa falta zaizue?

Ez dugu diru laguntza ematen digun babesle pribaturik. Ni zortekoa naiz, Basque Teamek beka bat ematen didalako, baina, hori jasotzeko, emaitzak lortu behar ditut. Bizkaiko Foru Aldundiak ere laguntzen dit, baita Vitamin Welleek eta Styling Surdboardsek ere.

Hain prekarioa da zuen egoera, zure aitak mailegu bat eskatu zuen surfean jarrai zenezan?

20 urte nituenean izan zen. Aitari esan nion surflari profesionala izatea zela nire ametsa, gogor ari nintzela lanean hori lortzeko eta zirt edo zart egiteko momentua zela. Aitak gogotsu ikusi ninduen, eta niregatik egin zuen apustu. Badirudi asmatu egin zuela [barrez]. Oso zoriontsu naiz orain, etxekoak oso pozik ikusten ditudalako. Niretzat oso garrantzitsua da familia, eta, azkenaldian, aitak osasun arazoak izan ditu, eta emaitza on honek asko poztu du. Niretzat hori da motibaziorik handiena: nire emaitzekin etxekoak zoriontsu egitea.

Surfaz bizi zara. Ametsa betetzen ari zara.

Hala da, baina ozta-ozta bizi naiz surfa egiteaz. Lauzpabost urte daramatzat autonomo gisa, eta zaila da bizitza aurrera ateratzea. Batzuetan ez duzu emaitza onik lortzen, eta, beraz, ez duzu dirurik jasotzen. Eta orduan, zer fakturatzen duzu? Ez dago nondik tiratu. Oso zaila da surfaz duintasunez bizitzea. Diru gehiago galtzen dugu irabazi baino.

Australia, Hawaii, Tahiti... Kanpotik ederra dirudi zuen bizimoduak.

Kanpotik oso idilikoa dirudi denak, baina ez da horrela, inondik inora. Adibidez, orain, Australian, ostatu batean egon gara. Lau lagun egon gara logela berean lotan, bi ohatzetan banatuta. Sukaldea, berriz, beste lagun batzuekin partekatu behar genuen. Ez genuen dirurik hotel bat ordaintzeko, zirkuitu profesionala egitea oso garestia baita: makina bat hegazkin hartu behar ditugu, autoa alokatu, erregaia...

Eta oholak. Zenbat erabiltzen dituzue urtean?

Hogei bat erabiltzen ditut, eta bakoitzak 300 eta 800 euro artean balio du. Horretan ere borrokatzen aritu behar dut, preziorik onena lortzeko.

Hala ere, merezi du?

Bai. Orain, adibidez, jendeak galdetzen dit ea zenbat diru irabazi dudan hirugarren izateagatik, eta ez dakit, ez dut begiratu kontu korrontea. Puntuei eta sailkapeneko postuari bakarrik erreparatu diet. Eta hori egin dudanean neure buruari galdetu diot ea zergatik egiten dudan surfa, diruagatik ala nire pasioa delako. Erantzuna bera da beti: nire txikitako ametsa delako. Eta amets hori bizitzen ari naiz. Hori da niretzat garrantzitsuena. Denak merezi du.]]>
<![CDATA[Ezinegonaren arrabolean]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1938/022/001/2020-03-20/ezinegonaren_arrabolean.htm Fri, 20 Mar 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1938/022/001/2020-03-20/ezinegonaren_arrabolean.htm
Akabo Orozko (Nafarroa) inguruko entrenamenduak —etxea du han Aberasturik, eta egunak daramatza han —. Etxea du orain entrenamendurako gune Caja Rural taldeko ziklistak. «Etsipenez» bizi du egoera. «Profesionalak gara, bizikletan aritzea dugu ogibide, eta, horretarako, errepidean entrenatu behar gara. Baina ez dugu hori egiteko baimenik. Italian, adibidez, nahiz eta itxuraz, egoera hemengoa baino okerragoa izan, txirrindulari profesionalak entrenatzen ari dira errepidean, baimen batekin. Hemen, aldiz, ez dugu halakorik». ACP Espainiako Txirrindulari Profesionalen Elkartearen bitartez saiatzen ari dira baimena lortzen, eta, horretarako, «prest» dira ezohiko zenbait neurri hartzeko. «Bakarka arituko ginateke, arriskurik hartu gabe, eta jenderik ez dagoen eremuetan. Zentzuzko eskaera da».

Argi utzi nahi du «beharra» dela, ez «apeta». «Gure lana behar bezala egin nahi dugu, besterik ez. Egun gutxian errepidean entrenatzen hasi ezean, alferrikakoa izango da orain arte egindako lan guztia. Sasoia berehala galtzen da, eta ezer gutxirako balio du arrabolean aritzeak. Faena galanta da; are gehiago, ikusita beste batzuk antzeko egoeran errepidean ari direla. Haiek ez dute nabarituko entrenamendu falta; guk bai, ordea». Eskaera eginda dago, baina ez du itxaropen handirik. «Itxura du gutxienez bi aste hauetan ezingo garela errepidera irten. Bitartean, arrabola egitea beste aukerarik ez dugu. Oraingoz, ondo daramat, oraintxe hasi bainaiz; baina, agian, bi aste barru erotu egin naiz».

Koronabirusak hankaz gora jarri du denboraldi osoa. Lasterketa asko eta asko bertan behera geratu dira, eta geratuko dira, COVID-19 gaitzaren ondorioek luze joko baitute. UCI Txirrindularitzaren Nazioarteko Batasunak, adibidez, bertan behera utzi ditu maiatzera arte jokatzekoak ziren lasterketa guztiak. Aberasturik uste du egoerak «luze» joko duela. «Gutxienez hilabete batez geldi egongo da guztia. Eta gero, egoera bere onera itzultzen bada, UCIk sekulako arazoa izango du bertan behera geratu diren lasterketa guztiei tokia egiten. Oso zaila izango da denak jokatzea».

Denboraldi hasiera ona

Koronabirusak, halaber, kolpe batez eten du Aberasturi egiten ari zen lan ona. Oso erregular aritu zen etenaldia izan arte, esprint guztietan txirrindulari azkarrenekin nor baino nor gehiago arituta. Estatistikei erreparatu besterik ez dago. Hamahiru egunetan lehiatu zen, eta, erdietan baino gehiagotan, zazpitan, lehen hamarren artean sailkatu zen: behin izan zen hirugarren; bitan bosgarren; bitan seigarren; behin zortzigarren; eta beste behin bederatzigarren. Lehen hamarren artean egon ez zen sei aldietatik behin baino ez zen sartu esprintean, eta matxura bat izan zuelako izan zen. Beste bost aldietatik lautan mendiko etapa jokatu zen, eta batean, erlojupekoa.

«Pozik» dago eginiko lanarekin, nahiz eta barrutik atera zaion esatea egunen batean «oso gertu» izan duela garaipena. «Oso sentipen onak izan nituen lasterketa guztietan. Esprinta egon zen etapa ia denetan aritu nintzen onenekin lehian. Pazientzia kontua zen lehen garaipena lortzea».

«Aldea» nabaritu du aurreko bi denboraldiekin konparatuta. «Orduan, sentipen onekin iristen nintzen; baina, gero, esprintean ez zitzaizkidan gauzak nahi bezala ateratzen. Ez nintzen ondo kokatzen, eta bazirudien ez nituela hanka onak. Aurten, aldiz, hobeto aritu naiz. Ia beti ondo kokatuta iritsi naiz azken zuzengunera, eta horri esker, irabazteko borrokan egon naiz».

Haren iritziz, «eskarmentua» dago hobekuntza horren atzean. «Esprintetan ez da nahikoa hanka onak izatea, azkarra izatea. Nekez egon daiteke txirrindulari bat garaipena lortzeko lehian azken metroetara ondo kokatuta iristen ez bada. Oreka topatu behar da: batetik, ahal den indar gutxien gastatu behar da aurrera ailegatzeko; eta, bestetik, hori eginda, kokapen aproposean iritsi behar da. Aurten, oreka hori topatu dut, eta, nire ustez, eskarmentuari esker lortu dut». Horregatik ere «penaz» hartu du geldialdia, haren garapena eten baitu, noiz eta «sasoiko garairik garrantzitsuenean». «Behetik gora egitea zen asmoa, eta nola hasi nintzen kontuan hartuta, itxaropentsu nengoen. Hilabete hau nuen indarberritzeko, zetorrenari aurre egiteko. Baina koronabirusak hankaz gora jarri du dena. Ea azkar bueltatzen den guztia bere onera».]]>
<![CDATA[Argi izpi bat hodei artean]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1938/020/001/2020-03-14/argi_izpi_bat_hodei_artean.htm Sat, 14 Mar 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1938/020/001/2020-03-14/argi_izpi_bat_hodei_artean.htm
Lehiari helduta, ez da denboraldi ona izaten ari Anaitasunarentzat. Txakalaldia izan zuen aurreko sasoian, eta suspertzea zuen helburu denboraldi honetan. Baina ez du lortu, eta pattal ari da: hamahirugarren da Asobal ligan, eta hiru talde besterik ez ditu atzetik. Bi puntura baino ez du jaitsiera. «Sailkapenari begiratuta, egoera ez da ona, baina talde askok dugu bizpahiru punturen aldea. Egoera asko alda daiteke bolada on bat harrapatuta. Hori egin nahi dugu lehiari berriz ere ekitean. Taldea ondo dago, egoera iraultzeko gogoz».

Tantaka iritsi dira taldearen inguruko berri onak, eta, horregatik, iritsi direnak gogoz ospatu dituzte. Harrobiko jokalariak egiten ari diren lan ona ospatu dute gehien, eta horien artean, bereziki, Izquierdorena. Bere jarduna eguzki izpia da hodei artean. Egonkortu egin da lehen taldean, eta oso ondo ari da. Bere dohainen berri eman du jada: erasoan, zentzu handiz zuzentzen du jokoa, goleko paseak ematen ditu, baita golak sartu ere —ia hiru partidako—; defentsan, berriz, iaioa da 5-1 defentsan jokalari aurreratu gisa arituta. Ados daude guztiak klubean: harribitxia dute. Horrexegatik, 2023ra arte lotu dute.

Nolako zura, halako ezpala dio esaera zaharrak, eta Izquierdoren kasuan, bete egin da; bitan, gainera, zeren aita (Nacho) eta aitona bat (Jose Luis) Anaitasunan aritu baitziren. Haiek sartu zioten «eskubaloiaren harra». «Futbolean hasi nintzen Paz de Ziganda ikastolan, eta, gero, eskubaloian. Baina kirol bat aukeratu behar izan nuenean, eskubaloia hautatu nuen. Zerikusi handia izan zuen familia eskubaloizalea izateak».

12 urterekin heldu zion baloi txikiari, Anaitasunan, non bestela. «Nire bigarren etxea da. Orduak eta orduak pasatu ditut klubean: pabiloian, igerilekuan... Izugarri maite dut klub hau. Familia bat bezalakoa da».

Maila guztiak igaro eta guztietan nabarmendu ostean, 2018ko azaroan egin zuen debuta. Ezin izan zuen egun hoberik aukeratu: etxean, eta Bartzelona ahaltsuaren aurka. Gol bat sartu zuen. «Ikaragarria izan zen. Ez dut inoiz ahaztuko. Asko diot eskertzeko Iñakiri [Iñaki Aniz entrenatzailea], bai aukera hori emateagatik, baita apustu horri eusteagatik ere, lehen taldera igota. Ez nuen halakorik espero. Iñakik beti erakutsi dit konfiantza handia. Eman didan aukera hau aprobetxatu nahi dut».

Partida dezente jokatu ditu jada, eta oso argi geratu zaio non duen gehien hobetzeko. «Indarrez, koska bat beherago nago; indarra falta zait. Kontrarioek badakite, eta gogorrago defenditzen naute. Baina gogor ari naiz lanean hobetzeko». ]]>
<![CDATA[Susperraldiak bidean jarri du]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1913/026/001/2020-03-12/susperraldiak_bidean_jarri_du.htm Thu, 12 Mar 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1913/026/001/2020-03-12/susperraldiak_bidean_jarri_du.htm
Baskoniak final-laurdenak jokatu nahi ditu bosgarren denboraldiz jarraian, baina, hark bezala, talde askok sartu nahi dute Europako zortzi onenen artean. Bost talde jadanik badaude aukeratuen multzo horretan: Anadolu Efes, Real Madril, Bartzelona, CSKA Mosku eta Macccabi. Horiek guztiak sailkatuta daude. Baina hortik behera dator saltsa, zortzi talde baitaude bi garaipenen tartean: Panathinaikos dago tropeltxo horren buruan, hamalau garaipenekin; Khimki eta Fenerbahce datoz atzetik, hamahirurekin; eta Zalgiris, Valentzia, Olympiakos, Armani Milan eta Baskonia segidan, hamabirekin. Horren estu dago sailkapena, ezen, azkeneko sailkatua izan ezik —Zenit San Petersburgok sei garaipen baino ez ditu—, bosgarren posturik behera dauden talde guztiek baitute aukera matematikoa sailkatzeko.

Hurrengo sei partidek zehaztuko dute gasteiztarrek kanporaketak jokatuko dituzten edo ez. Egutegiari erreparatuta, erronka zaila dute, sei neurketa horiek aurretik dituzten taldeen aurka jokatuko baitituzte: Maccabi, Anadolu Efes, Armani Milan, Bartzelona, Valentzia eta Panathinaikos. Maccabik, Anadolu Efesek eta Bartzelonak etxeko lanak egin dituzte, baina haien aurka etxetik kanpo ariko da Baskonia. Armani Milanen, Valentziaren eta Panathinaikosen aurkako neurketak, berriz, Buesa Arenan jokatuko ditu. Hala ere, koronabirusa dela eta, ikusteko dago zein baldintzatan jokatuko diren norgehiagoka horiek guztiak.

5.000 ikusleren aurrean

Gaur 5.000 ikusleren aurrean ariko da Baskonia, Tel Aviven, Maccabiren aurka (20:05, Dazn). Jardunaldiko bost partida ateak itxita jokatuko dituzte, baina Euroligak erabaki du Maccabiren eta Baskoniaren artekoan ikusleak egotea harmailetan. Muga bat jarri du, ordea: Eliasen Eskuaren pabiloian 10.000 lagun pasatxo sartzen diren arren, gehienez 5.000 egon ahal izango dira gaur.

«Partida ona egin nahi dugu. Guk beti sinesten dugu irabaz dezakegula. Borrokatu egingo gara», esan zuen atzo Dusko Ivanovicek, Israelerantz abiatu aurretik. Aurkariaz, berriz, Baskoniako entrenatzaileak nabarmendu zuen «denboraldi bikaina» egiten ari dela. «Oso talde oldarkorra da. Inork baino baloi gehiago lapurtu ditu sasoi honetan. Horri esker, erraz lortzen ditu saskiratzeak kontraerasoan. Oso zaila da hari irabaztea. Hala ere, gora egin dugu azkenaldian. Ea bolada on honi eusten diogun».

Gaurko erronkaren zailtasunaren berri du Baskoniak, Gasteizen, ezinean aritu baitzen: 83-113. Azken partidan, Maccabik 92-76 galdu zuen Izar Gorriaren kantxan, baina aurreko bost norgehiagokak irabazi zituen. Horri esker, bosgarren postuan da sailkapenean, CSKA Moskurekin, laugarrenarekin berdinduta, hemeretzi garaipenekin. Liga erregularra hala bukatuko baliz, kantxa ez luke alde izango. Beraz, gutxienez, lehen lau sailkatuen artean sartzea du jokoan.]]>
<![CDATA[«Kolpea izan da, baina aurretik eginiko lan ona dugu helduleku»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1918/026/001/2020-03-11/kolpea_izan_da_baina_aurretik_eginiko_lan_ona_dugu_helduleku.htm Wed, 11 Mar 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1918/026/001/2020-03-11/kolpea_izan_da_baina_aurretik_eginiko_lan_ona_dugu_helduleku.htm
Buelta asko eman dizkiozu igandeko partidari?

Batzuk bai. Zaila da barneratzen partidara ongi iritsita zergatik aritu nintzen gaizki.

Zein ondorio atera duzue?

Ongi hasi ginela, baina Aimarrek [Olaizola II.a] aurrean endredatu, eta partidatik atera ginela. Eta gero, ez ginela suspertzeko gai izan.

Hasi, oso ondo hasi zineten: 4-0, eta aginduz. Baina Aimar Olaizolak eta Aitor Arangurenek bederatzi tanto egin zizkizueten jarraian. Nola alda daiteke horrenbeste partida bat horren denbora gutxian?

Halakoak gertatu ohi dira, baita kontrakoak ere: gaizki hasi eta buelta ematea. Aurrekoan, adibidez, horixe gertatu zitzaigun guri. Batzuetan, lanak ematen dizkizu sinesten zergatik ondo hasi ondoren dena okertzen den. Zoritxarrez, hori pasatu zitzaigun joan den igandean. Haiek pilota aldatu zuten, eta gozatzeko arazoak izaten hasi ginen. Haiek, aldiz, asmatzen hasi ziren. 8-4ra arte ez ginen gaizki aritu, baina orduan atera ginen partidatik.

Ezinean aritu zineten gero.

Partidatik irteten zarenean gertatu ohi da hori. Sufritu egiten duzu ikusita zurea ematen ez duzula, pilota errazak huts egiten dituzula eta kontrarioari minik egiten ez diozula. Halakoei ahal zaie buelta eman, baina gu ez ginen gai izan. Buruak huts egin zigun.

Txapelketan jokatu duzuen partidarik okerrena izan da?

Bai. Hasieran, gaizki jokatu genuen partida bat edo beste, baina hau izan da okerrena, ez genuelako gure onena eman. Garairik okerrenean izan da, finalerdietako ligaxkan, kale egiteko tartea oso txikia denean. Baina aurrera egin behar dugu. Bi partida geratzen zaizkigu, eta gure onena ematen saiatuko gara.

Behetik gora ari zineten. Kolpea izan da garapen hori bat-batean etetea?

Bai, ligaxkari gorabeheratsu ekin ondoren, gora egin genuelako, eta oso gustura ari ginelako. Galtzeak baino gehiago ondo ez aritu izanak egin digu min.

Halakoei buelta emateko, indartsu izan behar da. Hala zaudete?

Bai. Sasoiko gaude, eta horrek beti egiten du mesede. Atzo [herenegun] jada entrenatu ginen, eta gaur [atzo] beste lan saio bat egingo dugu frontoian. Ea sentipen onak berreskuratzen ditugun. Txapelketa osoan nahiko ondo entrenatu gara, eta horri heldu nahi diogu. Entrenamendu on bat egiteak indarra eta konfiantza ematen du.

Fisikoki «sasoiko» zaudetela diozu. Eta psikologikoki?

Gogorra izan da kolpea, baina jada ia hamar urte daramatzat, eta halakoak bizi izan ditut. Jakin behar da buelta ematen. Horretan ari gara jada. Larunbateko partida bakarrik dugu buruan, eta horrek mesede egingo digu igandekoa ahazteko.

Lan ona egin duzue aurretik. Horrek balio dizue itxaropenari eusteko?

Bai. Behetik gora egin dugu, ligaxkako bigarren itzulian aurrenekoan baino askoz hobeto aritu baikinen: gustura eta konfiantzaz. Kolpea jaso dugu, une erabakigarrian huts egin baitugu, baina aurretik egindako lan ona dugu helduleku.

Kosta zitzaizuen abiada hartzea, nahiz eta dezentetan jokatu zenuten elkarrekin. Nerbioek kalte egin zizueten?

Ez dakit, baina gu geu ere harritu egin ginen bat egiteko arazoak genituela ikusita, elkarrekin aritutako aldietan ondo moldatu baikinen. Baina batek egun ona zuenean, besteak txarra zuen, eta alderantziz. Ez genuen lortzen partida oso bat egitea. Bosgarren jardunalditik aurrera hasi ginen elkar hobeto ulertzen, eta hortik aurrera, gora egin genuen. Oso ondo aritu ginen ligaxkako azken partidan eta atariko kanporaketan.

Zer egin zenuten hobetzeko?

Batetik, ikusi genuen egun txarra zuenari lagunduz gero partidak irabazteko gai ginela; eta, bestetik, erabat barneratu genuen ezin genituela horrenbeste opari egin. Pilota gutxiago huts egiten hasi ginen, eta horri esker egin genuen gora, eta konturatu ginen edozeini irabaz diezaiokegula.

Urteko lehen hiru partidak irabazi izanak mesede egin zizuen?

Mesede handia egin zigun, bolada txarrean baikinen. Konfiantza eman zigun, eta lasaitasuna entrenatzeko. Irabazita, hobeto egiten da lan.

Jaka-Zabaletak eten zuten garaipen bolada hori, Idiazabalen: 22-16. Hala ere, zuk esana da partida hori izan dela jokatu duzun onena. Baita lehen itzulian, Eibarren, 22-21 irabazi zenietena baino hobea ere?

Bai. Lehen itzulian, irabazi egin genien, baina haiek ez zuten partida ona jokatu, eta guk ere opari batzuk egin genituen. Irabazi arren, sentipenak ez ziren oso onak izan. Aldiz, bigarren itzulian, galdu izanagatik ere, askoz gusturago bukatu nuen neure buruarekin. Zabaletak asko jokatu zuen, eta ondo ikusi nuen neure burua. Halakoak gertatu ohi dira: galdu arren, sentipen onak izatea; eta alderantziz.

Zabaletak «asko» jokatu zuela esan duzu. Hura da kontrario izan duzun atzelaririk onena?

Gaur-gaurkoz, bai. Oso ondo ari da, abiadura handia ematen dio pilotari, eta zaila da hari eustea, berak ezartzen baitu partidaren erritmoa.

Larunbatean, Iruñean, berriro izango duzu aurkari. Zer itxura hartzen diozu partidari?

Gogorra izango da. Lehen partida galdu arren, ondo aritu ziren Jaka eta Zabaleta. Saiatuko gara gurea egiten, eta, lortzen badugu, izango dugu aukera irabazteko. Galduz gero, oso-oso zaila izango da finalerako sailkatzea.

Zuk esan duzu berriro galtzen duenak «oso-oso zail» izango duela sailkatzea. Biek duzue, beraz, irabazteko premia.

Bai, berriro galtzen duenak ia aukerarik gabe geratuko baita. Guk, gainera, hamar tanto besterik ez genuen lortu lehen partidan, eta behar handiagoa dugu. Ea ondo hasten garen, eta neurketa serioa jokatzen dugun.

Jabetzen zara jendea zuri begira egongo dela?

Bai, Zabaleta nabarmentzen ari da. Hari eustea izango da gakoa, eta aukera dudanean pilota gogor jotzea. Ea aurrekoan baino opari gutxiago egiten ditugun, txapelketan, askotan, huts gutxien egiten dituen bikoteak irabazten baitu. Erronka oso zaila da. Badakigu oso ondo ari beharko dugula aukeraren bat izateko.

Zer moduz daramazu presioa?

Ondo, jada ohituta nago. Esperientziak asko laguntzen du. Hastapenetan, presio horrek jan egiten ninduen, baina ikasi dut eramaten. Gainera, motibazioa ere bada Zabaletaren gisako atzelari bikain batekin indarrak neurtzea. Normala da tentsio puntu hori izatea, baina ona ere bada.

Inoiz psikologo edo trebatzaile baten laguntza eskatu al duzu?

Ez. Oraingoz, ez dut horren beharrik izan. Gustura ari naiz frontoian. Egia da egun batzuetan besteetan baino okerrago ateratzen direla gauzak. Hori pasatzen denean saiatzen naiz aste barruan gogotsuago entrenatzen, asteburukoan horri buelta emateko.

Aurten beteko dira hamar urte debuta egin zenuela. Pilotari gisa, heldutasunera iritsi al zara?

Bai. Partida asko jokatu ditut, eta esperientzia asko bizi, onak zein txarrak. Horrek guztiak aurrera egiten laguntzen dizu. Azken bizpahiru urteetatik hona erregularrago ari naiz, gorabehera gutxiagorekin. Irregulartasuna izan da nire ahulunea betidanik: partida on bat jokatzen nuen, eta jarraian, bi txar. Baina uste dut hobetu dudala. Lanean ari naiz horretarako, baina oraindik badut zer ikasia.

Adibidez?

Erregularrago aritzea. Binakakoaren gisako txapelketa luze hauetan erregularra ez bazara, zail izaten da aurrera egitea. Azken partidan, adibidez, oso gaizki aritu nintzen, zortzi-bederatzi tanto galdu bainituen. Halakoak ez egiten saiatzen ari naiz. Gero eta gutxiago dira, baina tartean gertatzen dira.

Enpresako atzelari onena izan arren, txapelik ez duzu, irabazi eta final bakarra jokatu duzu. Buelta asko ematen dizkiozu horri?

Ez, baina pilotariok txapelak irabazi nahi ditugu, eta gauza batengatik edo bestearengatik ezin izan dut txapelik irabazi. Zorte pixka bat falta izan zait. Baina saiatuko naiz lehena irabazten. Pozik nago ikusita nola ari naizen.

Askotan akordatu zara 2013ko finalean Pablo Berasaluzek min hartu zuen aldi hartaz...

Bai, noski. Hori ezin da ahaztu. Sasoi betean iritsi ginen finalera, eta ondo hasi ginen, Irujo-Zabaleta estu hartuta... Baina denok dakigu zer pasatu zen. Kolpea izan zen, eta sekula ez dut ahaztuko. Baina halakoek ikasteko ere balio dute.

Eta iaz Olaizola II.ak min hartu ondoren galdutako aukeraz?

Pena handia izan zen. Urte asko daramatzagu Aimarrek eta biok profesionaletan, eta lehen aldiz aritu ginen elkarrekin txapelketa handi batean. Ilusio handia egin zigun bioi. Ondo ari ginen, eta bideratua genuen finalerdietako ligaxkan aritzea. Pena handia izan zen. Egia esan, ez dut zorterik izan binakakoan. Hirutan lesionatu zait bikotekidea: Pablo, Artola eta Aimar; eta beste batean, enpresak Victor [Esteban] ordezkatu zuen.

Nork irabaziko du txapela?

Aurreko astean, Jaka-Zabaletak ziruditen faborito, baina Ezkurdia-Martijak irabazi egin zieten. Edozer gerta daiteke. Gu saiatuko gara finalean egoten. Gurea ematen badugu, aukera izango dugu.]]>
<![CDATA[Pixka bat gertuago]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1936/029/001/2020-03-07/pixka_bat_gertuago.htm Sat, 07 Mar 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1936/029/001/2020-03-07/pixka_bat_gertuago.htm Epailea. Gil Manzano. Txartel horiak: Alaveseko Lucas Perezi, Ximo Navarrori, Elyri, Joseluri eta Edgarri; eta Valentziako Kondogbiari, Gayari, Celadesi eta Diakhabyri.
Bestelakoak. 15.000 ikusle inguru Mendizorrotzan.

Alavesek beste urrats txiki bat egin du denboraldiko helburu nagusia betetzeko bidean: mailari eustea. Bana berdindu zuen atzo Valentziarekin, Mendizorrotzan, eta horri esker, eta jardunaldiko emaitzen zain, hamar punturen aldea du jada jaitsiera postuekiko. 11 norgehiagoka falta dira jokatzeko, eta 33 puntu banatzeko, baina Gasteizko taldeak nahiko bideratuta du bosgarren denboraldiz jarraian Espainiako maila nagusian jokatzea.

Atzoko emaitzak, gainera, segida emango dio gasteiztarrek aspalditik daramaten bolada onari, partida bakarra galdu baitute azken sei jardunaldietan. Ezin izan dute hirugarrenez jarraian irabazi bere zaleen aurrean, baina gutxienez, puntu bat lortu dute.

Eta ez da sari txarra, Valentziak sartu baitzuen aurreneko gola, 34. minutuan, Parejok maisuki jaurtitako falta bati esker. Golak min handia egin zion Alavesi, eta minutu askoan bazirudien Herrialde Katalanetako taldeak erabakita utziko zuela neurketa. Baina bigarren zatiak aurrera egin ahala, etxekoek gora egin zuten, eta gero eta arrisku gehiagorekin hasi ziren iristen Cillessenen arearen ingurura. 73. minutuan jaso zuten saria. Jokaldi nahasi batean, Edgarrek baloia jaso zuen, eta haren jaurtiketa sareetara joan zen, Kondogbiak ukitu eta gero.

Golak hauspotu egin zituen etxekoak, eta azken minutuetan oso estu hartu zuten Valentzia. Hala, Joseluk aukera bikaina izan zuen bigarren gola sartzeko, partida amaitzear zela. Bakar-bakarrik geratu zen ate aurrean, baina bere jaurtiketak Diakhabyren hankaren aurka joan zen. Hortxe amaitu zen partida. Ez zen aukera gehiagorik izan.]]>
<![CDATA[Ez bata, ez bestea]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1976/030/001/2020-03-07/ez_bata_ez_bestea.htm Sat, 07 Mar 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1976/030/001/2020-03-07/ez_bata_ez_bestea.htm
«Porrot egin dugu. Ez gara ondo aritu». Jacobo Cuetara haserre zegoen partida amaieran. Bidasoko entrenatzailearen iritziz, «erasoan eta defentsan izandako eraginkortasun txikia» izan zen gakoa galtzeko. Irundarrek bigarren zatiaren hasieran sumatu zuten gehien hori, eta Benidormek ondo aprobetxatu zuen, sei gol jarraian sartzeko. Ordu arte parekatua zegoen partida (13-14), baina partzial horrek hautsi egin zuen neurketa: 14-20. Hortik aurrera, kontrakarrean aritu zen Bidasoa, eta, gol bakarrera gerturatu zen arren (23-24), ezin izan zion norgehiagokari buelta eman. Gipuzkoarrek bi kolpe jaso dituzte astebete eskasean, Txapeldunen Ligatik eta Kopatik at geratuta.

Anaitasuna ere ez da finalerdietan ariko gaur, hirugarrenez galdu baitzuen Cuencaren aurka sasoi honetan. Erasoko lan eskasak kondenatu zuen berriro, 21 gol baino ez sartuta. Nafarrek eutsi egin zioten lehen minutuetan (6-6), baina Cuencak berehala eman zien lehen kolpea: 7-11. Asko falta zen, baina, minutuek aurrera egin ahala, aldeak, behera egin beharrean, gora egin zuen: 15-20, 45. minutuan. Ahalegina egin, eta hiru golera gerturatu zen Anaitasuna, bost minuturen faltan (19-22), baina aurkariak bi gol sartu zituen jarraian, eta lehia erabakita utzi.

Bera Bera eta Zuazo, gaur

Espainiako Ohorezko Mailan, berriz, Bera Berak eta Zuazok Kanaria uharteetako (Espainia) taldeak hartuko dituzte gaur: Salud Tenerife (18:00) eta Ro'Casa (19:00), hurrenez hurren. Donostiarrek Elx bigarren sailkatuarekiko daukaten lau punturen aldeari eutsi nahi diote, eta barakaldarrek, jaitsiera postuak atzean utzi.]]>
<![CDATA[Europara joateko bidezidorra da]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1872/032/001/2020-03-06/europara_joateko_bidezidorra_da.htm Fri, 06 Mar 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1872/032/001/2020-03-06/europara_joateko_bidezidorra_da.htm
Kopa bidezidorra da Europara joateko. Ondo dakite hori Bidasoan eta Anaitasunan. Gainera, bi euskal taldeek ez dute harritzarrik topatuko bidean, Asobal ligako lehenbiziko hiru sailkatuak saihestu baitituzte finalerainoko bidean: Bartzelona, Ademar eta Logroño. Irundarrek Benidormen aurka jokatuko dute gaur final-laurdenetan. Iruindarrak ere gaur ariko dira, Cuencaren kontra. Sailkatuko balira, aurrez aurre izango lirateke bihar, finalerdietan. Finala, berriz, igandean jokatuko lukete.

Iñaki Caverok (Irun, Gipuzkoa, 1996) ez du horren urrunera begiratu nahi. «Benidormen aurkako partidak soilik axola digu. Gero gerokoak. Hala ere, badakigu aukera ederra dugula Europarako sailkatzeko. Ondo gaude, baina zuhur jokatu behar dugu», esan du Bidasoko eskuin hegalekoak.

Irundarrek arrazoiak dituzte zuhur izateko, duela bi aste jokatu baitzuten Herrialde Katalanetako taldearen aurka, Artalekun, eta berdindu egin baitzuten, 27na, azken segundoetan Rodrigo Salinasek sartutako gol bati esker. «Baina hau beste lehiaketa bat da», bota du berehala Caverok. Gainera, «gora» egin dutela dio. «Benidormen aurka jokatu aurretik, galdu egin genuen Ademarren eta Bartzelonaren aurka, eta konfiantzaz nahiko larri ginen. Baina, ordutik, gora egin dugu, eta Puente Genili eta Wisla Plocki irabazi diegu. Gero eta hobeto ari gara. Denboraldi hasierako sentipenak berreskuratzen ari gara».

Hori aprobetxatu nahi dute Benidorm mendean hartzeko, eta, horretarako, «funtsezkotzat» jo du defentsan «sendo» eta erasoan «eraginkor» aritzea. «Benidormek asko eta ondo jokatzen du lerro artean, eta Artalekun min handia egin zigun pibotearekin jokatuta [Da Costa piboteak sei gol sartu zizkien]. Ezker albokoak ere, Lewisek, lana eman ohi digu, jaurtitzaile iaioa baita. Haien lehen lerroa oso aberatsa da baliabidez, eta irudimen handikoa. Serio aritu beharko dugu, defentsan zein erasoan».

Pizgarri izatea nahi dute

Anaitasunan, berriz, Kopa «pizgarri» izatea nahi dute. «Ligan, ez gabiltza fin, eta eskertu egingo dugu Koparen gisako lehiaketa ezberdin batean aritzea. Hemen ez du balio ligan egindakoak», azaldu du Xabier Etxeberriak (Iruñea, 1991), Iruñeko taldeko eskuin hegalekoak.

Badaki zer den Kopan egindako lan onari esker Europarako sailkatzea, eta aitortu du «polita» litzatekeela berriz ere hori lortzea. «Bi partida irabazi behar ditugu horretarako. Zortea izan genuen zozketan, Bartzelona ez baitzaigu egokitu. Hala ere, erronka oso zaila da». Horregatik, «neurketaz neurketa» joan nahi dute.

Halakoak ditu patuak. Duela bost egun ligan aurkari izan duen taldearen kontra ariko da Anaitasuna gaur: Cuenca. Iruindarrek ez dute oroitzapen onik, galdu egin baitzuten: 27-23. Lehen itzulian ere, Iruñean, Espainiako taldearentzat izan zen garaipena: 24-27. «Baina partida guztiak ezberdinak dira, eta are gehiago Koparen gisako lehiaketa batekoak», zehaztu du. Halere, onartu du Cuencak «neurria hartua» diela. «Talde indartsua da. Jokalari oso onak ditu: Maciel atezaina [hamabi baloi gelditu zizkien azken partidan], eta Dutra eta Ponciano albokoak [bien artean hamabi gol sartu zizkieten]». Argi du non egongo den gakoa: «Hobeto aritu behar dugu erasoan. Horretan huts egin genuen azken partidan».]]>
<![CDATA[Hirugarrena, balekoa?]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1885/034/001/2020-03-06/hirugarrena_balekoa.htm Fri, 06 Mar 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1885/034/001/2020-03-06/hirugarrena_balekoa.htm
Lanak fin egin izanaren ondorioa da atseden hori. Fin aritu baitira hura eta Joseba Ezkurdia: bigarren izan ziren ligaxkan, hamalau jardunalditan bederatzi garaipen eskuratuta. Erik Jaka eta Jose Javier Zabaleta enpresakideak bakarrik izan zituzten aurretik, hiru garaipen gehiagorekin. Hain zuzen, haien aurka jokatuta ekingo diote finalerdietako ligaxkari, bihar, Iruñean (17:30, ETB1).

Gaizki ohitzen ari da Martija. Hirugarrenez ari da binakakoan, eta hirugarrenez ailegatu da finalerdietako ligaxkara. «Zortea izan dut», esan du. Atzelari nafarrak ez du erreparorik aitortzeko jardun on horretan «zerikusi handia» izan duela enpresako bi aurrelari onenekin jokatu izanak: Jokin Altunarekin aurreko bi aldietan, eta Ezkurdiarekin oraingoan. «Egungo aurrelaririk onenak dira Jokin eta Joseba, eta haiekin jokatzea askoz errazagoa da. Asko laguntzen dizute, baita jokatzen utzi ere. Eskertzen diot enpresari aukera hori eman izana».

Enpresarekin eskertuta

Finalerdietako ligaxkara iritsi bai, baina finalaren atarian geratu da beti. Beraz, argi du helburua: hirugarren ahalegina izatea balekoa. «Baikor» da. Orain arte eginiko «lan ona» da horrela egotearen arrazoia. «Erregularrak izan gara, eta batez ere bigarren itzulian oso partida onak egin ditugu. Finalerdietako ligaxkan hala aritzen bagara, aukera izango dugu finala jokatzeko». Hala ere, «argi» du «zerotik» hasiko direla bigarren ligaxkan, eta bertara iritsi diren bikote guztiek «asko» dutela jokoan.

Bere jardunaz galdetuta, «behetik gora» egin duela dio. «Hobeto ari naiz orain. Hasieran, ez nintzen oso ondo aritu, eta Josebak lagundu zidan». Ligaxka osoan izan da horrela. «Plazera da harekin jokatzea. Izugarri laguntzen dit, pilota txar asko kenduta. Eta, hari pilotaren bat uzten diodanean, badakit ondo amaituko duela aurrean. Min handia egiten die arerioei». Altuna III.arekin konparatuta, ez du alde handirik nabaritu. «Bakoitzak jokatzeko era bat du, eta dohain jakin batzuk, baina antza dute: bikainak dira biak, asko laguntzen diote atzelariari, pilota onak uzten dizkizute, eta aurrean, aukera dutenean, min handia egiten dute. Plazera da halako aurrelariekin aritzea».

Urteek eta partidek eskarmentua ematen dute, eta, poliki-poliki, ari da esperientzia pilatzen Martija. «Binakakoan lehen aldiz aritu nintzenean, Jokini esker ailegatu nintzen urruti. Asko lagundu zidan, eta sekulako partidak egin zituen. Baina, ordutik, jada jokatu ditut neurketa batzuk, eta eginago nago. Hobeto jokatzen dut». Hobeto bai, baina «hobetzeko asko» duela barneratuta. «Hobeto eusten diot sasoiari, eta neurketak hobeto amaitzen ditut. Pilota ere gehiago mugitzen dut. Ezkerrarekin, berriz, ez naiz nahi bezain ondo moldatzen. Baina gogor ari naiz lanean hori hobetzeko».

Bihar «erronka zaila» dutela dio. «Oso partida zaila da. Zabaletak sekulako kolpea du, eta Jaka oso ondo ari da, tantoak arin eta ongi amaituta. Ligaxkan, haiek behin irabazi zuten , eta guk, beste behin. Ondo jokatzen badugu, irabazteko aukera izango dugu. Horretarako, garrantzitsua izango da ongi hastea». ]]>
<![CDATA[«Sasoirik onenean iritsi gara unerik erabakigarrienera»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1918/026/001/2020-03-04/sasoirik_onenean_iritsi_gara_unerik_erabakigarrienera.htm Wed, 04 Mar 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1918/026/001/2020-03-04/sasoirik_onenean_iritsi_gara_unerik_erabakigarrienera.htm
«Erne! Badatozela Aimar Olaizola eta Mikel Urrutikoetxea». Gero eta gehiago entzuten da hori. Zer pasatzen zaizue burutik hori entzundakoan?

Seinale ona dela [barrez]. Ondo ari garela eta kontuan hartzen gaituztela erakusten du.

Txapelketako garairik onenean zaudete. Elkarrekin jokatu dituzuen azken lau partidak irabazi dituzue.

Biak ari gara ondo. Ni gustura ari naiz azken hilabete pasatxotik hona: konfiantza eta txispa handiagoaz ari naiz, eta pilota azkarrago ateratzen zait eskutik. Mikel, berriz, gero eta konfiantza handiagoaz ari da. Normala da Mikeli hasieran kostatu izana, aurrelari batentzat oso zaila baita atzelari moduan aritzea. Baina gorakada handia izan du. Txapelketako sasoirik onenean gaude biok.

Alde handia dago ligaxkaren hasierarekin konparatuta?

Bai. Hala ere, nik ondo ikusi nuen neure burua hasieran; ez orain bezala, baina bai maila onean. Mikelek, berriz, lesio batetik osatu berritan ekin zion txapelketari, ia bi hilabete geldirik egon eta gero, eta hori gutxi ez, eta atzelari postuan. Horregatik, hasieran kosta egin zitzaigun elkar hartzea. Ez ginen bikote sendoa, eta bai irregularra. Baina jada badira aste batzuk ondo ari garela. Bikote sendoa gara orain.

«Hiruzpalau neurketa on jokatzea falta zaigu gora egiteko», zenioen lehen bederatzi jardunaldiak jokatuta, hiru garaipen besterik ez zenituztenean. Bete-betean asmatu duzu.

Ziur nintzen hala izango zela. Partida on bat egiten genuen, eta, jarraian, bi ez-onak. Eta txapelketa batean oso garrantzitsua da segida izatea. Eta guretzat oso inportantea izan da momentu erabakigarrietan gure onena eman dugula. Nik beti diot pilotariak une erabakigarri horietan eman behar duela barruan duen onena. Eta guk hori egin dugu kale edo baleko partidetan.

Zintzo erantzun: espero zenuen halako susperraldirik?

Nik beti eutsi diot fedeari, ikusten bainuen sei garaipen lortuta sailka gintezkeela. Gainera, lehia hasi zenean ikusi nuen gutaz aparte Irribarria eta Rezusta ere ez zebiltzala fin, eta, guri bezala, kosta egiten zitzaiela irabaztea. Hori gutxi ez, eta irabazi egin genien. Nahiz eta garaipenak kostata lortu, beti ikusi dut aukera zegoela sailkatzeko.

Bai zuk, bai Urrutikoetxeak, ohartarazi zenuten ez zeniotela sasoi betean ekin txapelketari. Halere, faboritoen artean sartu zintuzteten segituan.

Jendeak asko begiratzen dio izenari, eta gu txapeldun izan ginen duela lau urte. Baina argi geratu da izenak ez dituela partidak irabazten, eta ondo jokatu beharra dagoela. Gainera, nik uste dut jendea ez dela konturatzen zein meritu handia duen Mikelek aurrelari izanda, atzelari gisa jokatuta, are gehiago halako txapelketa handi batean. Sekulako meritua du. Horregatik, nik ez nuen horren faborito ikusten geure burua. Beste bikote batzuk ikusten nituen gurea baino sendoagoak.

2016an egindakoa zuten gogoan denok, baina zuk esana da ez zaudetela orduko mailan. Zertan egin duzue behera?

Urteak pasatu dira ordutik. Nik jada 40 urte ditut, eta ezin ditut lehen egiten nituen aldeak markatu. Horregatik ere uste nuen zaila izango zela ordukoa berriz egitea. Nik banuen fedea Mikelengan, baina Mikelek ere denbora behar zuen, lesionatuta egon zelako. Zorionez, gero eta hobeto ari gara, eta jada finalerdietan gaude. Oso pozik gaude.

Izaera lehiakorrari, behintzat, eusten diozue. Besteren batek, zuen egoeran, aspaldi emango zuen amore.

Nik beti pentsatu eta erakutsi dut azkeneraino borrokatu behar dela, barruan duzun guztia emanez.

Horretarako, buruz indartsu izan beharra dago.

Bai, baina Mikelek eta biok nahiko eskarmentu dugu; biok egon gara makina bat aldiz halako egoera estuetan. Horregatik, bagenuen esperantza gurea eginez gero egoera irauliko genuela.

Bikoterik helduena zarete. Horrek zerikusia izan du behetik gorako jarduna egiteko?

Ez, eta ez dugu ere hala planteatu. Nik ez dut ezer berezirik egin hala izan dadin, ezta Mikelek ere. Hala ere, haren kasuan bai izan daiteke normala behetik gora egin izana: batetik, bi hilabete geldirik egon ondoren eta hasi aurretik partida bakarra jokatu eta gero ekin zion binakakoari; bestetik, denbora asko zeraman atzean jokatu gabe, eta tartea behar zuen egokitzeko.

Horren ezberdina da Urrutikoetxearekin aritzea?

Bai. Ez dugu beste bikoteek bezala jokatzen; gure jokatzeko era ezberdina da. Mikelek, adibidez, beste atzelariek baino gehiago jotzen dio pilotari airez. Beste bikoteek guk baino gehiago dominatzen dute, atzelari oso indartsuak baitituzte, eta ohituta baitaude atzean jokatzen. Horren ondorioz, nik ere ezberdin jarri behar dut kantxan, eta, hasieran, kosta egiten da aldaketa hori barneratzea. Baina azkenaldian askoz hobeto ari gara.

Pozik zaude orain arte egin duzun lanarekin?

Bai. Orain nago txapelketako garairik onenean. Ligaxka erdian deseroso aritu nintzen bizpahiru partidatan, baina azken hilabete pasatxoan oso gustura ari naiz.

Ahaztua duzu ezker hankako lesioa?

Bai, erabat. Aspaldi ari naiz betiko entrenamenduak egiten, inolako neurririk hartu gabe.

Lesio horrek aurreko binakakotik kanpo utzi zintuen, eta, ondo osatzeko, ez zinen aritu ez banakakoan, ez lau eta erdikoan. Gogotsu zinen txapelketa bat jokatzeko?

Bai, noski. Iaz, txapelketa ona ari ginen egiten Albisu eta biok: lehen ligaxka amaitzeko lau jardunaldi falta zirela, nahikoa genuen beste partida bat irabaztea finalerdietako ligaxkarako sailkatzeko. Ilusio handia egiten zidan Albisurekin jokatzeak, sekula ez bainuen izan horretarako aukerarik. Pena handia izan zen txapelketa utzi behar izatea, baina halakoa da kirola, eta ni beti izan naiz oso baikorra halako bolada zailetan; beti jakin izan dut buelta ematen. Oraingoan ere lan asko eta ona egin dut hala izan dadin, eta, finalerdietan egonda, oso pozik nago.

Txapelketari dagokionez, zer itxura hartu diozu?

Arrakastatsua izaten ari da: jende asko joan da frontoietara, eta egun askotan segituan bukatu dira sarrera guztiak. Hori guztia oso garrantzitsua da pilotaren osasunerako. Argi geratu da berriro azken urteetan binakakoa dela ikusmin handiena pizten duen txapelketa, jendeari gehien gustatzen zaiona. Partida gogorrak, onak eta emozio handikoak egon dira.

Igandean, Unai Lasoren eta Jon Ander Albisuren aurka jokatuko duzue. 22-14 irabazi dizuete ligaxkako bi partidatan, baina Iñaki Artolak eta Ander Imazek ere bitan irabazi zizueten, eta kanporatu egin zenituzten. Zerbaitetarako balio du ligaxkan gertatutakoak?

Ezertarako ez. Neurketa guztiak dira ezberdinak, eta orain beste txapelketa bat hasten da.

Nolako partida espero duzu?

Guk bezala, haiek ere gora egin dute. Albisu, adibidez, Zabaletarekin batera, alde handia markatzen ari da azken partidetan. Ikaragarri ari da jokatzen: pilota gutxi galduz, asko estaliz eta oso gogor emanez. Oso bikote sendoa dira, eta, beraz, partida zaila izango da. Bitan irabazi digute, baina gu bi neurketa horietan baino bikote hobea gara orain.

Helburu zehatzik jarri diozue zuen buruari?

Hiru asteburuetako partidak ondo prestatzea da garrantzitsuena. Halere, finalerdietan gauden lau bikoteen helburua finala jokatzea da. Batzuek ez dute hori esan nahi, baina argi dago txapelketa batean ari garenez denok nahi dugula gutxienez finala jokatu. Hala da, eta hala izan beharko luke. Ezin zara konformatu ligaxkan edo atarikoan sartzearekin. Kirolari batek ahal den gehiena eskatu behar dio bere buruari. Anbiziotsua izan behar du. Horregatik, argi diot: partidaz partida joan nahi dugu, baina finalean egon nahi dugu.

Baikok ia hiru urte darama txapelik irabazi gabe. Premia dago enpresan?

Agian, bai. Bigarren Mailan bai irabazi ditu, baina kostatzen ari zaio Lehen Mailan beste bat irabaztea. Aspen pilotari oso onak daude, eta azken txapelketetan hobeak izan dira. Baina kontrakoa pasatu izan da. Bolada kontuak dira, eta edonoiz alda daiteke. Enpresarentzat garrantzitsua litzateke txapel bat irabaztea, baina garrantzitsuena da txapelketa arrakastatsua izaten ari dela.

Apustu egingo bazenu, noren alde egingo zenuke?

Irekia dago. Orain arte, Jaka-Zabaleta denon gainetik egon dira. Zabaleta izan da alde gehien markatu dituena, eta, kontuan hartuta aurrean errematatzaile onenetako bat duela, oso bikote zaila dira irabazteko. Baina txapelketa berri bat hasiko da orain, eta orain artekoak ez du ezertarako balio; partidak ezberdinak izango dira. Niri gustatuko litzaidake gure alde egitea, baina errealista naiz, eta zaila dugu.

Binakakoa nola amaitzen duzun, horren arabera erabakiko duzu banakakoa jokatu edo ez?

Ez dut horretan pentsatu ere egin. Binakakoan bakarrik dut burua.

Beraz, are gutxiago pentsatuko zenuen urte amaieran bukatuko zaizun kontratuaren inguruan, ezta?

Beste horrenbeste. Nahiz eta urteek aurrera joan, oso gustura ari naiz pilotan, eta garrantzitsuena, maila ona ematen ari naiz. Oso gustura nago neure buruarekin, eta enpresa ere gustura dago izaten ari naizen mailarekin. Adina baino garrantzitsuagoa da nik neuk nola ikusten dudan neure burua. Argi dut: ikusten dudanean ez dudala mailarik hor goian egoteko, ni izango naiz enpresari esango dion lehena. Gainera, badakit enpresak ez didala inolako presiorik egingo, beti oso ondo portatu baita nirekin.

Beraz, ondo bidean, urte batzuetarako Olaizola II.a dago oraindik?

Ez dakit, ikusiko dugu. Egun, ondo sentitzen naiz, eta hori da inportanteena. Baina argi dago adin honetatik aurrera errazago dela txakalaldiak izatea. Hala ere, gaur egun dudan mailarekin, ez naiz horretan pentsatzen ari.]]>
<![CDATA[Batek berreskuratu, besteak eutsi]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1969/036/001/2020-03-03/batek_berreskuratu_besteak_eutsi.htm Tue, 03 Mar 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1969/036/001/2020-03-03/batek_berreskuratu_besteak_eutsi.htm
«Oso txapel berezia da, barruraino sartu nuen arantza atera baitut», dio Gaubekak. Iazko finalaz ari da. Irabazteko tanto bakar batera egon zen, baina ez zuen aukera aprobetxatu, eta Ibargaraik buelta eman zion norgehiagokari. Oraingoan, ordea, ez dio aukerari ihes egiten utzi. «Lehen bi setetan aurretik izan zen Xabi, baina bietan lortu nuen behetik gora eginda seta irabaztea. Lehen seta eskuratzeak indar handia eman zidan». Sakez egin zituen tanto erabakigarri horietako bat baino gehiago, eta horren garrantzia nabarmendu du. «Banekien, aukeraren bat izan nahi banuen, sakearekin ondo aritu beharko nuela, piloteoan oso arerio indartsua baita Xabi. Oso gogor jotzen dio pilotari bi eskuekin. Zorionez, Fustoren aurkako finalerdian egin bezala, asmatu egin nuen sakearekin, eta horrek abantaila polita eman zidan».

Sei txapela ditu honekin, Fustok adina. Oscar Insausti baino ez dute gainetik, zazpirekin. Finala jokatu bezperan, esan zuen horrek ez ziola loa kentzen, baina, seigarren txapela buruan duela, aitortu du «ilusio handia» egingo liokeela zazpigarrena lortzeak. «Nire idoloa izan da Oscar, eta sekulakoa litzateke haren marka berdintzea. Halere, ez dut neure burua horrekin presionatu nahi. Uste dut badudala jada palmares oso on bat».

Azken hiru finalak jokatu ditu, 40, 41 eta 42 urterekin, eta bi txapel jantzi. Horrek «meritu handia» duela dio. Meritu handiagoa du atzera begiratuz gero, duela hamasei urte izan baitzen lehen aldiz banakako txapeldun, 2004an. Beraz, hamasei urte daramatza punta-puntan. «Makina bat urte daramatzat maila gorenean, eta tarte horretan oso palista onak egon dira: Fusto, Lujan, Imanol [Ibañez], Xabi [Ibargarai]... Ezin naiz kexatu. Sorbaldak buruhauste bat baino gehiago eragin dit, baina azken urteetan oso gustura ari naiz. Hastapenetako ilusioari eusten diot, baita irabazteko grinari ere. Ez zait gustatzen galtzea. Gainera, asko zaintzen eta entrenatzen naiz. Gozatzen ari naiz. Ea horrela jarrai dezakedan hainbat urtetan».

Lau txapel bost urtean

Gaubeka bezala, Ducassou ere ari da garaipen zerrenda ederra osatzen: laugarren txapela du buruz burukoan, laugarrena azken bost urteetan. Gixandutek ez zuen aukerarik izan haren bolada eteteko. Hala ere, ligaxkan baino lan gehiago eman zizkion: sei tanto besterik ez zizkion egin ligaxkan. «Nik banekien Peio ligaxkan erakutsi zuen baino askoz hobea dela, eta finalean erakutsi zuen. Oso ondo jokatu zuen, eta estu hartu ninduen, batez ere hasieran. Faboritoa izanik, nik nuen presio osoa, eta horrek kalte egin zidan hasieran. Baina, pixkanaka-pixkanaka, gainetik kendu nuen tentsioa, eta nire jokoa egiten hasi nintzen. Horri esker irabazi nuen».

«Oso pozik» dago azkeneko bost urteetan lau txapela irabazita. «Biziki maite dut buruz burukoa. Nire jokatzeko erara eta dohainetara ondoen egokitzen den diziplina da. Lan asko egin dut azken urteetan, eta oso pozik nago, lan horrek fruitua eman baitu». «Baina» bakarra jarri dio txapelketari: iaz gertatu bezala, lesioen ondorioz, partida gutxi jokatu dituztela: Peio Larraldek eta Mathieu Ospitalek min hartu zuten finalerdietako ligaxkan. «Pena da. Ea hurrengo urteetan ez den halakorik gertatzen. Horrek agerian uzten du zein gogorra den diziplina honetan aritzea».

Atseden hartzeko apenas izango duen astirik, aste honetan bertan hasiko baita binakakoa. «Arantza» atera nahi du txapelketa horretan, lautan jokatu baitu finala, eta inoiz ez baitu txapela irabazi. «Ea aurtengoan behingoz lor dezakedan». ]]>
<![CDATA[«Zazpi golen aldea du Wislak, baina, hala ere, kezkatuta daude»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1855/030/001/2020-02-29/zazpi_golen_aldea_du_wislak_baina_hala_ere_kezkatuta_daude.htm Sat, 29 Feb 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1855/030/001/2020-02-29/zazpi_golen_aldea_du_wislak_baina_hala_ere_kezkatuta_daude.htm
Puente Genili irabazita lortu duzue urteko lehen garaipena. Lasaiago zaudete?

Bai. Urteko lehen lau partidetan ez genuen irabazi, eta premia genuen. Mesede egingo digu, konfiantza hartzeko, eta gora egiteko.

«Gu izan gara berriz ere». Horixe esan zuen Jacobo Cuetarak partida amaitutakoan. Ados zaude?

Bai. Motel samar ari ginen ordu arte, ziurrenik etenaldian ezin izan baikinen taxuz entrenatu, jokalari batzuk falta baikenituen. Puente Genilen aurka, ordea, ondo aritu ginen, eta gure jokoa egin genuen. Ia 60 minutuz izan genuen kontrolpean norgehiagoka. Gustura aritu ginen.

Behar zenuten halako partida biribil bat egitea?

Bai. Jokatu bezperan, denok ginen apur bat kezkatuta eta zalantzati, ez genuelako irabazi. Baina, partida amaieran, denak oso pozik ginen, Txapeldunen Ligako itzulikoa jokatzeko gogoz.

Wisla Plockek joanekoan lortutako zazpi golen aldeari buelta ematea da helburua gaur. Erronka zaila da hori.

Oso zaila. Ustez, gu baino talde hobea da Wisla Plock, osoagoa, eta lehiaketa honetan urrunago iristeko egindakoa. Baina guk aurreneko postuan amaitu genuen ligaxka, ondo jokatuta, eta sinetsita gaude zazpi golen alde horri buelta eman diezaiokegula.

Etxean ariko zarete, Artaleku bete-bete batean. Beste arrazoi bat da kanporaketa iraul dezakezuela sinesteko?

Zalantzarik gabe. Artalekuk gainezka egingo du. Aspaldi saldu ziren sarrera guztiak. Nahiz eta joanekoan zazpi golen aldeaz galdu, zaleak gurekin daude, eta haiek ere sinetsita daude kanporaketa iraul dezakegula. Horri esker, are eta motibatuagoak irtengo gara.

Motibatuagoak bai. Eta presio handiagoarekin ere bai?

Ez. Pixka bat urduri gaude, baina normala da, halako neurketek zirrara berezia sortzen baitute. Ziur naiz pistara ateratzen garenean eta harmailak lepo ikusten ditugunean nerbioak gainetik kendu eta irabazteko are eta motibazio handiagoa izango dugula.

Zer egin behar duzue sailkatzeko aukera izateko?

Gure jokoa egin. Plocken ez genuen egin. Ez genuen prestatutako plana bete. Bai, ordea, Puente Genilen. Noski, alde handia dago kontrario baten mailaren eta bestearenaren artean, baina asteazkenean aurrerapausoa eman genuen. Orain, segida eman behar diogu.

«Ez genuen prestatutako plana bete», esan duzu. Zein da plan hori?

Defentsan sendoago aritu behar dugu. Joanekoan, pattal aritu ginen, eta gure atezainek ezin izan zuten nahi bezainbeste gelditu. Defentsan hobetuz gero, gure atezainek gehiago geldituko dute, eta, horrekin, asko izango dugu egina. Erasoan, berriz, lehen itzulian bezala jokatu behar dugu: suelto-suelto, baloia ondo mugituz, eta aukera onena bilatuz. Hori eginez gero, aukera izango dugu.

Indartsu ateratzea da asmoa, ala pixkana-pixkana joatea?

Nik uste dut pixkana-pixkana joan behar dugula, aldearekin itsutu gabe. Ez litzateke ezer pasatuko lehen zatia amaitzean galtzen joateagatik. Partida oso luzea da. 60 minutuk askorako ematen dute, eta are gehiago etxean jokatuta. Sasoi honetan, Eurofarm Rabotniken, Tatran Presoven eta Sportingen aurka galtzen joan ginen, hiru eta sei golen arteko aldeaz, eta, gero, buelta eman genion. Gauza asko pasa daitezke bost minutuan. Pazientzia izan behar dugu. Azken ordu laurdenera bizirik iritsiz gero, edozer gerta daiteke.

Lagun mina duzu Niko Mindegia, Wisla Plockeko jokalaria. Hitz egin duzue elkarrekin azken egunetan? Elkar xaxatu duzue?

Bai. Lagun handia dut. Sei urtez aritu ginen elkarrekin Portland San Antonion, eta elkarrekin ere bizi izan ginen Iruñean. Oso harreman ona dut harekin.

Zer dio berak?

Haiek argi dute ez genuela gure onena eman. Haien entrenatzaileak berak nabarmendu zuen partida amaitu zenean ez genuela gure maila eman, ez ginela %100ean Bidasoa izan, eta ziur zela gure pistan hobeto ariko ginela. Ez dira fidatzen. Badakite arazoak izan ditzaketela. Gainera, ondo dakite harmailak beteta egongo direla, eta zaleen laguntzarekin, talde arriskutsuagoa garela. Zazpi golen aldea dute, baina, hala ere, kezkatuta daude.

Balentria litzateke kanporaketari buelta ematea, ezta?

Ikaragarria litzateke, eta ginga jarriko lioke azken urte eta erdian egin dugun lan bikainari.

Kolpea litzateke ez lortzea?

Kolpea bai, eta ziur triste jarriko ginatekeela, baina momentuko zerbait izan beharko luke, harro egoteko lana ari baikara egiten. Espero baino urrunago iritsi gara. Gogoratzen dut Txapeldunen Liga hasi aurretik zalantza genuela ea zer moduz moldatuko ginen, ea partidaren bat irabaziko genuen. Ez genekien zer maila genuen besteekin konparatuta. Eta erakutsi dugu haien pare gaudela. Horrenbeste, aurrenekoak izan ginen ligaxkan. Aspaldi bete genituen aurreikuspenak. Orain, gozatzeko momentua da.

Atseden hartzeko astirik gabe izango duzue hurrengo helburua: Espainiako Kopa, datorren astean, Madrilen. Bartzelona, Ademar eta Logroño saihestu dituzue finaleraino. Aukera ona duzue zerbait polita egiteko.

Bai, eta aukera ona da Europarako sailkatzeko. Horretarako, bi partida irabazi behar ditugu: Benidormi final-laurdenetan, eta Anaitasunari edo Cuencari finalerdietan.

Aurreko sasoian apenas jokatu zenuen, denbora luzez egon baitzinen min hartuta. Denboraldi honetan, ordea, goitik behera aldatu da zure egoera, eta asko ari zara jokatzen. Pozik zaude?

Oso pozik. Hamabi urte daramatzat eskubaloi jokalari profesional moduan, eta 2018ko uda arte ia ez nuen osasun arazorik izan. Baina aurreko denboraldian denetarik pasatu zitzaidan: irailean, iktus bat izan nuen, eta hiru hilabetez egon nintzen jokatu gabe; eta gero, osatu eta gutxira, lesioa izan nuen ezker sorbaldan. Zorionez, denboraldi honetan, sasoiko nago, eta gozatzen ari naiz.

Aurreko denboraldian gertatutakoak aldatu egin zaitu?

Pixka bat bai. Lehen, gehiegizko presioa egiten nion neure buruari. Orain, aldiz, patxada gehiagorekin hartzen ditut gauzak.

Sasoi ia osoa min hartuta egonagatik ere, klubak beste bi urterako berritu zizun kontratua. Halakoak eskertzen dira, ezta?

Kluba bikain portatu zen nirekin, eta izugarri eskertzen diot. Horrek agerian uzten du konfiantza dutela niregan, eta jokalariontzat erregaia da hori.]]>
<![CDATA[Desorekatua dirudi]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1879/031/001/2020-02-29/desorekatua_dirudi.htm Sat, 29 Feb 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1879/031/001/2020-02-29/desorekatua_dirudi.htm
Hala ere, ezusteko handia litzateke finalean Ducassouri nagusitzea. Bi trinketlariek lehendik ere jokatu dute elkarren aurka aurtengo txapelketan, finalerdietako ligaxkan, eta itsasuarrak astindu galanta eman zion Gixanduti: 40-6. Irisartarrak aukerarik ez zuen izan, eta horren erakusgarri da 31-0 joan zela galtzen. Partida guztiak dira ezberdinak, eta are eta gehiago final bat, baina, gaur-gaurkoz, alde handia dago baten eta bestearen artean: buruz buru, Ducassou da onena —hiru txapel irabazi ditu azkeneko bost urteetan—; Gixandut, berriz, binaka moldatzen da ondoena —behin izan da txapeldun, eta beste behin txapeldunorde, biak Waltaryrekin bikote eginez—.]]>
<![CDATA[Berriz ere parez pare]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1893/023/001/2020-02-28/berriz_ere_parez_pare.htm Fri, 28 Feb 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1893/023/001/2020-02-28/berriz_ere_parez_pare.htm
Ibargarai nagusitu zen iaz, final ezin estuagoan (3-2). Gaubekak tanto bakarrera izan zuen txapela, baina ez zuen aprobetxatu, eta gero aurkariak irauli egin zuen partida. Horri esker, lehenbiziko aldiz jantzi zuen txapela. Jarraian bigarrena lortu nahi du gaur. Gaubekak, ordea, iazko arantza atera nahi du, eta bigarren ahaleginean eskuratu seigarren txapela. Hori eginda, Pablo Fustorekin berdinduko luke bigarren postuan txapel gehien irabazi dituzten palisten sailkapenean. Bakar-bakarrik dago Oscar Insausti buruan, zazpi txapelekin.

Faboritorik gabeko finala da, eta ezer gutxirako balio du biek txapelketan egindakoari erreparatzeak, biek emaitza berberarekin irabazi baitzuten finalerdietan: Ibargarai 3-0 nagusitu zitzaion Dan Necoli (10-3, 10-9 eta 10-9); eta Gaubekak beste horrenbeste egin zuen Fustorekin (10-4, 10-6 eta 10-5).

Bi palistek askotan jokatu dute elkarren aurka buruz buru, eta gehienetan Ibargarai nagusitu da. «Nire jokatzeko erak arazoak sortzen dizkio Estebani. Postura guztietan eman diezaioket pilotari, eta berak ez dit minik egiten ezkerrarekin. Baina aurkari deserosoa da, sufriarazi egiten dit. Azkeneko sei partidetatik lautan irabazi diot, baina horrek ez du ezer esan nahi. Ea final polita den». «Behetik gora» eginda iritsiko da bera. «Hasieran, apur bat galduta sentitu nintzen entrenamenduetan, baina finalean bete-betean ariko naiz. Danek estutu egin ninduen, baina nire mailan aritu ahal izan nuen. Halakoetan, nabari da eskarmentua».

Iazkoa gogoan

Gaubekak, berriz, bolada txarra eten nahi du. «Neurria hartua dit Xabik. Ea oraingoan nik irabazten diodan». Argi du egitekoa: Fustoren aurkakoan egindakoa. «Xabik ezin nau dominatu. Oso gogor jotzen dio pilotari bi eskuekin, eta oso zaila da haren erritmoari eustea. Ondo sakatzen saiatuko naiz, haren oinak bilatuta, hasieratik ez dadin airez ondo sartu. Aurrera eraman behar dut jokoa, eta ahal dudanean tantoa egin. Finalerdian ia ez nuen hutsik egin; hori da bidea».

Gaubekari «ilusio handia» egiten dio 42 urterekin eta profesionaletan ia hogei urtez jokatu ondoren «sasoiari» eusteak eta hirugarren aldiz jarraian finala jokatzeak. Ez dio loa kentzen irabaziz gero Fustorekin berdintzeak eta Insaustiren markara gerturatzeak. «Ez dut horretan pentsatzen. Finala irabaztea besterik ez dut buruan».]]>
<![CDATA[Altuna: «Oker daude soilik atzera jota irabaziko dutela pentsatuta»]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2210/023/002/2020-02-28/altuna_oker_daude_soilik_atzera_jota_irabaziko_dutela_pentsatuta.htm Fri, 28 Feb 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/2210/023/002/2020-02-28/altuna_oker_daude_soilik_atzera_jota_irabaziko_dutela_pentsatuta.htm <![CDATA[Erregaiak iraun dion arte]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1952/020/001/2020-02-27/erregaiak_iraun_dion_arte.htm Thu, 27 Feb 2020 00:00:00 +0100 Julen Etxeberria https://www.berria.eus/paperekoa/1952/020/001/2020-02-27/erregaiak_iraun_dion_arte.htm
Lointek Gernika Bizkaia. Ocete (8), Dietrick (10), Arrojo (6), Milic (17), Roundtree (6)

-hasierako bostekoa-; Ariztimuño, Diez, Lo (2), Mazionite eta Molina-Prados (1).

Markagailua. 12-19, 29-31 (atsedenaldian); 49-42 eta 72-50.

Epaileak. Karakatsunis, Sakaci eta Marziali. Ez zuten inor kanporatu.

Bestelakoak. 2.500 ikusle inguru La Fontenta pabiloian.

Kito. Amaitu da Lointek Gernika Bizkaiaren ibilia Eurokopan. Valentziak kanporatu du final-zortzirenetan. Joanekoan, Malosten egin bezala, Herrialde Katalanetako taldea nagusitu zen atzo itzulikoan, La Fontetan: 72-50. Beraz, Valentzia ariko da final-laurdenetan, eta Lointek Gernika Bizkaia lehiaketatik kanpo geratu da.

Balentria egin behar zuten gernikarrek, hamar puntu irauli behar baitzituzten, non eta aurkariaren kantxan. Hori gutxi balitz bezala, Mario Lopezek ohartarazi zuen «erregai gutxirekin» zeudela. Horren erakusle zen hainbat jokalari kili-kolo zeudela: Milic, Mazionite, Roundtree eta Lo. Ez zen egoerarik aproposena balentria bat egiteko.

Baina saiatu, gogotik saiatu ziren gernikarrak. Argi zuten egitekoa: indartsu hasi, Valentzia urduri jar zedin. Horretarako, sendo aritu behar zuten defentsan, eta eraginkor erasoan. Esan eta egin. Zazpigarren minutuan, ia ezerezean utzi zuten Valentziak joaneko partidan lortutako abantaila: bederatzi puntu jarri ziren aurretik (8-17). Pentsatzekoa zen etxekoek gora egingo zutela. Eta hala izan zen. Reisingerovari esker, 7-2ko partziala lortu zuten (15-19). Baina Gernikak beste estutu bat eman zuen, eta zortzi gora jarri zen (17-25). Kolpeari beste batekin erantzun zion Valentziak, 27na berdinduta, atsedenaldirako hiru minutu falta zirela. Buchen puntuek eta zonakako defentsa batek min handia egin zien gernikarrei. Atsedenaldian, hala ere, aurretik ziren: 29-31.

Bigarren zatiari aurrenekoari bezala ekin zion Gernikak: indartsu (29-35). Berriro erantzun zuen Valentziak, baina oraingoan, oso gogor, 20-5eko partziala lortuta. Hogei puntu horietatik hemezortzi hiruko marratik eskuratu zituen. Konturatu orduko, etxekoek bideratua zuten lehia eta kanporaketa: 49-40. Miraria behar zuen Gernikak, eta ez zirudien hori egiteko moduan, nekeak jota baitzen. Horretaz aprobetxatu zen Valentzia, aldea handitzeko. Azkenean, 22 punturen aldeaz irabazi zuen. Zigor handiegia zen gernikarrentzat.

Mugarriz mugarri ibili da

Triste eta etsita ziren Gernikako kideak partida amaieran, eta ulertzekoa da, beste mugarri bat ezarri nahi baitzuten klubaren historian. Baina tristura horrek gutxi iraun beharko luke, handia egin baitute Europako kluben arteko bigarren lehiaketa nagusian. Mugarriz mugarri ibili dira, eta inoiz baino urrunago iritsi dira. Bi koska egin dituzte gora: final-hamaseirenen aurreko kanporaketara iritsiak ziren gehienez, eta final-zortzirenetara ailegatu dira. Aspaldi ez zuen halakorik egin euskal talde batek. Duela hamahiru urte izan zen azkenekoz, eta jada desagertuta dagoen Hondarribia-Irunek egin zuen. Talde handi haren lekukoa hartu du Lointek Gernika Bizkaiak.

Gainera, Eurokopan ez ezik, Espainiako Ligan ere bikain ari da Mario Lopezek entrenatutako taldea: hirugarren postuan da sailkapenean, eta Perfumerias Avenida eta Girona ahaltsuak bakarrik ditu aurretik. Burua altxatu behar du, eta orain arte bezala jarraitu. Gertu du hurrengo erronka, erronka ederra: Espainiako Kopa, datorren astean, Salamancan (Espainia). Atzokoa ahazteko modurik onena litzateke Kopan nabarmentzea. Jada erakutsi du gai dela.]]>