<![CDATA[Urko Ansa | Berria.eus]]> https://www.berria.eus Bere azken artikuluak eu Sat, 20 Aug 2022 00:52:25 +0200 hourly 1 <![CDATA[Urko Ansa | Berria.eus]]> https://www.berria.eus/irudiak/berriaB.png https://www.berria.eus <![CDATA['Hate Über Alles']]> https://www.berria.eus/paperekoa/1933/035/003/2022-06-19/hate_ber_alles.htm Sun, 19 Jun 2022 00:00:00 +0200 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1933/035/003/2022-06-19/hate_ber_alles.htm ille Petrozza eta bere mutilek beste artelan bat argitaratu dute, eta azken hogei urteotako olatutik jaitsi gabe jarraitzen dute, Sami Yli-Sirnio gitarra jolea fitxatu zutenetik. 1980ko hamarkadako klasikoen indarrik galdu gabe, oldarraldi ezberdin batez jantzen dituzte diskoak. Azken lan honek aurreko Gods of Violence lana ere gainditzea lortu du, melodiak eraikitzeko ahala biderkatuaz, eta, are zailagoa dena, bortizkeria zipitzik galdu gabe. Hate Über Alles bera horren adibide da, Demonic Future, Killer of Jesus eta beste ahaztu gabe. Eta ereserki bila bagabiltza, Strongest of the Strong borobila dugu, XXI. mendeko thrash metalaren piezarik adierazgarrienetakoa. Kalitate anitzeko bilduma, Europako thrasharen erregeek beren gailurretako bat lortu dute.]]> <![CDATA['Universal']]> https://www.berria.eus/paperekoa/1922/031/001/2022-06-12/universal.htm Sun, 12 Jun 2022 00:00:00 +0200 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1922/031/001/2022-06-12/universal.htm The universe baladan egiten duena nabarmendu behar dugu batetik, eta Primal Fear taldeko Ralph Scheepersek kantatzen duen Wrecking ball bortitza bestetik. Romerok Yesterday is dead kantuan jotzen du goia, nahiz eta lan osoan oso txukun aritu den. Bestalde, Michaelek berak entzulea flotatzen jartzen du berriz ere Long long road pizgarrian. Heavy Metala eta Hard Rocka gurutzatzen diren lan horietakoa dugu, nahiz eta bigarrengotik gehiago eduki.]]> <![CDATA[Aniztasunean ere eroso]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1949/041/004/2022-06-05/aniztasunean_ere_eroso.htm Sun, 05 Jun 2022 00:00:00 +0200 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1949/041/004/2022-06-05/aniztasunean_ere_eroso.htm
Honela, Entzun kantuarekin hasten dira, kantu motz eta guztiz metalikoa edota hardcore zalea; izan ere, haren abiadura hiltzaileak hamaika iturritatik edaten baitu. Thrash metalik basatiena gogora ekar dezake, edo hobe death metala, nahiz eta gero %100 Kuraia den bere errepikan. Mikel Kazalis —aurreko lanean ere aritu zen— ekoizle lanetan izatea nabaritu da, beraz. Ur lodi-k eta Larratxeren ahots konprimatuak Sexty Sexers ekar dakiguke gogora, stoner rockaren eta deribatuen pultsazioak direla medio. Guztia, oinarri instrumental mardul eta bereziki indartsuz borobilduta, noski.

Badauka lan honek zikintasun oso markatu bat, aurrekoa baino oraindik agerikoagoa segur aski, baita abiadura zitala eta gupidagabea ere. F.O.M.O. kantarekin, bestalde, ezin dugu The Cult taldearen nolabaiteko eragina ahantzi, batez ere Josebaren ahots airosean, nahiz eta kantuaren basakeria pauso bat harago doan. Eta, zakarkeriaz ari garenez, 9 MM kantuaren tratamendua hedakorra da oso. Biruss taldeko Martinek jarri duen ahotsak zerikusi handia izan du horretan, eta atzetik daukan oinarri instrumental desertiko/lisergikoak stoner rock astunena azaleratzen du, kontraste interesgarrian.

Ego sobredosien astelehenetako ajea sei minututik gorako bidaia lisergikoa da. Gitarraren trataera sakonak, ahots sorginduen fraseatzeak, erritmo tematiaren oldarraldiak, gitarra soloak (motza bada ere, aipagarria da Tzar taldean halakorik egotea), eta garapen instrumental irudimentsuak entitate berezia ematen diote. Finean, estilo jakin bakar batean sailkatzeko zaila den arren, diskoaren nondik norakoak hasieran aipatutako parametroetan daude orokorrean.

Taldeak deskribatzeko modu ezberdinak daude: atentzioa diskoetan jar dezakegu, edo kantuen hitzetan, edo bideoklipetan, edo elkarrizketetan. Baina Mikel Larratxe (azken bi hamarkadetako frontman-ik lehergarri eta karismatikoena, ziur aski) kantaritzat daukan edozein taldek zuzenekoetan izango du beti bazarik handiena. Beti izan da horrela, eta beti markatu du diferentzia besteen aldean. Bide batez, gure artistek estilo mota hau euskaraz kantatuz amerikarrei inolako inbidiarik eduki gabe aurrera egiteko ahalmena daukatela sobera erakusten dute Tzar taldeak eta beste hainbatek.]]>
<![CDATA['Zure mugadun hutsune']]> https://www.berria.eus/paperekoa/1933/040/003/2022-05-22/zure_mugadun_hutsune.htm Sun, 22 May 2022 00:00:00 +0200 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1933/040/003/2022-05-22/zure_mugadun_hutsune.htm Nola utzi negar egiteari gozagarrian, eta amorruz beteriko pasarteak lan osoan presente dauden arren, bi faktoreen arteko dikotomia dugu nagusi. Bi adibide nabarmentzearren, Nanga Parbat eta Malva Rosa. Post-hardcore estiloak dauzkan abantaila guztiez baliatu da hirukotea, akaso melodiak egiteko joera gailentzen bada ere. Disko oso landu eta profesional baten aurrean gaude.]]> <![CDATA['Esperantzan']]> https://www.berria.eus/paperekoa/1922/035/001/2022-05-15/esperantzan.htm Sun, 15 May 2022 00:00:00 +0200 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1922/035/001/2022-05-15/esperantzan.htm Amets baten hegalez animatuaren bateria eta abarrekin kontrapuntu polita egiten die kantu pausatuagoei, eta Xabier Euskitzerekin batera kantatutako Pilota, euskal jokoa dugu nabarmendu beharreko beste piezetako bat. 74 urterekin ere Pantxoak maila handia ematen jarraitzea baliagarria da oso gure eszenarako.]]> <![CDATA[Ahots eternala]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1949/033/004/2022-05-08/ahots_eternala.htm Sun, 08 May 2022 00:00:00 +0200 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1949/033/004/2022-05-08/ahots_eternala.htm
Berehala antzemango diogu disko berriari Sabbath kutsua, Thorns diskoa hasten duten As the World Burns eta Black Widow Angel oldarkor eta sarkorrekin. Kantuon botereak eta estudioan lortu duten soinu garbi baina batez ere gogor eta metaleroak berehala gogora ekarriko baitizkigute 80-90eko hamarkadetako disko haietan egin zuten soinu boteretsu eta erabatekoa. Book of Shadows kantuaren atmosferek, koru elizkoiek eta giro epikoak Headless Cross diskotzarraren pista zapaltzaileak ekarri diezazkiguke gogora. Erdi-tempoko kantuak ez dira falta, ez horixe; batzuetan sarrera akustikoak maite ditu Tonyk, baina kantuak haziz joaten dira, intentsitate joko guztiz gozagarrian.

Ahotsa goratu behar duenean luzimendua lortzen du Tonyk, Eternal Idol diskoaren garaietan bezala, hala nola Black Widow Angel, Crying Wolf eta No Shame at All-en. Aldiz, tonu izugarri altuez gain, eztarria garrazten ere badaki, Passion Killer-en egiten duen moduan, zeinetan thrash edo death-metaletik gertu mugitzen den. Konposatu eta hitzak egiteaz gain —disko honetan Scott Mcclean gitarra jolearekin elkarlan emankorra osatu du—, hainbat instrumentu jotzen ere badaki, eta, disko honetan bertan, biolinaz gain, baxu eta gitarra batzuk ere sartu ditu. Gainera, abiadura biziko Run Like the Devil daukagu, harrigarriki bortitza; ez dezagun ahantzi, ordea, Sabbathek batzuetan sartzen zituen bat-bateko azeleratzeak, baita Tonyren garaietan ere (1987-1991, 1993-1996).

Garai haien nostalgia sentitzea saihetsezina izan liteke disko hau entzutean; izan ere, beti Black Sabbatheko partaide bezala gogoratua izango baita Tony. Ahots zoragarri horri lan honetan bezalako babes indartsua, soinu mardula eta gitarra grabea gehituz gero, ikuspuntu horrek indarra hartzen du. Dena den, beste modu batera ere ikus liteke: hain zuzen ere, Tonyk kantu berrien sorta dotorea osatu baitu, soinu gaurkotua dauka eta konposizioen kalitateak babesten du. Eta, guztiaren gainetik, bere ahotsaren magia eternala daukagu. Thorns kantuarekin ematen dio amaiera diskoari. Horrelako lan batek merezi duen agur epikoa da: hasiera akustikoa, melodia zoragarriak, gitarren boterea, eta Queensrÿche taldearekin hainbat kolaborazio egindako Pamela Mooreren ahots airosa dauka bidelagun: Tonyrekin egiten duen duoak ematen dio amaiera lan txukun eta ahaltsu honi.]]>
<![CDATA['Jitoan']]> https://www.berria.eus/paperekoa/1933/031/003/2022-04-24/jitoan.htm Sun, 24 Apr 2022 00:00:00 +0200 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1933/031/003/2022-04-24/jitoan.htm Des-, kasu), oinarri beltz ilun, gordin eta adiktiboa duten kantutzarrak (Jitoan, Titia sentitu, Hotz eta motz...), hard-rock eroaldiak (Datu-base), eta guztiaren gainetik, sentimendu beltz zeharo markatua, zeinetan soul, funk edota blues apokaliptikoen traza ugari nabari ditzakegun. Berriz ere inor ailegatzen ez den lurralde bat bisitatu du Tristtanek, oraingoan guztiz sorgindutako abiadurak eta tempoek bultzatuta. Paisaia likits eta lohigarri hauek kolaborazioen zerrenda bigarren planoan utzi dute, eta baxuaren soinuarekin lortu dutena ere guztiz zapaltzailea da. Entzun bestela Hotz eta motz, eta esan ez dela aztikeria.]]> <![CDATA['Impera']]> https://www.berria.eus/paperekoa/1922/031/001/2022-04-17/impera.htm Sun, 17 Apr 2022 00:00:00 +0200 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1922/031/001/2022-04-17/impera.htm requelle diskotik lau urtera, Papa Emeritus IV (edo Tobias Forge) bueltan da azkenik, eta, aurrekoarekin lortutako arrakasta gainditzeaz gain, bai kalitatean eta bai oldarkortasunean koska bat gorago dagoela esan genezake. Suediarren musikak iluna eta beldurgarria izaten jarraitzen du, baina ahots leun eta melodia argitsuen kontrastea nabarmentzen da berriro. Soinu guztiz erakargarri honek 80ko urteetako hard-rock komertziala ekar dezake gogora doinuetan zein ahotsen prozesamenduan, baina azken emaitza Tobiasek nahi duen parametro itzaltsuetan kokatzen da. Gainera, Kaisarion, Hunter's moon eta Twenties kantuak garaipen martxa baten soinu banda bezalakoak dira; oihuka kantatzeko zein arretaz entzuteko piezak, disko osoa bezala. Goranzkoa geldiezina da, eta salmenta zerrendetan lortutakoa, harrigarria.]]> <![CDATA[Norabide bakarra, goranzkoa]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1949/039/005/2022-04-10/norabide_bakarra_goranzkoa.htm Sun, 10 Apr 2022 00:00:00 +0200 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1949/039/005/2022-04-10/norabide_bakarra_goranzkoa.htm Itsuen aroa) baino gatz gehiago edukitzea, eta sonoritate apur bat gogorragoei lekua utzi izana ere. Ez dugu, haatik, eskema aldaketa sakonik sumatuko, ahotsaren leuntasun handiegia nagusi baita. Ñabarduretan dago lorpenik handiena, baina, oraingoz, azaldu dezagun oraindik ere Lamiaken zutabe den horren klabea: melodien apaltasuna, leuntasuna, goxotasuna... nahi duzuen eran esan. Aldiz, atzetik datorrena sostengu instrumental sendoa da, oraindik ere stonerraren traza batzuk mantentzen dituena.

Horrek guztiak rock alternatiboaren lurraldera daramatza, eta Berri Txarrakekin dauzkaten antzekotasunak begi bistakoak dira, hala pasarte instrumental zenbaitetan nola ahotsaren tratamenduan zein melodien egituran. Eskerrak eta Kaioletan loreak-ekin hasiera-hasieratik argi geratzen diren argumentu guzi haiek. Egia da Bigarren mundu bat-en melodia polita eta hedakorra dela eta, gainera (zorionez), tonua altxatzera ausartu direla, era nahiko umilean bada ere. Krokodiloen malkoak pisutsuagoa da, stoner rockari era intentsuago batean ekiten dio, melodia hobea dauka, eta gitarraren jolasak irudimentsuak dira. Gitarra joko pizgarriak Argiak kantuan darrai, era sinple eta erakargarri batean gainera. Ahots monokordearen eta instrumentazio boteretsuaren arteko kontrastea begi bistakoa da, haatik, era oso nabarmenean gainera.

Bigarren erdiak eta bost kantu horietan erakutsitakoak planteamendua errotik aldatzen ez badute ere, parametro ezberdinetan kokatzen dute azken emaitza. Otsoak amorrazio handiagoarekin hasten da, eta, gainera, pasarte erdiakustikoak eta geldialdi motz batzuek borobiltzen dute. Kantu hori Orbainik ez motz eta zitalarekin lotzen dute, taldearen bertuteak areagotuz. Gainera, azkenik, ahots tonua apur bat gorago altxatzen dute. Gure izena kantu motzak apustua igotzen du. Gogorra, zikina eta azkarra, hirukoteak eman dezakeenaren adierazle azpimarragarria dugu. Koruen gatz eta piperrak dena borobiltzen du.

Horregatik nabaritzen dugu beherakada Amildegira begira kantuaren hasieran, azken abestiekin lortutako guztia moteltzen baitu, amaiera aldera daukan sorpresa zoragarriak (koru magiko haiek!) pultsazioak igotzen dituen arte. Eta, azkenik, Isiltasunean top zerrendetako kanta arrakastatsu izateko hautagai mardula dugu. Doinu polita, hasiera lasaiari jarraitzen dion in crescendo guztiz argitsua, intentsitate eta erritmoen arteko joko eta elkarrizketa pizgarria... Eñaut Gaztañaga ekoizleak lortu ditzakeen grand finale epiko horietakoa dugu, melodikoki aparta, eta soinu eta atmosfera hunkigarriak dakartzana. Disko honetan erakutsi dituzten bertute guztiek hirugarren disko handiago bat ekarriko dutelakoan gaude. Zuzenekoetan, hori bai, egurra bermatua dagoela ziurta dezakegu.]]>
<![CDATA['Miazkatu']]> https://www.berria.eus/paperekoa/1933/033/003/2022-03-27/miazkatu.htm Sun, 27 Mar 2022 00:00:00 +0100 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1933/033/003/2022-03-27/miazkatu.htm Miazkatu edo Lubakian kantuetan, kasurako. Baliteke diskoaren bigarren erdia maila goren horretara ez iristea, baina zuzenean ikusi ditugunok ondo dakigu zer-nolako katarsia lortzeko gai diren. Lanak abiadura frenetikoa dauka, eta estilo honetako jarraitzaileen pasioak sakonki aseko ditu.]]> <![CDATA['XXX']]> https://www.berria.eus/paperekoa/1922/040/001/2022-03-20/xxx.htm Sun, 20 Mar 2022 00:00:00 +0100 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1922/040/001/2022-03-20/xxx.htm Beltza, Itzulia), berezko nortasuna garatzen hasi zirenekoa (Ikaraz), rock-and-roll intentsuaren garaiak (Kaletik at) edota heldutasun liluragarridun harribitxiak (Euriaren zain, Bixitxi marabilli re, Ametsik ederrena) dasta ditzakegu. Gainera, bi kantu berri ere grabatu dituzte: hard rock kutsua eta atmosfera introspektiboa duen Barrun barrukuk, eta malenkonia baikor eta hilezkorra irradiatzen dituen Begietara begiratu.]]> <![CDATA[Sarkorra, bortitza, hipnotikoa]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1949/037/005/2022-03-13/sarkorra_bortitza_hipnotikoa.htm Sun, 13 Mar 2022 00:00:00 +0100 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1949/037/005/2022-03-13/sarkorra_bortitza_hipnotikoa.htm The Sun Behind the Shadows lan harrigarri hura hamarkada amaieran (1999an) iritsi baitzen. Mende aldaketan ondo sartuta geundela etorri ziren Neubat, Sharon Stoner eta abarren diskoak. Talde hauek, baita hurrengo hamarkadakoek ere (Tutan Come On...) estiloa sakonki ezagutu eta menperatzen zuten arren, stoner rock purua ez zen Zestoako Rodeo sortu arte %100ean azaldu —eta horien lehen diskoa 2017an argitaratu zen—. Ordura arte, maisulanak argitaratu ziren, baina estiloaren beraren eboluzioari muzin egin gabe. Queens of the Stone Agek estiloaren mugak zabaldu zituen heinean, beraz, euskal taldeek ere bide horri kalitate eta irudimenez jarraitu zioten. Kyuss taldearen lanak errepasatuz gero, laster ikusiko dugu egurra banatzeko ahalmen horrek ez zuela barneranzko bidaia lisergikoa arbuiatzen.

Eta hor erakusten du Rodeok bere balioa. Diskoa hasi eta laster kolpatuko gaitu Therion kantaren bortizkeriak; zikina, azkarra eta boteretsua, baina jada bere lehen pasarte instrumental hipnotikoekin. Chronos edo Hermes eta bere gitarra jokoek, ahots latzak eta amorruak ez dute inondik ere beraien edertasuna alboratzen. Kantu gehienak elkarrekin lotuta egoteak ere, osotasun sentsazioa emateaz gain, Welcome to Sky Valley moduko lan gogoangarriekin duen zilbor hestea berresten du. Melodia guztiz gozagarriak egiteko ahalmenak ere horretan jarraitzen du Moira kantuan bertan adibidez. Akaso besteak baino leunagoa, koruen erabilerak onenen artean kokatzen du, ordea. Tartaro ere dohain sorta horren jabe da, gitarra soinu oraindik liluragarriagoa hedatzeaz gain. Eta kantuei arnasa hartzen uzte horrek lan guztiari ematen dizkion hauspoak eta erakargarritasunak berriz ere generoko klasikoen eremura eramaten ditu.

Hori guztia baieztatzen duten bi instrumental ere badakartza diskoak: Metamorfosis I eta Metamorfosis II. Bien tartean, Atlas daukagu, eta horretan bai aipa genezake Queens of the Stone Age, batik bat gitarra soinuagatik. Geras, gitarraren efektu interesgarri gorregatik batetik, eta daukan indarragatik bestetik, lan luze honetako onenetakoa dugu. Eta taldearen historiako piezarik luzeenarekin esaten digute agur: zortzi minutu eta erdiko Krinein kantu puskarekin. Badauka Black Sabbath astunenen trazarik, begi bistakoa da hori, eta horregatik maite dugu hainbeste.

Esan gabe doa zestoarren hirugarren lan luze hau dugula onena, helduena eta osatuena. Zaleak pozik egoteko bigarren arrazoi boteretsu bat ere badaukagu: aurten bertan argitaratuko baitute, udazken bueltan, beste lan luze bat. Rodeo itzuli da, baina, egia esan, ez da inoiz joan. Pandemiak aurreikuspen eta amets guztiak behin-behinean zapuztu zizkien, besterik ez.]]>
<![CDATA['Doom Crew Inc.']]> https://www.berria.eus/paperekoa/1933/036/003/2022-02-27/doom_crew_inc.htm Sun, 27 Feb 2022 00:00:00 +0100 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1933/036/003/2022-02-27/doom_crew_inc.htm Destroy & Conquer zital edo Gospel of Lies iluna direla medio. Guitar Hero basatiak bere sentimenduak balada forman azaleratzen ditu Forever and a Day edo Love Reign Down leunetan, baina Farewell Ballad dotorea izango da power ballad-en ohorezko ligan sartuko dena. Kantu frenetiko eta gitarra solo irudimentsu sorta duen diskoak badauka doom estiloko piezarik, End of Days hain zuzen ere, nahiz eta segur aski apur bat astuna izan. Haatik, zuzenekoetarako gasolina mordoa biltzen duen lana dugu hau, eta, guztien gainetik, Gather All My Sins, orgiastiko eta irudimentsua.]]> <![CDATA['Yersinia Pestis']]> https://www.berria.eus/paperekoa/1922/035/001/2022-02-20/yersinia_pestis.htm Sun, 20 Feb 2022 00:00:00 +0100 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1922/035/001/2022-02-20/yersinia_pestis.htm Shock rock terminoa ezin hobeto datorkie, baina atmosferak zainduak izateaz gain, musika bera da hemen gehien axola duena. Musikazaleek egindako kantuak dira, hamaika ñabardura eta aztikeria landu baitituzte melodia geldo zein euskarri musikal gogor eta intentsuetan. Marilyn Mansonen giro beldurgarriak Ghost taldearen egiturekin nahastean, lan on bat baino askoz ere gehiago lortzen dute abernuko doinu eta pasarte liluragarrietan. Metal munduko aurtengo sentsazioa izan daiteke.]]> <![CDATA[Askatu burua, libratu amorrua]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1949/031/005/2022-02-13/askatu_burua_libratu_amorrua.htm Sun, 13 Feb 2022 00:00:00 +0100 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1949/031/005/2022-02-13/askatu_burua_libratu_amorrua.htm Infernuko ilargi, Mundu galdua edota Denboraren balioa dira horren adibiderik garbienak. Tonu altu eta bikoizketa landu horietan, hastapenetako Urtz taldea ere burura etor dakiguke. Esan dezagun haien ahotsen eta atmosferen abilezia gogora ekar dezaketela, baina orokorrean muturrerago jotzen dutela.

1980ko hamarkadako heavy metal klasikoaren patroi melodiko eta harmonikoak maisuki menperatzen dituzten arren, thrash metalaren basakeria ere oso aipagarria da hainbatetan (Azken aukera, Mundu galdua, Oroitzapen ahaztuak eta abar). Kantuek arnasa har dezaten egin duten lana ere aipagarria da inondik ere. Disko oso musikala dugu, pasarte landu zein erritmo oparoz beztitutakoa. Bonbo bikoitzaren (edo pedal bikoitzaren) erabilera brutala eta neurtua da era berean, eta abiadura handiko azelerazioetan (Infernuko ilargi, Zu zeu) zein pasarte musikal inspiratuetan kalitatezko zigilua jartzen dute. Genesis beste gailur bat dugu, konposizio borobila izateaz gain, bere barruan gitarra bikoiztu kartsuak eta melodikoak baitakartza. Zu zeu kontzertuetan ukabila jaso eta oihuka kantatzeko errepika perfektuaren jabe da, gitarra riff zorrotzak, bonbo pedal bikoitzaren birrinketa errukigabeak eta disko osoa borobiltzen duten erritmo aldaketa zirraragarriak baitauzka han eta hemen.

Hartaz, eta arestian aipatu bezala, 36 minutuko totxo zeharkaezin eta monotono bat aurkeztu beharrean, hamaika ñabardurako kolore-sorta eskaini digute beraien opera prima-n. Thrash metala aipatu dugunez, haren hurrengo pausoa edo erradikalizazioa izan zen death metal kutsua aipatu genezake akaso (soilik akaso), batez ere ahots guturalak, bonboaren pedal bikoitza eta orokorrean erakusten dituzten oldarkortasun trazengatik. Hitzek musikarekin bat egiten dute. Honela, kontsumismoaren (Azken aukera) edota zapalkuntzaren aurkako ereserkiak ditugu nagusi. Hori guztia heavy metalaren poesia erromantiko eta dionisiakoa ahaztu gabe. Bestalde, erlijioaren gaitzespena arrazoi ideologikoengatik etor litekeen arren, hark egindako errepresioaren aurkako erantzuna da nagusi bai talde honetan, bai orokorrean Heavy familian. Infernuko ilargi-ri dagokionez, Jaun Beltza aipatzen dute, era sinbolikoan ordea, azkenean «denok barnean daukagun deabrua deika hasi zait» ondorioztatzeko. Horregatik guztiagatik, hitz borrokalari bezain askatzaileak dira, baina barnera begiratzen duten hausnarketak ere ez dira falta (Zu zeu, Denboraren balioa).]]>
<![CDATA['Circus of Doom']]> https://www.berria.eus/paperekoa/1922/032/001/2022-01-30/circus_of_doom.htm Sun, 30 Jan 2022 00:00:00 +0100 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1922/032/001/2022-01-30/circus_of_doom.htm Wings of light eta Master of illusion, kontzertuetarako gasolina hutsa.]]> <![CDATA['Isilik daude harriak']]> https://www.berria.eus/paperekoa/1922/039/001/2022-01-23/isilik_daude_harriak.htm Sun, 23 Jan 2022 00:00:00 +0100 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1922/039/001/2022-01-23/isilik_daude_harriak.htm feeling-a irradiatzen duten kantu harrigarrietan. Honela, blues eta jazz izpiritua presente dagoen arren, soul sofistikatuz beztituta daude gehienak. Gurean ia existitzen ez den moldean eginak, Jethro Tull, Zappa, L. Cohen, Neil Young edo Billie Holidayen pieza mitikoei emandako tratamendua aipagarria da. Gerra ametsez (Kate Bushen bertsioa, Nora Egiguren eta Lidia Insaustiren ahotsek aupatua), izan liteke lanaren gailurra. Lourdes Iriondo, Xabier Lete eta Estitxu Roblesek ere bere lekua daukate diskoan. Finean, dotoretasun eta gustu onez egindako lan berezia eta ezohikoa dugu. Estitxu Pinatxoren erregistro anitzen lagin bat.]]> <![CDATA[Basakeria eta melodia]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1949/031/005/2022-01-09/basakeria_eta_melodia.htm Sun, 09 Jan 2022 00:00:00 +0100 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1949/031/005/2022-01-09/basakeria_eta_melodia.htm
Lotura taldea Durangoko Azokako Ahotsenean ezagutu genuen, Plateruena aretoan, hain zuzen ere. Zuzeneko zital hark eta partaideen jarrera oldarkorrak eraman gintuzten disko honetara, eta entzunaldiak ez digu hutsik egin. Indarra lau haizeetara zabaltzen duten proposamen horietakoa dugun arren, gitarra riffei arnasa hartzen uzten diete, eta bultzada mota ezberdinen konbinazioek freskotasuna mantenarazten diote; entzunaldia, hortaz, aski atsegina egiten da.

Zaunka kantua izan zen diskoaren aurkezpena, bideoklip eta guzti. Aurkezpen aproposa, diskoko errepikarik esanguratsuenetakoa daukana. Bikoiztutako ahots joko hori bera antzeman genezake Zenbat aukera-n ere. Metala dantzagarria izan bada, batez ere sonoritate hauek nagusi izan ziren garaian izan zen. 1990eko hamarkadako testurak eta jarrera dira nagusi hemen. Bortizkeria mota hark kontraste joko interesgarria egiten du ahots melodiekin, eta hainbatetan nu metalaren lurraldea zapaltzen dutela ere begi bistakoa da (Berriro eta Batera isolaturik kantuetan, adibidez).

Gitarra riff etenak ere presente daude Ispiluaren bestaldean-en, eta rap fraseatze zenbaitek ere hamarkada hartako hip-hoparen eta heavy metalaren arteko hibridazioak gogora ekar ditzakete. Erritmo hiltzaile eta etena nagusi da Borrero eta urkatua-n ere, azken hau koska bat oldarkorragoa den arren.

Kantu hauek entzutean, zuzenekoetan egin dezaketen irudia guztiz erreala dela froga dezakegu, gainera. Zortzi kantuko lan honek intro-a eta outro-a ere hartzen ditu bere baitan. Izan izeneko outro-a nabarmenduko genuke: minutu eta erdiko harribitxi hilezkorra, guztiz instrumentala, sentimendu flotatzaile intentsuen jabe ere bada, eta hori batik bat gitarra doinu malenkoniatsuak bultzatzen du. Hemen ere, disko osoan bezala koltxoi moduan bada ere, Aitor Abio ekoizlearen teklatuak presente dauzkagu. Abiok produkzio lanak egin bazituen ere, Durangon taldearekin jo zuen, beraz, elkarretaratze hau finkoa izango den esperantza mamitsuak dauzkagu.

Ez dugu uste Euskadi Gaztean asko jarriko duten lana izango denik, baina mundu hau sorpresaz beterik dago, eta gutxien-gutxienez etorkizunik hurbilenean jarraitzaile multzo trinko bat lortzeko moduan daude. Orain behar dutena errodaje moduan balioko dien kontzertu sorta lotzea da, eta hortik gauzak finkatzen joango dira. Anestesiaren telonero izateko hautatuak izan ziren, eta birusaren ondorioz kontzertu hori egingo ez den arren, maiatzerako iragarrita dago emanaldia. Adi, beraz.]]>
<![CDATA['Ilundu aurretik']]> https://www.berria.eus/paperekoa/1922/037/001/2021-12-19/ilundu_aurretik.htm Sun, 19 Dec 2021 00:00:00 +0100 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1922/037/001/2021-12-19/ilundu_aurretik.htm Amaiera baten hasiera-n, kasurako). Bakardadean dugu ahotsaren erakustaldi ederrenetako bat: dotorea, bikoiztua eta rock egitura hedakorraz babestua. Barne-barneko atmosferak dira nagusi oro har, eta kantu biluzi eta sentikorren bitartez (Zurekin) daukan potentziala erakutsi digu. Hazi daitekeen eta haziko den artista. Entzun, bestela, Desizozten singlea.]]> <![CDATA['Turning to Crime']]> https://www.berria.eus/paperekoa/1922/035/001/2021-12-12/turning_to_crime.htm Sun, 12 Dec 2021 00:00:00 +0100 Urko Ansa https://www.berria.eus/paperekoa/1922/035/001/2021-12-12/turning_to_crime.htm Oh well), hard rock ahaltsua (Bob Segerren Lucifer), boogiea, countrya, Bob Dylanen pieza ezkutu bat, rock-and-rolla (Mitch Ryder & the Detroit Wheels), eta txapela kentzera garamatzan medley distiratsua, Deep Purpleren dohain guztiak laburbiltzen dituena, Allman Brothers, Led Zeppelin edota Spencer Davies Groupen bertsioek osatutakoa.]]>