JIRA

Ankerrena

Angel Erro -

2018ko apirilak 3
Literaturak gaizki tratatutako hilabetea dugu apirila, XX. mendetik aurrera bereziki. T. S. Eliotek apirila hilik ankerrena dela esan eta haren autoritatearen eraginez ia ez dago apirila aipatu eta epitetoa gehitzen ez dion kultura ertaineko gizakirik. Apirilak ez ditu lau egun, eta dagoeneko hiruzpalau alditan entzun edo irakurri dut akusazioa, errepikapenak (ohiturak) sortu ohi duen gezurtatzeko gogoa nigan ernaraziz.

Egunotan inguruari begira (egunkariak ireki aurretik) eta giroa leuntzen hasita dago, kalera irteteko gogoa handitzen duena, proiektu berriei ekiteko ameskeria pizten didana, grinak gogoratu gabeko indarraz itzularazten dituena. Lorategi bateraino joan naiz, etxetik irten, amets egin eta (legaltasunaren barruan) grinatzeko, Elioten The Waste Land poema liburua eskuan daramadala (aspaldian euskaratu zuen Joseba Sarrionandiak, baina beste bertsio bat da nirea).

Berehala ikusi dut Eliotek arrazoia duela. Apirilaren ankertasuna naturaren berpizteak (denbora ziklikoa) ernarazitako desira gu izatekoak garen ongarriaz, gure hilezkortasunaz (denbora lineala) elikatzean datza. Egia urtetik urtera begien bistakoagoa. Hotzak hartuta, etxera itzuli naiz ametsak mehatxu, grinak xangrin.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna