KRITIKA. Musika

Heldutasunerantz

Arkaitz Mendoza -

2018ko maiatzak 30

Jon Urdapilleta

Egitaraua: Ludwig van Beethovenen 'Appassionata' eta Franz Schuberten 'D894' sonatak. Lekua: Viktoria Eugenia Klub, Donostia. Eguna: Maiatzak 28.

Mila pasadizo, mila kontu, mila sentsazio eta mila burutapenez josita agertu nintzen Jon Urdapilleta (Bidania-Goiatz, Gipuzkoa, 1996) gaztearen piano errezitalera. Entzulearen aldez aurretiko jarrera funtsezkoa da jaso behar dugun mezua guztiz barreneraino sar dadin, denbora-pasa astun batean murgiltzeko arriskutik irteteko. Esan bezala, egun korapilatsu batek errezitaletarako hain aproposa den Viktoria Eugeniako Klub aretoan eseri ninduen. Urdapilletaren nondik norakoak gertutik jarraitu ditut azkeneko urteetan, eta Londresen ikasi duena jasotzeko irrikan nengoen. Appassionata sonataren lehenengo teklatu ukituak jardunaldi ero eta neketsu horretako sentsazio gaiztoak laster batean uxatu zituen. Musikari heldu baten pazientzia eta hoztasunarekin ekin zion sonata basatiari, suziri eta eztanda elektrikoak kontrolpean mantenduz. Partitura luzea da, eta ez daukazu hasieratik dena eman beharrik zure hiriko antzokian eskaini beharreko kontzertu arduratsu batean, urduritasunak baztertzeko erremediorik hoberena sonata ondo tratatzea baita, tekla bakoitzaren barreneraino eta une oroko kontuarekin.

Akorde handi beteetan indartsu aritu zen Urdapilleta —batzuetan gehiegi—, normaltzat har daitekeen tentsio puntuak soinu boteretsuari sorbaldatik hasten utzi gabe. 22 urte ditu gipuzkoarrak, eta, talentuzko hatz fin horiekin, Beethoven ziztu bizian irentsi zuen, horretarako prest dagoela frogatuz. Gazteriak dakarren etengabeko emate horretan lasaitasun apur bat lortzea, denborak eta agertoki orduak emango dizkio, baina emandako lehen arrasto garrantzitsu horiek zeresaneko musikaria dute bere barnean.

Segidako Franz Schuberten Fantasia sonatak musikariaren jakituria biluzik uzten du, eta emanaldiko sorpresarik zoragarriena izan zen, cantabile pasarteetan Urdapilleta zoragarri azaldu baitzen. Patxadaz, soprano inguratzaile bat atera zen bere eskuineko eskutik, Schubert delikatu, barrenkoi eta dotore bat biribildu arte. Hemen ez zituen 22 urte azaldu, oin arrasto egokiekin heldutasunerantz abiatu den musikari peto bat dela egiaztatu baitzuen. Zorionak, Jon!

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Izan zaitez BERRIAlaguna

Irakurtzen ari zaren edukia libre ematen jarraitu nahi dugu. Euskaraz informatzea da gure eginkizuna, zure eskubidea. Sareko irakurlea bazara, konprometitu zaitez irakurtzen ari zarenarekin. Geroa zugan.

Izan zaitez BERRIAlaguna