BIRA

Presoak (II)

Onintza Enbeita -

2019ko urtarrilak 12
Ez genuen iraultzaren borrokatik apartatzen jakin. Zakurrek hartu ninduten eta hemen nago gatiburik, euren esku zikin eta traketsetan: aiztoz, drogaz, pistolaz, beisbol makilaz inguraturik. Hemen datza gorpu bizi herri bat izan zena. Guri beti falta zaigu norbait eta ilunak zure izenik ez daki. Maite zaitut nire poltsarekin autobusera abiatzen naizen bakoitzean. Maite zaitut, zure eskua ukitu beharrean, kristal lodia ferekatzen dudanean. Kristal lodiak ezin du gure irrifarra inoiz gelditu. Tristuraz dugu hala ere, nahi gabe, bihotza. Aita kartzelan duzu, ama ezkutuan duzu; Euskal Herriaren gain haurra, gaur, iguzkirik ez duzu. Batzuen ustez, ordaintzen dagokien zigorra; maite dutenentzat berriz, askatasun haizea. Maite genituen gauzengatik erori ginen preso, baina hori nork ulertarazi etxean zain bakarrik denari. Gutun batek ekarri dit zure begien berri: irrifarra igartzen dizut noizbehinka eta urruti. Hain urruti. Itzultzean liburua hartu bezain laster loak hartzen nau zurekin egiteko amets. Nik ez dut nahi hemendik onik atera, baizik eta bizirik sentitzea bera. Bukatzen da gure gau luzea. Honezkero ikasia nago gerizpean itzalari azalean eusteko bestean. Badator eguna, lur hau kantu bat da, eta urrats bakoitza zuenganantz doa.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna