BIRA

Plateruena

Onintza Enbeita -

2020ko urriak 9

Etapak berez itxiko balira bezala egiten diegu gauzei agur. Durangoko Plateruena kafe antzokiak ateak itxiko dituela iragarri du. Burua irudiz bete zait. Ordu batzuk egin ditugu Plateruenan: kantuan, parrandan, kontzertuak ikusten, erdibideko kafetan... eta batek beti pentsatzen du halako egitura batek izango duela eusteko giharra. Baina hemen, eusteko, giharra baino zerbait gehiago behar da, eta batzuetan, proiektuek krak egiten dute. Krak horrek jendetza harrapatu du: Plateruena Durangoko Azokan bakarrik zapaldu dutenetatik hasi eta disko guztiak han aurkeztu dituen musikariraino.

Milaka izan dira han iragan ditugun orduak; beste hainbeste bertan gertatu zaizkigun gauzak. Urrezko momentuz beteta gordeko dugu Plateruena gure memorian. Orain, ordea, pentsatzea tokatzen zaigu: zer eraiki behar dugun hura egon den leku ez-fisiko sinboliko horretan, nola eutsi eraikitzen dugunari, norentzat eraiki, zerk huts egin lezake, zer egin jendea bada huts egiten duena...

Bitartean, hiru edo lau kale beherago poteoan jarraituko du jendeak: «Sí tío, el Plateru». Gu beti ari gara berriro hasten, hazten, hausnartzen, errepikatzen. Eta besteak beti ari zaizkigu zein astunak garen esaten: hainbesterako al da taberna bat ixtea? Eta nork esan du Plateruena taberna bat baino ez dela?

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Albiste gehiago

Debatea

Debatea

Kirmen Uribe

Trumpen eta Bidenen arteko lehiari begira jarri da Kirmen Uribe ere, aste honetako New Yorkeko munduak podcast-ean.

 ©Malen Amenabar Larrañaga / Txakur Gorria
Itziar-Ondarroa
Hamabostaldia Mexikon

Hamabostaldia Mexikon

Kirmen Uribe

Berezko dudan baikortasun, ezen ez xalotasun, honek traizionatu egiten nau batzuetan. Gaztetan maite nuen Emil Cioran-en ezkortasun beltza, baina orain, zer esango dizuet, nahiago dut Bertrand Russell-en inkonformismo bizizalea. Uste genuen abuztuaren bukaeran gauzak hobeto egongo zirela Covid-aren kontuarekin, Europa eta Estatu Batuen arteko mugak zabalduko zituztela eta ez genuela arazorik izango New Yorkera itzultzeko. Baina ez da izan horrela.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna