EKOGRAFIAK

Esna aldiak

Miren Manias -

2018ko urriak 12
Hutsunea nabaritu dut aurten, Donostiako Zinemaldian egoteko aukera izan ez dudalako; baita atzerrian bizi eta zinemazaleak diren beste lagun euskaldun batzuek ere. Eta beharbada Zinemaldiak ere nabarituko zuen gure falta —tira, utz iezadazue amesten pixka batez—; Jose Luis Rebordinos jaialdiaren zuzendariak Hollywoodeko izarren presentzia bereziki azpimarratu baitzuen El Diario Vasco-k egindako elkarrizketan. Zinemaldia bukatuta honakoa adierazi zuen: «Oso pozik gaude. Edizio oso ekilibratua izan da. Inoiz ez dugu hainbeste Hollywoodetik ekarri Donostiara, hori horrela da. (…) Estres maila altua suposatzen du taldearentzat, baina gogobetetasuna handia da». Elkarrizketa horretan ere aitortu zuen badagoela aurtengoa gustatu ez zaionik. Akaso, ekilibratua zeri deitzen diogun erlatiboa delako. Horregatik, arrazoia du gauza batean: «Bakoitzak bere ikuspuntutik ikusten du Zinemaldia». Hori horrela da.

Euskal ekoizpenek —eta haien izarrek— ere inoizko presentziarik handiena izan dute aurten. Beraz, aukeran, hori (ere) azpimarra zezakeen Zinemaldiaren zuzendariak. Jakina, hautua norberari dagokio. Ramon Agirre aktore ezaguna da, antzerkian, zineman eta telebistan egindako lanagatik. Aurten, gainera, jaialdiko Zinemira saria eman diote. Oroitzapen politak ditu hasierako lan urteei buruz. Orduan ez zen ETB existitzen eta antzerkia zein zinema egiteko deitzen zioten. «Zortea» izan duela aitortzen du, badaudelako «euskal profesional on dezente kanpoan, eta horietako asko lanik gabe».

Horiexek ikus-entzun dizkiot Agirreri Naiz atariko bideo labur batean. Jada klasiko bat bihurtu den euskarazko zinemaren loraldiaz gogoeta egiten du: «Esna aldia izan liteke, loraldia ez dakit. Aste batean ikus dezakezu gure zinematografia osoa, beraz, ez dira film asko. Mugarritxo bat izan zen Aupa Etxebeste! (2005) eta azken urteetan ekoizpen maila gora doa. Kalitatea zer esanik ez. Miraria da halako emaitza hain film gutxi izanda». Orain, hori mantendu eta elikatu behar dela dio. Hori horrela da.

ETBn izan zen esna aldi bat 1980ko eta 1990eko hamarkadetan, atzerrian aspalditik bizi diren euskal lagun horiek oraindik gogoan dutena, baina esan diet badirela urte batzuk lorerik ez direla gure lorategian. Ezta fikziozkoak ere. Hori horrela ere bada.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Izan zaitez BERRIAlaguna

Irakurtzen ari zaren edukia libre ematen jarraitu nahi dugu. Euskaraz informatzea da gure eginkizuna, zure eskubidea. Sareko irakurlea bazara, konprometitu zaitez irakurtzen ari zarenarekin. Geroa zugan.

Izan zaitez BERRIAlaguna