Albistea entzun

ATZEKOZ AURRERA. Intza Unanue. Abeslaria

«Olatzekin ikasi dut kantuaz eta musikaz dakidan dena»

Unanuek Olatz Zugastirekin eta Benito Lertxundirekin egin ditu lehen urratsak abeslari gisa. Bakarkako bideari ere ekin dio orain, «bat-batean»; ukelelea hartu eta «ametsari» jarraika abiatu da.
ANDONI CANELLADA / FOKU Tamaina handiagoan ikusi

Izaro Zinkunegi Barandiaran -

2018ko abuztuak 31 - Orio

Gaztea izanagatik, ibilbide luzea egin du Intza Unanuek (Orio, Gipuzkoa, 1996) kantagintzaren bidezidorretatik: haurra zela, Olatz Zugastiren kantagintza klaseetan hasi zen eskolan; ohartzerako, oholtzara egin zuen jauzi, Benito Lertxundiren taldearekin. Lertxundik diskoa aterako du udazkenean; hango abestiak eta lehengoak entzun ahal izango dira bihar Zarauzko (Gipuzkoa) kiroldegian, 21:00etan. Oholtzan izango da Unanue ere.

Zer da musika zuretzat?

Ume-umetatik poztu nauen zerbait da musika. Orain, ihesbidea ere bada; abestiak idaztea sentitzen duzuna ateratzeko modu bat da.

Eskolan ekin zenion ibilbideari.

Ni beti ispilu aurrean aritzen nintzen kantatzen. 8 urte ingururekin, kanta klaseak zeudela ikusi nuen, eta izena eman nuen. Oso oroitzapen onak ditut: asteazkenetan edukitzen genuen entsegua, eta amari esaten nion: «Asteazkena asteko egunik onena da niretzat».

Olatz Zugasti izan duzu gidari hasieratik. Nor da Zugasti zuretzat?

Kantagintzaren munduan, nire ama. Urte asko daramatzat berarekin; haren bidez sartu nintzen Benitoren taldean ere. Nik Olatzekin ikasi dut kantuaz eta musikaz dakidan dena.

Benito Lertxundiren taldean hasi zinen 14 urterekin. Nolaz?

Aurretik ezagutzen nuen Benito, Olatzen etxera entseguak egitera joaten nintzenetik. Ez nago seguru, baina oso natural izan zen, nahigabe bezala; Benitok abeslari bat behar zuen; probatzera joan nintzen, eta ohartzerako barruan nengoen.

Nolakoa izan zen hasiera?

Gogoratzen naiz berez Orioko kontzertuan hasi behar nuela. Baina, ni lasaitzeko, beste bi kontzertu egin genituen aurretik. Abesti gutxi kantatu nituen, baina jende asko zegoen, eta oso urduri egon nintzen.

Baina jarraitzea erabaki zenuen.

Bolada batean esaten nuen: «Ez dut nahi kontzertuetara joan». Gaizki pasatzen nuen, urduritasunagatik. Baina kantatzen hasitakoan nire munduan sartu eta lasaitu egiten nintzen.

Zer da zuretzat Zugasti eta Lertxundirekin eurekin aritzea?

Orain dela gutxira arte ez naiz ohartu. Benito, oriotarra izanik, betidanik ezagutu dut, baita Olatz ere, nire irakaslea izan da eta. Unibertsitatean hasi nintzenean, klasekoak harritu egin ziren Benitorekin abesten nuela jakitean. Orduan pentsatu nuen zerbait badela haiekin abestea.

Biok oriotarrak zarete. Berezia al da herrian abestea?

Beti da berezia; kontzertu gutxi ematen ditugu herrian, eta garrantzi handiagoa dute. Hasi nintzenetik bizpahiru bakarrik egin ditugu. Urduri egoten naiz, batez ere nik bakarrik abesten dudanean; jendeak badaki nor naizen, eta beste presio bat izaten dut.

Bakarka ere hasi zara orain.

Bat-bateko zerbait izan da. Nire ametsa izan da nire kabuz kantatzea, baina orain arte ez nekien musika tresnarik jotzen. Baneuzkan olerki batzuk idatzita; iaz, ukelelea eta gitarra erosi, eta probatzen hasi nintzen. Halako batean, letra baten aurrean ukelelea jotzen hasi nintzen. Saiatzea pentsatu nuen.

Zer oztopo ditu abeslari emakume gazte batek?

Jendea harritu egin izan da Benitoren taldean musikari guztiak gizonezkoak izanik Olatz eta biok taldean aritzeaz, bai onerako eta bai txarrerako ere.

Txarrerako?

Kontzertuen hainbat kritikatan; bat lotsagarria izan zen emakumeokin: «Hamar musikari eta bi emakume», zioen. Horrek islatzen du gu ez garela musikariak, emakumeak baizik; izatekotan, bigarren mailako musikariak. Horretan nabaritu dut gehienbat. Edo kontzertua bukatu eta «zein ederra zaren» entzutean; ez naiz horretara joaten.

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

Haurren konpainia bat, gaur Donostiako Bulebarrean. ©Andoni Canellada / Foku

Hirian sakabanaturik egin dute Donostiako haur danborrada

Alex Uriarte

Bost barrutitan aritu dira haurrak, udalak Alderdi Ederreko ekitaldia eta helduen danborrada bertan behera utzi ostean.

 ©BERRIA / HISTOLABET

Gizakiak, txerri organoak amets

Jakes Goikoetxea

David Bennettek astebete baino gehiago darama bizirik txerri baten bihotzarekin. Transplante hori mugarria izan da, baina ikerketa asko falta da prozedura orokortzeko.

 ©ARITZ LOIOLA / FOKU

«Consonni kreatura mutante bat da»

Amaia Igartua Aristondo

Consonnik 25 urte bete berri ditu. 2012tik argitaletxea ere bada, eta Murrek dio horrek «autonomia» eman diela. Andrazko idazle euskaldunak eta zientzia fikzio feminista itzuli dituzte, besteak beste.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Izaro Zinkunegi Barandiaran

Informazio osagarria

Izan BERRIAlaguna

Zure babes ekonomikoa ezinbestekoa zaigu euskarazko kazetaritza independente eta kalitatezkoa egiten segitzeko.