Albistea entzun

ATZEKOZ AURRERA. Fernando Juarez. ALDEEko presidentea eta liburuzaina

«Egin kontu: ez daukat gonarik, ez mototsik, baina liburuzaina naiz»

Topikoen kontrako borrokaz eta liburutegien egiteko berriez ari da Juarez. Muskizko liburuzaina da, eta haien elkarteko burua. 30 urte bete ditu elkarteak berriki. 'Antolatzearen diziplina' liburua itzuli dute.
JON URBE / FOKU Tamaina handiagoan ikusi

Enekoitz Telleria Sarriegi -

2021eko abenduak 1

Liburuzain bat liburutegitik berbetan. ALDEE Artxibo, Liburutegi eta Dokumentazio Zentroetako Profesionalen Elkarteko presidentea da Fernando Juarez (Muskiz, Bizkaia, 1965) eta jaioterriko liburutegiko liburuzaina. 30 urte bete ditu elkarteak. Robert J. Glushkoren The discipline of organizing liburuaren itzulpena aurkeztu zuten ospakizunean: Antolatzearen diziplina.

Argitu dezagun: Antolatzearen diziplina ez da jende desordenatuarentzako liburu bat.

Desordenatuena neroni naiz. Ordaintzen didate gauzak ordenatzeko, eta, benetan, desastre bat naiz. Beharrezkoa zen liburua [barrez].

Nola sortu zen Robert J. Glushkoren lana euskaratzearen ideia?

ALDEE elkarteak 30 urte egin ditu. Informazioa analogikoa zen garaian sortu zen, objektuak genituen, eta objektu horiek barruan informazioa zuten: liburuek, diskoek...

Eta hori aldatu egin da.

Objektuak desagertu egin dira. Informazioa airean dago, eta ez dugu zertan kutxa deskribatu; orain, kutxaren barruan dagoena deskribatu behar dugu. Eta hori ongi egin eta garatu ahal izateko, behar genuen marko kontzeptual eta teoriko berri bat. Hori eman digu liburuak.

Antolaketa aldatu zaizue, beraz?

Eta antolatze horretan, lehen garbi zegoen zer zen liburutegia, zein zen liburuzainaren lana; zer zen artxibategia, eta zein zen artxibozainaren lana. Hori dena desagertu denez, birplanteatu egin behar ditugu kontzeptuak eta zereginak.

Bibliotekonomia, dokumentazioa... astun fama dute.

Egunero borrokatu behar dugu liburutegiak duen irudi sozialaren kontra. Egin kontu: nik ez daukat ez gonarik, ez betaurrekorik eta ez mototsik, baina liburuzaina naiz.

Izan ere, topiko asko daude.

Isiltasunaren tenplua dela, ezagutza batzen duen tokia, ikerketarako gune aproposa, umeak etxeko lanak egiteko tokia... eta hori dena izanda ere, askoz gehiago da liburutegia.

Eta zer gehiago da?

Liburutegira joatea da belaunaldi arteko ekintza bakarra doan egin daitekeena. Aitita edo amamarekin tabernara joan nahi baduzu, ordaindu egin behar da; futbolera joateko ere bai. Liburutegira joateko, ez. Hori ere bada liburutegia. Liburuak daude? Bai. Irakurketa sustatzen dugu? Bai. Baina berdintasuna ere bai, tolerantzia ere bai...

Baina topiko horiek jada ez daude gaindituta?

Topikoak ezagutzen ez gaituen jendearengandik datoz. Zer gertatzen da? Biztanleriaren %70 ez dela liburutegietara joaten, eta horien artean daudela erabaki politikoak hartzen dituztenak eta gure norabidea erabakitzen dutenak.

Geroz eta ekitaldi gehiago antolatzen dira liburutegietan? Badute dinamizatzaile funtzio bat ere?

Nire Twitter kontuan badut esaldi bat: «Ez dut sekula jakin liburutegi batean zer egin behar den, zorionez». Eta Muskizko liburutegiaren kontuan: «Isiltasuna bada liburutegi honek eskaintzen duen zerbitzu bat, baina ez dugu bermatzen». Oraintxe bertan liburutegian nago, badakizu zer ari naizen ikusten?

Zer?

Ikusten ari naiz irakurketa txoko bat emakumeei buruzkoa, elkarte feminista batek Barakaldon antolatutako erakusketa bat, behin argazki zahar baten bila etorri zen egurgile baten lana... Geroz eta espazio gutxiago ikusten dut eskolako lanak egiteko, eta geroz eta gehiago hitzaldiak eta ipuin kontaketak egiteko.

Errezetak ere jasotzen dituzue?

Muskizko liburutegia eta anbulatorioa eraikin berean daude. Behin, pediatra eta erizaina etorri zitzaizkigun esanez bazeudela haurrak arazoak zituztenak zeloekin, sentimenduekin... ea egin genezakeen zerbait elkarrekin horren inguruan. Ados geunden irakurketa oso sendagai egokia izan zitekeela. Bilaketa bibliografikoa egin genuen, eta bilduma oso bat sortu. Finean, zu pediatrarengana zoaz umearekin eta kontatzen diozu zer gaitz duen. Haiek errezeta bat ematen dizute liburutegira igotzeko, jasotzen dugu errezeta, eta ematen diogu arazo jakin horri buruzko liburua. Biblioterapia txokoa daukagu.

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

 ©MERINA GRIS

«Aurreiritziak sortzeko zailtasunak jarri nahi genizkion entzuleari»

Miren Mujika Telleria

Gaur joko du Merina Gris taldeak Donostiako Aste Nagusian, Flamenka gunean. Etxetzat dute kaia, eta, horregatik, «inoiz baino urduriago» daude, baina, era berean, «gogotsu, oso».
Agirre, Arruti, Otamendi eta Enbeita, atzoko saioan. ©JAGOBA MANTEROLA / FOKU

Emozioak, babesean

Jakes Goikoetxea

Izan Inurri elkartearen aldeko bertso saioa egin dute Trinitate plazan. Minbiziaren ondorioei buruz hitz egin eta kantatu dute: batzuetan, modu gordinean; besteetan, umorea baliatuz.

1 ©JON URBE / @FOKU

Bi dantza talde emanaldi berean

Iraia Irazusta Mujika

Euriak baldintzaturiko arratsaldea izan zen asteazkenekoa. Eskola dantza taldeak emanaldia egin zuen, eta ez ziren bakarrik egon oholtzan. Berrikuntza modura, Miarritzeko Oldarra taldea izan zuten lagun.

 ©Jagoba Manterola / FOKU

Euriak egitaraua ere busti du

Amaia Jimenez Larrea

Euria izan da azken egunetako osagai nagusia. Tamalez, Aste Nagusiko ekitaldi batzuetan eragina izan du, baina, hala ere, moldaketak egin dituzte festak aurrera jarrai dezan.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Iruzkinak kargatzen...