Albistea entzun

Donostiako 67. Zinemaldia. Sail Ofiziala. KRITIKA. Sail Ofiziala

Iluntasunak sendabiderik balu

Mikel Zumeta -

2019ko irailak 24

'A Dark-Dark Man'

Zuzendaria: Adilkhan Yerzhanov. Herrialdea: Kazakhstan. Iraupena: 130 minutu.

Badaude ilunak diren pertsonak, eta ilunak diren egoerak, ilunak diren garaiak eta ilunak diren klimak, tonuak, eta, nola ez, koloreak.

Zuzendariak Kazakhstango baserri ingurura eramango gaitu thriller poliziako bitxi honetan, landa, soro eta paisaia erraustuetara, bertan bizi diren pertsonaiak bezain erraustuetara.

Ume bat erailda agertuko da ukuilu huts batean, eta maindire batekin estali egingo dute basakeria, horrek nolabait gertatutakoa arintzeko gaitasuna balu bezala. Erruduna hautatua izango da, erruztatua, salatua eta kondenatua.

Filmak gizartearen ustelkeria salatuko du, Poliziarena, politikariena, mafiena. Baina hau ez da nolanahiko pelikula izango, thrillerraz mozorrotu den filmak ez duelako thriller soila izateko ez asmorik, ez gogorik.

Zuzendariak, trama garatu heinean, tonu oniriko eta naif batekin, pertsonaia, asmo eta ikusmolde jakin batzuk txertatuko ditu istorioan, umore zertzeladen bidez azaltzen zaigun gordintasunari aurre egin nahiko balio bezala.

Iluna baita azaltzen digun ustelkeria, oso iluna. Zuzendariak esan bezala, etengabeko tonu aldaketen bidez ikuslea txunditzen saiatuko da, umore naif eta bitxi baten bitartez, iluntasunaren aurkako sendagaia balitz bezala. Iluntasunari erronka eginez, errealitatea eraldatu nahian.

Irudi eta sinbolo ugari ikusiko ditugu filmean; kolore horia, esaterako, edo justiziaren itxura hartuko duten pertsonaiak, begiak estalita. Justizia itsua dela diotelako, baina begietan duen zapia kenduko du filmean, ezin baitu ez ikusiarena egin.

Agian oso-oso iluna den errealitate batez hitz egin nahi digu pelikulak, baina ez du modu batere ilunean egingo. Berezia da oso Adilkhan Yerzhanov zuzendariak proposatzen duena; arriskatua, eta tamaina batean interesgarria, nahiz eta, orokorrean, tonu eta estilo ariketaren emaitza ez zaidan guztiz asmatua iruditu. Mezua, berriz, nire egin dut. Bada jende iluna, baina argiak lagunduko gaitu gauzak beste modu batez ikusten.

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

 ©OSKAR MATXIN EDESA / FOKU

«Filmatzea nagoen lekuan egoteko modu dialektiko bat da»

Andoni Imaz

Filmak sortzen dituen artista da, zinemagilea baino gehiago. Eginez egiten du lan, eta konbentzioak desegiten ditu bidean. Bere lana mundu osora zabaldu du; Kaliforniatik urteetan, Euskal Herritik orain.
Raid Awwad, 1987ko argazki batean. ©MAJAZZ PROJECT

Maitasuna eta borroka

Mikel Lizarralde

Palestinan lehen intifada piztu zenean Riad Awwadek grabatutako diskoa desagertuta egon da urte hauetan guztietan. Orain, 'The Intifada 1987' izenburuarekin argitaratu dute.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Izan BERRIAlaguna

Zure babes ekonomikoa ezinbestekoa zaigu euskarazko kazetaritza independente eta kalitatezkoa egiten segitzeko.