SERIEA. Frantziako ezkerra (IV). Clementine Autain.

«Haserreaz bazkatzen gara»

Frantzia Intsumisoko diputatua eta Ensemble alderdiaren bultzatzaileetako bat da. Jarrera batzuekin desados bada ere, mugimenduaren jarduna babestu du.
BOB EDME / IPARLA

Ekhi Erremundegi Beloki -

2018ko azaroak 16
PCFko kide izana, eta Frantzia Intsumisoko diputatua da Clementine Autain (1973, Saint-Cloud, Frantzia), gaur egun. Ensemble alderdiko buru, FIren ildo nazionalista eta jakobinoaren kontrastea da. «Kezka» agertu du, bere kide batzuen jarrerei begira.

Zer analisi egiten duzu Frantziako ezkerraren egoeraz?

Hasteko, aitzineko gobernuen bilanek izugarri ahuldu dute ezkerra. Partikularki, Hollanden gobernuarenak. Ordezkatu beharko zukeen mundu popularrari aldaketa politiko baten esperantza guztiak azpitik jan dizkio. Gero, XX. mendeko porrot doble bat ere pairatzen du ezkerrak. Esperientzia sobietikoarena eta sozialdemokraziarena. Porrot doble hori digeritu behar da XXI. mendeko ezker bat pentsatu nahi badugu. Nik erran gogo nuke hor gaudela. Bi tentazio ikusten ditut. Eta bata bestea bezain lilurazkoa. Lehena da pentsatzea dena ahantzi behar dela eta berriz hasi, batasuna egitera deituz. Eta bestea da, alderantziz, ezkerra pikutara botatzea, istorio hori akabatu behar dela erranez.

Zure ustez, zer egin behar da?

Berreraikitze lan bat bada egiteko, birsortze lan bat, ezker hitza merezi duen batena. Nehork ez du bere baitarik bakarrik asmatuko desafio horren erantzuna.

Badirudi ezkerraren lehen indarra izateko gerla hasia dela FIren eta Generationen artean.

Egia da familia politiko batean garelarik esperantza zilegi hori badugula, hau da, handiena izatea. Horrek erran nahi du gure ideien baitan sinesten dugula. Baina zerbait bada urratsa markatzea, beste zerbait da besteak ito nahi izatea, umiliatzea. FIari egiten zaio, anitz, kritika hori, eta kritika entzun dezaket. Baina ahanzten dugu Generationek indar anitz xahutzen duela FIren kontra, Macronen aurka borrokatu ordez.

Bi joera nagusi nabarmendu daitezke FIn. Bata jakobinoa eta nazionalista, eta bestea internazionalistago. Zu, bigarren horretan zara. Bien arteko oreka batean lortzea posible da?

Ez dakit oreka kontu bat ote den. FIren barruan guztiok ez dugu berdin pentsatzen. Eta horrek osasun onean gaudela erran nahi du. Bestela, sekta bat gintezke. Non ote diren eztabaidak? Europako Batasuneko eztabaidetan eurotik atera ala ez, eta horrelakoetan. Edo erronka geopolitikoetan. Hor ere ikusmolde ezberdinak badira.

Bandera gorria eta Internazionala kantua geroz eta gehiago Frantziako banderak eta Marseillaise-k ordezkatzen dituzte. Nola hartu duzu estetika hori?

Egia da nik nahiago dudala kantatzen dugularik eta Internazionala eta Marseillaise. Niretzat, Marseillaise iraultza kantu bat da. Horrela bakarrik dut kantatzen. Fronte Nazionalak kantu horri gehitu dion kutsua jartzen badiogu, orduan, hor, ez dut gehiago nire egiten ahal. Baina Marseillaise-z birjabetu eta gurea den edukia ematea, horrekin ados naiz.

Hori da FIren estrategia? Estetika kendu baina edukia atxiki?

Ez da estetika arazo bat. Kontua da ea zer diskurtso gehitzen zaion horri. Sinboloak kentzen baditugu, ez badugu geure burua ezkertiar gisa definitzen, ikusi behar dugu zer eduki politiko hunkitzen duen horrek. Hori da egina zaigun galdera. Horri begira aitortzen dut, Regards, Mediapart eta Politisen bidez hedatu zen migranteen harreraren aldeko deialdiari begira hartu zen distantziak arranguratu ninduela. Baina, aldi berean, badakit zenbat borrokatu dugun Legebiltzarraren barruan Immigrazio Legea.

Zergatik arranguratu zara?

Diputatu batzuek deialdi hori ez izenpetzeko gogoa izatea, esaldi bat ez dutelako gogoko edo Macron ez baita izendatua, zergatik ez. Niretzat, arazoa da deialdia bera akusaziopean ezarri izana.

Migrazioaren aurkako ezker bat sortzen ari da? FI bihurgune hori hartzen ari da?

Ezinezkoa zait sinestea FIk migrazioaren aurkako bihurgunea har dezakeenik. FIren izatea bera bereizezina baita migranteen defentsatik. Jean-Luc Melenchonek berak hiru aldiz txalotu du Aquarius-n lana.

Baina arrangura bat aipatu duzu.

Arranguratzen nauena da bataila hori isilpean atxikitzea. Baina hortik erratea FI migranteen aurkakoa dela, hori, zintzoki, ez dut sinesten. Ezagutzen dudan errealitate militanteengatik. Mugimendu humanista bat gara. Eta mugimendu humanista batek ezin du jasan migratzaileak Mediterraneoan hiltzen ikustea. Ezinezkoa da. Niretzat, funtsezko kontraesan bat da.

Nola erantzun errefuxiatuen galderari?

Europa mailako testuinguruan, eskuin muturraren goititzearen parean, Macronen gobernuaren parean, migratzaileen kontrako lege higuingarrien parean, guk gizatasun betebehar hori entzunarazi behar dugu. Eta ez azpimarratu ezin dela denei harrera egin; baldintzarik gabeko harrera ezinezkoa dela. Zirkulazio askatasunak ere Frontex bezalakoak kentzea erran nahi du. Mugak zarratzeko gastatu armada hori guztia. Gizatasun betebehar hori erregulatzeetatik pasatu behar da.

Poliziak etxean egin miaketan Jean-Luc Melenchonek ukan jarrera kritikatu da, «sakratua» zela erran izana eta beste... Irudi horrek min egin diezaioke FIri?

Haren jarrera batzuk, hitz batzuk, frantses zenbaitzuk ez dituzte ulertu. Gero, Melenchon biziki haserre zen, eta ulergarria izan daiteke. Nihaur ez naute 5:00etan iratzarri poliziek. Txoke bat izan daiteke. Etxe miaketak jasaten dituzten frantses anitzek bizi izan dezaketena. Eta, gero, Melenchonen izaera hori ez da izaera berria.

Europako hauteskundeei begira, zein dira zuen helburuak?

Biziki hauteskunde garrantzitsuak dira guretzat. Europaren eraikuntza herritarren interesak mespretxatuz egiten ari dela ikusten baitugu. Austeritatea eta modelo neoliberala inposatuz. Europa horrek azkenean Europa hastiarazteko gogoa pizten baitu.

Eskuin muturraren goititzeaz zer diozu? Nola erantzun?

Eskuin muturra borrokatzeko ez da haren gibeletik korrika arituz izan behar. Guk gure gaiak ditugu aipatu behar. Borrokatu behar dugu eztabaida publikoetan gure gaiak inposatzeko. Esperantza handiarazteko. Eskuin muturrak aiherkundearekin funtzionatzen du. Hortan du bere bazka. Gurea ez da hori. Gurea haserrea da. Eta haserre hori esperantza bilakarazi behar dugu. Nik ez dut sinesten kontzesioak egin behar direnik, ez funtsean, ez forma aldetik. Gure engaiamenduaren muina osatzen duten gaiak molde modernoan ditugu adierazi behar. Dela berdintasuna, justizia soziala, trantsizio energikoa eta exijentzia demokratikoak. Horrek gaitu atxikitzen, eta hori dugu izan behar ardatz.

Kanakia, Katalunia, Eskozia, Korsika, Euskal Herria… Zure ustez ezkerrak jakin izan ote du erantzuten beren geroaz libreki erabaki nahi dutenen eskaerei?

Ni burujabetzaren alde naiz, eta horrekin datorren herrien autodeterminazioaren alde ere bai, maila edozein izanik ere. Halere, eskualdeen independentzien aldeko goratze hori, Europaren bihotzean gertatzen ari den hori, porrot europar baten seinalea ere bada.

Egin diren eskaeretan Europan gelditzeko eskaera egin da.

Nire galdera da ea indartsu segitzen ahal ote dugun barreiatuago izanez.

Baina ez ote da hori herriek erabakitzea?

Bai bistan dena. Autodeterminazioaren alde naiz. Baina eztabaidan nire ekarpena egiteko eskubidea ere badut. Ni ez naiz leku horietan bizi. Behatzaile gisa mintzo naiz. Entzun behar da gertatzen ari dena. Baina horrek sortzen dituen galderak ere entzun behar dira, burujabetza nazionala eta europarrari begira. Burujabetza nahikeria baten adierazpena da. Bada nortasunaren gai hori ere, nire ustez, berdintasunaren gaia gainditzen ari dena gero eta gehiago.

Bihar: Olivier Besancenot NPAko bozeramaileari elkarrizketa.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna