Albistea entzun

Motoziklismoa

Doktorearen azken burrunbak

26 urteren ondoren, Valentino Rossik igandean hartuko du erretiroa, Valentziako Sari Nagusian. Gertutasuna eta lehiakortasuna izan dira haren ezaugarri nagusiak.
Valentino Rossi, aurtengo Italiako Sari Nagusian.
Valentino Rossi, aurtengo Italiako Sari Nagusian. CLAUDIO GIOVANNINI / EFE Tamaina handiagoan ikusi

Iñaki Fernandez Guridi -

2021eko azaroak 12

Valentino Rossi motoziklismoan izandako gidaririk ezagunena da, garai eta zentzu guztietan. Bere ibilbide osoan oso karismatikoa eta gertukoa izan da, eta mundu guztiari gustatu zaion pilotua izan da». Hitz horiekin deskribatu du Herri Torrontegi pilotu ohiak (Gorliz, Bizkaia, 1967) hain maitatua duen pilotua. Jakina da igande honetan Urbinokoak (Italia) amaitutzat emango duela bere ibilbide profesionala. Erretiroa hartuko du. Valentziako Sari Nagusia bere azken lasterketa profesionala izango da MotoGP mailan.

Doktorearen garaipen zerrenda oso luzea da. Sei urte eta hiru munduko txapelketa eta gero, MotoGP mailara heldu zen, 23 urterekin. Ordutik, hemeretzi urte igaro dira. Tartean, hamaika piloturekin lehiatu da. «Beti bere onena eman duelako izan da onena. Talentu ikaragarria izan du, eta dauka. Niretzat, dena bikain egin du», aitortu du Torrontegik.

Urte gutxiz egin zuen topo italiarrarekin. 125 zilindrokoan izan zen: «Nire azken lehiaketa urteak haren lehenengoak izan ziren, eta ordutik etengabe lehiatu da. Rossirekin maiteminduta nago. Haren hasiera ikusi nuen, eta orain baita haren amaiera ere». Hiru belaunaldi desberdinetako pilotuekin lehiatu da italiarra, eta Torrontegirentzat balio izugarria du horrek: «Edozein egoeratara egokitzen jakin du, hiru belaunaldi ezberdinen aurka lehiatu baita. Pilotu bakoitzaren lehiatzeko moduak ondo aztertu izan ditu. Hori izan da harengandik gehien gustatu zaidana».

Gertuko pertsona

Garai hartan ongi ezagutzen zuen Rossi. Bizkaitarra haren mekanikarien laguna zen, eta hala hasi zen bien arteko harremana. «Gaur egun, nire semearekin lasterketetara joaten naizenean, Rossi agurtzera hurbiltzen zaigu, eta ingurukoak harrituta geratzen dira», dio. Azkenekoz, duela lau urte ikusi zuten elkar, Aragoiko (Espainia) Sari Nagusian: «Bertako jatetxe oso tipiko batera joatea gustatzen zaigu, eta, bion lagun bati esker, bertan afaldu genuen gau hartan. Rossi ere han zegoen. Harekin hizketan aritu ginen, eta nire semearekin argazkia atera zuen».

Erretiroa hartu eta urte batzuk geroago, Torrontegi Efren Vazquezen (Barakaldo, Bizkaia, 1986) managerra izan zen lau urtez: 2007tik 2011ra. Garai hartan 125 zilindrokoan lehiatzen zen. Vazquezek bat egin du Torrontegirekin Rossiren figura deskribatzean, baina emaitzetatik haratago begiratu du: «Motoziklismoaren inguruko marketina inork ez bezala ulertzen jakin izan du, azken urteetako produkturik onenetariko bat izan baita. Eta uste dut motoziklismoak hari zor diola izaten ari den jarraitzaile kopurua». Adibidez, prentsa aretoak lepo egoten ziren Rossik hitz egiten zuen bakoitzean.

Haren ospakizunek ere zeresan handia eman dute. Besteak beste, motorrean panpina puzgarri batekin ibili zen, eta podiumera oilasko baten txapelarekin eta Robin Hooden mozorro batekin ere igo zen. Baina deigarriena bere zazpigarren Munduko Txapelketa ospatzeko egin zuena izan zen: lagunak Edurne zuriz eta zazpi ipotxez mozorrotu ziren. Batzuek irakurketa bikoitza egin zuten ospakizun hartaz. Izan ere, aipatu zen zazpiarekin garai hartako haren arerio nagusi Sete Gibernauri erreferentzia egiten ziola. Zenbakiez hitz egiten bada, Rossiren 46 zenbakia MotoGPren historiaren parte izango da.

Torrontegik eta Vazquezek egoki ikusten dute italiarraren garaipenak ospatzeko modua: «Irabazi eta zure aurkariak zer sentitzen duen pentsatzen egon behar baduzu, gaizki zabiltza. Irabazleak nola ospatu erabakitzeko askatasuna izan behar du, betiere aurkariarekiko errespetua galdu barik», diote.

Vazquezek ere Rossi gertutik ezagutzeko aukera izan du, hain zuzen Torrontegiren bitartez. Bost urtez paddock-ean elkar ikusten zuten, eta gonbidapen berezia jaso zuen Barakaldoko pilotuak: «2012an, Pablo Nietoren bitartez, Rossik Italian duen moto-kros zirkuitura joateko aukera eman zigun, eta oso esperientzia ona izan zen. Izugarri disfrutatu nuen, nahiz eta kontu handiz ibili nintzen, ondorengo egunetan lasterketa bainuen. Barbakoa bat egin genuen. Oso ondo prestatuta dauka. Oso gertukoa eta adeitsua izan da beti nirekin. Eta gero ere izan dut tratua».

Alaba bat izango duela iragarri zuen abuztuan. Onena opa diote Vazquezek eta Torrentegik: «Pilotu bezain aita ona izango da, ziur».

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

Iñaki Williams eta Iker Muniain Athleticeko jokalariak. ©Julio Muñoz / EFE

Athleticek Kopan sendatu nahi du Superkopako zauria

Ainara Arratibel Gascon

Zuri-gorriek final-zortzirenetako kanporaketa jokatuko dute gaur, Bartzelonaren kontra. Marcelinok aldaketak iragarri ditu hamaikakoan

Adnan Januzaj eta Alexander Sorloth, elkar besarkatzen, Realeko atzoko bi golegileak, Anoetan. ©JON URBE / FOKU

Nagusitasunez irabazita egin du aurrera

Jon Ander De la Hoz

Realak Atletico Madrili irabazi dio, eta Espainiako Kopako final-laurdenetan ariko da. Txuri-urdinek neurketa osoa jokatu dute, eta arazorik gabe lortu dute gailentzea

Budimir eta Moncayola Osasunako jokalariak, burumakur, atzo, Celtaren aurkako partidan, Balaidosen. ©SALVADOR SAS / EFE

Zalantzati segitzen du oraindik

Eñaut Agirrebengoa

Osasuna bigunegi aritu da Celtaren zelaian, eta esku hutsik gelditu. Ongi ekin dio lehiari, baina ez da gai izan Mallo eta Minaren golei erantzuteko

Fausto Mota kopilotua, eskuinean, haren taldekide Rui Oliveirarekin, Dakar rallyan. ©FAUSTO MOTA

«Orientazio sena izan behar du kopilotuak»

Mikel O. Iribar

Mota kopilotu gisa aritu da lehendabizikoz Dakar rallyan, aurretik motoetan sei alditan parte hartu eta gero. Hamaseigarren amaitu du, haren taldekidearekin batera, T4 kategorian. «Asko gozatu dut», aitortu du.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Izan BERRIAlaguna

Zure babes ekonomikoa ezinbestekoa zaigu euskarazko kazetaritza independente eta kalitatezkoa egiten segitzeko.