Kataluniako erreferenduma. ERREALITATEAREN ISPILUAK

Neurri bikoitza

Gemma Garcia Fabrega - Kazetaria

2017ko irailak 24
Estatuaren errepresio estrategiak kalean bilatutako gizarte sostenguak atxikimendu minimoak lortzen ditu. Baina atxikimendu elokuenteak dira. Soilik eskuin muturraren hondarrak mobilizatzen dira. Gutxitan, eta gutxi. 300 pertsona eskas. Haiek dira, mobilizazio masiboetako lau egunotan, jazarpen biolentoak egiten agertu diren bakarrak, inongo fiskalek ezta ministrok ere ikusi ez dituzten jazarpenak. Herenegun bertan, ANC Biltzar Nazional Katalanaren egoitzaren atarian. Sinbologia faxistaz josita, inpunitatearen indarrez, kazetariak mehatxatu zituzten, herritar bati eraso egin, eta auto barruan zeuden adindu bikote bati listua bota, Viva España-ka ari ziren bitartean. Elastikoak —Arrazaren Gerra Saindua—, nazien sinbologia eta gurutzatu nazionalak; aurretik Guardia Zibilaren kuartelaren atarian elkarretaratu ziren, haiei aldeko oihuak botatzeko.

Estatuaren neurri bikoitza beti berdina izan da: ez dio berdin begiratzen sistema erreproduzitzen duenari eta hura aldatu nahi duenari. Buruargitasun jakintsuarekin azaltzen zuen Xavier Vinader kazetari eta lagunak: «Estatuak ez du sekula ikusi eskuin muturra arrisku gisa, kolaboratzaile gisa baizik».

Katalunian huts eginiko estatuari kiebra jotako kontakizun mediatikoa gehitzen zaizkio. TVEko albistegietako kazetariek erreferendumaren aldeko informazioen manipulazioa salatzen dute: lerraturiko tratamenduak, «gertatzen ari denaren zati bat ezkutatzen dutenak». La Sextak hordago faxistari, lasai ederrean, «Espainiako banderadun herritar» deitzen die, eta inolako agindu judizialik gabe poliziak CUPen egoitzari egindako oldarrari «liskarren eguna».

Bitartean, 1978ko erregimenaren paradoxak, polizia ohi frankista batek eramango du sedizio salaketa Euskal Herriarentzako horren memoria tristea duen Auzitegi Nazionalean. Eta Guardia Zibilaren koronel batek —Fuerza Nuevaren semea, tortura akusazioa jasotakoa eta Auzitegi Konstituzionaleko presidente ohiaren anaia— mossoen agintaritza hartu nahi du. Jendeak jada historiaren zaborrontzira bota duen erregimen baten paradoxak.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna