BI AHOTSETARA

Kontrolari kontrola

Gorka Erostarbe Leunda -

2020ko martxoak 29

Eguna argitzearekin batera, balkoira irteteko ohitura hartu dut; oihu isil bat bota ohi dut, auzoari egunonak emanez. Zein da isiltasunaren oihartzuna? Egunotan enaren txio-txioak itzultzen dizkit goizalbak. Badu poesiatik apokalipsiaren soinu bandak. Paradoxen aterpea da balkoia. Polen arrastoak ditu gaur barandak, bi tximeleta hori elkarri jarraika ari dira, udaberria deiadarka. Kalea mortu da, ordea. Ertzain patruila pare bat, langile solte batzuk oinez, elkarri begiratu ere egin gabe, Rosa eta bere lankideak maskarak jantzita... ez da hitzen oihartzunik airean. Eros eta Tanatos dantza nahasian, hain nahasian.

Beti amets egin izan dut balkoitik jarraitu ahalko litzatekeen musika proposamenen gorpuztearekin. Gertatu da; birus batek egin du komunitatearen miraria. Kontraesana da balkoia bera. Oraintxe kaiola, oraintxe arnaserako bide bakar —ai, balkoigabeak, egunotako ahantzi handi horiek! Eta ez gutxi—. Oraintxe errepublika aske, oraintxe zelatari eta kontrolatzaileen lubaki. Atzo arratsean trikitia jarri genuen gurean, alegrantzia amiñi baten peskizan-edo. Ez dugu txalorik jaso, baina bai irrintzi oihu askatzaile konplizeren bat. Zorte kaxkarragoa izan du alboko atariko bosgarren solairuko bikote gazteak; reggaeton dantzagarria jarrita, musika kentzeko oihu eginez baldrestu zaio pareko auzokidea. Gustura nintzen dantzan. Are erantzun zitalagoa jaso du gure atariko hirugarrenekoak, zakurra zintzo atera duenean etxe azpira: «Putasemea, zoaz etxera!», oihu egin diote.

Balkoi leihoetara begi zelatariak arrimatu dira saldoka. «Yeah yeah yeah, kontrolaren kontra...», abesten zuen Fernando Sapok Gailü proiektu efimero bezain ederrean, 2002ko Kutxa Beltza disko aparteko Kontrolari kontrola kantu orweltarrean. Ozen jarri dut kantua egongelako aparailuan, auzokideek ere entzun dezaten.

Paradoxa ad eternum luza liteke, ordea: neu ere kontrolatzaileak kontrolatzen ari naiz. Balkoiena gizarte kontrolatzaile paranoiko eta autopoliziatu baten gauzatze fisikoa izan da; ez deus berririk. Txiolandiari erreparatzea besterik ez dago.

Udaberria esnatu da apokalipsiaren bezperotan.

Goizeko buletina

BERRIAren papereko edizioaren gai nagusiak biltzen ditu egunero (astelehenetan salbu). Goizean goiz iristen da zure posta elektronikora.

Albiste gehiago

 ©JON URBE / FOKU

«Tentsioa dakarten lanak falta dira»

Itziar Ugarte Irizar

Formatu bikoitzeko lan batekin itzuli da: 'Unisonoa', lerro bateko poesia liburua eta hamabi soinu pieza. Lengoaia behatzeko eta entzuteko denboratzat du idazketa.
Virginia Woolf idazle ingelesa; jardun betean zegoen 1920. urterako, baina bide oparoago baten atarian oraindik. ©BERRIA

«Negu sasoiko lehen eguna»

Joannes Jauregi

Idazle baten egunerokorik ezagun eta oparoenetako bat izango da Virginia Woolfena, ia bizi osoa eman baitzuen osatzen. Gaur duela ehun urte, astelehenarekin, Woolfek 38 urte zituen; idazle argitaratua zen, baina artean onenak eman gabea. Eta sarrera bat egin zuen egunerokoan.

Wiggins ahizpetako hiru, The Shaggs taldeko kideak. ©BERRIA

Tarotak iragarritako banda kalamastra

Julen Azpitarte

Aitak behartuta abiatu zuten The Shaggs taldea Wiggins ahizpetako hiruk. Disko bakarra grabatu zuten, 1969an, eta, gerora, hamaika aldiz berrargitaratu da, gaur arte. Muturreko jarrerak eragin dituen lana da.

Jean Castagnet eta Andre Lekuona. ©FAMILIAKO ARGAZKIA

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna