BIRA

Intimitatea

Onintza Enbeita -

2019ko uztailak 7
Ezagutu genuen ezezagunek elkarrekin hitz egiten zuten garai ez hain urrun bat. Aparkalekuko igogailutik Bilboko Areatzarako bidean eguraldiaz edo aparkatzearen zailaz hitz egiten zizun jendeak. Bazenekien ez zenuela jende hori berriro ikusiko, baina hori ez zen garrantzitsua. Autobusean zure liburua irakurtzeko ahalegina egiten zuten zure ondoan esertzen zirenek, eta trenean bere bizitza kontatzen zuen jendea bazegoen. Kafetegian eseri, eta alboko aulkian esertzen zenari zerbait esateko ohitura zeukan jendeak. Harategiko ilaran herrian gertatzen ziren gauzez enteratzen zen bat, eta medikuaren itxarongelan elkarrizketa luzeak izaten ziren. Ez ziren garrantzitsuak izaten, baina denbora pasatzeko balio zuten.

Orduan jende astuna iruditzen zitzaidan. Behin eta berriro galdetzen nion neure buruari ea zergatik hitz egiten zidaten beti niri. Pentsatzen egoten nintzen etxean ez ote zuten entzuten zituen inor. Jende jasangaitza iruditzen zitzaidan, bere intimitatea edonori kontatzen ari den jendea.

Orain inork ez du inorekin hitz egiten trenean, autobus geltokian, arrandegian, itxaron gelan... baina intimitateak lehen baino gutxiago balio du. Gero elkarren ondoan eserita gauden lekuetan, ez diogu elkarri ezer esaten, eta bakoitzak bere mobilean irakurtzen du ondoan dagoenaren bizitza.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna