Atxikitze zentroa eta haren politika ahalkegarria salatu dute

Iheslarien alde eta haien kontrako politiken aurka, 200 bat pertsona bildu dira Bizik deitu martxan
Hendaiako atxikitze zentroaren aitzinean hitzartzeak egin zituzten.
Hendaiako atxikitze zentroaren aitzinean hitzartzeak egin zituzten. NAHIA GARAT

Nora Arbelbide Lete -

2018ko uztailak 15
Beren «deliberamendua» berresteko nahi izan dute oinez egin martxa, Bizi mugimenduko Florence Aniotzek laburbildua. Jadanik elkarretaratzea antolatu zuten joan den apirilean Bizikoek, zentroaren irekitzea egun batez atzeraraziz. Pare bat aste berantago, Ongi Etorri Errefuxiatuak plataformakoak ere bildu ziren zentro aitzinean. Izan ere, atxikitze zentroa pare bat urtez hetsia atxiki ondoren, berriz ireki zuen administrazioak apirilean.

Eta hiru hilabete geroago berriz hor. Tarte horretan atxikitze zentroak jende andana bat atxilotzen segitu baitu, eta baita bere lehen familia ere, aste honetan bertan, hiru haurrak barne. Azkenean askarazi ditu abokatuak. Prozedura akats bati esker. Baina epaileak ere onartu du haurrek jasanaren ondorioak, medikuak nabarmenduak, hau da, jateko eta lo egiteko arazoak.

Baina baliteke ez azken familia izatea. Egun Frantziako parlamentariak adosten ari diren asilo eta immigrazio legeak ez du haurrak atxikitze zentroetan presondegiratzeko debekurik formulaturik. Eta ez dirudi horretara iristekotan denik. Legearen bigarren azterketa uztailaren 25ean hasiko dute diputatuek. Behin betiko bozketa irailean iraganen da, itxura guztien arabera.

Bitartean, segitzen du administrazioak bere horretan. Baina parean ere ez dira hetsitzekotan; elkartasunaren aldekoek hori izan zuten martxaren mezuetako bat. Herenegun partitu zen Baionatik martxa. Rene Cassinen sortetxetik partitu ziren. Giza eskubideen adierazpen unibertsala idatzi baitzuen Cassinek. Baionatik Arbonara joan ziren ostiralean, eta, atzo, Arbonatik Hendaiara. Orotara 200 bat parte hartzaile bildu ziren.

Eta fisikoa izan zela, horretaz fite ohartu zitekeen atzo. Martxan parte hartu zutenen begitarte akituak ikustea aski. Asfaltoak areagotu giro beroa eta autoen ke artean. Baina aldarrikapenak are ozenago oihukatzeko balio izan zien egoerak. «Inor ez da ilegala», «kateak askatu, harresiak apurtu» oihuen artean iritsi ziren Hendaiako atxikitze zentrora. Eta gauzak nola diren. Zentrora iritsi aitzin Pausun egin zuten geldialdi bat martxakoek. Justu hor, beraz, zubi ondoan. Hau da, muga ondoan. Eta hor bi iheslari. Zubia pasatu berririk. Kasualitate hutsez aurkitu zuten martxa. Baina laster ohartu ziren martxaren aldarrikapenez. Babesa sentitu, eta babesa hartu. Martxaren babespean Pausutik Hendaiako bidea egitea erabaki zuten orduan.

Eta horra atxikitze zentroaren kanpoaldean, bi gazte horiek. Besteekin batera elkartasuna txalotzen. Izan zitezkeen barnean, baina kanpoan ziren. Eskertu zuten ekimena, eta segitu zuten bidea, suerte hura berriz ere aurkitzeko esperoan. Oihartzun konkretu bat eman zion kontu horrek atxikitze zentroaren aitzineko diskurtsoari: «politika ahalkegarri eta bihotz-gogor horien kontra, etorkinentzat harrera eta elkartasun zehatzak denetan indartzea», deitu baitzuten hitzartzeetan. Eta gauzak uste baino sinpleagoak direla ere erakusteko parada izan zen orduan. «Bada garaia mobilizazioen bidez gure jendetasun, elkartasun eta partekatze balioek nagusitu ditzaten errepresio, errefusa edo beldur, ameskeria, herra eta gezurretan hetsirik egoteko politikek», segitu zuten.

Filosofia berekoa izan zen baita lekukoaren barnetik atera zuten testua ere. Izan ere, antolatu martxa euskararen aldeko Korrikaren izpiritu berarekin pentsatua zuten Bizikoek. Salbu hemen oinez zirela eta ez korrika. Baina bai, etapa eta lekukoarekin. Etapa bakoitz lekukoa esku batetik bestera pasaz. Mikel Zuluaga errefuxiatuen eskubideen aldeko ekintzailea izan zen lekuko bat. Grezian atxilotu zutena, iheslariei mugak zeharkatzen laguntzen saiatzeagatik. Errefuxiatuen eskubideen alde ari den CIMADEko tokiko presidentea den Alec Cadi ere izan zen beste gonbidatu bat, baita Maialen Errotabehere eta Beñat Axiari artistak ere. Eta Korrikan bezala, lekukoak testu bat gordetzen zuen, Hendaiako Atxikitze zentroaren aitzinean Marie Cosnay idazlea eta iheslariei babesa eskaintzeko premiaz engaiatzera bultzatzen duen J'accueille l'etranger ekimenaren bultzatzaileak.

«Errealitatetik urrun»

Cedric Herrouk idatzi testua izan zen lekukoaren barneko hori. Italiako mugatik hurbil bizi da Herrou, eta bere etxaldeko ateak irekitzen dizkie migratzaileei. Laguntzeagatik auzipetua dute. Frantzian Administrazioari zuzendu hitzak izan ziren bere idatziarenak: «Zu, hain hotza, hain zakarra». «Hoztasunagatik» dituela preso sartzen haur, emazte eta gizon horiek, hala deritzo Herrouk. Iheslariak, administrazioarentzat «kuatoak» direnak, harentzat «lagunak» direla ere nabarmendu zuen.

Errealitatetik urrundu izana leporatu zion administraziori. «Humanitatetik, senidetasunetik urrun. Nire lagunak, familia preso sartzen duzularik, ni ere sartzen nauzu preso», gaineratu zuen. Eta horren aitzinean «isilik egoteak hobendun egiten nau». Partekatzeaz ez dela beldur dio Herrouk: «Beldurtzen gaituena da zuen instituzioen harrotasuna. Gizon bat preso sartzen duenak humanitate osoa du preso sartzen».

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna