Albistea entzun

BI AHOTSETARA

Senyawa

Antton Iturbe -

2018ko ekainak 10

Egun, Senyawaren musika baino txundigarriagorik ez da. Vincent Moonen Calling The New Dogs film laburrean eta izen bereko disko liluragarrietan aditzera ematen den legez, indonesiar bikoteak antzinako trantze moduko dantza eta exorzismo erritualak soinu esperimentazio bortitzenarekin modu ezin zirraragarriago eta ederragoz nahasten ditu. Era horretan, azken lauzpabost urteetan bere grabazioetara eta, bereziki, bere zuzeneko emanaldietara gerturatu den oro aho bete hortz utzi dute. Baina oraindik eta harrituago geratu gara elkarrizketa eta artikuluen bitartez pittin bat gehiago arakatu eta Rully Shabara eta Wukir Suyradiren istorioaz jakin ahal izan dugunok.

Alde batetik, Senyawaren egungo egoitza den Jogja hiriak 90eko hamarkadaren bukaeratik, noise, elektronika, pop, metal, punk eta hardcoretik abiatuz, era guztietako soinu esperimentalak lantzen dituen artista komunitate zabala eta anitza izan duela irakurri baitugu. Eta bestalde, Shabararen eta Suryadiren nekazari jaioterri txikian, kuda lumping izenez oihu eta espasmo inprobisatu eta basatien artean ematen diren trantze moduko posesio erritualak eguneroko gauza direla jakin baitugu, eta bertako musikariek zabortegietatik ateratako gong eta xaflak kolpatuz egiten dituztela bere akonpainamendu guztiz hipnotikoak. «Punka baino punkagoa», beraiek dioten bezala. Horixe eraman zuten Jogjara, eta hogei urtez Indonesiako kaleetan antzeztu dute ondoren. Horixe zabaldu dute mundura, musika jarduera berriak eta, aldi berean, inor baino zaharragoak ekarri, eta hitzik gabe utzi gaituzte.

Musika hau entzutean, iruditzen zait ohiko indargune ekonomikoetatik at geratzen diren herrialdeetako kultura, oraindik ere, sarritan, kolonial ikuspegiz eta nagusitasun konplexuz hartzen dugula. Lapurretaz aritzen gara, baina hori esatean, garatu gabeko tribu basati gaixoen txutxeri dekoratiboen irudi bat dugu buruan. Nork lapurtzen du nor, eta nork eragiten du nor? Nor da berria, nor zaharra eta nor garatua? Kultura gauza bizia eta nahasia da, etengabe aldatzen eta eraldatzen dena; hala behar du, eta ez txutxeria.

Sareko BERRIAzalea:

Udazkenean, BERRIAlagun egiteko pausoa eman dezazun, eskaintza bat egin nahi dizu BERRIAk. Herri baten kulturaren plaza da BERRIA. Kultur egitasmo, dinamika eta ekitaldi anitzen erakustoki. Euskal kulturaren inguruko informazioaren plaza handia. Azaroan eta abenduan, Euskaraldiak, Bertsolari Txapelketa Nagusiak eta Durangoko azokak hartuko dituzte, besteak beste, BERRIAren orrietako asko, paperean eta webgunean.

Albiste asko irakurriko dituzu, segur aski webgune honetan bertan. Eta eskari bat egin nahi dizugu: har ezazu konpromisoa irakurtzen duzunarekin. Irakurleen babes ekonomikoa funtsezkoa da BERRIAren etorkizuna ziurtatzeko.

Albiste gehiago

Oier Guillan, Agurtzane Solaberrieta eta Haritz Azurmendi ©Jakin

Idoia Beratarbide eta Oier Guillan dira Joan Mari Torrealdai ikerketa bekaren irabazleak

Isabel Jaurena

'Artxibo biluzia' saritu dute, Torrealdairen artxiboen lapurreta abiapuntu duen proiektua.

Martxan da Durangoko 57. Azoka

Aurten bai: ohiko irudiak ikusi dira Durangoko Azokaren lehen egunean

Paulo Ostolaza

Goizean ireki ditu ateak Landako guneak, eta ikasleak izan dira protagonista han. Arratsaldean egin dute irekiera ekitaldia, Barrexerka antzerki taldearen eskutik.

Langileak Durangoko Landako guneko salamahaietako bat prestatzen, atzo. ©MARISOL RAMIREZ / FOKU

Eztanda baten esperantzan

Iñigo Astiz

Gaur hasiko da Durangoko 57. Azoka, eta, azken bi urteetako gorabeheren ondoren, pandemia aurreko itxura berreskuratzeko erronka izango du aurrez aurre igandera bitarte. Musikaren euskarri fisikoen krisiak eta prezioen igoerak eragindako ziurgabetasunari ere erantzun beharko dio.

 ©Aritz Loiola, FOKU

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Iruzkinak kargatzen...