KRITIKA. Donostiako 79. Musika Hamabostaldia

Errefuxiatuen argia

La Fura del Bausen entseguaren irudi bat, Kursaalean.
La Fura del Bausen entseguaren irudi bat, Kursaalean. JUAN CARLOS RUIZ / FOKU

Arkaitz Mendoza -

2018ko abuztuak 4

La Fura dels Baus





Lekua: Donostiako Kursaaleko auditoriuma. Eguna: Abuztuak 2

Argiaren boterea, dena pitz edo itzal dezakeen funtsezko gailua. Gaur egungo etxeetan bereziki garestia, beste batzuen etxean etorkizun beltzetik irteteko behar duten irribarre zuria. Errefuxiatuen argiaren inguruan, La Fura dels Bausen produkzio berri honek munduaren kreazioa islatzen du. Agertokian, argia betiere argi izango da, baina Genesian eta Salmoetan kontatzen den argiztapenak kolore ezberdinetako baliabideak eskain ditzake. Itxaropentsuena, garaileena eta ezinbestekoena tratatzen du Carlus Padrissa zuzendari artistikoak, bere ezaugarri duen garabi, tramankulu edota nolabaiteko aldamio bat eszenaren ardatz gisa kokatzean. Abesbatzak —sekulako lana, proiektu honetarako espresuki ekoitzitakoa— jendartean zabaldutako globo erraldoi zuriek errefuxiatuen arnasa neurtua irudikatu zuten; ez aire pilatua, etorkizunaren argi bilatze horretako ibilaldian behar zituzten arnas molekulak baizik. Kontaketa garbia, inguratzailea, jatortasunean adieraz daitekeen tragedia eta, batez ere, argi arrastoaren kolore anitzen erakustaldi zoragarria.

Musikalki argi zuri intentsua izan zen, zuzendari argi batek hiru abeslariei ziurtasun argia eskaini zien beren egite zailean. Alicia Amo sopranoa ia-ia etxekoa dugu, hemengo ikastetxean burutu baitzituen zenbait musika ikasketa, eta estreinaldian Joseph Haydnen Eva guztiz loreztatu zuen. Ahots gardena, ahoskera txalogarria eta, batez ere, erraztasun itzela goiko musika notak biribiltzean; emanaldiko sorpresarik handiena, eta, duda izpirik gabe, etorkizunari begira kontuan hartzeko izena dugu Amo, munduko beste puntako bazterretatik datozen abeslarien kontratazio ulertezinen beharra gutxiezteraino. Gustavo Peña tenorra ere dotore, nahiz eta esaldi bakoitzaren joan-etorrian, musika espresioan argitasuna falta izan. Thomas Tatzl baritonoak instrumentu ederra du, eta hirukotearen ziurtasun printza argitsua izan zen. Bilboko Orkestra Sinfonikoaren flauta bakarlariak soinu gehiegi erakutsi zuen bere parte hartzean; harizko instrumentuak, ezkutatuta, erosoegi azaldu ziren, eta haize metalaren bateratasunean zalantzak begi-bistan. Aurtengo Musika Hamabostaldia argi ziztada boteretsuarekin hasi da, hilabete emankor baten seinale?

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna