New Yorkeko munduak

Bozkatzera

Kirmen Uribe

Bozkatzera joan gara Espainiar kontsulatura. Egun batzuk aurretik eman behar da botoa atzerrian. Igandeko zenbaketara garaiz iristeko. New York erdialdeko etxe orratz garai batean dago kontsulatua, 30. solairuan.

00:00 / 3:26

Entzuteko beste bide batzuk

Bozkatzera

Kirmen Uribe

2019ko azaroak 11

Bozkatzera joan gara Espainiar kontsulatura. Egun batzuk aurretik eman behar da botoa atzerrian. Igandeko zenbaketara garaiz iristeko. New York erdialdeko etxe orratz garai batean dago kontsulatua, 30. solairuan. Ilara luzea aurkitu dugu bozkatzeko, gehiena jende langilea zen, ikasleak ere bai. Ama bat ume gurditxo eta guzti. Hala ere, apirilean baino jende gutxiago sumatu dut. Eta giroa ere bestelakoa zen. Orduan jendea gogotsu ikusten zen, parte hartzeko prest. Hautesleek hitz egiten zuten elkarrekin. Ilaran zain geundela, alderdi politiko bateko ahalduna ikusi dugu gelara sartzen. Guri begira geratu da. Elastiko berdea zuen jakaren azpian, eta lepotik zintzilik Vox-eko txarteltxoa. Ilaran aurrera egin ahala konturatu gara bozketa gelan ez zegoela beste alderdietako ordezkaririk. Apirileko hauteskundeetan ere bakarra zegoen, Alderdi Popularrekoa. Ez sozialistarik, ez Podemos-ekorik, are gutxiago Katalaunia edo euskal partiduetako ahaldunik. Pentsatzen jarri naiz. Elastiko berdedun emakumea hartu dut gogoan. Neure buruari galdetu diot bi pertsona desberdin izango ote diren apirileko emakume hura eta hau. Ala Vox-eko hori izango den duela hilabete batzuk Alderdi Popularrekoa zen ordezkaria. Pertsona bera alderdiz aldatu dena. Ez jakin. Une batez ezinegona sartu zait, benetan gertatzen ari den mudantza baten seinale bat ez ote den izango. ilarak aurrera egin du. Mahaira iritsi naiz azkenik. Nire izena esan dute ahots ozenez: Uribe Urbieta, Kirmen. Zerrendan begira hasi dira. Zain geunden momentu horretan, hauteskunde ontziaren aurrean zegoen neskatoak irribarre egin dit, “Kirmen, ni ere euskalduna naiz”,. “Hara!”, harritu naiz. “Halaxe da, euskaldun asko gaude hemen”, esan dit. Sartu dut gutunazala kutxan. Bozkatu dut. Bozkatu dugu. Neskatoak esan digu goraki, “agur!”. Guk ere ozenki esan dugu, “agur!”. Irudipena izan une batez euskarazko hitz horrek burrunbatu egin duela gelan. Gelatik ateratzean, albora begiratu dut. Vox-eko emakumea hantxe zegoen, gizon batekin hizketan, lasai. Txarteltxoari buelta emanda. Isilik sartu gara igogailuan. Kalean zarata zegoen, autoak, sirenak, jendea espaloiak betez. Lanera joan gara berriz.