Lerro batzuk

Enekoitz Esnaola

Akats endemikoaz (I)

Orain ere prozesua eragile politikoek gehiegi kontrolatzeko arriskuaz aritu ginen igandeko analisian, eta akats endemiko horren adibideetako bat da Lizarra-Garazi garaia, kasurako German Kortabarriak (ELA) bere liburuko 704. oharrean kontatzen duena baliatuz ikusten denez. Hitzarmen hura 1998ko irailaren 12an sinatu zuten alderdi, sindikatu eta eragile sozial askok; aurretik aritu ziren lantzen. “Edonola ere, San Fermin jaien sasoian egindako bilkura batean norbaitek erabili zuen konparazioari jarraiki, argi zegoen entzierro hartan alderdiak zirela zezenak eta gainontzeko [Irlandako] forokokideak, haien ibilbidea errazteko eta akordioak babesteko zeuden joaldunak”. Kortabarriak ondoren dio Lizarra-Garazi akordioaren aurkezpena izan zen aste hartan bertan izan zuela ELAk “alderdien arteko adostasunaren berri, HB, EAJ eta EArekin izandako bileran; testurik ez zitzaion, hala ere, eman. (…) Larunbatean [1998-09-12] Foroari aurkeztu zitzaion testua erabat itxia eta ukiezina gertatu zen, eta bere hartan sinatu zen”.♦

1 Comment

  1. German Kortabarria Igartua

    2015-07-02 at 9:18

    Enekoitz Esnaolarentzat akats endemikoa dena, erabakitze prozesurako araubidearen lehen ikasgaia da Urkullu lehendakariarentzat, gaurko El País-ek dakarren elkarrizketan nahiko argi azaltzen duenez: instituzioetan dauden alderdiei dagokie prozesuaren lidertza; eragile instituzionalen arteko elkarrizketa da prozesuaren ardatza; euskal jendarteari elkarrizketa horrek ematen duen akordio instituzionala (ematen badu) berrestea dagokio. 1998ko Ardanzaren bake planaren antz handia hartzen diot Urkulluren egitasmoari.

Utzi erantzuna

Your email address will not be published.

*

© 2018 Lerro batzuk

Theme by Anders NorenUp ↑

Featuring WPMU Bloglist Widget by YD WordPress Developer